با سقوط حکومت پیشین و تسلط دوباره طالبان بر افغانستان و احیاء امارت اسلامی مردم افغانستان در یک بحران انسانی و اقتصادی شدیدی گرفتار شدند.
شدت این بحران ها به حدی ست که براساس هشدارهای سازمان های بین المللی از جمله نهادهای مربوطه سازمان ملل، درصد بالایی از مردم افغانستان در زمستان پیش رو با گرسنگی تمام عیار و مرگ احتمالی روبرو هستند.
در چنین فضایی، بازخورد وقایع افغانستان به گونه ای مطرح شده که توجه افکار عمومی افغان ها و مردم جهان از اصل ماجرا دور نگه داشته شده و معطوف مقدار و روش ارسال کمک های انسانی امریکا و دیگر کشورهای جهان به افغانستان شده است.
رسانه «Responsible Statecraft» طی مطلبی در هجدهم جنوری در ارتباط با کمک های انسانی امریکا به کشورهای دیگر می نویسد ایالات متحده امریکا با کمک های انسانی اش به کشورهای دیگر در حقیقت به دنبال نظامی گری خود است.
نویسنده مطلب تاکید می کند امریکا در حال حاضر در حالی خود را در قاموس یک کمک کننده بزرگ به افغانستان نشان می دهد که پیامدها و اثرات منفی سیاست های نادرست خود و شرکای خود در افغانستان را پنهان کرده است. ایالات متحده به جای این نسبت به جنایات هولناک خود در افغانستان به مردم این کشور پاسخگو باشد، افکار عمومی را در کمک های انسانی خود به مردم افغانستان مشغول نگه داشته است.
مطلب تاکید می کند سیاست گذاران امریکایی ممکن است از خود به دلیل سخاوتمندی شان در حق مردم افغانستان ستایش کنند اما حقیقت این است که این کمک های انسانی هرگز نمی تواند بحران های بی پایانی که امریکا در افغانستان خلق کرده است را حل نماید.
کمک های انسانی یک پاسخ اضطراری به حوادث است اما راه حل دائمی برای حل بحران ها به حساب نمی آید. از بعد تئوری، کمک های انسانی به عنوان آخرین گزینه زمانی ارائه می شود که سیستم های دیگر ناکام مانده اند. کمک های انسانی در حقیقت نوعی پاسخ به بحران های ناخواسته است.
نویسنده مطلب در ادامه تاکید می کند ایالات متحده امریکا در شرایط کنونی در حالی به دنبال مقدار و روش ارسال کمک های انسانی خود به مردم افغانستان است که فراموش کرده چه طور سیاست های نظامی گری نادرستش در خلق بحران های کنونی افغانستان نقش داشته است.
امریکا به جای تمرکز روی کمک های انسانی باید با یک دیپلماسی قوی بحران هایی که خود در افغانستان ایجاد کرده را حل کند. امریکا در زمان ترامپ با طالبان در دوحه توافق صلح امضا کرد اما هرگز نتوانست یا نخواست از کانال دموکراسی جنگ افغانستان را به پایان برساند. براساس گزارشات از توافق صلح چهارصد صفحه یی امریکا با طالبان تنها سه صفحه اش به بیرون درز کرد: چه کسی می تواند قسم بخورد که امریکا در تجهیز و حمایت از طالبان برای رسیدن به قدرت نقش نداشته است.
برخورد امریکا با جنگ و صلح افغانستان شبیه این است که «پطرول و گوگرد(کبریت) را به دست آتش افروز» بدهید و سپس چند سطل آب روی شعله های اتش بریزید و بدتر اینکه در ادامه نسبت به قربانیان آتش سوزی(زخمی ها و کشته شدگان) هیچ احساس مسئولیتی نداشته باشید.
مطلب در بخش پایانی می افزاید دولت بایدن با مسدود کردن دارایی های شهروندان عادی افغانستان قصد دارد طالبان را تنبیه کند: امریکا مردم افغانستان را به گرسنگی کشانده تا خروج اشتباه خود و نتایج غیرقابل پیش بینی این خروج را کتمان کند.
مردم افغانستان امروز قربانی سیاست ها و نظامی گری اشتباه امریکا در کشورشان هستند. پیامدهای مستقیم اشتباهات امریکا و سقوط نظام پیشین را امروز مردم افغانستان با محرومیت از «تحصیل، کار، آزادی بیان، استانداردهای زندگی، سقوط نظام صحی و تهدیدات امنیتی» پرداخت می کنند.
ترکمنستان و ازبکستان کمک های گسترده اقتصادی و انسانی خود به افغانستان را ادمه می دهند و به تعهد خود برای کمک به افغانستان در رسیدن به صلح، هماهنگی و ثبات در اسرع وقت پایبند هستند.
به نقل از «ترند» در نشستی که به ریاست بردنیاز میاتیف، معاون وزیر امور خارجه ترکمنستان، و با حضور ولادمیر نوروف، معاون وزیر امور خارجه ازبکستان، در تاشکند برگزار شد تعهد این دو کشور نسبت به افغانستان مورد بررسی قرار گرفت.
دو طرف در این نشست بر تعهد کشورهای متبوعشان نسبت به اتخاذ مکانیزم های چندگانه برای حفظ ثبات منطقه یی و جهانی، رشد اقتصادی و امنیت در چارچوب سازمان های منطقه یی و بین المللی به ویژه سازمان ملل تاکید کردند.
این در حالی ست که با تسلط دوباره طالبان بر افغانستان، کمک های خارجی به افغانستان قطع و دارایی های بانک مرکزی کشور توسط امریکا و غرب مسدود شد.
بروز بحران انسانی و اقتصادی سبب شد برخی از کشورها در هماهنگی با سازمان ملل کمک های انسانی خود را به افغانستان ارسال کنند. ازبکستان و ترکمنستان از جمله کشورهایی بوده اند که تاکنون به مردم افغانستان کمک کرده اند.
سازمان پیمان امنیت جمعی قرار است یک عملیات سه مرحله یی ضد قاچاق مواد مخدر در مرز افغانستان برگزار کند.
