برچسب: پناهجویان افغان

مقام های وزارت دفاع اسپانیا امروز یکشنبه (18 میزان) در صحبت با آسوشیتدپرس تایید کردند که این کشور دوره تازه ای از عملیات شان برای انتقال افغان های بیشتری از افغانستان را شروع کرده است.

این مقام ها گفتند که با وزارت خارجه این کشور در حال کار بر روی روندی هستند تا بتوانند پناهجویانی که به دنبال سقوط دولت جانشان در خطر هستند را نجات دهند.

گفته می شود که این کشور قصد دارد 200 پناهجوی افغان را از طریق پاکستان به اسپانیا انتقال دهد.  

رسانه های جاپانی به نقل از وزارت خارجه این کشور گزارش کرده اند که 53 پناهجوی دیگر افغان که از همکاران سابق این کشور در افغانستان بوده اند شامگاه روز گذشته (جمعه 16 میزان) از فرودگاه دوحه در قطر وارد فرودگاه «ناریتا» در توکیو شدند.

وزارت خارجه جاپان گفته است که این پناهجویان اولین گروه از پناهجویان افغان هستند که توانسته اند در همان ابتدا از طریق هوایی از افغانستان خارج شده و به این کشور وارد شوند؛ زیرا پناهجویان قبلی که وارد جاپان شده بودند ابتدا از طریق مرز زمینی خود را به کشور دیگری رسانده بوده و پس از دریافت ویزاهایشان توانسته بودند به طرف جاپان پرواز کنند.

براساس وزارت خارجه جاپان، 27 تن از این پناهجویان کارکنان سابق سفارت جاپان در کابل و 26 تن دیگر نیز از کارمندان «آژانس همکاری های بین المللی جاپان» در افغانستان بوده اند.

این کشور قصد دارد در حدود 500 پناهجوی دیگر افغان را که با نهادهای مرتبط این کشور به نحوی همکاری داشته اند را از افغانستان خارج سازد.

وزیر خارجه جاپان پیش تر در دیدار با همتای قطری خود از این کشور خواسته بود تا برای تامین خروج مصون پناهجویان افغان همکاری کند.

۳۰ پناهجوی افغان از کشور سوم وارد جاپان شدند

باشگاه روسای جمهور آمریکا از امروز سه‌شنبه (۱۴ سپتامبر) برنامه‌ای امدادی مشترک را برای استقبال و کمک به پناهجویان افغان راه‌اندازی کرده است.

به نقل از شبکه خبری CNN، سه تن از روسای جمهوری پیشین آمریکا، بیل کلینتون، جورج بوش و باراک اوباما به همراه همسرانشان هیلاری کلینتون، لارا بوش و میشل اوباما به عنوان روسای افتخاری گروه “به آمریکا خوش آمدید” تعیین شدند.

در اطلاعیه‌ای، هدف این گروه ترغیب “تمام آمریکایی‌ها به استقبال و حمایت از پناهجویان افغان” به ویژه کسانی عنوان شده است که بعد از خروج آمریکا از افغانستان در هفته‌های اخیر “به همراه خانواده هایشان از این کشور فرار کرده‌اند.” بعد از بزرگترین عملیات تخلیه نظامی در تاریخ، دولت بایدن اکنون با مسوولیت اسکان مجدد بیش از ۶۰۰ هزار پناهجوی افغان در آمریکا طی هفته‌های آتی مواجه است.

حدود ۱۷ درصد از کسانی که وارد آمریکا شدند، شهروند آمریکایی و سکنه قانونی دائم هستند و بعد از ورود مستقیما به مقصد مورد نظرشان حرکت می‌کنند و در پایگاه‌های نظامی اسکان ندارند. با این حال، مابقی افراد برای بررسی پزشکی و دریافت واکسن کرونا به پایگاه‌ها منتقل می‌شوند تا بعد از آنجا به نقاط دیگر این کشور بروند.

گروه “به آمریکا خوش آمدید” توانسته است نظر روسای جمهوری سابق و همچنین یک گروه دو حزبی از فرمانداران و دیگر رهبران آمریکایی را جلب کند تا به عنوان نقطه کانونی تماس با مردم و تلاش‌های بخش خصوصی برای کمک به پناهجویان افغان تا زمان برقراری زندگی آنها در آمریکا کار کنند.

براساس اعلام این گروه، تماس و هماهنگی میان ایالت‌ها و دولت‌های محلی و همچنین سازمان‌های غیردولتی، شرکت‌ها، دانشگاه‌ها و سایر نهادها انجام خواهد شد.

