نویسنده: Raha News Agency

بسم‌الله محمدی به عنوان سرپرست وزارت دفاع و عبدالستار میرزکوال به عنوان سرپرست جدید وزارت داخله معرفی شدند.
رییس جمهور غنی در برنامه معرفی مسئولان تازه نهادهای امنیتی ابراز امیدواری کرد با معرفی آن‌ها، تغییرات مثبت در عرصه امنیتی در کشور رونما شود.
قرار بود بسم‌الله محمدی به عنوان سرپرست وزارت داخله تعیین شود. آقای غنی با اشاره به این موضوع از بسم‌الله محمدی به علت پذیرش سرپرستی وزارت دفاع ملی تشکر کرد.
رییس جمهور غنی گفت امیدوار است با معرفی بسم‌الله محمدی که در بین نیروهای امنیتی از اعتبار برخوردار است، در میدان جنگ تغییرات جدی بیاید.

این تغییرات در سطح رهبری نهادهای امنیتی در حالی رونما شده است که حملات طالبان در ولایت‌ها اوج گرفته است.
از جانب دیگر، ولی‌محمد احمدزی به عنوان رییس ستاد ارتش تعیین شده است. او به جای محمد یاسین ضیا در این سمت کار خواهد کرد.
گفتنی است حیات‌الله حیات سرپرست پیشین وزارت داخله به عنوان سپرست وزارت احیا و انکشاف دهات گماشته شده است.

مقامات دولت تایید کردند عنایت‌الله کمال به حیث والی جدید فاریاب معرفی شده است.

در مراسم معرفی والی جدید ولایت فاریاب مقاماتی از اداره ارگان‎ها محلی و اعضای حزب جنبش ملی به رهبری مارشال عبدالرشید دوستم حضور داشته است.

حضور همزمان نمایندگان ارگان‎های محل و اعضای حزب جنبش در مراسم معرفی والی جدید به معنای پایان جنجال طولانی حزب جنبش با دولت افغانستان بر سر معرفی والی فاریاب است.

نصرت الله ابراهیمی، رئیس دبیرخانه بخش جوانان حزب جنبش ملی به بی‌بی‌سی گفت عنایت الله کمال یکی از چهار گزینه‌ای بود که توسط مارشال دوستم برای انتصاب به عنوان والی فاریاب به ریاست جمهوری پیشنهاد شده بود.

آقای ابراهیمی گفت والی جدید فاریاب با جغرافیای این ولایت آشنایی دارد و باشندگان شهر میمنه از تعیین او خشنود هستند.

عنایت الله کمال قبلاً به عنوان معاون دادستانی کل افغانستان کار کرده است.

پیش از این عبدالمقیم راسخ، معاون مالی و اداری ولایت فاریاب مسئولیت سرپرستی ولایت فاریاب را به عهده داشت.

حدود یک ماه قبل، اختلاف حزب جنبش ملی افغانستان به رهبری مارشال عبدالرشید دوستم و دولت افغانستان بر سر تعیین والی جدید در فاریاب جنجال‌ساز شده بود.

جنجال‌ها در فاریاب از زمانی آغاز شد که اداره ارگان‌های محلی در سوم ثور اعلام کرد که “محمد داوود لغمانی به عنوان والی جدید ولایت فاریاب تعیین شده است.”

هواداران حزب جنبش ملی افغانستان با گماشتن آقای لغمانی به عنوان والی فاریاب به شدت مخالفت کردند.

آنها پس از پخش خبرهایی مبنی بر معرفی محمد داوود لغمانی در ولایت فاریاب، دروازه ولایت را بستند و برای روزهای متمادی در خیابان‌های فاریاب تظاهرات کردند.

داوود لغمانی در مقر لوای اول ارتش افغانستان در شمال آغاز به کار کرد و ده روز به عنوان والی فاریاب باقی ماند.

معترضان در فاریاب خواهان انتخابی شدن کرسی‌های ولایت، شهرداری‌ها و ولسوالی‌ها بودند.

آنها در نهمین روز تحصن‌شان در خیمه نزدیکی در ورودی ولایت فاریاب، صندوق انتخابات گذاشتند و به نامزدهای مورد نظرشان برای احراز کرسی ولایت رای دادند.

در پایان این انتخابات، شرکت‌کنندگان این انتخابات نمادین صلاحیت گزینش والی را به مارشال عبدالرشید دوستم، رهبر حزب جنبش ملی افغانستان واگذار کردند.

آقای دوستم هم فهرست چهار گزینه‌ای را به ارگ ریاست جمهوری افغانستان پیشنهاد داد.

اکنون منابع از حزب جنبش ملی می‎گویند عنایت الله کمال یکی از آن چهار گزینه مد نظر مارشال دوستم بوده است.

خیمه تحصن مردم فاریاب تا امروز در مرکز این ولایت، در نزدیکی ساختمان ولایت فاریاب پابرجا بود.

منابع گفتند این خیمه امروز پس از معرفی والی جدید از سطح شهر برداشته خواهد شد و معترضان اجازه خواهند داد که کارهای اداری در این ولایت به شکل نرمال ادامه یابد.

