نویسنده: Raha News Agency

گروه ویژه اقدام مالی (اف‌ای‌تی‌اف) به تازگی در اعلامیه‌ای گفته است که پاکستان همچنان در فهرست خاکستری تمویل‌کننده تروریزم باقی می‌‌ماند. این سازمان جهانی با قدردانی از تلاش‌های پاکستان در امر مبارزه با هراس‌افکنی، گفته است که این کشور باید اقدامات بیشتری در این راستا انجام دهد.
داکتر مارکوس پلیر رییس این سازمان در یک کنفرانس خبری گفته است: پاکستان پیشرفت چشم‌گیری داشته است و از ۲۷ مورد برنامه عملیاتی که برای اولین بار در جون ۲۰۱۸ متعهد شد، ۲۶ مورد را تحت بررسی قرار داده است.
با این حال، به گفته وی پاکستان در بخش جلوگیری از تمویل تروریزم تلاش عملی نکرده است.
گروه ویژه اقدام مالی در سال ۱۹۸۹ میلادی در پاریس ایجاد شد و در بخش مبارزه علیه پولشویی و تمویل مالی تروریزم و سایر تهدیدهای مربوط به سیستم مالی بین‌المللی فعالیت دارد.

در کنار دیگر پیامدهای جنگ طالبان، پیامد بد و زیان‌آورش تخریب تأسیسات عامه است؛ تأسیساتی که از پول مالیه دهقان، دست‌‎‌فروش و شهروندان فقیر ساخته می‌شود. این گروه باید در مقابل تأسیسات عامه بی‌طرف می‌بود؛ چون این تأسیسات مخصوص حکومت یا کدام جریان دیگر نیست، بلکه متعلق به مردم است. با وصف آن‌که طالبان در سیاست اعلامی‌شان بر حفاظت از تأسیسات عامه تأکید دارند؛ اما با تأسف در طی چندین دهه جنگ‌، ضمن این‌که از گهواره تا گور قربانی گرفتند، با تخریب تأسیسات عامه از قبیل جاده‌ها، پل‌ها، پلچک‌ها، مکتب‌ها، شفاخانه‌ها و ساختمان‌های دولتی، خسارات هنگفت مالی را بر مردم ما تحمیل کردند.

به باور نویسنده، پشت این همه ویرانی‌ها و به آتش کشیدن‌ها، عوامل و انگیزه‌های متعددی وجود دارد که به صورت فشرده به برخی از آن‌ها پرداخته می‌شود.

طالبان با هر چیزی ‌که پسوند «جدید» دارد، مشکل دارند

طالبان با ساختمان جدید، پل جدید، سرک جدید، ساختار جدید، مدیریت جدید، حکومت جدید، مکتب جدید و فکر جدید مشکل دارند. آنان حتا با لباس جدید مشکل دارند؛ شما اگر با لباس جدید و ظاهر نسبتاً مناسب از محل تحت کنترل طالبان عبور کنید، بدون شک بازجویی می‌شوید. در واقع در میان آنان لباس جدید معیار قابل ملاحظه‌ای است برای شناسایی نظامیان و در کل کارمندان دولتی. طالبان به این دلیل با پدیده‌های جدید مشکل دارند که این پدیده‌ها محصول فکر جدید و دنیای جدید است. طالبان با محکمه صحرایی و جرگه‌های قبیله‌ای مشکلی ندارند؛ بلکه با نهادها و عناصر اساسی دولت‌های مدرن، هم‌چون قوه‌های قضاییه و اجراییه، مشکل دارند. آنان با برق و پایه‌های برق مشکل دارند. طالبان سرک‌ خامه را منفجر نمی‌کنند؛ اما سرک‌ آسفالت‌شده را تخریب می‌کنند. آنان با چوب و پل چوبی مشکل ندارند؛ بلکه با سمنت، سیخ گول و پل و پلچک آهنی مشکل دارند.

از دید طالبان تأسیسات عامه کافر هستند

هشت صبح طی مطلبی در مورد تخریب تاسیسات عامه از سوی طالبان می نویسد این گروه تأسیسات عامه را کافر می‌دانند و به این باور هستند که چون این تأسیسات از پول کشورهای «کفری» ساخته شده‌اند، استفاده از آن‌ها حرام است. بنابراین، وقتی آنان یک ولسوالی را تصرف می‌کنند، تعمیر ولسوالی/قوماندانی و در کل ادارات زیرمجموعه آن را به آتش می‌کشند. البته کار طالبان تنها با آتش کشیدن تأسیسات عامه تمام نمی‌شود، آن‌ها  تعمیرها و خانه‌های شخصی را به دلیل این‌که صاحبان آن‌ها نیز نوکر غرب‌ هستند و از پول امریکا این خانه‌ها را ساخته‌اند، کافر می‌دانند و در جریان جنگ، داخل این ساختمان‌ها می‌شوند و به مثابه سنگر محکم دفاعی از آن‌ها استفاده می‌کنند.

گروه طالبان برای ویرانی ساخته شده است

گروه طالبان یک گروه آبادگر/سازنده نیست؛ بلکه یک گروه ویرانگر است و دوست دارد بر تاریکی‌ها و ویرانه‌ها حکومت کند. اگر این گروه کوچک‌ترین دغدغه برای ساخت‌وساز می‌داشت، تاکنون ما شاهد خدمات فراوانش در مناطق تحت کنترولش می‌بودیم. طالبان منابع عایداتی/مالی و بشری نسبتاً کافی برای ساخت‌وساز دارند. این گروه در کنار کمک‌های بیرونی بر بخشی از معادن تسلط دارد و سال‌ها است که از این معادن بهره‌برداری می‌کند. طالبان در بسیاری از شاهراه‌های خرد و بزرگ، ایست بازرسی دارند و از وسایل نقلیه، مالیه سنگین می‌گیرند و در ضمن سه وقت نان‌شان هم بر دوش مردم است. با آن‌هم ما از این گروه توقع ساختن میدان هوایی و بند آب‌گردان و برق نداریم، کافی بود طالبان یک پل چوبی برای مردمی ‌که زیر پرچم‌شان زنده‌گی می‌کنند، می‌ساختند. ولی قسمی که قبلاً ذکر شد، این گروه نه تنها علاقه‌ای به آبادانی ندارد که اشتیاق وافر به ویرانگری دارد. اگر چنین نیست، چرا وقتی یک ولسوالی را تصرف می‌کنند، ساختمان ولسوالی و بقیه ادارات را به راکت می‌بندند؟ چرا میز و چوکی را به آتش می‌کشند؟ آیا از ساختمان، میز و چوکی و بقیه امکانات ولسوالی، استفاده سالم نمی‌توانند؟

طالبان احساس وطن‌دوستی ندارند

تخریب تأسیسات عامه توسط طالبان بیانگر این است که این گروه نه تنها با حکومت که با مردم نیز در جنگ است؛ تخریب جاده‌ها‌، پل‌ها، پلچک‌ها، مکتب‌ها و ساختمان‌های دولتی که استفاده‌کننده‌گان درجه‌اول آن‌ها مردم هستند، جز اعلان جنگ با مردم پیام دیگری ندارد. نتیجه‌ای که از تخریب دارایی عامه توسط طالبان می‌توانیم بگیریم، این است که این گروه هیچ حس تعلق و وابسته‌گی نسبت به افغانستان ندارد. اگر طالبان احساس وطن‌دوستی می‌داشتند، دارایی عامه را دارایی خود می‌دانستند و به جای تخریب تأسیسات عامه، آن‌ها را حفاظت می‌کردند و توسعه می‌دادند. عمل‌کرد طالبان نشان می‌دهد که گویا آنان تصمیم ماندن در افغانستان را ندارند و آمده‌اند که بکشند، تخریب کنند، آتش بزنند و سپس بروند.

