برچسب: محمد آصف مبلغ

محمدآصف مبلغ معاون والی بامیان پیش از ظهر امروز با تایید این موضوع به خبرگزاری رها گفت:”موسسه یونسکو بین سالهای 2008 و 2009 میلادی، بیشتر از 44 اثر تاریخی بامیان را شناسایی کرده است که از شرایط لازم برای شامل شدن در فهرست میراث های جهانی این موسسه برخوردارند”.

آقای مبلغ می گوید که برعلاوه این 44 اثر تاریخی، ده ها سایت باستانی دیگر نیز از دوره های مختلف تاریخی در بامیان باقی مانده اند که می توانند در فهرست میراث های فرهنگی جهانی در معرض خطر موسسه یونسکو ثبت شوند.

او ابراز امیدواری کرد که این سایت های باستانی در آینده نزدیک شامل فهرست میراث های فرهنگی جهانی در معرض خطر یونسکو گردند.

بامیان از ولایت های باستانی در مرکز کشور است که آثار تاریخی و ارزشمند زیادی را در خود جای داده است.

این ولایت به دلیل داشتن آثار باستانی فراوان که قدامت بسیاری از آنها هزاران سال تخمین زده شده، به موزیمی غیر منقول تشبیه شده است.

از میان این آثار، شهر ضحاک، شهر غلغله، مجسمه های بودا و مغاره های اطراف آن، مغاره های دره های غمی و اکرم در منطقه فولادی، مجسمه و مغاره های دره ککرک،  قلعه کافری” الف و ب” در منطقه ملایان  و مغاره چهل ستون در مرکز بامیان، به عنوان میراث های فرهنگی جهانی در معرض خطر سازمان یونسکو ثبت شده اند.

با این وجود آنچه نگرانی سازمان یونسکو و نیز فرهنگیان بامیان را برانگیخته، ساخت و سازهای بی رویه و غیر قانونی در ساحات مربوط به این آثار است که منجر به حذف آنان از فهرست میراث های فرهنگی جهانی یونسکو خواهد شد.

با حذف این آثار تاریخی از این فهرست، تمامی کمک های یونسکو برای حفاظت و ترمیم آن ها قطع خواهد شد.

هرچند حکومت محلی از اوایل سال روان تا کنون اقداماتی را برای جلوگیری از ساخت و سازهای غیر قانونی در ساحات مربوط به میراث های فرهنگی جهانی و جلوگیری از تخریب منظره فرهنگی بامیان روی دست گرفته، اما به نظر می رسد که این تلاش ها چندان موثر نبوده است.

براساس ماستر پلان فرهنگی بامیان، بازار مرکز این ولایت به عنوان یک جاذبه توریستی، باید به شکل سنتی باقی می ماند اما هم اکنون گسترش این بازار و حتی اعمار مغازه های چند منزله در آن به شدت جریان دارد.

این ماستر پلان همچنان تصریح کرده است که برای حفظ منظره فرهنگی، از اعمار بلند منزل ها در نزدیکی ساحات مربوط به میراث های فرهنگی باید جلوگیری شود اما در چند سال گذشته چندین هتل مجلل از سوی زورمندان در این ساحات ساخته شده اند که در تخریب منظره فرهنگی بامیان به شدت تاثیرگذار بوده اند.

از سوی دیگر شناسایی ده ها ساحه تاریخی دیگر که شرایط ثبت شدن در فهرست میراث های فرهنگی جهانی در معرض خطر موسسه یونسکو را دارند، امیدواری هایی را مبنی بر حفاظت از ساحات تاریخی بامیان که جاذبه های مهمی برای صنعت گردشگری بویژه در حوزه تاریخی- فرهنگی در این ولایت به شمار می روند، به وجود آورده است.

هم اکنون بیشتر آثار تاریخی بامیان در نتیجه کاوشگری های غیر قانونی، بی توجهی نهادهای مسئول، عوامل طبیعی نظیر ریزش سنگین برف و باران و عدم آگاهی مردم از ارزش این آثار، در معرض خطر نابودی کامل قرار دارند؛ مساله ای که مقام های محلی بامیان بارها آن را تایید کرده اند.

