برچسب: ولایت دایکندی

ارگ ریاست جمهوری در واکنش به تخریب شاهراه قندهار- ارزگان گفت طالبان دست از کشتار مردم و تخریب افغانستان بردارند.

وزارت دفاع تاکید کرد طالبان شب گذشته، در ساحه‌ی «اندلان» ولسوالی «شاه ولیکوت» بخش بزرگی از شاهراه قندهار – ارزگان را با تراکتور تخریب کرده اند.

وزارت دفاع افزود جاده تخریب شده یکی از جاده های پر رفت و آمد در جنوب افغانستان است.

به گفته وزارت دفاع هزاران کیلومتر جاده و‌ هزاران پل و پلچک در کشور که توسط حکومت ساخته شده بودند، توسط طالبان تخریب گردیده است.

طالبان دست از تخریب افغانستان بردارند

همزمان با این صدیق صدیقی سخنگوی ریاست جمهوری در واکنش به این اقدام طالبان در توییتی گفت: «ماین‌گذاری کنارجاده‌ها و تداوم خشونت‌های طالبان منجر به جان باختن بیشتر هم‌وطنان ما شده و سرک‌ها و جاده‌ها تخریب گردیده است.»

صدیقی تاکید کرد طالبان دست از کشتار مردم و تخریب افغانستان بردارند و خواست مردم را برای صلح و پیشرفت بپذیرند.

انفجار ماین کنار جاده ای و تخریب جاده از سوی طالبان

این درحالی است که همزمان با آغاز مذاکرات بین الافغانی انفجار ماین کنار جاده ای طالبان افزایش یافته است و در آخرین مورد دو غیرنظامی در ولایت غور و ۱۴ غیرنظامی دیگر در ولایت دایکندی در انفجار ماین کنار جاده ای کشته شدند.

پیش از این نیز دفتر والی قندهار گفته بود گروه طالبان جاده‌ی ارغستان – قندهار را به وسیله تراکتور تخریب کرده و مردم را در انتقال بیماران و حاصلات میوه های تازه ‌شان به مرکز قندهار دچار مشکل کرده است.

طالبان تاکنون در این مورد چیزی نگفته است.

مقام‌های محلی در ولایت دایکندی از حمله‌ی تهاجمی گروه طالبان بر مناطقی از ولسوالی «پاتو»ی این ولایت خبر می‌دهند.

در پی این حمله‌ی تهاجمی، ده‌ها خانواده از چندین روستای ولسوالی پاتو، مجبور به ترک منازل مسکونی و مناطق‌شان شده‌‍اند.

غیرت‌علی جواهری، عضو شورای ولایتی دایکندی گفت جنگ‌جویان گروه طالبان حوالی ساعت ۸:۳۰ صبح امروز یک‌شنبه، حملات خود را بر چندین روستا در ولسوالی پاتو آغاز کرده‌اند.

به گفته‌ی آقای جواهری، طالبان از چند سال به این طرف بر منطقه‌ی «خلج» ولایت ارزگان که مرز مشترک با ولسوالی «پاتو»ی دایکندی دارد، مسلط شده‌اند. حملات گروه طالبان بر بخش‌هایی از ولسوالی پاتو، به‌ویژه «دره زین» از همان‌جا سازمان‌دهی و اجرا می‌شود.

آقای جواهری افزود که والی نام‌نهاد گروه طالبان برای ولایت دایکندی، در منطقه‌ی «خلج» سکونت دارد و به همین دلیل این گروه تلاش می‌کند مناطق هم‌جوار آن در ولسوالی پاتو را تحت کنترل خود در آورند.

بر بنیاد معلومات آقای جواهری، در پی این حمله‌ی طالبان، بیش از صد خانواده مجبور به ترک خانه‌ها و مناطق شان شده‌اند. وی افزود که اگر در این خصوص توجه صورت نگیرد، امکان آن وجود دارد که ساحه به‌کلی به دست طالبان تصفیه شود.

اما مسوولان امنیتی در دایکندی می‌گویند که دوری و دشوارگذر بودن راه‌های مواصلاتی ولسوالی پاتو کار را برای آن‌ها دشوار کرده‌است.

روز گذشته نقیب‌الله مالستانی، آمر امنیت فرماندهی پولیس دایکندی به ۸صبح گفته بود که دو شبانه‌روز زمان می‌برد تا وسایط و نیروهای کمکی به آن‌جا برسند.

این حمله‌ی طالبان در حالی صورت می‌گیرد که دو شب پیش نیز جنگ‌جویان این گروه بر پاسگاه‌های نیروهای خیزش مردمی در «دره زین» ولسوالی پاتو یورش بردند و در نتیجه‌ی آن، ۶ سرباز خیزش مردمی کشته و ۱۶ تن دیگرشان زخمی شدند.

ولسوالی پاتو در سال ۱۳۹۷ خورشیدی به‌گونه‌ی رسمی در بدنه‌ی ولایت دایکندی اضافه شد. این ولسوالی به دلیل هم‌جوار بودن با ولایت ناامنِ ارزگان، هر از گاهی مورد حمله‌های تهاجمی جنگ‌جویان طالبان قرار می‌گیرد.

مسوولان محلی ولایت دایکندی، بارها از کمبود پرسونل امنیتی در این ولایت سخن گفته‌اند؛ اما وزارت‌های دفاع، داخله و ریاست عمومی امنیت ملی در این باره توجهی نکرده‌است.

بر بنیاد گزارش‌ها، مشکل کمبود تشکیلات نیروهای امنیتی و دفاعی در دایکندی، از سوی اداره محلی این ولایت با شورای امنیت ملی شریک شده‌است.

وزارت دفاع ملی در اعلامیه ای گفت بیش از ده روستا در ولسوالی کجران ولایت دایکندی از وجود طالبان تروریست پاکسازی شده است.

نیروهای ملی دفاعی و امنیتی یک عملیات خاص را در ولسوالی «کجران» ولایت دایکندی راه اندازی کردند.

در این عملیات روستا های اردکلان، دیرواند، تنگی، سد منی، ارگین، پت گگ، بالا دشت، سفلا، کندی، اولیا و ماجرا گگ از وجود طالبان تروریست به طور کامل پاکسازى گردید.

وزارت دفاع می گوید که درجریان این عملیات ۱۴ تن از طالبان تروریست کشته و ۱۷ تن دیگر آنها زخمى گردیده اند و همچنان ۴ طالب دیگر بازداشت و تعداد سلاح و مهمات آنها بدست نیروهای امنیتی افغان آمده است.

 مسئولان محلی ولایت دایکندی می‌گویند، صبح روز گذشته یک موتر مسافربری نوع «فلانکوچ» که از دایکندی عازم قندهار بود در نزدیکی بازار مشترک ولسوالی ناوه‌میش این ولایت با ماین برخورد کرد.

حاجی‌بال خان، ولسوال ناوه‌میش، گفت در نتیجۀ انفجار ماین جاسازی‌شدۀ طالبان، 8 غیرنظامی کشته و 3 تن دیگر زخمی شده‌اند.

به گفتۀ او، جان باختگان این رویداد باشندگان ولسوالی‌های ناوه‌میش، کیتی و خدیر دایکندی می‌باشند.