به نقل از راشا 24، استانیسلاو زاس، دبیر کل سازمان پیمان امنیت جمعی گفت این سازمان یک سری فعالیت ها به شمول امنیت نظامی و مبارزه با تروریزم را برای سال 2022 میلادی برنامه ریزی کرده است.
وی تاکید کرد به دنبال تحولات اخیر در افغانستان سازمان پیمان امنیت جمعی یک عملیات سه مرحله یی برای مبارزه با قاچاق مواد مخدر را در مرز افغانستان برگزار می کند. مبارزه با گردش غیرقانونی مواد مخدر به ویژه پس از حوادث سیاسی اخیر در افغانستان موضوع مهمی برای سازمان محسوب می شود.
باید گفت گسترش تروریزم و مواد مخدر از افغانستان به کشورهای آسیای میانه از نگرانی های بزرگ این کشورها به حساب می آید.
چندی پیش نیز رئیس جمهور تاجیکستان نسبت به نفوذ تروریزم و مواد مخدر از افغانستان به منطقه پیمان امنیت جمعی هشدار داده بود.
نزدیک به پنج ماه از تسلط دوباره طالبان بر افغانستان می گذرد و اعمال تحریم های اقتصادی از سوی امریکا و غرب افغانستان را به ورطه نابودی اقتصادی و انسانی سوق داده است.
یک نویسنده و ژورنالیست ایتالیایی اما معتقد است صلحی که طالبان مدعی آن هستند برای مردم افغانستان به مراتب بدتر از جنگ بیست ساله در این کشور بوده است.
فرانسیسکو مارینو در مقاله ای می نویسد وضعیت اسف بار زنان، نابودی هنر و فرهنگ افغانستان مواضع ریاکارانه طالبان را برجسته ساخته است.
به نقل از «ای ان آی» این نویسنده ایتالیایی در مطلب خود می افزاید سر بریدن مانکن ها در لباس فروشی ها که طالبان آنها را ضد شریعت می دانند، ممنوع شدن موسیقی در موترها و دستور به صاحبان موتر ها مبنی بر سوار نکردن زنان بی حجاب همه و همه مواضع عصر حجری طالبان را نشان می دهد.
به نوشته فرانسیکو با تسلط دوباره طالبان اوضاع زنان به شدت وخیم شده و آنها از کار و تحصیل منع شده اند.
مقامات امارت اسلامی می گویند میزان صادرات افغانستان به کشورهای آسیای میانه در سال جاری خورشید افزایش یافته است.
اتاق تجارت و سرمایه گذاری اعلام کرد حجم صادرات افغانستان به کشورهای تاجیکستان، ازبکستان و ترکمنستان در سال جاری خورشیدی سی و سه میلیون و واردات از این کشورها بیش از دو میلیارد دالر برآورد شده است.
محمد یونس مهمند، رئیس اتاق تجارت و سرمایه گذاری امارت اسلامی، گفت:«واردات ما از کشورهای آسیای میانه در سال جاری بیش از دو میلیارد دالر بوده است.»
اتاق تجارت و سرمایه گذاری اما آمار دقیقی از حجم تجارت افغانستان با کشورهای آسیای میانه در سال گذشته ارائه نکرده است.
از سویی هم مسئولین اتاق مشترک تجارت افغانستان و پاکستان می گویند حجم تجارت بین دو کشور در سال جاری خورشیدی بیست و شش درصد کاهش یافته است.
نقیب الله صافی، رئیس این اتاق مشترک تجارت افغانستان و پاکستان، گفت:«دلایل زیادی وجود دارد. اولین مشکل مشکلات حمل کالاها در بنادر است و دلیل دوم اعمال برخی محدودیت ها بر تجارت از سوی سیستم بانکی پاکستان می باشد که سبب کاهش واردات کالاها به افغانستان شد.»
مسئولین وزارت مالیه طالبان نیز می گویند در نزدیک به پنچ ماهی که از تاسیس امارت اسلامی می گذرد عایدات گمرکی در شمال افغانستان به دلیل تجارت و ترانزیت کشورهای آسیای مرکزی و جنوب آسیا افزایش یافته است.
احمد ولی حقمل، سخنگوی وزارت مالیه، گفت از زمان تاسیس امارت اسلامی تاکنون بیش از هشت هزار لاری حاوی کالاهای تجاری کشورهای آسیای میانه و جنوب آسیا جهت ترانزیت از خاک افغانستان استفاده کرده اند.
این در حالی ست که کارشناسان اقتصادی می گویند افزایش روابط تجاری افغانستان با تمام کشورهای دنیا به عایدات طالبان کمک می کند.
حمید عزیزی مجددی، استاد پوهنتون، گفت:«افغانستان امروزه به روابط تجاری با تمام کشورهای دنیا نیاز دارد و چنین روابطی به عایدات حکومت کمک می کند.»
به نقل از طلوع اتاق تجارت و سرمایه گذاری طالبان نیز تاکید می کند در سال جاری حجم واردات افغانستان به دلیل بی کاری، فقر و بحران اقتصادی و کاهش تقاضا در بازارها سقوط کرده است.
این همه در حالی ست که با تسلط دوباره طالبان بر افغانستان، امریکا و غرب تحریم هایی را علیه طالبان اعمال نمودند و دارایی های بانک مرکزی افغانستان را مسدود کردند.
بلوکه شدن پول های افغانستان وضعیت شهروندان کشور را به مرز نابودی کشانده است.
مقامات امارت اسلامی می گویند ظرفیت تولید برق بند کجکی قرار است در آغاز سال نو خورشیدی به 150 مگاوات افزایش یابد.
در جلسه کمیسیون اقتصادی امارت اسلامی که روز گذشته برگزار شد بر ارسال تجهیزات الکترونیکی برای وصل برق بند کجکی به ولایات قندهار و هلمند در اسرع وقت تاکید گردید.
در این جلسه همچنین تاکید شد با ارتقاء برق تولیدی در بند کجکی پارک های صنعتی، تاجران و باشندگان ولایات جنوبی می توانند از نعمت برق بهره مند شوند.
