نویسنده: Raha News Agency

دادستانی کل کشور امروز شنبه(۱۸ دلو) با نشر خبرنامه‌ای گفت این اعضای پیشین مجلس سنا از سوی دادگاه ابتدایی مرکز عدلی و قضایی مبارزه با جرایم سنگین فساد اداری به‌ صورت غیابی محکوم به مجازات شده‌اند.
به نقل از خبرنامه، این دادگاه هر کدام از آنها را علاوه بر ده سال و یک ماه زندان، به پرداخت ۴۰ هزار دالر امریکایی نیز محکوم کرده است.
این سه سناتور در تاریخ ۷ جدی سال روان به اتهام اخذ رشوت در ولایت بلخ به ‌صورت «باالفعل» بازداشت شدند. فرهاد عظیمی والی بلخ در آن هنگام در یک نشست خبری اعلام کرد افراد بازداشت‌ شده اعضای هیئتی بودند که برای بررسی ادارات عایداتی به بلخ آمده بودند.
به دنبال آن، دادستانی کل و ریاست عمومی امنیت ملی نیز در یک اعلامیه‌ مشترک اعلام کردند این سه عضو مجلس سنا به اتهام اخذ ۴۰ هزار دالر امریکایی رشوت، به‌ گونه «باالفعل» بازداشت شدند.
رییس‌ جمهور اشرف غنی در پی بازداشت آنان، عضویت محمد انور باشلیق و لیاقت‌الله بابکرخیل را از اعضای انتصابی مجلس سنا لغو کرد.

مسوولان امنیتی در ولایت ننگرهار تأیید می‌کنند در انفجار یک حلقه ماین کنار جاده‌یی در مربوطات شهر جلال‌آباد، مرکز این ولایت سه افسر پولیس زخمی شده است.

فرید خان، سخنگوی فرماندهی پولیس ولایت ننگرهار می‌گوید این انفجار حوالی ساعت ۱۱:۰۰ پیش از چاشت امروز (شنبه، هجدهم دلو) در مربوطات ناحیۀ اول شهر جلال‌آباد رخ داداست.

فرید خان می‌افزاید یک موتر رنجر پولیس با این ماین کنار جاده‌یی برخورد کرده است. به گفتۀ او، سه افسر پولیس در این رویداد زخم برداشتند. گروهی تاکنون مسوولیت این رویداد را بر عهده نگرفته است.

این در حالی است که دو رویداد انفجاری دیگری پیش از چاشت امروز در شهر کابل رخ داده است. در نتیجۀ این دو انفجار یک افسر پولیس جان باخته و شش فرد ملکی دیگر زخمی شده‌اند.

اتحادیه‌ی جهانی علمای مسلمان، حمله بر غیرنظامیان در افغانستان را محکوم کرده و آن را خلاف آموزه‌های ادیان آسمانی و قوانین جهانی خوانده است.

در اعلامیه‌ای که روز شنبه (۱۸ دلو) از سوی وزارت خارجه منتشر شده، به نقل از اتحادیه‌ی جهانی علمای مسلمان آمده است: «کشتار هدف‌مند علما، مدافعین حقوق و متفکران و حمله به غیرنظامیان و ریختن خون انسان‌های بی‌گناه، خلاف آموزه‌های ادیان آسمانی و قوانین جهانی است.»

اتحادیه‌ی جهانی علمای مسلمان که در قطر موقعیت دارد، از تمام علمای دینی و دانشمندان در سراسر جهان خواسته که در روشنایی احکام قرآن و احادیث نبوی، جنگ و خون‌ریزی را نکوهش و برای برقراری آتش‌بس و پایان خشونت‌ها در افغانستان، تلاش کنند.

وزارت خارجه‌ی افغانستان نیز، از موضع‌گیری اتحادیه‌ی جهانی علمای مسلمان، استقبال کرده و از کشورهای جهان و جامعه‌ی بین‌المللی خواسته تا به تلاش‌های شان در راستای قطع‌ خون‌ریزی و تامین صلح در افغانستان، ادامه دهند.

از چند ماه به این طرف، همزمان با آغاز رسمی گفت‌وگوهای صلح افغانستان، سطح خشونت‌ها نیز افزایش یافته است. در کنار نبردهای همه‌روزه میان نیروهای امنیتی افغانستان و طالبان که در جریان آن به غیرنظامیان نیز تلفاتی وارد می‌شود، در جریان چند ماه گذشته، سطح ترورهای هدف‌مند و انفجار ماین‌های مقناطیسی نیز در کابل و سایر ولایت‌ها افزایش یافته است.

از سویی هم، نزدیک به یک ماه از آغاز دور دوم گفت‌وگوهای صلح در قطر می‌گذرد؛ اما در این مدت، دو طرف تنها یکی دو بار با هم نشست رسمی برگزار کرده‌اند که آن‌هم بیشتر تشریفاتی بوده است.

انفجار اول حوالی ساعت ۹:۱۴ صبح امروز شنبه(۱۸ دلو) در ساحه سرک باغ قاضی از مربوطات ناحیه اول شهر کابل رخ داده است که در نتیجه آن سه غیرنظامی زخمی شده است.

پولیس کابل تأیید کرد سه شهروند هندوی کشور نیز شامل زخمیان این رویداد می‌باشند.
همچنان انفجار دوم حوالی ساعت ۱۰:۴۱ صبح امروز در ساحه گولایی حصه اول خیرخانه مربوط ناحیه یازدهم کابل رخ داد که در آن یک منسوب امنیتی جان باخت.
تاکنون فرد یا گروهی مسئولیت این رویداد را به دوش نگرفته است.

