برچسب: طابان

شاه محمود قریشی، وزیر امور خارجه پاکستان، برای شرکت در نشست وزرای خارجه کشورهای همسایه افغانستان امروز سه شنبه وراد تهران پایتخت ایران شد.

نشست تهران که قرار است فردا چهارشنبه برگزار شود دومین نشست همسایگان افغانستان در سطح وزرا می باشد.

به نقل از «دی نیوز» محمد علی حسینی، سفیر ایران در پاکستان، و رحیم حیات قریشی، فرستاده پاکستان در ایران، از قریشی در میدان هوایی استقبال کردند.

قریشی به دعوت داکتر امیر عبداللهیان، وزیر امور خارجه ایران، به این کشور سفر کرده است. قریشی قرار است در نشست تهران دیدگاه های پاکستان در مورد اوضاع کنونی افغانستان را بیان کند.  

قریشی همچنین قرار است با مقامات ایرانی گفت و گو کند.

سخنگوی وزارت امور خارجه پاکستان قبل از سفر قریشی به ایران اعلام کرد به باور پاکستان کشورهای همسایه نقش مستقیمی در ایجاد صلح و ثبات و رفاه مردم افغانستان دارند.

به گفته وزارت خارجه پاکستان رسیدن به یک دیدگاه هماهنگ منطقه ای در مورد افغانستان اهمیت فراوانی  دارد.

این مقام وزارت خارجه پاکستان اضافه نمود اسلام آباد از تلاش های جامعه بین الملل برای دیدگاه های مشترک جهت ارتقاء صلح و ثبات، اتصال و رفاه در افغانستان حمایت می کند.

باید گفت اولین نشست کشورهای همسایه افغانستان در سطح وزیران در هشتم دسامبر به ابتکار پاکستان برگزار شد. این نشست با یک اعلامیه مشترک که دیدگاه کشورهای همسایه در مورد افغانستان را بیان می کرد، به پایان رسید.

 در این نشست وزرای خارجه «چین، ایران، تاجیکستان، ترکمنستان و ازبکستان» شرکت کرده بودند. قبل از این نشست وزرای خارجه کشورهای همسایه افغانستان، یک نشست مجازی با شرکت نمایندگان ویژه شش کشور همسایه افغانستان نیز برگزار شده بود.

سرگئی نارشکین گفت آنچه در افغانستان پس از خروج شتابزده نیروهای امریکا و سقوط دولت وابسته کابل اتفاق افتاد نتیجه سیاست مخرب امریکا می باشد: امریکا تلاش کرد مدل توسعه اجتماعی خود را به افغانستان و شهروندانش تحمیل کند.

مدیر خدمات استخبارات خارجی روسیه تاکید کرد رهبری امریکا و جامعه استخباراتی این کشور از شرایط واقعی افغانستان آگاه بودند اما نخواستند واقعیت را بگویند.

وی در گفت و گویی با شبکه تلویزیونی راشا تودی روز جمعه افزود یک بار دیگر سی آی ای بخشی از یک مکانیزم بزرگ تر است و من مطمئن هستم که رهبری امریکا تمام اطلاعات استخباراتی مربوط به موقعیت افغانستان و تحولات بالقوه و را در اختیار د اشتند. یک چیز که در نظر نگرفتند توانایی های خودشان بود. آنها نمی خواهند با واقعیت روبرو شوند.

سرگئی نارشکین گفت آنچه در افغانستان پس از خروج شتابزده نیروهای امریکا و سقوط دولت وابسته کابل اتفاق افتاد نتیجه سیاست مخرب امریکا می باشد: امریکا تلاش کرد مدل توسعه اجتماعی خود را به افغانستان و شهروندانش تحمیل کند.

وی گفت واقعیت این است که امریکا دیگر نمی تواند نقش هژمون جهان را بازی کند.

طالبان بهار گذشته حملات گسترده ای را برای کنترل افغانستان پس از اعلام خروج نیروهای امریکایی از این کشور انجام دادند و سرانجام در پانزده آگوست این گروه وارد کابل شد بدون اینکه با مقاومت خاصی از سوی نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان روبرو شود.