باید گفت کار ساخت بند کجکی در سال 1332 خورشیدی و در زمان حکومت ظاهرشاه آغاز شد اما با بروز حوادث داخلی و جنگ ها از جمله حمله شوروی سابق به افغانستان تکمیل این بند به تعویق افتاد.
این بند در ولسوالی کجکی هلمند و در ۱۶۱ کیلومتری شمال شهر قندهار بر روی دریای هیرمند ساخته شده است.
بند کجکی در حال حاضر پنجاه و یک مگا وات برق تولید می کند و یک شرکت خصوصی ترکی-امریکایی در سال 1395 پروژه ارتقاء توان تولید برق این بند را آغاز کرد. قرار بود چهار توربین تازه روی بند کجکی توسط این شرکت نصب شده ظرفیت تولید به 151 مگاوات برسد.
با سقوط حکومت پیشین بیشتر پروژه ها از جمله پروژه ارتقاء بند کجکی نیمه کار رها شدند.
نزدیک به پنج ماه از تسلط دوباره طالبان و احیاء امارت اسلامی در افغانستان می گذرد و هنوز کشورهای همسایه، منطقه و جهان دولت این گروه را به رسمیت نشناخته اند و تحریم های بین المللی علیه امارت اسلامی همچنان ادامه دارد.
حتی کشورهای حامی طالبان نظیر پاکستان هم در حال حاظر دولت این گروه را به رسمیت نشناخته است. همسویی کشورهای همسایه، منطقه و جهان دست کم در به رسمیت نشناختن طالبان در نوع خود قابل تأمل است.
رسانه «دیلی تایمز» طی مطلبی در بخش سرمقاله خود در هفدهم جنوری خطاب به طالبان می نویسد حکومت داری با جنگ تفاوت دارد و این گروه می بایست به تعهداتی که در توافق نامه صلح دوحه به امریکا سپرده عمل کند.
نویسنده مطلب تاکید می کند هشتاد درصد بودجه افغانستان از بیرون تأمین می شود و این کار طالبان برای حکومت داری را سخت می کند. طالبان باید بدانند که حکومت داری با جنگ تفاوت دارد و اگر دارایی های بلوکه شده افغانستان آزاد نشود، بروز بحران انسانی و اقتصادی شالوده های انسانی و اجتماعی این کشور را از هم می پاشاند.
مطلب می افزاید طالبان با در نظرداشت این شرایط می بایست پیش شرط های جامعه جهانی و امریکا در «احترام به حقوق زنان، اقلیت های مذهبی و تعامل با رقبا و مخالفین سیاسی» را محقق سازد.
امتناع طالبان از عمل به تعهداتی که خود در توافق نامه صلح دوحه و قبل از خروج امریکا از افغانستان سپرده است مانع تعامل مناسب با جامعه بین الملل و امریکا شده است و از سویی چون پاکستان در پروسه صلح افغانستان نقش تسهیل کننده را داشت و اینک برای ارسال کمک های انسانی به طالبان لابی گری می کند، رفتار حال حاضر طالبان سبب شرمساری پاکستان شده است.
در بخش دیگری از مطلب تاکید شده لجاجت طالبان در عمل به تعهدات سپرده شده و البته احساس شرم امریکا از نحوه خروج از افغانستان در بلوکه شدن دارایی های خارجی افغانستان نقش داشته است.
کشورهایی مثل امریکا که توانایی بلوکه کردن پول های افغانستان را دارند می بایست از خود کمی انعطاف پذیری به خرج دهند. امریکا اکنون به دلیل نوع خروج خود از افغانستان احساس شرمساری می کند و مورد تمسخر کشورهای جهان قرار گرفته و برای تسکین درد خود به اهرم فشار اقتصادی بر طالبان روی آورده است. تحمیل گرسنگی بر مردم افغانستان به نفع هیچ کس نیست.
مطلب می افزاید طالبان باید به خودشان و مردم کشورشان کمک کنند تا مشکلات و چالش ها رفع گردد.
نویسنده مطلب در عین حال تاکید می کند اعلام اخیر طالبان مبنی بر بازگشایی مکاتب دخترانه در آغاز سال جدید خورشیدی می تواند نشانه خوبی باشد اما درگیری مرزی طالبان با نیروهای پاکستانی و تخریب حصارکشی خط دیورند از سوی نیروهای طالبان کمکی به حل بحران های افغانستان نمی کند.
موید یوسف، مشاور امنیت ملی پاکستان، برای گفت و گو در مورد همکاری های دو جانبه و تلاش های پاکستان جهت کمک به جلوگیری از بحران انسانی در افغانستان قرار است به کابل سفر کند.
به نقل از «پاکستان آبزرور» موید یوسف در این سفر دو روزه قرار است نیازمندی های انسانی، اقتصادی و توسعه یی افغانستان در سکتورهای مختلف را شناسایی کند.
موید یوسف رهبری «هسته هماهنگی میان وزارتی» پاکستان برای ارسال کمک های این کشور به افغانستان با هدف کمک به امارت اسلامی برای مبارزه با چالش هایی که در حال حاضر با آنها روبرو هستند را برعهده دارد.
هسته هماهنگی بین وزارتی در چند هفته گذشته به صورت بی وقفه روی برنامه های کمک های پاکستان به افغانستان کار کرده است.
باید گفت پاکستان در حالی در چندین نوبت در بخش های صحت، تحصیلات عالی، کمک های انسانی و توسعه تجارت به طالبان کمک کرده که هنوز امارت اسلامی را به رسمیت نشناخته و خود را مقید به شروط سازمان ملل و تحریم های بین المللی علیه طالبان می داند.
مشاور امنیت ملی پاکستان در رأس یک هیات میان وزارتی عالی رتبه قرار است هجدهم و نوزدهم جنوری(بیست و هشتم و نهم جدی) وارد کابل شود.
از سویی هم وزرای «تحصیلات عالی، مالیه و صنعت و تجارت» امارت اسلامی چندی پیش به اسلام آباد سفر و در مورد توسعه همکاری در بخش های فوق با مقامات پاکستانی گفت و گو نمودند.
گفته می شود برنامه های پاکستان برای کمک به امارت اسلامی در بخش های ذکر شده در سفر موید یوسف به کابل قرار است نهایی شود.