پس از تصمیم جو بایدن مبنی بر خروج نیروهای امریکایی در ۱۱ سپتمبر ۲۰۲۱ از افغانستان، فاز جدیدی از هم‌کاری و تلاش‌های منطقه‌ای برای رسیدگی به چالش امنیتی پیش ‌رو در این کشور، روی دست گرفته شده است.
مسؤولان از اسلام‌آباد، بجینگ و مسکو، تلاش دارند با رهبری طالبان و دولت افغانستان در این زمینه‌ گفت‌وگو کنند. هم‌چنان انتونی بلینکن، وزیر خارجه‌ی امریکا، در نشست ماه مارچ با مقامات افغانستان و پاکستان در مسکو و دوشنبه، روی همین موضوعات دیدار و بحث کرده است.
این روشن است که جنگ افغانستان، بدون اجماع ملی نمی‌تواند به یک راه‌ حل سیاسی در این کشور منجر شود. هنوز تلاش‌های منطقه‌ای در فرایند یک رویکرد سیاسی پیش می‌‌رود؛ چون چالش افغانستان چندجانبه است. همه قدرت‌های منطقه‌‌ای نفوذ و منافع قابل ملاحظه‌ای خود در آینده‌ی افغانستان را دارند و روابط این قدرت‌ها در منطقه‌، نقش کلیدی را در روند [صلح افغانستان] بازی می‌کند. به صورت ویژه، روسیه، چین و ایران، تأثیرپذیر از روند صلح افغانستان استند. در سال‌های اخیر، این کشورها عملا در افغانستان دست به کار شده‌ اند: هر دو بحث؛ ایجاد راه‌بردی سیاسی دولت با دولت و هم‌چنان برنامه‌ی حمایت از گروه‌های قبلی سیاسی، طرح شده است. روسیه و ایران، بازی‌گران مهم منطقه‌ای در امور افغانستان پس از آَغاز مذاکرات صلح افغانستان در سال ۲۰۱۸ استند.
پیوستن چین با این بازی‌گران در منطقه‌ هنگام خروج نیروهای امریکایی، باعث می‌شود این کشور پس از خروج نظامیان امریکا نقش بارزتری را در افغانستان بازی کنند.

روسیه و چین: دوستان و رقبای هژمونیک
از منظر‌ قدرت‌های بزرگ جهان، روسیه نفوذ قابل ملاحظه‌ای‌ در کشورهای آسیای میانه دارد و‌ خروج نیروهای امریکایی، انگیزه‌ی جابه‌جایی نیروهای روسی را در منطقه‌ی افزایش داده است.
مسکو که حامی روند صلح افغانستان است و عضویت سازمان «ترویکا» با امریکا، روسیه، چین و پاکستان را دارد، افراط‌گرایی دینی، قاچاق مواد و تولید مواد مخدر در افغانستان، زنگ خطر جدی به این کشور تلقی می‌شود. نگرانی‌ جدی روسیه و کشورهای آسیای مرکزی،‌ امنیت خودشان است: این کشورها می‌خواهند اطمینان حاصل کنند که پس از خروج نظامیان امریکایی، ناامنی، بی‌ثباتی و تروریزم از مرزهای افغانستان به این کشورها سرایت نکند. روسیه در تلاش یافتن کانال هم‌کاری با گروه طالبان است که احتمالا به صورت «رسمی و غیررسمی» در نظام آینده‌ی افغانستان سهیم استند.
خروج امریکا، زمینه‌ی اهداف ژیوپولتیکی روسیه در منطقه‌ و افغانستان را فراهم کرد. به همین مبنا بود که روسیه روابط خود با گروه‌های مختلف سیاسی در افغانستان را سرعت داد. روسیه هنوز خود را به عنوان قدرتی در منطقه‌ فرض می‌کند و خروج امریکا را فرصتی می‌داند که می‌تواند با ایجاد اجماع جدیدی با متحدان در منطقه به ویژه چین، نفود خود را دوباره گسترش دهد. چین منافع قابل ملاحظه‌ی اقتصادی-امنیتی در منطقه دارد و می‌خواهد از افغانستان به عنوان پل ارتباطی برای انتقال پروژه‌ی «یک راه‌ یک کمربند» و کریدور اقتصادی پاکستان-چین استفاده کند.
افزون بر این، پس از ۲۰۰۷، چین در تلاش یافتن فرصت برای سرمایه‌گذاری روی منابع زیرزمینی افغانستان است که نیازمند امنیت و زیربناسازی ترابری –ترانسپورتی- است. رسیدن به هیچ یک از این اهداف، بدون تأمین ثبات در افغانستان ممکن نیست. بنا بر این، چین هنوز روی راه‌ حل سیاسی در افغانستان پافشاری می‌کند؛ راه‌ حلی که افقی آن در توافق صلح افغانستان به چشم می‌خورد.
به اصطلاح قدیمی که «دشمنِ دشمن من، دوست من است»، بجینگ و مسکو با این رویکرد با واشنگتن برخورد می‌کنند.
در حال حاضر، چین و روسیه قدرت و مشروعیت بیش‌تری نسبت به دهه‌ی ۱۹۵۰ دارند. این کشورها طبق اهداف استراتژیک، همبستگی خود را در چارچوب توافق دوجانبه و چندجانبه در منطقه‌ انکشاف داده‌ اند. به یاد داشته باشید که توافق میان قدرت‌های جهان، چیزی تازه‌ای نیست. امروز بجینگ و مسکو هر دو روی حضور در افغانستان فکر می‌کنند تا از بی‌ثباتی و ناامنی جدی که از این کشور متوجه‌شان می‌شود، جلوگیری کنند.
در حالی که این کشورها خواهان ایجاد امارت اسلامی-طالبانی در افغانستان نیستند، اما در چارچوب توافق سیاسی، می‌خواهند با طالبان هم‌کاری داشته باشند.