به دنبال سقوط و واگذاری ولسوالی‌ها در ولایات شمالی کشور و قدرت گرفتن گروه طالبان در این حوزه، اکنون این پرسش که آیا مقاومت مردم بلخاب در برابر طالبان و ترسیم جبهات جنگ علیه این گروه موفقیتی به همراه دارد یا خیر، تبدیل به یک مسأله جدی در میان ساکنان شمال، به خصوص مردم بلخاب و مناطق اطراف آن شده است. مردم بلخاب این روزها در آزمون سختی قرار گرفته‌اند؛ آزمونی که تعیین می‌کند، بلخاب هم‌چنان خطه تسخیرناپذیر باقی می‌ماند یا در برابر هجوم جنگ‌جویان گروه طالبان شکسته می‌شود و افتخار گذشته‌اش را (خطه تسخیرناپذیر و مرکز مقاومت در شمال) از دست می‌دهد؟ پاسخ ساکنان بلخاب و شمال کشور به پرسش‌ فوق متفاوت است و دیدگاه‌های مختلفی در این زمینه مطرح شده است. از میان دیدگاه‌های مطرح‌شده، دو دیدگاه برجسته بوده است و طرف‌دار بیش‌تر دارد:

دیدگاه اول: این دیدگاه که غالب‌ترین دیدگاه در میان مردم بلخاب و ساکنان شمال است و طرف‌داران بیش‌تر نیز دارد، معتقد بر آن است که بلخاب بازهم مرکز مقاومت خواهد شد و مردم این ولسوالی از این آزمون سخت و دشوار، گذر خواهند کرد. براساس این دیدگاه، از آن‌جایی که مردم بلخاب هم در دوره جهاد و هم در دوره مقاومت کارنامه توأم با قهرمانی، رشادت، شهامت، ایستاده‌گی، مقاومت و مجاهدت دارند؛ این بار هم در برابر تهاجم جنگ‌جویان طالبان ایستاده‌گی می‌کنند، تجاوز آنان را عقب می‌زنند و هیچ‌گاه نمی‌گذارند که خطه تسخیرناپذیر بلخاب تحت حاکمیت گروه طالبان قرار گیرد. بنابراین، طرف‌داران این دیدگاه مصلحت را در مقاومت می‌بینند.

غالب بودن این دیدگاه سبب شده است که جبهات جنگ در مناطق مختلف بلخاب شکل بگیرد و نیروهای محلی در مرزهای این ولسوالی مستقر شوند. براساس گزارش‌ها، صدها تن از مردم محلی از قریه‌های مختلف بلخاب مسلح شده‌ و در استقامت‌های مختلف سنگر گرفته‌اند. آب کلان، باجگاه، تگاب تخت و… از جمله جبهاتی است که نیروهای مردمی در آن‌ها مستقر شده‌اند. لازم به یادآوری است که در کنار رزمنده‌گان بلخابی، تعدادی از مبارزان بی‌جاشده از مناطق اطراف (مسجد سبز، گوسفندی، تکزار، آب کلان، مغزار و…) نیز در جبهات حضور دارند.

عوامل اساسی که موفقیت رزمنده‌گان جبهات جنگ را در بلخاب بیش‌تر می‌کند، یکی، روحیه وحدت و همدلی، آزاده‌گی و بیگانه‌ستیزی مردم این ولسوالی است و دیگری، موقعیت جغرافیایی و طبیعی بلخاب. مردم بلخاب در طول تاریخ ثابت کرده‌اند که هیچ‌گاه حاکمیت زور را نمی‌پذیرند و تن به ذلت نمی‌دهند. این روحیه سبب تقویت جبهات جنگ در بلخاب شده و روحیه نیروهای مقاومت را افزایش داده است. نیروهای مقاومت توقع دارند که رهبران‌شان (رهبران جهادی، وکلای پارلمان و شورای ولایتی و متنفذان) با قرار گرفتن در کنار آنان روحیه و مورال رزمنده‌گان را بیش‌تر از این افزایش دهند و مقاومت را درست مدیریت کنند. کوهستانی بودن بلخاب عامل دیگری است که قوت رزمنده‌گان این ولسوالی را تقویت می‌کند. دره‌های تنگ و موانع طبیعی، بلخاب را به یک منطقه استراتژیک تبدیل کرده است و از همین جهت، جنگ برای کسانی که با محیط این ولسوالی آشنایی ندارند، خودکشی است. از آن‌جایی که نیروهای مقاومت در بلخاب به طور عموم مردم عادی هستند، عمده‌ترین نقطه ضعف‌شان، کمبود سلاح، مهمات، تجهیزات، اعاشه و… است و در صورتی که اکمالات صورت نگیرد، امکان موفقیت نیروهای مقاومت کاهش پیدا می‌کند. از همین‌رو، آن‌ها از حکومت و رهبران خواسته‌اند و می‌خواهند که هرچه عاجل برای‌شان در جبهات جنگ اسلحه، مهمات و… بفرستند.

دیدگاه دوم: طرف‌داران این دیدگاه برعکس دیدگاه اول، مصلحت را در آن می‌بینند که مردم بلخاب همانند سایر ولسوالی‌ها بدون هیچ‌گونه مقاومتی به طالبان تسلیم شوند. به باور طرف‌داران این دیدگاه، مقاومت در چنین شرایطی به نفع بلخاب نیست و مصلحت ایجاب می‌کند که مردم، ولسوالی را بدون هیچ‌گونه جنگی به طالبان تسلیم کنند و حاکمیت این گروه را بپذیرند. این افراد با تأکید بر عواقب منفی مقاومت، چنین استدلال می‌کنند که در صورت شکست مقاومت و تصرف ولسوالی توسط طالبان، این گروه انتقام سختی از مردم خواهد گرفت. آن‌ها معتقدند که در این شرایط ریسک مقاومت در برابر طالبان خیلی بالا است و مردم بلخاب نباید این خطر را بپذیرند.

نکته‌ای که سبب تقویت این دیدگاه در بلخاب شده، تساهل و مدارای طالبان است که گویا با مناطق تصرف‌شده همجوار این ولسوالی داشته‌اند. براساس آنچه که در رسانه‌های اجتماعی تبلیغ می‌شود، گویا طالبان بعد از سقوط ولسوالی‌های همجوار بلخاب (سانچارک، گوسفندی، زاری، دره صوف و…) با مردم این مناطق بدرفتاری نکرده و در پی کینه‌ورزی نبوده‌اند. این گروه استدلال می‌کند که حتا در مناطق تصرف‌شده شیعه‌نشین (هزاره‌نشین) توسط طالبان خون هیچ‌کسی به زمین نریخته و به کسی آسیب نرسیده است. این دیدگاه با وجود این‌که نسبت به دیدگاه اول طرف‌دار کم‌تری دارد، با آن‌هم در تضعیف روحیه نیروهای مقاومت و مردم نقش دارد و تصمیم‌گیری را دشوار کرده است.

