در یک و نیم دهه اخیر در افغانستان یک عرف سیاسی رسم شده که بر اساس آن چهره هایی از تیم های انتخاباتی برتر که موفق به کسب یک پست عالی حکومتی نمی شوند، به عنوان مشاور در زمینه های مختلف گماشته می شوند تا از امتیازات مالی و روحی لازم بی نسیب نمانند.
بر همین اساس، رئیس جمهور پیشین افغانستان، حامد کرزی، صدها مشاور در زمینه های مختلف داشت که بسیاری از آنها را حتی یک بار هم ندیده بود.
این روند در دولت غنی نیز ادامه یافته است.
برخی از کاربران فیس بوک با واکنش به انتخاب محمد محقق، رهبر حزب وحدت اسلامی مردم افغانستان، به عنوان مشاور رئیس جمهور غنی گفته اند این پست تشریفاتی ست.
فرهاد موسوی در فیس بوک خود نوشته است:«مشاورین غنی مثل کاه بی دانه است!»
وی می افزاید:«سید محمد علی جاوید از رهبران جهادی در صفحه فیسبوک اش نوشته من برای چهار سال مشاور رئیس جمهور غنی در بخش دینی بودم حتی یک بار جناب ایشان را ندیدم!؟
از دیدگاه ایشان مشاوریت در ارگ ریاست جمهوری، مثل کاه بی دانه میماند و فقط یک بست تشریفاتی است.
به گفته آقای جاوید در چهار سال مشاوریت، رئیس جمهورغنی حتی یک بار هم با آنان ملاقات و یا هم دیدار مشورتی در امور دینی نداشته است.
او در ادامه نوشته که برای مشاورین رئیس جمهور مقدار امتیاز مالی داده می شد اما برایم مهم نبود و اینکه در چهار سالی که من مشاور اموردینی و رئیس کمیته‌ی مشاورین دینی بودم، اعضای آن کمیته همه از علما بودند.
وی گفته است گاهی برای کارهای مردم به نام مشاور رییس جمهور تلفن می کردم یا نامه رسمی نوشته مهر رسمی می زدم که بی اثر نبود.
آقای موسوی می نویسد:«از این حرف های آقای جاوید معلوم است که از رئیس جمهور گرفته تا پایین ترین چوکی حکومتی نیاز به مشورت نداره و تمامی مشاورین در ادارات دولتی کشور خیالی و بر اساس بعضی از مصلحت ها شکل گرفته و از بیت المال معاش می گیرند.»
به گفته موسوی جناب غنی، وزرای کابینه و بسیاری از ادارات دولتی دهها مشاور تحت نام های مختلف دارند اما این مشاورین جز گرفتن معاش از بیت المال کاری برای انجام آن ندارند.