ایران: بازی‌گر قدرت
مانند روسیه، ایران یکی از بازی‌گران کلیدی در افغانستان است، این کشور همواره از منظر امنیتی به افغانستان به عنوان یک تهدید می‌نگرد، هم‌چنان این کشور به افغانستان به عنوان یک فرصت تجارتی که ایران را به بازار کشورهای آسیای مرکزی متصل می‌کند، می‌بیند.
ایران خواهان حضور دوام‌دار امریکا در افغانستان است و به همین دلیل، از طریق قدرت‌ نرم و سفت، در تلاش تخریب اهداف امریکا در این کشور بود. ایران مخالف توافق‌نامه‌ی امنیتی امریکا با افغانستان بود و از تروریستان مخالف امریکا، حمایت کرد.
ایران منافع امنیتی قابل ملاحظه‌ای در افغانستان دارد و با ایجاد لشکر فاطمیون که از پیروان مذهب شیعه‌ تشکیل شده، با شاخه‌ی‌ خراسان داعش می‌جنگد. ایران هم‌چنان تلاش می‌کند تا به بازار افغانستان دست‌رسی داشته و مذهب شیعه را تقویت ‌کند. [ایران] نگرانی جدی از سرایت تروریزم و قاچاق مواد مخدر را دارد. از قدرت نرم، برای گسترش نفوذ خود استفاده می‌کند. در حالی که هر دو کشور –ایران و روسیه-، در رابطه به نظامیان امریکایی دیدگاه مشترک دارند؛ اما روسیه طرف‌دار یک ایران قدرت‌مند نیست که نفوذ خود را در منطقه گسترش بدهد.
نگرانی دیگر روسیه، نزدیکی ایران و امریکا است که می‌تواند به نفوذ روسیه آسیب برساند. با خروج امریکا، ایران منافع مستقیم زیادی در افغانستان می‌یابد و می‌تواند آن را با متحدسازی قدرت‌های منطقه‌ از جمله روسیه، به سادگی به دست بیاورد.
این در حالی است که توافق‌‌نامه‌ای به ارزش ۴۰۰ بیلیون دالر میان ایران و چین به امضا رسیده است که دومین سرمایه‌گذاری گزاف چین با متحد منطقه‌ا‌ی پس از روسیه است.
حینی که روابط چین و ایران در حال جوانه‌زدن است؛ اما بجینگ محتاطانه عمل می‌کند و خطر ازدست‌دادن قرارداد نفت با کشورهای خلیج فارس را نمی‌تواند قبول کند.
هرچند توافق میان قدرت‌های منطقه‌ای در آینده‌ی نزدیک روی افغانستان تأثیر ندارد؛ اما در درازمدت روی قدرت پویای افغانستان نیز تأثیر خود را می‌گذارد. به طور مثال: توافق چین-ایران مبنی بر هم‌کاری و شریک اطلاعات نظامی-استخباراتی که به صورت جدی به مخالفت امریکا در منطقه انجامیده است.

برنامه‌ی بعدی چیست؟
توافق دوجابنه‌ی ایران–چین و نزدیکی چین و روسیه، زمینه‌ی هم‌کاری جدی را میان سه قدرت ایجاد کرده که می‌تواند روی امنیت منطقه‌ خیلی تأثیر داشته باشد. چین، روسیه و ایران هیچ‌ گاهی به افغانستان لشکرکشی نمی‌کنند؛ اما از این جغرافیا به عنوان میدان جنگی برای رقابت با امریکا استفاده می‌کنند.
افزون بر این، افغانستان در درازمدت به بی‌ثباتی مواجه است. این کشورها نگرانی دارند که امریکا به دنبال بی‌ثباتی و ایجاد تهدید در کشورهای منطقه است.
در چنین اوضاعی، ادامه‌ی هم‌کاری امریکا با افغانستان و شریک‌سازی اطلاعات استخباراتی، می‌تواند از تبدیل‌شدن افغانستان به میدان رقابت‌های منطقه‌ای جلوگیری کند. بهترین راه‌کار سیاسی، ایجاد دیپلماسی چندجانبه است، نه ترک یک‌جانبه‌ی‌ منطقه.
از سویی، کشورهایی مانند روسیه، ایران و چین، روی منافع خود در این روند گفت‌وگو می‌کنند تا روی منافع‌شان در این کشور چانه‌زنی ‌کنند. تأمین ثبات و امنیت در افغانستان، در محور اصلی این گفت‌وگو شکل می‌گیرد. این می‌تواند منافع اقتصادی-امنیتی این کشور را در منطقه تأمین کند.
یادداشت: نیلوفر سخی، یکی از مسؤولان غیررسمی در اتلانتیک کانسل در جنوب آسیا و رییس پالیسی و دیپلماسی در کمپنی مک کام است.

منبع: اتلانتیک کانسل

مترجم: ابوبکر صدیق

«شاه محمودقریشی» در گفت وگوی ویژه خبری با شبکه تلویزیونی طلوع نیوز افغانستان خواستار انعطاف پذیری رهبران افغانستان در روند گفت وگوهای صلح شد تا گفت وگوها به شکست نینجامد.

قریشی گفت: پیشرفتی در روند صلح وجود نداشته و با توجه به اینکه بار مسوولیت گفت وگوهای صلح بر عهده رئیس جمهوری افغانستان است، وی بعنوان رهبر دولت افغانستان باید انعطاف پذیر باشد.

وزیر خارجه پاکستان تأکید کرد: راهکار پاکستان در قبال افغانستان تغییر کرده و آنها می خواهند که صلح و ثبات در افغانستان تأمین شود و افغانستان صلح آمیز و با ثبات برای پاکستان برای اتصال منطقه ای وسیع اهمیت بیشتری دارد.

قریشی افزود: اگر به دنبال سرمایه گذاری و توسعه روابط تجاری دوجانبه و منطقه ای هستیم، تنها با صلح می تواند فراهم شود و این خواست پاکستان نیز هست.

وزیر خارجه پاکستان گفت: جهان نیز به این باور رسیده است که صلح در افغانستان از طریق جنگ بدست نمی آید و جنگ افغانستان به بن بست رسیده است و این معضل باید از طریق گفت وگو حل شود.

قریشی در پاسخ به این سوال که پاکستان طرفدار چگونه دولتی در افغانستان پس از روند صلح است؟ گفت: انتخاب در دست مردم افغانستان است تا تصمیم بگیرند که چه کسی و با چه روشی بر آنان حکومت کند.

وزیر خارجه پاکستان با ابراز نگرانی از حضور گسترده و بیش از حد هند در افغانستان،گفت: هند با افغانستان همسایه نیست و مرز مشترک هم ندارد اما حضور آنها بیش از حد لازم است.