در نگاه طرف‌داران دیدگاه دوم، امکان موفقیت مقاومت اندک است؛ زیرا طالبان از قدرت بیش‌تری برخوردار هستند و دره بلخاب را کاملاً در محاصره خویش دارند. رسیدن دامنه حاکمیت طالبان در مناطق آب کلان، پشته گردنه، باجگاه، تگاب تخت، اسیمدان و کاشان به معنای محاصره کامل بلخاب است و هرگاه نیروی کمکی به این ولسوالی نرسد، مردم بلخاب قادر نخواهند بود که در چند جبهه با جنگ‌جویان طالبان به نبرد بپردازند. از طرف دیگر، در میان گروه طالبان اشخاصی از درون بلخاب حضور دارند که با محیط طبیعی این ولسوالی کاملاً آشنا هستند و منطقه را مثل کف دست‌‎شان می‌شناسند. علاوه بر آن، شاید طالبان در درون جامعه بلخاب و حتا نیروهای مقاومت نیز یاران و دوستان مخفی و ناشناس داشته باشند تا در موقع حمله این گروه، از پشت خنجر بزنند. به همین دلیل، موقعیت استراتژیک و نظامی بلخاب نیز کمک شایانی به نیروهای مقاومت نخواهد کرد.

از آنچه گفته شد، چنین نتیجه گرفته می‌شود که دیدگاه اول به دلیل عدم اطمینان و بی‌اعتمادی نسبت به گروه طالبان، تأکید بر مقاومت علیه این گروه دارد و چنین استدلال می‌کند که کشته شدن در سنگرهای نبرد بهتر از کشته شدن در خانه است. دیدگاه دوم اما مصلحت را در مقاومت نمی‌بیند و ریسک اعتماد به طالبان را کم‌تر از ریسک مقاومت می‌داند. تصمیم‌گیری در چنین شرایطی دشوار و مستلزم تأمل بیش‌تر است. از همین‌رو، رهبران، بزرگان، وکلا و عامه مردم بلخاب در آزمون سختی قرار دارند؛ آزمونی که بقا و زوال این ولسوالی به آن وابسته است. به نظر می‌رسد تنها وقتی مردم بلخاب می‌توانند در این آزمون بزرگ موفق شوند که نخست آگاهانه، عاقلانه، منطقی و براساس خرد جمعی تصمیم‌ بگیرند و سپس با روحیه وحدت، همدلی و برادری آن را به منصه اجرا بگذارند.

هشت صبح

منابع محلی گفته‌اند زمان سقوط این ولسوالی بیش از دو هزار نیرو در رستاق وجود داشتند.

یک منبع دیگر از محل نیز گفت تنها قومندان حکیم بلوچ و افرادش خط را نگه داشتند که بعد از عقب‌نشینی دیگر نیروها ناگزیر به ترک سنگر خود شدند.

شماری از منابع از جنگ نکردن قوت‌های خیزش مردمی و معامله شان با طالبان سخن می‌گویند و شماری دیگر نیز گفته‌اند رستاق در یک غافل‌گیری تکتیکی سقوط کرده است.

بیش از دو هزار نیرو مختلف مدافع رستاق، به ولسوالی کشم بدخشان عقب‌نشینی کرده‌اند.

سقوط رستاق، اوضاع را نه تنها در ماورای کوکچه بلکه در بدخشان نیز به شدت بحرانی خواهد کرد.

با وجود حاشیه‌های نقدآمیزی که به سفر رییس‌جمهور غنی و هیئت هم‌راهش به واشنگتن وارد است، این سفر، دست‌آوردهایی نیز به همراه داشت که در مقایسه با وضعیت کنونی افغانستان در مناسبات داخلی و بین‌المللی، قابل تأمل است.

سفر هفته‌ی پیش سران دولت افغانستان به واشنگتن، اگر از دید مناسبات دیپلماتیک چند سال پیش افغانستان تا امروز بررسی شود، حاشیه‌هایی داشت که بیان‌گر پایین‌آمدن جایگاه دیپلماتیک افغانستان نزد هم‌کار استراتژیکش –امریکا- است؛ چون، رییس‌جمهوران امریکا از بوش تا اوباما، روابط نزدیکی با رییس‌جمهوران افغانستان داشتند و این کشور را، هم‌کار نزدیک و استراتژیک خود می‌پنداشتند. آمدن ترامپ در امریکا و هم‌زمان غنی در افغانستان که هر دو مشترکاتی در یک‌دندگی و خودخواهی داشتند، بر روابط دو کشور سایه افکند و ترامپ، با راه‌اندازی پروسه‌ی صلح توسط خلیل‌زاد، تلاش کرد پای امریکا را از مناسبات جنگ افغانستان بیرون بکشد. با این که ترامپ، به قدر کافی عجله کرد تا سربازان امریکایی را به کشورشان برگردانده و از آن به عنوان بردش در تکت انتخابات ریاست‌جمهوری امریکا استفاده کند؛ اما پیچیدگی جنگ در افغانستان و پافشاری طالبان بر موقف همیشگی‌شان، تصمیم ترامپ را نقش بر آب و تکت انتخاباتی او در انتخابات ریاست‌جمهوری امریکا را محکوم به باخت کرد.

بایدن که سن‌وسالی از او گذشته و به دلیل حضور در سیاست امریکا طی دهه‌های اخیر، به ثبات سیاسی دست یافته بود، انتظار می‌رفت موضوع امریکا در افغانستان را یک‌طرفه کند؛ انتظاری که به واقعیت پیوست و با اعلام ناگهانی خروج سربازان امریکایی از افغانستان، همه را غافل‌گیر کرد؛ هم سیاست‌مدراران و نظامیان امریکایی را و هم سیاست‌مداران افغانستان که روی حضور سربازان امریکایی و ناتو در افغانستان، حساب درازمدت باز کرده بودند.

سفر اخیر هیئت دولت افغانستان به واشنگتن که غنی و عبدالله، دو شریک اصلی قدرت در رأس آن بودند، با شک و گمان‌هایی هم‌راه بود؛ شک و گمان‌هایی که عدم استقبال سیاست‌مدران امریکایی در فرودگاه از هیئت افغانستان، آن را نزدیک به واقعیت کرد. با وجود حاشیه‌هایی که به نقد این سفر انجامید، اگر با دیدی واقع‌بینانه به این سفر نگاه شود، هیئتی که از افغانستان وارد امریکا شد، با توجه به اتوریته‌ی سیاسی افغانستان در نظام بین‌الملل، دست‌آوردهای چشم‌گیری به هم‌راه داشت.

رییس‌جمهور غنی و هیئت هم‌راهش، در این سفر، موفق شدند ضمن دیدار با جو بایدن و گرفتن تعهد هم‌کاری امریکا در بخش‌های مختلف، با رهبران احزاب جمهوری‌خواه و دموکرات این کشور، رییس‌ مجلس نمایندگان امریکا و هم‌چنان وزیر دفاع و مشاور امنیت ملی ایالت متحده، دیدار و گفت‌وگو کنند.

