برچسب: ناتو

در اعلامیه پیمان نظامی ناتو، که روز چهارشنبه (۹ دسمبر ۲۰۲۰) به نشر رسیده، آمده است از طرفین درگیر اکیداً تقاضا می‌شود تا برای پایان فوری خشونت و همچنان مذاکرات پیرامون آتش بس و توافق روی یک پلان سیاسی، از فرصت استفاده کنند.

در اعلامیه ناتو گفته شده است یگانه امید دست یافتن به صلح پایدار در این کشور، حل و فصل منازعه و رنج چهار دهه این کشور از طریق گفتگو و مذاکره است.

کشورهای عضو ناتو در مورد بحث پیرامون پایان احتمالی مأموریت این پیمان برای آموزش نیروهای امنیتی افغانستان به طور مشخص چیزی نگفته اند. اما آنها تأکید کرده اند که افغانستان را تنها در صورت ایجاب شرایط ترک می‌کنند.

پس منظر بحث بر سر بیرون کشیدن قطعات ناتو از افغانستان، توافقنامه ای است که حکومت ایالات متحده امریکا با گروه تندرو طالبان عقد کرده است. در این توافقنامه بیرون کشیدن همه نیروهای خارجی از افغانستان تا پایان اپریل ۲۰۲۱ به طالبان وعده داده شده است. گروه طالبان در عوض به مذاکرات بین الافغانی با حکومت افغانستان تعهد کرده و وعده داده است که خشونت در افغانستان را به گونه قابل توجهی کاهش می‌دهد.

اما به باور بسیاری از متحدان ایالات متحده امریکا در پیمان ناتو، طالبان تا هنوز به قدر کافی به تعهدات خود عمل نکرده و به همین دلیل خروج کامل نیروهای بین المللی از افغانستان تا کنون برنامه ریزی نشده است. به قول ینس استولتنبرگ، دبیر کل ناتو، تصمیم نهایی در این زمینه در ماه فبروری ۲۰۲۱ اتخاذ خواهد شد.

در حال حاضر جمعاً حدود ۱۲ هزار سرباز بین المللی در مأموریت موسوم به «حمایت قاطع» نیروهای امنیتی افغانستان را آموزش می‌دهند.

از اولین پیشرفت‌های بزرگ در مذاکرات صلح بین الافغانی در پایان ماه نوامبر امسال گزارش شد. نمایندگان طالبان و حکومت افغانستان در این مذاکرات روی طرزالعمل برای پیشبرد این مذاکرات با هم به توافق رسیدند. در پایان هفته گذشته میلادی شورای مصالحه ملی افغانستان اولین جلسه خود را برگزار کرد.

در حالی‌که ناتو می‌گوید مانند امریکا خروج شتابزده از افغانستان را ترجیح نمی‌دهد، کارشناسان افغانستان می‌گویند که ناتو و امریکا باید به تعهد شان در قبال افغانستان وفادار بمانند.

اسدالله ندیم، کارشناس نظامی به اسپوتنیک گفت:«تا امروز دولت امریکا به تمام تعهدات خود به دولت افغانستان پابند بوده، و هیچ نشانه های از ابراز نظر های رسمی مقامات امریکا مبنی بر قطع تعهدات وجود ندارد. بنا تا سال 2024 نشانه های زیادی وجود دارد که آنها پابند خواهد بود».

به گفتهٔ این کارشناس افغان، حضور نیرو های امریکایی یگانه دلیل بر ادامه جنگ در افغانستان نیست. وی افزود:«جنگ در افغانستان علت های زیادی دارد تنها موضوع حضور خارجی ها نیست، اگر امریکایی ها به گونه یک جانبه در توافق با طالبان افغانستان را ترک کنند، در آن صورت طالبان جرات بیشتر کسب کرده و امیدواری شان بر راه حل نظامی بیشتر میگردد و کمک به صلح نمی کند با خروج نیروهای امریکایی طالبان از لحاظ نظامی قوی میشوند و به صلح دلچسپی نشان نخواهند داد».

مسعوده کروخیل، عضو مجلس نمایندگان افغانستان نیز می‌گویند پایبندی امریکا به تعهداتش در قبال افغانستان، نه تنها به نفع افغانستان است بلکه به نفع منطقه و جهان می باشد. وی گفت:«بدون شک افغانستان نیروهای خارجی و امریکایی را برای همیشه در افغانستان خواستار نیست اما تهدیدات که در حال حاضر در منطقه موجود است حضور گروه های تروریستی و افراط گرایان در منطقه نه تنها اینکه امنیت افغانستان را برهم خواهد زد بلکه امنیت منطقه و جهان را نیز به خطر روبرو خواهد کرد یعنی امریکا باید یک خروج بسیار مسوولانه از افغانستان داشته باشد وضعیت را بررسی کند و مطابق به وضعیت از افغانستان خارج شود»

او می‌گوید طالبان نیز باید آتش‌بس را بپذیرند:«نیرو های خارجی با مبارزه علیه تروریزم کار داریم و طالبان باید آتش بس را قبول کنند و بپزیرند و این به نفع شان است به خاطر اینکه آنها نیز حق زندگی کردن را دارند، و به همین شکل نظامیان و افراد ملکی نیز حق زندگی کردن را دارند، اما باید ما متوجه باشیم که منطقه پر از گروپ های افراطی است که آنها از سوی کشور های منطقه حمایت میشوند این یک تهدید بزرگ به افغانستان است و طالبان باید جدا این موضوع را متوجه باشند و مطمین باشند که نمی توانند طالبان با همان نیروهای که میخواهند مبارزه کنند این قابل پزیرش نیست و آنها شاید به یک وضعیت روبرو شوند که تاوان آنرا مردم افغانستان و طالبان خواهند داد».

خالد سادات، کارشناس سیاسی نیز خروج نیروهای امریکا و ناتو را به معنای پایان جنگ در افغانستان نمی‌داند. وی گفت:«از نگاه روایتی جنگ، من فکر میکنم که یک نقطه مثبت و باید به خروج نیروهای امریکایی در افغانستان جنگ کاهش پیدا کند، اما این مسله متاسفانه در عمل نیست چون از هر منطقه که این نیروها رفته جنگ بیشتر شده و تشدید یافته است. شما شاهد جنگ هلمند، ارزگان، بدخشان استید اگر امریکایی ها به شکل زودهنگام از افغانستان خارج شوند و به یک تفاهم ملی نرسند ما با یک حالت مبهم روبرو خواهیم شد و این باعث کاهش جنگ نخواهند شد».

ینس استولتنبرگ دبیرکل ناتو، روز دوشنبه (۳۰ نومبر) در یک نشست مجازی به خبرنگاران اعلام کرد که علیرغم تصمیم ایالات متحده برای کاهش شمار نیروهای نظامی خود در افغانستان،پیمان اتلانتیک شمالی “ناتو” قصد ندارد نیروهای خود را به طور کامل از افغانستان خارج کند.

اسپوتنیک

درحالی که جنایات نظامیان استرالیایی در افغانستان با تایید موارد متعدد و مستند از قبیل عطش‌ خون‌ریزی و رقابت بر سر کشتن، رفتار غیرانسانی و غیرضروری با زندانیان و بریدن گلوی زندانیان و غیرنظامیان بار دیگر در صدر روزنامه ها و رسانه‌های جهان قرار گرفته است؛  با انتشار برگ جدیدی از رفتار غیرانسانی این نظامیان،گاردین تصویری را منتشر کرد که در آن نیروهای ویژه ارشد استرالیایی از پای یک قربانی افغان مشروب می‌خورند.

