داکتر مهدوی تاکید کرد فساد و تبعيض استخوان سوزي كه افغانستان را به پرتگاه سقوط رسانده و به جاي اتفاق اقوام، دشمني اقوام را باعث شده نتيجه روي كار آمدن حلقه فاسد و نامشروعي است كه قدرت را غصب كرده و نسبتي با مردم افغانستان ندارند.دفتر مطبوعاتی حزب ملت افغانستان
عکس: صفحه فیس بوک داکتر جعفر مهدوی
به باور کارشناسان یکی از انتقاداتی که به دولت غنی وارد است تمرکز قدرت و انکار سهم فعال دیگر اقوام در حکومت داری می باشد. این در حالی ست که وی در انتخابات ریاست جمهوری گذشته بیشترین رأی را از همان قومی گرفته که امروز در پی تسویه با آن برآمده است.
داکتر عبدالطیف نظری، استاد دانشگاه و کارشناس برتر مسائل سیاسی، طی مطلبی در فیس بوکش می نویسد:«سیاسیون و رهبران هزاره پس از استاد عبدالعلی مزاری راه را گم کرده اند.»
وی می افزاید:«دیروز هفتم حمل، سالگرد مراسم خاکسپاری پرچمدار عدالت خواهی شهید مزاری بود؛ مردی با همت که به مردم خود اعتماد به نفس آموخت و راه را نشان داد. اما افسوس که پس از او شماری از داعیه داران طریقت و ارمانش، راه را گم کردند.»
داکتر نظری تاکید می کند طی سال های گذشته جایگاه مردم ما در عرصه سیاسی و تصمیم گیری، به شدت تضعیف و تصاحب شده است. سیاست حذف و تبعیض کماکان به صورت بی پیشینه در جریان است.
در چنین وضعیتی، بیش از هر زمان به بابه مزاری نیازمندیم؛ باشد که بیندیشیم و بار دیگر به راه مزاری که راه عزت، بیداری و ایستادگی در برابر برتری طلبی است، برگردیم.
مهم ترین پیام استاد مزاری در زمانه حاضر، ایستادگی در برابر سیستم حذف و تبعیض است. نسل جوان و آگاه که ارزش و اهمیت مقاومت مزاری را درک می کنند، نباید اجازه دهند تا حلقه انحصارگر، بیش از این جایگاه مردم ما را تضعیف و تصاحب کند.
بیاییم میدان را ترک نکنیم تا آخرین خاکریز های ما را نیز دشمن فتح کند. همیشه در تاریخ، عده ای درباری وجود داشته است، مهم این است که گفتمان انقلابی مبتنی بر عدالت طلبی همواره گفتمان غالب و مسلط بوده است. ما نیز اجازه ندهیم که روش درباری به ساز و کار سیاست در جامعه ما بدل شود.
حال و روز این روزهای امریکا به شهر ارواح می ماند: نزدیک به بیست هزار نیروی نظامی ارتش در منطقه واشنگتن دی سی جابه جا شده اند تا امنیت مراسم تحلیف جو بایدن را فراهم کنند.
صحنه هایی که از مکان های استقرار این نیروها در رسانه های اصلی و اجتماعی منتشر می شود گویای یک توحش خاموش است: امریکایی که خود را مهد دموکراسی و منتشر کننده ان می داند چگونه است که یک مراسم تحلیف را نمی تواند در فضای عاری از جنگ و خشونت برگزار کند.
برخی کاربران شبکه های اجتماعی به شرایط کنونی ایالات متحده امریکا واکنش نشان داده آن را مایه تاسف خوانده اند.
گل محمد مختاری از کاربران فیس بوک در این مورد نوشته است:«فاقدشیئ، نمی تواند معطی شیئ باشد!»
حال و روز این روزهای آمریکا این فرضیه ی فلاسفه وحکمارا به اثبات می رساند که، آنکس که خودش فاقد ومحروم از نعمتی باشد، هرگز نخواهد توانست تا آن نعمت را برای دیگران فراهم سازد! بنابراین توقع نمودن از آمریکا برای فراهم سازی چندچیز ارزشمند و مهم که چند مورد مهم آن در زیر لیست می گردد، بیهوده و دور از خرد و عاقبت اندیشی خواهد بود:
به نوشته آقای مختاری ازچنین عناصرپلید وجرسومه های فاسد و فاشیست، چه توقع می توان داشت!? آنها که با ملت خویش اینگونه رفتار می کنند، بامردم مظلوم وستم دیده ماچگونه خواهدبود!!!? پس لازم است ماتوقعات خویش را در جای دیگر نهادینه ومتمرکزساخته،به خدای خویش پناهنده شویم واز خویش وملت بزرگوار ومجاهد خویش، انتظار کار وتحول داشته باشیم.
