نویسنده: Raha News Agency

آمارهای ثبت شده در میدان‌های جنگ نشان می‌دهد میانگین روزانه کشته‌گان جنگ افغانستان در سال ۲۰۲۱ میلای با گذشت هر روز افزایش می‌یابد. در حالی که هنوز فصل جنگ نرسیده، روزانه به گونه میانگین ۷۵ تن از نیروهای امنیتی، جنگ‌جویان طالب و غیرنظامیان در نتیجه درگیری‌ها، حملات هوایی و انفجارها کشته می‌شوند. بدین ترتیب تنها در ۶۴ روز اول سال ۲۰۲۱ میلادی، نزدیک به پنج هزار نفر در ۳۳ ولایت کشته شده‌اند. این آمار در مجموع سال گذشته میلادی به حدود ۲۰ هزار تن می‌رسید. میانگین روزانه کشته‌شده‌گان جنگ افغانستان در سال ۲۰۲۰ حدود ۵۷ نفر تشخیص داده شده بود. براساس آمارها، حوزه جنوب به ویژه ولایت‌های قندهار و هلمند بیش‌ترین میزان درگیری‌ها و تلفات را در سال ۲۰۲۰ و اوایل ۲۰۲۱ داشته است. پیش‌تر وزارت امور خارجه ایالات متحده امریکا در نامه‌ای به مقام‌های افغان، در مورد وخامت اوضاع کشور و احتمال سقوط مناطق بیش‌تر به دست طالبان، هشدار داده بود. طالبان نیز در جریان یک ساله‌گی توافق‌نامه دوحه تصریح کرده بودند که با فناوری پهباد و موشک مجهز اند و در صورت خلاف‌ورزی امریکا از توافق‌نامه صلح، خشونت‌ها را به شکل بی‌سابقه‌ای افزایش می‌دهند. گفتنی که امریکا و کشورهای دخیل در جنگ افغانستان هم اکنون تلاش‌ها برای برگزاری نشست استانبول را ادامه داده‌اند تا با ایجاد دولت انتقالی صلح، زمینه را برای کاهش خشونت‌ و تسریع روند صلح فراهم کنند.

آمارهای پروژه داده‌های رویدادها و نقاط درگیری مسلحانه یا «ACLED» نشان می‌دهد که آتش جنگ افغانستان در سال ۲۰۲۱ با گذشت هر روز شعله‌ورتر می‌شود. براساس آمارهای این نهاد، دست‌کم یک هزار و ۷۷۷ رویداد از درگیری، انفجار، حمله هوایی و شورش در ۶۴ روز اول سال جاری میلادی رخ داده است. این آمار یک هزار و ۱۵۱ درگیری، ۵۰۳ انفجار و حمله هوایی، ۱۲۱ مورد خشونت مستقیم علیه غیرنظامیان و دو مورد شورش را شامل است. بدین ترتیب در نتیجه این خشونت‌ها، چهار هزار و ۸۳۴ تن در افغانستان کشته شده‌اند. کشته‌گان نیروهای امنیتی، جنگ‌جویان طالب و غیرنظامیان را در برمی‌گیرد. این تلفات در فصل سرما به طرف‌های درگیر جنگ و غیرنظامیان وارد شده است.

نقشه اکلد که براساس میزان آمار رویدادها ترسیم شده است

مبتنی بر آمارها، باشنده‌گان قندهار، ننگرهار، هلمند و بلخ از یکم جنوری سال روان میلادی تا پنج مارچ، شاهد بیش‌ترین موارد درگیری‌ و انفجار بوده‌اند. در مجموع ۳۴ ولایت، در ۳۳ ولایت مواردی از درگیری، حمله هوایی و انفجار ثبت شده و تنها در ولایت پنجشیر هیچ رویدادی در دو ماه اول سال میلادی رخ نداده است. براساس آمارهای تلفات، قندهار با یک هزار و ۵۱ نفر، هلمند با ۴۹۹ نفر، ننگرهار با ۳۸۹ نفر، ارزگان با ۲۷۵ نفر، کندز با ۲۶۳ نفر و بلخ با ۲۶۱ نفر به ترتیب در صدر فهرست بیش‌ترین میزان قربانیان قرار دارند. در کابل نیز ۲۶ مورد درگیری، ۴۷ مورد انفجار و ۱۳ مورد خشونت مستقیم علیه غیرنظامیان ثبت شده است که در نتیجه آن، دست‌کم ۱۲۱ تن کشته شده‌اند.

شماره	ولایت	رویداد	درگیری	انفجار	خشونت علیه غیرنظامیان	کشته
۱	ارزگان	۵۴	۴۱	۱۲	۱	۲۷۵
۲	بادغیس	۳۴	۲۵	۶	۳	۱۱۷
۳	بامیان	۳	۳			۲
۴	بدخشان	۲۹	۲۰	۷	۳	۷۹
۵	بغلان	۶۹	۵۰	۱۵	۴	۱۷۳
۶	بلخ	۱۱۷	۷۸	۲۸	۱۱	۲۶۱
۷	پروان	۹	۱	۷	۱	۵
۸	پکتیا	۴۷	۳۳	۷	۷	۹
۹	پکتیکا	۱۴	۱۲	۲		۳
۱۰	پنجشیر
۱۱	تخار	۲۸	۱۷	۴		۶۲
۱۲	جوزجان	۲۳	۱۸	۵		۳۴
۱۳	خوست	۴۴	۲۳	۱۳	۸	۹
۱۴	دایکندی	۵	۲	۲	۱	۶
۱۵	زابل	۴۹	۳۲	۱۶	۱	۱۶۰
۱۶	سرپل	۱۲	۸	۳	۱	۲۰
۱۷	سمنگان	۵	۳	۲		۳
۱۸	غزنی	۱۰۱	۷۴	۲۰	۷	۱۱۱
۱۹	غور	۱۶	۱۰	۴	۲	۳۲
۲۰	فاریاب	۶۵	۴۱	۲۰	۴	۱۹۹
۲۱	فراه	۱۹	۱۰	۹		۱۰۷
۲۲	قندهار	۲۱۰	۱۵۱	۴۹	۱۰	۱۰۵۱
۲۳	کابل	۸۶	۲۶	۴۷	۱۳	۱۲۱
۲۴	کاپیسا	۵۲	۳۶	۱۲	۲	۹۷
۲۵	کندز	۸۳	۶۵	۱۴	۳	۲۶۳
۲۶	کنر	۴۷	۳۴	۹	۴	۲۹
۲۷	لغمان	۳۲	۱۹	۱۲	۱	۱۲
۲۸	لوگر	۷۲	۴۳	۲۵	۴	۵۴
۲۹	ننگرهار	۱۶۷	۹۳	۶۲	۱۲	۳۸۹
۳۰	نورستان	۷	۵	۱	۱	۲
۳۱	نیمروز	۱۶	۱۰	۵	۱	۵۴
۳۲	میدان‌‌وردک	۵۹	۴۲	۱۶	۱	۹
۳۳	هرات	۶۷	۴۲	۱۶	۸	۱۳۷
۳۴	هلمند	۱۳۸	۸۴	۵۰	۴	۴۹۹
مجموع	۱۷۷۷	۱۱۵۱	۵۰۳	۱۲۱	۴۸۳۴
نوت: این آمار هفت مورد شورش را نیز شامل می‌شود که در زندان‌های هرات، قندهار، غزنی، غور، پکتیا و پکتیکا رخ داده است.

با ثبت آمارها در ۶۴ روز اول سال ۲۰۲۱ میلادی، افغانستان بار دیگر در صدر مرگ‌بارترین کشورهای جهان قرار گرفته است. بدین ترتیب میانگین کشته‌شده‌گان به گونه روزانه به بیش از ۷۵ نفر می‌رسد. پس از افغانستان، یمن با ثبت یک هزار و ۲۷۸ رویداد و سه هزار و ۲۳۳ کشته در رده دوم و سوریه با ثبت یک هزار و ۸۴۷ رویداد و یک هزار و ۳۲۷ کشته در مقام سوم قرار گرفته است. میانگین روزانه کشته‌‌های جنگ یمن در سال جاری میلادی حدود ۵۰ نفر و از جنگ سوریه به حدود ۲۰ نفر می‌رسد. گفتنی است که اکلد آمارهای جنگ افغانستان را با اتکا بر آمارهای وزارت دفاع ملی و گروه طالبان جمع‌آوری و پس از دقیق‌سازی آن توسط رسانه‌ها و تیم کاری‌اش، به گونه هفته‌وار کُدگزاری و ثبت می‌کند. این نهاد در مجموع تنها آمار کشته‌شده‌گان را گزارش می‌دهد و در جزییات رویدادها، به آمار زخمیان و افراد بازداشت شده می‌پردازد. گفتنی است که اکلد همه رویدادها را با درج کُد اختصاصی، زمان رویداد، محل رویداد و شمار کشته‌های آن ثبت می‌کند.

