برچسب: طالبان

عبدالله عبدالله رییس شورای عالی مصالحه ملی در پیامی به مناسبت آغاز ماه مبارک رمضان گفت مردم افغانستان در شرایطی به استقبال ماه مبارک رمضان می‌روند که کشور ما با بحران، خشونت، قتل و کشتار دست‌وپنجه نرم می‌کند.
عبدالله گفت در ماه نیایش، طاعت و عبادت، مسلمانان و روزه‌داران حتا در مساجد و عبادت‌گاه‌ها احساس امنیت و آرامش نمی‌کنند.
در پیام عبدالله آمده است «در ماه مبارک رمضان، مسئولیت عالمان دین، روحانیون و متنفذان به مراتب بیشتر و سنگین‌تر می‌شود. آن‌ها می‌توانند با استفاده از منابر، مساجد و تکیه‌خانه‌ها، در روشنایی احکام دین مقدس اسلام و متون دینی، به تنویر افکار عمومی و همچنان محکومیت خشونت، تندروی، خون‌ریزی و جنایت بپردازند. زیرا همان طوری‌که علمای جهان اسلام به تکرار اعلام کرده‌اند: جنگ جاری در کشور مغایر احکام دین مقدس اسلام و ناروا است و هیچ توجیه دینی، انسانی و اخلاقی ندارد».
او گفت توقع ما از طالبان این است که به ندای مردم افغانستان پاسخ داده و به احترام ماه مبارک رمضان، آتش‌بس کرده و دست از خونریزی و کشتار بردارند.
این در حالی‌ست که طالبان پیش از این بارها، درخواست برای برقراری آتش‌بس را رد کرده‌اند.

رییس جمهور در این پیام از طالبان خواست به احترام ماه مبارک رمضان، از جنگ، خشونت و دشمنی با مردم افغانستان دست بردارند.
آقای غنی خطاب به طالبان گفت که به جای جنگ ناروا، نیت و خواست‌شان را برای صلح در عمل ثابت کنند.
رییس جمهور افزود که وی تلاش می‌کند از دریچه‌ای که برای صلح ایجاد شده است، با تدبیر به ‌منظور تأمین صلح پایدار و عادلانه و ایجاد زندگی مرفه به مردم استفاده کند.
وی خاطرنشان کرد: «ما می‌خواهیم به‌گونۀ اساسی به جنگ پایان دهیم».
اشرف غنی از نیروهای امنیتی و دفاعی کشور نیز خواست که در راستای حفاظت از مردم و تأمین امنیت آنان بیشتر توجه کنند و فضای مصئون را برای عبادت مردم فراهم نمایند.
عبدالله عبدالله رییس شورای عالی مصالحه‌ ملی نیز در پیامی به مناسب فرارسیدن ماه مبارک رمضان، از طالبان خواست که به احترام این ماه به ندای مردم افغانستان پاسخ دهند و با اعلام آتش‌بس، دست از کشتار و خون‌ریزی بردارند.

محمد نعیم، سخنگوی دفتر سیاسی طالبان در قطر به رسانه ها گفت: «موقف امارت اسلامی افغانستان پیرامون شرکت در کنفرانس استانبول در تاریخ ۱۶ ماه اپریل این است که در این تاریخ ما شرکت کرده نمی‌توانیم.»

او افزود:«البته موضوع زیر بررسی ما قرار دارد، مشورت‌ها هم جریان دارد. هرگاه در نتیجه مشورت‌ها و بررسی‌ها فیصله‌ دیگری صورت گرفت، آن را با مردم شریک خواهیم ساخت.»

گروه طالبان توضیحی نداده چرا نمایندگان آن نمی‌توانند در این تاریخ در نشست استانبول شرکت کنند، اما قبلا منابعی گفته بودند این گروه تاکید دارد که نشست استانبول پس از ماه رمضان برگزار شود.

از سوی دیگر گفته می‌شود آمریکا بر برگزاری این نشست تا پیش از پایان ماه آوریل تاکید دارد، زیرا براساس موافقتنامه آمریکا و گروه طالبان، این کشور ملزم است نیروهای خود را تا ۳۰ این ماه به صورت کامل از افغانستان خارج کند.

پیشتر گفته شده بود آمریکا، ترکیه و سازمان ملل توافق کرده‌اند که نشست “سرنوشت‌ساز” استانبول در تاریخ ۱۶آوریل در ترکیه برگزار شود و برای ده روز تا ۲۶ این ماه ادامه داشته باشد.

دیروز نیز امرالله صالح، معاون اول ریاست جمهوری افغانستان پس از دیدار با زلمی خلیلزاد نماینده ویژه آمریکا برای صلح افغانستان گفت نشست استانبول احتمالا در هفته جاری در ترکیه برگزار خواهد شد.

همزمان شورای عالی مصالحه ملی افغانستان نیز گفته پیش نویس طرح صلح افغانستان برای نشست استانبول نهایی شده است. جزئیات این طرح تاکنون نشر نشده است و رهبری این شورا باید آنرا تایید کند.

آقای کانویل که روز دوشنبه (۲۳ حمل/۱۲ اپریل)، در برنامه‌ی زنده‌ی واشنگتن پست صحبت می‌کرد، گفت که جو بایدن، رییس‌جمهور ایالات متحده، در باره‌ی خروج نیروها تا هنوز تصمیم نگرفته است؛ اما فرماندهان در افغانستان باید برای شرایط پس از خروج برنامه داشته باشند.

به گفته‌ی آقای کانویل، فرماندهان نظامی در افغانستان باید در موقعیتی باشند که به مقامات ارشد حکومتی در زمینه‌ی خروج کامل از افغانستان مشاوره بدهند.

رییس ستاد ارتش امریکا، در حالی این اظهارات را بیان کرده که بر اساس توافق‌نامه‌ی دوحه، نیروهای امریکایی باید تا سه هفته‌ی دیگر به گونه‌ی کامل از افغانستان خارج شوند.

امریکا در حال حاضر در افغانستان ۳۵۰۰ نیرو دارد که در کنار نیروهای نظامی ناتو مشغول مشوره‌دهی و حملات هوایی است.

در حالی که قرار است تا چهار روز دیگر نشستی در پیوند به گفت‌وگوهای صلح افغانستان در ترکیه برگزار شود، گروه طالبان اعلام کرده آن‌ها آمادگی لازم برای شرکت در این نشست را ندارند.

محمدنعیم وردک، سخنگوی طالبان می‌گوید این گروه تا هنوز جرئیات نشست استانبول را زیر بررسی دارند و آمادگی برای شرکت در این نشست را نگرفته است.

این در حالی است که روز یک‌شنبه (۲۲ حمل)، ذبیح‌الله مجاهد، سخنگوی عمومی طالبان نیز به روزنامه‌ی صبح کابل، گفته بود که تا هنوز در مورد نشست استانبول موقف «امارت اسلامی» اعلام نشده و چیزی فیصله نشده است؛ زیرا همه‌ی موضوعاتی که وجود دارد به بررسی گرفته می‌شود و پس‌ازآن، فیصله نهایی صورت می‌گیرد.

گفتنی است که دولت افغانستان، شورای عالی مصالحه‌ی ملی جمع احزاب سیاسی و امریکا، طرحی را برای شرکت در این نشست ارائه کردند؛ اما تا اکنون طرحی از سوی طالبان داده نشده است.

از سویی هم، امریکا، سازمان ملل، ترکیه و قطر اصول‌نامه‌ی نشست استانبول را به هیئت‌های گفت‌وگو کننده‌ی دولت و طالبان فرستاده و قرار است پس از نشست استانبول، دو طرف در مورد این اصول‌نامه‌ی ۹ ماده‌ای، به یک دیدگاه واحد برسند.

