برچسب: مولانا جلال الدین بلخی

  • میدان هوایی بلخ بازسازی می شود

    میدان هوایی بلخ بازسازی می شود

    میدان هوایی مولانا جلال الدین محمد بلخی در مزار شریف از سوی ازبیکستان بازسازی می شود.

    عصمت الله ایرگیش، نماینده ویژه رییس جمهور ازبیکستان در یک نشست که امروز با مقام‌های محلی بلخ و مقام‌های وزارت ترانسپورت و هوانوردی در شهر مزارشریف داشت گفته است که کشورش میدان هوایی مولانا جلال‌ الدین محمد بلخی در مزارشریف را بازسازی خواهد کرد.

    این مقام ازبیکستانی تاکید نمود که ازبیکستان یک گروه فنی ۳۰ نفری را به مزارشریف فرستاده است تا در بخش بازسازی میدان هوایی کار کنند.

    عصمت الله ایرگیش، نماینده ویژه رییس جمهور ازبیکستان برای افغانستان، گفت: «از ما خواهش کردن که ازبیکستان کمک بکند تا فعالیت میدان هوایی مزارشریف احیا شود، یعنی بعضی از سامان‌آلات میدان هوایی تخریب شده است. از همین‌رو ما ۳۰ تن از کارمندان فنی ازبیکستان را آوردیم و سرگرم ترمیم و بازسازی میدان هوایی بلخ استند. امیدوار هستیم که به زودی فعالیت‌های میدان هوایی بلخ از سرگرفته شود.»

    وی می‌افزاید که ازبیکستان می‌کوشد تا در بخش‌های گونه‌گون ماننده زیر بناها، افغانستان را یاری رساند .

    در همین‌حال، مقام‌های محلی بلخ از ازبیکستان می‌خواهند که در بخش اقتصادی و گسترش روابط بازرگانی بیشتر از پیش با مردم افغانستان همکاری کند.

    قدرت الله ابوحمزه، والی بلخ گفت: «کشور دوست ما ازبیکستان همراه هیأت وزارت ترانسپورت که به بلخ آمده اند درباره بازسازی میدان هوایی و خط آهن صحبت کرده اند. در باره قرضداری برق هم صحبت شد که هرگاه سیستم برقی بانک فعال شد، برای شان قرض برق پرداخته می‌شود و نباید ازبیکستان برق ما را قطع کند.»

    حسیب الله سروش، معاون وزارت ترانسپورت و هوانوردی گفت: «ازبیکستان در تمدید برق ما را کمک می‌کند. تمامی تجهیزات هونواردی که در میدان هوایی بلخ وجود دارد را دو باره فعال می‌سازند، که در بخش روشنایی میدان است، در بخش تاور میدان است، در بخش هواشناسی است، در بخش اطفاییه است، در بخش‌های مختلف کار می‌کند حتی تا حفظ و مراقبت ساحه عملیات همراه ما همکاری دارد. در عین زمان در حدود ۸۳ تن از کارمندان بخش فنی این اداره که مشخصا در میدان هوایی مولانا بلخ کار می‌کند، آنان را برای آموزش به ازبیکستان دعوت می‌کند

  • وزارت خارجه علیه ثبت مثنوی مولانا به عنوان میراث دو کشور ترکیه و ایران اعتراض کرد

    وزارت خارجه علیه ثبت مثنوی مولانا به عنوان میراث دو کشور ترکیه و ایران اعتراض کرد

    نصیر احمد اندیشه، سرپرست و معاون اداری و مالی وزارت امور خارجه در دیداری با خانم پتریشیا مک فلپس، نماینده یونسکو در افغانستان، با ابراز نگرانی از این تصمیم دولت‌های ایران و ترکیه گفته است:”هرگاه قرار باشد این اثر شناخته شده ادبی و شاهکار عرفانی مولوی ثبت میراث جهانی یونسکو گردد، واقعیت تاریخی زادگاه خداوندگار بلخ نباید نادیده گرفته شود و پیوند مولانای بزرگ با افغانستان نباید فراموش گردد.”

    براساس خبرنامه وزارت امور خارجه نماینده یونسکو در افغانستان نیز اطمینان داده که نگرانی دولت این کشور در مورد با مثنوی مولانا را به مرکز آن سازمان گزارش خواهد داد.

    سه‌شنبه گذشته ۱۸ جوزا خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) به نقل از رئیس سازمان مرکز اسناد ملی این کشور نوشت:” با ترکیه توافق کرده‌ایم که مثنوی مولوی را به صورت مشترک ثبت کنیم، مولانا یکی از نقاط مشترک فرهنگی ایران و ترکیه است”.

    سیدرضا صالحی امیری، مشاور رئیس جمهوری و رئیس سازمان اسناد ایران درباره ثبت جهانی مثنوی مولانا گفته بود:”در حال حاضر در مرحله ثبت هستیم، ما به دلیل اشتراکات فرهنگی این کار را انجام دادیم. ایران و ترکیه اشتراکات فرهنگی زیادی دارند. باتوجه به اینکه مولوی در قونیه دفن شده، اما به زبان فارسی شعر گفته، هم ما و هم تُرک‌ها شرایط ثبت داشتیم اما ما این حوزه مناقشه را به حوزه وحدت تبدیل کردیم.”

    جلال الدین محمد بلخی، ملقب به مولوی و مولانا، در سال ١٢٠٧ میلادی (٦٠٤ هجری قمری) در بلخ متولد شد و خانقاه بهاالدین ولد، پدر او، در ولایت بلخ در شمال افغانستان قرار دارد.

    اطلاع دقیقی درباره تاریخ ساخت این خانه گلی، در دست نیست ولی اسناد تاریخی نشان می‌دهد که در سال ۱۲۰۷ تولد جلال الدین محمد، این خانقاه از رونق و شکوه زیادی بر خوردار بود.

    بهاء الدین ولد، که به واعظ نامدار بلخ شهرت داشت، هنگامی که پسرش جلال الدین کودکی خردسال بود از بلخ خارج شد. عبدالحسین زرین کوب، پژوهشگر تاریخ ادبیات، در این باره می‌نویسد: “او [بهاء الدین ولد] از خوارزمشاه رنجشی یافت که سبب آن درست معلوم نیست. شاید وجود امام فخر رازی – یک واعظ دیگر- که با صوفیه میانه‌ای نداشت و شاه بدو دل بسته بود وی را از او آزرده خاطر داشته بود.”

    او می افزاید: “چندی در وخش و سمر قند می‌بود، آنگاه عزیمت حج کرد. از راه نیشابور و بغداد به حجاز رفت و در بازگشت از مکه یک چند قدم به شام شد. هنگامی که خوارزم و ماوراء النهر به دست مغول افتاده بود و خوارزمشاه سرگشته و دربدر بود [سلطان ولد] به قونیه رفت و در آنجا سر بر بالین خاک نهاد.”

    BBC##