کاهش اندک در تلفات؛ افغانستان در ۲۰۲۰ نیز مرگ‌بارترین کشور جهان بود

افزون بر ثبت این آمارها در سال ۲۰۲۱،  افغانستان در سال ۲۰۲۰ نیز خونین‌ترین کشور جهان بوده است. بررسی‌های اکلد از جنگ سال گذشته میلادی نشان می‌دهد که با وجود مذاکرات صلح، ۲۰ هزار و ۷۶۰ شهروند افغانستان در نتیجه درگیری‌ها، انفجارها و حملات هوایی کشته شده‌اند. این تلفات در پی وقوع شش هزار و ۹۹۵ رویداد ثبت شده که چهار هزار و ۵۹۹ درگیری، یک هزار و ۹۶۷ انفجار و حمله هوایی، ۴۲۲ مورد خشونت مستقیم علیه غیرنظامیان و هفت مورد شورش را در بر می‌گیرد. خشونت‌ها در ۲۰۲۰ بیش‌تر در حوزه جنوب کشور رخ داده است. قندهار با ۳۵۵ درگیری، ۱۹۶ انفجار و حمله هوایی، ۲۳ مورد خشونت مستقیم علیه غیرنظامیان و یک مورد شورش در زندان با دو هزار و ۹۲۲ کشته در صدر فهرست مرگ‌بارترین ولایات کشور در ۲۰۲۰ قرار گرفته است. در این فهرست، هلمند، ارزگان و زابل در رده‌های دوم تا چهارم قرار گرفته‌اند.

مبتنی بر آمارهای اکلد، همه ولایت‌های کشور به شمول پنجشیر در ۲۰۲۰ شاهد خشونت‌ بوده‌اند. با این حال، هیچ موردی از تلفات در ولایت آرام پنجشیر ثبت نشده است. پس از این ولایت، بامیان با ۳۰ نفر، نورستان با ۴۷ نفر و دایکندی با ۶۷ نفر، کم‌ترین آمار کشته‌شده‌گان را دارند. در مجموع میانگین کشته‌شده‌گان جنگ افغانستان در ۲۰۲۰ به ۵۷ نفر کاهش یافته بود. این آمار در سال ۲۰۱۹  به ۱۱۳ نفر، در ۲۰۱۸ به ۱۱۷ نفر و در ۲۰۱۶ به ۹۶ نفر می‌رسید. با مقایسه میانگین آمار کشته‌شده‌گان افغانستان،‌ یمن و سوریه پس از سال ۲۰۱۶، می‌توان دریافت که افغانستان در چهار سال از پنج سال اخیر، بیش‌ترین میانگین روزانه کشته‌گان جنگی را داشته است. تنها سوریه در سال ۲۰۱۶ بیش‌ترین میانگین روزانه کشته‌‌گان را در میان کشورهای جنگ‌زده ثبت کرد. در آن زمان میانگین روزانه کشته‌گان در آن کشور به ۱۴۴ نفر می‌رسید.

شماره	ولایت	رویداد	درگیری	انفجار	خشونت علیه غیرنظامیان	کشته
۱	ارزگان	۲۹۷	۲۱۹	۷۶	۲	۱۲۹۱
۲	بادغیس	۲۱۸	۱۴۰	۵۹	۱۹	۷۰۰
۳	بامیان	۶	۳	۳		۳۰
۴	بدخشان	۱۷۴	۱۲۸	۳۵	۱۱	۶۲۱
۵	بغلان	۲۳۳	۱۶۵	۵۵	۱۳	۶۳۶
۶	بلخ	۵۰۸	۳۵۰	۱۳۸	۲۰	۱۱۵۸
۷	پروان	۶۲	۳۵	۱۹	۸	۱۱۲
۸	پکتیا	۲۲۲	۱۵۲	۵۶	۱۳	۳۷۰
۹	پکتیکا	۱۱۷	۷۸	۲۷	۱۱	۴۴۴
۱۰	پنجشیر	۳	۳			ندارد
۱۱	تخار	۱۲۷	۹۲	۲۲	۱۳	۵۶۷
۱۲	جوزجان	۱۳۱	۸۹	۳۶	۶	۴۰۶
۱۳	خوست	۱۵۶	۷۳	۶۵	۱۸	۲۱۹
۱۴	دایکندی	۲۰	۱۰	۱۷	۳	۶۷
۱۵	زابل	۲۰۹	۱۳۳	۶۲	۱۴	۸۱۴
۱۶	سرپل	۸۷	۶۳	۱۸	۶	۲۰۳
۱۷	سمنگان	۴۱	۳۴	۵	۲	۱۳۵
۱۸	غزنی	۳۶۰	۲۴۲	۹۶	۲۱	۹۹۳
۱۹	غور	۱۲۱	۷۷	۳۵	۸	۴۹۰
۲۰	فاریاب	۳۰۶	۲۲۰	۶۲	۲۵	۱۰۰۰
۲۱	فراه	۱۴۵	۸۳	۴۸	۱۴	۴۱۵
۲۲	قندهار	۵۷۵	۳۵۵	۱۹۶	۲۳	۲۹۲۲
۲۳	کابل	۲۶۴	۱۱۳	۱۰۵	۴۶	۴۶۲
۲۴	کاپیسا	۱۴۳	۱۰۵	۲۵	۱۳	۲۳۵
۲۵	کندز	۳۹۴	۲۸۵	۹۷	۱۲	۱۵۶۲
۲۶	کنر	۱۲۶	۸۰	۴۴	۲	۲۸۶
۲۷	لغمان	۱۵۵	۱۰۰	۴۵	۱۰	۲۸۰
۲۸	لوگر	۲۱۷	۱۳۷	۶۵	۱۵	۴۰۶
۲۹	ننگرهار	۳۲۳	۲۰۵	۱۰۲	۱۶	۸۸۷
۳۰	نورستان	۲۱	۱۹	۲		۴۷
۳۱	نیمروز	۷۴	۵۴	۲۰		۱۵۰
۳۲	میدان‌‌وردک	۲۱۶	۱۳۳	۶۲	۱۴	۸۱۴
۳۳	هرات	۳۰۰	۱۹۶	۸۰	۲۴	۷۶۲
۳۴	هلمند	۶۴۱	۴۲۹	۱۹۹	۱۳	۱۶۵۳
مجموع	۶۹۹۵	۴۵۹۹	۱۹۶۷	۴۲۲	۲۰۷۶۰
نوت: این آمار هفت مورد شورش را نیز شامل می‌شود که در زندان‌های هرات، قندهار، غزنی، غور، پکتیا و پکتیکا رخ داده است.

اکلد با  آغاز سال ۲۰۱۶ میلادی آمار رویدادها و تلفات جنگ افغانستان را ثبت کرده است. براساس آمارهای رسمی این نهاد، از ۲۰۱۶ تا حال بیش از ۱۴۵ هزار نفر در جنگ افغانستان کشته شده‌اند. باید تصریح کرد که با توجه به پیچیده‌گی‌ ابعاد جنگ افغانستان، تلاش طرف‌ها برای پنهان‌ کردن آمارها و هم‌چنان احتمال مرگ برخی از زخمیان، ممکن است شمار قربانیان بیش‌تر از این آمار باشد. پروژه داده‌های رویدادها و نقاط درگیری مسلحانه یا «ACLED» یک سازمان غیردولتی است که از سال ۱۹۹۷ بدین‌سو در امر ثبت داده‌های رویدادها و نقاط درگیری فعالیت می‌کند. این نهاد رویداد، نوعیت رویداد، تاریخ رویداد، عامل رویداد، قربانیان رویداد و مکان رویداد را جمع‌آوری، با درج کُد مشخص ثبت و در ادامه تجزیه و تحلیل می‌کند. اکلد در حال حاضر ۱۹۱ کشور جهان را پوشش می‌دهد و از آغاز کارش تا حال، حدود یک میلیون مورد از درگیری‌ها را ثبت کرده است. این درگیری‌ها، اعتراضات و خشونت‌های کوچک سیاسی در کشورهای مختلف را نیز شامل است.

هم‌زمان با افزایش میانگین روزانه کشته‌شده‌گان جنگ افغانستان، امریکا برای آغاز یک نشست شبیه بن اول در استانبول مقدمه‌چینی می‌کند. آنتونی بلینکن، وزیر امور خارجه این کشور، در نامه‌ای عنوانی محمداشرف غنی، رییس جمهور کشور و عبدالله عبدالله، رییس شورای عالی مصالحه ملی، پیرامون دیدگاه اداره بایدن در مورد روند صلح افغانستان وضاحت داده است. او با تأکید بر ضرورت به نتیجه رسیدن روند صلح، درباره وخامت وضعیت افغانستان پس از خروج نیروهای امریکایی به مقام‌های حکومت هشدار داده است. پیش از این، سراج‌الدین حقانی، معاون گروه طالبان، در یک نوار صوتی به جنگ‌جویانش اطمینان داده بود که در صورت نقض توافق‌نامه دوحه از سوی امریکا، با استفاده از امکانات دست‌ داشته‌‌شان به ویژه پهباد و موشک، خشونت‌ها را به شکل بی‌سابقه‌ای افزایش می‌دهند. این در حالی است که نهادهای امنیتی در جریان ماه‌های گذشته بارها از آماده‌گی‌ها برای فصل جنگ خبر داده‌اند. بدین ترتیب احتمال دارد که در صورت ورود دو طرف به فصل جنگ، شمار تلفات و میانگین قربانیان در مقایسه با ۶۴ روز اول سال ۲۰۲۱ میلادی به مراتب افزایش یابد.