ولسوال ناوه‌میش می‌افزاید، در درگیری میان نیروهای امنیتی و طالبان یک نیروی امنیتی و دفاعی زخم برداشت.  

این سرک نظر به طرح اولی 9.74 km و با توجه به مشکلات ساحه ضرورت ایجاب کرد تا ساحه مربوطه دوباره سروی شود و بعد از سروی تخنیکی مجدد این سرک به طول 8.063km  و عرض 5.5m  با داشتن 49 پایه پلچک تثبیت شد.

سرک مذکور از بودجه وزارت فواید عامه توسط یک شرکت خصوصی در مدت 10 ماه کاری موازی با سرک قبلی این کوتل به صورت درجه دوم و جغل فرش ساخته و تکمیل خواهد شد.

مقام ولایت درین افتتاح ضمن عرض تبریکی به تمام شهروندان دایکندی آغاز کار این سرک را نیک عنوان کرده و گامی مثبت در راستای حل مشکلات مردم و مسافرین درین مسیر دانسته و به مردم اطمینان داد که اراده ما به این است که مشکلات مردم خود را به کمک خداوند، حمایت حکومت مرکزی و یاری شما مردم عزیز یکی پی دیگر حل خواهیم کرد.

کوتل قوناق یکی از بلند ترین و صعب‌العبور ترین کوتل در مسیر راه ولایت دایکندی با مرکز کشور بوده که هر از گاهی سبب حادثات ترافیکی شده که قربانی جانی و مالی را نیز در پی داشته است.

این کوتل به عنوان یکی از دغدغه های اساسی مسافران و راننده ها درین مسیر دانسته شده، که بارها شاهد شکایات هموطنان عزیز ما از این مسیر بوده ایم.

مسئولان ولایت دایکندی می گویند که ما امیدواریم با ساخته شدن این سرک مشکلات بالفعل مردم ما حل شوند، انشاءالله تلاش جدی صورت خواهد گرفت، به امتداد ده کیلومتر سرک اسفالت فاز اول و ده کیلومتر سرک منظور شده فاز دوم از شهر نیلی الی قوناق، پلان قیرریزی و پخته کاری فاز های بعدی این سرک را که از نیلی الی قوناق می باشند بصورت جدی پیگیری شده و امیدواریم به زودی شاهد افتتاح کار عملی آن باشیم.

این دو نهاد ضمن محکوم کردن شدید این رویداد، خواسته اند بلافاصله در این خصوص تحقیقات شود و عاملین این رویداد به محاکمه کشیده شود.

بعد ازظهر روز گذشته (چهارشنبه)، دو مرد ناشناس به خانه «محمدرضا واحدی» مدیر مسئول رادیو نسیم در شهر نیلی ولایت دایکندی آمدند و پس از بیرون کشیدن وی از خانه، او را با اسلحه تهدید به مرگ کردند تا از نشر خبرهایش خودداری کند.

این دو مرد همچنین به آقای واحدی گفته اند که خانواده و پسرش نیز آسیب خواهند دید اگر او به فعالیت هایش ادامه دهد. همچنین ساعاتی بعد، دفتر رادیو نسیم توسط یک انفجار بمب تخریب شد.

لازم به ذکر است که رادیو نسیم اولین رادیوی شخصی در ولایت دایکندی است که در سال 2011 در شهر نیلی تاسیس گردید، و از آن زمان تاکنون بارها از سوی زورمندان و مقامات محلی بخاطر نشر گزارش های حساس تهدید شده است.

همچنین گفتنی است که حمله به مدیرمسئول و ایستگاه رادیو نسیم، تازه ترین رویداد حمله به خبرنگاران و اهالی رسانه در افغانستان است. روز یکشنبه هفته جاری نیز، عبدالصبور سریر مدیر مسئول روزنامه افغانستان تایمز توسط افرادی ناشناس مورد حمله قرار گرفت، و این افراد موتر، موبایل و لب تابش را از او دزدیدند.

رحمت الله سمندر رئیس انجمن خبرنگاران افغانستان می گوید “طی ده روز گذشته، خشونت های متفاوتی علیه خبرنگاران و اهالی رسانه بوقوع پیوسته است، که انجمن خبرنگاران افغانستان از نزدیک این رویدادها را نظاره می کند و از دولت می خواهد تا هر چه سریعتر در زمینه اقدام نماید و عاملین این رویدادها را به دست عدالت بسپارند.”

بر اساس اطلاعاتی که بدست فدراسیون بین المللی خبرنگاران رسیده، نشان می دهد که ریاست امنیت ملی پیش از وقوع این حادثه، از احتمال وقوع آن آگاه بوده، اما به موقع اقدام نکرده است.

فدراسیون بین المللی خبرنگاران گفته است “در میان خشونت های هدفمند و دشمنی های مسلحانه و از دست رفتن جان انسان های بی گناه در افغانستان، یک رسانه آزاد می تواند نور حقیقت را روشن نگاه دارد و مردم را در خصوص واقعیت های موجود مطلع کند. مقامات دولت افغانستان باید تمام قدرت خود را به کار گیرند تا آنهایی را که به رسانه ها حمله می کنند به دست عدالت بسپارند، تا از این رو، خبرنگاران بدون ترس به وظیفه خودشان ادامه دهند.”

معصومه مرادی، والی دایکندی روز پنجشنبه به فرماندهی پولیس، شهرداری و ریاست شهرسازی دستور داده بود که از ساخت و ساز غیر قانونی جلوگیری کند.

براساس خبرنامه‏ی دفتر مطبوعاتی ولایت دایکندی چندین دکان، خانه و مارکت بر اساس این دستور تخریب شده است.

گفتنی است که در اکثر شهرهای بزرگ و مراکز ولایت ها، زورمندان با وجود ماستر پلان شهری اقدام به ساخت و ساز خود سرانه می زنند.

کارشناسان شهرسازی می گویند این اقدام زورمندان در آینده مشکلات فراوانی را برای توسعه شهری بار خواهد آورد.

این زوج های جوان، با استقبال از این اقدام این موسسات، از سایر نهادهای خیریه نیز خواستند تا  با حمایت از اینگونه برنامه ها، زمینه ازدواج جوانان را فراهم کنند.

دایکندی از ولایت هایی است که سن ازدواج در آن با گذشت هر سال بلندتر می رود. مصارف هنگفت عروسی در این ولایت سبب شده است تا بیشتر جوانان نتوانند به موقع ازدواج کنند. این موضوع ناهنجاریهای اجتماعی بسیاری از جمله فرار دختران از منزل را افزایش داده است.

رضا یوسفی یکی از دامادهای جشن عروسی گروهی جوانان دایکندی به خبرگزاری رها گفت که هیچ وقت این روز را فراموش نخواهد کرد:”خوشحالم که ده ها زوج جوان توانستند با مصارف اندک، ازدواج کنند. اگر جشن عروسی گروهی برگزار نمی شد، به یقین اکثر کسانی که قصد ازدواج داشتند، با برگزاری مراسم عروسی شان، مجبور می شدند پول هنگفتی را به قرض بگیرند”.

