نویسنده: Raha News Agency

وزارت دفاع ملی از کشته شدن ۱۱ عضو قطعه سرخ طالبان در ولایت بلخ خبر می‌دهد.

این وزارت امروز (چهارشنبه،۱۲ جوزا) با نشر خبرنامه‌ای اعلام داشت شب گذشته، نیروهای دفاعی، امنیتی و کوماندو ها در مربوطات کلینیک ولسوالی دولت آباد ولایت بلخ، جنگجویان طالب را هدف قرار دادند.

به نقل از این خبرنامه، در نتیجه درگیری میان نیروهای امنیتی و گروه طالبان، ۱۱ عضو قطعه سرخ طالبان کشته و ۱۳ تن دیگر آنان زخم برداشته‌اند.

هم‌چنان، یک میل سلاح بزبزک و یک میل کلاشینکوف دشمن نیز بدست نیروهای دفاعی و امنیتی آمده است.

گروه طالبان تاکنون در این باره چیزی نگفته‌است.

این در حالی‌ست که حملات گروه طالبان از آغاز روند خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان افزایش یافته‌است چنانچه روز گذشته، در پی دو انفجار در شهر کابل ده تن کشته و ۱۲ تن دیگر زخم برداشتند.

آقای استولتنبرگ دیروز (سه‌شنبه، یازدهم جوزا) در پایان نشست وزیران دفاع و خارجۀ ناتو در بروکسل این موضوع را مطرح کرد. آقای استولتنبرگ می‌گوید که مأموریت حمایت قاطع و حضور نظامی ناتو در افغانستان تا حدود چهار ماه دیگری به پایان خواهد رسید.

دبیر کل ناتو یادآور می‌شود که شرکای ناتو سرگرم بررسی چگونه‌گی آموزش و مشوره‌دهی به ارتش افغانستان و حفاظت از تأسیسات مهم این کشور به شمول میدان هوایی کابل هستند.

به بیان آقای استولتنبرگ، افزون بر حمایت مالی از نظامیان افغانستان، آموزش این نیروها در بیرون از کشور نیز در دستور کار ناتو قرار دارد. او خاطرنشان می‌سازد که برنامۀ آموزش و مشوره‌دهی به نظامیان دولت افغانستان به نیروهای ویژۀ ارتش و پولیس افغانستان متمرکز خواهد بود.

ینس استولتنبرگ این اظهارات را در حالی مطرح می‌کند که نشست وزیران دفاع و خارجۀ پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) روز گذشته در مقر این سازمان در بروکسل برگزار شده است. دوام حمایت ناتو از ارتش افغانستان در این نشست مورد بحث قرار گرفته است.

شماری از اعضای شورای ولایتی غور، تأیید می‌کنند حیات‌الله عادل، برادر بسم‌الله عادل ایماق، مدیرمسؤول پیشین رادیو صدای غور، به گروه طالبان پیوسته است.

معاون احمد، عضو شورای ولایتی غور، به رسانه ها گفت این رویداد شب گذشته –دوشنبه، ۱۱ جوزا- رخ داده و حیات‌الله عادل، پاسگاهی که در آن مسؤولیت داشت را ترک کرده و به طالبان پیوسته است.

او افزود: «به دلیل اختلافات میان‌قومی‌ای که داشت، آسیب جدی دید و احتمالا رسیدگی که دولت کرد، برایش قناعت‌بخش نبود و به همین دلیل به جبهه‌ی مخالف که طالبان باشد، پیوسته است.»

در همین حال، عبدالظاهر فیض‌زاده، والی غور نیز، می‌گوید حیات‌الله عادل، آمر سمت دوم پولیس غور بود و شب گذشته با هفت سرباز دیگر به طالبان پیوسته است.

آقای فیض‌زاده، می‌گوید که او یک تانک و یک رنجر پلیس را نیز با خود برده است.

این در حالی است که بسم‌الله عادل ایماق، مدیر مسؤول پیشین صدای غور، روز جمعه -۱۲ جدی- سال گذشته‌ی خورشیدی، در مربوطات شهر فیروزکوه از سوی تفنگ‌داران ناشناس کشته شد.

