برچسب: میررحمان رحمانی

میر رحمان رحمانی، رییس مجلس نمایندگان که به تاجیکستان رفته‌ است، در سخنرانی‌اش در میان مهاجران افغان در این کشور، گفت به ‌علت افزایش خشونت‌ها و آماد‌گی طالبان به جنگ، امیدواری به صلح با طالبان ازبین رفته‌ است.

آقای رحمانی تأکید کرد با آن‌که طالبان هیچ طرحی برای صلح ندارند اما مردم افغانستان، به‌گفته او، اجازه فروپاشی نظام و از دست رفتن ارزش‌های به دست آمده دو دهه گذشته را نمی‌دهند.

او افزود: «انتظار این بود که صلح در افغانستان تأمین شود، اما متأسفانه ما تاکنون در این باره متیقین نیستیم؛ اما حکومت افغانستان آمادۀ هرنوع مذاکره با حفظ نظام است.»

از سوی دیگر، ظاهر اغبر، سفیر افغانستان در تاجیکستان می‌گوید که هراس‌افگنی تولید افغانستان نیست و طالبان برخلاف خواست جوامع اسلامی به خشونت‌ها ادامه می‌دهند: «باز افغانستان را بسوی تجزیه نبریم. باز اجازه ندهیم که افراد و اشخاص بی سواد برای ما مسیر تعیین کند و باز اجازه ندهیم که برای ما فتوا صادر کنند که نماز جنازه سرباز ما خوانده نشود.»

عبدالمجید احمدزی، نمایندۀ دانشجویان افغان در دوشنبه نیز اظهار داشت: «صلح پایدار آیندۀ افغانستان را تضمین می‌کند. افغانان از ادامۀ جنگ و خون‌ ریزی خسته شده‌ اند.»

رییس مجلس نماینده‌گان در رأس یک هیئت بیست نفری از اعضای مجلس نماینده‌گان، روز گذشته به تاجیکستان رفت

آقای رحمانی در سخنرانی‌ امروزش در دوشنبه، هدف از سفرش به تاجیکستان را تلاش برای جلب همکاری‌های بیشتر این کشور به روند صلح و پیکار با هراس‌افگنی عنوان کرد: «سطح خشونت و جنگ در افغانستان هر روز در حال افزایش است. طالبان هیچ برنامه و هیچ طرحی برای صلح ندارند.»

قرار است که هیئت مجلس نماینده‌گان با وزیر خارجه تاجیکستان و شمار دیگر از مقام‌های این کشور دیدار کند.

شماری از اعضای مجلس نمایندگان در نشست امروز مجلس گفتند حکومت به دلیل رد بودجهٔ مالی ۱۴۰۰ از سوی اعضای این مجلس، با برکناری شماری از نزدیکان شان از وظایف دولتی، ایشان را تحت فشار قرار داده‌اند.

میررحمان رحمانی، رییس مجلس نمایندگان در نشست امروز مجلس، گفت حکومت به‌خاطر انتقام‌گیری در رد بودجه سال مالی ۱۴۰۰، شماری از اعضای خانواده‌های نمایندگان را از وظایف شان برکنار کرده‌است.

اعضای مجلس نمایندگان می‌گویند حکومت نزدیکان کسانی‌را که در رد بودجهٔ ۱۴۰۰ کارت سرخ بلند کرده‌اند از وطایف شان برکنار کرده‌است.

آقای رحمانی، رییس مجلس نمایند‌گان، این عمل حکومت را دور از اخلاق سیاسی و اداری می‌پندارد.

حبیب‌الرحمان پدرام، نماینده مردم هرات در مجلس نمایندگان نیز گفت حکومت نزدیکان نمایندگان را به دلیل رد بودجه ۱۴۰۰ و بلند کردن کارت سرخ، از کار برکنار کرده‌است.

تاکنون حکومت در این باره چیزی نگفته است.

این در حالی‌ست که بودجه سال مالی ۱۴۰۰ در تاریخ ۱۰ جدی از سوی مجلس نمایندگان رد شد. در مسودهٔ بودجه‌ ملی، ۴۵۲ میلیارد و ۶۰۰ میلیون افغانی درنظر گرفته شده‌است که ۲۹۶.۳ میلیارد افغانی آن شامل بودجه عادی و ۱۵۶.۳میلیارد افغانی دیگر آن شامل بودجۀ توسعه‌ای می‌شود.