 امیدواری به کاهش مشکلات اجتماعی

این نخستین بار نیست که جشن عروسی گروهی جوانان در دایکندی برگزار می شود. در چند سال گذشته، صدها زوج جوان در این ولایت، توانسته اند با حمایت مالی موسسات خیریه، از طریق برگزاری جشن عروسی گروهی، ازدواج کنند.

مسئولان در اداره محلی دایکندی می گویند که برگزاری این جشن های عروسی گروهی، توانسته است در کاهش مشکلات اجتماعی و فراهم سازی ازدواج به موقع جوانان بی بضاعت، موثر واقع شود.

معصومه مرادی والی دایکندی، در مراسم جشن عروسی گروهی جوانان این ولایت گفت:”مشکلات اجتماعی و فرهنگی موجود در دایکندی مانند طویانه سنگین، باعث شده تا شرایط ازدواج برای جوانان، دشوار گردد”.

 راهی برای کاهش خشونت علیه زنان

مسئولان در اداره امور زنان دایکندی نیز، با تاکید بر اینکه در ازدواج های گروهی، هیچ نوع اجباری وجود ندارد،  ترویج این گونه ازدواج را، در کاهش خشونت علیه زنان و جلوگیری از مصارف بیجای عروسی های فردی، موثر خوانده اند.

ذکیه رضایی رئیس این اداره گفته است که درخواست طویانه سنگین از سوی خانواده دختر، از مشکلات بزرگی است که سبب افزایش فقر و تنگدستی در میان خانواده ها می شود:”این موضوع باعث می شود تا عروس خانواده، در آینده مورد خشونت قرار گیرد، اما در جشن های عروسی گروهی، دختران و پسران جوان می توانند با مصارف اندک ازدواج کنند و در زندگی مشترک شان، با مشکلات کمتری مواجه گردند”.

بانو رضایی از تمامی خانواده ها خواست که در صورت عدم همکاری موسسات نیز، خود دست به کار شوند و جشن عروسی دختران و پسران جوان شان را بصورت گروهی و با مصارف کم، برگزار کنند.

از سوی دیگر نهادهای برگزار کننده جشن عروسی گروهی 150 زوج جوان در دایکندی می گویند  که اینگونه جشن ها، فقط در راستای فراهم سازی زمینه ازدواج برای جوانان بی بضاعت برگزار می شوند.

محمد علی نژاد رئیس موسسه نیگات می گوید:”زوج های جوانی که جشن عروسی شان برگزار شد، پس از تحقیقات دقیق در تمام ولسوالی های دایکندی، مستحق تشخیص داده شده بودند”.

آقای علی نژاد افزود که مصارف عروسی گروهی این زوج های جوان، 75 هزار دالر امریکایی، هزینه برداشته است.

این درحالی است که مصارف سنگین عروسی در دایکندی سبب شده تا در چند سال گذشته، شمار زیادی از جوانان این ولایت برای یافتن کار بهتر و جمع آوری پول برای برگزاری جشن عروسی شان، به خارج از کشور مهاجر شوند.

این اقدام پس از آن صورت می گیرد که پنج شنبه گذشته، یک خبرنگار با اعضای خانواده اش و شماری از شهروندان دایکندی، با راه اندازی یک حرکت نمادین، به بی توجهی دولت به خرابی جاده های این ولایت اعتراض کردند. آنان با کاهگل کردن بخشی از جاده اصلی بازار نیلی مرکز دایکندی، از دولت خواستند تا بیشتر از این، در قبال مشکلات باشندگان این ولایت، بی تفاوت نباشد.

دایکندی از ولایات محروم در مرکز کشور است که تا کنون حتا یک متر از جاده های آن آسفالت نشده است. این جاده ها که در واقع کوره راه های ساخته شده توسط مردم اند، بیشتر از هرچیز دیگری، برای باشندگان این ولایت، مشکل ساز شده اند.

خرابی راه ها در دایکندی، حوادث جاده ای مانند واژگون شدن موترهای مسافربری را به شدت افزایش داده است. سالانه صدها تن از باشندگان این ولایت، در اثر حوادث جاده ای، کشته، زخمی و معلول می شوند.

حاجی شهاب خبرنگاری که حرکت اعتراضی روز پنجشنبه را راه اندازی کرده بود، به خبرگزاری رها گفت که این ولایت از سالها بدینسو از محرومیت رنج می برد اما نبود بودجه، تبعیض دولت مرکزی، دوری راه، جغرافیای کوهستانی، نبود منابع عایداتی شهری و بهانه های دیگر، مبدل به گذرنامه تقلبی برای بی کفایتی مسئولان دولتی شده اند.

آقای شهاب افزود که هیچ کدام از این بهانه ها قابل قبول نیستند و تبعیض آشکار دولت نسبت به دایکندی را نشان می دهند:” شورای ولایتی، جامعه مدنی، تشکل های صنفی و نمایندگان دایکندی در مجلس نیز، غرق در محافظه کاری و زد و بندهای حزبی و سمتی و یا هم بدنبال معاملات شخصی و زمین خواری شان هستند و هیچ توجهی به مشکلات مردم ندارند”.

حرکتی برای بیداری دولت

باشندگان و فعالان مدنی دایکندی، تا کنون بارها به عدم توجه دولت به ساخت و ساز جاده های این ولایت اعتراض کرده اند، اما دولت تا کنون توجهی در این زمینه نکرده است. اینک آنان می گویند که دیگر در برابر بی توجهی دولت، بی تفاوت نخواهند نشست.

محمد یاسین رحیمی یکی از شهروندان دایکندی می گوید که دولت در یک و نیم دهه گذشته، هیچ توجهی به دایکندی نداشته است:” در حرکت اعتراضی شهروندان دایکندی، مرد، زن، کودک، پیر و جوان گردهم آمده بودند تا جاده اصلی داخل بازار دایکندی را کاهگل کنند، این موضوع برای دولت شرم آور است و محرومیت این ولایت را به وضوح به نمایش می گذارد”.

او تاکید کرد که این حرکت فقط برای بیداری دولت صورت گرفت اما اگر بی توجهی دولت به ساخت جاده های دایکندی ادامه یابد، شهروندان این لایت، اقدام به راه اندازی حرکت های اعتراضی گسترده تری خواهند کرد.

تلفات حوادث جاده ای برابر با حملات انتحاری

مقام های در اداره محلی دایکندی نیز، بی توجهی دولت مرکزی به خرابی جاده های این ولایت انتقاد را تایید می کنند. آنان آمار تکان دهنده ای از شمار قربانیان رویداد های ترافیکی در این ولایت ارائه کرده اند.

حبیب الله رادمنش معاون والی دایکندی به خبرگزاری رها گفت که تلفات رویداد های ترافیکی در دایکندی، اگر بیشتر از حملات انتحاری در مناطق نا امن نباشد، کمتر از آن نیست:” تنها تا ماه حوت سال گذشته خورشیدی، بیشتر از 50 تن از باشندگان دایکندی در نتیجه حوادث ترافیکی کشته و نزدیک به 80 تن دیگر زخمی و معلول شده اند”.

آقای رادمنش تصریح کرد که در سال جاری خورشیدی نیز رقم تلفات این رویداد ها، بدلیل اینکه وزارت فواید عامه، هیچ برنامه ای برای آسفالت یا حداقل ترمیم جاده های دایکندی روی دست ندارد، کاهشی نخواهد داشت.