مذاکرات استانبول به‌زودی و در شانزدهم همین ماه میلادی(اپریل) آغاز به کار خواهد کرد. آقای صالح روز گذشته در سخنرانی خود در شمال کابل این مسئله را اعلام کرد. اگرچند تا هنوز تاریخ دقیق این مذاکرات به‌طور رسمی اعلام‌نشده‌است؛ اما انتظار می‌رود که این نشست به عقب نیفتد. تاکنون دولت و احزاب سیاسی افغانستان برای شرکت در این نشست ابراز آمادگی کرده‌اند. طالبان باوجودی که قبلاً خواهان تعویق مذاکرات شده‌بود، اما تاکنون در مورد تاریخ برگزاری این نشست ابراز نظر صریحی نکرده‌است اما بعید است که طالبان از شرکت در مذاکرات استانبول در تاریخ معین‌شده، سر باز بزنند. گویا مذاکرات فشرد‌ه‌ای بین آن‌ها و دولت آمریکا صورت گرفته و جدا از مسئله صلح افغانستان، آمریکا با طالبان بر سر مسائل دیگری چون آزادی زندانیان باقی مانده طالبان، خارج شدن سران طالبان از فهرست سیاه سازمان ملل در قبال توافق طالبان و آمریکا بر سر تمدید ضرب‌الاجل تعیین‌شده برای خروج نظامیان آمریکایی در معاهده قبلی مذاکراتی را آغاز و احتمالاً به نتیجه هم رسیده‌اند. اگرچند آقای صالح دیروز به‌طور واضحی مخالفت خود را با آزادی بقیه زندانیان طالبان ابراز کرده و آزادی زندانیان سابق طالبان را هم تصمیم لویِ جرگه و اشتباه دانسته بود. دیده شود که این بار این مخالفت چقدر جدی خواهد بود.

 زلمی‌ خلیل‌زاد اصول‌نامه نشست استانبول را که از طرف آمریکا، سازمان ملل متحد، قطر و ترکیه تهیه شده‌است، هم به‌طرف دولت و هم به طالبان سپرده‌است. این اصول‌نامه شامل نه ماده است که در آن طرفین با امضای این اصول‌نامه، ملزم به رعایت مواد پیشنهادشده برای پیش بردن مذاکرات و پرهیز از رفتارهای حاشیه‌ای در طول مذاکرات خواهند بود.

در این اصول‌نامه از شرکت‌کنندگان این نشست تعهد گرفته می‌شود تا صادقانه بر سر اراده برای صلح، احترام به همدیگر و پرهیز از اتهام زنی، تأکید بر اسلامی بودن، احترام به حقوق اقلیت‌ها و زنان، روابط خارجی بی‌طرفانه، اخراج تروریست‌های خارجی از افغانستان، برگزاری انتخابات، ارائه تضمین برای اجرای آتش‌بس، مذاکرات را آغاز و ادامه بدهند.

آقای خلیل‌زاد این روزها نشست‌های زیادی با سران احزاب سیاسی، اشرف غنی و عبدالله برگزار کرده و در طول هفته چند بار با مقامات افغانستان دیدار داشته است. این‌طور به نظر می‌رسد که آمریکا روی نشست استانبول توجه ویژه‌ای داشته و انتظار اتخاذ تصمیمات سرنوشت‌ساز در این نشست را دارد. این موضوع از چشم طالبان و دولت افغانستان پنهان نمانده و آن‌ها هم تلاش زیادی دارند تا به سبوتاژ این نشست متهم نشوند زیرا در این صورت، چرخش سیاست آمریکا به‌سوی یکی از طرفین ممکن است اتفاق افتد. این چیزی نیست که دولت و طالبان خواهان آن باشند. قبل از این جامعه جهانی ازجمله آمریکا و اتحادیه اروپا به‌صراحت اعلام کرده بودند که مراودات سیاسی و کمک‌های آنان در سال‌های آینده برای افغانستان کاملاً مشروط به نتایج گفتگو‌های صلح خواهد بود.

  به نقل از خامه پرس ، فهرست احتمالی شرکت‌کنندگان این نشست از آدرس جمهوری اسلامی افغانستان، به‌خوبی نشان‌دهنده اهمیت این نشست برای آینده کشور می‌تواند باشد. اگرچند لیست نمایندگان افغانستان در این نشست تا هنوز به‌طور رسمی نهایی نشده‌است، اما اسامی‌ای که به دست منابع خبری در افغانستان رسیده‌است؛ نشان می‌دهد که با توجه به اهمیت این نشست، این بار رهبران احزاب و افراد بانفوذ کشور مستقیماً در آن شرکت خواهند داشت.

عبدالله عبدالله رئیس شورای عالی مصالحه ملی، حامد کرزی رئیس‌جمهور پیشین کشور و از افراد بانفوذ در افغانستان، عبدالرب رسول سیاف، گلبدین حکمتیار، محمد محقق، محمد یونس قانونی، محمد حنیف اتمر وزیر خارجه کنونی، مارشال عبدالرشید دوستم، حمدالله محب، فاطمه گیلانی، محمد کریم خلیلی، صلاح‌الدین ربانی، سلام رحیمی، معصوم استانکزی، حبیبه سرابی ، فوزیه کوفی، حاجی دین محمد و سید حامد گیلانی از سوی طرفداران نظام فعلی کشور، قرار است در این نشست حضور خواهند داشته باشند.

شورای مصالحه ملی افغانستان متن نهایی خود را برای مذاکرات آینده تهیه‌کرده‌است اما به‌طور رسمی آن را منتشر نکرده‌است. اما نسخه‌ای از این پیش‌نویس طرح صلح که به رسانه‌ها درز کرده‌است، حاوی نکاتی است که از سوی دولت برای نظام آینده افغانستان پیشنهاد شده‌است. این پیش‌نویس در چهارده صفحه و دارای چهار بخش اصلی با عنوان‌های «اصول راهنما برای آینده افغانستان»، «نقشه سیاسی افغانستان»، «نظام سیاسی آینده» و «ختم جنگ» آماده‌ شده‌است. در این پیش‌نویس صلح، سهم طالبان در آینده نظام افغانستان «یک‌سوم»‌ و سهم حکومت فعلی و طرفداران آن «دوسوم» پیش‌بینی‌شده‌است.
در این پیش‌نویس و در بخش نخست آن، به حفظ نظام کنونی و دستاوردهای آن اشاره‌ شده و تغییرات چندانی نسبت به‌نظام کنونی در آن گنجانیده نشده‌است. اما در بخش ب، جزئیات بیشتری ارائه‌شده که ازجمله در آن آمده‌است: پس از امضای توافق صلح بین دولت و طالبان، یک دولت انتقالی صلح برای حداکثر سه سال و غیرقابل تمدید تا روی کار آمدن نظام رسمی و دائمی پیش‌بینی‌شده‌است. دولت صلح همانند حکومت فعلی دارای سه قوه مجریه، مقننه و قضائیه به‌اضافه شورای فقه اسلامی، دیوان عالی تعدیل قانون اساسی، و کمیته تعدیل قانون اساسی خواهد بود.

از نکات جالب این پیش‌نویس، رئیس‌جمهور با چهار معاون و نخست‌وزیر با چهار معاون پیش‌بینی‌شده که یکی از معاونان رئیس‌جمهور و نخست‌وزیر باید زن باشد. بقیه موارد این پیش‌نویس به حفظ حقوق انسانی باشندگان افغانستان، سیاست خارجی و داخلی کشور پرداخته‌ شده‌است.

طالبان تا هنوز پیشنهادهای خود را برای ارائه در این نشست عمومی نکرده‌اند.

