برچسب: طالبان

شورای عالی مصالحه ملی از دیدار عبدالله عبدالله؛ رییس این شورا با نماینده ویژه وزارت خارجه ایران برای افغانستان خبر داد. در این دیدار محمد ابراهیم طاهریان گفت ایران به طالبان گفته که قضیه افغانستان راه حل نظامی ندارد و باید مشکل از طریق مذاکره و تشکیل یک حکومت فراگیر حل شود. عبدالله هم این موضع ایران را «اصولی» خوانده و در قبال آن از تهران تشکر کرد.

طبق اعلامیه شورای عالی مصالحه، عبدالله قبل از ظهر امروز (سه شنبه ۱۴ دلو ) با محمد ابراهیم طاهریان؛ نماینده ویژه وزارت امور خارجه‌ ایران در امور افغانستان در کابل ملاقات کرد.

طاهریان در این دیدار درباره‌ سفر هیأت طالبان به تهران و «قضایایی که در این سفر به بحث گرفته شد به رییس شورای عالی مصالحه‌ ملی، معلومات مفصل ارائه کرده است».

او گفت: «طرف جمهوری اسلامی به طالبان گفته‌است قضیه افغانستان راه حل نظامی ندارد و باید مشکل کشور از طریق مذاکره و تشکیل یک حکومت فراگیر و همه شمول برای مردم افغانستان حل گردد.»

طبق اعلامیه شورای عالی مصالحه، عبدلله با تشکر از موضع‌گیری «اصولی» ایران در قبال مذاکرات صلح و بحث‌های مربوط به افغانستان، بر اجماع‌ منطقه‌ای و بین‌المللی، به ویژه نقش جمهوری اسلامی ایران، در تأمین صلح تأکید کرد.

پیشتر خبرگزاری تسنیم ایران به نقل از جواد ظریف؛ وزیر خارجه این کشور گزارش داده‌بود او در دیدار با هیات طالبان گفته‌است که تهران از «یک دولت فراگیر اسلامی با حضور همه قومیت‌ها و مذاهب حمایت می‌کند».

اما وزارت خارجه ایران می‌گوید، اصطلاح «دولت فراگیر اسلامی» در دیدار ظریف با هیات طالبان بیان نشده است.

این موضوع واکنش‌های گسترده‌‌ای را در پی داشت.

طالبان خواستار تغییر نظام کنونی و برپایی یک نظام «اسلامی» هستند؛ اما به باور منتقدان، نظام کنونی هم در قانون اساسی، اسلامی است و نظام مورد نظر طالبان، شبیه امارتی است که پیش‌تر برپا کرده‌بودند.

والی هرات می‌گوید ریاست امنیت ملی این ولایت در یک عملیات کشفی، موفق به شناسایی و بازداشت یازده تن از طراحان و مجریان حملات تروریستی در شهر هرات شده است.

سیدعبدالوحید قتالی، والی هرات در یک نشست خبری امروز (سه‌شنبه، ۱۴ دلو) گفت اعضای این شبکه، به دستور مستقیم استخبارات طالبان وظیفه ترورهای هدفمند در شهر و ولسوالی‌های هرات را به عهده گرفته بودند.

وی افزود این شبکه قصد داشت تا هشت حمله تروریستی را در روزهای آینده در ولایت هرات اجرا کند.

آقای قتالی بازداشت این افراد را ثبوت غیرقابل انکار دست داشتن طالبان در ترورهای هدفمند دانست و گفت: «طالبان نیتی به جز کشتن، جنایت و وحشت ندارند.»

والی هرات به شهروندان این ولایت اطمینان داد نیروهای امنیتی و استخباراتی با تمام قوت در برابر طالبان خواهند ایستاد.

بر اساس اعلام والی هرات، اعضای این شبکه اعتراف کرده‌اند که دستور اجرای ترورهای هدفمند در ولایت هرات را از استخبارات طالبان دریافت کرده بودند.

همچنان از نزد این افراد، مقداری جنگ‌افزار، بمب‌های دستی، تفنگچه و کلاشینکوف‌های مجهز به صدا خفه‌کن، ماین‌های مقناطیسی، بمب‌های دست‌ساز، فیوزهای انفجاری، ماین‌های ریموت کنترول، مواد انفجاری با قدرت تخریبی زیاد، و مهمات به دست آمده است.

این در حال است گروه طالبان دست داشتن این گروه در ترورهای هدفمند را رد کرده و آن را کار یک حلقه استخباراتی می‌دانند.

هیأت اعزامی طالبان در تهران اعلام کرد براساس توافق‌نامه دوحه که این گروه با امریکا به امضا رسانده و نتیجه مذاکرات بین‌الافغانی، حکومت اشرف غنی از بین می‌رود و «حکومت جدید اسلامی افغانستان» جای‌گزین آن می‌شود.

سهیل شاهین، عضو هیأت مذاکره‌کننده طالبان و عضو دفتر سیاسی این گروه در قطر، روز دوشنبه ۱۳ دلو در یک نشست خبری در تهران گفت، در توافق نامه دوحه آمده است در نتیجه مذاکرات، حکومت اسلامی در افغانستان ایجاد شود.

در این نشست خبری که محمد وثیق و ملا خیرالله خیرخواه از دیگر اعضای هیأت طالبان نیز حضور داشتند گفته شد طبق توافق‌نامه دوحه ماندن نظامیان امریکایی یا ناتو بعد از ۱۴ ماه به معنای «اشغال» افغانستان است و باید این کشور را ترک کنند و اگر نه پس از ماه می طالبان علیه‌ آن‌ها می‌جنگند.

این در حالی است که رویترز روز گذشته گزارش داد نیروهای خارجی در زمان تعیین شده از افغانستان خارج نخواهند شد.

براساس پیام اقای دانش مردم هزاره جات به ویژه بهسود همواره طرفدار دموکراسی و جمهوریت بده اند اما عده ای می خواهند این مردم را تحریک کنند.

متن دقیق پیام به صورت زیر است:

ضمن اظهار تأسف مجدد از رویداد تلخ روز جمعه 10 دلو 1399 در بهسود، خوش حال هستیم که هیأت عالی رتبه و با صلاحیت متشکل از مقامات دولتی و متنفذین محلی به ساحه رسیده است و کار خود را آغاز کرده است.

در باره اعزام هیات و وظایفی که به دوش دارد و نیازهای مبرم مردم و اقدامات ضروریی که باید انجام شود، چند مطلب را به اطلاع همه مردم شریف افغانستان مخصوصا مردم مناطق هزاره جات و به طور خاص مردم بهسود می‌رسانم:

1. با توجه به این‌که کشور و مردم ما در شرایط خاص قرار دارد و تهدیدات و خطرات از هر سو در کمین است، رویداد تلخی که روز جمعه گذشته اتفاق افتاد باید به صورت مسالمت آمیز حل شود.

2. از هیات اعزامی می‌خواهم که ضمن رسیدگی جدی به وضعیت آسیب دیدگان، قضیه را به صورت عادلانه و همه جانبه بررسی کند و نتیجه بررسی خود را به رهبری حکومت گزارش دهد.

3. به نظر می‌رسد وقت آن رسیده است که قضیه بهسود و تنش‌های ایجادشده به صورت اساسی و ریشه‌ای حل گردد تا مردم منطقه از نگرانی‌ها و آسیب‌های پیاپی مصئون شوند. بنابراین از همه بزرگان، شخصیت‌های سیاسی، علما، متنفذین و همۀ مردم منطقه می‌خواهم که با خویشتن‌داری کامل با هیأت اعزامی به صورت همه جانبه همکاری نمایند.