شامل شدن ده ها ساحه تاریخی دیگر بامیان در فهرست میراث های فرهنگی جهانی در معرض خطر یونسکو،  باعث افزایش کمک های این موسسه برای حفاظت از این آثار ارزشمند باستانی و جلوگیری از نابودی کامل آنها خواهد شد.

 

آنان می گویند که شمار بیکاران دربامیان در سالهای اخیر بویژه در سال جاری روند افزایشی داشته و مشکلات بزرگی را دامن گیر باشندگان این ولایت کرده است.

موسی شفق قومیاری تحلیل گر امور اجتماعی و استاد در دانشگاه بامیان به خبرگزاری رها گفت:” نبود زمینه اشتغال و بالا رفتن آمار بیکاران در بامیان سبب افزایش میزان جرایم، فقر اقتصادی، اعتیاد شماری از جوانان بیکار به مواد مخدر و تشدید احتمال پیوستن آنان به صفوف مخالفان مسلح دولت شده است”.

آقای قومیاری هشدار داد، چنانچه دولت مرکزی و اداره محلی با روی دست گرفتن برنامه ای سنجیده شده، زمینه کار و اشتغال را برای باشندگان بامیان فراهم نکنند، شمار زیادی از بیکاران که از فقرشدید اقتصادی به تنگ آمده اند و نیز از سواد کافی برخوردار نیستند،  به صفوف مخالفان مسلح دولت خواهند پیوست.

“احتمال نا امن شدن تمام مناطق مرکزی”

بامیان در مرکز کشور از ولایت هایی است که ضمن برخورداری از امنیت کامل، منابع سرشار طبیعی از جمله بزرگترین معدن آهن در سطح منطقه را که گفته می شود استخراج آن می تواند برای حد اقل 50 هزار نفر شغل ایجاد کند، در دل کوه های خود جای داده است.

با این وجود، دولت در یک و نیم دهه گذشته به انکشاف و توسعه این ولایت و نیز ایجاد فرصت های کاری که از طریق استخراج این معادن زیر زمینی ممکن بود، تمایلی از خود نشان نداده است.

سعدالله رحمتی از دیگر آگاهان امور اجتماعی در بامیان به خبرگزاری رها گفت که علی رغم وجود فرصت های خوب برای ایجاد اشتغال در بامیان همانند استخراج همین معادن زیر زمینی موجود در این ولایت، دولت نتوانسته و یا هم نخواسته است که زمینه کار را برای مردم فراهم کند.

آقای رحمتی افزود که دولت می توانست با استخراج معادن بامیان از جمله معدن حاجیگگ هم به تسریع روند بازسازی و تطبیق پروژه های بزرگ انکشافی در این ولایت کمک کند و  هم برای هزاران تن از افراد بیکار مشاغل مناسب و با درآمد به نسبت بالاتر ایجا کند.

این آگاه امور اجتماعی در ادامه بیان داشت:” گسترش دامنه فقر و به تبع آن نا رضایتی مردم از دولت فرصت را برای نفوذ بیشتر مخالفان مسلح دولت به بامیان را فراهم می کند، زیرا این گروه ها به کسانی که به آنها می پیوندند، پول خوبی می دهد”.

به گفته او؛ چنانچه دولت هرچه زودتر برای ایجاد زمینه کار برای ده ها هزار بیکار در بامیان بگونه جدی اقدام نکند و بیکاران به صفوف مخالفان مسلح دولت بپیوندند، احتمال می رود نا امنی ها نه تنها در بامیان بلکه تمام مناطق مرکزی کشور که در یک و نیم دهه گذشته از آرام ترین مناطق کشور به شمار می رفتند، گسترش یابد.

“کاهش بی سابقه سطح اشتغال”

عدم توجه دولت به استخراج معادن بامیان و نیز تطبیق پروژه های بزرگ انکشافی در بامیان تنها مسائلی نیستند که بر شمار بیکاران در بامیان افزوده اند.

