اما بر خلاف انتظارها، گذر زمان ثابت کرد که فعالیت های این گروه تروریستی نه تنها قطع نگردید، بلکه افزایش نیز یافته است.
در 24 حمل سال گذشته، رسانه های داخلی و خارجی گزارش کردند که نظامیان آمریکایی بزرگترین بمب غیرهسته ای جهان موسوم به مادر بمب ها را بر مخفیگاه های گروه داعش در مناطق کوهستانی مومند دره در ولسوالی اچین پرتاب کرده که دست کم 36 تن از آنان را نیز کشته و شماری دیگر را نیز زخمی کرده اند.
پس از پرتاب این بمب، روزنه های امید برای بسیاری ها به شمول نیروهای امنیتی افغانستان باز شد که این بمب می تواند پیغام نابودی برای این گروه افراطی در کشور جنگ زده افغانستان باشد.
جنرال محمد رادمنش معاون سخنگوی وزارت دفاع در سالروز پرتاب مادر بمب ها به خبرنگاران در کابل گفت که نیروهای امنیتی هم اکنون در مناطقی که پیش تر مواضع و مخفیگاه های گروه داعش محسوب می شدند، مستقر شده اند از ورود آنها به افغانستان جلوگیری می نمایند.
اما براساس گزارش ها و مقامات کشور، جنگجویان گروه داعش هم اکنون نفوذشان را به ولسوالی های جانبی به شمول خوگیانی، پچیرآگام و چپرهار و حتی در ولایات همجوار مانند کنر و نورستان و حتی فراتر از آن در جوزجان در شمال کشور نیز افزایش داده اند.
این گروه همچنین طی یک سال گذشته حملات انتحاری مرگباری را در کابل راه اندازی کرده که شمار زیادی از غیرنظامیان را به کام مرگ فرستاده است.
هم اکنون افغان ها بر این باورند که جنگجویان گروه تروریستی داعش پس از قبول شکست در کشورهای سوریه و عراق به افغانستان نقل مکان کرده اند.
از این رو، این افزایش فعالیت های گروه داعش در افغانستان، سوال هایی را در خصوص اراده جدی ائتلاف به رهبری آمریکا در جنگ علیه تروریسم بوجود آورده است.
مقامات امنیتی کشور و ماموریت حمایت قاطع ناتو در افغانستان هم اکنون شمار جنگجویان گروه داعش را در افغانستان بین 1500 الی 2000 جنگجو عنوان می کنند.
حامدکرزی رئیس جمهور پیشین کشور نیز گروه داعش را به عنوان خطری برای منطقه می داند و می گوید که داعش زمانی در افغانستان ظهور کرد که نیروهای خارجی به طور کامل حضور داشتند.