این نشریه انگلیسی نوشت تعدادی از تصاویر به دست آمده توسط آن‌ها نشان می‌دهد که یک نظامی ارشد استرالیایی، که هنوز نیز در حال خدمت است، در حال نوشیدن مشروب از داخل پای مصنوعی یک افغان کشته شده در داخل پایگاه نیروهای ویژه استرالیا در «ترینکوت» پایتخت ولایت ارزگان است.

گاردین تصویر دیگری را نیز منتشر کرد که در آن ظاهراً 2 نظامی استرالیایی در حال رقص با این پا هستند.

این نخستین تصویری است که گزارش‌های قبلی درباره استفاده از پای مصنوعی قربانیان افغان به عنوان ظرف آشامیدنی نظامیان استرالیایی را تایید می‌کند.

برخی نظامیان استرالیایی می‌گویند این عمل بطور گسترده توسط افسران رده بالا تحمل می‌شد و حتی برخی از نظامیان ارشد نیز آن را انجام می‌دادند.

گفته می‌شود این پای مصنوعی متعلق به یک فرد مظنون به عضویت در گروه طالبان است که در حمله نیروهای استرالیایی کشته شده بود اما ژنرال آنگس کمپبل، رئیس ستاد ارتش استرالیا، اخیراً با تایید کشتار غیرقانونی غیرنظامیان و زندانیان افغان اعتراف کرد که در بسیاری موارد، نظامیان استرالیایی در کنار فرد کشته شده اسلحه و بی‌سیم قرار می‌دادند تا در توجیه برای این کشتار وانمود کنند که افراد در عملیات نظامی کشته شدند.

ارتش استرالیا درحالی گوشه‌ای از جنایات نظامیانش در افغانستان را تایید کرده که در دو دهه اخیر همه نیروهای خارجی بویژه نظامیان آمریکایی مرتکب جنایات جنگی شده‌اند اما آمریکا با قُلدری از بررسی جنایات نظامیانش در افغانستان جلوگیری کرده است.

تاکنون تلاش‌های دیوان کیفری بین‌المللی برای رسیدگی به جنایات جنگی آمریکا و ناتو در افغانستان با لغو روادید دادستان پرونده افغانستان، هشدار برای بازداشت وی و دیگر کارکنان دادگاه که در این پرونده دخیل باشند و نیز توقیف و بلوکه کردن دارایی‌ها و اموال این دادگاه در آمریکا و اعمال تحریم علیه آن مواجه شده است.

دبیر کل ناتو در بیاناتی در مورد برنامه های کشور های عضو پیمان اتلانتیک شمالی برای ادامه حضور نظامی در افغانستان گفت بهای خروج از افغانستان به خطر انداختن دستاوردهای ماست.

ینس استولتنبرگ دبیرکل ناتو، روز گذشته(دوشنبه 30 نوامبر) در یک نشست مجازی به خبرنگاران اعلام کرد علیرغم تصمیم ایالات متحده برای کاهش شمار نیروهای نظامی خود در افغانستان، پیمان اتلانتیک شمالی “ناتو” قصد ندارد نیروهای خود را به طور کامل از افغانستان خارج کند.

استولتنبرگ با ذکر این نکته که یک گفتگوی تلفنی “عالی” با بایدن داشته و دربارهٔ افغانستان نیز صحبت کرده، گفت: «بهای ماندن در افغانستان، البته درگیری نظامی است. اما بهای خروج، به‌خطر انداختن دستاوردهای ما در آنجاست.»

دبیر کل ناتو گفت، پس از آن‌که جوبایدن رئیس جمهور منتخب آمریکا مراسم تحلیفش را به جا آورد، از او دعوت می‌کند تا برای شرکت در یک اجلاس این پیمان به بروکسل بیاید و در مورد حضور آینده در افغانستان ارزیابی‌اش را شریک کند.

وی گفت جامعه جهانی نباید اجازه دهد که افغانستان بار دیگر لانه امن برای تروریستان بین‌المللی شود.

دبیر کل ناتو در این مورد گفت: «ایالات متحده شمار نیروهای خود را در افغانستان کاهش می دهد. با این وجود ، مأموریت آموزشی ناتو “پشتیبانی قاطع” در تنظیمات قبلی ادامه خواهد یافت ، کشورهای اروپایی ناتو و کشورهای همکار قبلاً حفظ نیروهای خود را تأیید کرده اند».

دبیرکل ناتو تأکید کرد پس از حاصل شدن اطمینان از این‌که طالبان به تعهدات‌شان عمل کنند و با کاهش خشونت‌ها، آتش‌بس را بپذیرند، خروج نیروها خیلی زمان زیاد نخواهد گرفت.

 استولتنبرگ افزود، سوال در مورد شمار نظامیان باقی مانده در افغانستان در آینده نزدیک مشخص خواهد شد.

پیش از این کریستوفر میلر سرپرست وزارت دفاع آمریکا گفته بود به دستور رئیس جمهور دونالد ترمپ شمار سربازان کشورش در افغانستان تا نیمه‌های ماه جنوری از 4500 به 2500 تن کاهش خواهد یافت.

تصمیم‌گیری بر سر حضور نیروهای ناتو در افغانستان از مسائل مهم این روزهای این ائتلاف نظامی است، چرا که پس از تصمیم ترامپ مبنی بر خارج کردن بخش عمدهٔ نیروهای آمریکایی از این کشور تا 15 جنوری ، باقی اعضای ناتو تلاش دارند تا حضور نیروهای این پیمان را در افغانستان حفظ کنند.

پیمان امنیتی دریای اتلانتیک شمالی یا ناتو می‌گوید زنان افغانستان نقش محوری در ایجاد صلح پایدار در این کشور دارند.

این سازمان در یک ریشته توییتی روز (دوشنبه، ۳ قوس) گفت نقش زنان افغان در ترکیب هیئت مذاکره‌کننده دولت به عنوان اعضای فعال جامعه مدنی، به نمایندگی از همه اقشار جامعه گفت‌وگو می‌کنند.

به گفته این پیمان، برای پایداری روند صلح، ضمن حمایت از حاکمیت قانون، باید از حقوق زنان و اقلیت‌های مذهبی نیز حفاظت شود.

سازمان ناتو تاکید کرد نباید صدای زنان افغان را ناشنیده گرفت، زیرا آنان بخشی بزرگی از جامعه را تشکیل می‌دهند.

این پیمان علاوه کرد ناتو برای تامین و رسیدن به صلح پایدار، زنان افغانستان را حمایت می‌کند.

این گفته‌ها در حالی مطرح می‌شود که گزارش‌های تایید ناشده خبر از شکست بن‌بست در مذاکرات قطر می‌دهند.

به گفته برخی منابع، هیئت‌های مذاکره‌کننده دولت و گروه طالبان روی چهارچوب گفت‌وگوهای صلح در دوحه به توافق رسیده‌اند.

این منابع افزوده اند هیئت‌های گفت‌وگو کننده دولت و طالبان توافق کرده‌اند تا در چهارچوب مذاکرات دوحه، توافق‌نامه صلح آمریکا با طالبان، رضایت سازمان ملل متحد و خواسته‌های شهروندان افغانستان اصل قرار گیرند.