هشت صبح

بعثت رسول گرامی اسلام کامل نمودن یک پایان است، کامل نمودن نواقص هاست. الیوم اکملت لکم دینکم واتممت علیکم نعمتی

بعثت یعنی یک ماموریت اکمال یک نعمت بسیارعظیم، بعثت پیامبر اکرم(ص) یعنی یک پروژه به سعادت رساندن همه انسانها در بسترهمه زمانها ومکانها. به عبارت دیگر، به فعلیت رساندن همه خواسته‌های انسان اعم از نفسانی و روحانی وآنچه «ماتشتهی الانفس وتلزالاعیون» است.

مبعث یعنی گذر ازهمه رنگهای مختلف اعم ازسیاه وسفید، عرب وعجم، اروپایی، وآسیایی، رسیدن به یکی شدن ویک رنگی، وامت واحده شدن.

 «صبغةالله ومن احسن من الله صبغة»  

رنگ خدایی بالاترین رنگهاست، هدف بعثت هم رسیدن به رنگ الهی است.

حال پس از1400سال یک سؤال مطرح است: آیاهدف مبعث رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم پس ازگذر 1440 سال تحقق پیداکرده است؟ یعنی آن هدف جهانی بعثت که تمام انسانها نه بلکه مسلمانها به تمام خواسته ها نه بلکه در بخش خواسته ها و مطالبات طبیعی انسانی خود رسیده اند؟ تبدیل به یک امت واحده شده اند؟

متاسفانه باچشمان اشک آلود وبا قلب شکسته وبا اندوه دردآلود بایدعرض کنم جامعه ای که خود را منتسب به اسلام و پیامبرمی داند و در این نسبت دادن سخت تعصب هم به خرج می دهند دچار چالش های زیادی شده اند:  

یک: گرفتارشدیدترین اختلافات ند، اعم از قومی نژادی جغرافیی ومذهبی و زبانی، رنگ پوست و غیره.

دوم: این امت اسلامی  متأسفانه گرفتارشدیدترین ناامنی می باشد

سوم:  گرفتارشدیدترین آدم کشی آن هم ازنوع خطرناکش که روی جنایت کاران تاریخ راسفید نمو ده اند.  

چهارم: امت پیامبر(ص) جزء فقیرترین امتهاست درمیان بقیه پیروان ادیان.

ببخشید یارسول الله در روزمبعثت با آهی پراز درد و رنج و ظلم این مطالب رامی نویسم. می توانستم در روز بعثت مشتی شعار که عاری از حقیقت است بنویسم، در وصف این امتت و توصیفات توخالی مثل همه دنیای مجازی که عاری ازحقیقت است بنویسم!

چه کنم وجدانم قبول نکرد. یا رسول الله شرمنده آن خلق عظیمت و شرمنده آن دلسوزی هایت براین امت ناخلف!  

فهیمی بزرگمهر

ارگ ریاست جمهوری از برگزاری نشست مشورتی در رابطه با صلح خبر داد. این نشست به رهبری اشرف غنی و با حضور شماری از رهبران سیاسی و جهادی برگزار شده است.

در این نشست عبدالله عبدالله، رئیس شورای عالی مصالحه، حامد کرزی، رئیس جمهوری پیشین، عطامحمد نور، والی سابق بلخ، عبدالرشید دوستم، معاون پیشین ریاست جمهوری، عبدالرب رسول سیاف، رهبر جهادی، محمد محقق، رهبر حزب وحدت، معاونین ریاست جمهوری و روسای شورای ملی حضور داشته‌اند.

ارگ ریاست جمهوری اعلام کرد در این نشست بر بهبود وضعیت عمومی امنیتی کشور، تقویت اجماع ملی و تداوم نشست های مشورتی تاکید شده است.

در این نشست ضمن اینکه همه اشتراک کنندگان بر حمایت دوامدار از تیم مذاکراتی صلح دولت افغانستان تاکید ورزیدند، خاطرنشان کردند دولت افغانستان و شورای عالی مصالحه ملی به تلاش های بیشتر خویش در این زمینه ادامه دهند.

این نشست مشورتی در حالی برگزاری می‌شود که اخیرا آنتونی بلینکن، وزیر خارجه آمریکا در نامه شدیدالحن به اشرف غنی بر اجماع ملی تاکید کرده بود. بلینکن از عبدالله، کرزی و سیاف نام برده و از اشرف غنی خواسته که با این افراد از نزدیک کار کند. بلینکن هشدار داده نباید فاجعه دهه نود که ناشی از عدم اجماع داخلی افغانستان بود، تکرار شود.

اخیرا آمریکا برای تسریع روند صلح افغانستان طرحی را پیشنهاد کرده که تشکیل حکومت انتقالی را پیش بینی می‌کند. این طرح در کابل با حکومت و رهبران سیاسی شریک شده است.

حبیبه سرابی، عضو هیئت مذاکره‌کننده دولت در دوحه گفت، هنوز معلوم نیست در ترکیب هیئت دولت در نشست ترکیه زنان حضور خواهند داشت یا خیر.

بانو سرابی در مورد طولانی شدن روند گفت‌وگوهای بین‌افغانی دوحه بیان داشت ما از اول پیشبینی می‌کردیم که این روند به درازا خواهد کشید، از همین‌رو هیئت مذاکره‌کننده دولت با آمادگی‌های لازم وارد دوحه شدند. از سوی هم روند صلح نیاز به بحث و مذاکره طولانی جهت تجزیه و تحلیل موارد مورد مناقشه از سوی طرف‌های درگیر دارد تا به یک نتیجه مطلوب دست یابند. بناءً طولانی شدن روند مذاکرات یک امر معمول محسوب می‌شود.

او در پاسخ به این پرسش که پیام اساسی زنان افغانستان در مورد مذاکرات بین‌الفغانی دوحه چه بود، تصریح کرد ما پیش از رفتن به دوحه با اقشار مختلف زنان در سراسر افغانستان در ارتباط بودیم و نظریات، نگرانی‌ها و پیام‌های آنان را جمع‌آوری کردیم.

به گفته او، زنان افغانستان سه پیام اساسی در مورد روند گفت‌وگوهای بین‌الافغانی صلح در دوحه داشتند؛ دستاوردهای دو دهه گذشته آن‌ها نباید قربانی شوند، حقوق اساسی آن‌ها نباید مورد معامله قرار بگیرند و آتش‌بس سراسری در افغانستان برقرار شود.

این عضو هیئت مذاکره‌کننده دولت بیان داشت در جریان گفت‌وگوها و پس از آن با گروه‌های مختلف زنان در داخل و بیرون از افغانستان در ارتباط هستیم و همه روزه برنامه‌های گوناگونی با آن‌ها برای شریک ساختن دیدگاه‌های مان برگزار می‌کنیم.

بانو سرابی علاوه کرد ما در مذاکرات بین‌الافغانی صلح به دنبال این هستیم که نسل‌های بعدی افغانستان در آرامش و امنیت زندگی کنند و تجربه تلخ گذشته را نداشته باشند. او تاکید کرد که ما به عنوان نمایندگان زنان افغانستان در مذاکرات صلح در برابر نادیده گرفتن حقوق بانوان کشور ایستادگی خواهیم کرد و نمی‌گذاریم که حقوق اساسی آن‌ها مورد معامله قرار بگیرند.

او در مورد تغییر دیدگاه طالبان نیز خاطرنشان ساخت که این گروه به چند بخش تقسیم شده که شامل بخش سیاسی و نظامی آن می‌شود و هیئت مذاکره‌کننده‌ای این گروه در دوحه برای یافتن یک راه‌حل سیاسی به اینجا آمده‌اند. این هیئت همواره گفته‌اند که به حقوق زنان احترام قایل‌اند، اما توقع ما از طالبان این است که گفته‌های خود را در عمل ثابت کنند.

خانم سرابی در مورد سفر زلمی خلیل‌زاد، نماینده ویژه وزارت خارجه آمریکا برای صلح افغانستان گفت، در زمان که هیئت مذاکره‌کننده دولت در دوحه حضور داشت، در کنار رفت و آمد آقای خلیل‌زاد، یک تیم قوی از آمریکایی‌ها نیز در این شهر حضور داشت و ما همواره باهم در تماس بودیم. اما سفر اخیر زلمی خلیل‌زاد به دوحه، هم در جهت تسریع روند گفت‌وگوهای بین‌الافغانی صلح صورت گرفت هم برای شریک ساختن طرح تازه ایالات متحده آمریکا با طرف‌های درگیر و نظرخواهی از آن‌ها.