4. مردم هزاره به شمول مردم بهسود همواره طرفدار نظام جمهوری اسلامی و قانون اساسی بوده و هیچگاه طرفدار خشونت و یا تقابل با حکومت و نظام نیستند. بنابراین هر کسی و یا هر گروهی که به هر انگیزه ای به تحریک مردم بپردازد، منافع و مصالح مردم را با خطر مواجه می‌سازد و باید جلو آنها گرفته شود.

5. قومی ساختن مسایل و استفاده ابزاری از احساسات مردم در جهت تقابل قومی از خواسته‌ها و پلان‌های شوم دشمنان این سرزمین است. اقوام با هم برادر افغانستان در طول تاریخ در کنار هم برادر وار زندگی کرده‌اند و در آینده نیز باید در کنار هم باشند و زندگی کنند. بنابراین هر کسی و یا هر گروهی که با استفاده سوء از احساسات مردم، به تقابل قومی دامن می‌زند خائن به منافع همه اقوام و به وحدت ملی افغانستان به حساب می‌آید.

6. حکومت متعهد و مکلف به تأمین امنیت شاهراه‌ها و مناطق هزاره‌جات مخصوصا شاهراه میدان- جلریز- بهسود است و ما برای تحقق این هدف از همه تلاش و کوشش خود کار خواهیم گرفت. در مقابل از همه کسانی که در قالب گروپ‌های مسلح و به نام خیزش‌های مردمی در بهسود و سایر مناطق فعالیت می‌کنند هم می‌خواهیم که باید در چوکات قانون و ساختارهای مشروع نهادهای امنیتی و دفاعی دولتی در تأمین امنیت مردم و منطقه خود سهم بگیرند.

سرور دانش

معاون دوم رئیس جمهوری اسلامی افغانستان

کابل، 14 دلو 1399

مقام‌های محلی ولایت ننگرهار می‌گویند افراد ناشناس شب گذشته یک انستیتوت آموزش‌های تجارت به نام «صلح و آزادی» را به آتش کشیدند.

دفتر رسانه‌ای ولایت ننگرهار بانشر خبرنامه‌ای امروز (سه‌شنبه، ۱۴ دلو) گفت افراد ناشناس شب گذشته در ولسوالی «مومن دره» یک انستیتوت آموزش‌های تجارت را به آتش کشیده‌اند.

بر اساس اعلام این خبرنامه، در نتیجه این آتش‌سوزی دو اتاق و تجهیزات این انستیتوت حریق شده است.

دفتر رسانه‌ای ولایت ننگرهار گفت مسئولان محلی به موقع آتش‌سوزی را خاموش کرده و در تلاش بازداشت عاملان این رویداد هستند.

تاکنون فرد یا گروهی مسئولیت این رویداد را به عهده نگرفته است، اما در گذشته عامل بیشتر چنین اقداماتی گروه طالبان شناخته می‌شد.

این گروه در سال‌های گذشته بارها اقدام به تخریب و آتش زدن مکاتب، به ویژه مکتب‌های دخترانه در مناطق مختلف کشور کرده است.

هرچند این گروه دست داشتن به تخریب مکاتب و تأسیسات عمومی را انکار می‌کند، ولی حکومت و جامعه جهانی همواره طالبان را مقصر چنین رویدادها دانسته‌اند.

ولایت کندزدر چند سال گذشته صحنه درگیری‌های شدید میان نیروهای دولتی و طالبان مسلح بود و نیز سه بار شهر کندزبه دست طالبان سقوط کرده است.

 منابع محلی در ولایت کندز می‌گویند در پی حمله‌ی جنگ‌جویان گروه طالبان بر یک پاسگاه پولیس در مربوطات شهر کندز، چهار سرباز پولیس کشته و دو سرباز دیگر زخمی شده‌اند.

فوزیه یفتلی، عضو شورای ولایتی کندز با تأیید این خبر به رسانه ها گفت این حمله حوالی ساعت 8:00 شب گذشته (دوشنبه، 13 دلو) در ساحه‌ی عقب ریاست صحت عامه‌ی کندز صورت گرفته است.

خانم یفتلی همچنان گفت درگیری میان نیروهای امنیتی و جنگ‌جویان گروه طالبان بیش از نیم ساعت ادامه داشته است.

او افزود دو سرباز دیگر پولیس ناپدید شده‌اند و هنوز مشخص نیست که افراد نفوذی طالبان بوده و یا این که از سوی این گروه به گروگان گرفته شده‌اند.

در همین حال، انعام‌الدین رحمانی، سخن‌گوی فرماندهی پولیس ولایت کندز می‌گوید که این حمله شب گذشته بر یک پاسگاه پولیس در ساحه‌ی «باغ زراعت» از مربوطات حوزه‌ی اول امنیتی شهر کندز صورت گرفته است.

آقای رحمانی گفت در جریان درگیری‌ها، پنج جنگ‌جوی طالب کشته و سه جنگ‌جوی دیگر این گروه زخمی شده‌اند. به گفته‌ی او، با رسیدن نیروهای کمکی، حمله‌ی طالبان عقب زده شده است.

او در ادامه گفت در جریان این حمله‌ی طالبان، یک پولیس کشته و یک پولیس دیگر زخمی شده است.

گروه طالبان تا کنون در این باره چیزی نگفته است.

ولایت کندز در شمال‌شرق کشور موقعیت دارد. در بخش‌هایی از این ولایت ناامن، جنگ‌جویان گروه طالبان حضور و فعالیت گسترده‌ی تروریستی دارند.

طالبان می گویند اگر توافق نامه دوحه عملی نشود، این گروه جنگ را ادامه داده، از خاک و کشور خویش دفاع خواهد کرد.

اخبار منتشره در رویترز در باره حضور نیروهای خارجی در افغانستان بیشتر از زمان تعیین شده در توافق نامه دوحه با واکنش هایی رو به رو شده است.

گروه  طالبان در واکنش به اعلامیه مشترک اخیر اتحادیه اروپا و برخی از کشورهای دیگر، به عملی شدن توافق نامه دوحه اشاره می کنند و می گویند اگر این توافق نامه نادیده گرفته شود و برای ادامه جنگ و حضور نیروهای خارجی بهانه جویی شود، این گروه از ارزش ها، خاک، کشور و حقوق شان دفاع خواهند کرد.

ذبیح الله مجاهد، سخنگوی طالبان، گفت: «اگر کسی توافق نامه دوحه را نادیده بگیرد و برای دوام جنگ و تمدید اشغال بهانه جویی کند، پس ملت مجاهد افغانستان چنانکه در تاریخ ثابت کرده است از ارزش‌ها، خاک، کشور و حقوق خود دلیرانه دفاع می‌تواند.»

مولوی عبدالسلام ضعیف، سفیر رژیم طالبان در اسلام آباد، گفت: «فکر می کنم که حضور شان باعث جنگ و دوام جنگ می شود و نه به سود امریکا است و نه هم به سود هیچ کسی دیگر، اکنون صلح یک نیاز است.»

این در حالی است که  ناتو این گزارش را گمراه کننده خوانده و می گوید که تا کنون در باره ادامه حضور نیروهای خارجی در افغانستان تصمیمی گرفته نشده است؛ اما این سازمان ادامه خشونت ها را از سوی طالبان، تضعیف کننده روند صلح می داند و از این گروه می خواهد که به تعهداتش در توافقنامه دوحه عمل کند. 

اوآنا لونگسکو، سخنگوی ناتو، گفت: «هیچ تصمیمی در این باره گرفته نشده است. وزیران دفاع ناتو در نشست روز هفدهم و هژدهم ماه فبروری در باره افغانستان بحث خواهند کرد.»

