برچسب: شورای عالی مصالحه ملی

سید طیب جواد سفیر افغانستان در روسیه نامه‌ای به وزارت خارجه کشور ارسال کرده و جزئیات برنامه سفر هیئت افغانستان را در نشست مسکو گزارش داده است.
محتوای این نامه نشان می‌دهد هیئت افغانستان به طرق مختلف از سوی روسیه تحقیر می‌شود. گرفتن آزمایش کرونا تا عدم استقبال و پرداخت هزینه هوتل از سوی اعضای هیئت.
همچنان آقای سفیر در نامه گفته تاکنون آجندای نشست با سفارت از سوی جانب روسیه شریک ساخته نشده است.
نامه دارای شش بخش و حاوی نکات قابل تامل است که موارد مهمی را در رابطه به سفر هیئت جانب افغانستان افشا می‌کند.
یکم: آماد‌گی برای سفر
نشست مسکو برای یک روز در هژدهم مارچ (۲۸ حوت) تنظیم شده است.
اعضای هیئت افغانستان برای شرکت در این نشست باید آزمایش کرونا بدهند و نتایج آن را هنگام سفر با خود داشته باشند.
سفارت افغانستان گفته است بهتر است این هیئت یک روز پیش‌تر از برگزاری نشست وارد مسکو شود.
دوم: سناریوی نشست
سفارت افغانستان در نامه پانزدهم حوت خود به وزارت خارجه کشور، گفته است که این سفارت تا کنون معلومات «رسمی و مشخصی» در مورد سناریوی نشست دریافت نکرده است.
این سفارت اما افزوده است طبق معلومات «شخصی و ابتدایی»، نشست ترویکای توسعه‌یافته (امریکا، روسیه و چین بر علاوه پاکستان) راس ساعت ۹:۰۰ صبح آغاز می‌شود و تا حدود ساعت ۱۱:۰۰ قبل از ظهر ادامه خواهد یافت.
در راس ساعت ۱۱:۰۰ از نماینده قطر به عنوان «مهمان ویژه» دعوت می‌شود به نشست این چهار کشور بپیوندد.
طبق معلومات ابتدایی سفارت افغانستان، هیئت افغان نزدیک ظهر ۲۸ حوت وارد جلسه می‌شود.
بعد از آن سرگی لاوروف، وزیر خارجه روسیه یک سخنرانی اسقبالیه ایراد می‌کند و برای ۱۵ تا ۲۰ دقیقه با مدعوین مصافحه غیررسمی خواهد داشت. به دنبال آن جلسه را ترک می‌کند.
پس از آن مدعوین به صرف طعام چاشت می‌روند و جلسه برای بعد از ظهر ادامه می‌یابد.
سفارت افغانستان در مسکو گفته است تا کنون صورت جلسه و موضوعات آن برای بعد از ظهر ۲۸ حوت در اختیارش قرار داده نشده است.
محل جلسه تالار کنفرانس مهمان‌خانه رییس‌ جمهور روسیه است.
در این تالار صرفاً به اعضای رسمی هیئت افغانستان اجازه ورود داده می‌شود. کسانی که آن‌ها را همراهی می‌کنند باید به هوتل برگردند.
سوم: گردانندگی و سخنرانی
گرداننده جلسه ضمیر کابلوف نماینده ویژه روسیه در امور افغانستان است.
طبق این نامه، به نمایند‌گی از هیئت افغانستان (شورای عالی مصالحه ملی، حکومت و رجال برجسته) تنها یک نفر به صورت «مختصر» صحبت می‌کند.
میررحمان رحمانی و محمدعلم ایزدیار به نمایندگی از شورای ملی در صورتی که علاقمند باشند، نیز اجازه صحبت خواهند داشت.
سفارت افغانستان گفته است که تاکنون جزئیات موضوعات مورد بحث، پس از پایان سخنرانی‌ها، در اختیارش قرار نگرفته است.
چهارم: تشریفات و ترانسپورت
طبق نامه سفارت افغانستان، روسیه تنها مصارف هوتل شش عضو رجال برجسته هیئت را می‌پردازد.
مصارف هوتل نمایندگان شورای عالی مصالحه ملی و حکومت در این هیئت و همراه‌شان بر عهده خود آن‌ها است.
سفارت افغانستان گفته است که مقامات روسیه از تهیه ترانسپورت برای هیئت افغانستان معذرت خواسته‌اند.
سفارت گفته است که برای رفع این مشکل تنها برای رییسان هیئت افغانستان که شامل رییسان هیئت حکومت، شورای عالی مصالحه و رجال برجسه می‌شود، موترهای مناسب را به کرایه گرفته که پول آن باید توسط مدعوین پرداخت شود.
در بخش تشریفات، مقامات روسی از هیئت افغانستان در میدان هوایی مسکو پذیرایی نمی‌کنند.
رییسان این هیئت از میدان هوایی تا هوتل و برگشت آن‌ها به میدان هوایی تنها از سوی سفیر افغانستان و دیپلمات‌های افغان مقیم سفارت همراهی خواهند شد.
پنجم: مراسم پذیرایی و مشایعت و مصارف سالون وی‌آی‌پی
سالون «وی‌آی‎پی» تنها برای رجال برجسته عضو هیئت توسط کشور میزبان آماده شده است.
مصارف سالون «وی‌آی پی» برای آن دسته از اعضای هیئت که مربوط شورای عالی مصالحه ملی و حکومت هستند، توسط خود آن‌ها پرداخت خواهد شد.
ششم: ملاقات بیرون از نشست با مقامات روسی
سفارت افغانستان می‌گوید که روسیه برایش طوری تفهیم کرده است که کل برنامه مهمان‌نوازی این کشور معطوف به نشست و موضوع صلح است.
روس‌ها گفته‌اند به دلیل آن‌که نشست تنها برای یک روز تنظیم شده است، از دیدار با هیئت افغان، بیرون از این نشست، معذرت می‌خواهند.