رئیس جمهور غنی از کشور فرار کرد.

طالبان در ششم سپتامبر اعلام کرد کنترل تمام افغانستان را در دست گرفته اند و در هفتم سپتامبر نیز اعلام کردند دولت موقت تشکیل می دهند.

وزیر خارجۀ هند می‌گوید با همتای امریکایی‌اش در مورد صلح افغانستان گفت‌وگو کرده است.

سبر امانیام جی‌شنکر، وزیر خارجۀ هند در برگۀ تویترش نوشته است این گفت‌وگو دیروز (جمعه، هفتم جوزا) در دهلی‌نو صورت گرفته است. وزیر خارجۀ هند می‌افزاید در کنار روابط دو جانبه میان امریکا و هند، خروج نیروهای خارجی از افغانستان و روند صلح این کشور نیز در این دیدار مورد بحث قرار گرفته است.

وزیر خارجۀ هند جزییات بیش‌تری از این گفت‌وگو را فاش نساخته. او خاطرنشان می‌سازد که هند به ادامۀ حمایتش از روند صلح افغانستان متعهد است.

این در حالی است که گپ‌وگفت‌ها در مورد برگزاری نشست استانبول در مورد صلح افغانستان در هفته‌های پسین داغ‌تر شده است. طالبان که از اشتراک در این نشست خودداری کرده بودند به تازه‌گی پذیرفته‌اند که نماینده‌گان این گروه به گونۀ مشروط در نشست استانبول اشتراک خواهند کرد.

رئیس‌جمهور امریکا جو بایدن روز چهار شنبه گذشته اعلام کرد که برنامه خروج «بدون قید و شرط» نیرو‌های امریکا از افغانستان را از ابتدای ماه می‌شروع خواهد کرد و این نیرو‌ها تا ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۱ به طور کامل از این کشور خارج می‌شوند. بایدن با گفتن اینکه وقت آن رسیده تا به جنگ بی‌پایان خاتمه دهیم و «ما هرگز برای حضورمان (در افغانستان) در طول چند نسل برنامه‌ریزی نکرده بودیم»، سعی داشت علت تصمیمش را برای خروج نیروهایش از افغانستان بیان کرده باشد، اما نکته مهم این است که در صورت انجام این تصمیم وضعیت سیاسی افغانستان به چه صورت خواهد بود به خصوص اینکه هنوز چارچوب مشخصی برای آینده این وضعیت و مخصوصاً نقش طالبان و بودن و نبودن آن در ساختار سیاسی کشور معلوم نشده است.

اولین نکته در تصمیم بایدن برای عقب‌نشینی کامل نیرو‌های امریکا از افغانستان این است که بایدن نیز می خواهد کلیت و روح توافق نامه دوحه حفظ شود. بایدن در جریان نخستین دیدارش از پنتاگون در ۱۱ فوریه گفته بود که خروج نیرو‌های امریکایی از افغانستان طبق توافقنامه دوحه در ماه مه انجام نمی‌شود. بنابر این، اعلام خروج نیرو‌ها از افغانستان که چهار شنبه گذشته اعلام شد، به روشنی دلالت بر عقب‌نشینی سیاسی بایدن از موضع اولیه‌اش دارد و نشان می‌دهد که او متوجه شده نمی‌تواند توافقنامه دوحه را نادیده بگیرد. علت این عقب‌نشینی این است که اگر امریکا توافقنامه دولت پیشین با طالبان برای خروج نظامیان را بدون هیچ برنامه‌ای زیر پا بگذارد، امریکا بار دیگر وارد جنگ با طالبان خواهد شد و این چیزی است که رئیس‌جمهور امریکا اصلاً آن را نمی‌خواهد.