مایکل کوگلمن، معاون بخش آسیا در مرکز پژوهشی ویلسن آمریکا، گفت: «من فکر می کنم که این موضع گیری های ناتو احتمالاً به هدف وارد کردن فشار بر طالبان بوده است و خواسته است که این پیام را به طالبان برساند که ناتو در مسیر مشخصی در حرکت است و میخواهد که پس از ماه “می” نیز نیروهایش را در افغانستان نگه دارد.

 دوم این که ناتو می خواهد بر حکومت جوبایدن که اکنون در حال بررسی توافق نامه دوحه است نیز فشار بیاورد که این یک گزینه مناسب است که پس از ماه می نیز نیروها را در افغانستان نگه دارد. اما در آخر روز آنچی که مهم است این است که حکومت ایالات متحده امریکا چگونه موضع گیری خواهد کرد.”

سخنگوی ناتو از طالبان می خواهد که خشونت ها را متوقف بسازند؛ زیرا به باور او افزایش این خشونت ها روند صلح را تضعیف می کند.

سخنگوی شورای امنیت ملی رئیس جمهور غنی بحث طالبان روی چگونگی نظام را پیش از وقت می‌داند.

شورای امنیت ملی می‌گوید اگر طالبان در جریان فعالیت سیاسی تغییر کنند، زمینه شمولیت در زیر چتر جمهوریت برای آن‌ها فراهم خواهد شد؛ اما بحث روی چگونگی نظام پیش از وقت است.

رحمت‌الله اندر سخنگوی این شورا می‌گوید، نیاز است که نخست در باره پایان جنگ و خشونت در افغانستان بحث شود.

سخنگوی شورای امنیت ملی افزود: «اکنون بحث درباره چگونگی نظام تا حدی پیش از وقت است. در شرایط کنونی افغان‌ها منتظرند که آتش داغ جنگ خاموش شود. جمهوریت در اصل این‌چنین مفهومی دارد که هر تشکیل از ساختارهای سیاسی در آن جا داده شده می‌تواند. اگر طالبان به عوض جنگ و باند تروریستی به یک جریان فعالیت سیاسی و تفاهم مبدل شود، طبیعی است که در چتر جمهوریت شامل شده می‌تواند.»

این در حالی است که هیاتی از گروه طالبان در تهران گفته است نتیجه مذاکرات بین‌الافغانی، پایان عمر حکومت فعلی است.

سهیل شاهین؛ عضو هیات طالبان به رهبری ملا برادر در کنفرانس خبری دیروز دوشنبه، 13 دلو خود در تهران گفت طالبان حکومت افغانستان را به رسمیت نمی‌شناسند و آن را یک جهت قضیه افغانستان می‌دانند.

شاهین افزود در توافق‌نامه دوحه تذکر یافته‌است که در آینده یک «حکومت اسلامی» در افعانستان به وجود بیاید؛ معنایش این است که دولت فعلی از بین می‌رود و یک حکومت جدید اسلامی ایجاد می‌شود.

این عضو هیات طالبان افزود: «ما با همه جهت‌های افغان در دوحه در مذاکره هستیم. امیدواریم که به یک نظام همه‌شمول افغانی که قابل قبول همه افغان‌ها باشد، به توافق برسیم. ما در پی انحصار قدرت نیستیم.»

چند روز پیش، ملا عباس استانکزی؛ عضو دیگر هیأت مذاکره‌کننده طالبان در مسکو گفته‌بود اگر اشرف‌غنی استعفا کند، گروه طالبان حاضر است در مورد حکومت جدید مذاکره و صلح کند.

این اظهارات واکنش شدید حکومت را در پی داشت و رییس جمهورغنی گفت که تجربه حکومت موقت در افغانستان «ویرانی و خون‌ریزی» بوده است.

 دفتر شورای امنیت ملی کشور در خبرنامه‌ای گفته است که حمدالله محب مشاور امنیت ملی با محمد ابراهیم طاهریان نماینده خاص وزارت خارجه ایران برای افغانستان دیدار کرده است.
در این دیدار روی پیش‌رفت‌های اخیر در مذاکرات صلح افغانستان بحث و مشورت صورت گرفته است.
همچنین دفتر شورای امنیت ملی علاوه کرده است که دوطرف بر پایان خشونت‌ها و تداوم مذاکرات صلح افغانستان تأکید کرده و در باره تلاش‌های مشترک در این خصوص بحث کرده‌اند.

ایران از کشورهای تأثیرگذار در روند صلح افغانستان به شمار می‌رود. چندروز پیش هیئتی از گروه طالبان به رهبری ملا عبدالغنی برادر به تهران سفر کرده و با مقام‌های آن کشور دیدار کرده است.
روز گذشته، وزارت امور خارجه ایران اعلام کرد که این سفر در هماهنگی با دولت افغانستان صورت گرفته است و ایران از دستاوردهای دولت افغانستان و گفت‌وگوهای میان‌افغانی حمایت می‌کند.

با روی‌کارآمدن اداره بایدن در ایالات متحده و تغییر در سیاست خارجی و امنیتی این کشور گمانه‌های فراوان در مورد تعلق، تعدیل و تغییر خیلی از پالیسی‌های اداره ترمپ مطرح شد. بازگشت به کنفرانس زیست محیطی پاریس، موافقت‌نامه‌ هسته‌ای برجام با ایران و بازبینی مواد تفاهم‌نامه صلح ایالات متحده و طالبان از مواردی بود که جو بایدن در جریان کارزارهای انتخاباتی خود وعده بازبینی و برگشت به آن‌ها را داده بود.

در فردای پیروزی جو بایدن فرمان بازگشت به کنفرانس پاریس را داد و در مورد بازگشت به برجام نیز چراغ سبز نشان داد. در مورد مواد موافقت‌نامه صلح ایالات متحده و طالبان، جیک سالیوان مشاور امنیت ملی بایدن و تونی بلینکن اذهان داشتند که مواد توافق‌نامه صلح را بازبینی مجدد می‌کنند تا دیده شود که چه موارد در آن گنجانیده شده است. طالبان تا چه اندازه به تعهدات‌شان عمل کرده‌اند و چه موارد آن نقض شده است.

تفاهم‌نامه‌ی صلح ایالات متحده و طالبان در فبروری ۲۰۲۰م بعد از چندین ماه مذاکرات نفس‌گیر طالبان با زلمی خلیل‌زاد نماینده ویژه ایالات متحده برای صلح افغانستان به امضا رسید. از موارد درشت این تفاهم‌نامه می‌توان به خروج تمام سربازان ایالات متحده از خاک افغانستان تا تاریخ اول می سال ۲۰۲۱م، پایان حملات طالبان بر نیروهای امریکایی، آزادسازی پنج‌هزار زندانی طالبان (که یکی از پیش‌شرط‌های گفت‌وگوهای بین‌الافغانی بود)، عدم بازگشت جنگ‌جویان طالب به میادین جنگ و قطع ارتباطات طالبان با دیگر گروه‌های تروریستی بود.

بعد از این‌که جیک سالیوان مشاور امنیت ملی و تونی بلینکن وزیر خارجه از بازبینی مواد تفاهم‌نامه صلح ایالات متحده و طالبان صحبت کردند نگرانی جدی در میان طالبان به وجود آمده است. به عقیده نگارنده سفرهای اخیر طالبان به تهران – ایران و مسکو – روسیه نیز در همین جهت صورت گرفته است. هدف طالبان از این سفرها می‌تواند موازنه‌سازی و فشار آوردن روی اداره بایدن باشد تا مواد تفاهم‌نامه را به همان شکل که است بپذیرند.