خانواده جورج بوش، رئیس جمهوری پیشین آمریکا در بیانیه‌ای اعلام کرد: هزاران افغان در کنار ما در خطوط مقدم تلاش برای ایجاد جهانی امن‌تر ایستادند و اکنون به کمک ما نیاز دارند. ما مفتخریم که از این گروه و تلاش آن برای کمک به خانواده‌های افغان به منظور اسکان و ساخت زندگی‌های جدید حمایت می‌کنیم. ما آمادگی داریم تا به همسایگان جدید افغان خودمان و مابقی جهان نشان دهیم که چطور روحیه خوشامدگویی محور آنچه کشور ما را تا این حد با عظمت کرده است، تشکیل می‌دهد.

هنوز مشخص نیست که آیا دونالد ترامپ یا جیمی کارتر، از دیگر روسای جمهوری پیشین آمریکا هم برای مشارکت در این برنامه دعوت شده اند یا خیر. سخنگوی این گروه هم فعلا پاسخی نداده است.

این اولین مرتبه‌ای نیست که روسای جمهوری سابق آمریکا برای کمک در یک بحران همکاری می‌کنند. بوش و کلینتون در سال ۲۰۰۵ برای کمک به مردم اندونزی که گرفتار سونامی شدند و بار دیگر در سال ۲۰۱۰ برای راه‌اندازی صندوق کلینتون – بوش در هائیتی به دنبال زلزله فاجعه‌بار آن کشور و جمع‌آوری کمک مالی همکاری داشتند.

روزنامۀ صباح ترکیه گزارش داد رجب‌ طیب اردوغان، رئیس‌جمهور این کشور گفته است ترکیه پناه‌گاه امن برای مهاجران افغانستان نیست. به گفتۀ رئیس‌جمهور ترکیه، هیچ‌گونه تعهدی برای پناهندگی امن برای پناهندگان افغانستان وجود ندارد.

رئیس‌جمهور ترکیه افزود کشورش بازگشت امن پناهنده‌گان را تضمین نمی‌کند. اردوغان هم‌چنان ادعای پذیرش ۱.۵ میلیون مهاجر افغانستان را که از سوی مخالفان دولتش مطرح شده، رد کرده است.

خبرگزاری آناتولی ترکیه هم گزارش داده است اردوغان پیش از حضور در نشست هیأت دولت اعلام کرد ترکیه در صورت لزوم با دولتی که توسط طالبان تشکیل خواهد شد، نیز گفت‌وگو خواهد کرد.

رئیس‌جمهور ترکیه گفته است: «شمار مهاجران غیرقانونی در ترکیه به‌طور متناسب با بی‌ثباتی و درگیری‌ها در افغانستان افزایش می‌یابد. از آن‌جا که هدف اصلی ما تأمین ثبات و امنیت در افغانستان است، در صورت لزوم با دولت طالبان نیز مذاکره کرده و دستور کارهای مشترک را مورد بحث و رای‌زنی قرار خواهیم داد.»

در حالی که روند صلح افغانستان وارد مرحله حساسی شده، ترکیه در حال آمادگی برای میزبانی کنفرانس صلح در شهر استانبول است. این نشست با کنفرانس بن (۲۰۰۱) مقایسه می‌شود که اساس نظام جدید افغانستان را پایه‌گذاری کرده بود.

با بازگشت آمریکا به چندجانبه‌گرایی در روابط بین‌المللی پس از روی کار آمدن جو بایدن، نقش بازیگران منطقه‌ای در صلح افغانستان بیش از گذشته پررنگ‌تر شده، نگاه‌ها بیشتر به سمت آنکارا دوخته شده که مهمترین کشور اسلامی است که در دو دهه اخیر سربازانش را به افغانستان فرستاده است.

قرار است در کنفرانس استانبول که “سرنوشت‌ساز” خوانده شده و به گفته منابعی در ۱۶ آوریل/آپریل (۲۷ حمل/فروردین) برگزار خواهد شد، برای ده روز مقام‌های ارشد دولت، طالبان و جناح‌های سیاسی درباره “آینده سیاسی” افغانستان تصمیم بگیرند.

پس از پیشنهاد میزبانی ترکیه توسط آنتونی بلینکن، وزیر خارجه آمریکا، دیپلماسی صلح آنکارا در افغانستان فعالتر شده، و نقش ترکیه در میزبانی و میانجی‌گری میان طرف‌ها مهم ارزیابی شده است.

زلمی خلیلزاد، نماینده ویژه آمریکا برای صلح افغانستان در یک سال اخیر مرتبا از آنکارا دیدار کرده است.

چاووش‌اوغلو، وزیرخارجه ترکیه موضع مشابه دولت افغانستان را اعلام کرده و گفته که کنفرانس استانبول در ادامه روند مذاکرات دوحه است و نه جایگزین آن.