سفر مشاور امنیت ملی پاکستان به کابل در حالی صورت می گیرد که موجی از واکنش های منفی از سوی افغان ها نسبت به اظهارات تازه عمران خان نخست وزیر پاکستان در رسانه ها ی داخلی افغانستان و شبکه های مجازی به راه افتاده است.
عمران خان به تازگی پیشنهاد داده است برای جلوگیری از بحران انسانی نیروی کار متخصص از پاکستان به افغانستان اعزام شود.
رسانه های پاکستانی اما اینک تاکید می کنند اظهارات عمران خان سوء تعبیر شده و منظور نخست وزیر این کشور اعزام آن دسته از مهاجرین افغانستانی مقیم پاکستان که در پاکستان درس خوانده اند و آموزش دیده اند به افغانستان بوده است.
با روی کار آمدن دوباره طالبان و احیاء امارت اسلامی وضعیت دسترسی خبرنگاران به اطلاعات سخت تر از گذشته شده، زندگی خبرنگاران روز به روز بدتر می شود و محدودیت های بیشتری بر رسانه ها اعمال می گردد.
اتحادیه ملی ژورنالیستان افغانستان در تازه ترین نظرسنجی خود می گوید فقدان یک سند قانونی و دستورالعمل مشخص برای پوشش خبری از سوی امارت اسلامی کار را برای رسانه های دشوار نموده است.
مسرور لطفی، رئیس اتحادیه ملی ژورنالیستان افغانستان، می افزاید امارت اسلامی وعده سپرده برای خبرنگاران زن و مرد مشکلی ایجاد نکند و اوضاع در کابل در حال بهتر شدن است اما در ولایات دسترسی به اطلاعات از سوی خبرنگاران بسیار سخت است.
وی می گوید:«نبود یک سند قانونی و دستورالعمل مشخص از سوی امارت اسلامی برای پوشش خبری رسانه ها سبب شده رویدادها بر اساس ذوق و سلیقه و منافع شخصی پوشش داده شوند و تا زمانی که یک دستور العمل رسمی در این زمینه وضع نشود، نمی توان خبرنگاران را مسئول بسیاری از اتفاقات دانست.»
براساس نظرسنجی تازه این اتحادیه حدود نود درصد از ژونالیستان افغان در پوشش خبری خود استقلال لازم را ندارند و نبود یک دستورالعمل شفاف از سوی امارت اسلامی دسترسی خبرنگاران به اطلاعات را سخت نموده مسدود شدن بیشتر رسانه های افغانستان را به دنبال داشته است.
اتحادیه ملی ژورنالیستان تاکید می کند در دولت پیشین سند قانونی روشنی برای کار رسانه ها وجود داشت که دسترسی به اطلاعات و پوشش رویدادها را آسان می کرد.
باید گفت با تسلط دوباره طالبان بیش از هفتاد درصد رسانه های افغانستان به دلیل بحران اقتصادی مسدود شدند و خبرنگاران و مسئولین رسانه ها به دلایل امنیتی کشور را ترک کردند.
از سویی هم براساس گزارشات، در حدود پنج ماهی که از تاسیس امارت اسلامی می گذرد مواردی از خشونت علیه خبرنگاران از سوی نیروهای طالبان گزارش شده است.
تنها در یک مورد نیروهای امارت اسلامی در همان اوایل تاسیس امارت اسلامی دو خبرنگار اطلاعات روز را حین پوشش خبری یک رویداد در کابل به شدت لت و کوب کردند.
نیروهای طالبان امروز یکشنبه 26 جدی برای متفرق کردن شماری از زنان در کابل که در اعتراض به کشته شدن زینب عبدالهی و بازداشت عالیه عزیزی مدیر زندان زنانه هرات به خیابان ها آمده بودند، از گاز اشک آور و اسپری مورچ استفاده کردند.
این زنان در اعتراض به کشته شدن زینب عبداللهی، بازداشت عالیه عزیزی مدیر زندان زنانه هرات و نادیده گرفته شدن عفو عمومی اعلام شده از سوی طالبان امروز یکشنبه در کابل به سرک ها آمدند.
این زنان روز گذشته نیز در دادخواهی برای زینب عبداللهی و عالیه عزیزی تجمع کرده بودند که اما با ممانعت طالبان روبرو شدند و در نهایت با اجتماع در یک رستورانت پیام خود را اعلام کردند.
لازم به ذکر است که شامگاه پنج شنبه هفته گذشته (23 جدی) نیروهای طالبان در یک ایست بازرسی در ساحه «اونچی» در غرب کابل به یک موتر فیر کردند و زینب عبداللهی بر اثر اصابت مرمی به قلبش کشته شد.
این زنان معترض از سویی هم با سر دادن شعار «عدالت و برابری» و حمل پلاکاردهایی که روی آنها نوشته شده بود «حقوق زنان، حقوق زنان!» خواستار توجه به حقوق کار و تحصیل خود از سوی امارت اسلامی شدند.
به گفته این زنان، اندکی پس از برپایی تظاهرات نیروهای امارت اسلامی با چندین موتر به صحنه رسیدند.
یکی از زنان تظاهرات کننده که خواست نامش فاش نشود گفت وقتی نیروهای طالبان به محل تجمع آنها رسیدند برای متفرق کردن تظاهرات کنندگان از اسپری مورچ و گاز اشک آور استفاده کردند.
همچنین گفته می شود که یکی از زنان معترض به دلیل آسیب ناشی از اسپری مورچ و گاز اشک آور بر صورت و چشمانش به شفاخانه منتقل شد.
این تظاهرات امروز در حالی از سوی زنان شکل می گیرد که تجمعات اعتراضی زنان اخیرا در سطح کشور با وجود سختگیری های طالبان به یک امر معمول تبدیل شده است.
امارت اسلامی پس از روی کار آمدن دوباره، قوانین سختگیرانه ای علیه زنان اعمال کرده است که از جمله می توان به عدم اجازه تحصیل به دختران بالاتر از صنف هفتم و اجازه کار در تمامی اداراتی که قبلا نیز زنان مشغول بودند، اشاره کرد.