همچنان گفته‌شده معصوم استانکزی، رئیس هیئت گفت‌وگو کننده دولت و سلام رحیمی، مشاور رئیس‌جمهور در یک سفر اعلام‌نشده به کابل آمده‌اند تا رضایت رئیس‌جمهور غنی را به دست آورند.

گزارش‌هایی که هنوز از سوی هیچ یک از طرف‌های گفت‌وگو کننده، تایید یا رد نشده‌اند.

تحفه‌ی امریکایی‌ها به طالبان شدت‌گرفتن جنگ و کم‌رنگ‌شدن صلح است؟
رییس‌جمهور ترامپ چگونه به صورت ناگهانی در هفته‌های اخیر تصمیم خروج زودهنگام نیروهای امریکایی را روی دست گرفت. هم‌زمان با این‌که هیئت مذاکره‌‌کننده‌ی دولت افغانستان و طالبان در قطر سرگرم گفت‌وگو استند. طالبان در میز مذاکره حضور دارند؛ اما حملات و جنگ ادامه دارد.
پیش از انتخابات ریاست‌جمهوری ۳ نوامبر در ایالات متحده‌ی امریکا؛ دونالد ترامپ در تویتی گفت: نیروهای امریکایی‌ای که در چارچوب نیروهای ناتو در افغانستان خدمت می‌کنند، تا اول کریسمس به خانه بر می‌گردند. یک هفته بعد از آن رییس‌جمهوری، مارک اسپیر وزیر دفاع را به دلیل مخالفت با خروج نیروها برکنار کرد. پنتاگون در ۱۷ نوامبر اعلام کرد که ۴۵۰۰ سرباز باقی‌مانده‌ی امریکایی در افغانستان را به ۲۵۰۰ تن کاهش خواهد داد. این روند تا۱۵ جنوری -۵ روز پیش از رسیدن جو بایدن به دفتر ریاست‌جمهوری- تکمیل خواهد شد.
برای افغانستانی‌ها این آخرین انتظار است که چگونه سیاسیون امریکا می‌توانند روی تقسیم‌اوقات در میدان جنگ تاثیر بگذارند. جنگ با گروهی که امریکا در ۲۰۰۱ به دلیل پناه‌دادن القاعده آن را سرنگون کرد.
برای برخی‌ها گفت‌وگوهای دوحه، تصمیم عجولانه برای پایان‌دادن به جنگ طولانی امریکا و نتیجه‌ی ناگوار برای آینده‌ی افغانستان است.
فوزیه کوفی، عضو هیئت گفت‌وگوکننده، می‌گوید که در جریان گفت‌وگو فشار جدی‌ای از طرف امریکایی‌ها وجود دارد که هیچ کمکی به روند مذاکره نمی‌تواند. خانم کوفی گفته است که امریکایی‌ها، در این جنگ ماندنی نیستند؛ اما می‌دانیم خروج مسوولانه می‌تواند منجر به کاهش خشونت‌ شود.

نگرانی ناتو
ناتو نگرانی جدی خود را در این مورد ابراز کرده است. ینس ستونبرگ، منشی عمومی ناتو، هم‌زمان با اعلام خروج نیروها از افغانستان گفت: اکنون ما با یک تصمیم دشوار مواجه استیم، ما نزدیک به ۲۰ سال در افغانستان بودیم، شرکای ناتو می‌خواهند تا زمان نیاز در این‌جا باقی بمانند. خروج نابه‌هنگام هزینه‌ی هنگفتی به دنبال خواهد داشت.
او افزود که نگرانی از تبدیل‌شدن دوباره‌ی افغانستان به پناگاه امن‌ تروریستان -که بالای ملت‌های ما حمله کنند- وجود دارد.
خانم کوفی، می‌گوید که تاکید امریکا به خروج از افغانستان فضا را به طالبان طوری فراهم کرده است که آنان احساس می‌کنند در جنگ برنده شده ‌اند. طالبان باورمند شدند که در میز مذاکره چیزی به دست نمی‌آورند و میدان جنگ را داغ نگه ‌می‌دارند.
‌‌
توافق‌نامه‌ی امریکا-طالبان
پس از سال‌ها چانه‌زنی و گفت‌وگو، طالبان و امریکا در فبروری گذشته توافق‌‌نامه را امضا کردند. در متن این توافق‌نامه روی آزادی ۵۰۰۰ زندانی طالبان برای اعتمادسازی و تعهد طالبان برای جلوگیری استفاده از خاک افغانستان توسط گروه‌های تروریستی و هم‌چنان آغاز گفت‌وگوهای داخلی که یک ماده‌ی آن آتش‌بس است، تاکید شده است.
امریکایی‌ها در این مورد پیش‌شرط‌های داشته اند و گفته اند؛ در صورتی که طالبان ۸۰ درصد خشونت‌ها را کاهش بدهند، نیروهای امریکایی به اساس تقسیم‌اوقات از پیش تعیین‌شده به بیرون‌شدن ادامه می‌دهند؛ اما زمانی خروج از افغانستان ادامه دارد که طالبان خشونت‌ها را در سراسر کشور افزایش داده اند که در نتیجه‌ هزار‌ها تن کشته و ده‌ هزار دیگر بی‌جا شدند.
امریکایی‌ها شاهد حملات موتربمب طالبان بر افراد غیرنظامی بودند؛ اما روند خروج را تعطیل نکردند. در ماه اخیر، زمانی که طالبان حملات را برای تصرف لشکرگاه مرکز ولایت هلمند را راه‌اندازی کردند، از نیروهای بین‌المللی برای عقب‌زدن آنان درخواست شد.
یکی دیگر از حملات شدید طالبان بر ولایت کندهار بود که نزدیک به ۳۵۰۰ طالب در آن اشتراک داشتند و از نیروهای امریکایی برای عقب‌زدن کمک خواسته شد. فرمانده‌ی پولیس گفته است؛ در صورتی که حملات هوایی نباشد، طالبان حملات را متوقف نمی‌کنند.

همه‌ی طالبان ترامپ را دوست دارند
مقامات غربی در کابل گفته اند؛ طالبان از این‌ که ترامپ در انتخابات ببازد، خیلی ناراحت به نظر می‌رسند؛ زیرا ترامپ خواهان خروج است و هیج توجهی به این موضوعات ندارد. آن‌ها ترامپ را دوست دارند و هردو طرف بدون درنظرداشت شرایط به خروج پافشاری می‌‌کنند. کاهش نیروها به ۲۵۰۰ سرباز امریکایی در افغانستان خیلی دشوار است. کاهش بیش از حد نیروها، نه تنها بحث کمکی دارد؛ اما برای کسی که در صفوف این نیروها کار می‌کند، هم‌کاری با نیروهای افغانستان را سخت می‌سازد. در حقیقت توافق‌نامه‌ی‌ شکننده‌ی قصر سپید با طالبان و خروج نیروهای امریکا، موقف اشرف غنی را در میز گفت‌وگوهای قطر ضعیف می‌کند. یکی از گزینه‌های که منجر به برکنای اسپر شد، همین موضوع بود. او به صورت مخفیانه گفته بود که خروج سریع منجر به افزایش حملات طالبان می‌شود.
جان آلن، فرمانده‌ی پیشین نیروهای ناتو در ۲۰۱۳، گفته است که این (برکناری اسپر) سیاسی بوده و هیچ گزینه‌ی تخنیکی وجود نداشته است.