نزدیک به دو ماه پس از آن، گروه طالبان بر خانه‌ی گل‌محمد عادل پدر بسم‌الله عادل ایماق در منطقه‌ی تیغه‌تیمور ولایت غور حمله کردند که درنتیجه‌ی آن، سه نفر جان باخت، ۳ نفر دیگر زخمی شدند و طالبان دو نفر دیگر را با خود بردند.

هر چند این رویداد با واکنش‌های شدید نهادهای حقوق بشری روبه‌رو شد؛ اما تا اکنون فرد و یا گروهی در پیوند به این رویداد، بازداشت نشده اند.

سفارت آلمان در کابل روز سه شنبه (۱۱ جوزا)، هم‌زمان با روز جهانی کودک، در تویتی گفت از این روز به هدف آگاهی‌دهی در مورد حفاظت و دفاع از کودکان تجلیل می‌شود.

سفارت آلمان هم‌چنان، گفت کودکان آینده‌ی کشور استند و باید آینده‌ی آنان را تضمین کرد.

این سفارت با بازنشر نظرسنجی یونیسف در دانش‌آموزآن افغانستان، گفته است  از ۱۱ هزار و ۴۰۰ پاسخ‌دهنده، ۵۲ درصد آن‌ها در مکتب‌ها و دانشگاه‌ها احساس امنیت نمی‌کنند.

از اول جون یا روز جهانی کودک در افغانستان در حالی گرامی‌داشت شد که بر اساس آمار وزارت کار و امور اجتماعی، بیش از ۵ میلیون کودک در معرض خطر قرار دارند و از آن میان، یک میلیون کودک به مواد مخدر معتاد است.

این سازمان روز گذشته (سه‌شنبه،۱۱ جوزا) با نشر خبرنامه‌ای گفت تنها در هفت حادثهٔ ثبت شده از سوی این نهاد تلفات سنگینی به افراد ملکی وارد شده‌است.

خبرنامه می‌افزاید افراد ملکی در ولایت‌های قندهار، هلمند، ارزگان، سرپل، پروان و کاپیسا در طی یک هفته در پی حملات گروه طالبان کشته و زخمی شده‌اند.

به نقل از این خبرنامه، حملات هوایی اردوی ملی نیز باعث تلفات افراد ملکی شده‌است.

یوناما از دو جانب نیروهای دولتی و گروه طالبان خواستار پایان جنگ و خشونت و محافظت از افراد ملکی شده‌است.

فرماندهی مرکزی ایالات متحده‌ی امریکا (سنتکام)، اعلام کرد ۳۰ تا ۴۴ درصد خروج نیرهای امریکایی از افغانستان انجام شده است.

در تویتی که از سوی سنتکام در مورد خروج منظم و مسؤولانه‌ی نیروهایی امریکایی از افغانستان به نشر رسیده، آمده است که تا اکنون ۳۰۰ بار هواپیمای سی-۱۷ مواد از افغانستان خارج شده و بیش از ۱۳ قطعه تجهیزات برای تخریب به آژانس دفاع لجستیک تحویل داده شده است.

سنتکام هم‌چنان، گفته است که ایالات متحده‌ی امریکا،  ۶ ساختمان را به گونه‌ی  رسمی به ارتش ملی افغانستان تحویل داده است و تحویل پایگاه‌ها و دارایی نظامی بیش‌تری در پشتیبانی از نیروهای امنیتی افغانستان در آینده، قابل پیش‌بینی است.

فرماندهی مرکزی ایالات متحده در ادامه، گفته است که به دلیل‌های امنیتی و عملیاتی،  یک «محدود‌ه‌ی تقریبی» از درصدی خروج ارائه می‌شود و با ادامه‌ی خروج مسؤولانه و منظم، اندازه‌ی دامنه برای حفظ امنیت عملیاتی افزایش می‌یابد.

بر اساس تصمیم جو بایدن، رییس‌جمهور امریکا در اوایل ماه اپریل، تمام نیروهای امریکایی تا ۱۱سپتمبر از افغانستان به گونه‌ی کامل خارج می‌شود؛ اما بسیاری از مقام‌های وزارت دفاع امریکا، گفته اند که این خروج، زودتر از وقت تعیین‌شده انجام خواهد شد.

امرالله صالح، معاون نخست ریاست‌جمهوری، می‌گوید تأمین امنیت شهروندان کشور، مسؤولیت دولت افغانستان است و دولت از این مسؤولیت غافل نیست.