قریشی اضافه کرد: مرز دیورند بین افغانستان و پاکستان یک مرز بین المللی است و از دولت افغانستان می خواهیم آن را برسمیت بشناسد و دیگر لازم نیست روی آن بحث و گفت وگو شود.

وی ارتباط با گروه طالبان بویژه نمایندگان سیاسی آن گروه را پذیرفت اما حضور رهبران طالبان و مراکز آموزشی آنها در خاک پاکستان را ردکرد و گفت که رهبران طالبان در افغانستان هستند.

قریشی همچنین حضور میلیونها مهاجر افغان در پاکستان را یک چالش بزرگ خواند و گفت، آنها هر  زمان می توانند بر رفت و آمد افراد غیر مسئول کنترل داشته باشند تا مهاجران افغان بصورت کامل به افغانستان برگردند.

قریشی در پایان گفت: پاکستان خواهان یک افغانستان مستقل، صلح آمیز و دموکراتیک است اما پاکستان مسئول مشکلات در این کشور نیست.

عبدالرضا رحمانی فضلی، وزیر کشور روز شنبه در نشستی نتایج نهایی انتخابات ریاست جمهوری را اعلام کرد که بر اساس آن آقای رئیسی بیشترین میزان آرا را به خود اختصاص داده‌است.

بر اساس اعلام رحمانی فضلی، بیش از ۵۹ میلیون نفر واجد شرایط شرکت در این انتخابات بوده‌اند که از این تعداد تنها ۲۸ میلیون و ۹۳۳ هزار و ۴ نفر رای داده‌اند. به این ترتیب میزان مشارکت در این انتخابات ۴۸.۸ درصد بوده است.

وزارت کشور ایران روز شنبه ابراهیم رئیسی را به‌عنوان پیروز سیزدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری ایران معرفی کرد.

رحمانی فضلی همچنین اعلام کرد ابراهیم رئيسی با کسب ۱۷ میلیون و ۹۲۶ هزار و ۳۴۵ رای حائز مقام اول شد.

همچنین محسن رضایی با کسب ۳ میلیون و ۴۱۲ هزار و ۷۱۲ رای در مقام دوم و عبدالناصر همتی با ۲ میلیون و ۴۲۷ هزار و ۲۰۱ و امیرحسین قاضی زاده هاشمی با ۹۹۹ هزار و ۷۱۸ رای به ترتیب سوم و چهارم شدند.

به‌گفته وزارت کشور ایران تعداد آرای باطله در این دور از انتخابات ۳ میلیون و ۷۲۶ هزار و ۸۷۰ رای بوده است. بر این اساس میزان آرای باطله حدود ۱۳.۷ درصد کل آرای اخذ شده است.

این دیدار در حاشیه نشست دیپلماسی آنتالیا در ترکیه انجام شد.

اتمر در این نشست راه‌اندازی عملیات مشترک علیه این سه پدیده را برای تقویت روابط دو جانبه مهم خواند.

وزارت امور خارجه روز شنبه، بیست‌ونهم جوزا، با نشر خبرنامه‌ای گفت اتمر با وزیر خارجه تاجیکستان روی تقویت روابط دوجانبه و رفع چالش‌های امنیتی و نیز تحکیم روابط اقتصادی، تجارتی و فرهنگی میان دو کشور گفت‌وگو کرده‌ است.

در این دیدار، برگزاری نهمین نشست وزیران خارجه قلب آسیا- پروسه استانبول و نیز راه اندازی عملیات مشترک مبارزه با تروریسم، قاچاق مواد مخدر و گروه‌های تبه‌کار از شاخص‌های تقویت روابط میان افغانستان و تاجیکستان یاد شده است.

طبق اعلام وزارت امور خارجه، دو طرف هم‌چنان روی افزایش صادرات و واردات میان دو کشور، ایجاد «بازارچه‌های مشترک سرحدی» و راه‌اندازی پروژه‌های مشترک اقتصادی از جمله پروژه دشت جم برای تولید برق نیز گفت‌وگو کرده‌اند.

سراج‌الدین مهرالدین در این دیدار حمایت تاجیکستان را از روند صلح افغانستان اعلام کرده است.

محمدقاسم حلیمی، وزیر ارشاد، حج و اوقاف می‌گوید گروه طالبان هیچ هدفی به‌جز انفجار، انتحار و تخریب تأسیسات عامه در کشور ندارد.

آقای حلیمی که امروز (شنبه، ۲۹ جوزا) در یک نشست خبری در کابل صحبت می‌کرد، گفت طالبان زمانی که بر یک منطقه مسلط می‌شوند، تخریب تأسیسات عامه و تعمیرات و «تشرج بین انسان‌ها» را از خود در آن مناطق به یادگار می‌گذارند.

در همین حال، او در خطاب به این گروه گفت که تأسیسات عامه کافر و متعلق به هیچ دین و مذهب نیستند و از تخریب آن‌ها جلوگیری کند.

وزیر ارشاد، حج و اوقاف کشور تأکید کرد که طالبان در پی «انهدام» کامل افغانستان اند.

او افزود که اگر طالبان برای ایجاد حکومت و برپایی نظام عادلانه که به نفع افغانستان باشد کار می‌کردند، هیچ گاهی تأسیسات عامه را تخریب و انفجار و انتحار نمی‌کردند.

با این حال، محمدقاسم حلیمی تأکید کرد که اگر این گروه در پی برقراری عدالت و استقرار حاکمیت عادلانه در افغانستان می‌بود، موقف او متفاوت‌تر از موقف کنونی‌اش می‌بود.

از سویی هم، او در بخشی از صحبت‌هایش با اشاره به نشست مشترک علمای افغانستان و پاکستان در عربستان سعودی گفت علمای پاکستان که قبل از این به نفع طالبان فتوا می‌دادند، جنگ جاری در افغانستان را حرام و ناروا دانسته‌اند.