از ظاهر قضیه و خواسته‌های دولت و طالبان نسبت به آینده افغانستان پیدا است که روزهای سختی در مذاکرات استانبول برای طرفین مذاکره وجود خواهد داشت. اگر اصرار و حمایت جامعه جهانی از صلح افغانستان نباشد، با توجه به مطالبات دولت و طالبان از همدیگر،‌ رسیدن به یک نتیجه نهایی از سوی این دو گروه مذاکره‌کننده، تقریباً ناممکن است. تنها کورسوی امیدی که در این نشست به چشم می‌خورد، همانا عزم جهانی و توافق ظاهری کشورهای قدرتمند جهانی و همسایه‌های افغانستان برای پایان منازعه در این کشور است. در غیر آن، رسیدن به یک توافق صلح و پایان بدبختی مردم ما از سوی گروه‌های درگیر در این جنگ خانمان‌سوز، بسیار بعید است.

 زلمی خلیل‌زاد، نماینده ویژه امریکا در امور صلح افغانستان به سفر چهار روزه خود به کابل پایان داد. خلیل‌زاد در این سفر با رهبران دولت، سیاسیون و نماینده‌گان جامعه مدنی دیدار و درباره برگزاری نشست استانبول گفت‌وگو کرد.

سفارت امریکا روز دوشنبه، بیست‌وسوم حمل با نشر اعلامیه‌ای گفت خلیل‌زاد پس از دیدار با رهبران دولت، سیاسیون، فعالان جامعه مدنی و جامعه دیپلماتیک کابل را ترک کرده است.

این سفارت مقصد بعدی سفر زلمی خلیل‌زاد را مشخص نکرده است.

طبق اعلام سفارت امریکا در کابل، خلیل‌زاد در دیدارهای خود در کابل تأکید کرده است که باید هر دو طرف مذاکره‌ روند صلح را سرعت ببخشند.

خلیل‌زاد هم‌چنان بر همکاری پایدار امریکا با افغانستان تأکید کرده است.

نمایند ویژه امریکا در امور صلح افغانستان گفته است که مشارکت کامل و معنادار زنان و اقلیت‌ها در گفت‌وگوهای صلح برای پایدار بودن هر راه حل سیاسی مهم است.

او هم‌چنین گفته است که نقش جامعه مدنی و گروه‌های جوانان در نماینده‌گی از جمعیت گسترده افغانستان حیاتی است.

خلیل‌زاد در دیدارهای خود در کابل هم‌چنان بر لزوم طرح دیدگاه‌های مشترک برای نشست استانبول تأکید کرده است که به باور او، برای رسیدن به صلح عادلانه و پایدار مهم است.

نشست استانبول قرار است به مدیریت سازمان ملل متحد برگزار شود. نماینده دبیر کل سازمان ملل متحد برای افغانستان یک رشته دیدارهایی را با مقام‌های دولت درباره مقدمات برگزاری این نشست انجام داده است.

مدتی بعد اما برخی گزارشات نشان داد که این عملیات متوقف شده است.

مهدی راسخ، نماینده میدان وردک در پارلمان، در فیس بوک خود در این مورد نوشته است:«شکست نیروهای امنیتی در جلریز و محاصره شدن پوسته در دایمیرداد برای رهبری حکومت مسأله نیست، متاسفانه عملیات جلریز بار دوم به شکست انجامیده و یک پوسته در دایمیرداد نیز در محاصره طالبان می‌باشد.»

قطعات عملیاتی نیروهای امنیتی در جلریز بعد از ۲۰ ساعت جنگ بدون وقفه و چند نفر تلفات در بیس بند خوجه، که حمایت هوایی و زمینی صورت نگرفت بار دوم به شکست مواجه شده و مجبور به عقب نشینی شدند.

به دلیل افراز کمین و ماین‌گزاری سرک ها توسط طالبان در مسیر راه، این عقب نشینی از بین کشت و زراعت مردم به طرف جلریز و مرکز میدان صورت گرفته است.

در عین زمان یک پوسته پلیس در دایمیرداد نیز بعد از چندین روز جنگ محاصره شده و طالبان در اطراف و نقاط حاکم بر این پوسته سنگر گرفته و سلاح‌های ثقیله نیز جابجا کرده اند

این در حالی است که حدود ۱۰۰ تانگ و صدها نفر نیروهای قطعات خاص و کماندو در بهسود بی برنامه و بی سرنوشت به سر می برند.

در جلسه مشترک کمیسیون های دفاعی و امور داخلی ولسی جرگه با مسولین امنیتی، موضوع را با وزرای امنیتی شریک نمودیم اما متاسفانه پاسخ قناعت بخش ندارند.

در جریان عقب نشینی نیروهای امنیتی در جلریز که شش نفر شهید و پنج نفر زخمی داشته و سه تانگ نیز تخریب شده است، مردم مرکز جلریز با شجاعت و دلسوزی به کمک نیروهای امنیتی شتافته و با قطع کردن درختان و تخریب خانه‌های شان برای قطار نیروهای امنیتی راه فرعی ساخته و از میان قریه‌ها تانک ها را به سمت ولسوالی بیرون کرده‌اند.

قرار است یک هزار نفر سرباز در بهسود استخدام کنند اما جلریز و دایمیرداد که تهدید است و تحت تسلط طالبان، هیچ مورد توجه قرار نگرفته است.

واشنگتن پست در گزارشی با اشاره به رویکردهای دولت بایدن در حوزه های مختلف نوشت: بایدن معتقد به رهبری جهانی آمریکاست؛ اما این رهبری را تنها در گرو برقراری ارتباط با دوستان و دشمنان و نیز پیشبرد نظم مبتنی بر قانون در جهان می داند.

“دیوید ایگناشس” ستون نویس واشنگتن پست در این گزارش می افزاید: “آنتونی بلینکن” وزیر خارجه آمریکا رویکرد “جو بایدن” در مورد موضوعات اصلی سیاست خارجی آمریکا را اینگونه شرح می دهد:”هیچ دکترینی نمی تواند به اندازه یک قالب ذهنی عملگرا، حلال مسائل و مشکلات باشد. آن قالب ذهنی این است: حل مشکلات، برقراری ارتباطی واضح و روشن با دوستان و دشمنان، پیشبرد نظم مبتنی بر قانون و برداشتن گام در وقت مناسب.

بلینکن در این هفته در مصاحبه ای ۴۵ دقیقه ای با من (نگارنده مطلب) که اولین مصاحبه طولانی مدتش در این سمت بوده است شرکت کرد و جهان بینی بایدن و مبانی اصلی سیاست خارجی دولت او را تشریح کرد.

تا قبل از این مصاحبه و تشریح این مبانی، هیچکس از کم و کیف و ذهنیات بایدن و نحوه تصمیم گیری هایش در حوزه سیاست خارجی مطلع نبود. اما این مصاحبه، دریچه ای رو به قالب ذهنی بایدن در حل مهمترین موضوعات روز سیاست خارجی آمریکا گشود.

– افغانستان: افغانستان؛ اضطراری ترین و فوری ترین مسئله پیش رو است

بلینکن بی هیچ ابهامی در باب موضوع گفت که؛ بایدن سربازان آمریکایی را به خانه بازخواهد گرداند، منتها جدول زمانی برای عقب نشینی معین نکرده است.   من از بلینکن سوال کردم: بایدن در یک مصاحبه خبری یک مهلت نهایی برای عقب نشینی از افغانستان را ترسیم کرده است. آیا او در این زمینه به اشتباه گفت که نمی توانم سال آینده سربازان آمریکایی را در افغانستان مجسّم کنم.