میررحمان رحمانی، رییس مجلس نمایندگان امروز (چهارشنبه،۱۷ جدی) گفت تا زمانیکه بودجه ملی در سطح تمام ولایات کشور انکشاف متوازن و با عدالت اجتماعی تنظیم نگردد مجلس نمایندگان به تعطیلات زمستانی نخواهد رفت.
آقای رحمانی گفت مجلس نمایندگان متنظر بود تا حکومت بودجه را برای آنها بفرستد اما گمان می‌رود که حکومت « ناخن افگار» گیر می‌کند.
او گفت حکومت می‌خواهد بودجهٔ ۱۴۰۰ را در نزدیکی‌ها رخصتی زمستانی برای ما بفرستد و ما به عجله روی آن تصمیم بگیریم اما حکومت بی‌خبر از این است که ما تا به هدف نرسیم و بودجهٔ ملی را تصویب نکنیم هرگز به رخصتی زمستانی نخواهیم رفت.
این در حالی‌ست که بودجهٔ سال مالی ۱۴۰۰ در تاریخ ۱۰ جدی از سوی مجلس نمایندگان رد شده بود. در مسودهٔ بودجه ملی، ۴۵۲ میلیارد و ۶۰۰ میلیون افغانی درنظر گرفته شده بود که ۲۹۶.۳ میلیارد افغانی آن شامل بودجه عادی و ۱۵۶.۳میلیارد افغانی دیگر آن شامل بودجۀ توسعه‌ای می‌شد.
از سویی‌هم، انتقال ۱۳ میلیارد افغانی به کد احتیاط ، ۲ میلیارد افغانی به کد های ۹۱ و ۹۲ و بیرون کردن ۱ هزار و ۱۳۱ پروژه ولایتی، از دلایلی رد این بودجه از سوی اعضای مجلس نمایندگان بوده‌است.
جمهوریت و امارت دو گفتمان غالب و دو دال اساسی نظام‌هایی شمرده می‌شوند که بخش‌هایی از جغرافیای ستم‌دیدۀ این سرزمین را در قلمرو خود دارند. شهروندان کشور در بیست سال گذشته جمهوریت و امارت را با نمودارها و ویژه‌گی‌هایی می‌شناسند که این نظام‌ها از خود بیرون داده‌‌اند.
فساد گسترده و خویش‌خوریِ در نظام جمهوریت و خشونت‌گستری و ماشین کشتار در امارت از برجسته‌ترین و جهنده‌ترین نمودارهایی‌‌‌اند که این دو نظام از خود به نمایش گذاشته و زنده‌گی را برای مردم این سرزمین دشوار و در مواردی ناممکن ساخته‌اند. روز گذشته یکی از کاربران شبکه‌های اجتماعی از کشورهای دارندۀ «بمب اتم» خواهش کرده بود که یک بمب را در این سرزمین بیندازد تا شهروندان از مرگ تدریجی نجات پیدا کنند. با این حال، این دیدگاه یک شهروند بیان‌گر این است که مردم این سرزمین تا چه حدی از زندگی در این جغرافیا بیزار هستند.
فساد جمهوریت
نظام جمهوریت در اصل تداعی‌کنندۀ عدالت، برابری، توسعه و پیشرفت است. در واقع جمهوریت بروزدهندۀ ارزش‌هایی است که با مردم‌سالاری، توسعه‌گرایی، عدالت‌گستری، قانون‌مندی، مبارزه با فساد و نشاندن خواست‌های برقم مردم بر کرسی روی کار می‌آید. شهروندان یک جغرافیا برای جمهوریت رأی می‌دهند و بخشی از صلاحیت‌های خود را به نظام می‌سپارند تا این نظام سیاسی به نماینده‌گی از آنان اعمال صلاحیت کند و عدالت را سرمشق خود قرار دهد.