این عضو هیئت مذاکره‌کننده دولت اظهار داشت که در نشست مسکو و استانبول اشتراک افراد و اشخاص مهم نیست، بلکه خود این روند برای افغانستان از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است که چه کارهای صورت می‌گیرد. به باور او کنفرانس مسکو یک تصمیم عجولانه است و هدف آن نیز سهم‌گیری بیشتر روسیه در روند صلح افغانستان می‌باشد. به گفته بانو سرابی، پیش از این نشست بهتر بود که ایالات متحده آمریکا برای ایجاد اجماع منطقه‌ای نظریات همه‌ای کشورهای این حوزه را جمع‌آوری می‌کرد، زیرا اجماع منطقه‌ای برای تامین صلح در افغانستان با توجه به ابعاد بیرونی جنگ در کشور، مهم و ارزنده است.

خانم سرابی به این باور است طرح تازه ایالات متحده آمریکا برای صلح افغانستان از پختگی لازم برخوردار نیست و از سوی هم برگزاری کنفرانس‌های مانند نشست استانبول نمی‌تواند بحران داخلی افغانستان را به گونه درست تجزیه و تحلیل کند، زیرا مسائل عمیق و پیچیده‌ای در این بحران وجود دارد که باید گره‌گشایی شود، لذا این امر نیازمند زمان بیشتر است و نمی‌توان آن را در مدت چند روز حل کرد.

او با انتقاد از عمل‌کرد جامعه جهانی و دولت افغانستان در برخورد با زنان افغان، تصریح کرد سیاست‌ها هم در درون افغانستان و هم در سطح جهانی به گونه عجولانه و با مشوره با یک گروه کوچک مردانه صورت می‌گیرد و زن‌ها در این زمینه کاملا به حاشیه رانده شده‌اند. این عضو هیئت مذاکره‌کننده دولت گفت، تاکنون مشخص نیست که در نشست استانبول از زنان کسی حضور خواهند داشت یا خیر. گفتنی است که بر اساس طرح تازه ایالات متحده آمریکا برای صلح افغانستان، قرار است یک نشست بین‌المللی به رهبری سازمان ملل متحد در شهر استانبول ترکیه به تاریخ ۲۷ ماه مارچ برگزار شود که در آن روی یک حکومت انتقالی صلح و کارشیوه ایجاد نظام سیاسی آینده افغانستان توافق صورت گیرد.

خامه پرس

آقای بلینکن، چهارشنبه و در جریان جلسه استماع کمیته روابط خارجی مجلس نمایندگان با یادآوری دعوت اتحادیه اروپا برای آغاز مذاکرات و رد این ابتکار عمل از سوی جمهوری اسلامی گفت: «توپ در زمین آن‌ها [ایران] است. باید دید آیا واقعا خواهان گفت‌وگوهای دیپلماتیک هستند. ما خواهان آن هستیم.»

باوجود اعلام آمادگی دولت جو بایدن برای بازگشت ایالات متحده به برجام، تهران و واشنگتن هرکدام دیگری را مسئول برداشتن گام اول برای اجرای دوباره تعهدات مندرج در توافق هسته‌ای می‌دانند.

در جلسه کمیته روابط خارجی و هنگامی که یکی از نمایندگان جمهوریخواه از آقای بلینکن خواست تا بگوید برای آغاز مذاکره با ایران «به‌عنوان بزرگ‌ترین حامی مالی تروریسم» هیچ نرمشی نشان نخواهد داد، وزیر امور خارجه ایالات متحده با تاکید بر چنین تعهدی به نمایندگان گفت که تا زمانی که ایران به تعهدات برجامی خود به‌طور کامل عمل نکند یا دست‌کم مذاکراتی در این باره آغاز نشود، خبری از رفع تحریم‌ها نخواهد بود. وی گزارش‌های منتشر شده درباره چراغ سبز ایالات متحده به برخی کشورها، مانند کره جنوبی و عراق برای آزاد کردن بخشی از پول‌های بلوکه شده فروش نفت ایران را «اطلاعات غلط» خواند و تکذیب کرد.

پس از توقیف یک نفت‌کش کره جنوبی در خلیج فارس در ماه ژانویه، از قرار معلوم تهران و سئول مذاکراتی را برای آزادی این نفت‌کش در قبال آزاد شدن میلیاردها دلار پول بلوکه شده ایران در کره جنوبی آغاز کردند. رسانه‌های کره‌ای ماه گذشته به نقل از منابع آگاه گزارش کردند این گفت‌وگوها با آگاهی و رایزنی با واشنگتن به پیش می‌رود.

یک روز پیش از جلسه کمیته روابط خارجی، ۱۴۰ عضو مجلس نمایندگان از هر دو حزب با ارسال نامه‌ای از رئیس جمهوری ایالات متحده خواسته بودند تا با هدف دستیابی به یک توافق به‌شدت سخت‌گیرانه‌تر از برجام با ایران مذاکره کند.

با وجود امید به حل اختلاف میان ایران و ایالات متحده با پیروزی جو بایدن و بازگشت هر دو طرف به تعهدات توافق هسته‌ای سال ۲۰۱۵، کاخ سفید و سه طرف اروپایی برجام می‌گویند با گذشت زمان و تغییر شرایط ژئوپلیتیک در منطقه، برجام پاسخگوی نگرانی‌ها نیست و باید توافقی جدید و جامع‌تر با ایران منعقد شود.

سیگار یا بازرس ویژه ایالات متحده‌ی امریکا در گزارش تازه‌اش به کنگره و وزارت‌های دفاع و خارجه‌ی این کشور‌ خطراتی را بررسی کرده است که تلاش‌های ۲۰ سال اخیر ایالات متحده‌ی امریکا برای بازسازی افغانستان را در سال ۲۰۲۱ و پس از توافق صلح تهدید می‌کند.

بر اساس این گزارش، دوام ناامنی، نبود اطمینان از تمویل افغانستان پس از توافق صلح، چالش ادغام جنگجویان طالب پس از توافق صلح، فساد همه‌گیر و گسترده، رشد کسالت‌آور اقتصادی و اجتماعی، خطراتی که حقوق زنان را تهدید می‌کنند، قاچاق مواد مخدر و نظارت ناکافی تمویل‌کنندگان از خطراتی جدی است که افغانستان در سال ۲۰۲۱ با آن روبه‌رو است.

در این گزارش تصریح شده است که با/بدون توافق صلح مطئمن و پایدار و آتش‌بس سرتاسری، افغانستان احتمالا با تهدیدهای متعددی از سوی گروه‌های بنیادگرا مواجه خواهد بود: «هر توافق سیاسی این خطر را در پی دارد که گروه‌های شورشی جرمی جامه عوض کنند و از یک شکل به شکل دیگر شورشگری تغییر دهند.»

 «اگر نیروهای امریکایی فعالیت‌های آموزشی، حمایوی و تجهیزاتی خود را متوقف کنند، این موضوعات می‌تواند برجسته‌تر شود.»

نیروهای امریکایی در افغانستان به کم‌ترین حدش از وقتی که این کشور به افغانستان حمله کرد، رسیده است. تمامی نیروهای امریکایی در کشور به ۲۵۰۰ تن می‌رسد. بر اساس توافق امریکا و طالبان اگر طالبان به تعهداتش که قطع رابطه با گروه‌های تروریستی است عمل کند، نیروهای امریکایی تا آخر ماه اپریل یعنی حدود یک ماه دیگر افغانستان را ترک می‌کنند.

ناکامی دولت افغانستان در امر مبارزه با فساد

سیگار در این گزارش خود نوشته که ناکامی در امر مبارزه‌ی مؤثر با فساد سیستماتیک در افغانستان به این معنا است که برنامه‌های بازسازی امریکا در بهترین حالت درهم می‌شکند و در بدترین حالت شکست می‌خورد.

بر اساس این گزارش، دولت افغانستان برای محدود کردن فساد سیستماتیک گام‌های محدودی برداشته است: «در عوض حکومت معمولا تلاش کرده که در روی کاغذ با فساد مبارزه کند.»

در گزارش سیگار آمده است که دولت به‌جای اینکه مقام‌های فاسد را بازداشت و بالای آن قانون را تطبیق کند، به تدویر نشست‌ها و تدوین مقررات مبارزه با فساد بسنده کرده است.

در این گزارش تأکید شده است که جامعه‌ جهانی و تمویل‌کنندگان دولت افغانستان باید از مصرف کمک‌هایی که به افغانستان اختصاص می‌دهند نظارت دقیق کنند و از مؤثریت آن حساب پس بگیرند: «تمویل‌کنندگان باید دسترسی بی‌حد و حصر به بودجه‌ی تمویلی وزارتخانه‌ها داشته باشند.»