آقای صالح، روز چهارشنبه (۱۲ جوزا)، در برگه‌ی فیسبوکش نوشت در پنج ماه اخیر، بیش‌تر از ۸۵۰ مورد تلاش گروه‌های تروریستی برای انجام بمب‌گذاری‌های «کورکورانه» در شهر کابل، حنثا شده است.

او افزود عاملان این رویدادها در عقب میله‌های زندان هستند. « طالبان و شبکه‌ی حقانی که گاهی به خاطر اغفال مردم، نقاب داعش را می‌پوشند، درین جنایت‌ها سهیم اند. رسانه‌ها می‌توانند برای دست‌یابی به ثبوت، با هم‌کاران مطبوعاتی ما در تماس شوند.»

معاون نخست ریاست‌جمهوری، گفته است دادگاه عالی افغانستان نیز، چندین نفر از عاملان این رویدادها را به اعدام محکوم کرده است.

آقای صالح از مردم خواست در شناسایی و بازداشت افراد مشکوک، با نیروهای امنیتی هم‌کاری کنند.

این در حالی است که در هفته‌های اخیر، بار دیگر حملات انفجاری در شهر کابل، افزایش یافته است. در تازه‌ترین مورد شب گذشته- دوشنبه، ۱۱ جوزا- دو انفجار جداگانه در مربوطات حوزه‌ی سوم امنیتی شهر کابل، رخ داد که در نتیجه‌ی آن، ۱۰ غیرنظامی کشته و ۱۲ نفر دیگر زخمی شده اند.

محمد هاشم سلطانی- کابل

امشب کابل شاهد دو انفجار بود.

در انفجار اول که ساعت 7 و 30 دقیقه شب در ایستگاه سرکاریز در غرب کابل رخ داد 6 نفر کشته و 7 تن دیگر زخمی شدند.

همه قربانیان این حادثه که مقابل مسجد اهل بیت اتفاق افتاد غیرنظامیان هستند.

این انفجار ناشی از بمب جاسازی شده در یک موتر مسابرفربری نوع کاستر بود.

انفجار دوم نیز در فاصله کمی از انفجار اول و نزدیک سالن عروسی الماس غرب اتفاق افتاد.

سالن عروسی الماس غرب در ایستگاه سابقه در غرب کابل موقعیت دارد.

انفجار دوم نیز از بمب جاسازی شده در یک موتر مسافربری نوع کاستر به وقوع پیوست و تلفات آن هنوز اعلام نشده است.

این دو حادثه در حالی امشب در غرب کابل اتفاق می افتد که در روزها و هفته های اخیر موجی از حملات و انفجارها پایتخت را در وحشت و ترس فرو برده است.

از سویی هم به اذعان کارشناسان وقوع انفجارهای زنجیره ای در کابل که عمدتا پیروان یک مذهب خاص را هدف قرار می دهد و نیروهای امنیتی و دفاعی و دستگاه استخباراتی حکومت در کنترل آنها ناتوان نشان داده، سوال برانگیز می باشد.

پولیس کابل وقوع این دو انفجار را تایید می کند.

در همین حال شاهدان عینی در محل رویداد گفته اند شماری از زخمی‌های این رویداد توسط امبولانس‌ها از محل رویداد به شفاخانه‌ها انتقال داده شده‌اند. 

گزارش‌ها وقوع انفجار دومی در محل رویداد اول را می رساند اما منابع رسمی تاکنون آن را تائید نکرده‌اند. 

در همین حال، یک منبع امنیتی به رسانه ها گفته است هر دو انفجار در فاصله زمانی اندکی از یکدیگر رخ دادند.

به گفتۀ منبع در این دو انفجار هشت غیرنظامی جان باختند و چهارده تن دیگر زخم برداشته‌اند.

اما منبع می‌افزاید  احتمال دارد شمار قربانیان این رویداد افزایش یابد.

در همین حال، گواهان رویداد شمار قریانیان را در حدود سی تن می‌گویند.

جد بوبین، ستون نویس مجله دی امریکن اسپکتیتر و معاون وزیر دفاع سابق ایالات متحده گفت: «اگر هدف نشست آینده روسای جمهوری روسیه و ایالات متحده در ژنو “پیش بینی و ثبات بین دو کشورباشد”، در این صورت نشست بی مفهوم خواهد بود.»