با این حال شهروندان دایکندی از دولت خواسته اند تا حداقل جاده های اصلی بازار این ولایت و اطراف آن را که بیشتر از سه تا چهارکیلومتر نیست، آسفالت کند.

آنان گفته اند که شورای ولایتی و نمایندگان دایکندی در مجلس نمایندگان نیز، باید از ” لاک سکوت و اختلاف های حزبی خود بیرون آمده و بجای معاملات شخصی، غصب زمین و تملق در دربار بزرگان”، اندکی بر بیچارگی مردم این ولایت دل بسوزانند و حق آنان را از دولت مطالبه کنند.

زمان احمدی

این سند، مکتوبی با مهر و امضای محمد حنیف فکوری، سرپرست ولسوالی میرامور است که در روز شانزدهم ماه جاری به تمام رئیسان شوراهای روستاهای این ولسوالی، فرستاده شده است.

در این مکتوب آمده است که کمیته حالات اضطرار و اداره ولسوالی در جلسه ای تصویب کرده اند که تمامی رئیسان شوراهای روستاها، باید با راه اندازی حشر عمومی، سرک های تخریب شده را ترمیم کنند.

در این مکتوب که شکل دستور را دارد، آمده است:” بارندگی های اخیر باعث تخریب بسیاری از جاده های اصلی و فرعی این ولسوالی شده و برای تردد وسایل نقلیه ایجاد مشکل کرده است، از همین رو باید هرچه عاجل، این جاده ها با راه اندازی حشر عمومی، توسط مردم ترمیم گردند”.

در جای دیگری از این مکتوب به رئیسان شوراهای روستاهای ولسوالی میرامور هشدار داده شده است که چنانچه از این دستور سرپیچی کنند و یا در یکی از مناطق این ولسوالی، حادثه ترافیکی رخ دهد، در قبال آن مسئول خواهند بود.

“اداره محلی مسئولیت گریز”

ارسال مکتوب دستورگونه سرپرست ولسوالی میرامور به رئیسان شوراهای روستاهای این ولسوالی، با واکنش های تند و گسترده ای از سوی کاربران شبکه های اجتماعی روبرو شده است.

شماری از آنان با انتشار این مکتوب در صفحات فیسبوک خود، دستور صادر شده در آن را “ظلم آشکار” و “سوار شدن بر گرده/کلیه مردم” عنوان کرده اند:” این مکتوب، از یک جانب مسئولیت گریزی اداره محلی دایکندی را ثابت می کند و از جانب دیگر، بدبختی باشندگان این ولایت محروم کشور را به وضوح به نمایش می گذارد”.

این کاربران شبکه های اجتماعی با انتقاد از بی توجهی دولت به ساخت سرک های مناطق مرکزی کشور از جمله دایکندی گفته اند که در سایر کشورها، دولت مکلف به فراهم سازی تسهیلات و ارائه خدمات به مردم است اما در افغانستان، برعکس است و مردمی که از بدبختی رنج می برند، خود مکلف اند که یا مشکل خود را بر طرف کنند و یا هم با آن بسازند و بسوزند.

آنان اداره محلی را متهم به مسئولیت گریزی کرده و دستور سرپرست ولسوالی میرامور را “خلاف قانون و انداختن بار مسئولیت دولت به دوش ملت” خوانده اند.

باشندگان دایکندی سالها است که از نبود جاده های معیاری رنج می برند. حوادث جاده ای، سالانه باعث کشته و زخمی شدن ده ها تن از باشندگان این ولایت می شود، تا جایی که مقام های محلی، رقم تلفات ناشی از رویداد های ترافیکی در دایکندی را، برابر با قربانیان حملات انتحاری در مناطق نا امن می خوانند.

باشندگان دایکندی، بارها با راه اندازی حرکت های اعتراضی گسترده، خواستار توجه جدی به ساخت جاده های این ولایت شده اند. دولت اما نه تنها به این خواست آنان توجهی نکرده است، بلکه خود آنان را مکلف به ترمیم سرک های غیر معیاری و به شدت خطرناک این ولایت کرده است.

با آنکه رئیس جمهور در زمان مبارزات انتخاباتی اش، به باشندگان مناطق مرکزی از جمله دایکندی، وعده سپرده بود که با ساخت جاده های معیاری، زندان جغرافیایی این مناطق را می شکند اما با گذشت دو سال از عمر حکومت وحدت ملی، از عملی شدن این وعده خبری نیست.

زمان احمدی

معترضان با حمل شعارهایی که مخاطب آنها رولا غنی بود، از او نیز خواستند که به عنوان بانوی اول کشور، برای ساخت سرک های دایکندی که در بسیاری مواقع از زنان بیمار قربانی می گیرد، از هیچ گونه تلاشی دریغ نکند.

دایکندی از ولایات کمتر انکشاف یافته در مرکز کشور است تا کنون حتی یک متر جاده آسفالت شده ندارد. خرابی راه ها در این ولایت، حوادث جاده ای مانند واژگون شدن موترهای مسافربری را به شدت افزایش داده است. حوادث جاده ای، سالانه باعث کشته و زخمی شدن ده ها تن از باشندگان دایکندی می شود.

گل جان حجتی یکی از معترضان در دایکندی به خبرنگاران گفت که خرابی جاده ها در این ولایت، زنان را با مشکلات بزرگی مواجه کرده است:”در موارد زیادی، زنان بیمار در دایکندی، بدلیل خرابی جاده ها به موقع به مراکز درمانی نرسیده و جان خود را از دست داده اند”.

بانو حجتی افزود که رئیس جمهور باید به وعده های دوران مبارزات انتخاباتی اش مبنی بر “شکستن حصار جغرافیایی مناطق مرکزی” عمل کند و مردم ولایت محروم دایکندی را از مشکلات ناشی از خرابی جاده ها، نجات دهد.

“نمایندگان به خواب رفته”

بی توجهی دولت به خرابی جاده های دایکندی، همواره اعتراضات گسترده شهروندان و فعالان مدنی این ولایت را به دنبال داشته است. آنان دولت را به برخورد تبعیض آمیز با مناطق مرکزی از جمله دایکندی متهم می کنند. معترضان در دایکندی، این بار نمایندگان این ولایت در مجلس را نیز، به شدت مورد انتقاد قرار داده اند.

گل جان حجتی می گوید که نمایندگان دایکندی در مجلس، در چند سال گذشته به مشکلات باشندگان این ولایت بی توجه بوده و برای مرفوع کردن آنها، آنگونه که باید، تلاش نکرده اند.

او تاکید کرد که زنان دایکندی خواستند تا این نمایندگان “بخواب رفته” را بیدار کنند تا حداقل در زمان کمی که از وکالت شان باقی مانده است، تلاش بیشتری به خرج دهند و مشکلات دایکندی را بصورت جدی با دولت مرکزی مطرح کنند.

جاده های غیر قابل تردد

خرابی جاده ها در دایکندی بیشتر از هر وقت دیگر در فصول زمستان و بهار برای باشندگان این ولایت مشکل ساز و خطر آفرین می شود. این جاده ها که کوره راه های ساخته شده توسط خود مردم اند، حتا با بارش اندک برف و باران تخریب می شوند.