بی‌ثباتی مالی دولت جدی‌ترین خطر در سال ۲۰۲۱ است

در گزارش سیگار آمده است که افغانستان به‌طور استثنایی متکی به کمک‌های خارجی است. بنا براین، این وابستگی برای روند صلح هم‌زمان هم فرصت است و هم چالش. فرصت از این‌رو که تمویل‌کنندگان می‌توانند در تحولات پس از خروج نیروهای خارجی همچنان دخیل باشند و سبب تقویت ثبات در افغانستان شوند. در عین‌حال، این وابستگی از آنرو خطرناک است که اگر تمویل‌کنندگان کمک‌های‌شان را بیش از حد و سریع کاهش دهند و یا بر شرایطی پافشاری کنند که از سوی طرف‌های درگیر قابل دست‌یابی نباشد، صلح بالقوه به خطر می‌افتد.

بر اساس این گزارش، در بخش تمویل افغانستان دو پرسش جدی مطرح است: نخست این که آیا آیا شرایطی که تمویل‌کنندگان برای کمک تعیین کرده‌اند کافی است که یک توافق صلح قابل قبول را حفظ و تسهیل کند؟ دوم اینکه در این شرایط نامطمئن سطح کمک‌های خارجی برای این که از سقوط دولت جلوگیری کند، کافی است؟

سیگار در این گزارش ادامه‌ی برنامه‌های بازسازی را به عنوان ابزار ابتدایی مطرح کرده است که نفوذ ایالات متحده‌ی امریکا را برای تأمین صلح و ثبات در افغانستان تأمین می‌کند.

جامعه‌ی جهانی سالانه به طور اوسط ۸.۶ میلیارد دالر برای دولت افغانستان کمک می‌کنند. این بسته شامل کمک‌های ملکی و نظامی می‌شود که نزدیک به ۸۰ درصد از ۱۱ میلیارد کل مصرف دولت افغانستان را دربر می‌گیرد.

بر اساس این گزارش، ظرفیت محدود مالی افغانستان ممکن برای حفظ زیرساخت‌ها مثل ساخت سرک، تأمین انرژی پایدار و زنجیره‌های تأمین اقتصادی و مصارف عادی حکومت کافی نباشد: «این زیرساخت‌ها هرچند ناقصند، اما برای رشد اقتصادی لازم هستند. بی‌ثباتی مالی و اقتصادی دولت افغانستان موضوعی است که تمام نقاط خطری که سیگار در این گزارش آن را شناسایی کرده است متأثر می‌کند.»

در این گزارش به نقل از جان ساپکو، بازرس ویژه امریکای برای بازسازی افغانستان آمده است: «هرچند دولت افغانستان اعلام کرده که هدفش خودکفایی است، اما افغانستان امروز، هنوز با خودکفایی فاصله زیادی دارد؛ به خصوص تمویل کارهای عملیاتی دولت شامل اردو و پولیس از منابع خودش.»

آقای ساپکو افزوده که وضعیت نامعلوم جنگ و صلح افغانستان، سرمایه‌گذاری ملت امریکا و دست‌آوردهای دو دهه در افغانستان را با خطرهای متعددی مواجه کرده است.

کمک‌های اختصاص‌داده‌شده‌ی ایالات متحده برای بازسازی افغانستان از سال ۲۰۰۲ به این‌سو در کنار دیگر مأموریت‌های این کشور، در بخش‌های تجهیز و تقویت نیروهای امنیتی، پاگیری و تقویت نهادهای دولتی، ترویج و تقویت حاکمیت قانون، تأکید بر حقوق بشر به ویژه حقوق زنان، پیشرفت در عرصه‌ی صحت و آموزش و پرورش و تحریک توسعه‌ی اقتصادی در افغانستان به مصرف رسیده است. بر اساس آمار سیگار، دولت امریکا از سال مالی ۲۰۰۲ تا کنون بیش از ۱۴۳ میلیارد دالر را برای برنامه‌های بازسازی افغانستان اختصاص داده است.

ناامنی

بر اساس این گزارش، با توجه به این که طالبان هنوز به طور قابل ملاحظه‌ای تاکتیکش را عوض نکرده، سطح خشونت همچنان بالا است و این امر امنیت را به عنوان خطر جدی در سال ۲۰۲۱ مطرح می‌کند.

با تازگی آنتونی بلنکن، وزیر خارجه امریکا نیز در نامه‌ای که به غنی و عبدالله فرستاده، تصریح کرده است که پس از خروج نیروهای امریکایی از افغانستان حتا اگر ایالات متحده‌ی امریکا به کمک‌های مالی‌اش ادامه دهد، خطر این که طالبان به قلمروی بیشتری دست یابند با جدیت وجود دارد.

ادغام جنگجویان طالب

بر بنیاد آمار سازمان ملل متحد شماری مجموعی جنگجویان طالب بین ۵۵ تا ۸۵ هزار تخمین شده است. در گزارس سیگار آمده است که بر اساس مواد توافقنامه‌ی صلح، شماری از جنگجویان طالب در اردو و پولیس ملی افغانستان جذب می‌شوند و باقی این جنگجویان هم نیاز دارند که به عنوان افراد غیر مسلح به زندگی عادی و مدنی برگردند.

بر اساس این گزارش، عوامل متعددی چون اقتصاد ضعیف که در حال حاضر گزینه‌‌های معیشت‌ پایدار کمی را ارایه می‌کند، ناامنی جاری، بی‌ثباتی سیاسی، همبستگی اجتماعی ضعیف در بین مردمی که از ده‌ها سال جنگ زخم خورده‌اند، دولت‌داری و حاکمیت قانون ضعیف، تلاش‌های ادغام مجدد این جنگجویان را تضعیف می‌کند.

نگرانی از وضعیت زنان

در گزارش سیگار احتمال شکست پروسه صلح و کشیده‌شدن کشور به خشونت‌ بدتر، خطر درازمدت برای زنان عنوان شده است. در گزارش آمده است که ناامنی فیزیکی مستقیم و غیرمستقیم از بزرگ‌ترین چالش‌هایی است که زنان با آن درگیر و مواجه‌اند.

«رنج زنان افغان مضاعف است. آنان نه تنها از از جان باختن، زخمی‌شدن، معلولیت و بیماری‌های روانی رنج می‌برند که از از دست دادن نان‌آوران خانه‌هاشان که مردانند، فقر در حال افزایش و گسترده، ننگ اجتماعی و تبعیض که با بیوه‌گی همراه است نیز رنج می‌برند.»

 «در تولید مواد مخدر کاهش رونما نشده است»

در این گزارش آمده است که اثرات مخرب تجارت غیرقانونی مواد مخدر در افغانستان فراتر از تأثیرات صحی آن است. این پدیده تمویل‌کننده‌ی شورشگری، تقویت‌کننده‌ی فساد و محرک جرایم جنایی است. حتی در میانه‌ی همه‌گیری کرونا، تجارت تریاک در افغانستان همچنان مقاوم و ثابت ماند. دفتر مبارزه با مواد مخدر و جرایم سازمان ملل متحد گزارش داد که کرونا روی حاصلات تریاک در افغانستان اثر منفی نگذاشته است.

سیگار این گزارشش را در زمانی منتشر کرده است که گفت‌وگوهای صلح افغانستان رنگ و رخ دیگری به خود گرفته است. زلمی خلیلزاد، فرستاده‌ی ویژه‌ی وزارت خارجه‌ی امریکا در سفر دوره‌ای اخیرش به افغانستان و منطقه، طرح تازه‌ای را به دوحه و کابل آورده است. بر اساس این طرح، سرنوشت جنگ و صلح افغانستان در نشستی در استانبول ترکیه تعیین خواهد شد. این طرح با دولت افغانستان و طالبان شریک شده است.

گروه طالبان اعلام کرده که این طرح را بررسی می‌کند. اینجا در کابل اما سخن‌های ضد و نقیضی در مورد این طرح بیان شده است. رییس‌جمهور غنی و امرالله صالح، معاون اولش این طرح را «خواب و خیال» خواندند و بر انتخابات به عنوان تنها راه انتقال قدرت تأکید کردند. در سوی دیگر، شماری از مقام‌های عالی‌رتبه‌ی حکومتی مثل نادر نادری، سخن‌گوی هیأت مذاکره کننده‌ی هیأت جمهوری اسلامی افغانستان و محمد حنیف اتمر، وزیر امور خارجه‌ی کشور گفتند که حکومت این طرح را بررسی می‌کند.

سخنگوی والی هرات( پنج شنبه ۲۱ حوت ) گفت ایران ۳۰۶ زندانی افغان را به افغانستان تحویل داده است.

در میان این زندانیان که روز گذشته در نقطۀ صفری مرز اسلام‌ قلعه به مقام‌ های محلی هرات سپرده شدند 4 زن نیز دیده می شود.