بایدن، در دیدار با غنی و عبدالله عبدالله، بر هم‌کاری همه‌جانبه و دوام‌دار امریکا با افغانستان تأکیده کرده و گفته است که تلاش‌ها برای اتحاد رهبران سیاسی در این کشور جریان دارد تا مردم افغانستان تصمیم بگیرند که چه می‌خواهند. «نیروهای ما بیرون می‌شوند؛ اما حمایت از افغانستان ادامه خواهد یافت. حمایت برای نگه‌داری ارتش،‌ کمک‌های اقتصادی و سیاسی امریکا هم‌چنان به افغانستان ادامه خواهد یافت.»

نانسی پلوسی، رییس مجلس نمایندگان امریکا نیز، بر روابط دوستانه با افغانستان تأکید کرده و هم‌چنان گفته است که حمایت و هم‌کاری این کشور در بخش‌های مختلف به ویژه توان‌مندی و حضور فعال زنان در عرصه‌های گوناگون، هم‌چنان جریان دارد. هم‌چنان در این سفر، آقای غنی، با لوید آستین، وزیر دفاع امریکا دیدار کرده و خواستار هم‌کاری پنتاگون در حمایت و تجهیز نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان شده است. ماندن ۶۵۰ سرباز امریکایی در افغانستان پس از خروج نیروهای این کشور، بیان‌گر ادامه‌ی هم‌کاری نظامی امریکا با افغانستان است و اگر وضعیت در افغانستان شکننده شود، احتمال می‌رود حضور سربازان امریکایی در افغانستان افزایش یابد.

این دست‌آوردها، برای افغانستانی که هم به لحاظ سیاسی و هم به لحاظ نظامی شکننده است، امیدوارکننده است؛ اما، آن چه باید سران دولت و سیاست‌مداران در افغانستان به آن توجه داشته باشند، حاشیه‌های دیپلماتیک این سفر است که بیان‌گر بازی نادرست آنان در میدان سیاست و پایین‌کشیدن اتوریته‌ی دیپلماتیک افغانستان است. گرفتن درس از حاشیه‌های این سفر، امری است حتمی و درخور؛ چون، اگر این وضعیت هم‌چنان ادامه یابد، ممکن است جایگاه دیپلماتیک افغانستان بیش‌تر از این آسیب دیده و دچار افت در میدان بین‌الملل و روابط با کشورهای هم‌کار شود.

هرکسی درچنین روزگاری درگرفتاری و مشکلات و خوف  و ترس روزگارحساس کنار مردم خود بود و در تمام غم و درد و ترس از کشته شدن کنار مردمش بماند و رها نکند معلوم است آن شخص  لیاقت وکیل شدن و نماینده شدن را دارد.

وکیل های سرسفره و چوکی کجایند که درهیج درد مردم شریک نیستند در وقت پول و خوردن ازهمه زودترحاضر هستند.  

از وکیل شیخ ناصری یاد بگیرند وقتی دید دولت حرفش را نمی شنود بلند شد سلاح گرفت رفت کنار مردمش دوشاودوش مردم می جنگد معلوم است چنین وکیلی هم در دل مردم جا دارد وهم پیش خدا ارزش دارد.

وکیلی که ازمردمش فاصله بگیرد قطعا از خدا هم فاصله گرفته  چونکه مردم عیال الله هستند مخصوصا آن مردمی که شیعه امیر المومنین علیه السلام هم باشند. فاصله گرفتن از چنین شیعیان مظلوم وستم کشیده به  طور قطع به معنای فاصله گرفتن از امیرالمومنین علی علیه السلام می باشد.

کسانی که در پشت بلندگو خود را جز شیعه امير المومنین علی علیه السلام اعلام می کنند اما به کمک شیعه علی علیه السلم در چنین شرایطی نمی روند، کوتاهی بزرگی مرتکب شده اند.

استاد فهیمی بزرگمهر

بسیج مردمی در حمایت از نیروهای امنیتی و دفاعی کشور، در شرایطی که طالبان به شکل چشم‌گیری در مناطق روستایی افغانستان پیش‌روی داشتند، ناامیدی‌ها را تبدیل به امیدواری کرده است. از آغاز اعلام خروج نیروهای ناتو از افغانستان، گروه طالبان، تمام توان نظامی و تبلیغاتی‌اش را بسیج کرد تا بتواند پس از خروج ناتو، با زور نظامی بر افغانستان حاکم شود. در اولین روزهای اعلام خروج ناتو که برابر بود با آغاز عملیات بهاری این گروه، طالبان با حمله بر چند ولایت افغانستان، خواستند توانایی نظامی‌شان را به نمایش گذاشته و با سقوط دست‌کم یکی از چند ولایتی که حملات نظامی‌شان را متمرکز کرده بودند، خودی نشان دهند. حملات سازمان‌یافته و هم‌زمان این گروه بر ولایت‌های هلمند، بغلان، کندز و یکی دو ولایت دیگر، نه تنها نتوانست موفقیتی برای این گروه به دنبال داشته باشد، بل که با ضدحمله‌ی زمینی و هوایی نیروهای امنیتی و دفاعی، صدها تن از سربازان این گروه کشته و زخمی شدند.

طالبان که در استراتژی سقوط ولایت‌ها ناکام مانده بودند، این بار، تمام توان نظامی‌شان را در نقاط مختلف افغانستان بسیج کردند تا شاید بتوانند با حمله بر پاس‌گاه‌های امنیتی محلی و ولسوالی‌ها، نیروهای امنیتی مستقر در آن را که تعدادشان کم‌تر است، غافل‌گیر کرده و به موفقیت نظامی دست یابند. محاسبه‌ی دوم طالبان –حمله بر ولسوالی‌ها-، به دلیل ناکارگی در مدیریت جنگی و دخالت سیاسی در استراتژی نظامی، کارا واقع شد و این گروه، توانست در فاصله‌ی دو ماه، نزدیک به پنجاه ولسوالی را سقوط داده و خون پیروزی از راه نظامی در رگ‌های سربازانش جریان پیدا کند. طالبان، در محاسبه‌ی‌شان، فقط مدیریت نادرست نظامی دولت در سطوح فرمان‌دهی را بررسی کرده بودند، نه مردمی را که از این گروه و عمل‌کرد آن متنفر استند. از قلم‌انداختن نفرت عمومی نسبت به این گروه، کار دستش داد و حرکت‌های ضدانسانی سربازان این گروه، باعث شد که مردم مقابل آن ایستادگی کرده و خواب پیروزی را بر آنان حرام کنند.

بسیج مردمی، همان نیرو و اراده‌ی قدرت‌مندی است که همواره از سوی دو طرف جنگ نادیده گرفته شده بود. طی روزهای اخیر، ده‌ها هزار نفر در ولایت‌های مختلف افغانستان و به خصوص ولایت‌های شمالی و شمال‌شرقی که مورد تهاجم حملات طالبان قرار گرفته بود، به حمایت از سربازان امنیتی و دفاعی افغانستان سلاح برداشتند و رهبران سیاسی‌ای که طی دو دهه‌ی اخیر، فقط مصروف جمع‌آوری پول از منابع مختلف بودند نیز، از نقاط مختلف کشور و جهان به ولایت‌های‌شان برگشته و در کنار مردمی ایستادند که مرگ را بر زندگی زیر سایه‌ی امارت طالبانی ترجیح می‌دادند. بسیج‌های مردمی، همان نیرو و اراده‌ای بود که طالبان در محاسبات‌شان آن را شامل نکرده بودند و دولت نیز نظر به عمل‌کردی که نسبت به مردم داشته است، انتظار چنین پشتیبانی‌ای را نداشت.