آقای حلیمی این نشست را با اهمیت خواند و گفت که در میان علمای پاکستان، طاهر اشرف و حامد الحق حقانی نیز حضور داشته و بر حرام‌بودن جنگ افغانستان تأکید کرده‌اند.

او همچنین گفت که افزون بر علمای پاکستان، علمای مجمع فقه اسلامی، رابطه‌ی عالم اسلامی، امام که و تمامی کشورهای مربوط به این نهادها جنگ کنون یدر افغانستان را ناروا خواند و خواهان ختم جنگ از راه گفت‌وگو شده‌اند.

کنفرانس مشترک علمای افغانستان و پاکستان در تاریخ ۲۰ جوزا در شهر مکه‌ی عربستان سعودی برگزار شد.

این گفته‌ها را وزیر ارشاد، حج و اوقاف کشور در حالی مطرح می‌کند که طالبان اخیرا حملات‌شان را در کشور شدت بخشیده‌اند. این گروه طی حدود دو ماه گذشته، ۳۵ ولسوالی را سقوط داده است.

تصاویری که از مناطق تصرف‌شده توسط طالبان که در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده، نشان می‌دهد که تأسیسات زیادی در این حملات طالبان تخریب شده است. عمده‌ترین این موارد ولسوالی اناردره‌ی فراه است که طالبان پس از به‌دست‌آوردن کنترل ساختمان این ولسوالی، آن را با ماین انفجار دادند.

بصیر مجاهد، معاون سخنگوی فرماندهی پولیس کابل می‌گوید این انفجار حوالی ساعت ۰۱:۵۵ پس از چاشت امروز (شنبه، ۲۹ جوزا) در ساحۀ قلعۀ عبدالعلی از مربوطات ولسوالی پغمان صورت گرفته است.

آقای مجاهد می‌افزاید که در این رویداد یک رنجر نیروهای پولیس ملی با ماین کنار جاده‌یی برخورد کرده است. به گفتۀ او، دو افسر پولیس در این انفجار جان باخته‌اند. سخنگوی فرماندهی پولیس کابل در مورد هویت این دو افسر پولیس جزییات بیشتری ارایه نکرده است.

تاکنون هیچ گروهی مسوولیت جاسازی مواد انفجاری در این منطقه را بر عهده نگرفته است. مسوولان نهادهای امنیتی کشور اما طالبان را عامل جابه‌جایی مواد انفجاری در جاده‌ها و مکان‌های عامه عنوان می‌کنند. انفجار ماین‌های کنار جاده‌یی در بیشتر موارد از افراد ملکی قربانی می‌گیرد.

جناب استاد دانش، من از مرکز ولایت دایکندی هستم. خانه‌ام در دو قدمی طالب است. با طالب فقط یک تپه فاصله داریم. طالب اگر بر سر تپه برسد، بالای اولین خانه‌ای که حمله می‌کند، خانه من است. من ادعا ندارم که دل‌سوزتر از همه برای دایکندی هستم. سراسیمه‌گی من از آن جهت است که خطر را در بیخ گوش خودم، خانواده‌ام و مردمم حس می‌کنم. جناب استاد، می‌دانم که من کوچک‌تر از آن هستم که به شما نامه بنویسم و از شما چیزی بخواهم؛ شما معاون رییس جمهور کشور هستید و من یک فرد از طبقه پایین جامعه و از دورافتاده‌ترین نقطه کشور هستم. شاید به راستی من در محاسبه‌ام اشتباه کرده باشم؛ ولی باور دارم که دایکندی آخرین دار و ندار جناب‌ شما است. اگر دایکندی که زادگاه شما است، به دست طالب سقوط کند، گمان نکنم که دیگر برای‌ شما اعتباری باقی بماند. هرچند اکنون هم با نادیده‌ گرفتن پی‌هم خواست‌های مردم‌‌تان، آبرو و اعتبار چندانی برای شما نمانده است؛ ولی اگر ذره‌ای هم مانده باشد با سقوط دایکندی، همان را هم از دست می‌دهید. من از دیگر رهبران انتظاری ندارم؛ اما از شما از آن جهت انتظار دارم که دایکندی زادگاه شما است و باید در برابرش احساس مسوولیت کنید. وضعیت دایکندی وخیم است. از یک هفته به این‌سو طالب در ولسوالی پاتو مستقر شده است و پلان تسخیر نیلی را دارد. نیاز نیست توضیح بدهم که تسخیر نیلی به دست طالب، یعنی تکرار فاجعه مزار شریف، میرزا اولنگ و کندی‌پشت. طالب نسبت به مردم ما کینه دیرینه دارد، این‌که بگوییم طرز فکر طالب تغییر کرده است، خودفریبی‌ای بیش نیست. تعدادی از اطرافیان شما آن‌قدر عاشق مدیحه‌سرایی هستند که حتا در چنین وضعیتی، دوست دارند برای شما چاپلوسی کنند. آنان با ارایه گزارش‌های غلط از دایکندی، می‌خواهند شما را شاد کنند. ولی واقعیت چیز دیگری است که متأسفانه به گوش شما نمی‌رسد. چون همین افراد وضعیت را طوری مدیریت می‌کنند که نه تنها خودشان چیزی از وخامت اوضاع برای‌ شما نمی‌گویند؛ بلکه هرکس دیگری هم اگر صدا بلند کند را متهم به هم‌دستی با طالب و در نتیجه ساکتش می‌کنند. آنان به همه خط‌و‌نشان کشیده‌اند که اگر بالای‌ سرتان خمپاره هم ببارد، نگویید بالای سر ما آتش می‌بارد؛ بلکه بگویید آنچه از آسمان می‌بارد، دسته‌هایی از گل است.