همچنین سختگیری های اجتماعی دیگر از قبیل توصیه به رانندگان برای سوار نکردن زنان بدون محرم و یا با حجاب کامل در مسافرت های طولانی تر از 72 کیلومتر نیز از مواردی است که با واکنش تند زنان و جامعه جهانی مواجه شده است.
روز گذشته همچنین یک مکتوب از محمد اسحاق آخندزاده والی طالبان در غزنی در شبکه های اجتماعی دست به دست شد که در آن وی از رسانه ها خواسته است که برای خانه نشینی زنان تبلیغ کنند.
امارت اسلامی اعلام کرد در بیست سال گذشته پنج میلیون شهروند افغان به مواد مخدر معتاد شده اند.
مولوی عبدالسلام حنفی، معاون رئیس الوزراء امارت اسلامی، روز گذشته در محفلی در کابل گفت دیده شده که در دوران اشغال هیچ کاری برای افغانستان انجام نشده و تنها جوانان معتاد شده اند و مشکلات اجتماعی افزایش یافته است.
این مقام طالبان تاکید کرد حکومت پیشین برای تداوری معتادان اقدام خاصی نکرده است اما امارت اسلامی با راه اندازی کمپ های ترک اعتیاد به تداوی معتادان اقدام کرده است.
نیروهای امارت اسلامی در پکتیا یک موسیقی دان را بازداشت و آلت موسیقی او را در آتش انداخته اند.
به نقل از هندوستان تایمز و براساس ویدئوی نشر شده برخی از قسمت های لباس هنرمند پاره شده و این خشونت علیه وی هنگام دستگیری را نشان می دهد.
در این ویدئو موسیقی دان در حال گریه است و نیروهای طالبان شادی کنان در اطراف او مستقر شده اند.
در ویدئو مشاهده می شود یکی از نیروهای طالبان در حالی که تفنگ در دست دارد به هنرمند موسیقی می خندد و طالب دیگر از وضعیت رقت بار و اسف بار او فیلم می گیرد.
طالبان از سویی هم پخش موسیقی در موترها و در محافل عروسی را ممنوع کرده اند. براساس دستورالعمل طالبان زنان و مردان باید ازدواجشان را در محافل جداگانه جشن بگیرند.
از سویی هم چندی پیش ویدئوهای دیگری در فیس بوک نشر شده بود که نشان می داد نیروهای امارت اسلامی در حال شکستن یک تلویزیون هستند.
امارت اسلامی امیدوار است مکاتب دخترانه در سال جدید هجری خورشیدی بازگشایی شود.
ذبیح الله مجاهد، سخنگوی امارت اسلامی و معین وزارت اطلاعات و فرهنگ، به اسوشیتدپرس گفت دیپارتمنت های معارف تلاش می کند صنوف درسی برای تمام دختران و زنان در آغاز سال جدید هجری خورشیدی برابر با بیست و یکم مارچ سال میلادی بازگشایی شود.
وی تاکید کرد مساله آموزش دختران و زنان به ظرفیت ها بستگی دارد.
باید گفت از زمان تسلط دوباره طالبان بر افغانستان در اواسط ماه آگوست سال گذشته میلادی تاکنون دختران در بیشتر ولایات افغانستان اجازه بازگشت به مکاتب را نیافته اند.
مجاهد افزود دختران و پسران محصل باید در مکاتب جداگانه درس بخوانند و در حال حاضر بزرگترین چالش ساخت یا فراهم کردن لیلیه برای دختران می باشند تا آنها بتوانند حین تحصیل در آنجا بمانند.
وی تاکید کرد در مناطق پر جمعیت صنوف درسی جداگانه برای پسران و دختران و مکاتب جداگانه وجود ندارد.
حامد کرزی رئیس جمهور پیشین افغانستان، در واکنش به اظهارات اخیر عمران خان نخست وزیر پاکستان گفت به نیروی کار پاکستانی در افغانستان نیازی نیست.
کرزی در یک موضع سخت علیه پاکستان افزود نیازی به خارجی ها نیست چون افغانستان خود نیروی تحصیل کرده در سطوح عالی دارد که می تواند کشورشان را از بحران نجات دهند.
قابل ذکر است عمران خان نخست وزیر پاکستان روز گذشته در نشست کمیته اپکس در اسلام آباد به مسئولین مربوطه دستور داد همکاری های دو جانبه با افغانستان را تقویت و با اعزام نیروی انسانی متخصص به ویژه در بخش های صحت، تکنولوژی معلوماتی و مالی به حل بحران انسانی در افغانستان کمک کنند.
آقای کرزی در عین حال از پیشنهاد پاکستان قدردانی اما تاکید کرد به متخصصین خارجی به شمول پاکستانی ها برای حل بحران افغانستان نیازی نیست.
وی افزود افغانستان خود در هر زمینه ای نیروی متخصص عالی دارد و هزاران جوان تحصیل کرده افغان از زن و مرد در داخل و خارج کشور وجود دارند که می توانند به کشورشان کمک کنند.
کرزی همچنین از امارت اسلامی خواست روند استخدام در فرصت های شغلی را تسهیل کنند، از متخصصین جوان در خدمت به کشور کار بگیرند و زمینه بازگشت متخصصین افغان از خارج به داخل افغانستان را فراهم نمایند تا کشور محبوب آنها به دست توانمند فرزندان خود ساخته شود.
اعضای کنگره امریکا در نامه ای به لوید آستین وزیر دفاع این کشور، خواستار ارائه گزارش به تعویق افتاده در مورد انتقال، بر جای گذاشتن یا تخریب تجهیزات جنگی پس از خروج سربازان امریکایی از افغانستان شدند.
در این نامه ارسالی به وزارت دفاع، بیست و هشت سناتور امریکایی از تاخیر در ارسال گزارش یاد شده به کنگره انتقاد کردند.
گزارش سرنوشت تجهیزات جنگی امریکا در افغانستان قرار بود بیست و نهم دسامبر سال 2021 به کنگره ارسال شود.