نویسنده مقاله معتقد است که روابط بین کشورها پایدار است. رهبر آمریكا می توانست موضوع حادثه اخیر رایان ایر، را مطرح كند، اما ستون نویس مجله دی امریکن اسپکتیتر (The American Spectator) یادآور می شود، جو بایدن از این موضوع فقط سطحی عبور کرد.

به گفته وی او (بایدن)، بیش از حد قابل پیش بینی است، وی ترجیح می دهد در مورد آب و هوا، تجارت و غیره بحث کند.

بابین همچنین تأکید کرد که رئیس جمهور ایالات متحده حتی قبل از اجلاس سران به همتای روسی خود امتیاز می دهد. بایدن به ویژه  از تحریم های اعمال شده توسط سلف خود، دونالد ترامپ، علیه Nord Stream 2 چشم پوشی کرده است.

نویسنده مقاله با یادآوری حمله اخیر به آژانس توسعه بین المللی ایالات متحده (USAID)، لزوم بحث در مورد مسئله امنیت در فضای مجازی در نشست جون را یادآوری کرد.

وی افزود: “دولت بایدن جدی بودن خود را نادیده گرفت و گفت كه این یك اتفاق معمول در دنیای مجازی است. احتمالاً در آینده این اتفاق خواهد افتاد”.

علاوه بر این، وی رئیس جمهور آمریکا را به ارسال تجهیزات نظامی به اوکراین فراخواند. با این حال ، به گفته ناظر ، “حمایت بی دریغ” وعده داده شده از کی یف از واشنگتن تنها با کلمات آشکار می شود.

نویسنده نتیجه گرفت که همه حقایق فوق “ثبات و قابل پیش بینی بودن روابط بین روسیه و ایالات متحده را ثابت می کند. به نظر وی ، مسکو هر آنچه از واشنگتن می گیرد می گیرد و هیچ چیز برای آن نمی دهد. و همین انتظار را باید از نشست آینده در ژنو داشت.