طالبان در تهران به دنبال چه هستند؟

گفت‌وگوهای صلح افغانستان از زمان پیروزی بایدن در انتخابات ایالات متحده تا اکنون متوقف است و پیشرفت چندان در آن دیده نمی‌شود و طرفین انتظار تصمیم کاخ سفید را می‌کشند. در بحبوحه روی کارآمدن اداره بایدن تهران اولین مقصد هیأت بلندپایه‌ای طالبان به رهبری ملا برادر آخوند بود. دکتر محمدنعیم وردک، سخن‌گوی طالبان در رشته‌تویتی گفته است هیأتی طالبان به‌منظور گفت‌وگو در مورد امنیت افغانستان و منطقه، وضعیت مهاجران افغان و صلح به تهران سفر کرده‌اند و قرار است با نماینده ویژه ایران در امور افغانستان و جواد ظریف وزیر امور خارجه ایران گفت‌وگو کند.وزارت خارجه افغانستان با پخش اعلامیه از با خبر بودن سفر هیأت طالبان به تهران اطلاع داده است و از سویی سخن‌گوی وزارت خارجه ایران گفته است که دولت ایران در مورد پروسه صلح با طالبان گفت‌وگو کرده اند. این در حالی است که چندی پیش جواد ظریف وزیر خارجه ایران در مصاحبه ویژه‌ای که شبکه طلوع نیوز داشت، گفته بود که طالبان هنوز در لیست سیاه ایران قرار دارد.

سفر طالبان حاوی دو پیام عمده برای ایالات متحده بود. نخست، این‌که طالبان به ایالات متحده خاطرنشان ساخت که در صورت هر گونه تغییر در مواد موافقت‌نامه صلح، آن‌ها ظرفیت و توانایی دیپلماتیک دارند تا روابط‌شان را کشورهای منطقه و پیرامون افغانستان برقرار کنند. این عمل طالبان یک نوع موازنه‌گری و فشار وارد کردن روی اداره بایدن برای ادامه روند قبلی است. دومین، پیام این سفر از جانب تهران به واشنگتن است. تهران می‌خواهد به واشنگتن نشان بدهد که ایران آماده همکاری در روندهای دیپلماتیکی منطقه‌ای است. اداره بایدن چراغ سبز به بازگشت به برجام نشان داده است.

طالبان در مسکو

بعد از تهران، دومین مقصد طالبان مسکو بود. روز پنج‌شنبه هیأت دیگر از طالبان به سرپرستی شیرمحمدعباس ستانکزی، مولوی دین‌محمد حنیف و عمار یاسر به مسکو سفر کردند. در این سفر هیأت طالبان با ضمیر کابلوف نماینده ویژه‌ی روسیه برای افغانستان دیدار کرده اند و گفته شده است که این هیأت به سرگی لاوروف وزیر خارجه روسیه نیز دیدار خواهند کرد. محمدنعیم وردک سخن‌گوی طالبان گفته است که در این سفر در مورد وضعیت سیاسی افغانستان و مسایل امنیت منطقه بحث و گفت‌وگو صورت گرفته است. این سفر طالبان گوشزد دیگر به اداره بایدن است. به عبارت دیگر این سفرهای اخیر طالبان به تهران و مسکو یک نوع واکنش به تصمیم اداره بایدن در مورد بازبینی موافقت‌نامه است.

چرا طالبان نگران بازبینی هستند؟

سوالی که مطرح می‌شود این است که چرا واقعا طالبان نگران بازبینی و بررسی مواد موافقت‌نامه صلح طالبان و ایالات متحده، توسط اداره بایدن هستند؟ گزارش فراوان مبنی بر نقض مواد تفاهم‌نامه صلح وجود دارد. در جریان سال گذشته میلادی شورای امنیت سازمان ملل متحد در گزارشی بیان داشت که طالبان تا هنوز به صورت بسیار نزدیک با القاعده در ارتباط هستند. در این اواخر وزارت خزانه‌داری و پنتاگون (وزارت دفاع) امریکا نیز گزارش در مورد نقض مواد این تفاهم‌نامه نشر کرده اند. از سویی دیگر گزارش فراوان دیگر نیز در مورد بازگشت زندانیان آزاد شده‌ی طالبان به میادین جنگ وجود دارد که این مورد نیز نقض دیگر مواد تفاهم‌نامه صلح است.

بایدن با مسأله خروج سربازان چه خواهد کرد؟

جو بایدن در نظر دارد که یک تعداد کمی از نیروهای ضد تروریسم خودش را در افغانستان پس از اول می ۲۰۲۱ نگه‌ دارد. پاکستان و طالبان در این مورد واکنش‌های جدی نشان داده اند. اگر جو بایدن بخواهد تعدادی از عساکر خود نگه‌ دارد و با طالبان روی این مورد به توافق نرسند باعث خواهد تا تفاهم‌نامه عملا ارزشش را از دست بدهد. محتمل‌ترین و معقول‌ترین گزینه برای بایدن خریدن زمان بیشتر است که این امر مستلزم گفت‌وگوی مجدد با طالبان است.

جمع بندی:

سفرهای اخیر طالبان می‌تواند بر ایالات متحده فشار وارد کند. از سوی دیگر این سناریو نیز محتمل است که ایالات متحده در صورت دیدن نقض جدی مواد توافق‌نامه به‌صورت کلی از آن خارج شوند. خروج عجولانه و پیش از وقت (پیش از رسیدن به توافق میان طرفین) ایالات متحده از افغانستان، تبعات سنگین برای افغانستان خواهد داشت. خروج ایالات متحده موازنه را در منطقه به نفع چین، روسیه، پاکستان و ایران تغییر خواهد داد.

اطلاعات روز

به نقل از آسوشیتدپرس، سیگار در گزارشی که امروز دوشنبه(۱۳ دلو) منتشر کرده می‌گوید که حملات طالبان در پایتخت افغانستان نسبت به سال گذشته رو به افزایش است.
گزارش این سازمان به نقل از نیروهای امریکایی در افغانستان گفته است که حملات طالبان در ربع آخر سال ۲۰۲۰ در سراسر این کشور نسبت به سال گذشته افزایش داشته است.
در گزارش آمده است: حملات دشمن در کابل نسبت به ربع سال گذشته بلندتر بود. این حملات نسبت به سال گذشته بسیار افزایش داشته است.
افزایش حملات طالبان در حالی صورت می‌گیرد که دولت بایدن قصد دارد توافق‌نامه امریکا-طالبان را دقیق بازنگری کند.
جان اف. ساپکو بازرس ویژه امریکا برای بازسازی افغانستان گفته است: با ادامه کاهش حضور نهادهای امریکایی، مهم‌تر خواهد بود که ایالات متحده و سایر کمک‌کنندگان نظارت بیشتر و موثرتر از برنامه‌ها و دالرهای خود داشته باشد.

 رئیس جمهور غنی بعد از ظهر روز (یک‌شنبه، ۱۲ دلو) با رجب طیب اردوغان، رئیس‌جمهور ترکیه از طریق تلفن صحبت کرد.

در این گفت‌وگوی تلفنی، رئیس‌جمهور غنی از توافق دو جانبه میان افغانستان و ترکیه که در نتیجه آن میزان تجارت میان دو کشور سالانه به ۵۰۰ میلیون دالر خواهد رسید، استقبال کرده است.

همچنان گفته شده آقای غنی در مورد انکشافات جدید در روند جاری صلح صحبت کرده و نقش ترکیه را منحیث یک کشور قوی اسلامی در منطقه، در روند صلح، به ویژه در راستای ایجاد اجماع منطقه‌ای مهم خوانده است.

از سویی هم رجب طیب اردوغان، رئیس‌جمهور ترکیه از ادامه خشونت‌ها و ترورهای هدفمند از سوی طالبان، ابراز نگرانی کرده است.