به نقل از ان‌بی‌سی، در پی گزارش‌ها مبنی بر اینکه دولت بایدن قصد ندارد نیروهای امریکایی را تا ماه می از افغانستان خارج کند، سه فرمانده طالبان گفته است جنگجویان این گروه را از رخصتی زمستانی به خط مقدم نبرد دعوت کرده‌اند.
یکی از این فرماندهان در ولایت هلمند گفت: به فرماندهان ارشد و والیان هدایت داده شده تا به مواضع خود برگردند و در جلسات و بحث‌ها برای تهیه استراتژی آینده شرکت کنند.
وی افزود مسائل زیادی است تا این گروه باید به آن رسیدگی کند، از جمله بن‌بست مذاکرات صلح با حکومت افغانستان و تردیدها در مورد آینده حضور نیروهای خارجی.
یکی از رهبران سیاسی گروه طالبان در قطر نیز گفته است، در صورتی که مذاکرات با حکومت افغانستان به شکست مواجه شود و دولت بایدن نیروها را فراتر از مهلت تعیین‌شده در افغانستان حفظ کند، برنامه این گروه تسخیر ولایت‌های مهم و استراتژیک است.
ذبیح‌الله مجاهد سخنگوی گروه طالبان نیز گفته است: تاریخ ثابت کرده است که ملت مجاهد افغانستان می‌توانند شجاعانه از ارزش‌ها، خاک، میهن و حقوق خود دفاع کند.
از سویی هم، وزارت دفاع کشور می‌گوید از زمان کاهش نیروهای امریکایی، نیروهای افغانستان مسئولیت تمام عملیات‌های زمینی و بیش از ۹۵ درصد حملات هایی را بر عهده گرفته‌اند.
این در حالی است که گروه مطالعات افغانستان به تازگی در گزارشی هشدار داده بود که اگر نیروهای خارجی از افغانستان خارج شود، زمینه جنگ داخلی در افغانستان فراهم خواهد شد.

 ینس استولتنبرگ سر منشی ناتو به تازگی در نشست خبری مشترک با نخست‌وزیر بلژیک در مورد خروج نیروهای این سازمان از افغانستان گفت هر تصمیمی در مورد خروج یا ادامه حضور در افغانستان باید توسط کشورهای عضو گرفته شود.
استولتنبرگ با بیان این که هر تصمیمی بگیریم هزینه خواهد داشت، گفت: اگر افغانستان را ترک کنیم، تلاش‌های روند صلح و دستاوردهای حاصل از مبارزه با تروریزم در سال‌های اخیر ممکن است به خطر بیفتد و این خطر هم وجود دارد که افغانستان بار دیگر به یک پناه‌گاه امن برای تروریزم بین‌المللی تبدیل شود.
سرمنشی ناتو با اشاره به اینکه شاید حملات علیه سربازان ناتو در افغانستان افزایش یابد، تاکید کرد: پیام من به متحدان ناتو این است که ما هر تصمیمی بگیریم باید کنار هم باشیم. ما با هم به افغانستان رفتیم و باید حضور خود را با هماهنگی ادامه دهیم و اگر زمان مناسب فرا رسید، باید باهم آن کشور را ترک کنیم.
وی در ادامه گفت: طالبان باید به تعهدات خود در زمینه قطع ارتباط با تروریست‌های بین‌المللی به ویژه القاعده عمل کند. خشونت باید کاهش یابد. ولی هنوز خشونت علیه غیرنظامیان و روزنامه نگاران در افغانستان ادامه دارد.
سرمنشی ناتو افزود افغانستان یکی از موضوعات اصلی در نشست وزیران دفاع ناتو در ماه جاری خواهد بود.

پولیس کابل تأیید کرد در پی انفجاری در مربوطات ناحیه اول شهر کابل شش غیرنظامی از سه جمله سه شهروند هندوی کشور زخمی شده‌اند.

فردوس فرامرز، سخنگوی پولیس کابل در صحبت با رسانه ها با تأیید این خبر گفت این انفجار ساعت 9:14 بامداد روز شنبه، هجدهم دلو در یک دکان در سرک باغ قاضی از مربوطات ناحیه اول شهر کابل رخ داده است.

به قول فرامرز، تاکنون نوعیت این انفجار مشخص نشده است.

ابتدا پولیس کابل اعلام کرد در این انفجار سه نفر زخمی شده‌اند، سپس اما اعلام شد شمار زخمیان به شش نفر رسیده است.

فردوس فرامرز گفته است سه شهروند هندو نیز در میان زخمیان به چشم می خورد.

مسوولیت این انفجار که پولیس نوع آن را تشخیص نداده است را فرد و یا گروهی بر عهده نگرفته است.

 دو روز پیش نیز از وقوع یک انفجار «مشکوک» در یک دکان در ناحیه سیزدهم کابل گزارش شده‌بود. به گفته مردم محلی این انفجار ناشی از مواد انفجاری بوده که منجر به آتش‌سوزی نیز شده‌است.

دفتر سیاسی طالبان در قطر اعلام کرد ملا عبدالغنی برادر، معاون سیاسی این گروه در رأس هیأتی به ترکمنستان سفر کرده است.

محمد نعیم وردک، سخنگوی دفتر سیاسی طالبان در قطر می‌گوید این هیأت دیروز (جمعه، هفدهم دلو) به دعوت دولت ترکمنستان به این کشور سفر کرد. آقای وردک می‌افزاید آقای برادر در این سفر در مورد روند جاری صلح با مقام‌های ترکمنستانی گفت‌وگو خواهد کرد.

گفتنی است اخیراً هیأت سیاسی طالبان به کشورهای ایران و روسیه نیز سفر کرده است. این در حالی است که هیأت مذاکراتی دولت افغانستان می‌گوید هیأت طالبان میز مذاکره را ترک کرده و به جای گفت‌وگو روی آجندای مذاکرات صلح سرگرم سفر به کشورهای منطقه است. ایالات متحدۀ امریکا نیز از سفرهای منطقه‌یی طالبان به ایران و مسکو انتقاد کرده است.