بحث در میان طالبان
رهبران طالبان در دوحه به ایجاد یک راه‌حل و توقف جنگ موقف روشن نداشته اند و بیش‌تر تاکید شان بر نظام است که پس از سال ۱۹۹۰روی دست داشتند. در آن زمان زنان در خانه‌ها قفل شدند و دختران از آموزش بازماندند. اکنون در میان رهبران طالبان باورمندی بر این است که توافق دوحه سند برنده‌شدن آنان در جنگ است.
میشل سمبل، کارشناس افغانستانی در دانشگاه بلفاست، می‌گوید که طالبان هنوز به برنده‌شدن از طریق جنگ پافشاری دارند و هیچ قدمی برای ایجاد راه ‌حل سیاسی بر نداشته اند.
او گفت؛ در صورتی که نیروهای امریکایی به ۲۵۰۰ تن کاهش بیابد در فصل تازه‌ی جنگ ( فصل بهار) طالبان برنده‌شدن از طریق جنگ را نسبت به گفت‌وگو ترجیح می‌دهند. یک گزینه‌ی روی دست طالبان، ایجاد حکومت عبوری است که ممکن با حمایت امریکا و اقشار مختلف باشد؛ اما ادامه‌ی جنگ به معنای تک‌روی طالبان است که مردم را فراموش کرده و در نهایت منجر به یک جنگ داخلی دیگر خواهد شد.
میشل گفت که این فراموش نمی‌شود که در دوحه برای طالبان می‌گویند: حمله نکنید، این کار را نکنید؛ اما آنان چون فکر می‌کنند برنده استند، به حملات ادامه می‌دهند؛ اما امریکا به ‌جای سرعت‌دادن به خروج، می‌تواند از روش‌های متفاوت جنگ و صلح استفاده کرده و برای ایجاد یک راه ‌حل سیاسی معقول پیش بروند.

منبع: مجله کریستین ساینس مانیتور

مترجم: ابوبکر صدیق

براساس برخی گزارش‌ها، پنتاگون برای اجرای دستور احتمالی ترامپ برای خارج ساختن هزاران سرباز آمریکایی از افغانستان، عراق و سومالی تا قبل از 20 جنوری آماده می‌شود.

 وزارت دفاع آمریکا براین باور است که دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور طی روزهای آتی به مقام‌های نظامی دستور کاهش نیروها در افغانستان از 4500 تن به 2500 تن و در عراق از 3000 نیرو به 2500 نیرو تا 15 جنوریرا ابلاغ خواهد کرد. شمار سربازان آمریکایی مستقر در عراق پیش از ماه سپتامبر 5200 نفر بود.

او تصمیم دارد پیش از پایان دوره زمامداری خود به یکی از وعده‌های انتخاباتی خود در سال 2016 عمل کند. دوره زمامداری ترامپ روز 20 ژانویه رسما به پایان می‌رسد.

باید یادآور شد که مسئولان کشورهای عراق و افغانستان و همچنین متحدان آمریکا در پیمان دفاعی ناتو، ناخشنودی خود را از عقب‌نشینی سربازان آمریکایی از این دو کشور ابراز داشته‌اند.

رنگین دادفر سپنتا، مشاور امنیت ملی افغانستان خروج سریع و شتابزده نیروهای آمریکایی از افغانستان را اقدامی خطرناک برای امنیت آن کشور خوانده است. ژان-ایو لودریان، وزیر امور خارجه فرانسه نیز مخالفت خود را با چنین تصمیمی اعلام کرده است.

بنا بر اظهارات ینس استولتنبرگ، خروج هماهنگ نشده سربازان آمریکا از افغانستان و عراق می‌تواند برای سربازان و نیروهای نظامی دیگر کشورهای عضو ناتو خطرناک باشد.

کاخ سفید برعکس اعلام کرده است کاهش شمار سربازان آمریکایی مستقر در افغانستان به درخواست وزارت دفاع صورت می‌گیرد. باید یادآور شد که سپردن پنتاگون به کریستوفر میلر و برکناری مارک اسپر، به چنین گمانه‌زنی‌هایی دامن زده بود.

رئیس جمهور  غنی پیروزی جو بایدن، نامزد حزب دموکرات امریکا، و کاملا هریس معاون وی را در انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده امریکا تبریک گفت و خاطرنشان کرد ایالات متحده شریک بنیادی افغانستان است و کابل خواهان ادامه و تعمیق همکاری های چند لایه و  استراتزیک خود با امریکا به شمول مبارزه با تروریزم و استقرار صلح در افغانستان می باشد.

داکتر عبدالله عبدالله، رئیس شورای عالی مصالحه ملی، نیز به بایدن به خاطر پیروزی بزرگش و مردم  امریکا به دلیل حضور گسترده و تاریخی شان در انتخابات تبریک گفت.

حامد کرزی، رئیس جمهور پیشین افغانستان، هم پیروزی بایدن و کاملا هریس را تبریک گفت و افزود:« بایدن خواستار اتحاد و التیام برای امریکا شده است، یک خواسته درست برای یک هدف عالی.»

کرزی گفت:«ما خواستار شرایط مشابه البته به روشی عمیق تر برای افغانستان هستیم.»

وی ابراز امیدواری نمود سیاست و ارتباطات دولت بایدن در افغانستان به طور کامل روی استقرار صلح و ثبات در افغانستان تمرکز کند.  

این در حالی ست که حکومت افغانستان روز شنبه اعلام کرد همکاری استراتژیک افغانستان و ایالات متحده امریکا بر منافع متقابل استوار است و نتیجه انتخابات ریاست جمهوری امریکا تغییر عمده ای در سیاست افغانستان در قبال امریکا ایجاد نخواهد کرد.

صدیق صدیقی، سخنگوی رئیس جمهور غنی، گفت:«اصول همکاری ما در نوزده سال گذشته همواره بر درکی استوار بوده که هر دو دولت و مردم دو کشور در منافع کلی خود داشته اند. بدون شک هر دولتی که در امریکا سرکار بیاید افغانستان متحد امریکا باقی خواهد ماند.»

در افغانستان این باور شکل گرفته که با پیروزی جو بایدن در انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده امریکا تغییراتی در سیاست واشنگتن نسبت به پروسه صلح و خروج نیروهای امریکایی از افغانستان ایجاد خواهد شد.

منتقدان می گویند تداوم جنگ امریکا در افغانستان یکی از اشتراکات اصلی ست که سبب ایجاد توافق میان سیاسیون امریکا در قبال جنگ و صلح در منطقه شده است.

به باور این منتقدان تعیین اینکه آیا با مشخص شدن برنده انتخابات ریاست جمهوری امریکا تغییر عمده ای در سیاست امریکا نسبت به افغانستان رخ می دهد نامشخص است.

توافق صلح امریکا-طالبان

پس از نزدیک به هجده ماه مذاکره، امریکا و طالبان سرانجام در تاریخ 29 فبروی سال جاری میلادی یک توافق صلح امضاء کردند که راه خروج نیروهای امریکایی از افغانستان را فراهم کرد و طالبان تعهد سپردند از خاک افغانستان علیه امریکا و متحدانش تهدیدی صورت نگیرد.

براساس این توافق نامه امریکا متعهد شده طی چهارده ماه آینده تمام نیروهایش را از افغانستان بیرون بکشد و سیزده هزار نیروی امریکایی که در حال حاضر در افغانستان مستقر هستند در عرض 135 روز باید به 8600 تن کاهش یابد. ناتو و دیگر نیروهای ائتلاف نیز در همین بازه زمانی سطح نیروهایشان در افغانستان را کاهش خواهند داد.