آقای اردوغان ضمن تاکید بر برقراری آتش‌بس، گفت طالبان باید از خشونت‌ها دست کشیده و راه‌حل سیاسی را اختیار کنند.

وی از همکاری بیشتر کشورش به افغانستان، به ویژه در زمینه حمایت از نیروهای امنیتی و دفاعی، معارف و پروژه‌های زیربنایی، اطمینان داد.

در این تماس تلفنی، روسای جمهوری دو کشور توافق کردند به منظور همکاری بیشتر در روند صلح، در آینده نزدیک به ابتکار ترکیه، نشست سه‌جانبه وزرای خارجه افغانستان، پاکستان و ترکیه و نیز کنفرانس مشترک علمای افغانستان و ترکیه برگزار شود.

گفتنی است ترکیه یکی از شرکا و متحدان نزدیک افغانستان پس از سقوط حکومت طالبان به شمار می‌رود و این کشور در طول ۱۹ سال گذشته میلیون‌ها دالر برای بازسازی افغانستان کمک کرده است.

علاوه بر آن این کشور چندین مکتب در سراسر افغانستان دارد که سالانه هزاران دانش‌آموز در آن مصروف آموزش هستند. افزون بر آن دولت ترکیه به دانشجویان افغانستان سالانه صدها بورسیه رایگان تحصیلی نیز اعطا می‌کند.

حوالی ساعت ۱۱:۴۵ دقیقه شب جنگ شدید میان نیروهای امنیتی و گروه طالبان در ساحات چشمه شیر و باغ شمال پلخمری ولایت بغلان آغاز شد.

صدای تیراندازی سلاح های سبک و سنگین در این ساحات شنیده می شود و بیشتر شهروندان پلخمری از نا وقت شب نظاره گر این جنگ هستند.

گفته می شود نیروهای امنیتی به شمول کوماندو ها بالای پوسته های کمربندی طالبان در چشمه شیر حمله کرده اند و درگیری شدید میان آنان جریان دارد.

چشمه شیر یکی از ساحات پرنفوذ گروه طالبان است و این ساحه از دیر زمانی کاملا تحت کنترل طالبان بوده و در جاده عمومی از موتر های کلان مالیه جمع‌آوری می کنند.

حمت‌الله اندر سخنگوی شورای امنیت ملی کشور گفت گروه طالبان به گونه مستقیم یا غیر مستقیم در ترور و خشونت‌های و تخریب تاسیسات عامه نقش دارند.
اندر افزود: «طالبان به عنوان یک چتر برای همه گروه‌ها زمینۀ فعالیت و حملات تروریستی را فراهم کرده، ترور، خشونت‌ها و تخریبات تأسیسات عامه را طالبان به گونۀ مستقیم یا غیرمستقیم انجام می‌دهند».
به گفته آقای اندر، گروه طالبان برای تمام گروه‌های تروریستی زمینه فعالیت را در افغانستان فراهم می‌کند.
سخنگوی شورای امنیت ملی تأکید می‌کند دولت افغانستان متعهد به تأمین صلح از راه گفت‌وگو و توافق سیاسی است و نه از راه جنگ.
با این حال، سازمان ملل متحد و سیگار نیز در گزارش‌های شان گروه طالبان را همکاری نزدیک سازمان القاعده خوانده و تاکید کرده‌اند که این گروه خلاف توافقنامه ماه فبروری در دوحه، هنوز با القاعده قطع ارتباط نکرده است.

گفت‌وگوهای صلح افغانستان، با آن‌که زیر نام «صلح به رهبری افغان‌ها» جریان دارد؛ اما در حقیقت کشورهای دیگری، از جمله ایالات‌متحده‌ی امریکا و امارات متحده‌ عربی، نقش پررنگ‌تری در این روند بازی می‌کنند.
گزافه‌گویی نیست اگر بگوییم که نقش کشورهای همسایه در روند گفت‌وگوها میان طالبان و دولت افغانستان بسیار اثرگذار است.
در این روند، هیئت طالبان و دولت افغانستان باهم گفت‌وگو می‌کنند. اگر این روند کامیاب نشود و افغانستان درگیر فاجعه‌ی جنگ‌ها درون‌کشوری شود، همسایه‌های افغانستان، براساس منافع خودشان از این پیش‌آمد شکار خواهند کرد؛ کاری که می‌تواند به بی‌ثباتی بیشتر افغانستان و گذرگاه‌های مرزی کشورهای همسایه منجر شود.
از این‌رو، روند گفت‌وگوهای صلح افغانستان، نیازمند همکاری کشورهای منطقه‌ای است. در سال‌های پسین، پاکستان، ایران، روسیه و چین، به‌صورت غیررسمی میزبان گروه طالبان، نماینده‌های حکومت افغانستان و سیاست‌مداران این کشور بوده‌اند تا روی آغاز گفت‌وگوها و آینده افغانستان، بحث کنند. در برخی از این دیدارها کارگزارانی از واشنگتن نیز فراخوانده شده بود.
روسیه به‌عنوان رقیب امریکا، میزبان چندین دور از گفت‌وگوها میان نماینده‌هایی از دولت افغانستان و طالبان بود. امریکا اما نگران بود که این کنش‌ها در تقابل با تلاش‌هایش در روند صلح قرار بگیرد.
در سوی دیگر، پاکستان از پشتیبانان بی‌قیدوشرط طالبان که نقش برجسته‌ای در تمویل طالبان دارد و یکی بازیگران اصلی روند مذاکرات صلح افغانستان است، نمی‌تواند از نفوذ خود در میان طالبان انکار کند. اسلام‌آباد زیر فشار قرار دارد تا طالبان را وادار به کاهش خشونت‌ها کند و نقش‌ بارزی برای بهبود گفت‌وگوهای صلح داشته باشد.
تنها همسایه افغانستان که نقش چندان بارزی در روند مذاکرات صلح افغانستان ندارد، هند است. کشوری که پیوند نزدیکی با حکومت کابل دارد.
رویکرد دهلی، در رابطه به گفت‌وگوهای صلح افغانستان ابعاد گوناگونی دارد؛ از یک‌طرف پاکستان به‌عنوان رقیب هند، در روند مذاکرات دست بالایی دارد و در کنار آن، هند ترس آن را دارد که در صورت پیروزی روند صلح، زمینه‌ ایجاد شده برای دهلی معقول نباشد.
در یک نظام پساجنگ که اگر طالبان-به‌عنوان مخالفان هند-به قدرت برسند، باب دندان پاکستان خواهد بود. با این‌حال اما به‌نظر می‌رسد که این روزها هند وارد بازی جدیدی شده است. در ماه‌های اخیر مشاور شورای امنیت هند از کابل دیدار کرد و وزیر خارجه هند ابراز کرده که نیروهای هند به آموزش و پشتیبانی نیروهای امنیتی – دفاعی افغانستان می‌پردازند. هدف هند توان‌بخشی قدرت حکومت افغانستان است؛ نظامی که در گفت‌وگو با طالبان از موضع بسیار ضعیفی وارد عمل شده‌ است.
طالبان در روند مذاکرات، به برون‌رفت نیروهای امریکایی دست یافته‌اند و این خروج می‌تواند به ازسرگیری قدرت طالبان در میدان‌های نبرد منجر شود.
این در حالی است که جانب‌داری قدرت‌های منطقه‌ای از روند گفت‌وگوهای صلح افغانستان، نمی‌تواند یک اشتباه باشد. همسایه‌های افغانستان می‌توانند طالبان را به مذاکرات با دولت افغانستان ترغیب کنند؛ اما آنان این توانایی و ظرفیت را ندارند تا طالبان وادار کنند که در روند مذاکرات به یک نتیجه برسد. طالبان، در این روند دست بالای دارند. فشار وارد کردن بالای طالبان که بی‌گمان باید یک موضوع را بپذیرند، به معنای حمایت نیست؛ زیرا طالبان، گزینه دومی را نیز زیر نظر دارند. آن‌ها در صورت شکست گفت‌وگوها، به میدان‌های نبرد برخواهند گشت.
طالبان باورمند به برنده شدن از راه جنگ هستند. این احتمال وجود دارد که پس از خروج نیروهای امریکایی، میدان‌های نبرد گرم‌تر خواهد شد؛ اما کشورهای همسایه-مانند پاکستان- می‌تواند روی طالبان فشار وارد کند تا به روند مذاکرات پایبندی نشان دهند.
نگاه‌ها به برآیند مذاکرات صلح متفاوت است و این می‌تواند گمانه‌زنی‌های زیادی را برای کشورهای همسایه ایجاد کند. اگر روند گفت‌وگوها، منجر به نقطه‌ پایان گذاشتن به جنگ شود، به سود کشورهای منطقه تمام خواهد شد.
یک افغانستان باثبات به نفع کشورهای منطقه است. برگشت مهاجران و کاهش تجارت مواد مخدر، کاهش عبور و مرور دهشت‌افکنان از گذرگاه‌های مرزی و زمینه‌های بیشتر برای سرمایه‌گذاری، به‌ویژه پروژه‌های زیربنایی فراهم خواهد شد.
اسلام‌آباد، همکار نزدیک گروه طالبان از شکست صلح نگران است؛ زیرا قدرت گرفتن طالبان را در کابل به معنای تقویت گروه‌های تروریستی‌ای که در حال حاضر در این کشورند، می‌داند. صلح می‌تواند منافع امنیتی و اقتصادی کشورهای منطقه را نیز برآورده کند. گرچه طالبان تعهد کرده‌اند که از پرو‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ژ‌ه‌های بازسازی هند در افغانستان حمایت خواهند کرد؛ اما دهلی نگران است که اگر طالبان به قدرت سیاسی دست یابند، زمینه برای قدرت گرفتن پاکستان بیشتر فراهم می‌شود و در آن صورت، دست هند از افغانستان کوتاه‌تر خواهد شد.
اگر روند مذاکرات ناکام شود و افغانستان یک‌بار دیگر در برزخ جنگ‌های داخلی فرو برود، بازیگران منطقه‌ای، هرکدام بر مبنای منافع خود در آن شرایط عمل خواهند کرد. برخی از بازیگران بنا بر ‌ضرورت امنیتی، کنش‌های حمایتی مداخله‌جویانه‌ای برای ایجاد دیوار امنیتی در گذرگاه‌های مرزی خود روی دست خواهند گرفت.
هم‌چنان، پاکستان بنا بر اقتضای منافع و بی‌هیچ چون‌وچرایی از طالبان و متحدان‌شان جانب‌داری خواهد کرد. هند از طرف‌های ضد طالبانی حمایت می‌کند و ایران پشتیبان گروه‌های مذهبی شیعه خواهد بود. چین و روسیه به‌نسبت نداشتن گروهی مشخص در افغانستان، از دوستان و حامیان خود حمایت خواهند کرد.
در چنین شرایطی، افغانستان میان بازیگران بیرونی تقسیم خواهد شد و سرانجام این حمایت‌ها، نتیجه‌ای جز بی‌ثباتی بیشتر افغانستان در پی نخواهد داشت. با چنین حالتی، نقش بازیگران منطقه‌ای در افغانستان غیرقابل‌انکار است.
از این‌رو، موفقیت یک صلح شکننده به دست خود افغانستانی‌ها و به‌صورت ویژه طالبان است. با این‌همه، بی‌گمان این روند بیشتر به حکومت افغانستان و همسایه‌های این کشور وابسته است.