در ماه اپریل، رییس جمهور جو بایدن خروج ۲ هزار و ۵۰۰ سرباز امریکایی را از افغانستان پیش از ۱۱ سپتمبر ۲۰۲۱ میلادی اعلان کد. موافقان این اقدام را ستودند به این دلیل که سرانجام کتاب طولانی‌ترین جنگ امریکا بسته می‌شود و واشنگتن روی امنیت ملی و مهم‌ترین چالش‌هایی که با آن مواجه است، متمرکز خواهد شد. مخالفان این تصمیم را محکوم کرده و آن را «خطرناک» توصیف کردند و نسبت به عواقب آن هشدار دادند.
هر دو جانب بحث کوشش کردند اهمیت خروج نیروهای امریکایی را بزرگ‌نمایی کنند. کلید جنگ در افغانستان نظامیان خارجی نیست، بلکه تداوم کمک‌ها است. دولت بایدن باید با تعهد طولانی‌مدت کمک‌های مالی، نیروها را خارج کند، زیرا این امر پایداری را در اولویت قرار می‌دهد، از شرایط غیرواقعی جلوگیری و مسئولیت را با سایر کمک‌کنندگان تقسیم می‌کند.
با این حال، خروج سربازان امریکایی به معنی پایان حضور فزیکی ایالات متحده در افغانستان نیست. بر بنیاد گزارش‌ها، سی‌آی‌ای صدها نفر از عوامل مخفی را برای هدف قرار دادن القاعده و داعش در افغانستان جابه‌جا کرده است. یک گروه کوچک نظامیان امریکایی برای محافظت از امکانات دیپلماتیک مانند سفارت امریکا فراتر از سپتمبر ۲۰۲۱ در افغانستان باقی خواهد ماند. روش‌های خلاقانه‌ای برای افزایش تعداد نیروهای نظامی فراتر از شمار رسمی نیز وجود دارد.
عامل حیاتی شکل‌گیری سرنوشت افغانستان، نیروهای خارجی نیست بلکه کمک‌های خارجی است. در سال‌های اخیر، واشنگتن حدود ۴ میلیارد دالر برای کمک‌های امنیتی و ۵۰۰ میلیون دالر کمک‌های ملکی را به افغانستان تحویل داده است. از این میان، ۳ میلیارد دالر آن برای حمایت از ارتش افغانستان تخصیص یافته است.
جای تعجب نیست اما با توجه به مشکلات موجود، کمک‌های خارجی به افغانستان هم از نظر مبلغ و هم از نظر مدت تعهد، به تدریج کاهش یافته است. فشارهای سیاسی در واشنگتن شک و تردید بیشتر را نسبت به آینده کمک‌های ایالات متحده به افغانستان مطرح می‌کند. کمک‌های ایالات متحده با حملات جناح‌های راست و چپ مواجه است.
واشنگتن باید چه کار کند؟ ایالات متحده منافع واقعی در افغانستان دارد، از ثبات منطقه گرفته تا مقابله با گروه‌های افراطی و تعهد اخلاقی به مردم افغانستان.
نخست، واشنگتن باید به یک برنامه چهار ساله کمک‌های نظامی و غیرنظامی متعهد شود تا نشان دهد که ایالات متحده قصد پشتیبانی طولانی‌مدت را از افغانستان دارد. این امر موثرترین روش برای ترغیب طالبان به پذیرش صلح، تغییر انتظارات آن‌ها در مورد آینده و کاهش اعتماد شان برای پیروزی آسان است. تضمین تداوم کمک بدین معنی است که طالبان ممکن با بن‌بست دردناکی روبرو شوند و بیشتر از توافق مورد مذاکره استقبال کنند.
دوم، واشنگتن باید روی تقویت توانایی‌های نظامی و غیرنظامی تمرکز کند. ایجاد قوای هوایی افغانستان با فناوری پیشرفته بدون دانش فنی ایالات متحده نکته‌ای قابل تأمل است.
سوم، مهم است که این کمک‌ها با وضع شرایط همراه باشد. نظارت از پروژه‌ها به گونه موثر به این خاطر که پول‌های کمک‌شده در جای درستی مصرف می‌شود، برای قانع کردن مالیه‌دهندگان امریکایی شاید کافی باشد.
چهارم، مهم است که کمک‌کنندگان بین‌المللی در ترتیب بودجه اشتراک داشته باشند. خوشبختانه، شرکای کلیدی مانند اتحادیه اروپا، جاپان و ناروی برای کمک به افغانستان همچنان متعهد هستند.
ادامه کمک‌ها به افغانستان به معنی تضمین موفقیت نیست، اما قطع کمک‌ها شکست را تضمین می‌کند. ۴ میلیارد دالر پول زیادی است. اما فرصت مناسبی به واشنگتن می‌دهد تا بن‌بست نظامی را در افغانستان ایجاد کند، طالبان را مجبور به صلح و از تکرار فاجعه سایگون ۱۹۷۵ با تمام آسیب‌های آن جلوگیری کند.

منبع: War on the Rocks

مترجم: سید طاهر مجاب

در خبرنامه‌ای که روز سه‌شنبه (۱۱ جوزا)، از سوی این نهاد به نشر رسیده، آمده است دولت افغانستان و طالبان باید گفت‌وگوهای صلح را به صورت جدی پیگیری کنند، تا این گونه‌ خشونت‌ها کاهش یاید .

یوناما، گفته است که در هفته‌ی گذشته، تنها در جریان ۷ رویداد در ولایت‌های کندهار، ارزگان، هلمند، سرپل، پروان و کاپیسا، ۲۳  غیرنظامی جان باخته و ۴۹ نفر دیگر زخمی شده اند.

در این خبرنامه آمده است: «بسیاری از افرادی ملکی توسط فیرهای غیر مستقیم اردوی ملی و طالبان کشته و زخمی می‌شوند. حملات هوایی اردوی ملی و مواد منفجره تعبیه‌شده توسط عناصر ضد دولتی، باعث تلفات زیادی افرادی ملکی می‌شود.»

این نهاد، تأکید کرده است که آن‌ها یافته‌های خود را با طرفین درگیر در میان می‌گذارد، تا دو طرف برای محافظت از غیرنظامیان اقدام کنند.

این در حالی است که روز دوشنبه- ۱۰ جوزا- کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان نیز گفته است که تلفات غیرنظامیان، جنایت جنگی و ضدبشری است که تحت هیچ شرایطی عاملان آن بخشیده نخواهند شد.