طبق بخش دیگری از توافق نامه صلح امریکا و طالبان، 5 هزار زندانی طالبان باید از زندان حکومت افغانستان رها شوند، مذاکرات بین الافغانی آغاز گردد و طالبان  ارتباط خود با القاعده را قطع کند.

در این راستا دولت افغانستان به عنوان پیش شرط آغاز مذاکرات بین الافغانی 5 هزار و 600 زندانی طالبان را رها کرد.

هیات های مذکره کننده حکومت افغانستان و طالبان به دوحه قطر رفتند و با وجود گذشت نزدیک به دو ماه هنوز روی تعیین چارچوب و اجندای مذاکرات رسمی به توافق نرسیده اند. طی دو ماه گذشته گروه های تماس دو طرف نزدیک به ده نشست برگزار کرده اند اما هنوز روی موضوعات جنجالی که مانع شروع مذاکرات رسمی شده، نرسیده اند. به باور بسیاری این مذاکرات یک فرصت تاریخی برای پایان جنگ و خونریزی چند ده ساله در افغانستان می باشد.

گروه های تماس دو طرف روی هجده مورد از بیست مورد اصول پروسه به توافق رسیده اند و تنها دو مورد اختلاف وجود دارد: طالبان خواهان پیش برد و حل منازعات براساس مذهب حنفی شده اند و می خواهند توافق این گروه با طالبان مبنای گفت و گوها قرار گیرد، موضوعاتی که به مذاق حکومت افغانستان خوش نیامده است.

گفت و گو میان تیم های مذاکره کننده حکومت و طالبان از 12 سپتامبر در دوحه قطر آغاز شده بود.

نیروهای امریکایی تا پایان سال جاری میلادی افغانستان را ترک می کنند

دونالد ترامپ در 22 اکتبر و در جریان یکی از سخنرانی های انتخاباتی اش در کاستونیا، کرولینای شمالی، گفته بود نوزده سال در افغانستان کافی ست. ترامپ در اوایل ماه میلادی جاری نیز گفته بود تا کریسمس پیشرو تمام سربازان امریکایی باید به خانه برگردند.

به نقل از رسانه هندی «دی هندو»، ترامپ در آن سخنرانی تاکید کرده بود:«هرگز چیزی شبیه این نداشتیم: هدر دادن سرمایه و خون سربازان امریکایی در جنگ های فراموش شده و بی پایان در کشورهایی که شما حتی نامشان را هم نشنیده اید. و تمام سربازان به خانه بازخواهند گشت. شما این را می دانید، درست است؟ امیدوارم هیچ کس مخالفت نکند.»  

ماه گذشته نیز ترامپ گفت امریکا نیروهایش در افغانستان را به زودی به 4 هزار تن کاهش خواهد داد.

از سویی هم ناتو 12 هزار نیرو در قالب ماموریت حمایت قاطع در افغانستان دارد.

جنرال ینس استولتنبرگ، دبیر کل ناتو، نیز پس از اظهارات ترامپ در کنفرانس خبری پیش نشست وزرای کشورهای عضو ناتو در بروکسل گفت ناتو از توافق صلح امریکا و طالبان و مذاکرات بین الافغانی دوحه حمایت می کند اما طالبان باید به تعهداتش عمل کند.

به هر صورت اگرچه گفته می شود که جو بایدن هم مانند ترامپ با حضور نیروهای امریکایی در افغانستان مخالف است اما اینکه در آینده چه تصامیمی قرار است در دولت بایدن در مورد ا فغانستان اتخاذ شود را گذشت زمان نشان خواهد داد.

آنچه امروز در حال اتفاق افتادن است فضایی مملو از نگرانی و ابهام است: از یک طرف تیم های مذاکره کننده حکومت و طالبان در دوحه به بن بست خورده اند، از طرف دیگر طالبان حملات تهاجمی و انتحاری خود را در افغانستان افزایش داده اند و از سوی دیگر ترامپی که با طالبان پیمان صلح امضا کرده بود کاخ سفید را ترک خواهد کرد.

جنرال جان دیدریک، فرمانده فرماندهی مشترک انتقال امنیت برای افغانستان، گفت ایالات متحده تا اینجای سال جاری میلادی به ارزش 600 میلیون دالر به ارتش افغانستان کمک های نظامی کرده است.

جنرال دیدریک افزود:« ما به عنوان بخشی از تعهدمان به دولت افغانستان، وزارت دفاع و نیروهای امنیتی در حدود 1600 نوع مختلف از وسایل نقلیه جنگی به شمول 250 هاموی، حدود1600 عینک دید درشب، 10 هلی کاپتر و 4 هواپیما را فراهم کرده ایم.»

وی اضافه کرد خشونت طالبان بسیار بالا است بنابراین عمیلیات های مشترک با نیروی های امنیتی و دفاعی افغانستان برای رفع تهدیدات افزایش می یابد. این جنرال امریکایی گفت:« ما به حمایت خود از نیروی های امنیتی و دولت افغانستان ادامه می دهیم و براساس پیمان استراتژیک کابل-واشینگتن از آنها دفاع خواهیم کرد. وقتی خشونت ها بالا می رود، عملیات ها، پشتیبانی و حملات هوایی ما برای حمایت از نیروهای امنیتی و دفاعی افغان نیز شدت خواهد گرفت. ما حملات و عملیات ها را مطابق با توافقنامه ی ایالات متحده-طالبان راه اندازی می کنیم و ادامه هم خواهیم داد.»

در پاسخ به سوال در مورد خروج نیروی های خارجی از افغانستان جان دیدریک گفت که خروج نیروی های امریکایی از افغانستان مسوولانه انجام خواهد شد.

جان دیدریک در ادامه صحبت هایش درمورد بسته شدن برخی از پایگاه امریکا گفت:« شما با خبر هستید ما چند یایگاه را بسته ایم…ما به دنبال یک خروج مسوولانه هستیم. ما به 4500 سرباز تقلیل یافته ایم اما همچنان به اشکال مختلف دولت و نیروی های امنیتی افغانستان را حمایت کنیم.

جان دیدریک در انتها به متعهد بودن  امریکا و ناتو نسبت به حمایت از وزارت های امنیتی و دولت افغانستان نیز اشاره کرد.

سفارت امریکا، پیمان نظامی ناتو و اتحادیه اروپا به طور جداگانه حمله تروریستی شام روز گذشته در غرب کابل را محکوم نمودند و بر برقراری آتش‌بس تأکید کردند.
استفانو پونتیکوروو نماینده ارشد ملکی ناتو در افغانستان ضمن ابراز همدردی با خانواده‌های قربانیان این حادثه، گفت: «گرفتن جان جوانان بی‌گناه هرگز قابل پذیرش نیست».
راس ویلسون کاردار سفارت امریکا در کابل نیز ضمن محکوم نمودن این حمله، گفت مردم افغانستان آینده صلح‌آمیز می‌خواهند و خشونت را رد می‌کنند.
رولاند کوبیا، نماینده ویژه اتحادیه اروپا در افغانستان نیز در توییتی گفت این حملات «به اصطلاح کاهش خشونت» را نشان می‌دهد.
وی تأکید کرد: «کافی است دیگر. با وحدت کامل جامعه جهانی و فشارهای گسترده، باید آتش‌بس فوری که خواست تمام مردم افغانستان است، برقرار گردد».
گفتنی است در حمله تروریستی روز گذشته بر یک مرکز آموزشی، دست‌کم ۲۹ تن کشته شده و بیش از ۷۰ تن دیگر زخمی شدند.