در افغانستان اما جمهوریت نام و نشان دیگری دارد. در جمهوریت افغانستان خبری از عدالت‌گستری، قانون‌مندی و شایسته‌سالاری نیست و این جمهوریت در دام خویش‌خوری، فساد و فرار از قانون گیر مانده است. ادوارد لیتواک، نمایندۀ جامعۀ جهانی در توییتی نوشته است که رییس عمومی امنیت ملی افغانستان در نشست «ژنوا» با ساعت ۲۵۰ هزار دالری‌اش از جامعۀ جهانی خواهش می‌کرد که برای «انسانیت و برادری» به افغانستان کمک کنند. این نمایندۀ جامعۀ جهانی از مچ دست رییس امنیت ملی کشور گرفته و برایش گفته است که بیا در نخست ساعت‌های مان را برای «انسانیت و برادری» تبدیل کنیم.
در واقع ادوارد لیتواک با این توییتش در آستانۀ برگزاری نشست «ژنوا» طعنه و تلنگری زده است که ساختارهای دولت افغانستان چگونه در فساد و خویش‌خوری غرق شده‌اند و پول‌هایی که برای استوار نگه‌داشتن جمهوریت، دموکراسی و نظام‌سازی به افغانستان کمک می‌شوند، به جیب افراد زورمند می‌ریزد.
هرچند سابقۀ جمهوریت به کودتاه داوودخان بر می‌گردد، اما وقتی نظام جمهوریت پس از نشست «بُن» در افغانستان شکل گرفت، فساد مالی و «چور ملی» بخشی از این نظام بوده است. لقب فاسدترین کشور دنیا زادۀ جمهوریتی است که حتا یک شفاخانۀ اساسی در پایتختش وجود ندارد و روزانه تا ۷۰۰ ویزۀ بیماری از کشورهای همسایه‌اش می‌گیرد. کشورهای کمک‌کننده نیز در گسترش و حیف‌ومیل این پول‌ها نقش دارند. آنها زمینۀ فساد مالی به فرماندهان جهادی و ملیشه‌های وابسته به این فرماندهان را مهیا کرده‌اند تا دار و ندار ملت و پول‌های کمک شده به افغانستان را به یغما ببرند.
خشونت امارت
امارت با خشونت‌گستری، خلق ماشین کشتار، تعصب‌ورزی، دیگرستیزی و انجام حمله‌های انتحاری در افغانستان معنا پیدا می‌کند. این نظام هرچند در این اواخر با فساد مالی آلوده شده و خویش‌خوری و فساد در آن نیز سیطره یافته است، اما بیشتر به خشونت‌گرایی در میان شهروندان کشور شهرت دارد. در واقع راز ماند‌گاری و نیروهای پیش‌برندۀ این نظام، خشونت‌های عریان و ماشین کشتاری است که آنان ایجاد کرده‌اند. همان طوری که ابن خلدون، متفکر و جامعه‌شناس مسلمان و نویسندۀ کتاب معروف «مقدمه» عصبیت را نیروی پیش‌برندۀ تاریخ می‌داند به همان‌سان نیروی پیش‌برندۀ امارت «خشونت» است.
در دو دهۀ گذشته مردم افغانستان از بلندای ستیغ بدخشان تا روستاهای قندهار و از دشت‌های هرات تا کوه‌های هندوکش، وحشی‌ترین خشونت‌ها را از میل تفنگ و واسکت‌های انتحاری امارت متحمل شده‌اند. بمب‌گذاری‌های انتحاری، حمله‌های بی‌امان، کشتار غیرنظامیان، تخریب جاده‌ها، کشت و قاچاق مواد مخدر از مشهورترین نمودارهایی بوده‌اند که امارت از خود به جا گذاشته است. باشنده‌گان پایتخت و کلان‌شهرهای دیگر کشور هیچ گاهی این خشونت‌ها را فراموش نخواهند کرد. دانشگاه کابل و چوک دهمزنگ، حملۀ مرگ‌بار شاه‌شهید و صدها حملۀ دیگری از حافظۀ مردم افغانستان حذف نشده و نخواهند شد. تصویر خشونت‌گرایی امارت همیشه در ذهن‌ها ماندگار است.
