برچسب: کمپین

بنیاد همیاری های بشری ترکیه در شانلی اورفا خواستار تشکیل کمپین کمک های فوری برای مردم نیازمند افغانستان شده است.

بهجت آتیلا، رئیس بنیاد همیاری‌های بشری ترکیه (İHH) در شانلی‌اورفا اظهار داشت: برادر و خواهران مسلمان مان در افغانستان روزهای بسیار دشواری را سپری می‌کنند؛ درخواست تشکیل کمپین کمک فوری برای برادران افغان مان داریم.

وی افزود: ما خواستار ایجاد کمیسیونی متشکل از 5 نفر از علما، بازرگانان، اندیشمندان و سازمان‌های غیردولتی برای کمپین کمک‌های اضطراری برای افغانستان هستیم.

آتیلا با اشاره به اینکه مردم سوریه نیز از درخواست کمک بنیاد همیاری‌های بشری ترکیه حمایت کرده‌اند، گفت: مردم افغانستان با یک آزمون بزرگ روبرو هستند و ما نیز با آنها در حال آزمایش هستیم.

او گفت: باید خیلی سریع اقدام کنیم وگرنه ممکن است اتفاقات جبران ناپذیری رخ دهد. باید وضعیت افغانستان را به مردم بگوییم؛ به ویژه ضرورت مسئولیت برادران سوری ما نقش بزرگی در تحکیم برادری خواهد داشت.

این کمپین که زیر نام (StopHazaraGenocide#) راه‌اندازی شده، می‌گوید جهان باید کشتار هزاره‌ها را به‌عنوان «نسل‌کشی» به رسمیت بشناسد و برای حفاظت از هزاره‌ها اقدام کند.

عارف رحمانی، عضو مجلس نمایندگان نوشته است که اعتراف‌نکردن به «نسل‌کشی» هزاره‌ها توسط دولت افغانستان، سازمان‌ها و نخبگان سیاسی و حقوق بشری یک «ستم مضاعف» به این بخش از شهروندان «تحت ستم و تبعیض» است.

آقای رحمانی ابراز امیدواری کرده است که دولت افغانستان با اعتراف به این «نسل‌کشی»، تدابیر جدی را به‌منظور پایان دادن به آن روی‌دست گیرد. او تأکید کرده است: «دنیا باید چشم خود را بر روی این نسل‌کشی سیستماتیک نبندد.»

احمد بهزاد، عضو پیشین مجلس نمایندگان نوشته است: «کشتار هدفمند؛ بخشی از سیاست حذف است. این سیاست در عرصه‌های مختلف با روش‌ها و ابزار گوناگون اجرا می‌شود. میان نسل‌کشی هزاره‌ها و تبعیض سیستماتیک علیه این جامعه، رابطه معناداری وجود دارد. عوامل کشتار و تبعیض، به حذف می‌اندیشند. برای توقف کشتار، تبعیض پایان یابد.»

ناصر تیموری، مسئول دادخواهی و ارتباطات دیدبان شفافیت افغانستان نوشته است که «نسل‌کشی» هزاره‌ها در افغانستان به‌خصوص در یک رشته حملات در غرب کابل بعد از حمله به مکتب سیدالشهدا مطرح شد، اما «واقعیت امر این است که این نسل‌کشی زمانی شروع شد که مراکز صحی، دینی، تعلیمی، مساجد و… در غرب کابل به‌صورت سیستماتیک مورد حمله قرار گرفت».

حسیبا عفت، عضو پیشین شورای ولایتی پروان کاربر دیگری است که به این موضوع پرداخته است. خانم عفت نوشته است که هیچ یک از اقوام افغانستان در امنیت بسر نمی‌برد، اما در برابر «کشتار هدفمند و سیستماتیک خواهران و برادران هزاره هم نباید خاموش ماند».

پرویز شمال نوشته است که در افغانستان تمامی اقوام به‌شمول هزاره، پشتون، تاجیک، اوزبیک و… آسیب دیده‌اند، اما از این واقعیت نیز چشم‌پوشی نمی‌توان کرد که پیر، جوان، کودک و حتا نوزاد هیچ قومی مانند هزاره‌ها تنها به‌خاطر تبارشان هدف حمله قرار نگرفته و «سلاخی» نشده است.

خلیل پژواک، خبرنگار اصرار هزاره‌ها بر «نسل‌کشی» بودن کشتار این مردم را دعوا برای کسب امتیاز یا افتخار نه، بلکه تلاشی «حداقل» برای به رسمیت‌شناختن رنج و دردشان دانسته است.

صحرا کریمی، رییس افغان‌فلم کشتار هدفمند یک قوم خاص را شعله‌ورکردن نفاق و دشمنی بین قوم‌های ساکن در افغانستان، بنیادی‌کردن بی‌عدالتی و ظلم دانسته است. او نوشته است: «کشتارهای هدفمند دنباله‌دار قوم خاص نسل‌کشی است و نباید در مقابلش سکوت کرد.»

نازنین وطن‌دوست، کاربری دیگری که ظاهرا از قوم تاجیک است، نوشته که اگر نسل‌کشی برادران و خواهران هزاره خود را نکار کند، انسانیت او زیر سؤال می‌رود.

کاربری دیگری نوشته است که حکومت حدود ۳۰۰ هزار نیروی دفاعی دارد، اما امنیت هزاره‌ها را در پایتخت تأمین نمی‌تواند. این کاربر احتمال داده است که حکومت با تروریستان هماهنگ و هم‌دست در نسل‌کشی هزاره‌ها دست دارد.