این زندانیان از سال‌ ها به این‌ سو به جرایم گوناگون توسط پولیس ایران در آن کشور بازداشت و زندانی شده بودند.

سخنگوی والی هرات افزود این تعداد زندانیان در پی تفاهم ‌نامه‌یی که سال‌ های گذشته میان مقام‌های افغانستان و ایران امضا شده بود رها شده ‌اند.

پیش از این نیز افغانستان و ایران زندانیان‌ شان را مبادله کرده ‌اند.

این دیدار در حالی انجام شده که پیش‌تر امریکا طرحی را به حکومت، طالبان و سیاسیون سپرد که در آن سناریوهای احتمالی برای ایجاد دولت انتقالی صلح پیش‌بینی شده است.

زلمی خلیل‌زاد،‌ فرستاده ویژه وزارت امور خارجه امریکا برای صلح افغانستان، در جریان شریک‌سازی این طرح، به دولت و گروه طالبان تنها چند روز فرصت داده است که در مورد آن تصمیم بگیرند.

آنتونی بلینکن، وزیر امور خارجه امریکا، نیز با فرستادن یک نامه به ارگ و سپیدار،‌ گفته است امریکا برای رسیدن به راه‌حل سریع و برقراری آتش‌بس دایمی و جامع، تلاش دیپلماتیک سطح بالا را با طرف‌های دخیل در افغانستان،‌ کشورهای منطقه و سازمان ملل متحد دنبال می‌کند.

وزیر امور خارجه امریکا گفته است که این کشور در آینده نزدیک یک نشست سطح بلند را در ترکیه برای نهایی‌ کردن توافق صلح میان دو طرف برگزار می‌کند و از رییس جمهور غنی دعوت کرده که در این نشست شرکت کند.

 جنرال قمر جاوید باجوا رییس ستاد ارتش و جنرال فیض حمید رییس آی‌اس‌آی پاکستان در دیدار با فیلد مارشال محمد بن عیسی آل خلیفه در بحرین پیرامون روند صلح افغانستان، امنیت مرزها و گام‌های ضروری بعدی در روند صلح رایزنی کردند.
در این دیدار جوانب در مورد آخرین تحولات در روند صلح افغانستان، امنیت مرزی و گام‌های ضروری بعدی برای تسریع روند صلح به رهبری و مالکیت افغانستان گفت‌وگو کردند.
این تلاش‌ها پس از آن صورت می‌گیرد که دولت بایدن طرح جدید خود را برای تسریع روند صلح افغانستان با طرف‌های ذیدخل در میان گذاشته است.

نابع محلی در ولایت فاریاب، تایید می‌کنند ولسوالی المار این ولایت، به دست جنگ‌جویان طالب سقوط کرده است.

عبدالمنان قاطع، عضو شورای ولایتی فاریاب، به رسانه ها گفت پیش از چاشت روز پنج‌شنبه (۲۱ حوت)، ولسوالی المار به دست طالبان سقوط کرد.

وی افزود: «دو سال می‌شد که ولسوالی المار در محاصره‌ی طالبان قرار داشت. نیروهای امنیتی از سه ماه به این طرف در ولسوالی المار محاصره بودند و از ۲۰ روز به این طرف حملات طالبان بر آن‌ها شدت یافته بود. نیروهای امنیتی تجهیزات نظامی و غذای کافی نداشتند.»

به گفته‌ی آقای قاطع، نیروهای امنیتی از ۱۰ روز به این طرف عملیاتی را برای نجات سربازان گیرمانده در ولسوالی المار راه‌اندازی کرده بودند که با شکست مواجه شد.

وی تاکید کرد نیروهایی که در ولسوالی المار مانده بودند، یا کشته و زخمی و یا اسیر شده‌اند.

او تصریح کرد: «از آمار دقیق تلفات جزییاتی در دست نیست.»

گفتنی است که پیش از این، مسئولان امنیتی در ولایت فاریاب، گفته بودند روز گذشته (چهارشنبه، ۲۰ حوت)، محمدامین پتنگ، سرپرست فرماندهی پولیس ولسوالی المار این ولایت، به گروه طالبان تسلیم شده است.

کریم یورش، سخنگوی پولیس فاریاب، گفته بود آقای پتنگ، رتبه‌ی دوم سارن داشت و تنها خودش با یک میل سلاح کلاشینکوف به طالبان پیوست.

گروه طالبان تا اکنون در این باره چیزی نگفته است.

ولایت فاریاب در شمال افغانستان، از ولایت‌های به شدت ناامن است و چندین ولسوالی این ولایت همین اکنون در کنترل طالبان است و یا در تهدید بسیار بالا قرار دارد.

با نزدیک شدن به مهلت ماه می برای خروج نظامیان امریکایی از افغانستان، مذاکرات صلح میا‌ن‌افغانی در دوحه توقف یافته، خشونت‌ها با ترور فعالان مدنی و خبرنگاران به طور قابل توجهی افزایش یافته و دولت بایدن در حال بازنگری توافق میراثی امریکا-طالبان است. نشست رهبران ناتو در ماه فبروری تصمیم در مورد خروج را به تأخیر انداخت و منتظر تصمیم ایالات متحده است. تحلیل‌ها و مطالعات، تأخیر مهلت ماه می را توصیه می‌کند تا اطمینان حال شود شرایط موجود به اندازه کافی برای حل و فصل ثمربخش است. با این حال، پاسخ طالبان به این معضل، تهدید برای بسته‌ نمودن «مسیر دیپلماسی» و آغاز دوباره جنگ علیه نیروهای امریکایی بوده است. با توجه به یک دولت ضعیف در کابل و تمایل کم جامعه بین‌الملل به افغانستان، بهار خونین دیگر در انتظار مردم افغانستان است.
در این لحظه پیچیده و خطرناک، دولت بایدن هر گونه سیاستی در پیش گیرد، میراث مداخله ایالات متحده را در افغانستان و موضعش را در منطقه و فراتر از آن متأثر خواهد کرد. این امر انتخاب بین خروج غیرمسئولانه که ممکن به فروپاشی دولت و جنگ داخلی تحت نظارت دولت بایدن منجر شود یا حفظ وضعیت موجود و ماندن در افغانستان است که به معنی ادامه جنگ و تلفات افراد ملکی خواهد بود. در هر صورت، دولت بایدن در رابطه به افغانستان در شرایط سختی قرار دارد و در نهایت این مردم افغانستان است که بهای آن را باید بپردازد.
یک پیشنهاد جدید از سوی زلمی خلیلزاد نماینده ویژه امریکا در امور مصالحه افغانستان با حکومت و طالبان شریک شده است. هدف آن برگزاری کنفرانسی شبیه «بن» و تشکیل «حکومت مشارکتی» برای تسریع «روند صلح» است. هرچند این پیشنهاد به گونه غیررسمی از سوی هر دو طرف رد شده، اما هنوز پاسخ رسمی به این پیشنهاد داده نشده است. استدلال بر این است که این ابتکار «استراتژی خروج» جدید برای واشنگتن است و انگیزه کمی برای متعهد کردن طالبان به آتش‌بس یا توافق معنادار برای تقسیم قدرت باشد، به ویژه وقتی به نظر می‌رسد زمان و میدان به نفع طالبان است. با این حال، روشنی انداختن به این تاریکی می‌تواند تلاشی به رهبری ایالات متحده جهت احیای مجدد تلاش‌های دیپلماتیک در سطح بین‌المللی و منطقه‌ای برای رسیدن به یک اجماع قوی و واضح باشد که مخالف تصرف این کشور از سوی طالبان است و اجازه می‌دهد فراتر از مسئله خروج بر افغانستان حکومت کنند.
عدم محبوبیت طالبان در میان مردم افغانستان و همچنین ناکامی‌های دولت افغانستان و شرکای بین‌المللی در دستیابی به ثبات در افغانستان طی دو دهه گذشته به خوبی اثبات شده است. ۲۰ سال پس از اشغال افغانستان، ایالات متحده و جامعه بین‌المللی بیان می‌کنند که تصمیم‌گیری در مورد آینده افغانستان مربوط به مردم این کشور است. این که سرنوشت افغانستان به مردم آن تعلق دارد، یک اقدام قابل استقبال است. با این وجود، گذشته از حرکات سیاسی و لفاظی‌ها، کمک معنادار به مردم افغانستان برای تصمیم‌گیری در مورد آینده شان، بسیار مهم است. این امر نیازمند شرایطی است که صدای آن‌ها شنیده شود و بدون ترس از تصرف نظامی طالبان، قادر باشند بر وضعیت نهایی مطلوب خود تأثیر گذارند.
گزارش گروه مطالعاتی افغانستان دورنمای یک وضعیت نهایی را پیشنهاد می‌کند: «یک دولت مستقل، دموکراتیک و با اقتدار … که از اقلیت‌ها، حقوق زنان، جنبه‌های دموکراتیک دولت و مطبوعات آزاد حمایت و محافظت می‌کند.» چنین برایندی می‌تواند منافع ایالات متحده و متحدانش را حفظ و از دستاوردهای پسا-۲۰۰۱ مردم افغانستان حفاظت کند.
با این حال، چنین نتیجه‌ای که مطلوب جامعه جهانی و مردم افغانستان باشد، ممکن از سوی طالبان پذیرفته نشود، به خصوص وقتی متقاعد کردن جنگجویان این گروه دشوار باشد. چرا طالبان با داشتن حضور قدرتمند در حومه شهر و پشت میز مذاکره، از ساختاری استقبال کند که شبیه به نظام فعلی باشد؟ برخلاف «جمهوریت» که خط سرخ رییس جمهور اشرف غنی است، طالبان در تعیین «خط سرخ» خود تاکتیکی و مبهم عمل کرده‌اند، اما در عین حال همواره خواستار نظام «اسلامی» بوده‌اند. آن‌ها نظام کنونی را به این خاطر که به اندازه کافی اسلامی نیست و تحت تأثیر اشغال خارجی بنا شده، رد می‌کنند.