خیزش‌های مردمی و اعلام آمادگی ده‌ها هزار نفر در حمایت از نیروهای امنیتی و دفاعی کشور، تمام مناسبات جنگ و صلح افغانستان را طی یک هفته توانسته است تغییر بدهد. دیگر، درصدی بسیاری از مردم که نگران سقوط به دست طالبان بودند، از این نگرانی رهایی پیدا کرده و به این امیدواری می‌اندیشند که بسیج مردمی در ولایت‌های مختلف، دقیق مدیریت شده و از آن به عنوان امکانی برای نابودی کامل طالبان استفاده شود.

حرکت‌های مردمی در مقابل طالبان، آزمون بزرگی را سر راه دولت‌مردان و سران قومی و حزبی گذاشته است. مسؤولان نهادهای امنیتی و دفاعی، به خصوص بسم‌الله محمدی که نام درشتی در مبارزه با طالبان در کارنامه‌ی نظامی‌اش دارد، باید بتوانند با توافق و هم‌کاری رهبران قومی-سیاسی و نمایندگان مردم در شورای ملی و شوراهای ولایتی، از فرصت به‌وجودآمده استفاده کنند. استفاده‌ی درست از این فرصت، دست‌کم در شمال  و شمال‌شرق، به معنای سرکوب و نابودی کامل طالبان است. اگر حرکت‌های مردمی درست مدیریت شده و در هم‌کاری با نیروهای امنیتی و دفاعی علیه طالبان استفاده شود، بیش‌تر سربازانی که از روی اجبار یا تبلیغات برای اهداف این گروه می‌جنگند، سلاح‌‌شان را بر زمین خواهند گذاشت؛ چون، این گروه در شمال، از اقوام ساکن در این منطقه سربازگیری کرده و این سربازان، در صورت مواجهه با خشم عمومی، توان مقابله با مردمی که رابطه‌ی هویتی و زبانی دارند را، ندارند.

زمان آن رسیده که طالبان با نتیجه‌ی کارهای‌شان روبه‌رو شوند؛ به نتیجه‌ی کشتن هزاران نفر بی‌گناه طی بیش از دو دهه در افغانستان. مردم، آماده‌ی این تصفیه‌ی حساب با طالبان اند. اگر حرکت‌های مردمی به زودی مدیریت و وارد میدان جنگ نشود، در درازمدت، میدان جنگ از آن چه که هست، بدتر خواهد شد؛ چون، مردمی که سلاح برداشته و یا از سوی دولت دریافت کرده اند، باید توان و گلوله‌ی‌شان مقابل طالبان به مصرف برسد؛ در غیر این صورت، دوام‌دارشدن تنش‌های نظامی بین طالبان، مردم و دولت، زمینه‌ی سوءاستفاده را فراهم کرده و باعث هرج‌ومرج بیش‌تر می‌شود؛ وضعیتی که ممکن دولت و مردم را به جان هم بیندازد و امکان ورود طالبان در شهرها را فراهم کند.

محمد گوهری

فاکس نیوز، روز جمعه، چهارم سرطان، به نقل از منابعی در وزارت دفاع امریکا گزارش داد ارتش این کشور دو حمله پهبادی بر پایگاه‌های طالبان در دو ولایت شمالی افغانستان اجرا کرده است.

طبق گزارش فاکس نیوز، این حمله ساعاتی پیش از دیدار جوبایدن، رییس جمهور امریکا و محمد اشرف غنی، رییس جمهور افغانستان، در کاخ سفید صورت گرفته است. این دیدار عصر روز جمعه، چهارم سرطان انجام شد.

فاکس نیوز نوشت در این حمله شماری از جنگ‌جویان گروه طالبان در کندز و بغلان کشته شده‌اند.

در همین حال، طالبان ،حمله هوایی امریکا بر مواضع نیروهای شان در برخی از ولایات کشور را «تحریک‌کننده» خوانده است.

ذبیح الله مجاهد، سخنگوی طالبان در توییتی نوشت «امریکایی‌ها» باید متوجه روند خروج خود باشند و نباید در جنگ دخیل شوند و تراژدی افغان‌ها را دوامدار کنند.

در همین حال، منابع محلی در ولایت بغلان به روزنامه ۸‌صبح گفته‌اند که در نتیجه یک حمله هوایی بامداد روز جمعه در ساحه چهارشنبه بازار منطقه کیله‌گی از مربوطات ولسوالی دوشی بغلان، سه فرمانده محلی طالبان کشته شده‌اند.

یک منبع در این شرکت گفت یک «کرن کار» و دو کارمند تخنیکی شرکت برشنا در شهر پلخمری بغلان هنگام ترمیم لین‌های ولتاژ متوسط جان باخته‌اند.

این رویداد پس از چاشت روز شنبه، پنجم سرطان، رخ داده است.

به نقل از منبع، عدم هم‌آهنگی هنگام ترمیم کیبل‌های برق در حین کار تیم تخنیکی سبب این رویداد شده است.

لین برق وارداتی چند روز پیش از ولسوالی خنجان بغلان قطع شد.

یک هفته پیش از آن سه پایه برق در ولسوالی سالنگ پروان با انفجار ماین منهدم شد.

شرکت برشنا چهار روز پیش اعلام کرد که برای ترمیم اساسی پایه‌های برق باید ۷۲ ساعت برق کابل و ۱۰ ولایت دیگر قطع شود.

با این حال، منابع در پروان گفته‌اند که برق کابل و ولایت‌ها تمدید شده است.

عمران خان نخست وزیر پاکستان، در مصاحبه با نیویارک تایمز گفت اگر طالبان از طریق نظامی کنترل افغانستان را بگیرند، آن‌ها را به رسمیت خواهد شناخت.

وی گفت پاکستان تنها دولتی را به رسمیت می‌شناسد که مردم انتخاب کرده باشند.

عمران خان، نخست‌وزیر پاکستان، تاکید کرد طالبان اگر به دنبال پیروزی از راه جنگ باشند، افغانستان وارد جنگ داخلی خواهد شد.

نخست‌وزیر پاکستان این اظهارات را در مصاحبه‌ای با نیویارک تایمز مطرح کرد.

خان افزود کشورش همواره به طالبان تفهیم کرده‌ است که نباید به دنبال پیروزی نظامی در افغانستان باشند، زیرا این اتفاق رخ نخواهد داد.

به باور عمران خان، در صورتی که طالبان در تلاش پیروزی از راه جنگ و نظامی باشند، افغانستان وارد جنگ داخلی طولانی خواهد شد.

عمران خان گفت در صورت آغاز جنگ داخلی در افغانستان، دومین کشور قربانی پاکستان است.