در بیست سال گذشته شهروندان گرسنه، جنگ‌زده و غم‌دیدۀ افغانستان در میان این دو سنگ خورد شده و تحقیر شده‌اند و در مسجد، دانشگاه و خانه خون ریخته‌اند. جمهوریت نان و نوا را با فساد و خویش‌خوری از سفره‌های مردم گرفته است و آنان را در پشت درهای بستۀ همسایه‌ها تحقیر و توهین کرده است و امارت خون، قتل و کشتار را فعال کرده و روزگار سیاه و تاریک مردم را تاریک‌تر ساخته و زمینۀ نفس کشیدن و راحتی از مسجدها و دانشگاه‌ها نیز گرفته است.
با این حال، جمهوریت غنی با پشتیبانی آمریکا و امارت طالبان با پشتیبانی پاکستان آن چنانی که لازم است، خدمات شایسته و کافی را برای ملت تقدیم نکرده است. همچنان نظام‌های حاکم بر جغرافیای کشور که شامل جمهوریت و امارت می‌شوند، نیز به جز فساد، جنگ و خشونت هدیۀ دیگری برای شهروندان کشور تقدیم نکرده است.
عطا محمد نور رئیس اجرایی حزب جمعیت اسلامی شب گذشته در تویتر خود نوشت از اینکه بن بست مذاکرات صلح دوحه شکسته شده و هیات مذاکره کننده دولت جمهوری اسلامی افغانستان و هیات مذاکره کننده طالبان می توانند برای پایان دادن به جنگ و خونریزی و مغتنم شمردن فرصت برای صلح گام بعدی را بردارند، استقبال می کند.
وی گفت:«خبرهای خوبی شنیده ایم که می گوید هیات مذاکره کننده حکومت در دوحه موفق شده اند بن بست ایجاد شده را بشکنند، این خود یک بار دیگر امید را در رندگی مردم ما زنده می کند. جمعیت اسلامی افغانستان به طور کامل اعتقاد دارد که صلح در افغانستان از طریق مذاکره و عدالت اجتماعی به دست می آید.»
عطا محمد نور تاکید کرد از هیات مذاکره کننده حکومت در دوحه می خواهیم که صبر و قدرت داشته باشند و طالبان را به پایان خشونت و اعلام آتش بس وادار سازند.
وی افزود حزب جمعیت همچنین از تمام احزاب سیاسی و شخصیت ها می خواهد متحد بمانند و دولت را به فراهم سازی بستر برای تقویت ارزش های نظام جمهوری وادار کنند.
والی پیشین بلخ از سازمان ملل و جامعه بین الملی و کشورهای منطقه خواست به پروسه صلح کمک کنند چون یک افغانستان صلح آمیز می تواند به یک منطقه و جهان صلح آمیز کمک کند.
همایشی به مناسبت بیست و دومین سالروز شهادت عبدالعلی مزاری امروز جمعه 6 حوت با حضور سرور دانش معاونت ریاست جمهوری، عبدالله عبدالله رئیس اجرایی، حامد کرزی رئیس جمهوری پیشین، سبقت الله مجددی رهبر جهادی و محمد محقق معاون ریاست اجرایی و ده ها تن از اعضای کابینه، نمایندگان مجلس، رهبران جهادی و هزاران شهروندان در کابل برگزار شد.
رئیس جمهوری در پیامی گفت: دولت وقتی اندیشه های مزاری را مطالعه کرد، تصمیم گرفت که لقب “شهید وحدت ملی” را به وی اعطا کند.
آقای غنی از خصوصیات شهید مزاری را منحصر به فرد خواند و گفت که وی در اوج نفاق و نفرت، از همبستگی و همدلی سخن می زد.
رئیس جمهوری همچنین افزود که در سخنان شهید مزاری همیشه عدالت اجتماعی وجود داشت. به گفته رئیس جمهوری این خصیصه‌ها بود که هنوز بعد از 22 سال شهید مزاری در بین مردم جایگاه دارد.
محمداشرف غنی در قسمتی دیگر از سخنان خود گفت که اندیشه های شهید مزاری ایجاب می کند که به نام وی، مراکز فرهنگی و پژوهشی بزرگ را ایجاد کنیم.
رئیس جمهوری وعده داده است که اگر کتابخانه ای به نام “شهید مزاری” ساخته شود، تمامی کتاب های مورد نیاز را اهدا کند.
