جمعیت آماری این تحقیق متشکل از 165 خبرنگار و مدیر مسئول رسانه های کابل و مزار شریف بودند. اکثر افراد مصاحبه شونده خبرنگاران بوده است.
معصومه محمدی، رئیس موسسه اجتماعی- فرهنگی تساوی هنگام ارایه این تحقیق گفت: “میزان خشونت علیه زنان خبرنگار نسبت به مردان بسیار بالاست و این خشونت ها در کابل بیشتر از مزارشریف می باشد.
خانم محمدی افزود براساس تحقیق صورت گرفته، در کابل بیشترین خشونت ها از سوی مردم و نهادهای امنیتی است ولی در مزارشریف از سوی مردم و اعضای خانواده صورت می گیرد.
وی خاطر نشان کرد که علاوه بر خشونت و تبعیض علیه خبرنگاران زن، نزدیک به 70 درصد زنان خبرنگار از کم بودن معاش خود نیز ناراضی هستند.
براساس همین تحقیق، نزدیک به 20 درصد زنان خبرنگار به صورت رایگان و یا اینکه حدود 4 هزار افغانی (80 دالر) ماهانه معاش می گیرند.
امتناع نمودن از پاسخ، حاضر نشدن به مصاحبه و نبود مصونیت شغلی از دیگر یافته های این تحقیق می باشد که موسسه تساوی دریافته است.
رحیم الله سمندر، فعال رسانه ای و اجتماعی اما با نتیجه تحقیق مخالف است و می گوید که زنان خبرنگار در مصاحبه ها و تهیه گزارش موفق ترند و می توانند بهتر آمار و اطلاعات از منابع خبری بگیرند.
آقای سمندر افزود که خشونت علیه خبرنگاران در کشور بالاست و این مشکلات شامل خبرنگاران مرد نیز می شود.
این یافته و گفته های فعالان اجتماعی و رسانه ای در حالی بیان می شود که چندی پیش یک نهاد رسانه ای گزارشی را منتشر کرده بود که خشونت علیه خبرنگاران نسبت به سال قبل افزایش یافته است.
گفتنی است موسسه تساوی نیز از وزارت اطلاعات و فرهنگ خواسته است که به مشکلات خبرنگاران زن توجه جدی کند و زمینه ای را فراهم سازد که باعث توانمند سازی زنان خبرنگار شود.
حمایت از مصونیت شغلی، امنیت جانی، زمینه سازی برای حضور زنان در جامعه و بالابردن سطح آگاهی مردان در برابر زنان از دیگر خواسته های این موسسه می باشد.
فوزیه کوفی، عضو مجلس نمایندگان نیز در همین حال گفت که خشونت در کشور ساختاری است و در همه نهادهای دولتی و غیر دولتی وجود دارد.
خانم کوفی اشاره کرد در کشوری که ما در آن زندگی می کنیم مرد سالاری حاکم است و برای رسیدن به عدالت باید تلاش کرد.
وی بر این باور است که مخالف داشتن به معنای حریف و قدرت داشتن است. زنان باید با قدرت تمام ادامه دهند و فریادشان را به گوش مسئولان برسانند.
خشونت علیه زنان در همه کشورهای جهان وجود دارد، اما میزان آن بستگی به سطح آگاهی و دانش مردمان آن سرزمین دارد. در افغانستان به دلیل نبود سواد کافی و اگاه نبودن مردم از حقوق شان، بیشترین خشونت علیه زنان سر می زند.