مسودهٔ دوم بودجهٔ ۱۴۰۰ از سوی اعضای مجلس نماینده مطابق به بند ۲ ماده نودویکم و نودوهفتم قانون اساسی، مورد بحث و ارزیابی مجدد قرار گرفت که با تأیید گزارش کمیسیون اختصاصی، به دلیل عدم اصلاح نواقص موجود در مسوده بودجه، به اکثریت آرای حاضر در مجلس جهت اصلاح رد گردید.

از سویی هم رییس مجلس نمایندگان طرح یک‌سان سازی معاشات کارمندان دولتی را خط سرخ این مجلس تعریف کرده می‌گوید در تطبیق این طرح عقب‌نشینی نخواهد کرد.

رحمانی گفته است تنها یک سفر ولایتی هیأت ریاست جمهوری به اندازه ساخت ۱۰ مکتب هزینه دارد و حکومت بودجه را از ادارات سکتوری به واحدهای اداری و فرمایشی ارگ انتقال داده است.

رییس مجلس نمایندگان می‌گوید حکومت به جای هدف قرار دادن مجلس نمایندگان و برکناری نزدیکان شان از کارهای دولتی، امنیت کشور را تأمین کند.

در عین‌حال، هفته قبل وزارت مالیه از ولسی جرگه درخواست کرده بود تا هرچه زودتر بودجه ۱۴۰۰ را به تصویب برسانند.

فرید نوخت، آمر بخش رسانه‌های این وزارت روز (شنبه،۴ دلو) به رسانه‌ها گفته بود اگر بودجهٔ ۱۴۰۰ تصویب نشود، مشکلات جدی در امور کاری دولت ایجاد می‌گردد.

او گفته بود تاکنون در عدم تصویب این بودجه، مشکلات زیادی در کارهای انکشافی دولت رونما گردیده‌است.

آقای رحمانی که در نشست عمومی روز دوشنبه (۲۲ جدی)، مجلس نمایندگان سخن می‌زد، گفت این مجلس اجازه نمی‌دهد کسی با توجیه سلیقه‌ای و تفسیر شخصی از قانون، دارایی‌های عامه را حیف‌ومیل کرده و از آن در برنامه‌های گروهی و کمپینی استفاده کند.

به گفته‌ی او، سخنان اخیر رییس‌جمهور غنی نشان‌دهنده‌ی «ناآگاهی» او از قانون اساسی است.

آقای رحمانی گفت بر اساس قانون اساسی، تعدیل بودجه از صلاحیت‌های حکومت است؛ اما تصمیم‌گیری و تایید آن از صلاحیت مجلس نمایندگان است.

او افزود: «مدت‌ها است که حلقه‌ای در پی بی‌حرمتی به مجلس است. تا زمانی که تعدیلات مجلس در بودجه پذیرفته نشود، به جای وزیران ردشده افراد دیگری معرفی نشوند و واحدهای تازه ایجادشده حذف نشوند؛ به تعطیلات زمستانی نمی‌رویم و بودجه را تایید نمی‌کنیم.»

رییس‌جمهور غنی، در نشست روز چهارشنبه (۱۷ جدی)، کابینه، به رد بودجه‌ی سال مالی ۱۴۰۰ خورشیدی از سوی مجلس نمایندگان واکنش نشان داده و گفته بود پارلمان جای حکومت را گرفته نمی‌تواند.

او افزوده بود: «پارلمان جای دولت را از نگاه قانون اساسی گرفته نمی‌تواند. قانون اساسی وضاحت کامل دارد که تهیه و ارایه‌ی بودجه، کار قوه‌ی اجراییه است و مسئولیت پارلمان این است که یا تایید و یا رد کند. ما توان درج میلیاردها پروژه‌ی سلیقه‌ای را نداریم.»

پیشتر از آن، طرح بودجه‌ی سال مالی ۱۴۰۰ خورشیدی، از سوی مجلس نمایندگان رد شده بود.