منبع: آی اس پی آی

مترجم: ابوبکر صدیق

سخنگوی دفتر سیاسی گروه طالبان یکشنبه شب در گفت‌ و گو با شبکه الجزیره قطر گفت نقض توافق میان این گروه و آمریکا به نفع هیچ طرفی نیست.

به نقل از الجزیره، «محمد نعیم وردک» گفت: ما انتظار نداریم که طرف دیگر توافق انجام شده در زمینه عقب نشینی نظامیان خارجی از افغانستان را نقض کند.

وی افزود: باقی ماندن نظامیان خارجی بیش از زمان از پیش تعیین شده، برخلاف توافقات انجام شده است.

سخنگوی دفتر سیاسی طالبان اضافه کرد: ما خواهان اجرای توافق های دوجانبه به طور کامل هستیم و در صورت اجرای این توافقات همه مشکلات حل خواهد شد.

پیش تر نیز “شیر محمد عباس استانکزی” سخنگوی گروه طالبان اعلام کرده بود خواهان خروج همه نیروهای خارجی تا اواخر ماه اپریل سال ۲۰۲۱ از افغانستان هستیم.

این درحالی است که وزارت دفاع امریکا (پنتاگون) تحت ریاست دولت جدید جو بایدن اعلام کرده، به دلیل امتناع طالبان از تحقق شرایط توافق شده در توافقنامه صلح ، ایالات متحده ممکن است نتواند حضور نیروهای خود را در افغانستان کاهش دهد.

ایالات متحده در ماه فوریه (بهمن) گذشته با طالبان توافق نامه‌ای را امضاء کرد که براساس آن شمار نیروهای آمریکا از ۱۳ هزار نفر به کمتر از دو هزار و ۵۰۰ نفر کاهش یافته است.

همچنین طبق توافق انجام شده با طالبان، تمام نیروهای خارجی باید افغانستان را تا ما مه (خرداد) ۲۰۲۱ میلادی ترک کنند.

به دنبال تصمیم دونالد ترامپ رییس جمهوری پیشین آمریکا برای خروج نیروهای نظامی در افغانستان، “ینس استولتنبرگ” دبیرکل ناتو هشدار داد که ترک زودهنگام افغانستان می‌تواند عواقب ناخواسته‌ای را برای بزرگترین سازمان نظامی جهان (ناتو) به همراه داشته باشد.

حدود پنج ماه پیش گفت‌‎وگوهای مستقیم میان نمایندگان حکومت افغانستان و گروه طالبان در دوحۀ قطر آغاز شد؛ اما تاکنون این گفت‌وگوها نتیجۀ قابل قبولی برای مردم افغانستان نداشته است.

در ادامۀ این وضعیت، اعضای مجلس نمایندگان کمیسیونی را ایجاد کرده‌اند که در رأس آن میررحمان رحمانی، رئیس این مجلس قرار دارد.

این کمیسیون که به تازگی ایجاد شده، ۲۱ عضو دارد و قرار است در مشوره با شورای عالی مصالحۀ ملی، وزارت دولت در امور صلح و هیأت‌های گفت‌وگو‌کننده در دوحه عوامل بن‌بست به میان آمده در گفت‌وگوهای صلح را ریشه‌یابی کرده و طرح جامعی را بسازند.

میررحمان رحمانی، رئیس مجلس نمایند‌گان که ریاست این کمیسیون را نیز بر عهده دارد امروز (یک‌شنبه، ۱۲ دلو) در نخستین نشست این کمیسیون گفت گفت‌وگوهای صلح افغانستان بنابر دلایل ناروشنی با تأخیر روبه‌رو شده است. به گفتۀ آقای رحمانی، پس از این هیأت صلح مجلس نمایند‌گان و اعضای این مجلس باید از تمامی موارد مرتبط به صلح آگاه و به گونۀ مستقیم شامل این روند باشند.