بلینکن پاسخ داد: ” این دقیقا بازتاب کامل همان تفکرات خود اوست. فکر می کنم این اصلاً اشتباه نیست. ما ۲۰ سال است که در حوزه سیاست خارجی کار می کنیم.  کاملا واضح است که بایدن در مقام رئیس جمهوری مایل است نبرد افغانستان را با یک پایان مسئولیت پذیر خاتمه اش بدهد. رسیدن به یک چنین اختتامی؛ لازمه اش این است که ما سربازانمان را به خانه برگردانیم”.

در همین زمینه؛ بایدن دارد نهایت تلاشش را می کند تا طرحی بریزد که همزمان با عقب نشینی نیروهای آمریکایی، در آنِ واحد، یک انتقال قدرت با ثبات در کشور اتفاق بیفتد.

به من گفته شده است که مذاکره کنندگان آمریکایی، برخی از ایده های دقیق انتقال را به اطلاع طالبان و دولت کابل رسانده اند. از جمله این ایده های پیشنهادی عبارتست از: اصول اساسی حاکمیت، انتخابات زودهنگام، سایر اقدامات تقسیم قدرت و پیشنهادهایی برای دستیابی به آتش بس پایدار.

بایدن خوب از این خطر آگاه است و می داند که به محض رفتن سربازان آمریکایی؛ افغانستان مستعد آن است که بی درنگ به دامن یک جنگ داخلی بازگردد. همچنین القاعده” تنها ظرف دو سال بعد از رفتن سربازان آمریکایی دوباره لانه های قدیمی اش را احیا و بازسازی کند.

اما دولت بایدن به دنبال حفظ یکی از پایگاه های خود و همین نیروی اندک باقیمانده هم می تواند مشغول جمع آوری اطلاعات و عملیات ضد تروریسم شود. طالبان دارد مراکز استانها را تصرف می کند.

بلینکن وقتی از افغانستان صحبت می کند، دائما به عبارت “فروتنی و اعتماد به نفس” اشاره می کند. این عبارت، نقطه نظر او و بایدن است در مورد قدرت آمریکا.

تجربه دو کشور عراق و افغانستان به بایدن آموخته است که آمریکا نمی تواند نتیجه را دیکته کند اما؛ آمریکا یک “نیروی محرّک قوی” است.

– روسیه؛  رویکرد دولت بایدن یک رویکرد عمل گرایانه است

از بلینکن سوال شد؛ بایدن چطور می تواند از یک طرف “ولادیمیر پوتین” را یک “قاتل” بنامد اما از طرف دیگر؛ با او کار هم می کند.

بلینکن پاسخ داد:” رویکرد بایدن در قبال روسیه، رویکرد سیاست واقعی(Realpolitik) است. از طرفی هم باید روسیه را بابت اقدامات نسنجیده و خصمانه اش پاسخگو کرد و از طرفی می توان در حوزه هایی که منافع مشترک ما در آن نهفته است، ما رویمان گشاده است و می توانیم در آن حوزه ها با آنها کار کنیم”.

وزیر امو رخارجه آمریکا از اقدام ماه گذشته پوتین که هزاران سرباز و سلاح سنگین را به مرزهای اوکراین فرستاده است ابراز نگرانی کرد. وزارت خارجه آمریکا ترسش از آن است که این حرکت روسیه، تلاشی باشد برای تحریک اوکراینی ها و اقدامی باشد برای محک زدن آستانه تحمل واشنگتن. این مسئله می تواند منجر به چیزی بسیار خطرناکتر شود.

آمریکا؛ “خویشتنداری ” اوکراین را در قبال این تحرکات روسیه تحسین کرده و از اینکه “کی یف” به دام تَله مسکو نیفتاده از او قدردانی کرده است.
اما روس ها ظاهرا خیال عقب نشینی ندارند. بلینکن می گوید:” نگرانی هنوز پابرجاست. ما با دقت اوضاع را پیگیری می کنیم”.

– چین؛ رویکرد دولت بایدن تلفیقی و تاکیدی است بر حفظ منافع آمریکا و بررسی زمینه های همکاری با پکن

در این مورد بلینکن شرح می دهد:” پیامی که بایدن ماه گذشته به من داد تا آن را در اجلاس آنکوراژ” به اطلاع رهبران چین برسانم این بود که اقدامات چین در سین کیانگ و یا هنگ کنگ و یا تایوان و یا در دریای چین جنوبی، صرفا موضوعات داخلی نیستند. بلکه این اقدامات، نظم بین الملل را که مبتنی بر قانون است تهدید می کنند”.

بلینکن تأکید کرد: “هدف ما این نیست که چین را مهار کنیم و به عقب برانیم و سرش را به زمین بزنیم”.

– رهبری آمریکا

وزیر خارجه آمریکا تاکید می کند:”در جهانی که با سرعتی فوق العاده و غیرقابل تصور دارد به پیش می رود، بایدن پیرو ایده های بسیار سنتی درباره رهبری جهانی آمریکاست. عقیده بایدن پیرامون رهبری جهانی آمریکا همیشه همین بوده است و امروز هم همین است و او معتقد است؛ وقتی ما از رهبری جهان شانه خالی می کنیم، در آن موقع شخص دیگری که به احتمال فراوان این شخص “چین” است، سعی می کند خودش را به زور در جای ما بنشاند، آن هم نه بطور طبیعی، بلکه به روشی که ممکن است به منافع آمریکا و به ارزش های آمریکا لطمه بزند”.

بلینکن ادامه می دهد:”اصلا دنیا هیچ رهبری ندارد و به حال خودش رها شده است و هرکی به هرکی است و قانون جنگل بر آن حاکم است و هرکس می خواهد رهبر آن باشد و یا اینکه هرکس می خواهد هرکاری دلش خواست انجام بدهد. آن موقع؛ آمریکا و دوستانش حتما آسیب خواهند دید”.
شاید دیدگاه بایدن در مورد رهبری آمریکا این باشد که او معتقد به بسط دادن شکل های جدیدی از همکاری است.

بلینکن در ارتباط با موضوع “رهبری آمریکا” از ائتلافی نام برد که مشتمل است بر” برخی دموکراسی ها” و برخی از سهامداران بزرگ مانند شرکت های جهانی فناوری.

او اشاره کرد:” هدف این است که مشکلات خیلی بزرگ جهان حل بشوند. و این مشکلات خیلی بزرگ فقط به صورت جمعی قابل حل هستند؛ مثل بیماری های همه گیر جهانی، تغییرات آب و هوایی و تکنولوژی های مخرب”.

سیاست خارجی آمریکا همیشه دغدغه ذهنی اش این بوده است که یک توازنی عملی میان ارزش هایش و منافعش برقرار کند.

امروز در قرن بیست و یکم؛ بایدن به یک سری از نقاط ضعف و محدودیتهای آمریکا اشراف کامل دارد.

بایدن می داند که قدرت نظامی آمریکا محدودیتهایی دارد. او می داند که آمریکا بطور سنتی همواره بر برخی تعاملاتش تاکید خاص دارد.

وجه تمایز بایدن از دو مقام سلفش یعنی ” دونالد ترامپ” و “باراک اوباما” هم همین علم او به این محدودیتهای آمریکاست. آن دو مقام هم گرفتار همین معما و چالش بوده اند، اما تجربه کافی بایدن را در حل معما نداشته اند.

نوع نگاه بایدن به جهان؛ ریشه در گذشته او دارد. اما امروز؛ گذشته نیست. امروز؛ حال است و واقعیت های غیرقابل انکارش.
یک عمر قرارداد بستن و یک عمر توافق امضا کردن، امروز با هنر نگاه واقع بینانه و مدرن داشتن به واقعیتها و مقدورات و امکانات موجود ممزوج شده  و آن ایده های قدیمی را کمی تعدیل کرده است.

