کیت اوروک رئیس شورای مهاجرت ناروی در افغانستان می گوید هزاران خانواده طی ماه گذشته از پاکستان به افغانستان بازگشت کرده اند که در وضعیت بسیار بدی بسر می برند، و تنها تعداد اندکی از این خانواده ها حمایت و کمک دریافت کرده اند.
او گفت “این مردمان در حالت بسیار بدی بسر می برند. باید فورا به آنها کمک شود، در غیر این صورت پیامد های ناگواری را به دنبال خواهد داشت.”
براساس آمارهای سازمان بین المللی مهاجرت (IOM) تقریبا 60 هزار مهاجر افغان که فاقد مدارک اقامتی در پاکستان بودند از این کشور به افغانستان بازگشته اند، که افزایش قابل ملاحظه ای را داشته است.
به گفته این سازمان، از آنجایی که این مهاجران در پاکستان اقامت رسمی نداشتند، نتوانسته اند حمایت و کمک های لازم را همانند دیگر مهاجران افغان با مدارک دریافت کنند.
بسیاری از این خانواده ها به ولایت ننگرهار در شرق کشور آمده اند و شورای مهاجرت ناروی در افغانستان در دیداری که از محل زندگی این مهاجران بازگشته به وطن داشته اند، وضعیت آنها را بسیار وخیم توصیف می کند.
ویل کارتر مشاور این شورا گفت “واقعا قلب انسان به لرزه می آید زمانی که وضعیت این خانواده ها را نگاه می کنید. به وضوح دیده می شود که کودکان با کمبود غذا مواجه بوده اند. این خانواده ها آب آشامیدنی ندارند، سرپناه و حتی مستراح ندارند.”
عبدالقادر یکی از این مهاجرین در گفتگو با شورای مهاجرت ناروی گفته است “خانواده پسرم چهار روز پیش به این کمپ آمدند، و هیچ جای دیگری برای زندگی نداشتند، به ناچار این کمپ را که هم اکنون با 3 خانواده دیگر به طور مشترک استفاده میکنیم با آنها قسمت کردیم. در کل 35 نفر هستیم که بسیاری از اوقات در بیرون می خوابیم، زیرا جای خواب نداریم. نمی دانیم چکار کنیم، حتی پول هم نداریم.”
براساس آمار ریاست امور مهاجرت و عودت کنندگان کشور و سازمان بین المللی مهاجرت، هفته گذشته روزانه به طول معمول بیش از 2600 تن از مهاجران فاقد مدارک اقامتی در پاکستان به افغانستان بازگشته اند. بیش از دو سوم این آمار کودکان هستند.
تخمین زده می شود که بیش از یک میلیون مهاجر بی مدرک دیگر در پاکستان حضور داشته باشند.
سازمان بین المللی مهاجرت هشدار داده است که این سازمان تنها قادر به حمایت از بخش کوچکی از این مهاجرین با حمایت پایه ای است، در حالیکه روند بازگشت این مهاجران نگران کننده است.
رئیس شورای مهاجرت ناروی/نروژ گفت “جامعه جهانی باید جمع شده و به این معضل رسیدگی کنند. نهادهای حقوق بشری نیز فورا ارزیابی هایشان را از وضعیت انجام داده و به نیاز این مردمان در شرق افغانستان پاسخ دهند. کشورهای کمک کننده نیز حمایت مالی لازم را هر چه سریعتر انجام دهند.”