نقش ترکیه در روند صلح افغانستان

هفته گذشته کنفرانس سالانه وزیران خارجه “قلب آسیا-روند استانبول” برگزار شد که از سال ۲۰۱۱ به ابتکار کابل و آنکارا راه اندازی شده و نسبت به سایر ابتکارهای منطقه‌ای برای اعتمادسازی صلح و ثبات افغانستان جامع‌تر بوده است و در آن علاوه بر ۱۷ کشور منطقه، اتحادیه اروپا و سازمان‌های منطقه‌ای نیز حضور دارند.

در تحقیق تازه بنیاد فردریش ایبرت آلمان با عنوان “میانجی شدن؟ نقش و پتانسیل ترکیه در روند صلح افغانستان” که توسط دو تحلیلگر مسائل افغانستان؛ تیمور شاران و اندره واتکینز نوشته شده، توصیه شده که اتحادیه اروپا و ترکیه روند “قلب آسیا- استانبول” را از وضعیت نمادین فعلی به یک مکانیسم عملی با یک بستر جدید منطقه‌ای برای شامل کردن کشورهای منطقه در روند صلح افغانستان تبدیل کنند.

ترکیه، تنها کشور مسلمان و عضو سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) است که در افغانستان نیرو دارد.

این کشور از ابتدای دوره جدید پس از سال ۲۰۰۱ در قالب ماموریت نظامی نیروهای کمک به امنیت و بازسازی در افغانستان (آیساف) و “ماموریت قاطع” ناتو در افغانستان مشارکت داشته است.

ترکیه جایگاه “هفتم” را در میان نیروهای کشورهای ائتلاف بین‌المللی ناتو و غیرناتو در افغانستان داشته و در دو دهه اخیر، این کشور بیش از یک میلیارد دلار در پروژه‌های زیربنایی و امنیت افغانستان کمک کرده است.

ترکیه و طالبان

با وجود حضور نیروهای این کشور در زمان طولانی دو دهه در افغانستان دیدگاه طالبان نسبت به این کشور خصمانه نبوده است، تنها یک سرباز ترک در انفجار خودرو در کابل در سال ۲۰۱۵ کشته شده است.

به گزارش رسانه‌های ترکیه، پارلمان ترکیه در ماه دسامبر، تمدید حضور نیروهای این کشور در افغانستان را به مدت ۱۸ ماه تایید کرده است.

قبلا نیز مقام‌های ترکیه گفته بود که تا هر زمانی که دولت افغانستان بخواهد نیروهای این کشور در افغانستان خواهند ماند.

گفته می‌شود که در طرح آمریکا برای صلح افغانستان حضور نیروهای حافظ صلح برخی کشورهای اسلامی زیر نظر سازمان ملل متحد از جمله نیروهای ترکیه پیشنهاد شده است.

طالبان در این مورد واکنشی نشان نداده است.

سخنگویان طالبان در مورد نقش احتمالی ترکیه در افغانستان به صورت رسمی اظهارنظری نکرده‌اند. اما، گفته می‌شود که نمایندگان این گروه گفته‌اند که شهر دوحه را نسبت به ترکیه ترجیح می‌دهند.

دیپلمات‌های ترکیه در مناسبت‌های مختلف با نمایندگان طالبان دیدارهایی داشته‌اند و در روزهای اخیر هیاتی از ترکیه در دوحه در حال رایزنی با نمایندگان طالبان در مورد کنفرانس استانبول است.

مارشال عبدالرشید دوستم، رهبر جنبش ملی اسلامی ازبیک‌تبار به ترکیه نزدیک است، امری که گفته می‌شود با حساسیت طالبان روبرو شده است.

دولت افغانستان چندی پیش پیشنهاد کرده بود که محل گفتگوهای صلح به مکانی در داخل کشور منتقل شود اما طالبان آن را “غیرعملی” دانست.

ترکیه و افغانستان؛ همدلی تاریخی

افغانها، ترکیه را یک همسایه‌ دور اما متحد نزدیک و تاریخی خود می‌دانند.

افغانستان “دومین” کشوری بود که ترکیه نوین به رهبری کمال آتاتورک را در سال ۱۹۲۱ به رسمیت شناخت.

پیش‌تر از آن نیز، شاهان افغانستان روابط نزدیک با ترکیه عثمانی داشتند، در جنگ اول جهانی، هیات مشترک ترک و آلمانی برای ترغیب دربار افغانستان به ورود به جنگ اول جهانی به کابل سفر کرد که با وجود استقبال پرشور روشنفکران از جمله امان الله، ولیعهد و مردم از این هیات اما افغانستان موضع بی‌طرفی در جنگ جهانی را حفظ کرد.