حبیب الله رادمنش معاون والی دایکندی با تایید این موضوع گفت که بدلیل بارش باران در چند روز گذشته، نزدیک به هفتاد و پنج درصد جاده های این ولایت تخریب شده اند و قابل تردد نیستند.

آقای رادمنش افزود که وزارت فواید عامه، تا کنون هیچ توجهی به ساخت و ساز سرک های این ولایت نکرده است:” در سال آینده نیز آمار تلفات رویداد های ترافیکی در دایکندی پایین نخواهد آمد، زیرا هیچ برنامه ای برای آسفالت کردن یا حداقل ترمیم سرک های خراب این ولایت در نظر گرفته نشده است”.

این درحالیست که در زمستان گذشته، اکثر دیوارهای استنادی ای که برای جلوگیری از واژگون شدن موترها در مسیرهای خطرناک در دایکندی ساخته شده بودند نیز، به سبب اینکه “معیارهای ساخت و ساز در اعمار آنها در نظر گرفته نشده اند”، در نتیجه ریزش برف و باران فرو ریخته اند.

زمان احمدی

در این جشن فرهنگی و هنری حبیب الله راد منش سرپرست و معاون ولایت دایکندی، فرمانده پولیس، معاونین ریاست امنیت ملی، فرمانده مرکز هماهنگی رئیسان دوایر دولتی، رسانه های محلی و ملی، مهمانان، هنرمندان، شاعران، فرهنگیان و هزاران تن از مردم این ولایت در شهر نیلی مرکز ولایت دایکندی حضور داشتند.

گفتنی است که جشن فرهنگی و هنری گل بادام، همه ساله در آغاز سال نو هجری شمسی در زمان گل بادام در ولایت دایکندی برگزار می گردد.

حبیب الله راد منش سرپرست و معاون ولایت دایکندی، جشن فرهنگی و هنری گل بادام را جهت معرفی محصولات بادام ولایت دایکندی به بازارهای کشورهای خارجی و مردمان سایر ولایات افغانستان به منظور رشد اقتصادی مردم این ولایت ارزنده و با اهمیت عنوان کردند.

آقای راد منش از مردم ولایت دایکندی تقاضا کرد جشن فرهنگی و هنری گل بادام را بعد از این با محوریت مردم، جامعه مدنی و رسانه ها برگزار نمایند.

اداره ولایت دایکندی، برگزاری جشن فرهنگی و هنری گل بادام را به مردم واگذار کرد تا از این پس مردم در جهت برگزاری این جشن مهم فرهنگی و هنری پیش قدم باشند.

معاون ولایت برای دهقانان و مردم این ولایت تأکید کرد که به منظور رشد اقتصادی و توسعه ی بادام اصلاح شده تلاش نمایند.

در این جشن فرهنگی و هنری گل بادام، هنرمندان، شاعران و ورزشکاران هر یک هنر و استعدادهایشان را به نمایش گذاشتند.

کمپاین نهال شانی در دایکندی برای “ایجاد محیط زیست سالم”، همه ساله چند روزمانده به نوروز آغاز می شود و تا اواسط ماه حمل/فروردین ادامه می یابد. در این مدت تعدادی از ادارات دولتی در همکاری با مردم، اقدام به غرس هزاران نهال مثمر و غیر مثمر در سراسر این ولایت می کنند. این کمپاین در سال جاری، بدلیل آنچه که “احتمال بروز خشکسالی در سال آینده” خوانده شده، در سطح کوچکتری راه اندازی شده است.

نورمحمد صداقت شهردار دایکندی در آغاز کمپاین نهال شانی بهاری در این ولایت گفت که این اداره تصمیم دارد تا در بهار پیش رو، نهال های کمتری غرس کند تا امکان مراقبت بهتر از آنها در صورت کمبود آب، وجود داشته باشد.

آقای صداقت افزود که در چند روز آینده، نزدیک به 1800 اصله نهال مختلف از سوی اداره شهرداری در نقاط مختلف مرکز دایکندی غرس خواهد شد

دایکندی از ولایت های کوهستانی در مرکز کشور است که اغلب در فصل زمستان، شاهد برفباری های سنگین است. در چند سال اخیر اما سطح بارندگی در این ولایت کاهش یافته و باشندگان بسیاری از مناطق آن خشکسالی را تجربه کرده اند. این امر از یک سو مانع گسترش فضای سبز شده و از سوی دیگر ساحات سبز از قبل ایجاد شده را متضرر کرده است.

با این حال مهدی موحدی رئیس زراعت و مالداری دایکندی می گوید که این اداره تمام تلاش خود را برای سرسبز کردن این ولایت به خرج می دهد:” در بهار پیش رو، در حدود پانزده هزار اصله نهال مختلف از سوی اداره زراعت و مالداری در نقاط مختلف دایکندی غرس خواهد شد”.

نگرانی دهقانان

آب و هوای دایکندی برای غرس چندین نوع نهال از جمله بادام که عمده ترین محصول زراعتی این ولایت را تشکیل می دهد مناسب است اما خشکسالی متواتر، بر علاوه کاهش سایر محصولات زراعتی، درختان بادام که به آب بسیار کمی نیاز دارند را نیز متاثر کرده است. در سال جاری خورشیدی، حاصلات بادام دایکندی در مقایسه با سال گذشته، ده درصد کاهش یافت. این موضوع، انگیزه غرس نهال و فعالیت های زراعتی را از دهقانان این ولایت نیز گرفته است.

حسین علی یکی از دهقانان نیلی مرکز دایکندی گفت:” در زمستان امسال در بسیاری از مناطق دایکندی برف زیادی نباریده است. خشکسالی در سال گذشته، بسیاری از دهقانان را متضرر کرده است و آنان نگرانند که مبادا در سال آینده نیز با مشکلات ناشی از کمبود آب مواجه شوند”.

با وجود این نگرانی ها، معصومه مرادی والی دایکندی اما می گوید که در زمینه تشویق باشندگان این ولایت به نهال شانی، تلاش می کند:” از تمام مردم دایکندی می خواهم که در نهال شانی بهاری سهم فعال بگیرند و حتا کودکان خود را برای غرس نهال تشویق کنند. برعلاوه خانواده ها، ادارات دولتی هم باید نهال غرس کنند تا بتوانند گامی در راستای سرسبزی این ولایت بردارند”.

خشکسالی در دایکندی؛ ولایتی که بیشتر از 90 درصد باشندگان آن زراعت پیشه هستند، مشکلات بزرگ دیگری را نیز به بار آورده است.  کمبود آب آشامیدنی در برخی مواقع و کوچ دسته جمعی شمار زیادی از باشندگان مناطق مختلف این ولایت به سوی کلان شهرها، از نمونه های این مشکلات اند. با این وجود، مدیریت درست منابع آبی و ایجاد کانال های آبرسانی معیاری، تنها راه برون رفت از این مشکل خوانده شده است.

خشونت علیه زنان در دایکندی در چند سال گذشته روند افزایشی داشته است. قتل، تجاوز جنسی، بریدن بینی، شکنجه، لت و کوب، توهین و تحقیر از اعمال خشونت آمیزی اند که در سه سال گذشته بر علیه زنان در این ولایت صورت گرفته اند.