سفارت افغانستان در روسیه از وزارت خارجه کشور خواسته است که مراتب فوق را به اطلاع اعضای هیئت برساند.
قرار است یک هیئت دوازده نفری به ریاست عبدالله عبدالله روز چهارشنبه( ۲۷ حوت) رهسپار روسیه شود.
دعوت‌نامه این سفر قبلاً به صورت رسمی در اختیار شرکت‌کنندگان نشست قرار داده شده بود.

این روزها که نشست ترکیه و مسکو به موضوع داغ رسانه ها تبدیل شده نگرانی های شهروندان افغانستان در مورد سرنوشت کشورشان نیز افزایش یافته است. مردم از اینکه طالبان به یک باره در قدرت شریک شوند و تاخت و تازهای گذشته خود به ویژه علیه برخی اقوام خاص را از سر بگیرند، نگرانند.

در این میان آنچه بیش از همه مردم ما را ترسانده است دخالت های خارجی به ویژه امریکا در تمام امور افغانستان است. دیروز که ترامپ برای کسب امتیاز تبلیغاتی چشم به روی تمام عملکردهای طالبان بست و با این گروه توافق صلح امضا نمود هیچ کس جرأت سوال پرسیدن درمورد کم و کیف این توافق نامه را پیدا نکرد و امروز نیز که دولت جو بایدن طرح تشکیل دولت انتقالی با حضور طالبان را داده باز هم کسی سوالی در این مورد نمی پرسد.

داکتر سید عسکر موسوی، کارشناس ارشد مسائل سیاسی و دارنده دکترای انسان شناسی از دانشگاه آکسفورد، در مصاحبه اخیرش با یکی از رسانه های داخلی می گوید:« ما به صورت عموم دو جنگ داریم و دو صلح. یعنی جنگ دیگران در کشور ما و جنگ خودمان با همدیگر. صلح هم همین طور است. صلح دیگران داریم و صلح خودمان. اما چون خودمان وجود نداریم، می‌خواهم در مورد جنگ و صلح دیگران و یا جنبهٔ خارجی جنگ و صلح، اول صحبت کنم.»

وی تاکید می کند:«جنگ افغانستان از این نظر فعلا جنگ ما نیست. حوادث ۱۱ سپتامبر اتفاق افتاد و ما در یک جنگ جدید قرار گرفتیم. کنفرانس بن هم کنفرانس ما نبود. دیگران تصمیم گرفتند و آقای کرزی را تحویل‌مان دادند. طالب و داعش هم طالب و داعش ما نیست. تفنگ و پول و اسلحه و مصارف بسیار این‌ها را کی‌ می‌دهد؟ پول دفتر قطر را کی‌ می‌دهد؟ دوربین شب‌بین را کی می‌دهد؟ پاسپورت سفر این‌ها را کی‌ می‌دهد؟ اردو و پولیس ما نیز اردو و پولیس خودمان نیست. پولش را ندهند یک روز تمویل کرده نمی‌توانیم. جامعه مدنی و دموکراسی و فمنیسم و امثالهم هم از خودمان نیست. یک روز پول‌اش را ندهند فلان رییس جامعه مدنی بیکار می‌شود.»

داکتر موسوی می افزاید صلح ما هم صلح خودمان نیست. شورای صلح هم، شورای صلح ما نیست. بحث صلح اصلاً مربوط دیپلمات‌های کارکشتهٔ وزارت خارجه است. شورای صلح یعنی چه؟ کنفرانس دوحه و کنفرانس مسکو و اسلام آباد هم کنفرانس ما نیست. سهم ما از کنفرانس دوحه شاید همان خریطه‌هایی باشد که هنگام پایین شدن از طیاره دست دوستان بود.

داکتر سید عسکر موسوی تاکید می کند:«ما اصلاً وجود نداریم. اصلاً حضور نداریم. هیچ چیز ما از خود ما نیست. نه کتاب ما از خود ماست و نه تعلیم ما. نه روشنفکر ما از خود ماست و نه ملای ما. روشنفکر ما یا روشنفکر مسکو است و یا روشنفکر پاریس و لندن. ملای ما هم همین طور. ملای ما یا ملای الازهر شریف است، یا ملای قم و نجف شریف یا ملای دیوبند شریف. ملای ما نیست. ملای خود ما، اونه همو ملا لندَی است.»

زلمی خلیلزاد بعد از ظهر روز دوشنبه(۲۵حوت) با داکتر عبدالله رییس شورای عالی مصالحه ملی دیدار کرد.
سپیدار گزارش داد در این دیدار، دو طرف در باره‌ آخرین پیش‌رفت‌ها و تحولات در باره‌ صلح افغانستان، تصامیم اجلاس اخیر کمیته رهبری شورای عالی مصالحه‌‌، کنفرانس مسکو و ترکیه در باره‌ صلح افغانستان، مذاکرات دوحه، تسریع روند مذاکرات و کاهش خشونت‌ها بحث و تبادل نظر کردند.
گفتنی است روز گذشته خلیلزاد با سران طالبان در قطر و شیخ محمد بن عبدالرحمان آل ثانی وزیر خارجه قطر نیز دیدار کرده بود.

فریدون خوزون سخنگوی شورای عالی مصالحه ملی امروز یکشنبه(۱۰ حوت) گفت یک سال پس از امضای توافق‌نامه دوحه بین امریکا-طالبان، مردم افغانستان توقع داشتند که جنگ و خشونت پایان یابد و در جریان مذاکرات به آتش‌بس جامع و دایمی دست یابیم.
سخنگوی شورای عالی مصالحه ملی اعلام کرد توافق‌نامه‌ دوحه یکساله شد. با امضای این توافق‌نامه، مذاکرات جمهوری اسلامی افغانستان و طالبان آغاز شد و فرصت تاریخی برای صلح ایجاد گردید. اما پس از یک سال دیده می‌شود طالبان به مفاد این توافق‌نامه از جمله پایان خشونت‌ها در افغانستان، پی‌گیری جدی و هدفمند مذاکرات و قطع رابطه با گروهای ترورستی جهانی پای‌بند نبوده‌اند.
وی افزود مردم افغانستان توقع داشتند با آغاز مذاکرات، جنگ وخشونت‌ پایان یافته و در جریان مذاکرات به آتش‌بس دایمی و سراسری دست یابیم. امامتأسفانه چنین نشد.
به گفته وی، در این مدت طالبان به مذاکرات داخلی میان افغان‌ها حاضر نشده و تعهد لازم به پیشرفت گفت‌وگوها نداشتند.
با این حال، شورای عالی مصالحه ملی خاطرنشان می‌کند که هنوز هم مردم افغانستان امیدوار است که فرصت پیش‌آمده برای صلح ضایع نشود، جنگ و خشونت در کشور پایان یابد، گفت‌وگوها به گونۀ جدی ادامه یابد تا به یک توافق سیاسی و همه‌پذیر زمینه فراهم شود.
با این حال، توافقنامه دوحه در حالی یک ساله شد که ایالات متحده به تازگی گفته آن را دوباره ارزیابی می‌کند و گروه طالبان هشدار داده که در صورت نقض توافقنامه، جنگ خونینی را آغاز خو