حضور فرهنگی ترکیه در افغانستان چشمگیر است، سریال‌های ترکی از تلویزیون‌های افغانستان نشر می‌شود.

مدارس افغان-ترک زیر نظر بنیاد معارف ترکیه حدود ۵ هزار دانش آموز را در ۱۷ مدرسه در سراسر افغانستان تحت پوشش قرار داده است. این مدارس بنا به نظام آموزشی ترکیه است و جزو مدارسی است که بنا به آزمون‌های ورودی سعی دانش آموزان را جذب می‌کند.

در سال‌های اخیر، کالاهای ساخت ترکیه با دو ویژگی قیمت و کیفیت خوب در افغانستان مشهور شده و محبوبتش افزایش یافته است.

در واقع، آنکارا از معدود کشورهای منطقه است که با کابل هیچ گونه تضاد منافع ندارد و نقش آفرینی این کشور در صلح افغانستان با خوشبینی دنبال می‌شود.

افغانستان در سیاست خارجی ترکیه

مولود چاووش‌اوغلو، وزیر امور خارجه ترکیه در نشست اخیر وزرای امور خارجه کشور‌های عضو کنفرانس “قلب آسیا-روند استانبول” در شهر دوشنبه گفت که “مشکلات منطقه تنها با همکاری منطقه‌ای قابل حل و فصل است. اقدامات اتخاذ شده از مبارزه با تروریسم گرفته تا گسترش تجارت”.

به گزارش خبرگزاری آناتولی او تصریح کرد که “افغانستان نیز یکی از کشورهایی خواهد بود که بیشترین نفع را از سیاست عدم تعهد موجود در منطقه خواهد برد.”

وزارت خارجه ترکیه سیاست خارجی آنکارا در قبال افغانستان را در چهار هدف تعریف کرده است: حفظ ثبات سیاسی و وحدت کشور، تقویت ساختارها و نهادهای سیاسی موجود، حمایت از ثبات محیط امنیتی خود و بازگرداندن صلح و رفاه با از بین بردن تروریسم و افراط گرایی.

در این راستا، زلمی نشاط و محمد فتیح سیلین در تحلیلی که در سایت “جرمن مارشال فند آمریکا” نشر کرده‌اند، تاکید می‌کنند که آنکارا باید گفتگوی سه جانبه ترکیه-افغانستان-پاکستان را “بدون تأخیر” از سر بگیرد، اگرچه در گذشته، این دیپلماسی سه جانبه نتایج اندکی داشته است.

آنها نوشته‌اند: “ترکیه باید در تلاش باشد تا پاکستان را تا حد ممکن دوباره دخیل بسازد. پاکستان خود از افراط گرایی مذهبی و درگیری های بین قومی رنج می برد و برای غلبه بر این چالش‌ها به حمایت دوستانه نیاز دارد. برای این منظور ، آنکارا باید گفتگوی سه جانبه ترکیه-افغانستان-پاکستان را بدون تأخیر مجدداً برگزار کند.”

در این مرحله، به گفته آنها دخیل کردن پاکستان “می‌تواند آغاز خوبی باشد”.

پاکستان در سال‌های اخیر به ترکیه نزدیک شده است.

میزبانی موج پناهجویان افغان

ترکیه در سرحد اروپا بدل به گذرگاه عمده موج پناهجویان سوریه، افغان و ایرانی به کشورهای اروپایی در سال‌های اخیر بوده است.

شمار زیادی از این پناهجویان ترکیه را نیز به عنوان مقصد موقت یا دایمی انتخاب کرده اند، تسهیلات آسان اقامتی و کسب شهروندی این کشور برای پناهجوبان در میان کشورهای منطقه بینظر است.

اگر ایران و پاکستان را کنار بگذاریم، حدود ۷۰ درصد پناهجویان افغان که به این دو کشور همسایه پناه نبرده‌اند، به شش کشور اروپایی (از جمله ترکیه) رفته‌اند.

ترکیه که معمولا مکانی برای ثبت در خواست پناهندگی در دفاتر سازمان ملل است، بعد از آلمان دومین پناهگاه بزرگ پناهجویان افعان است. آمار این پناهجویان افغان در این کشور بیش از صد هزار نفر است.

بی بی سی

وزارت خارجه افغانستان می‌گوید در پی فراخوان این وزارت، خانواده‌های دستکم ۳۱ پناهجوی افغان که احتمالا در حادثه غرق شدن کشتی در وان ترکیه جان‌شان را از دست داده اند، مشخصات آنها را ثبت کرده اند.