آقای صالح که امروز (یکشنبه، ۲۲ حمل) در گردهمایی مردم کوهدامن در حمایت از «جمهوریت» برگزار شده بود تاکید کرد که «حکومت افغانستان حاضر به صلح است در صورتیکه که طالبان حاضر به مذاکره جدی باشند.»

به گفته آقای صالح «هر باری که گفتگوهای صلح به بن بست روبرو می شود، طالبان می گویند که برای مشوره با بزرگانشان به پاکستان می روند.»

معاون اول رییس جمهور کشور در واکنش به دولت پساصلح نیز گفت که « نه ملت، نه منطقه و نه جهان امارت طالبانی را نمی خواهند.»

او از طالبان خواست تا به عنوان « جز» به دولت افغانستان بپیوندند و خواب این که بتوانند به عنوان کل در افغانستان عرض اندام کنند.

ترس طالبان از انتخابات

آقای صالح با تاکید بر طرح رییس جمهور مبنی بر برگزاری انتخابات زود هنگام افزود که طالبان از انتخابات ترس دارند و حاضر نیستند در انتخابات شرکت کنند.

به گفته صالح اگر طالبان در انتخابات شرکت کنند «هیچ امکان ندارد که بیش از ۱۰ درصد» رای به دست بیاورند.

امان الله گذر، رییس شورای مردم کوهدامن و از برگزار کنندگان این نشست نیز در حمایت از نظام جمهوریت گفت که « ما صلح با عزت می خواهیم نه صلح با ذلت.»

او تاکید کرد که ملت افغانستان در حمایت از نظام و در برابر طالبان تا آخرین قطره خون خود ایستاده استند.

قابل یاد آوری است که «همایش مردم کوهدامن در حمایت از نظام جمهوریت» از سوی مردم کوهدامن و به حمایت از نظام کشور برگزار شده بود.

در پایان این نشست حاضرین حمایت همه جانبه شان را از نظام اعلام کرده و تاکید کردند که در گفتگوهای صلح باید به همه اقشار جامعه فرصت داده شود تا ابراز نظر کنند.

همچنان مردم کوهدامن تاکید کردند که دستاورده های دو دهه اخیر نباید قربانی صلح شود.

این همایش روز یک‌شنبه، بیست‌دوم حمل در شمال کابل برگزار شده بود. پیام تصویری محمداشرف غنی که از پیش ظبط شده بود، در این همایش نشر شد.

غنی در این پیام گفت: «برای هر طرحی که از بیرون مطرح می‌شود، ما خود ما این ظرفیت را داریم که طرح‌های جامع‌تر و اصولی‌تر را پیشنهاد کنیم».

رییس جمهور غنی گفت که صلح، یک گفتمان بین جمهوری اسلامی، طالبان و جامعه بین‌المللی است و بدون رسیدن به توافق روی یک اصول، کسی نباید شتاب کند.

محمداشرف غنی طرح خودش را که سه مرحله‌ای است و هفته پیش ارائه شد، طرحی برای عبور از حالت جنگ تحمیل شده به صلح عادلانه و پایدار عنوان کرد و گفت که این طرح بسیار واضح است.

 او توضیح داد که مراحل عبور از جنگ به صلح و گذشتن از پل صلح باید با مشروعیت همراه باشد، در غیر آن مردم آسیب می‌بینند و باید از تصامیمی اجتناب شود که مردم در آن ضرر ببینند.

 غنی قانون اساسی را مبدا و مبنای مشروعیت عنوان کرد و وعده داد که «اقتدار ملی» را به جانشین منتخب خود انتقال می‌دهد.

از جانب دیگر، غنی گفت که باید «محک و طروق» مشروعیت وضاحت داشته باشد. به گفته او، محک مشروعیت انتخابات است و «طروق» مشروعیت از نظر غنی لویه‌جرگه است که باید روی توافق‌نامه سیاسی تصمیم بگیرد و صحه بگذارد.

رییس جمهور غنی هم‌چنان توضیح داد که نقشه راه برای عبور از جنگ به صلح و سه‌ مرحله‌ای که عبارت از رسیدن به توافق‌نامه، تشکیل حکومت صلح و اصول آن و ایجاد حکومت انتخابی براساس اراده مردم و یک میثاق سیاسی که مشارکت مردم را تعیین کند، وجود داشته باشد.

 غنی اتهاماتی را که گویا رهبری حکومت مخالف صلح است، رد کرد و گفت که صلح تصامیم سخت و قربانی می‌خواهد. به گفته او، آوازه بود که رهبری کنونی حکومت می‌خواهد به هر قیمتی دوره خود را تکمیل کند، اما به باور وی، رهبری حکومت به جهانیان ثابت کرده است که آماده‌گی دارد تا دوره خود را برای صلح که حق قانونی‌شان است، کوتاه کند.

براساس قانون اساسی، دوره کاری رییس جمهور پنج ساله است که در جوزای سال پنجم پایان می‌یابد.

محمداشرف غنی گفت که خواهان برگزاری فوری انتخابات زودهنگام تحت نظر سازمان ملل متحد است تا قدرت انتقال یابد و او متعهد است که برای این انتخابات نامزد نشود.

رییس جمهور بر همپذیری تأکید کرد و گفت که جنگ ۴۲ ساله بین مردم تفرقه ایجاد کرده است و این تفرقه از مردم قربانی دوامدار و بی‌دلیل می‌گیرد.

او از طالبان خواست که در لویه‌جرگه شرکت کنند و دردها و آرزوهای خود را با مردم در میان بگذارند و در حضور مردم و خدا تعهد کنند که بار دیگر هیچ‌گاه دست به شمشیر و تفنگ نبرند و اختلافات را از طریق مشورت و جرگه حل کنند.

به گفته او، برای دست‌یابی به این هدف نیاز است که روی یک میثاق قبل یا بعد از انتخابات به توافق رسید تا واضح و تأکید شود که جنگ، انتحار و انفجار راه حل نیست.

در همایش حمایت از نظام جمهوری در کوهدامن کابل شماری از مقام‌های حکومتی از جمله امرالله صالح معاون اول ریاست جمهوری، امان‌الله گذر، عضو مجلس نماینده‌گان و محمدعمر داوودزی، نماینده ویژه رییس جمهور در امور پاکستان نیز سخنرانی کردند.

معاون نخست پیشین رئیس جمهور اسبق هشدار داد اگر نشست استانبول نتیجه ندهد، می‌جنگیم.

 مارشال عبدالرشید دوستم، رهبر حزب جنبش ملی اسلامی افغانستان در دیدار با برخی اعضای پارلمان ترکیه و شماری از دانش‌جویان افغان در انقره گفت: «از رهبران آمده از اروپا و امریکا نیستیم، اگر نشست استانبول نتیجه ندهد و بار دیگر جنگ تحمیل شود، در برابر جنگجویان اعلام جنگ و ایستادگی خواهیم کرد.»

وی افزود: «طرفدار صلح هستیم، امیدواریم نشست استانبول نتیجه دهد، مردم از این نشست امیدهای بزرگی دارند».

مارشال افغانستان همچنان در مورد پیشرفت های گفتگوهای صلح و نقش ترکیه در این روند معلومات ارایه نموده افزود کشور دوست و برادر ترکیه به‌عنوان یکی از کشورهای مقتدر نقش کلیدی را در روند صلح افغانستان دارد.