نمایندگان مجلس، بیرون کردن ۱۱۳۱ پروژه‌ی ولایتی، در نظر گرفتن بیش از ۱۳ میلیارد افغانی در کود احتیاطی که روشن نیست در کجا مصرف می‌شود و جا دادن بیش از ۲ میلیارد افغانی در کودهای ۹۱ و ۹۲ را از مشکلات این بودجه عنوان کرده‌اند.

در سند بودجه برای سال مالی ۱۴۰۰ خورشیدی، ۴۵۲ میلیارد افغانی پیش‌بینی شده است. از این میان، ۲۹۵ میلیارد افغانی بودجه‌ی عادی و ۱۵۶ میلیارد افغانی بودجه‌ی انکشافی در نظر گرفته شده است.

مجلس نمایندگان اعلام کرد بعد از دیدار روز شنبه، هشتم قوس میر رحمن رحمانی، رئیس مجلس با رئیس جمهور غنی، “اختلاف” میان پارلمان و دولت حل شده است و به این ترتیب مجلس روند رای اعتماد به وزیران را روز (یکشنبه، نهم قوس از سر گرفت.

بعد از این که امرالله صالح، معاون اول ریاست جمهوری که در سخنرانی‌اش در نشست ژنو، شماری از نمایندگان را به فساد متهم کرد، تنش میان مجلس نمایندگان و دولت افغانستان افزایش یافت، مجلس رای تایید به وزیران را متوقف کرد و خواستار استعفای آقای صالح شد.

تاکنون مجلس نمایندگان به ده وزیر پیشنهادی کابینه رای اعتماد داده است. در نشست دیروز آقای غنی به خاطر این کار از مجلس قدردانی کرده است.

در نشست روز گذشته نیز حسینه صافی، نامزد وزارت زنان، نور رحمان اخلاقی، نامزد وزارت مهاجران، محمد هارون چخانسوری، نامزد وزارت معدن و پطرولیوم، محمود کرزی، نامزد وزارت شهرسازی، قدرت الله ذکی، نامزد وزارت ترانسپورت و نجیب‌الله یمین، نامزد وزارت فواید عامه برنامه‌های خود را به مجلس ارائه کردند.

قرار است نمایندگان مجلس امروز دوشنبه، ۱۰ قوس به شش وزیر پیشنهادی رای بدهند.

زندگینامه وزیران مهاجران، معدن، شهرسازی، ترانسپورت، فواید عامه و امور زنان

نجیب‌الله یمین، وزارت فواید عامه

نجیب الله یمین، متولد ۱۳۵۳ در ولایت لوگر است. او مکتب/مدرسه را در ولایت لوگر خوانده و در سال ۱۳۷۴ وارد دانشگاه کابل شده است. در دوره لیسانس در رشته مهندسی تحصیل کرده است و در سال ۱۳۷۹ فارغ التحصیل شده است.

او مدرک فوق لیسانس (کارشناسی ارشد) خود را از دانشگاهی در آمریکا در رشته مدیریت منابع طبیعی گرفته و در نهادهای مختلف از جمله بانک جهانی، بانک توسعه آسیائی، نهاد توسعه همکاری آلمان، وزارت انرژی و آب و سایر نهادهای دولتی کار کرده است.

قدرت الله ذکی، وزارت ترانسپورت

قدرت الله ذکی، نماینده مردم ولایت تخار در مجلس نمایندگان بود.

او مدرک لیسانس خود را در رشته خبرنگاری از ترکیه گرفته است.

محمود کرزی، وزارت شهرسازی و اراضی

محمود کرزی ۶۳ سال سن دارد و برادر بزرگ حامد کرزی، رئیس جمهوری پیشین افغانستان است.

او در سال‌های پیش از سقوط طالبان در آمریکا زندگی می‌کرد. اما بعد از سقوط طالبان به افغانستان بازگشت و سرگرم کار در عرصه‌های اقتصادی شد.

محمود کرزی بازرگان و در گذشته یکی از سهامداران کابل بانک نیز بود. او نیز متهم به اختلاس و سوء‌استفاده از قرضه‌های غیر قانونی این بانک و عدم پرداخت بدهی‌اش شده بود.