درست دو هفته از وقوع حادثه غرق شدن یک کشتی با دستکم هشتاد سرنشین از جمله چند کودک و زن در وان ترکیه می‌گذرد.

وزارت خارجه افغانستان هیاتی را به شهر وان فرستاده است.

گران هیواد، سخنگوی وزارت خارجه افغانستان به بی‌بی‌سی گفت تا حالا سیزده جسد از آب بیرون آورده شده است.

در پی این حادثه دو هفته پیش، وزارت خارجه در فراخوانی از مردم خواست تا اگر ارتباط با عزیزان‌شان را در این مسیر از دست داده اند، اطلاع بدهند.

گفته می‌شود این کشتی در عمق صد متری دریاچه وان در شرق ترکیه نشست کرده است. پلیس ترکیه بیرون آوردن اجساد، تثبیت هویت قربانیان و انتقال اجساد را روی دست گرفته است.

همه اینها پناهجویانی بودند که با عبور از مرز میان ایران و ترکیه، برای ادامه سفر و برای پنهان ماندن از چشم پلیس، می‌خواستند دریاچه وان را در تاریکی شب با کشتی پشت سر بگذارند.

هنوز مشخص نیست چند نفر از سرنشینان این کشتی شهروندان افغانستان بوده اند.

حبیب احمد خنجانی کاردار سفارت افغانستان در آنکارا به بی‌بی‌سی گفت این سفارت از دولت ترکیه خواسته تا از هر راه ممکن از جمله آزمایش دی‌ان‌ای برای شناسایی هویت قربانیان استفاده شود.

ترکیه ، مسیری عبور مهاجران غیرقانونی برای رسیدن به اروپا است، به‌ویژه شهروندان افغانستان، ایران، پاکستان و بنگلادش از مسیر ترکیه برای رسیدن به اروپا استفاده می‌کنند.

سازمان عفو بین الملل امروز پنجشنبه گفت شماری از پناهجویان افغان که درخواست پناهندگی شان توسط اروپا پذیرفته نشده و به افغانستان «به اجبار» بازگشت داده شده اند، با خطرات گوناگونی به شمول شکنجه، اختطاف و یا مرگ مواجه هستند.

عفو بین الملل افزود که در سال 2016 درخواست پناهندگی دست کم 9500 پناهجوی افغان در اروپا پذیرفته نشد و به افغانستان بازگشت داده شدند. این در حالیست که در سال 2015 دست کم 3500 پناهجوی افغان درخواست پناهندگی شان پذیرفته نشده بود.

به گفته سازمان عفو بین الملل، آمار بالا دو دسته از مهاجران را شامل می شود؛ یکی آن دسته از مهاجران که پس از رد درخواست پناهندگی شان توسط مقامات بازداشت شده و سپس به اجبار به افغانستان بازگشت داده شده اند؛ و دسته ی دیگر، شامل آن دسته از مهاجران می شود که خود داوطلبانه و با دریافت کمک مالی به افغانستان بازگشته اند.

عفو بین الملل امروز در گزارشش نوشت: “دولت های اروپایی به طور فزاینده ای پناهجویان را که از خطر فرار کرده بودند، به خطر باز می گردانند، که این خود نقض آشکار قوانین بین المللی است.”

اروپا در حالی پناهجویان افغان را به اجبار به افغانستان باز می گردانند که آمار تلفات غیرنظامیان در جریان درگیری های نیروهای امنیتی با تروریستان و شورشیان مسلح همچنان در حال افزایش است.

براساس گزارشی از دفتر سازمان ملل متحد در افغانستان، در سال 2016 دست کم 11500 غیرنظامی افغان که یک سوم آن را کودکان تشکیل می دانند، در کشور کشته و یا زخمی شدند.

همچنین سازمان ملل می گوید که آمار تلفات غیرنظامیان در شش ماهه اول سال میلادی جاری نیز رکورد دار است.

سازمان عفو بین الملل برای کامل شدن گزارش خود با 18 پناهجوی افغان به شمول زنان و کودکان که به اجبار اخراج شده اند، گفتگو کرده است.

یک زن که با خانواده اش از کشور ناروی اخراج شده بودند می گوید که چند ماه پس از بازگشت به افغانستان، شوهرش اختطاف شده و سپس کشته شده است.

در موردی دیگر، کودک دو ساله ای که به همراه خانوده اش از ناروی اخراج شده بود، در سال 2016 در یک حمله تروریستی گروه داعش به مسجد اهل تشیع در کابل زخمی شد.

آنا شی محقق سازمان عفو بین الملل در امور مهاجرت می گوید: “آنها که عمدا شواهدات موجود مبنی بر افزایش خشونت ها در افغانستان و اینکه هیچ جای افغانستان امن نیست را نادیده می گیرند، پناهجویان را با خطر شکنجه، اختطاف و یا مرگ مواجه می سازند.”