 ریاست برشنا در هرات امروز یکشنبه (۲۲حمل) اعلام کرد برق وارداتی ترکمنستان ساعت هشت بامداد امروز به دلیل رفع عارضه ناشی از اصابت گلوله به پایه،‌ در شهر هرات قطع می‌شود.
این ریاست گفت بررسی تیم فنی مدیریت ولتاژ بلند از مسیر امتداد لین ۱۱۰کیلو ولت نشان می‌دهد در سه موقعیت پایه‌های شماره ۱۷۸ و ۱۷۷ در قریه خلووک و پایه شماره ۱۴۶ در قریه نورزی‌های ولسوالی رباط سنگی به دلیل اصابت مرمی بیش از ۶۰ درصد آسیب دیده و خطر قطع لین وجود دارد.
مسئولان در این ریاست می‌گویند جهت جلوگیری از آسیب بیشتر و رفع عارضه، برای ۳ الی ۴ ساعت برق وارداتی ترکمنستان امروز در شهر هرات قطع خواهد شد.
نبود امنیت در مسیر ترانزیت برق، همواره برای افغانستان مشکل ساز بوده است، برق وارداتی تاجیکستان نیز در مسیر کابل همواره شاهد قطعی‌های مکرر است.

فردوس فرامرز، سخن‌گوی فرماندهی پولیس کابل به رسانه ها گفت این رویداد شب گذشته (شنبه، ۲۲ حمل) در ساحه‌ی «قلعه‌ی کاشف»، از مربوطات ناحیه‌ی پنجم شهر کابل رخ داده است.

آقای فرامرز افزود فرد کشته شده «عزیزالرحمان» نام داشت و راننده‌ی «خدمات عامه» بود.

در همین حال، او گفت به‌دنبال وقوع این رویداد، پولیس فورا وارد اقدام شد و در درگیری میان دو طرف، یک جنگ‌جوی طالبان کشته و یک جنگ‌جوی دیگر این گروه زخمی شده‌اند.

به گفته‌ی سخن‌گوی فرماندهی پولیس کابل، جنگ‌جوی زخمی بازداشت و از نزدش دو میل سلاح کمری نیز به دست پولیس افتاده است.

همچنان او گفت که دو نیروی پولیس هم در جریان این درگیری به گونه‌ی سطحی زخمی شده‌اند.

فردوس فرامرز تأکید کرد وضعیت زخمیان هم‌اکنون خوب است.

گروه طالبان هنوز در این مورد چیزی نگفته است.

این درحالی است که در ماه‌های اخیر ترورهای هدفمند در شهر کابل افزایش یافته است. مسئولیت بیشتر این ترورها را شخص و یا گروهی به عهده نگرفته است، اما دولت افغانستان همواره طالبان را مسئول این رویدادها می‌داند.

غلام ناصر، مشهور به الخراسانی، یکی از سردسته‌های اصلی گروه طالبان داعشی و مسئول گروه داعش توسط نیروهای امنیت ملی در شهر کابل گرفتار شد.

معاونیت اول ریاست‌جمهوری (امروز شنبه،۲۱ حمل) با نشر خبرنامه‌ای گفت الخراسانی در ده‌ها حمله تروریستی و تخریبی در شهر کابل نقش اصلی داشت که بر علاوه موارد تروریستی قتل و اختطاف، عمل شنیع لواطت را نیز در کارنامه دارد.

به نقل از این خبرنامه، الخراسانی در کنار دیگر جنایت‌هایش یک نوجوان ۱۴ ساله را از ساحه غرب کابل اختطاف کرده بود که پس از انتقال به تاله و برفک او را ابتدا با انواع و اقسام شکنجه مورد اذیت و آزار قرار داده و بعد از عمل شنیع لواط، وی را به قتل ‌رسانده‌است.

گفته می‌شود که این فرد، پس از ارتکاب به اعمال متذکره مدتی خود را از دید پنهان کرده، دزدانه و مخفیانه گشت‌وگذار می‌کرد تا اینکه توسط نیروهای دلیر امنیت ملی از ناحیه هشتم کابل گرفتار گردید.

از سویی‌هم، ذبیح‌الله مجاهد، سخنگوی گروه طالبان در رشته توییتی، گرفتاری این سردسته‌ شان را رد کرده می‌گوید که :« هیچکس مربوط امارت اسلامی در کابل گرفتار نشده است.»

او می‌افزاید، کسی را که ادارهٔ کابل با امارت اسلامی پیوند می‌دهد، مربوط ما نیست.

به گفتهٔ وی، استخبارات ادارهٔ کابل با داعش عملیات و اهداف مشترک دارد.

او تأکید کرده می‌گوید که: « ترور علمای کرام، حمله بر هموطنان شیعه ما و قتل بعض اشخاص بانفوذ و سیاسی کار مشترک داعش و ادارهٔ کابل است.»

گزارشی تازه از سایت «لانگ وار ژورنال» نشان می‌دهد جنگجویان شبکه القاعده در 21 ولایت از 32 ولایت افغانستان فعالیت دارند.

براساس گزارش سایت «لانگ وار ژورنال» که پنجشنبه 8 آوریل 2021 منتشر شد، شبکه القاعده در ده‌ها حمله در ولایت‌های گونا‌گون در افغانستان دست داشته‌اند. این شبکه در روزنامه این گروه به اسم «ثبات» از ماه نوامبر 2020 تاکنون از ده‌ها حمله در ولایت‌های افغانستان خبر داده‌ است.

در حالی که گروه طالبان در وب سایت رسمی‌شان روزانه از ده‌ها حمله علیه نیروهای امنیتی و اهداف دولتی افغانستان گزارش می‌دهد، روزنامه «ثبات» شبکه القاعده فقط از حملاتی که جنگجویانش در شبه قاره هند و همچنین گروه‌های وابسته به آن، مانند «جهاد اسلامی» انجام می‌دهند، خبر می‌دهد.

روزنامه «ثبات» از حضور جنگجویان شبکه القاعده در 18 ولایت، بدخشان ، بلخ، فراه، فاریاب، غزنی، هلمند، جوزجان، کاپیسا، کابل، قندهار، کنر، کندز، خوست، لوگر، ننگرهار، تخار، ارزگان و زابل خبر داد اما سایت «لانگ وار ژورنال» نوشت که نیروهای امنیتی افغان در دو ولایت دیگر نیمروز و پکتیکا جنگجویان القاعده را هدف قرار دادند که در مجموع می‌شود گفت آنان در 21 ولایت افغانستان فعالیت دارند.

اما گزارش‌های مطبوعات افغانستان از سپتامبر 2020 تاکنون نشان می‌دهد که القاعده و متحدانش در هفت ولایت از ولایات اشاره شده توسط روزنامه «ثبات» فعالیت می‌کنند، این ولایات عبارتند از: بدخشان، فراه، غزنی، هلمند، کاپیسا، کنر و ننگرهار.

وزارت دفاع ملی افغانستان به شبکه «طلوع نیوز» تایید کرده که با وجود تعهد طالبان به قطع روابط با القاعده و شورشیان خارجی دیگر در توافق‌نامۀ صلح آمریکا – طالبان، هنوز هم این گروه با القاعده پیوند دارد.

روح‌الله احمدزی، سخن‌گوی وزارت دفاع ملی گفته است: «رابطه میان گروه القاعده و طالبان مثل گذشته تنگاتنگ بوده در نقاط مختلف و ولایات مختلف کشور در نتیجه عملیات نیروهای ما افراد کلیدی القاعده هدف قرار گرفته‌اند.»