آقای کرزی اما بارها این اتهامات را تکذیب کرد و تاکید کرد که تمامی وام‌های خود را دوباره پرداخته است.

محمود کرزی، چندی قبل به بی‌بی‌سی گفت که طرح‌هایی برای اجرائی شدن این پروژه بزرگ شهرسازی افغانستان در دست دارد تا موانعی که چندین سال مانع اجرای پروژه شده را از سر راه بردارد.

او می‌گوید یکی از شرایطی که رئیس جمهور برای نامزدی او به وزارت شهرسازی موافقت کرده بود، اجرای پروژه کابل جدید است.

هارون چخانسوری، وزارت معادن

آقای چخانسوری متولد سال ۱۳۵۹ در ولسوالی چخانسور ولایت نمیروز است. قبل از گماشته شدن به سمت‌ سرپرست وزارت معدن، مدتی به عنوان معین سیاسی و سرپرست وزارت خارجه، معاون حکومت‌داری و برنامه‌های ریاست جمهوری و قبل از آن به عنوان سخنگوی رئیس‌جمهور کار کرده است.

او مدرک لیسانس را از دانشگاه کاردان کابل و مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته مدیریت عمومی از دانشگاه سیدنی آسترالیا گرفته است.

حسینه صافی، وزارت امور زنان

حسینه صافی متولد ۱۳۵۳ در ولایت لغمان است. او در رشته علوم سیاسی از دانشگاه خصوصی طلوع آفتاب مدرک کارشناسی گرفته است. به زبانهای فارسی، پشتو، اردو و انگلیسی می‌تواند صحبت کند.

در سایت رسمی وزارت زنان آمده که خانم صافی بیشتر از بیست سال تجربه کار در زمینه توسعه دارد و از حامیان بزرگ آموزش و پرورش است؛ او معتقد است که کیفیت آموزش و پرورش راه حل‌های کلیدی نسبت به توسعه پایدار یک ملت است.

نور رحمان اخلاقی، وزارت امور مهاجران

نور رحمان اخلاقی از اعضای حزب جمعیت اسلامی افغانستان است. او در رشته اقتصاد در دانشگاه کابل درس خوانده و کارشناسی ارشد خود را از رشته بازرگانی و مدیریت استراتژیک دانشگاه آزاد ایران به دست آورده است.

او در انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۱۹ از اعضای ارشد ستاد آقای عبدالله بود و به عنوان نماینده تیم ثبات و همگرآیی به رهبری عبدالله عبدالله در برنامه ها شرکت می‌کرد.

آقای اخلاقی همچنین رئیس تلویزیون خصوصی نور بوده است.

چند هفته قبل داکتر عبدالله به عنوان شخص نخست مسوول در امور صلح با طالبان از سوی دولت سفر دو روزه‌یی به پاکستان داشت. حکومت پاکستان در ظاهر پذیرایی و استقبال گرمی از وی انجام داد. آقای عبدالله با شخصیت‌های گوناگون پاکستان ملاقات کرد و سخنرانی‌هایی در جمع دانش‌جویان و محافل پاکستانی انجام داد. طبق  روال معمول رفتار سیاست‌مداران در کشورهای جهان سوم، از گفت‌وگوها و نتایج این سفر معلومات خاص و مشخصی ارایه نشد. ظاهرا پاکستان خود را علاقه‌مند به ایجاد صلح و متعهد به این موضوع حساس در افغانستان نشان می‌دهد. در سفر رییس شورای عالی مصلح افغانستان به پاکستان هم این وعده و وعیدها تکرار شده و حداقل در پشت تریبون و از طریق بیانیه‌های رسمی و صحبت با خبرنگاران، حکومت پاکستان خود را متمایل به ایجاد صلح به سرپرستی افغان‌ها در افغانستان قلم‌داد می‌کند.