سازمان عفو بین الملل از تمامی کشورهای اروپایی خواست تا اخراج اجباری بیشتر مهاجران را به حالت توقف در آورند تا زمانی که وضعیت افغانستان اجازه بازگشت ایمن و با احترام را برای پناهجویان رد شده فراهم آورد.

لازم به ذکر است که گزارش سازمان عفو بین الملل امروز به دنبال آن انشتار یافت که آلمان ماه گذشته روند اخراج اجباری پناهجویان افغان را از سر گرفت. این پروسه پس از انفجار بمبی قوی مقابل سفارت این کشور در چهارراهی زنبق شهر کابل به طور موقف متوقف شده بود.

به گفته ی سازمان عفو بین الملل، با توجه به شرایط موجود در افغانستان به شمول نرخ بیکاری بالا، اقتصاد ضعیف و اخراج گسترده مهاجران از کشورهای پاکستان و ایران، پناهجویان اخراج شده از کشورهای اروپایی با آینده ای نامعلوم مواجه هستند.

این سازمان می افزاید برخی از پناهجویان زمانی که کودک بودند افغانستان را ترک کرده اند و هم اکنون هیچ خاطره ای از این کشور ندارند؛ و برخی دیگر که شاید همجنس گرا و یا دیگر مسلمان نباشند، ممکن است با شکنجه طالبان مواجه گردند.

حوریه مصدق محقق عفو بین الملل در افغانستان می گوید: “همان کشورهای اروپایی که زمانی وعده حمایت برای آینده ای بهتر به افغان ها داده بودند، هم اکنون امید آنها (افغان ها) را بر باد می دهند و آنها را در کشوری ترک می کنند که وضعیت بدتر شده است.”

سخنگوی وزارت خارجه آلمان امروز گفت که یک گزارش رسمی تازه وضعیت امنیتی افغانستان نشان داد که تمامی غیرنظامیان در افغانستان در خطر نیستند.

مارتین شافر سخنگوی وزارت خارجه آلمان گفت: “تهدید جانی در سطح افراد در افغانستان بستگی به عوامل متعددی مانند قوم، جنسیت و یا مکان زندگی شان دارد.”

جوهانس دیمروت سخنگوی وزارت داخله آلمان نیز گفت که کشورش به اخراج اجباری آن دسته از پناهجویان افغان که مرتکب جنایت و یا تهدید برای آلمان محسوب می شوند ادامه می دهد.

همچنین آن دسته از پناهجویانی که هویت شان را اعلام نمی کنند نیز با خطر اخراج مواجه هستند.

لازم به ذکر است که آلمان به دنبال رویداد تروریستی مرگبار مقابل سفارت این کشور در آلمان، طرح اخراج اجباری گسترده پناهجویان افغان را به طور موقت متوقف کرده بود.

به دنبال آن، پولیس شهر استکهلم امنیت تحصن کنندگان افغان را شدت بخشید. این جوانان افغان پناهجویان زیر سن قانونی بودند که به تنهایی به این کشور مهاجرت کرده اند.

رسانه های محلی استکهلم نوشته اند که سه تن در این رویداد به طور سطحی زخمی شدند.

شاهدان عینی این رویداد می گویند که مهاجمان به تحصن کنندگان افغان از طرفداران یک شبکه راست افراطی این کشور موسوم به «نوردیسک اونگدوم» هستند.

پولیس استکهلم اما این موضوع را تایید نمی کند.

یک مقام پولیس استکهلم گفت: “ما تامین امنیت تحصن کنندگان را شدت بخشیده ایم و تا پایان روز نیز به همین منوال نگه می داریم. سپس تصمیم جدیدی در این خصوص گرفته می شود.”

لازم به ذکر است که شبکه نوردیسک اونگدوم پیش از این نیز حملات این چنینی بر مهاجران داشته است، و همچنین گفته می شود که این گروه با عوامل اخلال در رژه افتخار استکهلم که چند روز پیش برگزار شد نیز در ارتباط باشد.

همچنین گفتنی است که تحصن کنندگان افغان از مقامات مهاجراتی سویدن درخواست داشتند تا اخراج اجباری پناهجویان افغان به افغانستان را متوقف کنند، زیرا وضعیت امنیتی در افغانستان بسیار خطرناک است.

آنها همچنین می خواستند با «میکاییل ریبنویک» رئیس اداره مهاجرت سویدن ملاقات حضوری داشته باشند تا در این خصوص گفتگو نمایند.