خان می‌گوید طالبان در قدم نخست یک «جنبش پشتون» است و اگر جنگ داخلی آغاز شود، پاکستان با سیلی از مهاجران روبه‌رو خواهد شد. به گفته خان، مدیریت سه میلیون مهاجر افغانستان برای پاکستان تاکنون دشوار بوده است.

خان هم‌چنان گفت به چشم‌انداز آینده برای پاکستان رونق اقتصادی و تجارت از طریق افغانستان با آسیای میانه است.

او تصریح کرد پاکستان با جمهوری‌های آسیای میانه توافق‌نامه‌های تجارتی امضا کرده است و اگر جنگ داخلی در افغانستان آغاز شود، این توافقات ملغا می‌شود.

از جانب دیگر، عمران خان در این مصاحبه گفت پاکستان از حداکثر اهرم فشار بر طالبان استفاده کرده است.

به گفته او، پس از آن که امریکا اعلام کرد افغانستان را ترک می‌کند طالبان ادعای پیروزی کردند و اکنون نیز فکر می‌کنند که از راه جنگ پیروز شده‌‌اند. خان می‌گوید این موضوع سبب شده است پاکستان تأثیرگذاری خود را بر طالبان از دست بدهد.

نخست‌وزیر پاکستان تصریح کرد کشورش طالبان را مجبور به گفت‌وگو با امریکا و نیز دولت افغانستان کرد.

خان گفته است یک احساس در دولت افغانستان وجود دارد مبنی بر این که پاکستان می‌تواند کارهای بیش‌تر انجام دهد و فشار بیش‌تر بر طالبان وارد کند و به همین دلیل اسلام‌آباد همواره سرزنش می‌شود.

عمران خان گفت همه کارها در زمینه صلح انجام شده است به جز استفاده از اقدامات نظامی علیه طالبان. او به تأکید گفته است که پاکستان هیچ گونه اقدام نظامی را در افغانستان انجام نمی‌دهد.

نخست‌وزیر پاکستان گفت کشورش اکنون همه مرزها خود را بسته و حصارکشی دیورند ۹۰ درصد تکمیل شده است و نمی‌خواهد شاهد سیل مهاجران به این کشور باشد.

کاخ سفید در بیانیه‌ای که پس از دیدار جو بایدن، رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا و محمد اشرف غنی، رئیس جمهوری افغانستان منتشر کرد، تعهد کرد سه میلیون دوز واکسن جانسون و جانسون را به مردم افغانستان اهدا خواهد کرد.

در پی نشر این بیانیه کاخ سفید، وحید مجروح، سرپرست وزارت صحت افغانستان امروز (شنبه، ۵ سرطان) در یک نشست خبری گفت واکسن آمریکایی جانسون و جانسون تا هفته نخست ماه جولای به افغانستان خواهد رسید. آقای مجروح همچنان گفت مشکل کمبود اکسیژن به زودی برطرف خواهد شد.

سرپرست وزارت صحت گفت برای تطبیق این واکسن به کارمندان اداری مکاتب و دانشگاه‌ها و والدین دانش‌آموزان کلاس اول تا سوم اولویت خواهد داد.

کاخ سفید همچنین اعلام کرد از افغانستان برای رسیدگی به مشکل کمبود اکسیژن نیز پشتیبانی می‌کند. در بیانیه کاخ سفید آمده بیش از ۳۰۰ کپسول اکسیژن و دستگاه‌های تنفس مصنوعی را در اسرع وقت به افغانستان خواهد فرستاد.

به دنبال حمله‌ی هواپیماهای بی‌سرنشین امریکایی بر مواضع طالبان در شمال افغانستان، این گروه هشدار داد ادامه‌ی چنین حملاتی، زمینه را برای عکس‌العمل فراهم خواهد کرد.

ذبیح‌الله مجاهد، سخن‌گوی گروه طالبان، روز شنبه -۵ سرطان- در تویتی گفت در برخی از ولایت‌ها، نیروهای امریکایی حمله‌ی هوایی کرده اند و چنین حرکات تحریک‌کننده ای، زمینه را برای عکس‌العمل فراهم می‌کند.

این در حالی است که شبکه‌ی خبری فاکس‌نیوز، به نقل منابعی در پنتاگون، گزارش داده است جمعه‌شب -۴ سرطان- دو هواپیمای بی‌سرنشین، مواضع طالبان را در ولایت‌های بغلان و کندز، هدف قرار داده که در آن، چندین جنگ‌جوی طالب کشته شده است.

گفتنی است نیروهای امریکایی، پیش از این نیز بارها مواضع جنگ‌جویان طالب را در ولایت‌های مختلف به ویژه هلمند و کندهار، هدف قرار داده بودند.

 وزارت صحت عامه از انتشار و گسترش وسیع نوع هندی ویروس کرونا یا (دلتا) در کشور هشدار داده است.

سرپرست وزارت صحت عامه می‌گوید دلیل عمده وخامت اوضاع در روزهای اخیر انتشار این نوع ویروس در کشور است.

وحید مجروح، سرپرست وزارت صحت عامه، روز شنبه، پنجم سرطان، در یک نشست خبری گفت نتیجه آزمایش‌های متخصصان این وزارت در لابراتوارهای مرکزی نشان می‌دهد نوع ویروس هندی به نام «دلتا» به صورت وسیعی در حال گسترش است.

به گفته مجروح، از میان ۱۹ آزمایشی که در لابراتوارهای مرکزی انجام شده است نتیجه ۱۱ مورد آن نوع ویروس دلتا است که انتشار سریع این ویروس در افغانستان را نشان می‌دهد.

هشت مورد باقی‌مانده، نوع انگلیسی تشخیص شده‌ است.

مجروح افزوده است که یکی از علت‌های عمده افزایش و وخامت مبتلایان در روزهای اخیر، وجود نوع هندی ویروس کرونا در کشور است.

وزارت صحت عامه گفت که اکنون ظرفیت تشخیص نوع دلتای ویروس کرونا در لابراتوارهای کشور فراهم شده است.

وزارت صحت عامه خاطرنشان کرد که تعداد مبتلایان به ویروس کرونا در حال افزایش است و آکسیجن هنوز یک چالش عمده در شفاخانه‌های کشور به شمار می‌رود.

مجروح هم‌چنان افزود وزارت صحت عامه زیر فشار بی‌حد اقشار مختلف برای بازگشایی مکاتب و دانشگاه‌ها است و در نظر دارد طرح بازگشایی این مکان‌ها را با حفظ حداقلی تدابیر وقایه‌ای را تا هفته آینده نهایی کند.

مجروح می گوید او به رعایت شدن مسایل بهداشتی در این مکان‌ها مطمئن نیست، اما فشارها برای بازگشایی نهادهای آموزشی بیش از حد است.

مجروح گفت: «روزانه ۵۰ درصد از وقت ما صرف قانع کردن کسانی می‌شود که ما را ملامت می‌کنند که چرا مکاتب را بسته‌اید.»

از سویی دیگر، وحید مجروح تصریح کرد که سه میلیون دوز واکسین کمک شده جانسون-جانسون از سوی امریکا که تک دوز است، تا هفتم جولای به افغانستان خواهد رسید.

به گفته مجروح ، افراد بالاتر از ۵۵ سال، کارمندان صحی، استادان مکاتب و دانشگاه‌ها و نیز والدین دانش‌آموزان صنوف اول تا سه در مرحله اول و والدین صنوف چهار تا شش در مرحله دوم در اولویت تطبیق این واکسین قرار دارند.