دومین دور گفت‌وگوهای صلح در قطر حدود یک‌ ماه پیش آغاز شد، اما از دو هفته به این‌سو گفت‌وگوها میان هیأت‌های مذاکراتی دولت و گروه طالبان متوقف است.

با آن که طی دو دهه‌ی اخیر، دولت در افغانستان روپوش دموکراسی داشته؛ اما به تازگی، پژوهشی که از سوی واحد اطلاعات اکونومیست نشر شده، نشان می‌دهد که افغانستان در جمع ۵۰ کشور مستبد جهان و در جایگاه ۳۴ قرار گرفته‌است. این واحد پژوهشی که مرکز آن در بریتانیا است، ۱۶۷ کشور جهان را ارزیابی کرده که ناروی و آیسلند، به اساس شاخص مردم‌سالاری، در جایگاه اول و دوم قرار گرفته‌اند. جاگرفتن افغانستان در فهرست کشورهای مستبد، بیان‌گر این است که هنوز فرهنگ سیاسی در افغانستان، خاصیت شبان‌-رمگی دارد و دو تکنوکرات تحصیل‌کرده‌ی غربی –کرزی و غنی- طی دو دهه‌ی اخیر، تا این که بازی‌گران دموکراسی وارداتی باشند، در میدان استبداد و خودکامگی بازی کرده‌اند و و ارباب-رعیتی در مناسبات دولت‌داری شان حاکم بوده‌است.
افغانستان، از جمله کشورهایی است که تجربه‌ی تاریخی گذار از مناسبات سنتی و بومی را نداشته و پروژه‌ی دموکراسی در این کشور، تا این که برآمد تجربه‌ی تاریخی و مناسبات سیاسی-فرهنگی باشد، ساختاری است وارداتی که پس از کنفرانس بن، به کمک نظامی و اقتصادی نزدیک به پنجاه کشور جهان به ارمغان آمد؛ ارمغانی که پس از گذشت دو دهه، هنوز نتوانسته فرهنگ سیاسی و دولت‌داری در این کشور را دچار تغییر کند. بخشی از ناموفقیت پروژه‌ی دموکراسی در افغانستان، برمی‌گردد به مردم که نتوانسته‌اند به عنوان شهروند، دولت‌مردان را وادار به اجرای قوانین مردم‌سالارانه کنند؛ اما، بخش بزرگی از این ناکامی، به بازی‌گران سیاسی و خصوصا دو رییس‌جمهور ظاهرا انتخابی می‌رسد.
کرزی، به عنوان کسی که در آغاز پروژه‌ی دموکراسی بر افغانستان حکم راند، تا این که تلاش کند فرهنگ سیاسی در افغانستان را وارد مناسبات دموکراتیک کند، هم‌واره در موارد مهم، دست به عمل‌کردهای خودسرانه زد و در موارد تأثیرگذاری ملی که باید به پارلمان و سنا به عنوان دو نهاد دموکراتیک و مردمی مراجعه کند، به جرگه‌های عنعنوی مراجعه کرد تا بتواند با دور زدن این دو نهاد مردمی و مردم، خواست‌هایش را از طریق جرگه‌های نمایشی به اجرا بگذارد.
جرگه‌های عنعنوی-مشورتی، بخشی از فرهنگ سیاسی بومی در افغانستان است که در مناسبات بزرگ کشوری در نبود نظام‌های دموکراتیک، دولت‌مردان به آن پناه می‌بردند و ظاهرا تصامیم بزرگ را به بزرگان مردم واگذار می‌کردند؛ پدیده‌ای که طی دو دهه‌ی اخیر نیز بدون کدام جایگاه و پشتوانه‌ی قانونی، از سوی کرزی و غنی برگزار شد و در مواردی که باید پارلمان و سنا تصمیم می‌گرفت، مردمی تصمیم گرفتند که به گونه‌ی فرمایشی با مصارف گزاف از سوی حکومت خواسته می‌شدند تا بر آن‌چه حکومت می‌خواست، مهر تأیید بزنند.
بخشی از ناکامی پرژه‌ی دموکراسی در افغانستان، از تنش‌های قومی در این کشور آب خورد که تلاش‌های کرزی و غنی برای حذف مخالفان سیاسی‌شان، گویای این امر است. حذف سران شمال با جابه‌جایی طالبان در شمال از سوی کرزی که بعدها رابرت گیتس، وزیر دفاع پیشین امریکا، در کتابش از آن یاد کرد، گویای این تلاش‌های خودسرانه بود تا بتواند موانع سر راه حکومت‌داری خودخواهانه‌اش را بردارد و کسی توان ایستادن جلو تصامیم او را نداشته باشد.
غنی اما، نه تنها فرهنگ پدرسالارانه‌ای که میراث کرزی و میراث دیرین سیاست‌ورزی در افغانستان بود را، ادامه داد؛ بلکه دیکتاتورانه‌تر از کرزی وارد میدان شد و در همان سال‌های اول حکومت اشتراکی‌اش با عبدالله، چنان بر مناسبات شهروندی و مدنی تاخت که هر آن‌چه به نام حرکت و اعتراض مدنی بود را در نطفه خفه کرد. وقوع انفجار در دهمزنگ در هنگام اعتراض جنبش روشنایی که هزاران آدم به خیابان ریخته بودند، تا از حکومت روشنی بخواهند، دفن حرکت‌های مدنی بود.
پس از آن، به خشونت‌کشیدن اعتراض مردمی جنبش رستاخیز از سوی دولت، چنان ترسی را بر حرکت‌های مردمی به وجود آورد که حالا دیگر هیچ گروه و جریانی، توان راه‌اندازی راه‌پیمایی علیه حکومت را در خود ندید و به معنای واقعی، صدای هرچه حرکت مدنی بود، خفه شد. آن‌چه غنی طی دو دور حکومتش بر افغانستان بازی کرد، با این که زیر چتر دموکراسی انجام شد؛ اما نمونه‌ی کاملی از یک حاکم مستبد بود که نه تنها در مقابل مردم، بلکه در مقابل کارکنان دولت و هم‌کاران نزدیکش نیز به اجرا گذاشت.
کسانی که تجربه‌ی هم‌کاری با غنی را دارند، هم‌واره از خودخواهی و بدبینی او گفته‌اند و این‌که جز حرف خودش، به هیچ مشوره و حرفی فرصت ابراز و اجرا را نمی‌دهد. غنی، با این که در مناسبات قدرت، پنجاه پنجاه با عبدالله شریک بود؛ اما همه امور کشور را خودش اداره کرد و مهم‌ترین تصمیمات را در کلیدی‌ترین نهادهای دولتی، به جای این که مسئولان ادارات بگیرند، خودش گرفت. تلاش‌های او در آغاز سال جاری خورشیدی برای انتقال برخی از صلاحیت‌های وزارت مالیه به ارگ ریاست‌جمهوری و تقسیم این اداره به سه بخش، بخشی از این خودکامگی غنی بود که می‌خواست با گرفتن صلاحیت‌های این نهاد کلیدی که سرمایه‌ی افغانستان را مدیریت می‌کند، به گونه‌ی مستقیم به سرمایه‌ی ملی دست‌رسی داشته باشد و هر آن‌گونه که می‌خواهد، از آن مصرف کند؛ درست مانند مصرف کد احتیاطی ۹۱ که در این اواخر، گزارش‌ پژوهشی روزنامه‌ی اطلاعات روز، آن را افشا کرد.
نبود فرهنگ سیاسی دموکراتیک که در آن مردم و نهادهای مردمی از قبیل پارلمان و سنا، باید حکومت را مجبور به بازی دموکراتیک در مناسبات دولت‌داری کنند، دلیل دیگری است بر ادامه‌ی فرهنگ خودکامگی و دیکتاتوری که دموکراسی نوپا و وارداتی افغانستان را به قهقرا برد و پس از گذشت دو دهه، افغانستان را در فهرست کشورهای مستبد جهان با نظام دموکرات قرار داد.
آن‌چه نتیجه‌ی این پژوهش می‌گوید، بیان‌گر این است که تا تجربه‌ی تاریخی در کشوری اتفاق نیفتد، تنها با تغییر ساختار نظام نمی‌توان بساط مناسبات بومی و حاکم را برچید. تجربه‌ی دست کم دو دهه‌ی افغانستان، این فرضیه را به اثبات رساند.