سناتوران امریکایی در این نامه اعلام کردند:«نگرانی بزرگی ست که وزارت دفاع پس از سه ماه گزارش خواسته در مورد تجهیزات جنگی نیروهای امریکایی در افغانستان تحت کنترل طالبان جائیکه گروه های تروریستی در حال بازسازی هستند را به کنگره ارسال نکرده است.»
آنها تاکید کردند بدون در اختیار داشتن اطلاعات لازم در مورد تجهیزات نظامی امریکا در افغانستان به سختی می توان مصارف و سرمایه گذاری امریکا در افغانستان را محاسبه نمود.
این سناتوران خاطرنشان کردند عدم دسترسی به چنین اطلاعاتی سبب می شود کنگره نتواند نظارت درست و موثری بر ده ها میلیارد دالر سرمایه گذاری نظامی امریکا در افغانستان در بیست سال گذشته و تهدیدات ایجاد شده برای امنیت ملی امریکا داشته باشد.
آنها از دولت بایدن به خاطر تعویق در ارسال گزارش سرنوشت تجهیزات نظامی امریکا در افغانستان که از پول مالیات دهندگان امریکا تهیه شده بود انتقاد کردند.
طالبان در حالی به دنبال مشروعیت منطقه ای و بین المللی می گردد که گرسنگی و قطحی و خشکسالی مردم افغانستان را به کام مرگ کشانده و براساس آمارهای موجود در زمستان پیشرو بسیاری از کودکان از گرسنگی خواهند مرد.
با سقوط حکومت پیشین، قطع شدن کمک های خارجی، بلوکه شدن دارایی های بانک مرکز افغانستان از سوی امریکا و غرب به عنوان اهرم فشار اقتصادی برای رام کردن طالبان و فرار سرمایه و سرمایه گذاران از کشور، افغانستان را در یک بحران اقتصادی و انسانی شدید فرو برده است.
بحران اقتصادی به حدی ست که براساس آمار منتشر شده از سوی سازمان ملل و دیگر نهادهای بین المللی امداد رسان، درصد بالایی از شهروندان افغانستان در معرض مرگ ناشی از گرسنگی قرار دارند.
روزنامه گاردین طی مطلبی گرسنگی و قحطی اخیر در افغانستان را یک میدان جنگ تازه برای مردم این کشور به ویژه بی جا شدگان داخلی توصیف می کند.
براساس این مطلب، از شروع سال 2021 میلادی تاکنون نزدیک به هفت صد هزار شهروند افغان از خانه های خود بی جا شده به دو میلیون و نه صد هزار بی جاشده داخلی پیشین تا پایان سال 2020 میلادی پیوسته اند. خروج نیروهای خارجی و قطع کمک های بین المللی و تسلط دوباره طالبان بر افغانستان این کشور در یک بحران انسانی شدید غرق شده است.
سید محمد هفتاد ساله به گاردین می گوید درشش سال اخیر این اولین بار است که به خانه بر می گردد. سید محمد چند هفته پیش همراه خانواده اش به خانه بازگشت اما با یک خانه مخروبه روبرو شد: قسمت پشت خانه سید محمد که نزدیک یک پایگاه نظامی متروکه واقع شده اکنون به مخروبه تبدیل گشته است.
بیشتر جمعیت منطقه «مرجه» در ولایت هلمند در یک دهه اخیر به دلیل درگیری بین نیروهای امنیتی دولت پیشین و نیروهای ائتلاف با طالبان بی جا شده اند و کمتر خانه ای را می توان در شهر پیدا کرد که بر اثر جنگ تخریب نشده باشد.
سیر کردن شکم گرسنگان، مشکلی بزرگ تر از بازسازی خانه
سید محمد نیز همانند ده ها هزار بیجا شده داخلی دیگر در هلمند و ولایات دیگر افغانستان شاهد تبدیل شدن شهر و خانه هایشان به میدان جنگ بین نیروهای حکومت پیشین و طالبان بوده است و اکنون که به خانه اش بازگشته است با خرابه ای روبرو شده است.
مشکل بزرگ تر از بازسازی خانه برای سید محمد و امثال او اما سیر کردن شکم های خالی خود و اعضای فامیل می باشد.
سید محمد می گوید:«گاهی اوقات ترکاری می خوریم اما بیشتر اوقات با چای و نان خالی شب و روز را سپری می کنیم.»
دیگر باشندگان این شهر مخروبه نیز روایت های مشابهی دارند: فامیل ها به سختی می توانند غذای کافی بخرند و کسانی مثل سید محمد که به تازگی به ولسوالی بازگشته اند می بایست تا شروع بهار و آغاز کشت و کار صبر کنند آن هم در شرایطی که خشکسالی پایان یافته باشد و آنها بتوانند چیزی کشت کنند. این ولسوالی تجسم کوچکی از بحران سراسری افغانستان است: براساس اعلام برنامه جهانی غذا تنها دو درصد جمعیت افغانستان غذای کافی برای خوردن دارند و در سال جاری نیمی از کودکان زیر پنج سال افغانستان در معرض مرگ ناشی از گرسنگی قرار گرفته اند.
داکتر محمد انور که خود نیز از بی جاشدگان داخلی ست و تازه به ولسوالی مرجه بازگشته هر هفته در کلینیک خصوصی کوچک این ولسوالی با کودکان بسیاری که دچار سوء تغذیه هستند سروکار دارد.
وی می گوید نوزادان متولد شده نصف وزنی که باید داشته باشند را دارند.
وی پیش بینی می کند دست کم دو هزار کودک در سراسر ولسوالی مرجه در معرض گرسنگی و احتمالا مرگ قرار دارند.
کمبود غذا در مناطق دور افتاده و قریه جات یک مشکل بزرگ به حساب می آید. حتی در دولت قبلی که انبوه کمک های خارجی به افغانستان جاری بود، حکومت برای رفع مشکل گرسنگی با چالش هایی روبرو بود. اکنون اما طالبان پول کافی برای پرداخت معاشات کارمندان دولتی را ندارند، سیستم بانکی به دلیل تحریم های اقتصادی مختل شده و از همه بدتر خشکسالی محصولات و چراگاه های قریه نشینان را از بین برده است.