رییس جمهور غنی، شب گذشته (چهارشنبه ۱۸حمل) در نشستی تحت نام «چهار چوب برای نقشهٔ راه صلح» طرح حکومت افغانستان برای صلح را بیان کرد که انتخابات پیش از وقت، ایجاد حکومت صلح، برگزاری لویه جرگه و حفظ قانون اساسی از موضوعات عمدهٔ‌ آن بود.
رییس جمهور در طرح خود گفت برای تامین صلح، اگر نیاز باشد حاضر است که انتخابات زودهنگام برگزار شود. او همچنین افزود اگر طالبان هراس دارند در انتخابات بازنده خواهند شد، «حاضریم در انتخابات اشتراک نکنیم».
غنی علاوه کرد اقتدار ملی باید به گونهٔ مشروع و بر اساس ارادهٔ مردم تحویل داده شود و بدون انتخابات مشروعیت زیر سوال قرار می‌گیرد.
آقای غنی گفت که شایعاتی به میان آمده است که گویا شماری از افراد که در راس آن خودش قرار دارد، می‌خواهد که تا پایان دورهٔ ریاست جمهوری در قدرت باقی بماند، اما او گفت آماده است در انتخابات آیندهٔ پیش از وقت، اشتراک نکند.
وی با بیان این که حکومت‌های موقت سبب بی‌ثباتی می‌شوند، گفت: «در چهارچوب قانون اساسی یک حکومت صلح ایجاد شده می‌تواند و وظایف آن را با موافقه‌ٔ مشترک تعیین کرده ‌می‌توانیم».
غنی بر وظیفه سر قوماندان اعلی نیروهای مسلح تاکید کرد تا به گفتهٔ‌ او نیروهای مسلح را رهبری کند و زمینه ادغام طالبان را فراهم سازد.
او گفت که بر قوای امنیتی افغان معامله صورت نخواهد گرفت و مانند نیروهای امنیتی حکومت داکتر نجیب‌الله، نیروهای مسلح از هم نخواهند پاشید.
رییس جمهور همچنین گفت: «قانون اساسی وثیقهٔ ملی ما است. تا روزی که انتخابات انجام می‌شود و سر تعدیل قانون اساسی به نتیجه می‌رسیم در چهار چوب قانون اساسی کردار و گفتار ما تعیین می‌شود».
او گفت بحث افغانستان بحث سیاسی است و نباید به بحث مذهبی مبدل شود چون قانون اساسی افغانستان از رهگذر اسلامی بودن در منطقه نظیر ندارد.
غنی بدون گرفتن نام فرد یا کشوری گفت از بیرون کسی نمی‌تواند قانون اساسی افغانستان را تغییر یا زعیم آینده افغانستان را تعیین کند.
وی گفت در موافقتنامه آینده افغانستان موضوع لویه جرگه باید مورد بحث قرار بگیرد تا توافقنامهٔ آینده مشروعیت داشته باشد. طالبان بیایند و در لویه جرگه تقاضا‌های شان را مطرح کنند.
رییس جمهور خاطرنشان کرد اگر طالبان فرصت طلایی نشست ترکیه را از دست دادند، باید مردم افغانستان دوباره تصمیم بگیرد و در این حالت هم خواستن لویه جرگه ضرور است.
غنی در مورد برگزاری آتش بس نیز گفت «بی‌جا از آتش‌بس می‌ترسند که اگر آتش‌بس کنند جامعه آنان را رد می‌کند. من به نمایندگی از این جامعه تعهد می‌کنم که مذاکرات سیاسی را به صورت تعهد ملی و اسلامی این جامعه انجام می‌دهیم».
رییس جمهور در مورد نشست استانبول گفت برای نشست ترکیه آمادگی کامل دارد و هفتهٔ آینده با زلمی خلیلزاد، نمایندهٔ ویژهٔ ایالات متحده برای مصالحهٔ افغانستان نیز بحث خواهند داشت.

جان کربی، سخنگوی وزارت دفاع امریکا دیروز (چهارشنبه، هژدهم حمل) در یک نشست خبری حملۀ موشکی طالبان بر میدان هوایی قندهار را محکوم کرده است.

سخنگوی وزارت دفاع امریکا هشدار می‌دهد ادامۀ این دست حمله‌ها روند جاری صلح افغانستان را صدمه می‌زند. او اما خاطرنشان می‌سازد که نیروهای امریکایی مستقر در افغانستان هم‌اکنون چشم‌ به راه نتیجۀ مثبت تلاش‌های دیپلماتیک برای پایان جنگ هستند و علیه طالبان اقدام نظامی نخواهند کرد.

این در حالی است که جنگ‌جویان طالبان دیروز میدان ‌هوایی قندهار را هدف حملۀ موشکی قرار دادند. طالبان مدعی شدند در پی این حمله تلفاتی بر نظامیان افغانستان و خارجی وارد کرده‌اند. مسوولان محلی در ولایت قندهار اصابت چهار فیر راکت بر میدان هوایی قندهار را تأیید می‌کنند، اما وارد شدن تلفات را نمی‌پذیرند.

پیش از این نیز جنگ‌جویان طالبان یک مرکز مشترک نظامی نیروهای امنیتی افغانستان و نظامیان خارجی را در مرکز ولایت خوست هدف حملۀ راکتی قرار داده‌اند. پس از امضای موافقت‌نامۀ صلح میان طالبان و امریکا، این دومین حملۀ طالبان بر نظامیان امریکایی در کشور است. این حملۀ راکتی در حالی صورت می‌گیرد که در بیش از یک سال گذشته طالبان حمله‌های خود بر نظامیان خارجی را متوقف کرده‌اند.

یکی از اولین و مهم‌ترین آزمون‌ها برای ریاست‌جمهوری جو بایدن مسأله‌ی افغانستان است. طالبان پس از امضای توافق‌نامه صلح با حکومت دونالد ترمپ تشجیع شده‌اند و کارزار ترور و حملات تروریستی خود را در افغانستان شدت بخشیده‌اند. توافق‌نامه صلح طالبان و ایالات متحده خواستار تقسیم قدرت در کابل و خروج کامل ارتش ایالات متحده تا اول ماه میِ سال جاری از افغانستان است. اکنون تصمیم بایدن نه‎‌تنها سرنوشت افغانستان را تعیین خواهد کرد، بلکه بر امنیت منطقه‌ای، جنگ جهانی علیه تروریسم و جایگاه بین‌المللی امریکا، آن‌هم در زمانی که زوال نسبی آن غیرقابل انکار شده است، نیز تأثیر خواهد گذاشت.

ایالات متحده در ماه فبروری سال ۲۰۲۰ هنگامی به خانه اول برگشت که ترمپ، که مشتاقانه در پی ترک افغانستان بود، توافق‌نامه «صلح» را با همان شبه‌نظامیان تروریستی‌ای امضا کرد که ایالات متحده پس از حمله ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ با حمله به افغانستان آن‌ها را از قدرت سرنگون کرده بود. این معامله فاوستی ترمپ که در غیاب حکومت منتخب افغانستان صورت گرفت، به طالبان مشروعیت بخشید. افزایش خشونت‌های تروریستی در افغانستان پس از امضای توافق‌نامه دوحه نشان می‌دهد که از توافق ایالات متحده و طالبان چه چیزی نصیب خود افغانستان شده است.

این‌که امریکا بخواهد از یک جنگ طولانی بی‌ثمر که بیش از ۸۰۰ میلیارد دالر هزینه مالی روی دست امریکایی‌ها گذاشته و جان ۲۲۱۸ سرباز امریکایی را گرفته است، خارج شود، منطقی است. (زیرا نقش رزمی امریکا و ناتو در افغانستان در واقع قبل از روی‌کارآمدن ترمپ هنگامی که نیروهای افغانستان مسئولیت کامل امنیتی این کشور را از اول جنوری ۲۰۱۵ به عهده گرفتند، پایان یافته بود.) اما آنچه منطقی نیست این است که «مک‌ماستر»، مشاور امنیت ملی خود ترمپ تلاش حکومت پیشین ایالات متحده برای صلح با طالبان را «مماشات مونیخ مانند امریکا پیش گروهی از وحشت‌ناک‌ترین مردم روی زمین» خواند.