مصطفی زاهد

وزیر دفاع امریکا، گفت حکومت جدید این کشور، از برقراری صلح پایدار که به نفع مردم افغانستان باشد، حمایت می‌کند.

ارگ ریاست‌جمهوری، در اعلامیه‌ای گفت جمعه‌شب (۱۷ دلو)، رییس‌جمهور غنی در تماس تلفنی با لوید آستین، وزیر دفاع امریکا، در باره‌ی روابط دوجانبه و انکشافات اخیر در روند صلح گفت‌وگو کرده است.

وزیر دفاع امریکا، در این تماس تلفنی از قربانی‌های نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان ستایش کرده گفت: «حکومت جدید امریکا از صلح پایدار که به نفع افغان‌ها باشد و آتش‌بس دایمی در نتیجه آن به دست آید، حمایت می‌کند.»

دو طرف در این تماس تلفنی، افزایش خشونت‌ها و ترورهای هدف‌مند را نگران‌کننده خواندند.

نزدیک به یک ماه از آغاز دور دوم گفت‌وگوهای صلح در قطر می‌گذرد؛ اما در این مدت، دو طرف تنها یکی دو بار با هم نشست رسمی برگزار کرده‌اند که آن‌هم بیشتر تشریفاتی بوده است.

هیئت گفت‎‌وگوکننده‌ی گروه طالبان، از چندی به این طرف سفرهایی را به ایران، روسیه و ترکمنستان آغاز کرده و از گفت‌وگوهای صلح فاصله گرفته است.

امرالله صالح معاون اول ریاست جمهوری امروز شنبه(۱۸دلو) در فیسبوکش نوشت یکی دیگر از افراد تحت پیگیرد در قضیه حمله بر دانشگاه کابل به اسم «محمدعمر» در ناحیه شانزدهم کابل دستگیر شد.
صالح نوشت این فرد، وقتی دستگیر شد که به خاطر انجام طلاق همسرش، به خانه خود مراجعه کرده بود.
او همچنین افزود «چنانچه مردم مطلع هستند، افرادی که قبلاً دستگیر شده بودند، محکوم به اعدام هستند و انشاءالله روزی شاهد به دار آویختن آنها خواهیم بود».
روز دوشنبه ۱۲ عقرب سال جاری، چند تروریست مسلح به دانشگاه کابل حمله کردند. در این حمله دست کم ۲۲ نفر که اغلب دانشجو بودند کشته و ۴۰ نفر زخمی شدند.