او هم‌چنان از رعایت نشدن تدابیر وقایه‌ای از سوی مردم گلایه کرد و گفت که در برخی از ولایات هتل‌های عروسی به گونه مخفی فعالیت می‌کنند و میزان همکاری مردم با سکتور صحت، خیلی پایین است.

 سرپرست وزارت صحت عامه می‌گوید که تغییرات یک درصدی در آمار مبتلایان به وجود آمده است؛ اما نمودار مجموعی مبتلایان به کرونا هم‌چنان در حال افزایش است و مردم نباید با آمار روزانه فریب بخورند.

در این دیدار در مورد فصل جدید مناسبات میان دو کشور و همکاری ایالات متحدۀ امریکا با افغانستان به ویژه در زمینه تقویت نقش زنان افغان، بحث و تبادل نظر صورت گرفت.

سپس رئیس جمهور و نانسی پلوسی در یک کنفرانس مشترک خبری، در مورد نتایج صحبت های شان معلومات دادند.

ابتدا خانم نانسی پلوسی ضمن خوش آمدید به رئیس جمهور و هیات همراه اش، گفت روابط میان افغانستان و امریکا در دو دهه گذشته، دوستانه و نزدیک بوده است و اکنون وارد مرحلۀ جدید این روابط شده ایم.

وی ضمن ابراز اطمینان به خاطر کمک های بشردوستانه به افغانستان و تقویت جایگاه زنان و دختران افغان، از رهبری رئیس جمهور و تلاش بانوی اول کشور در این زمینه تشکر کرد.

خانم پلوسی با اشاره بر اینکه افغانستان و امریکا روابط عمیق و دوستانه دارند، گفت که ما به این روابط ارزش قایل هستیم.

در مقابل، رئیس جمهور غنی گفت: جای خرسندی است که در اینجا حضور دارم و به تصمیم رئیس جمهور جو بایدن که یک تصمیم استراتیژیک است، احترام می گذاریم، با این تصمیم فصل جدید مناسبات استراتیژیک ما رقم خورد و روی روابط مردم با مردم و حکومت با حکومت، تمرکز بیشتر می گردد.

رئیس جمهور افزود صحبت هایش با رئیس مجلس نمایندگان ایالات متحدۀ امریکا ثمربخش بود و از وی بخاطر سفرهای متعدد و علاقه اش به افغانستان به ویژه در زمینه تقویت نقش زنان افغان، تشکر کرد.

رئیس جمهور غنی با بیان اینکه بانوی اول نیز به نمایندگی از تمام زنان افغان از شما ابراز امتنان می کند، گفت: چیزی که بیشتر در کارهای روزمره برایم تحرک می بخشد، ملاقات با دختران افغان است که وقتی از آنان می پرسم چه کسی می خواهد رئیس جمهور افغانستان شود، ۸۰ تا ۹۰ در صد آنان دست های شان را بلند می کنند که این تصویر افغانستان نوین را نشان می دهد.

رئیس جمهور در اخیر سخنانش، کمک های ایالات متحدۀ امریکا را در دو دهۀ گذشته در بخش های مختلف به ویژه مبارزه با موج سوم ویروس کرونا و خشکسالی و کمک به افغان های که در اثر حملات وحشیانه طالبان بیجا شده اند، بسیار حیاتی خواند.

هم‌زمان با دیدار محمداشرف غنی، رییس‌جمهور و عبدالله عبدالله، رییس شورای عالی مصالحه‌ی ملی با جو بایدن، رییس‌جمهور ایالات متحده، شماری از افغانستانی‌های ساکن واشنگتن، در اعتراض به نسل‌کشی هزاره‌ها در افغانستان، مقابل کاخ سفید دست به اعتراض زدند.
این اعتراض، روز جمعه -۴ سرطان/۲۵ جون- در مقابل کاخ سفید راه‌اندازی شد و معترضان، دولت افغانستان را متهم به کوتاهی در حفاظت از هزاره‌‌ها و شیعیان در برابر حملات هدف‌مند کردند.
معترضان، خواهان توقف فوری نسل‌کشی هزاره‌ها و شیعیان، توقف جنگ و برقراری آتش‌بس و ایجاد نظام غیرمتمرکز در افغانستان شدند.
اکرم گیزابی، رییس شورای جهانی هزاره که در این اعتراض شرکت کرده بود، گفت که دولت افغانستان باید در راستای جلوگیری از نسل‌کشی هزاره‌ها اقدام کند.
آقای گیزابی، هم‌چنان با اشاره به وضعیت روان در افغانستان، گفت: «صلح با یک گروه تروریستی و دادن ارزش و مشروعیت به یک گروه تروریستی که هنوز هم مردان، زنان و کودکان را می‌کشد و مکتب‌ها را سوزانده و همه چیز را از بین می برد، اشتباه بزرگی است.»
معترضان، هم‌چنان تأکید کردند که دولت امریکا با خروج زودهنگام، افغانستان را در وضعیت بدی قرار داده است.
این در حالی است که در ماه‌های اخیر، حملات مرگ‌بار تروریستی در غرب کابل افزایش یافته و قربانیان آن نیز، غیرنظامیان هزاره و شیعه‌مذهب افغانستان استند.
شمار زیادی از شهروندان به ویژه شهروندان مربوط به اقلیت هزاره، کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان و رهبران سیاسی هزاره‌ها، حمله‌های اخیر تروریستی بر این گروه قومی را، نسل‌کشی خوانده اند. تا اکنون اما؛ حکومت افغانستان در این رابطه اظهار نظری نکرده و در برابر خواست شهروندان به ویژه باشندگان غرب کابل مبنی بر نسل‌کشی‌خواندن این حمله‌ها و رسیدگی به آن، هیچ واکنشی نشان نداده است.
گفتنی است که پیش از این نیز، کاربران تویتر، در واکنش به افزایش حملات تروریستی در غرب کابل، هشتگی را زیر عنوان #نسل‌کشی‌هزاره‌ها_متوقف‌_شود، راه‌اندازی کرده بودند.
هم‌چنان، در -۱۵ جوزا/ ۵ جون- صدها تن از هزاره‌های ساکن در ایالات متحده‌، اعتراض‌هایی را در ایالت‌های مختلف این کشور برگزار کردند و خواهان توقف نسل‌کشی هزاره‌ها در افغانستان شدند.
آن‌ها در آن زمان، از نهادهای بین‌المللی به ویژه سازمان ملل متحد خواستند که نسل‌کشی هزاره‌ها در افغانستان را به رسمیت شناخته و آن را متوقف کنند.

مردان مسلح پس از ربودن یک کودک، پدر ‌و خواهرش را با شلیک گلوله زخمی کردند.

گواهان می‌گویند این رویداد جمعه‌شب، چهارم سرطان، در منطقه جاده بهزاد از مربوطات ناحیه پنجم شهر هرات اتفاق افتاده است.

حاجی زبیر قلعه‌ نوی، صراف مارکیت خراسان هرات، هنگامی که قصد داشت وارد خانه‌اش شود، توسط مردان مسلح متوقف شد و پس از ربوده شدن پسرش، خودش و دخترش با فیر مرمی زخمی شدند.