تا کنون تلاش های زیادی برای کاهش خشونت علیه زنان در دایکندی صورت گرفته اما علی رغم این تلاش ها، میزان خشونت در این ولایت کاهشی نداشته است. براساس آمار کمیسیون حقوق بشر، در تمام سال گذشته 311 مورد خشونت علیه زنان در این ولایت به ثبت رسیده اما این رقم در ده ماه سال جاری به 314 مورد افزایش یافته است.

محمد جواد دادگر رئیس کمیسیون حقوق بشر در دایکندی به خبرگزاری رها گفت که در کنار عواملی چون فقر اقتصادی، ازدواج های اجباری و افزایش میزان آگاهی زنان از حقوق شان، دسترسی محدود زنان به عدالت، آمار خشونت علیه آنان را افزایش داده است.

آقای دادگر افزود که زنان قربانی خشونت در بیشتر ولسوالی های این ولایت به عدالت دسترسی ندارند و این مساله سبب مصئونیت مرتکبان خشونت علیه زنان از مجازات و به تبع آن افزایش این خشونت ها شده است.

برخورد دوگانه ادارات عدلی و قضایی

فعالان مدنی دایکندی نیز فرهنگ معافیت از مجازات و دسترسی محدود زنان به عدالت بدلیل برخورد تبعیض آمیز مسئولان ادارات عدلی و قضایی با آنان را از عوامل اصلی افزایش خشونت علیه زنان در این ولایت می دانند.

مهدی مدبر از فعالان مدنی دایکندی می گوید:” مسئولان ادارات عدلی و قضایی این ولایت با زنان برخورد دوگانه دارند و به شکایات آنان به گونه درست رسیدگی نمی کنند. چند سال پیش رئیس دادگاه استنیاف دایکندی به یک زن قربانی خشونت گفته بود که با اجازه چه کسی می خواهد در این اداره شکایت ثبت کند”.

آقای مدبر تاکید کرد که در نهاد های دولتی دیگر مانند بخش های جنایی و ادارات دادستانی، امنیت ملی و دادگستری نیز برخورد تبعیض آمیز با زنان وجود دارد.

مقام ها در اداره محلی دایکندی اما با رد این ادعا می گویند که به قضایای خشونت علیه زنان رسیدگی کرده اند.

حبیب الله رادمنش معاون والی دایکندی گفت که تمام ارگان های عدلی و قضایی و اداره ولایت متعهد اند که با قضایای خشونت علیه زنان بگونه جدی برخورد کنند.

نگرانی اداره امور زنان

با آنکه کمیسیون حقوق بشر و فعالان مدنی دایکندی از افزایش آمار خشونت علیه زنان ابراز نگرانی کرده اند، مسئولان اداره امور زنان این ولایت اما نگران این موضوع نیستند و آن را ناشی از افزایش آگاهی زنان در مورد حقوق شان می دانند.

ذکیه رضایی رئیس این اداره می گوید که زنان به حقوق شان پی برده و به این اطمینان رسیده اند که ادارات مربوطه به شکایات شان رسیدگی می کنند، به همین دلیل شکایت های بیشتری ثبت می کنند که باعث بلند رفتن آمار می شود.

بانو رضایی همزمان از عدم مراجعه زنان قربانی خشونت به نهادهای مدافع حقوق بشر و ادارات عدلی و قضایی ابراز نگرانی کرد:”بیشتر قضایای خشونت علیه زنان در مناطق دور دست دایکندی، نه توسط دولت بلکه توسط متنفذان قومی حل و فصل می شوند”.

زمان احمدی-بامیان

ذکیه رضایی رئیس این اداره به خبرگزاری رها گفت که در تمام سال گذشته 108 مورد خشونت علیه زنان در اداره امور زنان دایکندی به ثبت رسیده اما این رقم در ده ماه سال جاری به 140 مورد افزایش یافته است.

بانو رضایی افزود که این رقم افزایش بیست درصدی آمار خشونت علیه زنان در دایکندی را نشان می دهد اما بلند رفتن آمار نشانه افزایش خشونت ها نیست:” بدلیل افزایش آگاهی زنان از حقوق شان و اطمینان آنان از اینکه در صورت مراجعه به نهادهای مربوطه به شکایات شان رسیدگی می شود، شکایت های بیشتری از سوی زنان ثبت می شود که خود باعث بلند رفتن آمار می گردد”.

افزایش آمار خودکشی زنان

دایکندی از ولایت های آرام در مرکز کشور است که در چند سال گذشته شاهد افزایش آمار خشونت علیه زنان بوده است. قتل، بریدن بینی، شکنجه، لت و کوب، توهین و تحقیر از اعمال خشونت آمیزی اند که در سالهای اخیر بر علیه زنان در این ولایت صورت گرفته است.

محمد جواد دادگر رئیس کمیسیون مستقل حقوق بشر در دایکندی می گوید که آمار خودکشی زنان در این ولایت نیز افزایش یافته است.

دادگر به خبرگزاری رها گفت که آمار اقدام به خودکشی زنان از 48 مورد در سال گذشته که چهار مورد آن منجر به مرگ قربانی شده بود، در ده ماه سال جاری به 47 مورد رسیده است که هفت مورد آن خودکشی موفق بوده است.

او با ابراز نگرانی از این موضوع اضافه کرد که در هشتاد درصد موارد ثبت شده، زنان به دلیل فقر، ازدواج های اجباری و خشونت های بیش از حد خانوادگی اقدام به خودکشی کرده اند.

افزایش آمار خشونت علیه زنان و خودکشی آنان، نگرانی نهادهای مدافع حقوق بشر در این ولایت را برانگیخته است.

آنان تا کنون برنامه های آگاهی دهی گسترده ای را برای کاهش میزان خشونت علیه زنان اجرا کرده اند اما آمار خشونت ها در این ولایت همچنان رو به افزایش است.

معترضان که پلاکاردهایی با شعارهای “حکومت، بگذار خانه یک بامیانی هم روشن شود!”، “رئیس جمهور، بامیان هم به برق نیاز دارد” و “عبور خط برق از بامیان گامی بسوی تامین عدالت اجتماعی” در دست داشتند، انحراف مسیر پروژه توتاپ را خیانت ملی خواندند.

آنان گفتند که برخی از حلقات و عناصر در درون دولت، سیاست نفی و تبعیض را در پیش گرفته اند که” انحراف عمدی” مسیر عبور پروژه توتاپ از بامیان به سالنگ توسط شرکت برشنا هم جزئی از آن است.

تظاهرات کنندگان تاکید کردند که عبور این خط برق از مسیر بامیان باعث می شود تا زمینه استخراج معادن مناطق مرکزی و ایجاد کارخانه های تولیدی در این مناطق نیز فراهم شود اما گویا برخی از سیاست گذاران با این موضوع موافق نیستند.

توتاپ، پروژه انتقال 500 کیلو ولت برق صادراتی ترکمنستان از طریق ازبکستان، تاجیکستان و افغانستان به پاکستان است.

شرکت فیشنر آلمانی که ماستر پلان برق بسیاری از کشورها را ساخته است، مناطق مرکزی از جمله بامیان را برای عبور این خط برق مناسب تخشیص داده اما اکنون برخلاف نظر متخصصان این شرکت، دولت افغانستان تصمیم گرفته است که این پروژه را از مسیر پرخطر سالنگ عبور دهد.