محقق مشاور سیاسی و امنیتی رییس‌ جمهور غنی، در اولین سالگرد کشته شدن محمدباقر(پسرش) می‌گوید حسین محقق قاتل شهید محمدباقر را به دلیل اختلالات مغزی و مادرش بخشید، اما دیگر او پسرش نیست.
وی در بخش دوم سخنانش با اشاره به گفت‌گوهای صلح، گفت طالبان به معاهده امضا شده با امریکا پای بند نیستند و هنوز با القاعده ارتباط دارند، کاهش خشونت‌ها صورت نگرفته و مذاکرات جدی انجام نمی‌دهند و بازنگری این توافق‌نامه از سوی رییس‌ جمهور جدید امریکا کار خوبی است.
او افزود: ما به بازنگری قدرت‌های بین‌المللی بر توافق‌نامه طالب و امریکا کاری نداریم و آرزو می‌کنیم که مذاکرات صلح بین‌الافغانی به نتیجه برسد.

محقق بیان کرد که طالبان برادران نااهل ملت افغانستان هستند، همانند برادران حضرت یوسف؛ اما آنان باید صلح با ملت را بپذیرند.
او در پیوند به رویدادهای ولسوالی بهسود ولایت میدان‌وردک گفت: رعیت و حکومت هر دو مسئولیت‌هایی دارند که باید در قبال هم انجام بدهند؛ طبق سفارش حضرت علی (ع) حکومت نباید پایه‌های خود را با خون مردم بی‌گناه محکم کند و از سویی هم مردم باید حکومت را همکاری، حمایت و تقویت نمایند؛ جنگ فعلی بهسود در شرایط فعلی به نفع طرفین نیست.
وی مردم بهسود را به صبر و بردباری سفارش کرد و گفت نباید در زمانی که با یک طرف صلح می‌کنیم در طرف دیگر جنگ کنیم.
در همین حال، محمد افضل حدید رییس شورای ولایتی بلخ با حضور در این مراسم، پیام عطا محمد نور رییس شورای اجرایی جمعیت اسلامی افغانستان را به خوانش گرفت و گفت: شرایط افغانستان بسیار پیچیده شده است و اوضاع اقتصادی، سیاسی و اجتماعی کشور هر روز بدتر می‌شود؛ شخصیت‌هایی چون جناب محقق، مارشال دوستم و عطا محمد نور باید بر اوضاع فعلی توجه جدی داشته باشند.
وی افزود که تصمیم‌گیری کشور باید از سوی مردم صورت بگیرد نه خارجی‌ها؛ چون تصمیم‌گیری خارجی‌ها به نفع ملت نیست. درد مشترک ملت همکاری مشترک را می‌طلبد و نباید در قبال سرنوشت خود بی‌تفاوت باشیم.

وزارت داخله، به گزارش اخیر یوناما مبنی بر موجودیت شکنجه و بدرفتاری با زندانیان در زندان‌های افغانستان، واکنش نشان داده و گفته است، در صورتی که سربازان پولیس حقوق زندانیان را نقض کنند، با آن‌ها برخورد قانونی خواهد شد.

در اعلامیه‌ای که روز پنج‌شنبه (۱۶ دلو)، از سوی وزارت داخله منتشر شده، آمده است: «هر چند اداره‌ی مستقل زندان‌ها و توقیف‌خانه‌ها از یک سال به این طرف به عنوان نهاد مستقل فعالیت می‌کند؛ اما با آن هم هر آن‌ چه که بیان‌گر رفتار غیرمسلکی پولیس تلقی شود، ما خود را مکلف به رسیدگی و پی‌گیری آن می‌دانیم.»

بر اساس اعلامیه، برای مبارزه با شکنجه‌ی زندانیان، اقدام‌های عملی روی دست گرفته شده و در برخی موارد، اصلاحات نیز تطبیق شده است.

در اعلامیه آمده است که وزارت داخله، خود را متعهد به تقویت و تداوم اصلاحات در بعد مسلکی و ضوابط رفتاری پولیس می‌داند که در مواجهه با متهمان بر اساس قانون برخورد صورت گیرد.

وزارت داخله گفته است: «نیروهای پولیس متعهد و ملزم به رفتار و سلوک نیک با افراد زیر نظارت و توقیف استند. اطمینان می‌دهیم در صورتی که مامورین پولیس در این زمینه موارد قانونی را رعایت نکرده و نقض کنند، مطابق به قانون با آن‌ها برخورد جدی خواهد شد.»

اخیرا، دفتر نمایندگی سازمان ملل متحد در افغانستان یا یوناما، در گزارشی گفته است، یک سوم افرادی که به اتهام دست داشتن در جرایم تروریستی و امنیتی در این کشور بازداشت شده‌اند، ادعا کرده‌اند که مورد شکنجه و بدرفتاری قرار گرفته‌اند.

در گزارش، همچنان به کاهش سطح شکنجه در زندان‌ها اشاره شده که نشان می‌دهد سطح شکنجه در مقایسه با دو سال پیش، از ۳۱ درصد به ۲۷ درصد کاهش یافته است.

گفتنی است که بر اساس قوانین افغانستان و قوانین بین‌المللی، شکنجه و بدرفتاری با زندانیان ممنوع است.