بسیاری از بی جا شدگان داخلی که به مرجه و دیگر مناطق هلمند بازگشته اند برای بازسازی خانه هایشان زیر قرض های سنگین رفته اند.
سید محمد می گوید به دکان داران و دیگر طلبکاران خود نزدیک به پنجاه هزار افغانی قرض دار است. وی می گوید:«به غذا و پول نیاز داریم اما هیچ کس نیست به ما کمک کند.»
کمک های ناچیز کمیشنری سازمان ملل
محمد صدیق از کارمندان کمیشنری عالی سازمان ملل برای پناهندگان در ولایت هلمند می گوید در تمام مناطق جنگ زده این ولایت باید منتظر گرسنگی و قحطی بیشتر بود.
وی تاکید می کند اگر در زمستان وضع به همین صورت پیش برود، بسیاری از فامیل ها فقیرتر از آنچه هستند می شوند و بسیاری از گرسنگی خواهند مرد.
کمیشنری عالی سازمان ملل برای پناهندگان در همکاری با نهادهای محلی همکار نیازهای حدود بیست و دو هزار بی جا شده داخلی در ولایت هلمند را رفع می کنند. «کمک به بازسازی و گرم نگه داشتن خانه ها در زمستان و ادغام مجدد در جامعه» بخشی از فعالیت های کمیشنری عالی سازمان ملل برای پناهندگان در هلمند می باشد.
برنامه گسترده سازمان ملل برای رفع بحران انسانی در افغانستان در سال 2022 که نیازمند 4.4 میلیارد دالر(3.2 میلیارد یورو) می باشد در یازده جنوری اعلام شد. اگر این مبلغ فراهم گردد، کمک های غذایی، حمایت از زارعین، خدمات صحی، سرپناه موقت، آب و برخی خدمات صحی دیگر به مردم افغانستان امکان پذیر می شود.
داکتر انور می گوید دلیل اصلی سوء تغذیه کودکان عدم دسترسی مادران به غذای کافی می باشد. مادران پروتئین کافی دریافت نمی کنند و نمی توانند به درستی کودکان خود را تغذیه کنند. از سویی هم کمبود آب آشامیدنی صحی ناشی از خشکسالی سبب اسهال و از دست دادن وزن بیشتر در کودکان شده است.
کودکان دچار سوء تغذیه
وی می افزاید بیشتر کودکان مبتلا به سوء تغذیه در معرض بیماری ها خطرناکی قرار دارند که می تواند به مرگ آنها منجر شود. از سویی هم عدم دسترسی به لباس گرم سبب شده کودکان در هوای سرد کنونی به بیماری سینه پهلو دچار شوند.
داکتر انور در کلینیک کوچک خود در ولسوالی مرجه هلمند تمام تلاشش را برای کمک به کودکان انجام می دهد اما به تلاش های بیشتر در این زمینه نیاز است. قبل از هرچیز باید گرسنگی و قحطی گسترده بر طرف گردد.
اثرات خشکسالی همه جا آشکار است: کانال های آبیاری خشک شده اند و بسیاری از مزارع با نمک پوشیده شده است. استفاده از پمپ های برقی برای آبیاری مزارع تریاک سبب کاهش سطح آب، خشکی خاک و حتی عدم باروری دوباره زمین های کشاورزی که زمانی زیر کشت محصولات قانونی بود، شده است.
از سوی دیگر بارش شدید برف و باران در هفته های اخیر سبب جاری شدن سیل در ولایت هلمند و ولایت همجوار قندهار شد و خانه ها و مزارع زیادی را تخریب نمود. بیشتر آب جاری شده به جای اینکه ذخیره شود از دست رفت.
فیض محمد صدیق می گوید تمام جوان ها ولسوالی را ترک کرده اند و ما کاری نمی توانیم بکنیم!
فضل محمد از دیگر بی جاشدگان داخلی نیز می گوید اگر آب ها مهار شود، جوانان دیگر به ایران یا پاکستان نمی روند. وی تاکید می کند اگر فکری به حال خشکسالی نشود، مجبورند با دستان خود گورهای خودشان را بکنند.
محمد صدیق تاکید می کند اکنون که جنگ به پایان رسیده و بسیاری از کسانی که تصمیم فرار از کشور را داشتند از تصمیم خود منصرف شده اند اوضاع می بایست فرق کند اما در عمل این طور نیست و تغییرات آب و هوایی و بحران اقتصادی زندگی مردم را سخت کرده است. اگر شرایط ادامه یابد مردم چاره ای جز فرار ندارند.
مقامات امارت اسلامی می گویند کار روی یک برنامه برای جمع آوری عشر و ذکات از شهروندان واجد شرایط جریان دارد.
احمد ولی حقمل، سخنگوی وزارت مالیه امارت اسلامی، گفت یک کمیته مشترک شامل وزارت های «مالیه، حج و اوقاف و زراعت، آبیاری و مالداری» برای تهیه برنامه جمع آوری عشر و ذکات تشکیل شده است.
وی تاکید کرد در اسلام یک منبع مهم در عایدات و اقتصاد عشر و ذکات می باشد.
به گقته آقای حقمل جزئیات چگونگی جمع آوری و تشخیص افراد واجد شرایط پرداخت عشر و ذکات هنوز اعلام نشده است.
سخنگوی وزارت مالیه امارت اسلامی گفت:«کمیته مشترک از سوی وزارت مالیه تشکیل شده و شامل وزارت های حج و اوقاف و زراعت و آبیاری و مالداری می باشد. کار روی اجرای این برنامه شروع شده اما هنوز نهایی نگشته است.»
براساس این برنامه وزارت مالیه تمام مالکان زمین که زمین های حاصل خیز دارند می بایست عشر بدهند و تمام مسلمانانی که براساس قوانین اسلامی در لیست پرداخت کنندگان ذکات قرار می گیرند باید ذکات پرداخت کنند.
عبدالنصیر رشتیا از کارشناسان اقتصادی می گوید:«اگر عشر و ذکات به روش مدن و اصولی جمع آوری شود، دولت قادر خواهد بود بودجه عادلی خود را بدون اتکا به کمک های خارجی به دست آورد.»