رئیس مجلس نمایندگان می‌گوید حکومت و گروه طالبان یکدیگر را به کندی و تعلل در روند صلح متهم می‌کنند.

آقای رحمانی می‌افزاید رهبری حکومت و گروه طالبان به هدف رسیدن به قدرت خواست مردم را نادیده گرفته‌اند. به گفتۀ او، کمیسیون صلح مجلس نمایند‌گان تلاش می‌کند با طرح جامع برای رسیدن به صلح، به بن‌بست کنونی پایان دهد.

این در حالی‌ست که نزدیک به سه هفته از آغاز دور دوم گفت‌وگوهای صلح میان هیأت‌های دولت و طالبان در دوحه، پایتخت قطر می‌گذرد، اما این گفت‌وگوها تاکنون پیش‌رفتی نداشته است.

شماری از اعضای گفت‌وگوکنندۀ دولت در دوحه نیز می‌گویند بن‌بستی در گفت‌وگوهای صلح به وجود نیامده است، اما گفت‌وگوها دچار رکود و وقفه شده است. آنان، دلیل توقف گفت‌وگوها را عدم تمایل جدی طالبان برای ادامۀ این گفت‌وگوها عنوان می‌کنند.

حکومت افغانستان در واکنش به دیدار طالبان با مقام‌های ایرانی گفته است طالبان از مردم افغانستان نمایندگی نمی‌کنند.

دواخان مینه پال یکی از سخنگویان رییس جمهور افغانستان امروز در صفحۀ تویتر خود نوشت طالبان فقط از گروه کوچک خود نمایندگی می‌کنند.

امروز ملاعبدالغنی برادر، رییس دفتر سیاسی طالبان در قطر، با محمد جواد ظریف وزیر خارجۀ ایران، در تهران ملاقات کرد.

محمد نعیم سخنگوی دفتر سیاسی طالبان در پیامی که به رسانه‌ها فرستاده گفته است در این دیدار “در بارۀ مسایل مربوط به دو کشور و ضرورت صلح در افغانستان و منطقه” صبحت شد.

هیئت طالبان به رهبری ملاعبدالغنی برادر، هفتۀ گذشته، وارد تهران شد.

حدود ۴۸ ساعت پس از تحلیف رییس‌ جمهور جو بایدن، مشاور امنیت ملی وی -جیک سالیوان- اعلام کرد که دولت جدید قصد دارد «توافق‌نامه ماه فبروری ۲۰۲۰ ایالات متحده با طالبان را بازنگری کند». او گفت که در این بازنگری دولت جدید ایالات متحده پابندی طالبان را به تعهدات این گروه طبق توافق‌نامه ماه فبروری ارزیابی می‌کند. براساس این توافق‌نامه طالبان باید روابط‌شان را با گروه‌های تروریستی قطع کنند، خشونت را در افغانستان کاهش دهند و با حکومت افغانستان و سایر ذینفعان به‌صورت جدی وارد مذاکره شوند. هم طالبان و هم پاکستان از رییس‌ جمهور بایدن خواسته‌اند که به جدول زمانی خروج نیروهای امریکایی از افغانستان که مهلت آن اول ماه مِی سال جاری تعیین شده است، پابند بماند.

نیروهای امریکایی در معرض خطرند و تعجبی ندارد که اعلام این تصمیم یکی از اولین اعلامیه‌های سیاست خارجی دولت جدید ایالات متحده است. از حدود ۲۵۰۰ سرباز امریکایی که در افغانستان حضور دارند، بیشترشان نیروهای کمکی هستند؛ همچنین گروه کوچکی از نیروهای ویژه با تعدادی بالگرد تهاجمی و جنگنده‌ نیز باقی مانده‌اند. پنتاگون حتماً مطمئن است که این نیروها می‌توانند از خود دفاع کنند و در صورت وخیم‌شدن ناگهانی وضعیت به سرعت از میدان خارج شوند. این ارزیابی شاید اطمینان‌بخش به‌ نظر برسد، اما این‌که رییس ‌جمهور سابق نیرویی به این کوچکی را در کشوری ذاتاً خطرناک جا گذاشته، تصمیمی نیست که بتوان از آن تمجید کرد. بخشی از دلیلی که دولت پیشین ایالات متحده براساس آن این تصمیم خطرناک را گرفت، شاید این بوده که طالبان قصد حمله به نیروهای امریکایی را ندارند. قصد طالبان این است که بگذارند نیروهای امریکایی تا اول ماه می سال جاری افغانستان را ترک کنند. تا زمانی که ایالات متحده قصد خروج از افغانستان را داشته باشد (همان‌طور که ترامپ مصمم به انجام آن صرف‌نظر از تحقق شرایط مندرج در توافق‌نامه ماه فبروری ۲۰۲۰ بود) تهدید برای امریکایی‌ها در افغانستان نسبتاً خفیف است.
اظهارات سالیوان احتمالاً هیچ‌یک از طرف‌ها را به اندازه‌ اعضای شورای کویته طالبان درگیر خود نکرده است. حتا تصور این‌که ایالات متحده قصد دارد در افغانستان فراتر از ماه می باقی بماند، می‌تواند طالبان را به سمت حمله مستقیم بر نیروهای امریکایی و سایر نیروهای بین‌المللی، برای تأثیرگذاری بر سیاست واشنگتن، سوق دهد.
طی نشست‌های استماعیه‌ مقامات جدید در واشنگتن، سخنان «آنتونی بلینکن»، نامزد بایدن برای وزارت خارجه و «لوید آستین» وزیر دفاع، عمداً محتاطانه و حساب‌‌شده بود و معلوم نشد که ایالات متحده در دو راهیِ ادامه خروج تا ماه می ۲۰۲۱ و ماندن برای مدت طولانی‌تر در افغانستان، کدام مسیر را در پیش خواهد گرفت. اظهارات سالیوان اما خیلی خنثا نبود. او نه‌ تنها اعلام کرد که دولتش قصد بازنگری توافق‌نامه ماه فبروری را دارد، بلکه سه پرسش اساسی را نیز مطرح کرد که در دو مورد آن، خودش حتماً می‌داند که پاسخ، یک «نه» واضح است.
آقای سالیوان پرسید که آیا گروه طالبان به تعهدش به قطع رابطه با گروه‌های تروریستی عمل می‌کند یا خیر؟
برپایه گزارش تیم سازمان ملل متحد در ماه جون ۲۰۲۰ روابط طالبان و القاعده و به ویژه رابطه شبکه حقانی و القاعده همچنان ادامه دارد. این گزارش به نقش طالبان در برابر ولایت خراسان دولت اسلامی(داعش) نیز اشاره می‌کند.
آقای سالیوان پرسید که آیا طالبان خشونت را در افغانستان کاهش داده‌اند یا خیر؟
پاسخ این پرسش منفی است. خشونت در افغانستان با شدت هرچه تمام ادامه دارد و به‌ نظر می‌رسد موجی از ترورهای هدف‌مند (برای مثال قتل دو قاضی زن در هفته‌های اخیر) به منظور تضعیف اعتماد مردم به حکومت افغانستان به راه افتاده است. هرچند که طالبان تأکید می‌کنند که مسئول اکثر این خشونت‌ها دولت اسلامی است، اما گزارش سیگار به وضوح می‌گوید که خشونت طالبان در واقع پس از امضای توافق‌نامه ماه فبروری سال گذشته افزایش یافته است.
همچنین آقای سالیوان پرسید که آیا مذاکرات طالبان با حکومت افغانستان و سایر ذینفعان جدی است یا خیر؟
پاسخ این پرسش به اندازه قضاوت درباره برآورده‌شدن این شرط از توافق‌نامه ماه فبروری ۲۰۲۰، دشوار است زیرا مسئله، انجام مذاکرات و انجام توافق، نه بلکه نتایج و اجرای آن است. تمام طرف‌ها به نداشتن حسن نیت در مذاکرات متهم‌اند.