چند روزی از سفر عبدالله به پاکستان نگذشته بود که گلبدین حکمتیار در سفری پر هیاهو به پاکستان رفت و از ایشان هم به گرمی استقبال شد. آقای حکمتیار سفر خود را برای پیگیری صلح افغانستان و گفت‌وگو در این مورد با سران پاکستان عنوان کرد. او در این سفر با مقامات رسمی پاکستان مانند عارف علوی رئیس جمهور، شاه محمود قریشی وزیر خارجه و عمران خان نخست وزیر پاکستان ملاقات داشته است. بازهم از چند و چون بیشتر گفت‌وگوها و نتایج آن خبری در دست نیست. اقای حکمتیار منصب رسمی در حکومت افغانستان ندارد و سفر ایشان بعد از سفر عبدالله به پاکستان می‌تواند تا حدودی از دغدغه‌های غنی در مورد سفر عبدالله حکایت کند. خیلی بعید است که این سفر بدون مشورت با غنی و بدون هماهنگی مقامات در ارگ صورت گرفته باشد. گلبدین حکمتیار در دست‌گاه امنیتی و سیاسی پاکستان چهره آشنایی است. زمانی او با هدایت و پشتیبانی بی دریغ پاکستان اکثر کمک‌های جهانی برای مجاهدین افغانستان را به حزب خودش جذب می‌کرد و وزنه سیاسی و نظامی سنگینی در افغانستان به شمار می‌رفت. اما با عدم پیشرفت و ناکامی او در پیش‌برد اهداف سیاسی پاکستان، ای اس آی از حکمتیار ناامید شد و با راه اندازی جریان طالبان، عملا این چهره پرقدرت گذشته را به حاشیه راند. حکمتیار دیگر هیچ‌گاه اهمیت سابقش را باز نیافت و در آخر چاره‌یی جز صلح و دست کشیدن از جنگ نداشت و مجبور شد تا به جای کشته شدن، تن به صلح بدهد. حکمتیار زمانی یکی از طرف‌های اصلی قدرت در کشور بود اما حالا تحت نظارت دولت و پشتیبانی حکومت در کابل زندگی می‌کند.

 اما این روزها حضور او در کابل نه تغییری در وضعیت جنگ ایجاد کرده و نه حکومت از آن سودی برده است. حکمتیار در حقیقت یکی از ناکام‌ترین چهره‌های سیاسی در چنددهه اخیر در افغانستان است. او به هر چیزی چنگ می‌زند تا بلکه خود را دوباره به جای‌گاه سابقش برساند. حکمتیار برای این کار از هیچ تلاشی دریغ نمی‌کند، گاهی مسایل قومی را دامن می‌زند، زمانی هم مسایل اختلاف‌های مذهبی را پیش می‌کشد تا برای خود طرفدار جمع کند. هدف او از این کارها بدون شک تلاش برای نشان دادن خود به عنوان یک شخصیت تاثیر گذار در افغانستان و جلب نظر پاکستان است. حتی قبل از رفتن به پاکستان با راه اندازی تظاهرات مانع بزرگ‌داشت از سال‌روز کشته شدن داکتر نجیب در کابل شد.

با این همه شیرین کاری‌های حکمتیار برای اثبات موثریت خود، اما ستاره بخت این سیاست‌مدار همیشه ناراضی افول کرده و همین حالا هم در پروسه صلح و سازش طالبان به آمریکا عملا به حاشیه رفته است. سفر حکمتیار به پاکستان بیشتر نمادین است. بعید است که پاکستان دوباره روی این مهره سابقش سرمایه‌گذاری زیادی انجام دهد. اما داشتن ایشان در افغانستان برای روز مبادای پاکستان هم خالی از سود نخواهد بود. از این رو احتمالا پاکستانی‌ها به او دل‌گرمی زیادی داده اند. به همین خاطر، حکمتیار بلافاصله بعد از برگشت از پاکستان، منکر حضور پاکستانی‌ها در جنگ‌های اخیر کشور شده و خواهان ایجاد حکومت موقت شد، چیزی که خواست پاکستان هم هست! اما این روزها کمتر کسی است که این شخص و ایده‌هایش را جدی بگیرد.