برای این انعطاف پذیری تاکتیکی ممکن دو دلیل وجود داشته باشد. نخست، یک احساس قوی در جامعه بین‌المللی علیه بازگشت «امارت اسلامی» در افغانستان وجود دارد. طالبان بیش از هر زمانی به دنبال مشروعیت بین‌المللی هستند. آن‌ها با پافشاری نکردن بر کلمه «امارت» برای تعریف وضعیت نهایی تاکتیکی عمل کرده، اما همچنان هدف نهایی مطلوب خود را تحت عنوان «نظام اسلامی» بیان می‌کنند. دوم، امارت طالبان که هرگز بین سال‌های ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۱ رسمیت و مشروعیت بین‌المللی را به دست نیاورد، به عنوان تاریک‌ترین و وحشیانه‌ترین عصر افغانستان برای زنان، اقلیت‌ها و به طور کلی حقوق بشر دیده می‌شود. طالبان از این امر آگاه هستند که اگر بر بازگشت امارت خود تأکید کنند با مخالفت شدید و گستردۀ عناصر جامعه افغانستان مواجه خواهند شد.
ایالات متحده و جامعه جهانی می‌توانند از «مشروعیت سیاسی» برای رد بازگشت طالبان از طریق زور به عنوان اهرم فشار استفاده کنند. برای بدست آوردن این امر، به طالبان گفته شود که باید نسبت به خواسته‌های مردم افغانستان متعهد باشند؛ یعنی توافق سیاسی برای یک ساختار حکومت‌داری فراگیر به دست آید و استفاده از زور برای رسیدن به اهداف سیاسی ممنوع شود. بنا بر این، ایالات متحده و جامعه جهانی می‌توانند حمایت خود را به یک وضعیت نهایی مطلوب معطوف کرده و به طالبان بفهمانند که تصرف از طریق نظامی غیرقابل قبول است و تحت هیچ شرایطی از سوی جامعه بین‌المللی به رسمیت شناخته نخواهد شد.
تعهد به اصل عدم بازگشت طالبان از طریق زور، پیام مهم و روشنی به طالبان و بازیگران دخیل در امور افغانستان می‌دهد، این که مفهوم «هیچ راه‌حل نظامی وجود ندارد» همه جانبه است. این امر شامل طالبان نیز می‌شود. هیچ سطحی از تحمل‌ناپذیری یا تاکتیک‌های طالبان نباید راه را برای تصرف نظامی و بازگشت نظام معدوم، باز کند. خلاصه این که، در صورت عدم وجود یک عامل بازدارنده معتبر بین‌المللی، یورش طالبان به پایگاه‌های روستایی می‌تواند به بدترین نوع جنگ داخلی و کشتار جمعی منجر شود. میزان خشونت و بی‌ثباتی می‌تواند به دلایل بشردوستانه مداخله نظامی دیگر را از سوی کشورهای قدرتمند منطقه رقم بزند. یک اجماع بین‌المللی روی «عدم بازگشت طالبان از طریق زور» می‌تواند هدف درازمدت را تحقق بخشد: با کاهش تهدید‌های القاعده، منافع ایالات متحده در افغانستان تأمین خواهد شد و با غلبه بر خشونت، مردم این کشور نیز می‌توانند زمین‌ها را حاصل‌خیز کنند.
صد سال پس از اعلان استقلال در سال ۱۹۱۹ از سوی امیر امان‌الله خان، افغانستان نظام‌های متعدد حکومت‌داری را تجربه کرده است. نظام سلطنتی، جمهوری، دیکتاتوری، حکومت دینی و دموکراسی تحت حداقل هفت قانون اساسی مختلف. به عنوان یک کشور متشکل از اقوام مختلف با جامعه سنتی، دولت ضعیف و جامعه قوی، تغییر رهبری در افغانستان طی یک قرن گذشته از طریق، ترور، کودتا، تبعید اجباری، جنگ‌های داخلی و مداخلات بین‌المللی انجام شده است. در طول این تغییرات سریع قدرت در افغانستان، مشروعیت حاکم و پاسخگویی نظام همچنان مشکل‌ساز شده و چرخه درگیری را احیا کرده است. هر توافقی – اگر به این مرحله برسد – باید تاریخ سیاسی و واقعیت‌های قرن ۲۱ افغانستان را مرور کند. درسی از یک قرن مبارزه این است که ثبات و صلح پایدار در افغانستان مستلزم یک ساختار حکومتیِ داخلی سیاسی-اجتماعی و عملی است که مستعد هیچ نوع استبداد و دیکتاتوری نیست.
ایالات متحده و جامعه بین‌المللی دست‌کم می‌توانند به مردم افغانستان در تلاش برای دستیابی به یک وضعیت نهایی که با عزت باشد کمک کنند و دولتی را که از طریق خشونت بالای مردم حاکم شود، به رسمیت نشناسند.

دید

شاه محمود قریشی وزیر امور خارجه پاکستان امروز چهارشنبه(۲۰ حوت) در توییتی گفت دیدار سازنده‌ای با همتای ازیکستانی‌اش داشته است.
در این دیدار، دو طرف در مورد تقویت روابط، مشارکت اقتصادی بر محور صلح، توسعه و اتصال بحث و تبادل نظر کردند.

وزیر خارجه پاکستان در مورد نشستی که با عبدالعزیز کاملوف وزیر خارجه ازیکستان داشت گفت: «ما برای ایجاد اتصال منطقه‌ای از ساخت به موقع پروژه خط آهن ترانزیتی افغانستان حمایت می کنیم.»
گفتنی است سفر کاملوف به پاکستان پس از دیدار هیئت پاکستان از ازیکستان در ماه فبروری و امضای نقشه‌راه ساخت خط آهن ترانزیتی با افغانستان صورت می‌گیرد.

به گزارش خبرگزرای دید، حمدالله محب مشاور امنیت ملی امروز چهارشنبه(۲۰ حوت) با بهادر امینیان سفیر ایران در کابل دیدار کرد
در این دیدار، دو طرف در مورد پیشرفت‌های اخیر روند صلح و موضوعات مشترک میان دو کشور بحث و تبادل نظر کردند.
این در حالی است که روز گذشته محمد حنیف اتمر وزیر امور خارجه کشور نیز با سفیر ایران دیدار داشت.
در آن دیدار، دو طرف در مورد نهایی سازی و امضای توافق نامه جامع در زمینه همکاری استراتژیک بین افغانستان و ایران، ایجاد کمیسیون مشترک همکاری‌های اقتصادی و تجاری بین افغانستان و ایران و سایر موضوعات دو جانبه گفت‌وگو کردند.

ریاست معارف شهر کابل به تازگی اجرای ترانه برای دختران بالای ۱۲ سال در مکاتب و محافل عمومی را ممنوع اعلام کرده است.

این ریاست با پخش اعلامیه ( چهار شنبه ۲۰ حوت ) می گوید دانش آموزان دختر اجازه خواندن ترانه در مجالس عمومی را ندارند.

ریاست معارف شهر کابل گفته است به گروه‌ های ترانه و سرود دانش‌ آموزان دختر به هیچ صورت به جز از مربیان و آموزگاران زن از طرف مربیان مرد تمرین و آموزش هم داده نشود.

این ریاست اعلام کرد تلاش شود تا مکاتب گروه‌ های ترانه و سرود دانش‌ آموزان دختر را به ‌گونه‌ ای تنظیم شود که سنین اعضای  این گروه بالاتر از ۱۲ سال نباشد.

وزارت معارف هنوز دلیل ممنوع شدن اجرا ترانه برای دختران بالای ۱۲ سال را بیان نکرده است.

ریاست عمومی پاسپورت وزارت داخله ( چهارشنبه،۲۰ حوت ) اعلام کرد صدور پاسپورت الکترونیک به رویت تذکره کاغذی متوقف شده است.