عبدالله عبدالله، رییس شورای عالی مصالحه‌ی ملی، می‌گوید باید هرچه زودتر خشونت‌ها در افغانستان باید توقف یابد و گفت‌وگوهای صلح از سر گرفته شود.

آقای عبدالله که روز یک‌شنبه (۳ حوت)، در مراسم گشایش کمیسیون برنامه‌های انکشافی و جلب کمک‌های شورای عالی مصالحه‌ی ملی صحبت می‌کرد، گفت: «خواستار این هستیم که هر چه زودتر گفت‌وگوها به گونه‌ی جدی آغاز شود و دوام پیدا کند. آتش‌بس خواست اصلی مردم افغانستان است، دوام خشونت‌ها هر روز از مردم قربانی می‌گیرد.»

او، ابراز امیدواری کرد روند صلح تسریع یابد و به برقراری صلح پایدار منجر شود.

به گفته‌ی آقای عبدالله، هیچ اولویتی به غیر از برقراری صلح پایدار و عادلانه برای مردم افغانستان وجود ندارد.

این در حالی است که دور دوم گفت‌وگوهای صلح، بیش از یک‌ونیم ماه پیش در قطر آغاز شد؛ اما از آن زمان تا اکنون، هیچ نشست رسمی‌ای میان دو طرف برگزار نشده است. در این مدت، هیئت طالبان سفرهایی نیز به ایران، روسیه و ترکمنستان داشته است.

اعضای هیئت گفت‌وگوکننده‌ی دولت افغانستان، می‌گویند که از چندی به این طرف، طالبان حاضر به برگزاری نشست رسمی نشده‌اند و به همین دلیل، گفت‌وگوهای صلح با وقفه مواجه شده است.

سرور دانش، معاون دوم ریاست‌جمهوری نیز، به تازگی گفته است که حاضرنشدن طالبان پای میز ‌گفت‌وگوها، به نحوی روند صلح را به بن‌بست کشانیده است.

شورای مصالحه ملی اعلام کرد انتونی بلینکن وزیر خارجه آمریکا می گوید بازنگزی وضعیت افغانستان از سوی ایالات متحده ادامه دارد و کشورش خواهان تسریع روند صلح است.

وزیر خارجه آمریکا این اظهارات را شام روز گذشته در گفتگوی تلفنی با عبدالله عبدالله رییس این شورا مطرح کرد.

وزیر خارجه آمریکا در این گفتگو تاکید کرد در حالی‌که ارزیابی و بازنگری وضعیت در افغانستان از سوی حکومت ایالات متحده ادامه دارد این کشور خواهان تسریع روند صلح و دست‌یافتن به یک توافق جامع و صلح پایدار در افغانستان است.

بلینکن همچنان بر یافتن راه حل سیاسی برای مشکل افغانستان تاکید و از افزایش خشونت‌ها در این کشور ابراز نگرانی کرده است.

وزیرخارجه آمریکا یک باردیگر خواهان توقف خشونت ها در افغانستان شده است.

عبدالله عبدالله نیز در این گفتگوی تلفنی با تاکید بر اراده‌ و خواست مردم افغانستان برای دست‌یافتن به صلح دایمی و پایدار خاطرنشان کرد حکومت افغانستان خواهان حل مشکل از طریق مذاکره و دست‌یافتن به راه حل جامع و قابل قبول برای همه است.

عبدالله افزود حمایت بین‌المللی و منطقه‌ای برای دست‌یافتن به صلح دایمی در افغانستان مهم است او همچنان خواهان ادامه همکاری‌های بین‌المللی برای تسریع مذاکرات و تأمین صلح شده است.

از سویی هم وزیر خارجه آمریکا در توییتی گفته است از پیشرفت در توافق سیاسی و اعلام آتش بس دایمی و جامع در افغانستان حمایت می کند.

وزیر خارجه آمریکا پیش از این دوبار با رییس جمهور غنی نیز در خصوص روند صلح به صورت تلفنی گفت و گو کرده است.

بن بست در روند مذاکرات

تماس های مقامات آمریکایی با مقامات حکومت افغانستان در حالی افزایش  یافته  که بیش از یک ماه می شود دور دوم مذاکرات بین الافغانی در دوحه به بن بست رسیده و این روند متوقف شده است. حکومت آمریکا به رهبری جو بایدن نیز مصروف بررسی توافقنامه آمریکا باطالبان است که در دوحه قطر به امضا رسیده بود.

جو بایدن، رییس جمهور امریکا نیز دو روز قبل در نخستین اظهارات علنی اش در مورد افغانستان در نشست امنیتی مونیخ گفته بود که حکومت تحت رهبری وی از روند دیپلوماتیک که در افغانستان جریان دارد و ختم جنگ ۲۰ ساله در افغانستان حمایت می کند.

بایدن همچنان تاکید کرده بود که آمریکا متعهد است تا اطمینان حاصل شود که افغانستان «هیچگاهی» بار دیگر زمینه ای را برای حملات دهشت افگنی علیه منافع ایالات متحده و متحدین آن فراهم نمی کند.

حکومت آمریکا در حالی توافقنامه دوحه را بررسی می کند که مطابق آن نیروهای آمریکایی تا ماه می سال جاری افغانستان به گونه کامل ترک می کند.