مزاری زندگی خود را در راه خدا وقف کرد
عبدالله عبدالله، رئیس اجرایی حکومت نیز در این همایش در وصف اندیشه ها و کارکردهای شهید مزاری سخنان زیادی را ایراد کرد.
آقای عبدالله گفت که درسی که از شهید مزاری باقی مانده است، وقف کردن خود در راه خدا و مردم است. او اضافه کرد که اهداف شهید مزاری همواره ملی و استوار بر شایسته سالاری و حقوق مساوی بود.
در این نشست یکی از سخنرانان از سران دولتی خواسته بود که به نام شهید مزاری مدالی زده شود. آقای عبدالله نیز اظهار امیدواری کرد که تا سال دیگر این اقدام صورت بگیرد و عملی شود.
سبقت الله مجددی، رهبر جهادی نیز در همایش سخنرانی کرد، او گفت که صفاتی که شهید مزاری داشت، در مجاهدان کنونی ما کمتر وجود دارد.
آقای مجددی اضافه کرد که ارادتی که به شهید مزاری دارم مرا واداشت که در حالت مریضی نیز در این همایش شرکت کنم. او گفت که در وصف شهید مزاری سخنرانی کردن نیاز به ساعت ها دارد اما اکنون شرایط مهیا نیست.
اندیشه های مزاری در قانون اساسی
محمد محقق، معاونت ریاست اجرایی نیز در این همایش ابراز کرد که خواسته و اندیشه های شهید مزاری اکنون همه موارد آن در قانون اساسی کشور جای گرفته است.
آقای محقق از عدالت اجتماعی، تساوی جنسیتی، حقوق اقوام و اقلیت ها و تقسیم واحدهای اداری نام برد و گفت این موارد گوشه ای از اندیشه و اهداف شهید مزاری بود که اکنون در قانون اساسی جای گرفته است.
وی همچنین به پیشنهادی که به ریاست جمهوری در پیوند به تقسیم واحدهای اداری داده شده است یکبار دیگر تاکید کرد و از رئیس جمهوری خواست که در این مورد تصمیم قطعی را اجرایی کند.
آقای محقق همچنین پیشنهاد کرد که مشارکت ملی نیز نباید فقط در شعار وجود داشته باشد، او گفت که برخی از وزیران صلاحیت کمتری دارد و تحقیر می شود. وی علاوه کرد که این چنین کارها نباید صورت گیرد.
گفتنی است که شهید مزاری نیز به دلیل تعصبات و تبعیض های که علیه برخی از اقوام کشور صورت گرفته بود، کمر مبارزه بست و تا خون در بدن داشت ایستادگی کرد.
آقای مزاری در 22 حوت 22 سال پیش، توسط گروه تروریستی طالبان به شهادت رسید.
براساس گفته های رئیس جمهوری، بعد از این، روز شهادت استاد عبدالعلی مزاری درج تقویم کشور می شود و به صورت رسمی از سالروز شهادت وی تجلیل به عمل می آید.
امروز جمعه نیز، هزاران تن از هواداران شهید مزاری، در هوای بارانی و سرد کابل حضور به هم رساندند و یک بار دیگر با آرمان های وی تجدید میثاق کردند.
در این مراسم علاوه بر حضور پر شور مردم، جمعی از سفیران کشورهای دوست، مقام های دولتی، احزاب و گروه های سیاسی و نمایندگان شورای ملی نیز حضور داشتند.
محمد اشرف غنی، رئیس جمهوری در این مراسم گفت که شهید مزاری کسی بود که به وحدت ملی باور داشت و یکی از خواست های او این بود که یک نظام مردم سالار در کشور حکم فرما شود.
آقای غنی در ادامه افزود، استاد مزاری، همچنین بر حقوق زنان تاکید داشت و عدالت اجتماعی سر لوحه کار او بود.
وی علاوه کرد که وجیبه دینی و انسانی ماست که به آرمان های بالای شهدا ارج بگذاریم و تکریم کنیم. او به استاد مزاری لقب شهید وحدت ملی داد و گفت که این لقب درج تقویم رسمی می شود.