در کنار این عوامل، نبود زمینه سرمایه گذاری برای تاسیس شرکت های تولیدی نیز از عوامل تاثیر گذار در این زمینه بوده است.

رمضان امید رئیس اتحادیه گارگران بامیان با تایید این موضوع به خبرگزاری رها گفت که دولت در یک و دنیم دهه گذشته برای فراهم سازی زمینه سرمایه گذاری و تاسیس کارخانه های تولیدی که یکی از عوامل مهم در ایجاد اشتغال به شمار می رود، هیچ اقدام موثری انجام نداده است.

آقای امید می گوید، هم اکنون بیشتر از 150 هزار نفر در بامیان بیکارند و این رقم با گذشت هر روز افزایش می یابد.

بر اساس سروی هایی که از سوی مراکز ملی و بین المللی همانند برنامه همبستگی ملی، نهاد های مربوط سازمان ملل و برنامه های واکسیناسیون ملل متحد ارائه شده، کل جمعیت بامیان نزدیک به 700 هزار نفر است.

با توجه به این موضوع، آمار ارائه شده از سوی اتحادیه کارگران بامیان نشان میدهد که هم اکنون نزدیک به یک سوم جمعیت بامیان از بیکاری رنج می برند.

با این حال شماری از کارگران در بامیان می گویند که بیکاری در سال روان در این ولایت بیداد می کند و بیشتر افراد دارای توان کار حتی تحصیل کرده ها از نبود کار رنج می برند.

محمد حسین یکی از این کارگران به خبرگزاری رها گفت که هر روز صبح برای یافتن کار به بازار بامیان می رود اما بیشتر اوقات بدون اینکه حتی یک افغانی هم بدست بیاورد، با نا امیدی به خانه اش بر می گردد.

او با انتقاد از بی توجهی حکومت مرکزی به ایجاد فرصت های شغلی در بامیان می گوید که مردم بامیان همیشه از بیکاری رنج می بردند ولی با روی کار آمدن حکومت وحدت ملی، مشکل بیکاری در این ولایت به اوج خود رسیده و هیچ زمینه ای برای کار و درآمد وجود ندارد.

به گفته او؛ اداره محلی بامیان نیز در چند سال گذشته در زمینه ایجاد فرصت های شغلی برای باشندگان این ولایت بی توجه بوده است.

“کاهش بودجه انکشافی عامل اصلی”

محمدآصف مبلغ معاون والی بامیان نیز در گفتگو با خبرگزاری رها، ضمن تایید کاهش سطح اشتغال در بامیان، کاهش بودجه انکشافی برای تطبیق پروژه های زیربنایی و خروج تیم بازسازی ولایتی مالیزیا از این ولایت را عامل اصلی افزایش آمار بیکاران خواند.

آقای مبلغ گفت که درسالهای گذشته برای تطبیق پروژه های انکشافی در بامیان،  بین 50 تا 100 میلیون دالر تخصیص داده میشد اما این رقم در دو سال اخیر به کمتر از 50 میلیون دالر کاهش یافته است.

او افزود که خروج نیروهای پی آرتی از بامیان که تاحدی زمینه کار و اشتغال را برای باشندگان این ولایت فراهم می کرد نیز در افزایش آمار بیکاران بی تاثیر نبوده است.

مبلغ می گوید، سه سال پیش استخراج معادن ذغال سنگ بامیان نیز از سوی وزارت معادن کشور متوقف شد که باعث بیکار شدن نزدیک به پنج هزار گردید و سطح اشتغال در این ولایت را به پایین ترین حد رساند.

معاون والی بامیان همچنان پیوستن بیکاران به صفوف مخالفان مسلح دولت در این ولایت را رد کرد.

به گفته او؛ بامیانی ها مردمی صلح جو هستند و تحت هیچ شرایطی حاضر نخواهند شد تا لشکری برای ویرانگری و تخریب شوند.