همزمان با این رویداد قرار است عده ای از فعالان حقوق پناهجویان در یک گردهمایی به نشانه اعتراض مقابل سفارت افغانستان در برلین تجمع کنند.

معترضان تصمیم دارند که با شعار “بازی با جان انسان را متوقف کنید” و “به سیاست سکوت، مسامحه و تبعیض “نه” بگوییم” مقابل سفارت جمع شوند.

مرتضی رحیمی از برگزار کنندگان این گردهمایی اعتراضی، در صفحه فیسبوک خود نوشته است که در ادامه‌ای اعتراض‌ به روند اخراج پناه‌جویان افغانستان از آلمان، این‌بار قرار است هم‌زمان با ششمین دور اخراج جمعی پناه‌جویان افغان از آلمان روز چهارشنبه 31 می ساعت 3 بعد از ظهر در برابر سفارت افغانستان در برلین تجمع کنیم تا به سکوت، مسامحه و تبعیض “نه” بگوییم.

آقای رحیمی می گوید که افغانستان، سال‌هاست به میدان اصلی جنگ و مانورِ تقابل منافع جهان و جریان‌های بنیادگرا تروریستی مبدل شده است. بر کم‌تر کسی پوشیده است که افغانستان از برکت سیاست‌های مسامحه با گروه‌های «تروریستی» و سیاست‌های مغرضانه‌ای کشورهای منطقه و جهان، با گذشت هر روزتبدیل به مأمن امنی برای «طالبان» و دیگر گروه‌های «تروریستی» شده و سرزمین ناامنی برای شهروندان و ساکنان بی‌پناه‌اش است.

او همچنین بر این باور است که تفاهم‌نامه‌ای اخیر دولت‌های افغانستان و آلمان مبنی بر بازگرداندن اجباری پناه‌جویان، مُنافی تمامی اصول و موازین حقوق بشر است. ازین‌رو،بسیاری از نهادها و سازمان‌های مدنی و حقوق بشری، این تفاهم‌نامه راتوافقی سیاسی، مغرضانه و سودجویانه می‌دانند که حق پناه‌جویی و زندگی در”امنیت” را از هزاران انسان بی‌گناه ستانده است.

 

 

مقامات آلمانی 14 تن از پناهجویانی که درخواست پناهندگی شان در آن کشور پذیرفته نشده بود را به افغانستان باز گرداند.

این پنجمین دور از اخراج اجباری پناهجویان افغان از کشور آلمان است.

گفتنی است که این پناهجویان از میدان هوایی شهر مانشن/مونیخ آلمان سوار بر هواپیما شده و به کابل انتقال داده شدند.

مقامات آلمانی پیش تر اعلام کرده بودند که در نظر دارند شمار زیادی از مهاجران افغان را که در خواست پناهندگی شان در آن کشور پذیرفته نشده را به افغانستان باز گرداند.

لازم به ذکر است که طی سال های 2015 و 2016 همگام با سیل مهاجرت ها از کشورهای سوریه و عراق به سوی اروپا، بسیاری از افغان ها نیز به سوی کشورهای اروپایی به طور قاچاق راهی شدند.

 

پارلمان آلمان روز جمعه، درخواست دو جناح سبزها و چپ های آلمان را برای توقف اخراج افغان ها رد کرد. هر دو جناح سبز و چپ آلمان در کنار دیگر درخواست هایشان توقف اخراج مهاجران قبول ناشده افغان را مطرح کردند اما نمایندگان پارلمان به این درخواست رای منفی دادند.

اولا یلکه، سیاستمدار چپگرای آلمان اخراج افغان ها را “وحشیانه و غیرانسانی” خواند و گفت که “دروغ است” که در افغانستان مناطق امن وجود دارد. او گفت که اعزام نیروهای آلمانی به این کشور به “معنای این است که وضعیت به هیچ ترتیبی مطمئن نیست”.

لویزه امتسبرگ، از حزب سبزها نیز گفت که اخراج به کشورهایی مانند افغانستان “با ادعای ما درباره حقوق بشر سازگار نیست”.

روز چهارشنبه یک گروه 34 نفری از مهاجران افغان به کشورشان بازگردانده شدند. این اقدام مورد انتقاد گروه های مختلف به ویژه اپوزیسیون حکومت آلمان قرار گرفت. چم اوزدمیر،

رهبر حزب سبزهای آلمان در مصاحبه با یک روزنامه این اقدام را “سیلی به صورت کسانی خوانده است که وضعیت اقامتشان نامشخص بوده و حالا باید اضطراب بیشتری را بچشند”.

او از هم حزبی های انگلا مرکل در حزب “دموکرات مسیحی” انتقاد کرد که گفته اند افغان هایی که پس فرستاده شدند، آنها را هیچ خطری در کشورشان تهدید نمی کند.