دبیرکل ناتو با اشاره به شکننده بودن مذاکرات میان افغانی در دوحه گفت با وجود شکننده بودن، مذاکرات فرصت خوبی برای تامین صلح در افغانستان است.
ینس استولتنبرگ دبیرکل ناتو روز گذشته (جمعه، ۲ عقرب) در پایان نشست وزیران دفاع این سازمان گفت «چند ماه آینده برای افغانستان سرنوشت ساز است. هر چند مذاکرات در دوحه شکننده است، اما این از چند نسل به این سو فرصتی خوبی برای صلح می‌باشد».

دبیرکل ناتو گفت همه افغان‌ها از این فرصت تاریخی باید استفاده کنند. ناتو از پروسه صلح افغانستان حمایت می‌کند.
او گفت، وضعیت امنیتی در افغانستان وخیم است و لازم است که طالبان، سطح خشونت را کاهش دهند، تا زمینه برقراری آتش‌بس فراهم شود.
استولتنبرگ همچنین بیان کرد «آنها (طالبان) باید روابط شان را با القاعده و تمامی گروه‌های تروریستی قطع کنند تا افغانستان بار دیگر به کشوری مبدل نشود که از آنجا حمله‌های تروریستی بر کشورهای ما صورت گیرد».
او افزود نیروهای نظامی ناتو برای مبارزه با تروریزم بین‌المللی به افغانستان رفته و خروج آنها هم مرتبط به وضعیت و شرایط است.
این در حالیست که حدود چهل روز از آغاز مذاکرات بین الافغانی می‌گذرد، اما با وجود نشست‌های متعدد بین طرفین، هیچ توافقی تاکنون حاصل نشده است.
گفته می‌شود مبنا قرار دادن توافق امریکا با طالبان و مذهب حنفی به عنوان مبنای مذاکرات بین الافغانی دوحه، از دلایل اختلافات بین طرفین است.
در همین حال که مذاکرات در دوحه جریان دارد، جنگ شدید بین نیروهای دولتی و طالبان در نقاط مختلف افغانستان نیز، صدها قربانی از هر دو طرف گرفته است.

عطا محمد نور رییس اجرایی جمعیت اسلامی در سفر به دهلی‌نو با مقامات آن کشور در رابطه به آینده افغانستان، مذاکرات صلح و ارزش‌های به دست آمده در ۱۹ سال پسین صحبت کرد.

آقای نور در گفت‌وگوی ویژه با «اندیاتودی» تاکید نمود اگر وضعیت خراب شود، علیه طالبان و تروریزم بین‌المللی مقاومت خواهد نمود.
عطامحمد نور رییس اجرایی حزب جمعیت اسلامی، در صحبت با رسانه‌های هندی پیرامون روند صلح، طالبان، نقش هند و پاکستان، حضور نیروهای امریکایی در افغانستان و آینده کشور بحث و تبادل نظر نموده است.

آقای نور در رابطه به وضعیت افغانستان گفت وضعیت امنیتی کشور خوب نیست و جنگ در بخش‌هایی از کشور جریان دارد.
وی با اشاره به اینکه توافق امریکا و طالبان خشونت‌ها را در کشور کاهش نداده، گفت:‌ «ما جوانان، مردان و زنان و کودکان خود را از دست می‌دهیم».
رییس اجرایی حزب جمعیت در رابطه به مذاکرات میان‌افغانی در دوحه گفت که تیم ۲۱-نفره مذاکره‌کننده دولت در حال گفت‌وگو با طالبان در قطر هستند تا آجندا و طرزالعمل مذاکرات را نهایی سازند.
وی افزود امیدوار است با میانجی‌گری کشورهای منطقه این گفت‌وگوها نتایج مطلوبی داشته باشد.

نقش هند
آقای نور در مورد نقش دهلی‌نو در روند صلح گفت: «دو ملت (افغانستان و هند) در یک صفحه قرار دارند، امیدوارم هند دیپلماسی فعال در مذاکرات صلح داشته باشد و امیدوارم به عنوان تسهیل‌کننده و عضو فعال منطقه باشد. من از هند به عنوان یک کشور قدرتمند و نقش آن در اجماع منطقه‌ای قدردانی می‌کنم».
وی از دولت هند خواست تا در کنار دولت افغانستان که آغازگر مذاکرات صلح است، باشد.
آقای نور در رابطه به حضور هند در افغانستان گفت: «افغانستان نباید علیه هیچ کشور دیگری استفاده شود. امیدواریم گفت‌وگوها نتایج مثبتی داشته باشد. اگر نتایج طور دیگری بود، انتظار داریم هند در کنار دوست دیرینه خود باشد، علاوه بر اینکه، دیپلوماسی فعالی نیز داشته باشد».

وی در رابطه به حضور نظامی هند در افغانستان، خاطرنشان کرد: «ما نمی‌خواهیم هند به افغانستان نیرو اعزام کند. این گزینۀ خوبی نیست و منطقه را تحریک خواهد کرد. ما نمی‌خواهیم پای هند را به یک جنگ طولانی بکشانیم».

نقش پاکستان
عطامحمد نور با اشاره به رویکرد گذشته پاکستان نسبت به افغانستان گفت پاکستان می‌تواند دو نوع نقش در افغانستان داشته باشد.

وی گفت:‌ «پاکستان می‌تواند نقش مهمی را در روند صلح بازی کند، آن‌ها می‌توانند نقش مثبت و منفی داشته باشد. نمی‌خواهم این را پنهان کنم که آن‌ها (پاکستان) طالبان را به وجود آورد و آن‌ها را تجهیز، تمویل و آموزش داد. این نقش منفی است، اما نقش مثبت این است که آن‌ها می‌توانند به این جنگ نقطه پایان بگذارند و رفاه را ترویج کنند».
آقای نور افزود که انتظار دارد «پاکستان همین کار را انجام دهد و این امر در صورتی اتفاق می‌افتد که آن‌ها سیاست گذشته خود را فراموش کنند و جنگ را خاتمه دهد».

حضور نیروهای خارجی
رییس اجرایی جمعیت اسلامی در باره حضور نیروهای امریکایی در افغانستان گفت حضور آن‌ها تا تحت کنترل آمدن شرایط افغانستان در این کشور حیاتی است.
نور افزود: «حضور امریکا در افغانستان تا زمانیکه ما کنترل کامل بر وضعیت داشته باشیم، حیاتی است. امیدوارم افغانستان روی پای خود بایستد. نیروهای امنیتی ما بسیار قوی هستند و باید حفظ گردد. تحت هیچ شرایطی نباید آن‌ها ترک شوند».