بزرگ‌ترین تهدید در برابر افغانستان فساد است. رهبران کشور در تمام نشست‌های بین‌المللی از سوی مقامات جهان مورد سرزنش قرار می‌گیرند. یک حلقه کوچک ریشه در تمام لایه‌های جامعه دارد. دارایی شماری از رهبران سیاسی و برخی مقامات به ارزش تمام دارایی بانک مرکزی است. فساد گسترده مالی و اداری مثل موریانه به جان نظام افتاده است. تمام چشمه‌های عایداتی را هدف قرار داده است. رییس جمهور ریسک بزرگ را برای تقرری شماری از جوانان و زنان قبول کرد، اما دیری نگذشت که یکی پس از دیگری صاحب دوسیه شدند.

عمر مفید و مثبت مدیران ارشد در وزارت‌های مالیه و گمرکات چند ماه است؟ به زودی گزارش‌های از ناکارایی برخی‌ها نشر می‌شود.

فساد اداری به مراتب خطر ناکتر از تروریزم است. این پدیده دشمن اصلاحات، حاکمیت قانون، خود کفایی و خود اتکایی می‌باشد. حتا طالبان به طعنه از این فساد یاد می‌کنند.

زمانی‌که نسل جدید که از آن به نسل تغییر و امید یاد می‌شود درگیر این چرخه می‌گردد، مردم بیشتر مایوس می‌‌شوند.

فساد اکنون زشتی خود را از دست داده است. کسی که فساد نکند بیشتر ملامت می‌شود.

این پدیده اکنون بدل به فرهنگ شده است. ضرورت به کار دوامدار و‌طولانی دارد. در کنار اداره‌های مسوول، احیای اخلاق عمومی و وجدان کاری اصل مهم در مقابله با این پدیده است.

در این میان ذهن پرسشگر جامعه باید همه وقت زنده و فعال باشد. همه وقت پرسان کنند:

این همه را از کجا آوردی؟

شاه حسین مرتضوی

به گزارش خبرگزاری شفقنا افغانستان، در گروه (E) تیم قطر – مدافع قهرمانی جام ملت های آسیا – و تیم عمان برای کسب جایگاه نخست گروهی، رقابت خواهند کرد؛ اما برای حضور مستقیم در دور سوم رقابت های راه‌یابی جام ملت های آسیا، تیم های فوتبال هند، افغانستان و بنگله‌دیش رقابت خواهند کرد.

در این گروه، قطر با شش بازی، پنج برد و یک مساوی و ۱۶ امتیاز، عمان با پنج بازی چهار برد و یک باخت با ۱۲ امتیاز، افغانستان با پنج بازی یک برد، یک مساوی، سه باخت با چهار امتیاز ، به ترتیب در جایگاه اول، دوم و سوم قرار دارند.

هند و بنگله‌دیش هر کدام با سه و یک امتیاز جایگاه چهارم و پنجم این گروه را از آن خود کرده اند.

پیروزی روز پنجشنبه می تواند حضور افغانستان را در دور سوم این رقابت ها یقینی سازد.

فدراسیون فوتبال افغانستان در صفحه رسمی فیسبوک خود نگاشته است که تیم ملی فوتبال افغانستان پس از سپری کردن کمپ‌های تمرینی در امارات متحده عربی، اکنون در شهر دوحه، پایتخت قطر بسر می‌برد و هیچ یک از بازیکنان با مشکلات صحی ناشی از کروناویروس مواجه نیستند.

پیش از رقابت با بنگله‌دیش، تیم ملی فوتبال افغانستان که به خاطر همه گیری کروناویروس، پس از یک دوره طولانی ۱۸ ماهه، گرد هم آمده اند، دو بازی دوستانه را با تیم های فوتبال سنگاپور و اندونیزیا انجام داده که ۳-۲ اندونیزیا را شکست داده و با سینگاپور به تساوی ۱-۱ دست یافته است.

رقابت‌های بعدی این گروه در قطر برگزار می شود و به خاطر جریان ساختمانی میدان های ورزشی قطر، رقابت های مقدماتی جام ملت های آسیا در میدان های برگزار خواهد شد که میزبان جام جهانی نیست.

جام جهانی فوتبال در سال ۲۰۲۲ در قطر برگزار خواهد شد، حالانکه چین میزبان جام فوتبال ملت های آسیا در سال ۲۰۲۳ خواهد بود.