این کودک در حالی ربوده شده است که به تازگی عبدالصبور قانع، والی هرات، اطمینان داده بود برای مهار جرایم سازمان‌یافته به ویژه آدم‌ربایی برنامه‌های خاص امنیتی را عملی می‌کند.

 وزارت دفاع ترکیه به تازگی در بیانیه‌ای گفته است هیئت‌های ایالات متحده و ترکیه در زمنیه تأمین امنیت میدان‌هوایی بین‌المللی کابل گفت‌وگو کرده و روی ادامه این مذاکرات به توافق رسیدند.

در این دیدار که در ساختمان وزارت دفاع ترکیه انجام شد، جوانب در باره «روند این همکاری در میدان‌هوایی کابل پس از پایان ماموریت پشتیبانی ناتو در افغانستان» مورد بحث و بررسی قرار گرفت.

گفتنی است روز پنجشنبه، هیئتی متشکل از مقامات وزارتخانه‌های دفاع و امور خارجه امریکا برای رایزنی درباره تامین امنیت میدان‌هوایی کابل به ترکیه سفر کرده بود.

آقای محب که با رییس جمهور اشرف غنی به ایالات متحده امریکا رفته، در یک گفت‌وگوی ویژه با بخش پشتوی صدای امریکا گفته طالبان متعهد به صلح نیستند.
محب افزود: طالبان تاکنون نشان داده‌اند که هیچ تعهدی به صلح ندارند. طالبان خواستند از مذاکرات صلح امتیاز بگیرند و گرفتند. یکی از تعهدات آنان این بود بود که مذاکرات معنادار داشته باشند، ولی تاکنون این کار را نکرده‌اند. ما تاکنون تعهدی از سوی طالبان برای صلح ندیده‌ایم. آرزوی طالبان رسیدن به قدرت از طریق زور است.
مشاور امنیت ملی کشور در باره سقوط شماری از ولسوالی‌ها در برخی ولایات گفت طالبان برای نخستین بار از جنگ پنهانی به جنگ آشکار روی آورده‌اند. محب گفت در هنگامه خروج نیروهای خارجی، طالبان با سقوط برخی مناطق خواستند در میان مردم انتباهی را به میان آورند که گویا با رفتن نیروهای خارجی حکومت سقوط می‌کند.
محب در این مصاحبه همچنین گفت مردم و حکومت افغانستان اجازه نمی‌دهند که نظام سقوط کند. او افزود« هرچند طالبان در چند روز اخیر مقداری پیشرفت داشته‌اند، اما این چیزی نیست که نتوانیم جلو آن را بگیریم. طالبان از جنگ پنهان به جنگ آشکار روی آورده‌اند. آنان صف نظامی دارند و صفوف شان می‌شکند و اوضاع تغییر می‌کند.
مشاور امنیت ملی در مورد سفر هیئت افغانستانی به رهبری رییس جمهور غنی به واشنگتن گفت پس از خروج نیروهای خارجی از افغانستان، پنجره جدیدی در روابط کابل و واشنگتن باز می‌شود و در این سفر با رییس جمهور جو بایدن و سیاستمداران دیگری که در باره وضعیت افغانستان ارتباط داشته باشند، در مورد جزئیات فصل جدید روابط گفت‌وگو می‌شود.
گفتنی است که رییس جمهور غنی در راس هیئتی شامگاه روز چهارشنبه عازم ایالات متحده امریکا شد و تاکنون با رییس جمهور بایدن و برخی مقامات دیگر امریکایی دیدار داشته است.

مسلمیار در یک خبرنامه در خصوص خیزش های اخیرمردمی در کشور، گفته است که انسجام بی پیشینۀ اخیر مردم علیه طالبان و حمایت از نظام در مناطق مختلف ولایات شرقی، جنوبی، شمالی و غربی کشور، را به فال نیک می گیرد و از آن ستایش می نماید.

وی افزوده است که افغانستان، در طول تاریخ در تمام دوره ها از طریق حمایت مردم، انسجام مردمی، اتحاد و اتفاق و این چنین لشکرکشی محافظت کرده و هر گونه قدرت بزرگ را شکست داده است.

مسلمیار گفته است: “من حامی ایجاد ملیشه سازی شخصی، ملوک الطوایفی و افراد مسلح غیرمسئول نمی باشم؛ بخاطری که ملت تجارب تلخ آن را مشاهده نموده است؛ اما چنین حمایت قوی و منسجم مردم از نظام و نیروهای امنیتی را تایید و آن را محترم می شمارم.”

نامبرده افزوده است که این اقدام بینظیر ملت، ثابت کرد که رهبران سیاسی و جهادی افغانستان، متنفذین، قوماندانان جهادی، علمای دین، بزرگان، وکلای گذر، جوانان، زنان، قشر باسواد و در مجموع ملت افغانستان، میخواهند مخالفان مسلح را شکست دهند، پس هیچ مشکلی نیست و ملت عملاً این کار را ثابت کرد.

رئیس مشرانوجرگه افزود: “ما و شما دیدیم که طالبان پس از سقوط ولسوالی ها، تاسیسات ملی ما را تخریب و دفاتر را توسط مواد انفجاری تخریب کردند، که این عمل نمونۀ بهتر دشمنی و خصومت آنها با کشور و خاک است.”

به گفتۀ وی، نیروهای ملی امنیتی و خیزش مردمی، برخی ولسوالی را دوباره تحت تصرف خود درآورده اند و این روند ادامه دارد.

قابل یادآوری است که اخیراً هزاران تن در ولایات مختلف کشور، بر ضد طالبان اسلحه گرفته اند.

به گفته اقای میرزکوال  طالبان قابلیت محاربوی و قوت جنگی خود را در مقابل نیروهای امنیتی و دفاعی کشور از دست داده و به‌ دنبال سقوط ولسوالی‌ها جنگجویانش مصروف جمع‌ آوری غنیمت اند.

سرپرست وزارت امور داخله همچنین گفته است جنگجویان طالبان در حال اتخاذ وضعیت دفاعی در میدان‌های جنگ اند.

عبدالستار میرزکوال خطاب به نیروهای امنیتی گفته است از سقوط چند ولسوالی به‌ دست طالبان مأیوس نشوند به گفته‌ی او این گروه هم اکنون کاملا جنگ را در مقابل نیروهای امنیتی و دفاعی باخته است.

سرپرست وزارت داخله میگوید این گروه اراده‌ برای آبادی افغانستان ندارد و در هر جایی که ولسوالی‌ها را سقوط میدهد تأسیسات آن را تخریب و تجهیزات آن را چپاول میکند.

او افزوده است طالبان تمامی مهمات و تجهیزاتی را که در ولایت‌های جنوبی جنوب‌ شرقی و غربی کشور به‌ دست آورده به پاکستان منتقل کرده‌اند.

از سویی هم آقای میرزکوال در بخشی از صحبت‌ هایش به نیروهای ویژه‌ی پولیس گفته است هرچیزی که این نیروها از رهبری وزارت داخله و حکومت بخواهد حکومت آن را برای این نیروها فراهم میکند.

در حدود دو ماه گذشته بیش از ۷۰ ولسوالی به‌ دست طالبان سقوط کرده است.