ریاست پاسپورت افزود متقاضیان پاسپورت می توانند به رویت تذکره الکترونیکی جهت اخذ پاسپورت به اداره مرکزی پاسپورت و آمریت های پاسپورت ولایات کشور مراجعه نمایند.

این در حالی است که اداره مرکزی احصاییه ( دوشنبه، ۱۸ حوت ) نیز اعلام کرد توزیع و خدمات شناسنامه کاغذی در شهر کابل متوقف گردیده است.

نشست جهانی با محوریت افغانستان به رهبری سازمان ملل، که از سوی ایالات متحده پیشنهاد شده‌ قرار است در ترکیه برگزار شود.

منابع نزدیک به طالبان می‌گویند این گروه در نشست صلح ترکیه در مورد افغانستان که قرار است در 27 ماه مارچ، به رهبری سازمان ملل، برگزار شود شرکت خواهند کرد.

گروه طالبان تایید می‌کند در طرح دولت آمریکا مسایلی چون دولت انتقالی، برگزاری نشست آنکارا و آتش‌بس مطرح شده است.

منابع نزدیک به طالبان همچنان با ابراز این مطلب می‌گویند تحرک‌های پسین آمریکا در روند صلح برای طالبان پذیرفتنی خواهند بود.

گفتنی است آنتونی بلینکن، وزیر خارجه آمریکا نامه‌ای به محمد اشرف، غنی رییس‌جمهوری افغانستان فرستاد که در آن، نسبت به خروج کامل نیروهای ایالات متحده هشدار داده است.

در این نامه آمده واشنگتن قرار است از سازمان ملل بخواهد نشستی بین‌المللی با حضور وزیران خارجه کشورهای منطقه از جمله روسیه، چین، پاکستان، ایران، هند و آمریکا برای بحث روی یک رویکرد مشترک در حمایت از صلح افغانستان ترتیب دهد.

پس از درخواست آمریکا برای برگزاری یک نشست بین‌المللی برای نهایی کردن توافق صلح افغانستان در ترکیه، دولت آنکارا آمادگی خویش را برای میزبانی از نشست اعلام کرد.

«عمر سلیک» سخنگوی حزب «عدالت و توسعه» ترکیه در یک نشست خبری درباره تحولات روند صلح افغانستان تاکید کرد که آنکارا برای هرگونه میانجی‌گری در روند صلح افغانستان آمادگی دارد.

این در حالی است که قراراست تا هشت روز دیگر مسکو میزبان یک نشست دربارۀ روند صلح افغانستان باشد.

مقام‌ها تأیید می‌کنند که رهبران سیاسی کشور به‌شمول رییس‌جمهور غنی و عبدالله عبدالله، رییس شورای عالی مصالحۀ ملی، نماینده‌های کشورهای چین، امریکا و پاکستان و نماینده‌گان طالبان نیز به این نشست، دعوت شده‌اند.

هدف از برگزاری این نشست، سرعت بخشیدن به روند صلح افغانستان در دوحه، گفته شده‌است.

بازی‌های جام فوتسال رسانه‌ها از سوی فدراسیون فوتسال آغاز شد.

جام فوتسال رسانه‌ها به مناسبت گرامیداشت از روز خبرنگار (27 حوت) امروز چهارشنبه از سوی فدراسیون فوتبال کشور آغاز گردید.

در این بازی‌ها که تا 27 حوت دوام خواهد داشت تیم‌های 8 رسانه شرکت دارند.

 در بازی افتتاحیه گروه اول تیم شبکه ورزشی 3 با تیم طلوع دیدار کرد که 3 سپورت این بازی را با حساب 4-2 به نفع خود به پایان رساند.

در دیدار دوم نیز تیم‌ خبرنگاران هرات با حساب سنگین 16-1 تلویزیون تمدن را از پیش رو برداشت.

گفتنی‌ست تیم‌های نشرات فدراسیون فوتبال، موبی گروپ، تلویزیون 3سپورت، تلویزیون تمدن، تلویزیون راه فردا، تلویزیون افغانستان و تلویزیون خورشید در دو گروه 4 تیمی با هم پیکار می‌کنند.

غرض ما ازتقوای اقتصادی همان اقتصاد اسلامی است که درپی بررسی آسیب‌ شناسی اجتماعی آن هستیم.

فرق اقتصاد اسلامی باغیر اسلامی دراین است که اقتصاد اسلامی مبتنی بروحی است برمبنای تعقل ونیزتجربه، ولی اقتصاد غیراسلامی فقط مبتنی برتعقل وتجربه است، درتمام مراحل اقتصاد اسلامی خدا لحاظ می شود، وخدا محور است ولی اقتصاد غیر اسلامی کاربه خدا ندارد، انسان محور است انسان جای خدا نشسته است.

به هرعنوان اگردراقتصاد و درآمد و پول خدا درنظرگرفته نشود تقوایی دراقتصاد وجود نخواهدداشت ولو با رنگ و لعاب و ظاهراسلامی باشد و اگرچه صاحبان این اقتصاد ریش داشته باشد هرچند ظاهر دینی و قیافه دینی داشته باشد، به چنین ثروت واقتصادی، (تزویراقتصادی) گفته می شود یعنی مثل سکه ی 2 رویی ست که دریک طرفش تصویر خدا و پیامبر و در روی دیگرش تصویر شیطان است.  چنین اقتصادی، از اقتصادغیراسلامی هم خطرناکتر است.

قرآن کریم بایک لحن بسیارشدید وعقوبت دردناک به اقتصاد تزویری بشارت داده: حرموا مارزقهم الله افتراء علی الله قدضلواماکانوا مهتدین.  

یا ایهاالذین آمنوا ان کثیرا من الاحباروالرهبان لیاکلون اموال الناس بالباطل ویصدون عن سبیل الله والذین یکنزون الذهب والفضة ولاینفقونهافی سبیل الله وبشرهم بعذاب الیم، (آیه 34 سرویه توبه)

علامة طباطبایی درالمیزان می گوید، نبود تقوا درثروت انسان را درمقابل خدا قرار می دهد.  

اکل مال به باطل ازهرکسی بد است، مخصوصا از کسانی که داعیه دین داری دارد، بدتراست. «احبار» در این آیه شریفه به معنای عالم دین است. کلمه

علامه طباطبایی می گوید احبار و رهبان اختصاص به علمای یهود و نصارا ندارد، عام است شامل همه علمای دینی خدا محور می شود.

خواص دینی که مورد غضب خدا قرار گرفته اند مرتکب انجام سه عمل شده اند: خوردن مال مردم به باطل، بستن راه خدا، عدم انفاق در راه خدا.

علماء و کار اقتصادی اقتصاد در حوزه  علمیه یکی از رشته های مهم به شمار می رود و این همان اقتصاد اسلامی ست. شرط اقتصاد اسلامی این است که علماء تقوای داشته باشند و در مراحل اقتصاد دینی خدا لحاظ گردد. علما در صورتیکه تقوای اقتصادی داشته و خدا محور باشند، سزاوارترین انسان ها می باشند. اما شرایطی پیش می آید که علمای دین آن هم «احبار و رهبان» یعنی خواص علما از تقوا دور می شوند و آیه شریفه قرآن هم به این موضوع اشاره دارد.  

سلطان حسین فهیمی

 «عمر چلیک» سخنگوی حزب عدالت و توسعه ترکیه روز گذشته گفت کشورش آمده است در روند صلح افغانستان و منطقه میانجی‌گری کند.
سخنگوی حزب حاکم ترکیه گفته است: ترکیه آماده مشارکت در هر نوع تلاش‌ میانجی‌گرانه برای صلح در افغانستان و منطقه است.
این اظهارات در حالی از سوی مقامات ترک مطرح می‌شود که ایالات متحده به تازگی طرح جدید خود را برای تسریع روند صلح افغانستان اعلان کرده و گفت از ترکیه می‌خواهد نشستی را در مورد این روند میزبانی کند.
با این حال، قرار است در چند روز آینده، مسکو نیز میزبان نشستی برای صلح افغانستان باشد، در این نشست طرف دولت افغانستان و گروه طالبان دعوت شده است.

فردوس فرامرز سخنگوی فرماندهی پولیس کابل می گوید حوالی ساعت ۰۷:۱۸ دقیقه صبح امروز چهارشنبه(۲۰حوت) در مربوطات ناحیه پانزدهم ساحه پنجصد فامیلی، یک عراده واسطه نوع کرولا هدف انفجار ماین قرار گرفت.
سخنگوی فرماندهی پولیس کابل می گوید این حادثه، تلفاتی در پی نداشت.
او گفت این رویداد، تحت بررسی تیم مشترک امنیتی قرار دارد.
کابل در ماه‌های اخیر شاهد افزایش حوادث تروریستی مانند انفجار انواع ماین‌ها بوده است. هر چند که غالباً، مسئولیت این رویدادها را فرد و یا گروهی بر عهده نمی‌گیرد، اما حکومت، طالبان را مسئول آن می‌داند.