در این مراسم حامد کرزی، رئیس جمهوری پیشین کشور نیز سخنرانی خود را با تهاجم پاکستانی ها آغاز کرد و گفت که چندی پیش هلی کوپترهای پاکستانی بر حریم هوایی ما تجاوز کرد و برخی مناطق کشور را مورد هدف قرار داد.
اقای کرزی علاوه کرد که بر اساس توافقنامه باید نیروهای ببن المللی از کشور ما حمایت می کرد ولی این کار صورت نگرفت؛ اینجاست که پی به خواسته های شهید مزاری می بریم.
حامد کرزی علاوه کرد که شهید مزاری گفته بود که با اتفاق و اتحاد به صلح می رسیم و زمانی به قدرت می رسیم که اتحاد داشته باشیم.
او گفت:، آزادی و استقلال سرمشق کار شهید مزاری بود.
محمد کریم خلیلی، معاون ارشد شورای عالی صلح و معاون پیشین ریاست جمهوری نیز با تایید سخنان آقای کرزی گفت که راه شهید مزاری، راه وحدت و یکپارچگی هست و خواهد بود و در ادامه افزود که هر کسی این راه را تحریف کند، “جفایی” بر مردم می کند.
آقای خلیلی افزود که اهداف بلند شهید مزاری مربوط به همه آزادگان است و خواهد بود و اکنون ما نیز تاکید می کنیم که راه شهید مزاری را ادامه خواهیم داد و برای پیاده کردن عدالت اجتماعی مبارزه خواهیم کرد.
او از سران حکومت وحدت ملی خواست، همانگونه که در زمان مبارزات انتخاباتی به مردم وعده داده بودند –هیچ افغان از افغان دیگر برتر نیست و هیچ کسی کمتر- را عملی کنند و تنها در حد شعار باقی نگذارند.
معاون ارشد شورای عالی صلح گفت که این شعار باید به صورت عملی در سراسر کشور پیاده شود و روی کاغذ باقی نماند.
او در قسمتی دیگر از سخنان خود تاکید کرد که باید خطوط برق فشار قوی توتاپ همانگونه ای که شرکت المانی فیشنر گفته است از مسیر بامیان بگذرد. پروژه توتاپ “خط قرمز” ماست.
سرور دانش، معاونت ریاست جمهوری نیز در این مراسم نیز بر گوشه ای از افکار و اندیشه های شهید مزاری اشاره کرد و گفت که افکار سیاسی شهید مزاری عدالت محور بود.
آقای دانش علاوه کرد که شهید مزاری بر این باور بود که باید ساز و کار مردم با انتخابات باشد و حکومت نباید بر اساس زور، کودتا و بیعت باشد.
او خاطر نشان کرد که شهید مزاری برای عدالت اجتماعی مبارزه کرد و این نوع تفکر، انسانی ترین سیاست در نظام افغانستان است.
عبدالعلی مزاری، بیست و یک سال پیش از امروز، توسط گروه تروریستی طالبان به صورت فجیعی به شهادت رسید و همه ساله آزاده خواهان و هواداران شهید مزاری مراسم های پر شکوهی برای تجدید میثاق با آرمان های او برگزار می کنند.
صلح؛ برگشت به گذشته تاریک نیست
محمد کریم خلیلی، معاون ارشد شورای عالی صلح، در این مراسم همچنین به روند صلح اشاره کرد و افزود که “صلح حرکت به سوی آینده روشن است و با صلح هرگز به گذشته تاریک بر نمی گردیم.”
آقای خلیلی ادامه داد که باید به سوی آینده روشن حرکت کنیم، چون نزدیک به چهار دهه است که ملت ما سختی کشیده است و باید صلح و آرامش را ببینند.
معاون ارشد شورای عالی صلح، افزود که ما “صلح عزتمند” را می خواهیم، صلحی که برای دو طرف باشد.
وی اضافه کرد که ما شیوه ای را ایجاد خواهیم کرد که مخالفانی که در خدمت بیگانگان قرار گرفته اند؛ جدا شوند و از آنان نیز می خواهیم که به جنگ خاتمه دهند و به روند صلح بپیوندند.
اقای خیلی در قسمتی دیگر از سخنان خود علاوه کرد که از کشورهای حمایت کننده نیز می خواهیم که همانگونه ای که تاکنون ما را حمایت کرده اند، از روند صلح نیز حمایت و به پروسه صلح کمک کنند.