اما خروج کامل نیروهای آمریکایی با مخالفت های در داخل آن کشور و متحدان آن در ناتو همراه شده است و طالبان هنوز هم تاکید بر خروج کامل نیروهای آمریکایی از افغانستان در زمان تعیین شده دارند.

از سوی هم مقامات حکومت افغانستان خواهان آغاز مجدد مذاکرات بین الافغانی اند.

حمدالله محب، مشاور امنیت ملی روز گذشته در نشست خبری گفت که طالبان هنوز هم برای رسیدن به توافق سیاسی مسیر طولانی در پیش دارند.

محب تاکید کرد: «طالبان باید فعالیت‌های تروریستی‌شان را متوقف کنند، از آزار و اذیت مردم افغانستان دست بردارند. جنگ خیلی به مردم آسیب رسانیده، زمان تفاهم فرا رسیده است. تیم دولت جمهوری افغانستان هنوز هم در دوحه بوده، منتظر است طالبان به میز مذاکره برگردند و مشکل را از طریق تفاهم حل کنیم.»

عبدالله عبدالله، رییس شورای عالی مصالحه‌ی ملی، می‌گوید ترورهای هدف‌مند فعالان حقوق بشر، فعالان رسانه‌ای و غیرنظامیان، کسی را به قدرت نمی‌رساند.

آقای عبدالله که روز چهارشنبه (۲۹ دلو)، در مراسم گشایش کمیسیون حقوق بشر شورای عالی مصالحه‌ی ملی سخن می‌زد، گفت تنها راه پایان جنگ در افغانستان، گفت‌وگو است.

او افزود: «در این اواخر ترورهای هدف‌مند زیاد شده و فعالان حقوق بشر را مورد حمله قرار می‌دهند. اگر طرف فکر می‌کند که با کشتار مردم بی‌گناه و فعالان حقوق بشر توانایی‌اش را به نمایش می‌گذارد، این یک خطای محاسباتی است و راه رسیدن مسالمت‌آمیز به صلح را دشوار می‌سازد. هدف گرفتن مردم بی‌گناه از هر نگاه مردود است.»

آقای عبدالله، تاکید کرد، طالبان باید بدانند راه رسیدن به صلح از طریق گفت‌وگو میسر است و جای بحث‌های مهم و اساسی میز گفت‌وگوها است، نه میدان جنگ، خون‌ریزی و ایجاد وحشت.

رییس شورای عالی مصالحه‌ی ملی، در بخش دیگری از سخنانش، ایجاد کمیسیون حقوق بشر را نیاز جدی برای هماهنگی با سایر نهادهای حقوق بشری خواند و افزود: «ما در یک مرحله‌ی حساس از گفت‌وگوهای صلح قرار داریم و این کمیسیون با هماهنگی دیگر نهادها می‌تواند برای بازتاب خواسته‌های شهروندان افغانستان و نهادهای حقوق بشری کار جدی و دومدار کند.»

او علاوه کرد که تخطی‌های حقوق بشری یکی از عوامل جنگ در افغانستان است. به گفته‌ی او، مسئولیت همه است که برای حفظ ارزش‌های حقوق بشری در هماهنگی با هم تلاش کنند.

آقای عبدالله، گفت که دفاع از ارزش‌های حقوق بشری یکی از اولویت‌های دولت افغانستان در روند صلح است.

 عبدالله عبدالله رییس شورای عالی مصالحه ملی روز دوشنبه(۲۷ دلو) در مراسم خداحافظی حسین اونی بوتسلی نماینده دایمی سازمان همکاری اسلامی در سفارت ترکیه در کابل، گفت رهبران سیاسی باید شرایط جاری در کشور را درک کرده و از سخنان حساسیت‌برانگیز و تهدید‌‌آمیز اجتناب کنند.
رییس شورای عالی مصالحه ملی در بخشی از سخنانش گفت که در شرایط کنونی، مردم افغانستان توقع دارند که رهبران سیاسی از زبان تهدید، زور و خشونت استفاده نکنند.
او با بیان اینکه زبان تهدید و زور در افغانستان نتیجه نمی‌دهد، افزود برخی چهره‌های سیاسی گاهی که مایک در اختیاشان قرار می‌گیرد، بدون احتیاط حرف می‌زنند.
عبدالله عبدالله گفت باید همه متوجه وضعیت باشیم، حساسیت و شرایط را درک کنیم و پیام صلح، همدیگرپذیری و وحدت بیرون دهیم.
هرچند آقای عبدالله در سخنرانی امروزش صریحا از کسی نام نبرد؛ ولی از محتوای سخنانش برمی‌آید که هدف او اظهارات اخیر گلبدین حکمتیار بوده است.
آقای حکمتیار روز گذشته در مراسم سی‌ودومین سالگرد خروج ارتش سرخ از کشور گفته بود که هنوز برخی از زندانیان حزب اسلامی در زندان به سر می‌برند. او هشدار داده بود که اگر این زندانیان آزاد نشوند، ارگ را محاصره کرده و قدرت را به زور می‌گیرد.

عبدالله عبدالله رییس شورای عالی مصالحه‌ی ملی، می‌گوید هیچ تجربه‌ای وجود ندارد که با ایجاد حکومت موقت، صلح برقرار شود.

آقای عبدالله که روز سه‌شنبه (۲۱ دلو)، در نشست ایجاد کمیسیون رسانه‌های شورای عالی مصالحه‌ی ملی سخن می‌زد، گفت: «حکومت عبوری هدف نیست؛ بلکه هدف این است که سرنوشت مردم به دست مردم و رای مردم سرنوشت‌ساز باشد.»

به گفته‌ی او، مکان بحث در باره‌ی صلح و آینده‌ی افغانستان، میز گفت‌وگوها است.

آقای عبدالله افزود: «در حال حاضر، طرف مقابل، مذاکره را قطع نکرده؛ اما مذاکره‌ای هم صورت نمی‌گیرد. میز مذاکره امروز وجود دارد؛ بهانه‌ای فعلا وجود ندارد که مسایل دیگری را به عنوان راه حل مطرح کنیم. راه حل این است که دو طرف دور میز مذاکره بنشینند.»