لطفاً به آنچه می‌گویم دقت کنید. اگر پاسخی برای مردم دایکندی دارید، بفرمایید، در غیر آن، رو راست برای مردم بگویید که کاری از شما ساخته نیست و دایکندی به طالب تسلیم داده خواهد شد تا مردم جان خود را نجات دهند. در این‌جا به دو مورد اشاره می‌کنم.

‌۱- هیچ‌گونه تدبیری از سوی حکومت محلی اتخاذ نشده است. مردم از همان روز اول مستقر شدن طالب در «تمزان»، گردهم آمدند و بسیج‌ کلانی را تشکیل دادند. به حکومت مراجعه کردند که برای ما سلاح و مرمی بدهید تا در کنار نیروهای امنیتی با طالب بجنگیم. حکومت وعده داد؛ ولی دو روز بعد جواب کرد. دلیلش این بود که تا شرایط اضطراری نشود، به کسی سلاح و مرمی نمی‌دهیم. نمی‌دانم منظور حکومت محلی از شرایط اضطراری چیست. اگر منظورش عبور طالبان از «کوتل تمزان» باشد که دیگر آن وقت نه سلاح به کسی توزیع می‌شود و نه این کار دردی را دوا خواهد کرد. طالب نرسیده بالای تپه، همین که در «راقول» برسد، سران حکومت محلی فرار خواهند کرد، چه رسد به این‌که آن زمان به مردم سلاح توزیع کنند. بنابراین، اگر توان دارید، هدایت بدهید، سلاح و مرمی‌ای را که وعده کرده بودند، به مردم بدهند. در این شب‌ها مردم خودجوش کوتل تمزان می‌روند؛ اما با سنگ و چوب. آیا با سنگ و چوب با طالب جنگ می‌شود؟ طالبی که اسلحه قوی و پیش‌رفته دارد.

۲- قوماندان امنیه دایکندی که در هم‌سویی کامل با طالب قرار دارد، به صورت فوری و بدون معطلی باید برکنار شود. قوماندان از همان روز اول که طالبان در تمزان جابه‌جا شده بودند، به والی جواب رد داده بود که به کوتل تمزان نه خودش می‌رود و نه نیرو می‌فرستد. اما به دنبال فشارها مجبور شد، بخشی از نیروها را به صورت نمایشی در کوتل تمزان مستقر کند. این در حالی است که اجازه هیچ‌گونه عملیات را به آنان نمی‌دهد. او می‌گوید که اگر عملیات شود، کشت طالبان تمزان خراب می‌شود. جان مردم دایکندی برای او به اندازه کشت طالبان ارزش ندارد. تمام تلاش قوماندان امنیه این است که از نیروهای امنیتی و دفاعی و مردمی بیش‌تر کشته شوند؛ اما بینی طالبان خون نشود. از چهار روز به این‌سو درگیری شدید میان مردم و طالبان در «قخور» و «سرتگاپ» جریان دارد. با وجودی که ۱۳۰ نیروی امنیتی برای آن ساحات در نظرگرفته شده‌اند؛ ولی قوماندان با وصف درخواست‌های مکرر مردم این دو منطقه، حتا یک نفر هم به آن‌جا روان نکرده است. مردم به تنهایی و بدون هیچ پشتوانه‌ای چند روز پی‌هم با طالبان مقابله کرده‌اند؛ ولی این او با بی‌شرمی در فیس‌بوکش می‌نویسد که حملات تهاجمی بالای قخور و سرتگاپ توسط «نیروهای امنیتی» پس زده شد. روز گذشته، نقیب‌الله مالستانی، آمر امنیت قوماندانی امنیه، به دنبال درخواست‌های مکرر مردم سرتگاپ از قوماندان اجازه خواسته است که به سرتگاپ برود؛ ولی قوماندان به وی اجازه نداده است. اکنون سرتگاپ به دست طالبان افتاده است. طالبان خانه‌های مردم را به آتش کشیده‌اند. مردم در بازار سرتگاپ در حال مقاومت هستند تا زن و بچه‌های خود را به جای امن‌تر برسانند. سرتگاپ سقوط کرده است. به دنبال آن قخور که مرکز ولسوالی است، نیر سقوط خواهد کرد. طالبان وقتی پاتو را به صورت کامل تسخیر کنند، به سمت نیلی خواهند آمد. جنگی که هم‌اکنون در قخور و سرتگاپ جریان دارد، دو روز دیگر به نیلی خواهد رسید. این‌جا همان‌طوری که در بالا تذکر دادم، حکومت هیچ‌گونه تدبیری ندارد و کسی را هم درباره وضعیت وخیم دایکندی اجازه حرف زدن نمی‌دهد. بنابراین، هرچه عاجل قوماندان برکنار شود. فردی گماشته شود که در هم‌سویی با طالب نه، بلکه در هم‌سویی با مردم قرار داشته باشد، اجازه عملیات به نیروهای امنیتی را بدهد و به جاهایی که ضرورت می‌شود در پشتی‌بانی از مردم، نیرو و اسلحه بفرستد.

یک‌بار دیگر تأکید می‌کنم که به مردم سلاح و مهمات بدهید و هماهنگی به وجود بیاورید. در غیر آن، نه مردم با دستان خالی توان مقابله با طالب را دارند و نه نیروهای امنیتی بدون پشتوانه مردم قادر هستند پیروز شوند. جناب دانش، اگر پلان تسلیمی ولایت دایکندی در سطح کلان روی دست گرفته نشده است، هرچه عاجل اقدام کنید. به چرب‌زبانی چند نفر و والی دایکندی فریب نخورید؛ زیرا با سقوط دایکندی خود شما نیز سقوط می‌کنید.

هشت صبح

غنی در سخنرانی اش گفت جای مسرت است که محسن رضایی یکتن از ورزشکاران افغان برای نخستین بار در تاریخ ورزش کشور، مدال طلا را در مسابقات تکواندوی آسیا بدست آورد.