طالبان
استاد عطا خاطرنشان نمود طالبان در توهم هستند و معتقدند که ناتو و ایالات متحده را شکست داده‌اند.
عطامحمد نور افزود: «آن‌ها (طالبان) فکر می‌کنند وقتی امریکا افغانستان را ترک کرد، آن‌ها وارد افغانستان خواهند شد. اما اشتباه می‌کنند. آن‌ها در یک توهم زندگی می‌کنند. آن‌ها نمی‌توانند مردم را مجبور به کاری بکنند. اگر وضعیت خراب شود، مقاومت دوم خواهد بود. ما دوستدار آزادی هستیم. ما به گذشته بر نمی‌گردیم. ما نمی‌خواهیم کسی رژیم خود را بالای ما تحمیل کند. اگر وضعیت خراب شد، ما نخستین کسانی هستیم که علیه آن‌ها یا هر گروهی می‌ایستیم».
وی تأکید کرد: «اگر ذهنیت طالبان تغییر کرده باشد، این امر سناریو را تغییر می‌دهد. ما در گذشته با طالبان جنگیدیم. اما امروز، طالبان باید نشان دهند که تغییر کرده‌اند تا اعتماد برگردد».
گفتنی است آقای نور در سفرش به هند با مقامات بلندپایه آن کشور در مورد وضعیت افغانستان و روند صلح گفت‌وگو کرد.

محمد هاشم سلطانی

جان بولتون مشاور امنیت ملی امریکا به تازگی بار دیگر بر موضع خود مبنی بر عدم خروج نیروهای امریکایی از افغانستان تأکید کرده است.
آقای بولتون در مراسمی که به میزبانی شورای اتلانتیک برگزار شد، گفت: «من فکر می‌کنم مزیت حفظ نیروی قابل توجه امریکایی، نه تنها برای مقابله با تروریزم بلکه برای دیگران در افغانستان، باید روشن باشد، گرچه واضح است که نیست».
مشاور سابق امنیت ملی ایالات متحده تأکید کرد «این بدان معنا نیست که ما مشتاق هستیم جنگ برای همیشه ادامه داشته باشد. با این حال، ما نمی‌خواهیم به تنهایی تصمیم بگیریم».
آقای بولتون در حالی با خروج نیروهای امریکایی از افغانستان مخالفت می‌کند که رییس جمهور ترامپ در اوایل ماه جاری در توییتی گفت، می‌خواهد نیروهای امریکایی مستقر در افغانستان تا کریسمس در خانه‌های شان باشند.

متحدان ناتو بر حمایت مالی از نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان تا سال 2024 میلادی تعهد مجدد کردند.
 
در اعلامیه ی روز گذشته (دوشنبه ۲۸ میزان) ناتو گفته شده متحدان و شریکان ناتو در یک نشست گفتند که از نیروهای امنیتی افغانستان تا سال ۲۰۲۴ میلادی حمایت مالی می‌کنند.
 
در ادامه این اعلامیه به نقل از ینس استولتنبرگ دبیرکل ناتو گفته شده حمایت مالی شرکای این پیمان فراتر از سال ۲۰۲۰ با نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان ادامه می‌یابد.
 
به‌گفتۀ استولتنبرگ، متحدان پس از ایجاد صندوق مالی برای نیروهای افغان، تا پنجم اکتوبر امسال، ۳،۲ میلیارد دالر کمک کرده‌اند.
 
طبق اعلامیه‌ی ناتو، حمایت مالی بین‌المللی از نیروهای امنیتی افغانستان ستون اصلی تعهدات ناتو برای امنیت افغانستان شمرده شده است.

کی بیلی هاچیسن، سفیر امریکا در ناتو، در توییتی از رسیدن زلمی خلیلزاد نماینده امریکا در امور صلح افغانستان و جنرال اسکات میلر، فرمانده نیروهای حمایت قاطع در افغانستان به بروکسل مقر ناتو خبر داد.

سفیر هاچیسن گفت: «خوشحالم که از سفیر خلیلزاد نماینده امریکا در امور صلح افغانستان و جنرال میلر فرمانده حمایت قاطع در مقر ناتو استقبال می‌کنم».

به گفته وی، آقای خلیلزاد و جنرال میلر در این سفر در مورد آخرین تحولات در افغانستان به متحدین ناتو توضیحات خواهند داد.

خانم هاچیسن همچنان تأکید کرد متحدین ناتو و شرکای آن کاملاً به امنیت و ثبات طولانی‌مدت افغانستان متعهد است. سفر آقای خلیلزاد و جنرال میلر به بروکسل پس از سفر به دوحه و پاکستان و گفت‌وگو در مورد تلاش‌های صلح صورت می‌گیرد.

مقام‌های پاکستانی می‌گویند مردان مسلح بر کاروان حامل وسایط زره دار نیروهای ناتو در افغانستان حمله و آن‌ها را آتش زدند.

زهیر افریدی، یک مقام پلیس به رسانه ها گفت رویداد امروز در حومه‌های شهر شمال غربی پشاور رخ داد.

افریدی افزود مهاجمان برای متوقف ساختن کاروان بر آن آتش گشودند و به راننده‌ها دستور دادند تا از موتر‌ها دور شوند.

به گفتۀ او، سپس مهاجمان بر وسایط نظامی پترول ریختند.

کارمندان بخش اطفائیه آتش‌سوزی را خاموش کردند.

به دنبال گفته‌های دونالد ترامپ، رییس‌جمهور امریکا، مبنی بر خروج نیروهای امریکایی از افغانستان تا کریسمس، دبیر کل ناتو نیز تاکید کرد مأموریت این نیروها در افغانستان با توجه به شرایط، پایان خواهد یافت.

ینس استولتنبرگ، روز پنچ‌شنبه (۱۷ میزان)، در نشست خبری مشترک با نخست‌وزیر مقدونیه‌ی شمالی در بروکسل، گفت نیروهای ناتو، در زمان مناسب افغانستان را ترک خواهند کرد.

 آقای استولتنبرگفت: « ما به گونه‌ی مشترک تصمیم گرفتیم به افغانستان برویم و در باره‌ی تنظیم نیروها در آینده نیز، مشترکاً تصمیم خواهیم گرفت.»

استولتننبرگ، افزود ناتو در حال حاضر ۱۲ هزار سرباز در افغانستان دارد و این نیروها در چارچوب مأموریت حمایت قاطع، قوای امنیتی و دفاعی افغانستان را آموزش و مشوره می‌دهند.

ینس استولتنبرگ در حالی این اظهارات را مطرح کرده است که دونالد ترامپ، رییس‌‌جمهور امریکا، روز چهارشنبه (۱۶ میزان)، گفت سربازان باقی‌مانده‌ی امریکایی در افغانستان، باید تا کریسمس به کشورشان برگردند.

آقای ترامپ، در برگه‌ی تویترش نوشته بود: «ما باید شمار کوچک باقی‌مانده از مردان و زنان شجاع مان را که در افغانستان خدمت می‌‌کنند، تا کریسمس به کشور برگردانیم.»

لحظاتی پس از تویت آقای ترامپ، رابرت اوبراین، مشاور امنیت ملی امریکا نیز، گفت شمار سربازان امریکایی در افغانستان تا اوایل سال ۲۰۲۱ میلادی به ۲ هزار و ۵۰۰ نفر کاهش خواهد یافت.