ارزیابی و احیای شرایط توافق‌نامه ۲۹ فبروری به مراتب فراتر از مهلت ماه می ۲۰۲۱ به طول خواهد انجامید و طالبان احتمالاً آن‌را به چالش می‌کشند. همچنین احیای این شرایط مستلزم نظارت بین‌المللی است و دشوار می‌نماید که تصور کنیم یک کشور بی‌طرف یا حتا یک نهاد بین‌المللی برای انجام این نقش داوطلب شود. بنابراین احتمال این‌که انجام این کار مستلزم ماندن سربازان باقی‌مانده امریکا در افغانستان برای چند ماه دیگر باشد، بالاست. این‌که آیا زلمی خلیلزاد، نماینده ویژه ایالات متحده برای مصالحه افغانستان در سمّت خود باقی خواهد ماند یا خیر، جای بحث دارد(خلیلزاد بعداً در سمت خود ابقا شد- این مطلب پیش از آن نوشته شده است). ماندن خلیلزاد شاید باعث اطمینان طالبان و پاکستان شود، اما اعتبار او در کابل عمیقاً زیرسوال رفته است.
اگر نیروهای امریکایی در افغانستان بمانند، ۲۵۰۰ سرباز رقم بسیار اندکی است. در داخل ایالات متحده حمایتی نه‌ چندان قابل‌ ملاحظه از افزایش تعداد این نیروها وجود دارد. همچنین امکان دارد که دولت بایدن برای تقویت این نیروها پیمان‌کاران بیشتری را به‌عنوان نیروهای کمک‌کننده به‌کار گیرد، یا برخی از ظرفیت‌های ارتش امریکا را که در کشور ثالث یا در کشتی‌های امریکایی در خلیج فارس مستقر است، وارد صحنه کند و یا واشنگتن به بهبود هماهنگی با سایر نیروهای غربی مستقر در این کشور اقدام کند. همچنین شکی نیست که نیروهای شبه‌نظامی اضافی «مبارزه با تروریزم» و سازمان «سیا» نیز به ‌صورت مخفیانه در افغانستان مستقر شوند.
دیدگاه پاکستان مثل همیشه بسیار مهم است. پاکستان دوست دارد حکومت فعلی افغانستان که به‌نظر می‌رسد با هند نزدیک است، از قدرت کنار گذاشته شود. اسلام‌آباد همیشه نسبت به خطرات نصب طالبان در کابل و افتادن کنترول افغانستان به دست یک حزب اسلامی و کاملاً پشتونی چشم‌پوشی کرده است. یک حکومت فراگیر در کابل حتا اگر پاکستان روابط دیپلماتیک عادی خود را با دهلی نو حفظ کند، برای امنیت پاکستان در بلندمدت بهتر خواهد بود. اما واشنگتن برای وادار کردن پاکستان به متوقف‌کردن حمایت دیرینه‌اش از طالبان، به دیپلماسی جدی و پایدار نیاز دارد.
بسیاری در پاکستان از جمله درون ارتش این کشور، نگران از دست‌دادن دوستی ایالات متحده و اتحاد تمام و کمال واشنگتن با دهلی نو و سقوط اسلام‌آباد به دام وابستگی بیش از حد به پکن/ بیجنگ هستند. چین به طور فزاینده‌ای نسبت به متحد «تمام فصول» خود جسور شده است. تمام این موارد می‌تواند بارقه‌ امیدی برای مذاکره‌کنندگان امریکا به منظور اعمال فشار بر اسلام‌آباد باشد.
خود افغان‌ها اخبار واشنگتن را با جزئیات زیر نظر دارند و اظهارات سالیوان آن‌ها را دل‌گرم خواهد کرد. اخیراً اکثر بحث‌ها در کابل در مورد زمان خروج و انتخاب مسیر خروج بوده است. برخی از افغان‌های ثروت‌مند از هم‌اکنون پول خود را به دبی و فرزندان‌شان را به دانشگاه‌های خارجی می‌فرستند. برخی حتا در ایالات متحده و انگلیس و آلمان گذرنامه و ملک و املاک دارند. اما میان آن‌هایی که اقبال کم‌تری دارند، بحث بر سر این است که کدام مسیر را برای خروج در پیش بگیرند. مرز ازبیکستان به گذرگاه موردعلاقه این افغان ها بدل شده است زیرا هزینه ویزای این کشور فقط ۳۰ دالر است و از آن‌جا مسیرهای متعددی از طریق ترکیه و یا روسیه به سمت غرب وجود دارد، درحالی‌که مسیرهایی که از ایران یا پاکستان می‌گذرد محدودتر است و احتمال ممنوعیت عبور از آن وجود دارد.
اظهارات سالیوان نشان می‌دهد که بایدن قصد ندارد مسیر آسان را برای خروج از افغانستان انتخاب کند و به خروج نیروهای امریکایی ادامه دهد و قبل از ماه می افغانستان را ترک کند و بعد ترامپ را مقصر بکشد. حتا اگر هلیکوپتری مجبور به فرار از روی بام سفارت امریکا در کابل نشود، تصاویر تلویزیونی ورود طالبان به کابل و سیل پناهجویان افغان که دستاوردها خود را ترک و از کشور فرار می‌کنند، می‌تواند یادآور خاطرات سایگون سال ۱۹۷۵ برای واشنگتن باشد. روی کارآمدن طالبان و اعمال محدودیت‌های طالبانی بر زنان افغان باعث رسوایی بین‌المللی خواهد شد. و به تعقیب آن گزارش‌ها از برپایی مجدد اردوگاه های آموزشی القاعده در افغانستان خاطرات دردناک ایالات متحده را زنده خواهد کرد. این سناریو، بعد از آن همه خون و ثروتی که در افغانستان خرج شد، نتیجه‌ای فاجعه‌بار برای ایالات متحده خواهد بود.

دی دیپلمات

هیئت اتحادیه اروپا و نمایندگی‌های دیپلماتیک کشورهای هالند، اسپانیا، سویدن، بریتانیا، فرانسه، آلمان، ناتو، امریکا و برخی کشورهای دیگر ادامه ترورها و تخریب زیرساخت‌ها را محکوم کردند.
در اعلامیه مشترک اتحادیه اروپا و نمایندگی‌های دیپلماتیک آمده است: این خشونت‌ها جامعه مدنی، قضایی، رسانه‌ای، مذهبی، طبی و نمایندگان غیرنظامی دولت که برای یک افغانستان صلح‌آمیز و مرفه ضروری‌اند، هدف قرار می‌دهد.
اعلامیه می‌افزاید که طالبان مسئولیت اکثریت چنین خشونت‌های هدفمند را بر عهده دارند و حملات آن‌ها، نهادهای دولتی را تضعیف می‌کند و به ایجاد محیط ناامن کمک می کند که در آن گروه‌های تروریستی و جنایتکار می‌توانند آزادانه فعالیت کنند.
این اتحادیه در ادامه از دولت افغانستان خواسته است تا فعالانه‌تر و شفاف‌تر پیرامون این حملات تحقیق کند.
اعلامیه خاطرنشان کرد: طالبان باید این را درک کنند که اقدامات خشونت‌بار و ویرانگر آن‌ها جهان را خشمگین می‌سازد و اگر قرار است صلح در افغانستان استقرار یابد، باید خشونت‌ها متوقف شود.
این در حالی است که به رغم شروع مذاکرات میان‌افغانی خشونت‌ها و ترورهای هدفمند در سراسر کشور افزایش یافته است.