اخراج گروه دوم تا چند هفته دیگر

با این حال قرار است یک گروه 50 نفری دیگر از افغان ها تا پایان ماه روان یا اوایل ماه آینده به افغانستان فرستاده شوند. این مطلب را اسلام الدین جرئت سخنگوی وزارت مهاجران افغانستان بیان داشته است. جرئت همچنان افزود که 10 هزار افغان باوجود ناامنی در کشور، پیش از این داوطلبانه از اروپا به افغانستان بازگشته اند.

بر اساس آمار وزارت داخله آلمان، حدود 12500 نفر درخواست پناهندگی شان رد شده و قرار است دیپورت شوند.

توماس دیمیزیر، وزیر داخله آلمان روز جمعه در برلین از اخراج افغان ها دفاع کرد و آن را برای حفظ کارآمدی سیستم مهاجرت “درست و ضروری” خواند.

او به خبرنگاران گفت: «اگر نیروهای آلمان برای تامین امنیت بیشتر کار کنند، اگر آنها با دیگران برای پیشرفت بازسازی کار کنند، آن وقت برای افغان ها ممکن و منطقی است که به کشور خودشان بازگردند».

وزیر داخله آلمان همچنان یادآور شد که سویدن نیز که پناهجویان زیادی از افغانستان را میزبانی می کند، روز پنجشنبه پرواز دیپورتی مشابهی را به کابل تدارک دیده است.

DW#

حمید صدیق سفیر کشور در آلمان به دیچوله گفته که افغانستانی ها به صورت اجباری اخراج نمی شوند اما در سال جاری 2500 تن به صورت داوطلبانه بازگشته اند.

حمید صدیق گفته که مسئولان این سفارت توانسته اند با رایزنی با مقامات آلمانی این موضوع را واضح بسازند که پناهجویان افغان به خاطر فقر و مشکلات اقتصادی به آلمان پناه نیاورده اند.

صدیق اضافه کرده: “گپ خوبی که اینجا وجود دارد این است که از طرف حکومت آلمان کدام تصمیمی گرفته نشده است که اینها (مهاجران) را جبراً به کشورشان برگردانند.”

او در ادامه توضیح داد: “ما از طریق سفارت توانسته ایم آنها را قناعت بدهیم که پناهجویان افغان به خاطر مشکل اقتصادی و فقر به آلمان نیامده اند، بلکه به خاطر مشکلات امنیتی و خطر جانی شان ]به اینجا آمده اند.[

این در حالی است که شایعاتی وجود دارد مبنی بر این که اسناد محرمانه ای منتشر شده که حاکی از اخراج 80 هزار پناهجوی افغان از کشورهای اتحادیه است.

سفیر کشور در آلمان گفت که تاکنون چنین سندی نشر نشده و هیچ اخراج اجباری از سوی دولت افغانستان پذیرفتنی نیست.

وی افزود که “هر اقدامی فقط باید در هماهنگی با دولت افغانستان صورت بگیرد و در این زمینه تاکنون با دولت افغانستان بحثی مطرح نشده است”.

سفارت افغانستان می گوید در سال 2016 موج مهاجرت افغان ها به آلمان “به مراتب کمتر” است و از آغاز سال تاکنون 15 تا 20 هزار نفر به آلمان آمده اند.

دولت آلمان از پس از بحران مهاجرت به اروپا تغییرات بزرگی در قوانین پناهندگی اش به وجود آورده است که بر اساس آن به پناهجویان کشورهایی که میزبان قبولی شان کمتر از پنجاه درصد باشد، دیگر امکانات آموختن زبان و اشتراک در کورس های همپذیری را فراهم نمی کند.

افغان ها در حال حاضر کمی بیشتر از 47 درصد در آلمان قبولی دارند اما سفیر کشور می گوید که آلمان هیچ میزانی را برای پذیرفتن پناهجویان افغان مشخص نکرده است.

با این حال صدیق می گوید که طبیعی است که بخشی از پناهجویان افغان در این کشور پذیرفته نشوند: “وضعیتی امنیتی که فعلا در داخل افغانستان است را فعلا آلمان مد نظر گرفته و من یقین دارم تا زمانی که وضعیت امنیتی در داخل کشور بهتر نشده، آلمان هیچ مهاجری را به زور به افغانستان اخراج نخواهد کرد.”

این در حالی است که شورشیان طالبان حملات بهاری خود را اخیرا در برخی نقاط کشور آغاز کرده اند. نیروهای امنیتی نیز تاکنون توانسته اند حملات طالبان را دفع نمایند.