لیلا فروغ محمدی، فعال مدنی نوشته است: «هزاره‌ها نماد مدنیت و دموکراسی در افغانستان بوده‌اند، سالهاست تفنگ بر زمین گذاشته و قلم به‌دست دارند، اما هر روز در دانشگاه، خیابان، مکتب و مساجد به‌صورت هدفمند کشته می‌شوند.»

قدسیه، کاربر دیگری نوشته است: «بعضی‌ها/شماری فکر می‌کنند اگر پافشاری بر نسل‌کشی‌خواندن هزاره‌ها کنیم، وحدت نیم‌بند ملی مان از بین خواهد رفت و قومی خودشان را در مصونیت و قومی در خطر احساس خواهد کرد، اما برعکس اگر ما چشم‌پوشی بر نسل‌کشی هزاره‌ها کنیم، این نادیده‌گرفتن‌ها آسیب به وحدت ملی ما می‌زند.»

قدسه گفته است که وحدت ملی زمانی به نمایش گذاشته می‌شود که تمامی اقوام کنار مردم هزاره بایستند و نسل‌کشی بر علیه این قوم را نادیده نگیرند.

محمد جلال نیز نوشته است که در قلب تپه‌های دانایی، روشنایی و معارف در غرب کابل تنها کسانی آرام گرفته‌اند که به «جرم» هزاره بودن کشته شده‌اند. او پرسیده است: «چطور می‌توانیم چشم بر این همه اندوه و درد ببندیم و پشت نقاب حرف‌های کلیشه‌ای پنهان شویم؟»

این درحالی است که اخیرا موجی از حملات هدفمند در غرب کابل آغاز شده است. در ۱۸ ثور مکتب سیدالشهدا در غرب کابل هدف حمله قرار گرفت که در نتیجه حدود ۹۰ نفر کشته و بیش از ۲۴۰ نفر دیگر زخمی شدند.

در جریان هفته‌ی گذشته نیز دست‌کم چهار انفجار ماین بر موترهای مسافربری در حوزه‌های سوم و ششم شهر کابل جان نزدیک به ۲۰ غیرنظامی را گرفت و بیش از ۲۰ غیرنظامی دیگر را زخمی کرد.

سرور دانش، معاون دوم ریاست‌جمهوری حملات مکرر اخیر در غرب را «کشتار و نسل‌کشی» خوانده و گفته است که نهادهای امنیتی و کسانی که در حکومت به‌طور مستقیم مسئولیت تأمین امینت را بر عهده دارند، مکلفند که هرچه زودتر در برابر این «کشتار و نسل‌کشی» اقدام کرده و به مردم پاسخگو باشند.

پیشتر کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان حمله بر مکتب سیدالشهدا را «پاکسازی قومی و نسل‌کشی» خوانده بود.

خانواده‌های قربانیان حمله بر مکتب سیدالشهدا نیز از حکومت افغانستان و جامعه جهانی خواسته بودند که این حمله را به‌عنوان مصداق «نسل‌کشی» به رسمیت بشناسند.

اطلاعات روز

این کارزار قرار است فردا -دوشنبه در هرات آغاز شود و 5 روز طول خواهد کشید. مقام‌ها در ریاست صحت می‌گویند که در این دور ۶۵۰ هزار کودک واکسین می‌شود.

این دوره در حالی آغاز می شود که چندی پیش وزارت صحت بعد از ختم دوره اول کمپین واکسین فلج اطفال گفته بود که به دلیل ناامنی حدود 600 هزار کودک در سراسر کشور از واکسین باز مانده اند.

آصف کبیر معاون ریاست صحت هرات نیز می‌گوید، چالش‌های جدی امنیتی یکی از موانع اصلی در برابر کارگزاران واکسین پولیو در هرات است.

نوراحمد حیدری عضو شورای ولایتی هرات گفت، در برخی از ولسوالی‌های این ولایت سطح تهدیدهای امنیتی بالا است.

با توجه به همین چالش، مقام ارشد اداره محلی هرات از مخالفان دولت خواست که مانع کارگزاران واکسین نشوند.

محمد آصف رحیمی والی هرات می‌گوید،  کارزار واکسین فلج کودکان یک روند انسانی است و به هیچ گروه و جریان سیاسی مربوط نمی‌شود.

فلج کودکان یا پولیو یک غیر قابل درمان است که کودکان زیر پنج‌سال را فلج می‌کند.

میوند احمدزی مسؤول برنامه محو پولیو در وزارت صحت امروز در نشستی خبری گفت که در سال 2016 در چهار ولسوالی 13 واقعه ثبت شد که نسبت به سال قبل 7 واقعه کمتر بود.

در ولسوالی‌های برمل پکتیکا 7 واقعه، نوزاد هلمند 1 واقعه، شیگل کنر 4 واقعه و شاه ولی‌کوت کندهار 1 واقعه ثبت شده بود و سایر نقاط کشور نشانه ای از مرض فلج اطفال وجود نداشته است.

آقای احمدزی خاطر نشان کرد که علت ثبت و یا شیوع این بیماری در این ولسوالی های، تردد مسافران و مهاجرت ها به ان سوی مرز به خصوص وزیرستان شمالی است.

وی همچنین علاوه کرد که در سال جاری میلادی حدود 9.5 میلیون کودک واکسین خواهند شد که شش میلیون انان در شرایط بسیار بد تهدید ویروس قرار دارند.

او افزود که برای بهبود پروگرام محو پولیو، اقدامات بی‌نظیر، چون رهبری واحد پروگرام پولیو و ایجاد مراکز اضطراری در مرکز و زون‌های پرخطر روی دست گرفته شده است.

قرار است فردا، روز دوشنبه- کمپین محو پولیو/فلج اطفال در سراسر کشور آغاز شود. برای مبارزه با پولیو در حدود ۶۰ میلیون دالر اختصاص داده شده است.