 شماری از اعضای هیأت مذاکره‌کننده دولت روز سه‌شنبه، یازدهم جوزا، کابل را به مقصد دوحه ترک کردند.

فوزیه کوفی، عضو هیأت مذاکره‌کننده دولت، در توییتی نوشت در راه قطر است.

کوفی ابراز امیدواری کرده است مذاکره معنادار آغاز شود و این مذاکرات به ختم خون‌ریزی و رنج مردم افغانستان منتج شود.

این عضو هیأت مذاکره‌کننده دولت تأکید کرده است به اراده و صداقت بیش‌تر در مذاکرات نیاز است؛ زیرا مذاکرات پیش‌رو برای مردم افغانستان و منطقه حیاتی است.

وزارت دولت در امور صلح روز گذشته اعلام کرد که شماری از اعضای هیأت مذاکره‌کننده دولت روز سه‌شنبه به دوحه می‌روند.

عبدالرووف ارزگانی؛ فرمانده پولیس پروان می‌گوید، این انفجار امروز (سه‌شنبه، ۱۱ جوزا) در منطقه سه راهی هوفیان از مربوطات مرکز شهر چاریکار رخ داده است.

به گفته وی در این رویداد دو تن از محافظان نجیب فهیم معاون شهری امنیت ملی پروان با یک راننده‌اش کشته و سه تن دیگر زخمی شده‌اند.

فرمانده پولیس پروان می‌گوید در این رویداد به معاون شهری ریاست امنیت ملی پروان آسیبی نرسیده است.

این دومین رویداد انفجاری است که بر موتر کارمندان دولتی و افراد ملکی طی چند ساعت گذشته در پروان رخ داده است.

سوزان فرهمن، نمایندۀ صندوق وجهی سازمان ملل متحد برای کودکان در افغانستان امروز (سه‌شنبه، یازدهم جوزا) در مراسم گرامی‌داشت از روز جهانی کودکان می‌گوید وضعیت کودکان در این کشور در جریان بیست سال گذشته به گونۀ قابل ملاحظه‌یی بهبود یافته است.

خانم فرهمن با اشاره به افزایش میزان دسترسی کودکان به آموزش در افغانستان می‌افزاید که دست‌کم ده میلیون کودک در این کشور از سال ۲۰۰۰ میلادی به این‌سو به خدمات آموزشی دسترسی پیدا کرده‌اند.

نمایندۀ صندوق وجهی سازمان ملل متحد برای کودکان تصریح می‌کند که تغذیۀ کودکان نیز در جریان این بیست سال با تغییراتی همراه بوده است. به گفتۀ او، تعداد کودکانی که اکنون از رشد خوبی در این کشور برخوردارند، نسبت به سال ۲۰۰۴ میلادی ۲۴ درصد افزایش یافته است.

این مسوول صندوق وجهی سازمان ملل متحد برای کودکان، بهبود کامل وضعیت کودکان در افغانستان را نیازمند برنامه‌های درازمدت دولت افغانستان و جامعۀ جهانی می‌داند.

این در حالی است که بر اساس آمارهای رسمی، دست‌کم سه میلیون کودک در افغانستان به آموزش دسترسی ندارند و شمار کودکانی که با سوءتغذی مضمن روبه‌رو هستند نیز در سال‌های پسین رو به افزایش بوده است.

عطاءالله خوگیانی، سخنگوی والی ننگرهار امروز (سه‌شنبه، یازدهم جوزا) به رسانه‌ها گفت این رویداد هفتۀ گذشته در مرکز ولسوالی اچین صورت گرفته است.

آقای خوگیانی اضافه می‌کند که جنگ‌جویان وابسته به گروه طالبان نخست کالاهای موجود در این بازار را غارت کرده و سپس دکان‌ها را به آتش کشیده‌اند.

سخنگوی والی ننگرهار می‌افزاید که میزان زیان مالی برخاسته از این رویداد تاکنون مشخص نشده، اما بررسی‌ها در این پیوند آغاز شده است.

در همین حال تصاویری که از آدرس ادارۀ محلی ننگرهار منتشر شده، نشان می‌دهد که ده‌ها دکان و مقدار زیادی از کالاهای تجارتی در این رویداد در آتش‌ سوخته‌ است.

گروه طالبان تاکنون در این باره چیزی نگفته است.