آقای غنی افزود محسن رضایی و سایر ورزشکاران افتخار آفرین افغان، نمایندگان نسل جوان ما می باشند که تصویر واقعی افغانستان و ارادۀ قوی و آرزوی ما را برای ترقی و رسیدن به صلح و آرامش، در میادین ورزشی ملی و بین المللی به نمایش می گذارند.

اشرف غنی در آخر سخنرانی خود یکبار دیگر وعده می سپرد حمایت بیشتر از جوانان منحیث سرمایه های بزرگ حال و آینده افغانستان، در اولویت های ما قرار خواهد داشت.

این دیدار روز( جمعه، ۲۸ جوزا ) انجام شد. عبدالله عبدالله و رجب طیب اردوغان، رییس جمهور ترکیه، در این دیدار در مورد روند صلح افغانستان گفتگو کرده است.

سپیدار اعلام کرد عبدالله و اردوغان روی تلاش‌های صلح و آخرین تحولات سیاسی و امنیتی در افغانستان و منطقه بحث کرده‌اند.

رییس جمهور ترکیه از ادامه همکاری‌های این کشور از روند صلح افغانستان اطمینان داده است.

اردوغان افزود ترکیه خواهان صلح و ثبات در افغانستان است و به همکاری‌های خود با مردم افغانستان ادامه می‌دهد.

در همین حال، عبدالله از تلاش‌های ترکیه در روند صلح افغانستان قدردانی کرد و خواهان ادامه این همکاری‌ها شد.

نشست «دیپلماسی آنتالیا» در مورد موضوعات مهم بین‌المللی با مشارکت سطح بالای رهبران سیاسی، وزیران امور خارجه و چهره‌های سیاسی برگزار شده است.

عبدالله عبدالله رییس شورای عالی مصالحه ملی و حنیف اتمر وزیر امور خارجه کشور روز( پنج‌شنبه، هفته گذشته ۲۷ جوزا )برای اشتراک در این نشست به ترکیه رفتند.

اعضای خانواده سربازان محاصره شده در اوبه هرات، در مقابل ساختمان ولایت هرات، فریاد بلند کرده اند.

بستگان سربازان محاصره شده در اوبه، با راه‌پیمایی خواستار اقدامات فوری برای رهایی این نیروها شده اند و ادعا دارند سربازانی که در محاصره طالبان مانده اند در نبود غذا، برگ درختان را می‌خورند.

سقوط ولسوالی ها به دست طالبان و عدم حمایت و پشتیبانی لوجیستیکی از سربازان ارتش و پلیس که طی جنگ های شدید در محاصره طالبان قرار می گیرند، یکی از نگرانی های بزرگ این روزهای شهروندان کشور می باشد.

حکومت اما در یکی بی تفاوتی محض انگار قصد اقدام ندارد.

درست ۸ سال قبل گروه طالبان رسما دفتر سیاسی خویش را در دوحه قطر افتتاح کرد.

این دفتر اولین مرکزیت گروه طالبان در منطقه بود که به نام دفتر سیاسی این گروه مسمی و به رسمیت شناخته شد.

این دفتر که در واقع به درخواست آمریکا ایجاد شد قرار بود تا مذاکره کنندگان و جناح های درگیر با قضایا با اعضای گروه طالبان در این دفتر روابط برقرار نمایند.

ایجاد دفتر قطر روابط آمریکایی ها با گروه طالبان را از حالت پنهانی آشکار ساخت و سفرهای مقامات آمریکایی و دید و بازدید با اعضای طالبان آغاز و بلاخره خلیلزاد دستور کارخ سفید را برعهده گرفت و با طالبان وارد معامله شد تا اینکه این گروه از حالت انزوا بیرون و به عنوان یک گروه سیاسی از سوی امریکا به رسمیت شناخته شد.

امروز بیشترین ساحات اراضی کشور در کنترل طالبان است، هر روز دهها تن از نیروهای امنیتی و مردم عامه در جنگ ها و انفجارات شهید و زخمی می شوند. کشور در حالت کاملا بی سرنوشتی بسر می برد، مقامات دولتی و سران جهادی و مردمی در تلاش حفظ جایگاه خویش هستند.

براساس این نتایج مشارکت مردم ایران در انتخابات ریاست جمهوری روز گذشته ۲۸ میلیون و ۶۰۰ هزار رای بوده و تا کنون بیشترین رای را سید ابراهیم رئیسی که ۱۷ میلیون و ۸۰۰ هزار رای می شود کسب کرده است.

همچنین محسن رضایی ۳ میلیون و ۳۰۰ هزار رای، عبدالناصر همتی ۲ میلیون و ۴۰۰ هزار رای و امیرحسین قاضی‌زاده یک میلیون رای از آن خود کرده اند.

انتخابات ریاست جمهوری در ایران دیروز ۲۸ جوزا ۱۴۰۰ برگزار شد و فرار است نتایج نهایی تا ساعات دیگر اعلام شود.

این اولین بار است که یک افغانستانی مدال طلای آسیا را می‌برد.

پیروزی محسن رضایی در حالی اتفاق می‌افتد که او چندی پیش بدلیل مثبت شدن تست کرونا از شرکت در مسابقات المپیک بازمانده بود.

وی اما اکنون توانست در مسابقات آسیایی که در لبنان برگزار شد، اولین طلای افغانستان در آسیا را از آن خود کند.

محسن رضایی از جمله تکواندوکارانی است که در گلشهراز مناطق مهارج نشین ولایت خراسان رضوی  ایران  زندگی می‌کند.

آقای رضایی با وزن ۵۸ کیلوگرام در بیست و چهارمین دوره رقابت‎‌های قهرمانی تکواندوی آسیا، نمایندگان کشورهای کویت، چین، پاکستان و کره جنوبی را شکست داد و موفق به دریافت لقب قهرمانی این مسابقات شد.

محسن رضایی در سال ۱۳۷۶ در شهر مشهد ایران به دنیا آمده است.