رییس شورای عالی مصالحه‌ی ملی، گفت اگر طالبان با فرد مشخصی مشکل دارند، این پذیرفتنی نیست؛ زیرا مشکل افغانستان جز مسایل شخصی نیست و طرف اصلی طالبان، مردم اند.

از یک ماه به این طرف، دور دوم گفت‌وگوهای صلح در قطر آغاز شده؛ اما در این مدت، دو طرف تنها یکی دو بار با هم نشست رسمی برگزار کرده‌اند که آن هم بیشتر تشریفاتی بوده است.

اعضای هیئت طالبان، در جریان چند هفته‌ی گذشته، به ایران، روسیه و ترکمنستان سفر کرده‌اند.

 رئیس شورای عالی مصالحه ملی افغانستان اعلام کرد سفر هیأت طالبان به تهران در تفاهم با این شورا صورت گرفته است.

عبدالله عبدالله روز چهارشنبه در صفحه فیسبوک خود نوشت سفر هیأت گروه طالبان به تهران پیش از انجام با وی هماهنگ شده بود.

وی همچنین طی نشستی در کابل که با حضور تعدادی از بانوان به منظور رایزنی درباره “نقش زنان در روند صلح و آتش بس” برگزار شد، گفت فرصت‌های زیادی در روند صلح از دست رفته‌اند و نباید فرصت پیش آمده کنونی از دست برود.

عبدالله تأکید کرد: تمامی زندانیان طالبان از زندان آزاد خواهند شد و نام‌های رهبران این گروه نیز از فهرست سیاه سازمان ملل متحد بیرون کشیده خواهد شد، اما این ها پس از رسیدن به یک توافق صلح ممکن است.

رییس شورای عالی مصالحه ملی تصریح کرد: فرصت‌های زیادی را از دست داده‌ایم و اگر این فرصت‌ها در تقابل دیدگاه‌ها ضایع شوند، ما فرصت زیادی نداریم و هر روز در ادامه جنگ مردم ما قربانی می‌شوند.

هیأت گروه طالبان دیروز سه شنبه وارد تهران شد و با وزیر امور خارجه، نماینده ویژه وزارت خارجه ایران در امور افغانستان و علی شمخانی دبیرشورای امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران دیدار و در باره صلح افغانستان بحث و تبادل نظر کرد.

 عبدالله عبدالله رییس شورای عالی مصالحه ملی که امروز چهارشنبه(۸ دلو) در یک نشست خبری صحبت می‌کرد، گفت: مسئله حقوق زنان در میز مذاکره قابل معامله نیست.
او آتش‌‎بس را رهنمود اساسی هیئت مذاکره‌کننده دولت خوانده و گفت: یکی از رهنمودهایی که به هیئت مذاکره‌کننده دولت داده شده است، تاکید بر آتش‌بس است؛ اولویت ما و خواست مردم افغانستان صلح و برقراری آتش‌بس است، ما باید به یک صلح باعزت دست یابیم.
عبدالله تصریح کرد: هیئت مذاکره‌کننده دولت در برابر موضع زنان یک صدا هستند، تعهد ما به حفظ ارزش های مردم افغانستان که یکی از آن حفظ حقوق زنان است، قاطع است، مسئله حقوق زنان به هیچ روی قابل معامله نیست.
از سویی هم، او گفت که گروه طالبان بارها ادعا کرده که دیدگاه شان در باره زنان نسبت به گذشته تغییر کرده است، ولی این تغییر را در عمل و روی میز مذاکره باید نشان دهند.
همچنان رییس شورای عالی مصالحه ملی خاطرنشان کرد: با آمدن صلح تمام مردم افغانستان توافق نظر دارند که هیچ نیروی خارجی نباید در افغانستان بماند، ولی گروه های تروریستی هم نباید در افغانستان بمانند.
نزدیک به بیست روز از دور دوم مذاکرات صلح افغانستان میان هیئت مذاکره‌کننده دولت و طالبان در دوحه می‌گذرد، اما تاکنون دو طرف روی آجندای مذاکرات به نتیجه نرسیده‌اند.
در همین حال، هیئت مذاکره‌کننده طالبان به رهبری ملابرادر به تهران سفر کرده است و با مقام‌های آن کشور روی موضوعات مرتبط به صلح گفت‌وگو می‌کند.

عبدالله عبدالله، رییس شورای عالی مصالحه‌ی ملی، می‌گوید گفت‌وگوها با گروه طالبان برای کاهش خشونت و برقراری آتش‌بس در افغانستان، جریان دارد.

آقای عبدالله، روز شنبه (۴ دلو)، در مراسم گشایش کمیسیون جوانان شورای عالی مصالحه‌ی ملی در کابل، گفت برای رسیدن به صلح، باید طرح کاهش خشونت به گونه‌ی کامل تطبیق و آتش‌بس برقرار شود.

او افزود: «در حال حاضر، سطح خشونت‌ها غیرقابل قبول است. مردم افغانستان توقع داشتند دولت افغانستان و گروه طالبان در آغاز گفت‌وگوها روی کاهش خشونت توافق کنند؛ اما به دلیل اصرار طالبان به ادامه‌ی جنگ، تا اکنون این توافق صورت نگرفته است.»

به گفته‌ی آقای عبدالله، کاهش خشونت و برقراری آتش‌بس، سبب خواهد شد که مردم نسبت به آینده‌ی شان مطمین شوند و از روند صلح حمایت کنند.

این در حالی است که در هفدهم جدی، دور دوم گفت‌وگوهای صلح در قطر آغاز شد.

تا اکنون جزییاتی از جریان این گفت‌وگوها منتشر نشده؛ اما محمدامین احمدی، عضو هیئت گفت‌وگوکننده‌ی دولت افغانستان، به تازگی گفته است، گروه طالبان به این فکر می‌کند که بدون قطع جنگ و برقراری آتش‌بس، آزادی زندانیان خود را توسط امریکا عملی کند و همچنان بدون توجه به خواست عمومی به قطع جنگ، به جنگ و خشونت زیر نام جهاد تا تشکیل نظام «ناب اسلامی» ادامه دهد.