ننگرهار در شرق کشور از ولایت‌های نسبتاً ناامن به شمار می‌رود. طالبان در روستاها و شماری از ولسوالی‌های این ولایت حضور گسترده دارند.

وزارت امور داخله اعلام کرد والی پیشین سمنگان و شهرداران برحال و پیشین شهر ایبک، مرکز این ولایت به اتهام سوء‌استفاده از صلاحیت‌های وظیفه‌یی و اختلاس بازداشت شده‌ است.

طارق آرین، سخنگوی وزارت امور داخله می‌گوید فیروزالدین تگین، شهردار برحال شهر ایبک، محمد حیدر خرمی شهردار پیشین این شهر و خیرالله انوش، والی پیشین سمنگان امروز (سه‌شنبه، یازدهم جوزا) از سوی ریاست مبارزه با جرایم سنگین بازداشت شده‌اند.

آقای آرین می‌افزاید که افزون بر سوء‌استفاده از صلاحیت‌های وظیفه‌یی و اختلاس، اتهام اجرأت غیرقانونی، غصب دارایی‌ها و ملکیت‌های دولتی نیز بر این افراد وارد شده است.

سخنگوی وزارت امور داخله خاطرنشان می‌سازد که این مسوولان پیشین و برحال دولت به اختلاس بیش از شش‌صد میلیون افغانی متهم‌اند. به بیان او، شماری از کارمندان پایین‌رتبۀ مقام ولایت و شهرداری سمنگان نیز بازداشت شده‌اند.

گفتنی است که شمار بازداشتی‌های مقام‌های بلندرتبۀ دولت به اتهام اختلاس و سوء‌استفاده از صلاحیت‌های وظیفه‌یی در ماه‌های پسین افزایش یافته است. در اوایل این هفته خاطره سادات، معاون پیشین وزارت شهرسازی و اراضی نیز به اتهام اختلاس بازداشت شده است.

یکی از نمایندگان پارلمان می گوید در زمان انتخابات به داکتر عبدالله عبدالله رأی داده اما اکنون دیگر از وی پشتیبانی نمی کند و تایید کننده رفتار و کردار او نیست.

هارون معترف در فیس بوک خود پستی از حبیب الرحمان پدرام را باز نشر کرده که می گوید:«من به داکتر عبدالله رای دادم اما؛جلو ضرر را از هر جا بگیریم منفعت است!»

پس از سخنان اخیرم در مجلس، بعضی پرسیدند چرا از آقای عبدالله انتقاد کردم! برخی‌ها هنوز در فضای انتخابات نفس می‌کشند و بیهوده می‌اندیشند چون در آن‌زمان من از وی پشتیبانی کردم، هم‌چنان باید حامی و تایید‌کننده‌ی رفتار و کردار او باشم. نه هرگز!

من به “شخص” رای نداده بودم، که اکنون در هر شرایطی مویدش باشم. من و مردمم به یک “هویت جمعی” و به مجموعه‌ای از “ارزش‌ها” رای داده بودیم و آقای عبدالله هرگز نتوانست از آن ارزش‌ها حراست کند.

او هرگز نتوانست مطالبات مردم را به کرسی بنشاند و اکنون نیز مستاصل‌تر از هر زمان دیگری است. کسی که حتا نتوانسته معاش کارمندان خود را از حکومت بگیرد. هر چند آقای غنی تمایلی به تقسیم قدرت ندارد اما مقصر اصلی خود اوست که هیچ انگیره‌ای برای مبارزه نداشته و رقیب هم او را خوب شناخته و هر روز محدودترش می‌کند. متاسفانه داکتر عبدالله هیچ استراتژی بلندمدت و حتا برنامه‌ای کوتاه مدت برای مردمش ندارد، فقط و فقط به فکر خودش است. خوب بخورد، خوب بپوشد و در قدرت بماند هر چند سمبلیک و نمایشی!

در شرایطی که افغانستان در آستانه‌ی تحولات جدی و حتا احتمال جنگِ داخلی به سر می‌برد، در مجالس وی چیزی جز هِرهِر و کِرکِر خنده‌های بیهوده نیست. بله! من از داکتر عبدالله پشتیبانی کردم اما از قدیم گفته‌اند جلو ضرر را از هر جا بگیریم منفعت است!