محمد یونس قانونی معاون پیشین رییس جمهور که امروز در افتتاح «جریان موج اعتدال و همسویی» صحبت می‌کرد، گفت: هیچ گونه توافقی بدون در نظر گرفتن ۶۰ درصد نفوس افغانستان (جوانان) قابل قبول نخواهد بود.
قانونی در این برنامه گفت «با خروج نیروهای امریکایی و آمدن طالب مشکل نداریم، اما مشکل اساسی این است که خروج افغانستان از جنگ چگونه صورت می‌گیرد».
او همچنان از آماده‌سای خامه طرح رفتن به سوی صلح خبر داد و گفت که محتوای اساسی این طرح این است که ما طالب را با یک آجندای روشن و مشخص به روی میز مذاکره فرا بخوانیم.
محمد یونس قانونی در این مورد خاطرنشان کرد: طالبان را با یک آجندای مشخص وارد میز مذاکره می‌کنیم، برایش می‌گوییم طالب! در مورد نظام، حقوق شهروندی، مذاهب و اقوام چه نظر داری، همه موارد را پیش از دوره انتقالی باید رفع کنیم.
معاون رییس جمهور پیشین در ادامه توضیح داد: تعریف ما از صلح صلح موقت نیست، صلح موقت را بارها در افغانستان تجربه کردیم، اما جنگ پایان نیافت.
وی بیان داشت: ساختار نظامی که تنوع قومی، سیاسی، مذهبی، اجتماعی در آن روشن نباشد، قابل قبول ما نیست.
قانونی همچنان از به وجود آمدن بن‌بست در مذاکرات صلح دوحه خبر داد و گفت: شکلیات پروسه صلح دوحه در حالت بن‌بست است، در صورتی که پروسه صلح به هر صورتی سبوتاژ شود، جنگ در افغانستان حتمی شود، گزینه دوم ما دفاع مشترک ملی است، مقاومت دوم را شکل خواهیم داد.

بر بنیاد آمارهای ارائه شده از سوی بازرس ویژه امریکا برای بازسازی افغانستان، حملات دشمن[طالبان] در سه ماهه گذشته در مقایسه با دوره مشابه سال ۲۰۱۹ افزایش یافته است. این افزایش قابل توجه خشونت مغایر اعتقاد ناتو است که می‌گوید حضور مبتنی بر شرایط نیروها در افغانستان، طالبان را مجبور می‌کند خشونت را کنار گذاشته، علیه پناه‌گاه‌های امن شبه‌نظامیان اقدام و به ایتلاف غربی در مورد خروج کامل از موضع قدرت اطمینان خواهد داد.

در عوض، طالبان هشدار می‌دهند که هر گونه ادامه حضور ۱۰ هزار نیروی ناتو فراتر از مهلت خروج ماه می ۲۰۲۱، به معنی ادامه اشغال افغانستان است، در حالی که منابع ارشد ناتو ادعا می‌کنند میزان کافی نیروهای نظامی در افغانستان باقی می‌ماند.
ناتو با طرح اهرم نظامی همزمان با پیشرفت‌های صلح، موج جدیدی از حملات تهاجمی طالبان را در افغانستان پس از مهلت اعلام شده، تحریک می‌کند که کار بایدن را برای پر کردن کسری اعتماد طالبان پیچیده می‌سازد.
به دلایل دیپلماتیک، ناتو و حکومت افغانستان تمایل خود را برای حفظ نیروهای ایتلاف در این کشور دو برابر کرده‌اند.
رییس جمهور اشرف غنی در نشست آسپین گفت: «ترکیبی از حضور و دیپلماسی، و متمرکز کردن ابزار قدرت ایالات متحده … برای موفقیت ما بسیار حیاتی است.» وی از ناتو خواست از رویکرد مبتنی بر شرایط نسبت به طالبان استقبال کند.
اما از دید کابل، چنین بلندپروازی حفظ نیرو بدون «توانمندی‌های ایالات متحده» محقق نخواهد شد، با توجه به اینکه اساس تعامل ناتو با کابل آموزش و کمک به نیروهای امنیتی افغانستان است تا اقدامات نظامی و استراتژیک. اتکای بیش از حد ناتو به واشنگتن برای نشان دادن هرگونه تغییر در عملیات‌های افغانستان، دیکته خودمختار برنامه‌های خروج را به سرابی برای طالبان تبدیل می‌کند.
بحث در دفاع از حفظ نیرو در این کشور فراتر از ماه می، هدف «راه حل سیاسی» طولانی‌ترین جنگ نظامی واشنگتن را با شکست مواجه می‌کند. با این همه، اگر تندروی ناتو ملایم نشود، توافق‌نامه صلح امریکا-طالبان آشکارا نقض خواهد شد.
جالب است بدانید که بدون فشار ناتو بر دولت بایدن (و حکومت افغانستان) برای کسب همراهی گروه طالبان در عدم خروج نیروهای خارجی پس از ماه می، این ایتلاف نمی‌تواند در روند صلح افغانستان یک نیروی تأثیرگذار باشد. در این صورت، ناتو اهرم فشار تاکتیکی خود را بر جناح‌های متردد طالبان به خطر می‌اندازد.
به طور مثال، تصویر احیا شده ناتو به عنوان سازنده صلح و غول کمک‌ کننده نیرو به هماهنگی خروج نیروها با پیشرفت مذاکرات صلح دوحه به رهبری افغانستان گره خورده است. این پیشرفت احتمالاً با معیارهای واضح دولت بایدن در مورد ساختار نیروهای ایتلاف و استراتژی جدید خروج، خطرات عجولانۀ عقب‌نشینی ترامپ را به چالش کشید، در حالی که پوتانسیل حملۀ طالبان را به حداقل می‌رساند.
تحت هیچ سناریوی قانع کننده‌ای، از جمله نشست دفاعی ناتو که انتظار می‌رود در ماه جاری برگزار گردد، آینده نیروهای ایتلاف جز ایالات متحده، به شریک دیگری وابسته نیست. در حقیقت، نیروهای ایالات متحده در افغانستان اصرار دارند که «توانایی آن‌ها در انجام عملیات … تا کنون با کاهش سطح نیروها به (۲ هزار و ۵۰۰ تن)» تحت تأثیر قرار نگرفته است. به نظر می‌رسد ناتو خلاف این امر را تأکید دارد. این ایتلاف حفظ نیروها را به عنوان اهرم فشار قدرتمند بالای طالبان می‌پندارد. اما ارزیابی پنتاگون از چنین خیال‌هایی حمایت نمی‌کند و نسبت به مقاومت شورشیان تردید دارد.
از دیدگاه طالبان، وضع موجود سیاسی در کابل به تار مویی بند است. طالبان با سفر به تهران در هفته جاری، به نظام اسلامیٍ می‌اندیشند تا جایگزین حکومت اشرف غنی شود. با توجه به توقف مذاکرات تقسیم قدرت که تا هنوز در دوحه شکست نخورده است، این امر بیان برجستۀ سرکشی است.
در نتیحه، اعلام حمایت ناتو از حکومت افغانستان برای بقای خودش مهم است. وقتی استراتژیست‌های اصلی، عناصر موجود در دولت را به عنوان «مخرب صلح» قلمداد كردند، كابل را به عنوان مأموریت خود قرار نداد.
در حالی که درک بین‌المللی از جنگ سیاسی کابل، رهبری غنی را در بن‌بست دوحه مورد آزمایش قرار می‌دهد، ناتو تلاش می‌کند رویکرد حفظ نیروی خود را به عنوان امر ضروری، حتی تحت پوشش «مبتنی بر شرایط» معرفی کند.
دقیقاً به دلیل همین انگیزه‌های نظامی کوچک و ترتیبات تقسیم قدرت، بایدن از تعیین سطح نیروها تا ماه می خودداری کرده است، چه رسد به اینکه طالبان را با اهرم‌های نمایشی تهدید کند.