با آغاز مذاکرات صلح افغانستان گروه طالبان و دولت افغانستان در دوحه، روند صلح به مرحله‌ی حساسی رسیده است.
با وجود نگرانی‌ نمایندگان ایالات متحده‌ی امریکا، چین و پاکستان، هیئت مذاکره‌کننده‌ی دولت افغانستان و طالبان، در این نشست به مواردی چون خشونت، تروریسم و کثرت‌گرایی سیاسی که از عوامل چهار دهه جنگ در افغانستان شناخته می‌شوند، پرداختند.
این رویکرد اما، چقدر روند صلح افغانستان را به واقیعت نزدیک می‌سازد؟ سه گزینه‌ی پیشنهادی وزیر خارجه‌ی پاکستان چه کمکی به روند صلح افغانستان خواهد کرد؟ چرا طالبان هنوز به برقراری نوع نظام به اساس «شریعت» تاکید دارند و چرا دموکراسی و کثرت‌گرایی را نمی‌پذیرند؟
این و چندین پرسش دیگر در رابطه به صلح افغانستان وجود دارد. پاکستان در حالی گزینه‌هایی را برای موفقیت صلح در افغانستان – که از سال ۱۹۷۳ درگیر خشونت، تروریسم و چالش‌های سیاسی – اقتصادی است- پیشنهاد کرده است که توسعه‌ی اقتصاد، بازسازی و برگشت مهاجران در اولویت این طرح قرار دارد.
با این همه، طالبان به ایجاد نظام اسلامی‌ای که همه طرف‌ها در آن اشتراک داشته باشند، تاکید دارند و دولت افغانستان اصرار به نظامی دارد که در آن، دموکراسی، آزادی فردی، آزادی بیان، حقوق زنان و اقلیت‌ها رعایت شده، قانون‌مداری، حقوق مدنی و سیاسی در جامعه‌ نهادینه شود.
هم‌چنان امریکا به عنوان کشوری که نقش کلیدی در روند صلح دارد، تعهد کرده است که نیروهای نظامی خود را تا ماه اکتبر به مرز ۴۵۰۰ در افغانستان کاهش دهد؛ چنین کاهش شتاب‌زده‌‌ای، بی‌پیشنه خواهد بود.
امریکا در سال ۲۰۱۱ به صورت مجموعی ۱۰۰٫۰۰۰ نظامی در افغانستان داشت و برنامه‌ی راهبردی خروج را از این کشور روی دست گرفت؛ اما قسمی که پس از امضای توافق‌نامه‌ی ژینوا در اپریل ۱۹۸۸ ایالات متحده، افغانستان را فراموش کرد، در حال حاضر چنین قصدی را ندارد. {در ۱۴ اپریل سال ۱۹۸۸ در ژینوا بین افغانستان و پاکستان توافق راجع به زمان خروج نیروهای شوروی از افغانستان امضا شد. اتحاد شوروی و ایالات متحده امریکا تضمین‌کنندگان بین‌المللی « توافقات ژینوا » بودند.}
نشست دوحه در ماه مارچ به دلیل بن‌بست به‌ وجود ‌آمده میان دولت افغانستان و طالبان به ‌خاطر آزادسازی هزارها زندانی طالب، با تاخیر کوتاه مواجه شد و در ۱۲ سبتامبر آغاز شد.
پس از خروج اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۸۹ و آغاز جنگ‌های تنظیمی و به قدرت رسیدن طالبان در ۱۹۹۶، افغانستان تا هنوز در خشونت و خون‌ریزی به سر می‌برد که یکی از دلایل حضور نیروهای ناتو به رهبری امریکا در افغانستان نیز همین موضوع «دست نیافتن افغانستانی‌ها به یک صلح پایدار» بوده است.
نکته‌ی دیگر این که در جریان مذاکرات در دوحه، وزیر خارجه‌ی پاکستان گزینه‌های ذیل را برای رسیدن به صلح ، پیشنهاد داده است؛ نخست، فرض بگیریم که دولت افغانستان و طالبان به توافق برسند؛ اما هنوز بی‌اعتمادی میان آنان وجود خواهد داشت، طالبان در دسامبر ۲۰۰۱ نظام ایجاد‌شده به همکاری نیروهای امریکایی را در افغانستان به رسمیت نشناختند و پیشنهاد حامد کرزی -رییس جمهوری پیشین- را برای گفت‌وگوی صلح رد کردند. پس از آن زمان، این نخستین‌بار است که دولت افغانستان و طالبان به صورت مستقیم و رسمی، گفت‌وگو می‌کنند.
پس از توافق ماه فبروری «طالبان – امریکا»، طالبان با نمایندگان نظامی گفت‌وگو می‌کنند که از نظر آنان «مشروعیت» ندارد. این روند به اعتمادسازی بیش‌تر نیاز دارد تا منجر به نتیجه‌ی مطلوب شود.
دوم این که صلح افغانستان، هنوز یک رویا است؛ زیرا هنوز شمار زیادی از بازیگران داخلی افغانستان به نتیجه‌ی این روند خوش‌بین نیستند و باور ندارند که این گفت‌وگوها منجر به توقف چند دهه جنگ خانمان‌سوز، خشونت و تروریسم در افغانستان ‌شود، مگر در صورتی که افراد حاضر در دوحه و جاهای دیگر که به عنوان هیئت مذاکره‌کننده می‌روند، صلاحیت چانه‌زنی برای دوام آتش‌بس، غیر نظامی‌سازی و جمع‌آوری اسلحه، قانون‌پذیری، حکومت‌داری خوب و حمایت از روند دموکراسی را داشته باشند؛ زیرا احتمال دارد که یک طرف پیش‌شرط‌ها را قبول نکند.
برای طالبان این قابل درک نیست که افغانستان به گذشته بر نمی‌گردد و حکومت جدید باید حقوق زنان و اقلیت‌ها را به رسمیت بشناسد؛ تاکید طالبان بر ایجاد نظامی بر اساس «شریعت» از چالش‌های کلیدی‌ است.
روش خوب برای رسیدن به صلح اما، انگیزه‌ی تعامل، هم‌دیگرپذیری و کثرت‌گرایی سیاسی، قانون‌مداری، حکومت‌داری خوب و برابری است. اگر طالبان دموکراسی را به عنوان نحوه‌ی نظام حکومت‌داری رد کنند، احتمال توقف مذاکرات پیش‌‌بینی می‌شود؛ اما اگر طالبان طرف‌دار تامین صلح و ثبات استند، پس خشونت را کاهش داده و حمله به نیروهای امنیتی و دفاعی را متوقف کنند؛ زیرا توافق روی آتش‌بس میان دو طرف، نتیجه‌بخشی این روند را قابل ملموس‌تر می‌کند.
سوم: تازمانی که گروه‌های اجتماعی، احزاب و جریان‌های سیاسی و اقلیت‌های قومی وارد روند صلح نشوند، گفت‌وگوهای دوحه، نتیجه‌ای به دنبال نخواهد داشت؛ زیرا حرکت دسته‌‌جمعی به هدف برقراری صلح در افغانستان از اولویت‌ها است.
جایگاه پاکستان در سناریوی صلح افغانستان، روشن است؛ زیرا تا زمانی که افغانستان به صلح دست نیابد، مهاجران افغانستانی به کشور شان برگشت نمی‌کنند و امنیت مرز غربی پاکستان به عنوان یک مسأله باقی می‌ماند.
پاکستان؛ سه دهه پیش، نفوذ قابل ملاحظه‌‌ای بر طالبان داشت و هنوز متهم به خشونت‌گرایی و تررویسم در افغانستان است؛ برخی از گروه‌ها نیز در افغانستان از طالبان به عنوان ابزاری برای به دست آوردن قدرت استفاده می‌کنند.
هرج‌و‌مرج هنوز در افغانستان حاکم است و تنها راه بیرون‌رفت از این وضعیت توافق صلح میان طالبان و دولت افغانستان است تا بر اساس آن مردم این کشور بتوانند پس از دهه‌ها جنگ و خون‌ریزی در فضای صلح نفس راحت بکشند.

اکسپرس تریبون

صبح کابل