مردم افغانستان در این چند روز اخیر، در صحنه سیاست کشور شاهد جابجایی و تغییرات جالبی بودند. عطامحمد نور که تا همین چند روز پیش طرفدار صریح اشرف غنی و نظام جمهوریت بود، به یکباره به به دنبال حذف پسرش از هیأت مذاکراه کننده صلح، به جمع اپوزیسیون پیوست. (اگر اپوزیسیونی در صحنه سیاست‌ورزی افغانستان وجود داشته باشد) محمد محقق رهبر حزب وحدت مردم افغانستان طی دستوری به عنوان مشاور غنی در امور سیاسی برگزیده شد و در نهایت دختر مارشال  دوستم از مخالفان سرسخت غنی، به عنوان سناتور از سوی رئیس جمهور به مجلس سنا انتصاب شد. این اتفاقات سیاسی در یک بازه زمانی کوتاه، قابل تامل است و می ‌تواند از چند زاویه مورد بررسی قرار گیرد.

نکته اول، که همه شمول بوده و مختص به این تغییرات نمی شود، به ویژگی عمومی احزاب در کشور بر می‌گردد که چنین اتفاقاتی را قابل هضم و پذیرفتنی می نماید. یکی از خاصیت‌های منحصر به فرد عموم رهبران احزاب و سیاستمداران افغانی این است که عملکرد سیاسی غیر قابل پیش‌بینی دارند. اینکه در طول یک شب رهبر حزبی دو بار تغییر مسیر بدهد و دیدگاهش به کلی در مورد قضایای کشور دچار چرخش ۱۸۰ درجه‌ای شود، برای مردم ما رویداد آشنایی است. اگر چند در سیاست هیچگاه دوست و دشمن همیشگی وجود ندارد و تنها منافع است که باید همیشه مد نظر باشد، اما سیاستمداران افغانستانی به گواهی تاریخ، درک درستی هم از منافع اساسی و بلند مدت در حد فراتر از خانوده و اقوام خود ندارند. این ویژگی می تواند خوبی‌ها و بدی‌های منحصر به خودش را هم داشته باشد.

غیر قابل پیش‌بینی بودن، می تواند به معنی نداشتن یک سیاست مدون و از پیش‌برنامه‌ریزی‌شده بلندمدت برای یک رهبر سیاسی باشد. این موضوع نشان می‌دهد که عموم رهبران ما بدون اینکه استراتیژی بلند‌مدتی داشته باشد، تابع احساسات خود بوده و بسته به منافع کوتاه‌مدتی که برای خودشان در نظر دارند، به یک باره و به راحتی می توانند تغییر مسیر ‌دهند. از آنجا که احزاب در کشور افغانستان اکثرا خانوادگی بوده و به جای اینکه وابسته به اصول‌نامه و دنبال کننده سیاست مشخص و واحدی باشد، بر روی شخصیت، توانمندی و کاریزمای رهبر خودش متکی است، به همین خاطر رهبری حزب منافع خودش را منفعت حزب می‌داند و هیچ‌گونه واهمه‌ای از پیامدهای تصمیمات شخصی خود بر آینده حزبش ندارد. معمولا رهبران احزاب به صورت‌ مادام‌العمر رهبری حزبش را به عهده داشته و در صورت مرگ آن رهبر، بلافاصله فرزند یا یکی از اقارب نزدیکش به طور خودکار به رهبری حزب برگزیده می‌شود. افرادی که دور و بر رهبر احزاب جمع می‌شوند، اغلب هیچ تعهدی جز در نظر داشت سود و زیان شخصی، نسبت به حزب متبوع خود ندارند. از این رو نه آنها به رهبران حزب می توانند اعتماد کنند و نه کادر رهبری حزب به اطرافیان خود. برخلاف احزاب سیاسی در کشورهای پیش‌رفته که در صورت ناکامی یک گروه سیاسی، رهبران حزب به راحتی از سمت خود کنار رفته و شخصیت جدید جاگزین می شود، اما در افغانستان به ندرت اتفاق می‌افتد که رهبر حزبی به خاطر ناکامی در سیاست‌گزاری و حفظ دستاوردها و اقتدار حزب، استعفا بدهد. حداقل من تا اینجای زندگی‌ام چنین چیزی را نشنیده‌ام. از این رو می توان به راحتی وضعیت احزاب سیاسی و پا نگرفتن روش‌های درست سیاست‌ورزی در افغانستان را به نظاره نشست. البته این وضعیت کمابیش در تمامی کشورهای جهان سومی که عادت به استبداد و رهبران مستبد دارد، قابل مشاهده است. افغانستان اما در این مورد پیشتاز است. چنین انعطافی در کشورهای دیگر، ممکن است بدنه حزب را دچار شکاف‌های زیادی کرده و طرفداران آن حزب را آزرده خاطر و به تبع آن از حزب جدا کند. ولی از آنجا که عموما احزاب در افغانستان پایگاه اجتماعی گسترده‌ای ندارند و طرفداران آن عموما قشر مشخصی هستند، به همین علت ترس از دست دادن رای‌دهندگان و روگردانی مردم از آنها، در ذهن این رهبران وجود خارجی ندارد. در افغانستان هیچ رهبری خودش را ناکام و ناموفق نمیداند و تا آخرین نفس خود را شایسته تقدیر دانسته و در ایجاد مشکلات دیگران را مقصر جلوه‌میدهد.

انعطاف پذیری و تغییر مسیر سیاسی یک سیاستمدار، اما یکسره خالی از نکات مثبت نیست. این روش سیاستمداری و توانایی اتخاذ تصامیم آنی‌، قدرت مانور زیادی به رهبران احزاب داده و حداقل آنها می توانند در صورت نیاز به راحتی خود را از یک جریان شکست خورده جدا کرده و با جریان پیروز کشور یکجا شوند. اما نباید فراموش کرد که این رویکردها، دیوار بی‌اعتمادی رهبران سیاسی به همدیگر را هر روز بلندتر کرده و کشور هیچگاه از این بابت به ثبات نخواهد رسید.