با این حال معترضان در دایکندی با نشر قطعنامه ای از دولت و پارلمان کشور خواسته اند که نگذارند منافع ملی، عدالت اجتماعی و برادری میان اقوام ساکن در کشور، دستخوش و بازیچه حلقات خاصی شود که با گذشتن این خط برق از بامیان موافق نیستند.

در قعطنامه آمده است:” مردم مناطق مرکزی در زمان انتخابات با حضور پر شور در پای صندوق های رای حاضر شدند و به رهبران حکومت وحدت ملی رای دادند، اکنون در بدل این آرا، دولت باید به خواست آنان مبنی بر عبور پروژه توتاپ از بامیان، پاسخ مثبت دهد”.

در جای دیگری از قعطنامه گفته شده که رهبران دولت باید عدالت اجتماعی و حقوق شهروندی مساوی را مطابق به وعده های شان در زمان مبارزات انتخاباتی در نظر بگیرند و با عبور این خط برق از سالنگ، بودجه ملی را ضایع نکنند.

معترضان در قعطنامه خود از نهادهای ملی و بین المللی مدافع حقوق بشر نیز خواستار آن شده اند تا با اعمال فشار بر دولت افغانستان از طریق هماهنگی با نهادهای کمک کننده، جلو انحراف مسیر عبور پروژه توتاپ را بگیرند.

تغییر مسیر عبور پروژه توتاپ بر خلاف نظر متخصصان، با واکنش های تند فعالان مدنی، رهبران احزاب سیاسی، ساکنان مناطق مرکزی و نمایندگان آنان درمجلس نمایندگان روبرو شده است.

پیشتر شماری از نمایندگان ولایت های بامیان، غزنی، غور، سمنگان، میدان وردک و دایکندی در یک نشست خبری در کابل گفتند که دولت در سالهای گذشته مناطق مرکزی کشور را به شکل سیستماتیک از انرژی برق محروم کرده است.

مردم بامیان نیز چند روز پیش با راه اندازی تظاهراتی، این اقدام حکومت مرکزی را مغرضانه و نادیده گرفتن حقوق  باشندگان مناطق مرکزی خواندند.

همزمان با این اعتراضات رهبران برخی از احزاب سیاسی هم سران دولت را به برخورد دوگانه و تبعیض آمیز با شهروندان کشور متهم کردند و از آنان خواستند که با عبور پروژه توتاپ از مسیر بامیان که مصون و بی خطر است، موافقت کنند.

با این حال محمد سرور دانش معاون دوم ریاست جمهوری کشور بتازگی اعلام کرده است که قرارداد این خط انتقال برق متوقف شده و نیاز به اصلاح دارد.

محمد محقق معاون دوم ریاست اجرائیه کشور نیز امروز اعلام کرد که خط برق توتاپ از سالنگ نه بلکه از بامیان خواهد گذشت.

براساس تحقیقات این نهاد رسانه ای، این محدودیت ها، احضار، بازداشت و تهدید خبرنگاران و نیز تلاش برخی از مسئولان ادارات دولتی برای سانسور خبرها و گزارش ها و خودداری از ارائه معلومات به خبرنگاران را در بر می گیرد.

نداشتن امنیت شغلی، معاش کم، ظرفیت پایین برخی از خبرنگاران، دید تجاری بعضی از صاحبان رسانه ها به خبرنگاران، خودداری موسسات خارجی و بین المللی از دادن معلومات به رسانه گران، نداشتن امنیت جانی در هنگام تردد از مسیرهای میدان وردک و پروان از دیگر مشکلاتی خوانده شده اند که خبرنگاران و آزادی بیان در بامیان و دایکندی را با تهدید های جدی مواجه کرده اند.

افزایش محدودیت ها

آزادی بیان، رشد رسانه ها و دسترسی به اطلاعات، دادخواهی های مسالمت آمیز و حرکت بی مانند مدنی در سطح افغانستان، از مهم ترین دستاوردهای رسانه گران و فعالان مدنی ولایات امن بامیان و دایکندی در یک و نیم دهه گذشته به شمار می روند.

تحقیقات مرکز هماهنگی خبرنگاران و رسانه های آزاد افغانستان اما نشان میدهد که این دستاوردهای بزرگ و با ارزش، در سالیان اخیر بویژه در سال روان با چالش ها، محدودیت ها و مخاطراتی روبرو شده اند.

هرچند در سالهای گذشته نیز خبرنگاران و فعالان رسانه ای بامیان و دایکندی با مشکلات و محدودیت هایی مواجه بودند، اما این محدودیت ها در سال جاری، بیشتر شده اند.

در آخرین مورد،  چند روز پیش معصومه مرادی والی دایکندی در نامه ای به مسئولان ادارات دولتی این ولایت دستور داده است که هیچ کدام از آنها حق ندارند بدون اجازه او با خبرنگاران صحبت کنند و یا اطلاعاتی در اختیار آنان قرار دهند.

همزمان با این دستور والی دایکندی، مسئولان در اداره محلی بامیان نیز در تلاش آن هستند که خبرها و گزارش های تهیه شده توسط رسانه گران این ولایت را فرمایشی سازند.

وضع این محدودیت ها بر آزادی بیان در بامیان و دایکندی واکنش نی (حمایت کننده رسانه های آزاد افغانستان) را نیز به دنبال داشته است.

این نهاد روز گذشته با نشر اعلامیه ای، از تشدید محدودیت آزادی بیان در بامیان و دایکندی ابراز نگرانی کرد.

خبرنگاران بامیان و دایکندی در حالی با محدودیت های تازه مواجه شده اند که براساس ماده های 34 و 50 قانون اساسی کشور، ماده 19 اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده 4 قانون رسانه های همگانی و دسترسی به اطلاعات، هیچ کسی حق ندارد تا بر حق دسترسی به اطلاعات و آزادی بیان محدودیتی وضع کند.

بر بنیاد تحقیقات مرکز هماهنگی خبرنگاران و رسانه های آزاد افغانستان، مجبور کردن یک خبرنگار به حذف گزارشش از یک وبسایت بین المللی، بازداشت سه ساعته یک خبرنگار ملی و دو خبرنگار محلی از سوی نیروهای امنیتی و تلاش برای فرمایشی سازی گزارش های خبرنگاران، از تازه ترین اقداماتی است که اداره محلی بامیان برای محدودیت آزادی بیان در این ولایت انجام داده است.

بر اساس یافته های این تحقیقات، والی های جوان و تحصیلکرده بامیان و دایکندی در برخی موارد با خبرنگاران برخورد دوگانه و تبعیض آمیز نیز داشته اند و حتی تلاش کرده اند که برخی از خبرنگاران را بر علیه سایر رسانه گران استفاده کنند.

واکنش مقام های محلی

مقام های محلی در بامیان و دایکندی، اعمال هرگونه محدودیت بر آزادی بیان و برخورد دوگانه با خبرنگاران را رد کردند.

آنان می گویند که هیچ محدودیتی در زمینه دسترسی خبرنگاران به اطلاعات وجود ندارد.