به این ترتیب، طالبان این پیام را به دولت بایدن داده که اگر توافقنامه دوحه و به خصوص خروج کامل نیرو‌های امریکایی از افغانستان محقق نشود، نه تنها طالبان حاضر نمی‌شود در نشست استانبول یا هر فرایند صلح دیگری شرکت کند، بلکه امریکا باید آماده دور دیگری از حملات طالبان به نیروهایش باشد. این چشم‌اندازی نیست که مورد قبول دولت بایدن باشد، به خصوص در شرایطی که روابطش با روسیه به شدت تیره شده، حساسیت در مرز اوکراین و روسیه به شدت وخیم است و مسئله چین برای امریکا پیچیده‌تر از قبل شده است. در واقع، اولویت‌های دولت امریکا در این شرایط در خارج از افغانستان و حتی خاورمیانه است و دور تازه‌ای از جنگ با طالبان به هیچ وجه در اولویت‌های این دولت نیست.

به نظر می‌رسد که با توجه به این وضعیت است که بایدن مجبور شده به توافقنامه دوحه و برنامه خروج از افغانستان توجه جدی بکند هرچند که دولت امریکا نتوانسته بعد از ۲۰ سال جنگ طالبان را شکست دهد و پیروز این جنگ باشد.

هرچند چرایی این که چگونه طالبان از نبرد ۱۹ ساله با ابرقدرت هژمون جان سالم به در برد، نیاز به تحلیل جداگانه است، اما به صورت فهرست وار می توان راز بقای طالبان در جنگ با آمریکا را منابع مالی غیر‌رسمی و زیرزمینی، استخدام نیروهای نخبه و ویژه و ایجاد منطقه امن برای رهبران و مغز متفکر ساماندهی این جریان در پیرامون افغانستان بر شمرد. این عوامل، از مهم‌ترین دلایل پیروزی طالبان در برابر ایالات‌متحده آمریکا است. با این همه آنچه این پیروزی را تثبیت کرد، فعالیت به شکل شبکه‌ای و غیر‌متمرکز در سراسر افغانستان بود که قدرت ابرقدرت را رو به ضعف برد.

به هر حال، در حالی که نشست استانبول برای بار دوم به تاخیر می افتد، نشانه‌ها اما حاکی از این است که پیشرفتی در مذاکرات آمریکایی‌ها با طالبان به‌وجود نیامده است. از این منظر می توان گفت بایدن در آستانه شکست بزرگ دیپلماتیک قرار گرفته است. همان گونه که تلاش برای پیوند زدن فرهنگ سیاسی غرب با یک فرهنگ به شدت سنتی و دین باور، طی دو دهه اخیر در افغانستان،کاری عبث و غیر کارشناسانه و سطحی بود. به‌ویژه هنگامی که دریابیم که کشورهای همسایه و منطقه نمی توانستند حضور مداخلانه گرایانه امریکا و ناتو را در مجاورت خود بپذیرند و تحمل کنند. چراکه حضور غرب می‌توانست افغانستان را از مدار فرهنگی و ژئوپلیتیک کشورهای همسایه دور کند. به این ترتیب، به نظر می رسد بایدن کماکان میان بیم و امیدها گیر افتاده و دنبال خروج آبرومندانه از افغانستان است.

داکتر عبداللطیف نظری

منابع محلی در ولایت قندوز تأیید می‌کنند جنگ‌جویان گروه طالبان نوررحیم عاطف، مدیرمسئول رادیوی محلی «کیهان» و یک همکارش را ربوده‌اند.

عصمت‌الله مرادی، سخن‌گوی والی قندوز گفت این افراد بعد از ظهر دیروز (جمعه، 23 حوت) از منطقه «دشت آبدان» شهر قندوز ربوده شده‌اند.

به گفته‌ی آقای مرادی، این ساحه تحت کنترل طالبان است و این دو کارمند رسانه‌ای همراه با یکی از سربازان پولیس برای تفریح به آن جا رفته بودند که به‌صورت ناگهانی با ایست بازرسی طالبان مواجه شده‌اند.

او تأکید کرد: «طالبان به سرباز پولیس تیراندازی می‌کنند و او کشته می‌شود.»

سخن‌گوی والی قندوز همچنان گفت هنوز مشخص نیست طالبان مدیرمسئول رادیوی محلی کیهان و همکارش را به کجا منتقل کرده‌اند.

ولایت قندوز در شمال‌شرق کشور از ولایت‌های ناامن می‌باشد که جنگ‌جویان گروه طالبان در بخشی‌هایی این ولایت از جمله شهر قندوز فعالیت دارند.