اما نکته دوم که مشخصا به حوادث اخیر برمی‌گردد، احساس خطری است که هم اشرف غنی و هم رهبران احزاب سیاسی و جهادی کشور نسبت به آینده خودشان در صورت حضور قدرتمند طالبان در صحنه سیاسی آینده کشور حس می‌کنند. به نظر می رسد که تا چند مدت قبل اشرف غنی روی طالبان و اینکه آنها را در نهایت قانع به وفاداری به خود بکند، حساب ویژه‌ای باز کرده بود. اما اکنون که ظاهرا تیرش به سنگ خورده و زمزمه‌های جدی در مورد تغییرات اساسی در کشور به گوش می‌رسد و طالبان همچنان به مواضع خود پافشاری‌ میکنند، اقای غنی از روی ناچاری به فکر دست و پا کردن پایگاه اجتماعی در میان اقوام دیگر و جذب رهبران پرنفوذ احزاب جهادی افغانستان افتاده است. حتی می‌توان سفر غنی به جلال آباد را در مسیر گفتگو با اقوام مشرقی در مورد حکومت آینده خواند چون به طور سنتی رهبری گروه طالبان در اختیار قندهاری ها یا سدوزایی بوده است. معلوم نیست که غنی از این سفرش چقدر راضی بوده است اما گویا غنی و نزدیکان تکنوکراتش به این نتیجه رسیده اند که آنها باید به دنبال پایگاه‌های اجتماعی در میان اقوامی به غیر از پشتونها باشند و برای مقابله با خطر فزاینده طالبان به ناچار باید تغییر رویکرد دهند. از طرف دیگر، نظام فعلی برای رهبران احزاب کشور به مراتب بهتر از حضور قدرتمند طالبان در صحنه سیاسی کشور است. بعید است که طالبان از نظر رفتار فرقی با گذشته کرده باشند. برای آنها به هیچ عنوان به جایگاه کنونی این رهبران در سیستم آینده دلخواه خودشان قابل قبول نبوده و هیچ جایگاهی را برای آنها در نظر نخواهند گرفت. از این رو نزدیک شدن این رهبران با اشرف غنی احساس خطری است که هر دو جانب از سوی طالبان و طرفداران حکومت موقت کرده اند. این نیاز دو طرفه باعث شده است که کم‌کم یخ روابط سرد رئیس جمهور غنی با رهبران احزاب آب شده و آنها به‌ناچار به خاطر حفظ منافع خود و مقابله با خطر بزرگتر در حال شکل دادن به جبهه واحد و قدرتمندی باشند تا حداقل از این طریق امتیازاتی را در پشت میز مذاکره بدست بیاورند.

این ائتلاف همانند گذشته،‌ اگر چند دوامی نخواهد داشت، اما دشمن مشترک باعث شده است که تا رهبران کنونی به ناچار برای مبارزه با امر بدتر، با بی اعتمادی تمام و به اکراه به یک همگرایی بد روی آورند. طالبان از این نکته به خوبی آگاه اند و میدانند که چیزی که در افغانستان زیاد بوده، ائتلافهای ناکام احزاب است. احتمالا طالبان همچنان بر اصول خود پافشاری کرده و این جبهه جدید را چندان جدی نخواهند گرفت. اما اگر ائتلاف جدید مستحکم ظاهر شود و به زودی از هم نپاشد، بدون شک طالبان را وادار به عقب‌نشینی خواهد کرد. زیرا هم جامعه جهانی و هم مردم افغانستان به این آگاهی رسیده اند که در این کشور زمان نظام تک حزبی و تک قومی گذشته است. روزها و ماه‌های آینده احتمالا شاهد ائتلاف‌های بیشتری از این جنس خواهیم بود.

خامه پرس

 دور دوم مذاکرات صلح میان دولت و گروه طالبان در دوحه پایتخت قطر آغاز شد.

فریدون خوزون سخنگوی شورای عالی مصالحه ملی که در قطر حضور دارد اعلام کرد دور دوم مذاکرات صلح امروز شنبه (۲۰ جدی) آغاز شده است.
خوزون گفت در اولین نشست دور دوم مذاکره، بحث‌های اساسی میان هیات دو طرف جریان دارد.
او اطلاعات بیشتری در این زمینه نداد.
هیات مذاکره کننده حکومت افغانستان اواخر هفته گذشته به قطر رفت تا پس از یک تاخیر ۲ روزه دور دوم مذاکره با طالبان را آغاز کند.
دو هیات روز پنجشنبه گذشته نیز یک نشست مقدماتی را برگزار کرده بودند؛ اما قرار شده بود که نشست اصلی امروز برگزار شود.
هیات دولت گفت بحث بر سر آتش‌بس در اولویت دستور کار مذاکرات قرار دارد.

گفت وگوهای صلح افغانستان که سال گذشته میلادی با شرکت شماری از وزیران خارجه و نمایندگان سازمان های بین المللی آغاز شد تاکنون تنها شاهد توافق روی دستور کار مذاکرات بوده است.

این شورا با نشر خبرنامه‌یی گفت این نشست پیش از چاشت امروز (شنبه، ۲۰ جدی) برگزار شده است. حامد کرزی، عبدرب رسول سیاف، محمد کریم خلیلی، محمد محقق و میر رحمان رحمانی، رییس مجلس نمایندگان کشور در این نشست حضور داشند، اما محمد یونس قانونی، عطا محمد نور و اسماعیل خان در این نشست اشتراک نکردند.

به نقل از این خبرنامه، عبدالله عبدالله، رییس شورای عالی مصالحۀ ملی در این نشست تأکید کرد گفت‌وگوهای صلح میان هیأت‌های مذاکراتی دولت و گروه طالبان باید طبق زمان‌بندی به پیش برود. آقای عبدالله می‌افزاید که هیأت مذاکره‌کنندۀ صلح دولت از صلاحیت کافی برای بحث با هیأت طالبان روی آجندای گفت‌وگوهای صلح برخوردار است. به گفتۀ او، در صورت نیاز به مشوره، این هیأت به شورای عالی مصالحۀ ملی مراجعه خواهد کرد.