از سویی هم تاجران می گویند اگر امارت اسلامی ذکات را صرف افراد مستمند و مستحق کند، آنها با حکومت همکاری می کنند.
یار محمد از تاجران کشور می گوید وی هر ساله از هر صد هزار افغانی دو هزار و پانصد افغانی را به مستمندان و مستحقین پرداخت می کند.
او به طلوع نیوز گفت:«ما ذکات خود را به هرکسی که می آید پرداخت می کنیم، مشکل اما اینجاست که خودمان افراد مستحق داریم. مشکلات داریم، خویشاوند داریم و ذکات اول از خویشاوندان شروع می شود.»
این در حالی ست که تمام درآمد افغانستان از طریق مالیات و مالیات دهندگان کوچک، متوسط و بزرگ به دست می آید و بحران اقتصادی تاثیر منفی بر عایدات کشور گذاشته است.»
وزیر امور داخله پاکستان می گوید ادامه فنس کشی در امتداد خط دیورند با رضایت طالبان انجام می شود.
شیخ رشید احمد روز گذشته به رسانه های پاکستانی گفت:«آنها برادران ما هستند.»
قابل ذکر است حدود 2600 کیلومتر از خط دیورند مورد مناقشه افغانستان و پاکستان قبلا فنس کشی شده است و به گفته وزیر امور داخله پاکستان بیست و یک کیلومتر باقی مانده قرار است با رضایت طالبان انجام شود.
این در حالی ست که افغانستان خط دیورند را مرز رسمی خود با پاکستان نمی داند و همواره به فنس کشی خط دیورند از سوی پاکستان اعتراض کرده است.
عنایت الله خوارزمی، سخنگوی وزارت دفاع امارت اسلامی، به تازگی طی اظهاراتی فنس کشی خط دیورند از سوی پاکستان را حرکتی نادرست عنوان کرده است.
امارت اسلامی با کمبود نیروی کار متخصص مواجه است و بسیاری از مقامات حکومت طالبان فاقد مهارت و توانایی های مسلکی می باشند.
نیویورک تایمز در گزارشی نوشته است که بسیاری از مقامات امارت اسلامی فارغان مدرسه دارالعلوم حقانیه پاکستان می باشند و تخصص و توانایی لازم برای در اختیار گرفتن پست های حکومتی را ندارند.
براساس گزارش، پست های دولتی به عنوان حمایت و تشویق به جنگجویان پیشین و کسانی که مخفیانه در پاکستان زندگی می کردند، سپرده شده است.
برای مثال در این گزارش آمده است که «خیال محمد غیور» به مدت 20 سال در شهر کراچی پاکستان یک نانوایی داشت، اما هم اکنون به درخواست امارت اسلامی به کابل آمده است و در حال حاضر رئیس اداره ترافیک شهر کابل با 1450 کارمند زیر دستش می باشد.
امارت اسلامی طالبان اما این موضوع را رد می کند.
بلال کریمی، معاون سخنگوی امارت اسلامی می گوید گزارش نیویورک تایمز در مورد کمبود نیروی متخصص کاری در امارت اسلامی طالبان بی اساس است.
وحیدالله هاشمی، عضو ارشد شورای آموزش نیروهای نظامی طالبان مشکل کمبود نیروی کار متخصص را به فساد در دولت قبلی و نقشه خارجی ها برای خالی کردن افغانستان از نخبگان و نیروی متخصص مرتبط می داند.
هاشمی به نیویورک تایمز گفته است خارجی ها از روی عمد افغان ها به ویژه افغان های متخصص را از افغانستان خارج می سازد تا امارت اسلامی را تضعیف نمایند.
وی افزود: «با برخی از افغان ها در نقاط مختلف دنیا در تماس هستیم و از آنها خواسته ایم برای خدمت به مردم و حکومت شان به کشور برگردند و تجارب و تخصص خود را در اختیار افغانستان قرار دهند.»
این در حالی است که کارشناسان می گویند افراد متخصص و شایسته می بایست در پست های بلند حکومتی گماشته شوند.
طارق فرهادی، تحلیل گر مسائل سیاسی می گوید امارت اسلامی طالبان باید به افراد متخصص اعتماد کند و آنها را در پست های کلان دولتی استخدام کند و در اتخاذ تصامیم سیاسی از آنها کار بگیرد. این مساله به حکومت داری خوب و به رسمیت شناخته شدن طالبان کمک خواهد کرد.
گفتنی است که با تسلط دوباره طالبان و سقوط دولت پیشین، بسیاری از نیروهای متخصص، افغانستان را ترک کردند.
امارت اسلامی اسلامی از اظهارات آنتونیو گوترش، دبیر کل سازمان ملل متحد، در مورد آزادی دارایی های بلوکه شده افغانستان استقبال کرد.
ذبیح الله مجاهد، سخنگوی امارت اسلامی، در تویتی نوشت اتخاذ چنین مواضعی بی طرفی سازمان ملل را نشان می دهد.
معین وزارت اطلاعات و فرهنگ امارت اسلامی نوشت:« درخواست دبیر کل سازمان ملل در مورد آزادی دارایی های بلوکه شده افغانستان را می ستاییم. اتخاذ چنین مواضعی جایگاه بی طرفانه سازمان ملل و اعتبار این نهاد بین المللی در دفاع از حقوق ملت ها را تقویت می کند.»
آقای مجاهد از امریکا خواست عملکرد مثبتی داشته باشد و دارایی های افغانستان را آزاد سازد.
وی افزود:«امریکا باید به صدای بین المللی پاسخ مثبت دهد و سرمایه های بلوکه شده افغانستان را آزاد کند.»
باید گفت پس از تسلط دوباره طالبان بر افغانستان در ماه آگوست سال گذشته میلادی، امریکا بیش از نه میلیارد دالر از دارایی های خارجی افغانستان را مسدود کرد.
آنتونیو گوترش اما هفته گذشته اخطار داد جهان برای کمک به افغانستان عجله دارد و بلوکه شدن دارایی های افغانستان و فضای انجماد ترکیب مرگباری برای مردم افغانستان است.