اگر هدف نهایی بلندپروازی‌های ناتو پس از ماه اپریل، احترام به صلح افغانستان و مهار طالبان باشد، در واقع، شورشیان را به سنجش تقابل مجبور خواهد کرد که گفته‌اند: «ما هیچ انتخابی جز ادامۀ جهاد و مبارزات خود نداریم».

منبع: CGTN

مترجم: سید طاهر مجاب

مقام‌های محلی ولایت هرات می‌گویند مدیر امنیت ولسوالی غوریان این ولایت در یک کمین جنگ‌جویان گروه طالبان جان باخته است.

عبدالوحید قتالی، والی هرات امروز (پنج‌شنبه، ۱۶ دلو) گفت روح‌الله نظری، مدیر امنیت ولسوالی غوریان این ولایت، در کمین طالبان جان باخته است.

آقای قتالی علاوه کرد در این رویداد سه تن از نیروهای امنیتی نیز زخم برداشته‌اند.

این در حال است که دو روز پیش والی هرات از بازداشت یک شبکه خطرناک ترورهای هدفمند گروه طالبان در این ولایت خبر داده بود.

به گفته وی، این شبکه ترورهای هدفمند از سوی استخبارات طالبان وظیفه گرده بود تا کارمندان دولتی و نیروهای امنیتی را در ولایت هرات هدف قرار دهند.

ولایت غربی هرات یکی از ولایت نسبتاً امن کشور محسوب می‌شود، اما در این اواخر گواه افزایش چشم‌گیر ناامنی‌ها، به ویژه افزایش جرایم جنایی و ترورهای هدفمند بوده است.

علاوه برآن جنگ‌جویان گروه طالبان نیز در بخش‌های از این ولایت حضور و فعالیت دارند که باعث تشدید ناامنی‌ها در ولایت هرات شده‌اند.

 وزارت مهاجرین و عودت کنندگان می‌گوید بر بنیاد آمارهای سفارت و کنسولگری افغانستان در ترکیه، ۲۹ هزار و ۶۰۱ تن در طول سال ۲۰۲۰ میلادی از ترکیه به افغانستان عودت کردند.
این وزارت همچنین گفته که در سال ۲۰۱۹ میلادی ۳۹ هزار و ۳۶۸ تن از این کشور دوباره به کشور برگشته بودند.
افزایش جنگ، فقر و نبود کار باعث شده تا هزاران نفر از شهروندان کشور، افغانستان را ترک کنند و به کشورهای دیگر از جمله ترکیه پناهنده شوند.
همچنین در ماه‌های اخیر به دلیل افزایش ترورهای هدفمند و انفجار ماین‌های مقناطیسی تعدادی از فعالان مدنی و رسانه‌ای نیز کشور را ترک و به ترکیه رفتند.
با این همه مقامات ترکی می‌گویند که در این اواخر موج تازه از مهاجرت پناهجویان افغانستان از راه‌های غیر قانونی به این کشور افزایش یافته است.

جینز لنارشیچ، مسئول مدیریت بحران و کمک‌های بشردوستانه‌ی اتحادیه‌ی اروپا، گفته است حفاظت از غیرنظامیان در جنگ، نمی‌تواند منتظر آتش‌بس بماند.

اتحادیه‌ی اروپا، روز پنج‌شنبه (۱۶ دلو)، در اعلامیه‌ای به نقل از آقایی لنارشیچ، از طرف‌های درگیر خواسته است که هرچه زودتر با برقراری آتش‌بس موافقت کنند.

او گفته است: «هزینه‌ی انسانی جنگ در افغانستان، بسیار زیاد است و بیشترین آسیب را به غیرنظامیان وارد می‌کند. حمایت از غیرنظامیان، بنیاد حقوق بشردوستانه‌ی بین‌المللی است و باید همه به آن احترام بگذارند.»

او همچنان گفته است که ۵۰ درصد شهروندان افغانستان به کمک‌های بشردوستانه نیاز دارند؛ اما افزایش خشونت‌ها مانع این کمک‌ها شده است.

آقای لنارشیچ، اما افزوده است که اتحادیه‌ی اروپا در جریان دو سال اخیر، ۱۰۰ میلیون یورو به کمک‌های بشردوستانه در افغانستان اختصاص داده و در سال روان نیز ۳۲ میلیون یورو به این کشور کمک خواهد کرد.