در این روزها رییس پارلمان کشور هم به پاکستان رفته است تا سه ضلع مثلث مسافرین به این کشور، با حضور ایشان تکمیل شود. پارلمان کشور از نظر قانونی و حداقل در روی کاغذ، یکی از ارکان مهم حکومت است اما عملا این نهاد ضعیف ترین بخش حکومت به شمار می‌رود. در این چند سال نه مردم اعتمادی به وکلای منتخب خویش دارند و نه رییس جمهور به پارلمان و مصوبه‌هایش، توجهی دارد. نمایندگان مجلس ضعیف‌تر از آنی هستند که بتوانند نگرانی خاصی را برای دیگر بخش‌های حکومت خلق کنند و یا مشکل مردم را حل کنند. از این رو سفر رییس مجلس افغانستان به کشورهای دیگر، همانند وجود خود پارلمان در افغانستان، چندان جدی گرفته نمی‌شود.

سفر این سه مقام به پاکستان در فاصله‌های کوتاه، خیلی دور از انتظار است که دست‌آوردی در بر داشته باشد. استقبال گرم از این سه نفر در پاکستان نشان‌دهنده راحتی خیال سیاست‌مدارن کشور همسایه بابت افغانستان است. پایه‌های لرزان حکومت مرکزی افغانستان و تشدید حمله طالبان همزمان با اغاز روند صلح در قطر، موضوعی نیست که باعث خوشحالی پاکستان نباشد. پاکستان راهش را در افغانستان یافته است و با داشتن گروهی چون طالبان، به چیزی کم‌تر از سلطه کامل بر افغانستان راضی نیست. از این رو با رفتار دوگانه با حوصله بسیار هم میزبان مقامات حکومتی است و هم تمام و کمال از طالبان حمایت می‌کند. آنچه از ظاهر امر بر می آید، دولت افغانستان بدون هیچ دست‌آوردی با آزادی پنج هزار زندانی طالبان، کمک بزرگی به توانایی نظامی این گروه کرده است و نتایج این اشتباه حکومت در این روزها به خوبی در میادین جنگ و تشدید حمله‌های طالبان مشخص شده است. افزایش ناامنی‌ها در شهرها و ناتوانی حکومت در کنترل وضعیت، زمان را به سود طالبان و پاکستان تغییر داده و ادامه این وضعیت، باعث نارضایتی بیش‌تر شهرنشینان شده و جای‌گاه حکومت مرکزی را متزلزل‌تر خواهد کرد.

از این رو پاکستان با حوصله و اطمینان از داشتن حمایت آمریکا، منتظر گذر زمان نشسته است. طراحی سناریوی مذاکرات صلح در دوحه قطر برای خریدن زمان است. نه پاکستان به صلح در افغانستان اعتقادی دارد و نه طالبان به نمایندگی از این کشور به صلح و دادن امتیاز به رقیب‌ها راضی خواهد بود.

خامه پرس

میررحمانی رحمانی، رییس مجلس نمایندگان دو سال پیش برای به دست آوردن تابعیت طلایی کشور قبرس برای خود و خانواده‌اش دو و نیم میلیون دالر پرداخت کرده است.

در گزارشی که به تازگی در شبکه تلویزیونی الجزیره نشر شده آمده است میررحمان رحمانی یکی از ۴۰ فرد سیاستمدار و سرمایه‌دار در جهان است که با پرداخت هزینه هنگفتی تابعیت طلایی زیباترین کشور جهان ( قبرس) را برای خود و خانواده اش اخذ کرده است.

براساس این گزارش، رحمانی در سال ۲۰۱۷ برای اخد تابعیت قبرس برای خود، سه دختر و خانم‌ش ۲٫۵ میلیون دالر پرداخت کرده است.

در این گزارش همچنان آمده است که رحمانی و خانواده‌اش تابعیت کشور های سیت کیتس و نیویس کرابین را نیز دارند.

الجزیره گفته است بیشتر افرادی که تابعیت قبرس را به دست می‌آورند، از جمله سرمایه‌داران و مقامات بلند پایه کشورهای جهان هستند و در این میان از اعضای خانواده سلطنتی عرب نیز شامل می باشند.

قبرس یک کشور جزیره‌ای زیبا در جنوب ترکیه است که در غرب آن کشور های لبنان و سوریه، درشمال آن کشور های مصر، اسراییل و فلسطین و در جنوب شرق آن یونان موقعیت دارد.

این کشور هر سال به دلیل زیبایی بی نظیر خود میزبان تعداد زیادی از گردشگران بین المللی است.