او در جوانی به کابل برگشت تا عضویت تیم ملی تکواندوی افغانستان را به دست آورد.

محسن پیش از این در گفتگو با رسانه‌های محلی ایران و افغانستان گفته بود آرزو دارد روزی لقب قهرمانی المپیک جهان را دریافت کند.

دریافت مدال طلای جنوب آسیا، نقره مسابقات‌‌‌ بین‌المللی فجر ایران، نقره بهترین بازیکن در جام فجر ایران، برنز مسابقات‌‌‌ بین‌المللی شهر کیش، طلای مسابقات چین و نقره مسابقات کشور اردن جزو افتخارات محسن رضایی است.

پس از چاشت روز جمعه / ۲۸ جوزا یک کارمند امنیت ملی سه رهزن را در چهارراهی دهمزنگ از مربوطات ناحیه سوم امنیتی پولیس کابل کشت.

شاهدان عینی می گویند سه دزد سوار بر موتر یک کارمند امنیت ملی ریاست ۱۰ را به زور به موتر بالا کردند و می خواستند پول و تلفن اش را بگیرند اما این کارمند امنیت ملی با استفاده از سلاح کمری/ تفنگچه اش هر سه دزد را مورد هدف قرار داد.

این در حالیست صبح روز گذشته افراد مسلح ناشناس یک افسر ارتش را در منطقه قلعه کاشف از مربوطات حوزه پنجم امنیتی پولیس ترور کردند.

منابعی از کشور ترکیه می گویند گلبدی حکمتیار رهبر حزب اسلامی افغانستان در یک بیمارستان در این کشور جان باخته است.

این خبر تاکنون فقط در شبکه های اجتماعی نشر شده و تا هنوز دولت و دفتر حزب اسلامی افغانستان این خبر را رد و یا تاید نکرده است.

حکمتیار چند روز قبل به ویروس کرونا مبتلا گردیده بود.

وزارت امور خارجه ترکیه به تازگی در بیانیه‌ای گفته است نشست سه‌جانبه افغانستان، ترکیه و ایران به عنوان بخشی از اجلاس دیپلماسی انتالیا قرار است فردا یکشنبه(۳۰ جوزا) در ترکیه برگزار شود.
در بیانیه این وزارت آمده است: در کنار آخرین تحولات روند صلح افغانستان، همکاری‌ها در عرصه‌های امنیتی، انرژی، اتصال و مهاجرت غیرقانونی در این نشست به بحث گرفته خواهد شد.
افغانستان و ترکیه هر دو با ایران مرز مشترک دارد.
اجلاس سه‌روزه دیپلماسی انتالیا میزبان رهبران ۱۰ کشور، ۴۲ وزیر خارحه و بیش از ۵۰ نماینده سازمان‌های بین‌المللی است.
مسائل مهم جهانی، از جمله بالکان، آینده اروپا، روابط بین اتلانتیک، پناه‌جویان و مهاجرین و تهدیدات تروریزم محور این نشست خوانده شده است.
گفتنی است که از افغانستان حنیف اتمر وزیر امور خارجه و عبدالله عبدالله رییس شورای عالی مصالحه ملی به ترکیه سفر کرده‌اند.

محمد بن عبدالرحمن، وزیر خارجه قطر گفته است کشورش در ارتباط با مذاکرات صلح افغانستان شاهد پیشرفت ملموس نیست.

به گزارش خبرگزاری رویترز، عبدالرحمن روز جمعه در یک اعلامیه گفت هدف شان آنست تا حکومت افغانستان و طالبان روی آتش‌بس توافق کنند و در مورد آیندۀ افغانستان به اجماع برسند.

با وصف گشایش گفت‌وگو‌های بین افغانان در ماه سپتمبر پارسال در دوحه، هیئت‌های دولت افغانستان و طالبان هنوز نتوانسته اند که بر سر آتش‌بس توافق کنند.

گروه تماس هیئت‌ها برای بحث در مورد آمادگی‌ها برای نشست‌های آینده سه‌شنبه گذشته در دوحه دیدار کردند.

منابع محلی در ولایت فاریاب، می‌گویند ولسوالی خواجه‌سبزپوش این ولایت، به دست جنگ‌جویان طالب سقوط کرده است.

عبدالاحد ایلبیک، عضو شورای ولایتی فاریاب، به رسانه ها گفت جمعه‌شب -۲۸ جوزا- تمام تأسیسات دولتی در ولسوالی خواجه‌سبزپوش فاریاب، به کنترل جنگ‌جویان طالب در آمد.

به گفته‌ی او، به دلیل قطع‌بودن شبکه‌های مخابراتی، از آمار تلفات جزییاتی در دست نیست.

با این حال، یک منبع دیگر، می‌گوید که اختیار عرب، سرپرست فرماندهی پلیس ولسوالی خواجه‌سبزپوش، با ۱۳ تن از سربازان زیر امرش، به جنگ‌جویان طالب پیوسته است.

این در حالی است که پنج‌شنبه‌شب -۲۷ جوزا- ولسوالی شیرین‌تگاب ولایت فاریاب نیز به دست جنگ‌جویان طالب سقوط کرده بود.

عبدالاحد ایلبیک، در آن زمان به روزنامه‌ی صبح کابل گفته بود که اگر حکومت مرکزی و محلی برای سرکوب جنگ‌جویان طالب اقدامی نکنند؛ طالبان بر ولسوالی خواجه‌سبزپوش که در همسایگی شیرین‌تگاب است، حمله خواهند کرد.

وزارت دفاع تا اکنون در این باره چیزی نگفته است.

این در حالی است که در جریان چند هفته‌ی گذشته، نزدیک به ۳۰ ولسوالی به دست جنگ‌جویان طالب سقوط کرده است.

وزارت دفاع اما؛ بارها گفته است که نیروهای دفاعی و امنیتی برای جلوگیری از تلفات، عقب‌نشینی تکتیکی کرده اند.