معصومه مرادی والی دایکندی به خبرگزاری رها گفت که ارسال مکتوب از سوی او به ادارات دولتی این ولایت برمبنای مکتوبی صورت گرفته است که از سوی اداره مستقل ارگان های محل به اداره محلی فرستاده شده است.

خانم مرادی افزود که دسترسی به اطلاعات حق مردم است اما شماری از رسانه های مغرض، مکتوب او را تحریف کرده اند.

در همین حال عبدالرحمان احمدی سخنگوی والی بامیان نیز ضمن  رد وضع هرگونه محدودیت بر آزادی بیان و تلاش اداره محلی برای فرمایشی سازی فعالیت های رسانه در این ولایت می گوید که والی بامیان هیچگونه محدودیتی بر آزادی بیان در این ولایت وضع نکرده است.

احمدی اما تایید کرد که والی بامیان فقط در برخی مواقع از خبرنگاران این ولایت بصورت دوستانه خواسته است که در نشر گزارش های شان مصلحت ها را در نظر بگیرند.

بامیان و دایکندی از ولایات در مرکز کشور به شمار می روند که در یک و نیم دهه گذشته شاهد کمترین خشونت ها و محدودیت ها بر علیه خبرنگاران بوده اند.

با آنهم مقام های محلی در این ولایات، هر از گاهی تلاش کرده اند که محدودیت هایی را بر آزادی بیان، فعالیت های رسانه گران و فعالان مدنی وضع کنند.

در ماه حوت/اسفند سال گذشته والی پیشین بامیان در حکمی به ادارات دولتی این ولایت دستور داده بود که بدون هماهنگی با او از مصاحبه با خبرنگاران خودداری کنند.

والی پیشین دایکندی نیز مانع اجرای برخی از حرکت های مدنی شده بود اما والی جدید این ولایت پا فراتر گذاشته و چندی پیش دو عضو شورای ولایتی و یک فعال مدنی را در مراسم گرامیداشت از سالروز ترور صادقی نیلی مورد ضرب و شتم قرار داد.

این موضوع واکنش های تند خبرنگاران، فعالان مدنی و نهادهای مدافع حقوق بشر را در بامیان و دایکندی به دنبال داشت.

آقای صادقی زاده که نماینده مردم دایکندی در مجلس نمایندگان است توسط شورشیان طالبان در ولایت میدان وردک به اسارت گرفته شده بود، اما وی پس از اینکه تقریبا 9 ساعت در اسارت این شورشیان قرار داشت توانست فرار کند.

نماینده مردم دایکندی می گوید که شورشیان طالبان وی را به مکان نامعلومی انتقال داده بودند.

آقای صادقی زاده گفت که پس از فرار از دست شورشیان طالبان، وی تقریبا هشت ساعت پیاده روی کرده تا خود را به اولین پوسته امنیتی کشور رسانیده و خود را تسلیم کرده است.

ولایت میدان وردک از جمله ولایت های تقریبا کم ثبات در کشور است که مرکز آن ولسوالی جلریز 35 کیلومتر از کابل فاصله دارد.

گفتنی است که شاهراه جلریز-کابل تاکنون شاهد گروگان گیری های بسیاری از سوی شورشیان بوده است و تاکنون نظامیان و غیرنظامیان بسیاری در این مسیر کشته شده اند.

آقای صادقی زاده نیلی به سمت ولایت دایکندی راهی بود که در شاهراه جلریز-کابل توسط شورشیان طالبان به اسارت گرفته شد، اما وی می گوید پس از 9 ساعت اسارت، توانست از اسارت طالبان فرار کند و هم اکنون حال صحی وی خوب است.

طالبان تاکنون در این خصوص چیزی نگفته اند.

مهدی مدبر از فعالان مدنی دایکندی به خبرگزاری رها گفت:” دولت مرکزی در یک و نیم دهه گذشته هیچ توجهی به ساخت و ساز سرک های دایکندی نکرده و درحال حاضر وسایل نقلیه حتی در بازار مرکز این ولایت به سختی عبور و مرور می کنند”.

آقای مدبر می گوید، نه تنها دولت مرکزی نسبت به ساخت و ساز سرکهای دایکندی بی توجه است بلکه اداره محلی نیز در سال جاری در زمینه ترمیم این سرکها که با گذشت یک ونیم دهه از تشکیل نظام جدید در افغانستان، بصورت خامه و غیر معیاری باقی مانده اند، کمکاری کرده است.

او افزود، در سالهای گذشته شهرداری دایکندی با امکاناتی که در اختیار دارد، اقدام به هموارسازی سرکهای این ولایت می کرد اما در سال روان این کار نیز صورت نگرفته است.

این فعال مدنی تاکید کرد که باشندگان دایکندی بدلیل خرابی سرکها با مشکلات بزرگی مواجه شده اند و از همین رو خواستند با کاهگل کردن سرک مقابل ساختمان ولایت، اعتراض شان به این موضوع را ابراز کنند.

این نخستین بار نیست که باشندگان و فعالان مدنی دایکندی، به عدم توجه دولت مرکزی به وضعیت بد سرکهای این ولایت اعتراض می کنند.

آنان چند سال پیش نیز در اقدامی مشابه، سرک مقابل ساختمان ولایت دایکندی را کانکریت/بتون کردند.

علی رغم این اعتراضات اما دولت مرکزی به ساخت و ساز سرکهای این ولایت توجهی نکرده و تاکنون حتی یک سانتی متر سرک در این ولایت آسفالت نشده است.

خرابی راه های مواصلاتی در این ولایت سبب بروز مشکلات زیادی برای مردم شده و حوادث جاده یی مانند واژگون شدن موترهای/خودروهای مسافربری را بشدت افزایش داده است.

واژگون شدن موترهای مسافر بری بر اثر خرابی راه ها در ولایت دایکندی، سالانه جان ده ها تن از مردم این ولایت را می گیرد.

مهدی مدبر نیز با تایید این موضوع می گوید که تنها در جریان یک هفته گذشته 6 تن از باشندگان دایکندی در نتیجه واژگون شدن موترهای مسافربری کشته شده اند.

به گفته او؛ در جریان سال گذشته نیز  واژگون شدن موترهای مسافربری بدلیل خرابی سرک ها، نزدیک به 150 تن از باشندگان دایکندی را کشته و زخمی کرده است.

دایکندی از ولایت های امن در مرکز کشور است که در یک و نیم دهه گذشته شاهد تطبیق کمترین پروژه های بازسازی و انکشافی بوده است.

فعالان مدنی دایکندی همواره با راه اندازی اعتراضات مدنی گسترده، دولت را به اعمال تبعیض برعلیه باشندگان این ولایت متهم کرده اند.

در این راستا فعالان مدنی بامیان نیز با آنان همصدا بوده اند.

فعالان مدنی بامیان در چند سال گذشته با راه اندازی حرکت های اعتراضی مانند ایجاد چوک/چهارراه الیکین، اهدای تقدیر نامه به یک خر، آب در هاون کوبیدن، فرستادن یک الیکین/فانوس به بارک اوباما، کاهگل کردن سرک بازار این ولایت و دهها حرکت مدنی دیگر، بارها دولت مرکزی را به رفتار تبعیض آمیز با ساکنان مناطق هزاره نشین و بی توجهی به بازسازی و انکشاف این مناطق متهم کرده اند.