از چند ماه به این طرف، همزمان با آغاز رسمی گفت‌وگوهای صلح افغانستان، سطح خشونت‌ها نیز افزایش یافته است. در کنار نبردهای همه‌روزه میان نیروهای امنیتی افغانستان و طالبان که در جریان آن به غیرنظامیان نیز تلفاتی وارد می‌شود، در جریان چند ماه گذشته، سطح ترورهای هدف‌مند و انفجار ماین‌های مقناطیسی نیز در کابل و سایر ولایت‌ها افزایش یافته است.

از سویی هم، نزدیک به یک ماه از آغاز دور دوم گفت‌وگوهای صلح در قطر می‌گذرد؛ اما در این مدت، دو طرف تنها یکی دو بار با هم نشست رسمی برگزار کرده‌اند که آن‌هم بیشتر تشریفاتی بوده است.

کمیته‌ی مصئونیت خبرنگاران افغان، از افزایش ۲۶ درصدی خشونت علیه خبرنگاران در افغانستان خبر داده است.

در گزارش سالانه‌ی کمیته‌ی مصئونیت خبرنگاران که روز پنج‌شنبه (۱۶ دلو)، منتشر شده، آمده است در سال ۲۰۲۰ میلادی، ۱۳۲ مورد خشونت علیه خبرنگاران در افغانستان ثبت شده است.

این رقم در مقایسه با سال ۲۰۱۹ میلادی که ۱۰۵ مورد بود، افزایش ۲۶ درصدی خشونت علیه خبرنگاران را نشان می‌دهد.

در سال ۲۰۲۰ میلادی، ۷ مورد قتل، ۱۸ مورد زخمی، ۱۰ مورد لت‌وکوب، ۴۷ مورد تهدید، ۲۸ مورد بدرفتاری، توهین و تحقیر، ۱۳ مورد برخورد غیرقانونی توسط مالکان رسانه‌ها، ۷ مورد اختطاف و ۲ مورد سرقت ثبت شده است.

بر اساس گزارش، طالبان و داعش مسئول بیشترین خشونت‌ها و تهدیدات علیه خبرنگاران اند و مسئولان حکومتی هم در جایگاه دوم قرار دارند.

در گزارش آمده است که ماهیت تهدیدها و خشونت‌های اعمال‌شده توسط مسئولان حکومتی، خفیف بوده؛ در حالی که تهدیدها و خشونت‌های طالبان و داعش خشن و خونین بوده است.

نجیب شریفی، رئیس کمیته‌ی مصئونیت خبرنگاران افغان، گفته است: «افزایش چشمگیر حملات مستقیم و ترورهای زنجیره ای و هدفمند خبرنگاران در ختم سال ۲۰۲۰، وحشت و هراس گسترده‌ای را میان خبرنگاران و رسانه‌ها در افغانستان ایجاد کرده است. این حملات، قابلیت تولیدی رسانه‌ها را کاهش داده و خودسانسوری را میان رسانه‌ها و خبرنگاران افزایش بخشیده است.»

در گزارش همچنان آمده است که تاثیرات ناگوار اقتصادی ویروس کرونا، سبب افزایش چالش‌های مالی رسانه‌ها شده که به نوبه‌ی خود ظرفیت رسانه‌ها را در زمینه‌ی تولید محتوا کاهش داده است. چالش‌های مالی ناشی از کرونا، سبب شده تا ده‌ها خبرنگار و کارمند رسانه‌ای، وظیفه‌ی خود را از دست بدهند.

 وزارت امور خارجه بانشر خبرنامه‌‌ای امروز پنج‌شنبه( ۱۶ دلو) اعلام کرده است که محمد حنیف اتمر وزیر امور خارجه کشور با شوکت میرضیایوف رییس جمهور ازبیکستان دیدار کرد.
گفته شده که در این دیدار دو طرف پیرامون تقویت اجماع منطقه‌ای و حمایت‌های بین‌المللی از روند صلح افغانستان، گفت‌وگو کرده و راه‌اندازی کنفرانس بین‌المللی وزرای خارجه کشورهای منطقه را که قرار است در آینده نزدیک به ابتکار دولت ازبیکستان برگزار شود، حایز اهمیت دانسته‌اند.
آقای اتمر گفته که راه‌اندازی موفقانه نشست سه‌جانبه افغانستان-ازبیکستان-پاکستان برای امضای طرح احداث خط آهن مزارشریف-کابل-پشاور عامل اثرگذار در گسترش تجارت، رشد همکاری‌های اقتصادی و اتصال منطقه‌ای است.

بر بنیاد خبرنامه وزارت خارجه، رییس‌ جمهور ازبیکستان نیز در این دیدار حمایت کشورش را از روند صلح و حفظ دستاوردهای ۱۹ سال اخیر افغانستان اعلام کرده و بر گسترش روابط سیاسی، تجاری و اقتصادی میان کابل و تاشکند تأکید کرده است.
وی امضای نقشه راه پروژه راه آهن مزارشریف-کابل-پشاور را میان ازبیکستان، افغانستان و پاکستان یک تحول بزرگ در راستای اتصال منطقه‌ای توصیف کرده و آن را سبب پیشرفت و ثبات در منطقه دانسته است.
در این دیدار دوجانبه هر دو طرف در مورد افزایش صادرات برق ازبیکستان به کشور و سرعت بخشیدن کار پروژه جدید برق هزار میگاواتی سرخان‌دریا-پلخمری، بر اساس تقاضای رییس ‌جمهور غنی، آقای میرضیایف موافقت خود را اعلام کرده است.

این در حالی است که ازبیکستان سالانه حدود ۴۵۰ میگاوات برق به افغانستان صادر می‌کند و قرار است در چند پروژه بزرگ منطقه‌ای نیز حضور داشته باشد.