در واقع ترمپ با امضای توافق‌نامه صلح فبروری ۲۰۲۰ تصمیم گرفت افغانستان را به دست تروریست‌ها و حامیان مالی آن‌ها در پاکستان واگذار کند. ارتش قدرت‌مند پاکستان گروه طالبان را ایجاد کرد، تا هنوز به رهبری این گروه پناه داده است و در مناطق مرزی خود برای جنگ‌جویان این گروه لانه‌های امن فراهم می‌کند. ارتش پاکستان برنده اصلی توافقی است که یکی از پیامدهای خطرناک آن تبدیل‌شدن افغانستان به یک همسایه ضعیف و مطیعی خواهد بود که پاکستان بتواند بنابر میل خود بر آن اعمال نفوذ کند.

با این وجود بایدن پس از آن‌که وارد کاخ سفید شد، به سرعت از توافق ترمپ استقبال کرد و زلمی خلیل‌زاد را به‌عنوان نماینده ویژه ایالات متحده برای مصالحه افغانستان در سمتش حفظ کرد. خلیل‌زادِ متولد افغانستان روابط نزدیکی با طالبان ایجاد کرده است اما برای ایجاد زمینه مشترک با حکومت افغانستان به مشکل خورده است. طرح صلح پیشنهادی دولت بایدن که اخیرا به رسانه‌ها درز کرد، تلاش شدید واشنگتن برای مجبورکردن طرف‌های جنگ افغانستان به توافق با یک‌دیگر به منظور عملی‌شدن مهلت یکم ماه می را برجسته می‌کند.

این طرح پیشنهادی به دنبال جایگزینی رییس‌جمهور اشرف غنی با یک دولت انتقالی جدید است که در آن طالبان نیمی از قدرت را در اختیار داشته باشند. آنتونی بلینکن، وزیر امورخارجه ایالات متحده در نامه‌ای به غنی وی را با لحنی غیرمتعارف تحت فشار قرار داده تا «نقشه راه را برای ایجاد یک حکومت جدید فراگیر» و تدوین قانون اساسی جدید آماده کند. در این نامه وزیر امور خارجه ایالات متحده می‌افزاید که از حکومت اسلام‌گرای اردوغان در ترکیه می‌خواهد که نشستی را بین حکومت افغانستان و نمایندگان طالبان به منظور «نهایی‌کردن توافق‌نامه صلح» میزبانی کند. لحن آمرانه‌ی این نامه امرالله‌ صالح، یکی از دو معاون رییس‌جمهور افغانستان را برآن داشت تا در واکنش بگوید که افغانستان «هرگز صلح آمرانه و تحمیلی را نمی‌پذیرد».

پرسش اصلی که حکومت بایدن باید به آن پاسخ دهد این است: چگونه یک گروه تروریستی می‌تواند بخشی از حکومت شود وقتی همچنان به دنبال پیروزی از راه نظامی و تحمیل مجدد حکومت تئوکراتیک ظالمانه خود است؟ طالبان می‌خواهند با خروج امریکایی‌ها قدرت مطلق را در افغانستان به دست آورند. نشانه‌ی قوی این نگرش، تأخیرهای عمدی و بی‌میلی این گروه در گفت‌وگوهای تقسیم قدرت با حکومت فعلی افغانستان است.

اکنون درحالی‌که استراتژی ایالات متحده در معرض خطر شکست قرار دارد، بایدن می‌گوید که خروج نیروها تا «مهلت یکم ماه مِی دشوار است» اما او «نمی‌تواند» حضور سربازان امریکایی را در سال آینده در افغانستان «تصور کند». اگر بایدن قبل از سال ۲۰۲۲ همه سربازان امریکایی را از افغانستان خارج کند، احتمال تسلط تروریست‌ها بر افغانستان پیش چشم او بسیار محتمل است. در واقع طالبان اظهارات بایدن را مبنی براین‌که حضور نیروهای امریکایی را در سال آینده در افغانستان نمی‌تواند تصور کند، به‌عنوان تأییدیه‌ای می‌بینند مبنی براین‌که این گروه فقط لازم است چند ماه دیگر تا محاصره‌کردن کابل صبر کند.

در این بحث در ایالات متحده در مورد این‌که آیا القاعده می‌تواند پس از خروج امریکا از افغانستان پایگاه‌های خود را در این کشور بازسازی کند، یا این‌که آیا ولایت خراسان دولت اسلامی (داعش در افغانستان) می‌تواند حضور خود را در این کشور گسترش دهد یاخیر، این واقعیت نادیده گرفته می‌شود که تروریسم اسلام‌گرا یک جنبش ایدئولوژیک خودسازمان‌دهنده است که گروه‌های مختلف جهادی را بدون نیاز به هماهنگی اقدامات گردهم متحد می‌کند. شبه‌نظامیان طالبان شاید هدف جهانی نداشته باشند، اما طالبان یک حلقه‌ی مهم در زنجیره جنبش جهادی بین‌المللی است که خصومت با مسلمانان غیرسنی را با خشم شدید علیه مدرنیته تلفیق می‌کند.

طالبان با مجبورکردن امریکایی‌ها به ترک افغانستان و سپس اقدام به تصرف کابل، به منبع الهام سایر گروه‌های تروریستی برای تشدید کارزارهای وحشت‌شان در جاهای دیگر تبدیل خواهد شد. این برداشت که جهادگرایان طالبان قدرت‌مندترین ارتش جهان را به زانو درآوردند، این باور را تقویت خواهد کرد که قدرت امریکا درحال افولِ برگشت‌ناپذیر است. به عبارت ساده، رسیدن طالبان به قدرت مطلق در افغانستان، بیش از هر گروه دیگری از جمله القاعده یا بازماندگان داعش، تهدید جهادگرایان برای جهان آزاد را تقویت می‌کند.

برای جلوگیری از چنین سرنوشتی، ایالات متحده باید نیروهای باقی‌مانده خود را در افغانستان برای اطمینان خاطر و ارائه پشتیبانی هوایی به نیروهای افغان و همچنین کمک‌های تدارکاتی به حدود ۷ هزار سرباز ناتو و متحدان امریکا در افغانستان، حفظ کند. ایالات متحده درحال حاضر فقط ۲۵۰۰ سرباز در این کشور دارد، درحالی‌که در اوج جنگ این رقم به حدود ۱۰۰ هزار نفر می‌رسید. هزینه‌های مالی و جانی امریکا از زمان پایان نقش رزمی این نیروها در افغانستان به طرز چشم‌گیری کاهش یافته است و نیروهای امریکایی در ۱۴ ماه گذشته هیچ تلفات جنگی‌ای متحمل نشده‌اند.

بایدن باید بین خروج کامل امریکا از افغانستان (که می‌تواند کلید هرج‌ومرج را در این کشور بزند و دولت افغانستان را تضعیف کند) و حفظ نیروهای باقی‌مانده‌اش در این کشور (برای جلوگیری از جنگ داخلی و تبدیل‌شدن افغانستان به مرکز تروریستی) یکی را انتخاب کند. گزینه اول نه‌تنها راه را برای خروج آبرومندانه امریکا از جنگ ۲۰ ساله‌اش در افغانستان هموار نخواهد کرد، بلکه می‌تواند واشنگتن را در جایگاه هم‌دست طالبان قرار دهد؛ گروهی که تسلطش بر افغانستان آسیب‌های دائمی بر منافع ایالات متحده و دوستانش وارد خواهد کرد.

منبع: پروجکت سندیکت

مترجم: جلیل پژواک

روسله یاسینزی عثمانی