خبرنامۀ شورای عالی مصالحۀ ملی همچنان یادآور می‌شود که رهنمود گفت‌وگوهای صلح در چهارمین نشست کمیتۀ رهبری این شورا نهایی شده است. این رهنمود چهارچوب اصلی گفت‌وگوهای صلح میان هیأت دولت با طالبان را مشخص می‌کند.

این در حالی است که در روزهای پسین گمانه‌‌زنی‌ها از روی کار آمدن حکومت موقت در کشور شدت گرفته است. شماری از رهبران سیاسی برپایی حکومت موقت را تنها راهکاری برای موفقیت روند صلح عنوان می‌کنند. رییس‌جمهور غنی اما تأکید دارد که قدرت سیاسی را تنها به جانشین منتخب خود تحویل خواهد داد.

سخنگوی شورای عالی مصالحه ملی کشور امروز شنبه(۲۰ جدی) در توییتی گفت تیم مذاکره کننده جمهوری اسلامی بحث‌های اساسی را با طالبان آغاز کرده است.
وی افزود هر یک از اعضای هیئت دولت درک درستی از اوضاع افغانستان، نیاز مبرم مردم به صلح و خشونت‌ها دارند و با این درک یکپارچه به پیش می‌روند.
وزارت دولت در امور صلح نیز با بیان اینکه تیم مذاکراتی افغانستان با آمادگی کامل در دور دوم گفت‌وگوها شرکت کرده‌ است، گفت: «آتش‌بس خواست مردم است و تیم جمهوری اسلامی افغانستان که از مردم نمایندگی می‌کند، خواست مردم را روی میز مذاکره مطرح کرده و روی آن تأکید می‌کند».
گفتنی است دور دوم گفت‌وگوهای صلح روز چهارشنبه هفته گذشته با یک نشست مقدماتی آغاز شد و انتظار می‌رود بحث‌ در مورد مسایل اساسی امروز از سر گرفته شود.

شورای عالی مصالحه اعلام کرد عبدالله عبدالله رییس این شورا در دیدار با زلمی خلیلزاد نماینده خاص آمریکا افزایش خشونت ها و ترورهای هدفمند را غیر قابل قبول  خوانده و دو طرف بر کاهش خشونت ها تاکید کرده اند.

در خبرنامه شورای مصالحه آمده است این دیدار امروز سه‌شنبه (۱۶جدی) صورت گرفته و در جریان آن عبدالله گفت دور دوم مذاکرات بین الافغانی آغاز می شود و هیئت جمهوری اسلامی افغانستان امروز برای شروع مذاکرات با حمایت قاطع نظام به دوحه رفته است.

عبدالله تاکید کرد جمهوری اسلامی افغانستان‌ برای دست‌یافتن به صلح متعهد است  و تلاش می‌کند از فرصت ایجاد شده برای دست‌یابی به صلح دایمی و ثبات در کشور استفاده کند.

رییس شورای مصالحه افزایش خشونت‌ها و قتل‌های هدفمند را غیر قابل قبول خوانده و بر آتش بس‌ دایمی برای دست‌یافتن به صلح پایدار تأکید کرده است.

خلیلزاد نیز در این دیدار از پایان موفقانه‌ی دور نخست مذاکرات، سفر دوباره‌ی هیئت مذاکره کننده به دوحه و آغاز دور دوم مذاکرات بین‌الافغانی ابراز خرسندی کرده گفته است که حمایت امریکا از روند صلح افغانستان دومدار است.

نماینده خاص آمریکا در امور صلح افغانستان خاطرنشان کرده که دوطرف از فرصت های موجود بیش‌ترین استفاده را برای دست‌یافتن به صلح دایمی و قطع جنگ ببرند.

او نیز بر کاهش قابل ملاحظه خشونت ها در افغانستان تاکید کرده است.

دور تازه سفر خلیلزاد

زلمی خلیلزاد که به تازگی دور تازه از سفر هایش به منطقه، دوحه و افغانستان را آغاز کرده امروز وارد کابل شده و تاکنون با عبدالله عبدالله و عبدالرب رسول سیاف از رهبران جهادی دیدار کرده است.

خلیلزاد در حالی دور تازه از سفرهایش برای صلح افغانستان را آغاز کرده که تعویق سه هفته ای مذاکرات بین الافغانی به پایان رسیده است و هیئت مذاکره کننده حکومت نیز امروز به منظور از سرگیری گفتگو ها به شهر دوحه قطر رسیده اند.

آغاز دور دوم مذاکرات بین الافغانی نیز با درخواست فراوان کاهش خشونت ها و آتش بس از سوی نهادهای بین المللی و حقوق بشری همراه شده است. کمیسیون مستقل حقوق بشر در نامه ای به رییسان هیئت های مذاکره کننده خواهان آتش، شامل سازی قربانیان جنگ در مذاکرات شده است.

امروز هیئت معاونیت ملل متحد «یوناما» نیز در اعلامیه ای یوناما از بازگشت مذاکره کننده گان برای از سرگیری گفتگوهای صلح استقبال کرده گفته است که این مذاکرات برای کمک به پایان جنگ و ایجاد صلح پایدار «بسیار مهم» است.

دیبرا لاینز، نماینده خاص سرمنشی سازمان ملل متحد برای افغانستان تاکید کرده: «من از هر دوطرف می خواهم که با استفاده ازین فرصت زمینه را برای کاهش خشونت ایجاد کنند تا بیشتر کشتار افغانها خاتمه یافته و یک ثبات سیاسی به میان آید که برای همه ای اقشار جامعه افغانستان قابل قبول باشد.»

او افزوده که توقف جنگ فضای بهتری را برای گفتگو، امید برای مردم و برای کمک کننده گان بشردوستانه اجازه میدهد که مساعدت های ضروری زمستانی را در سراسر کشور به افغانها برسانند.

رییس شورای عالی مصالحه‌ی ملی با نماینده ویژه جمهوری خلق چین برای افغانستان دیدار کرد

عبدالله عبدالله رییس شورای عالی مصالحه‌ ملی در دیدار با لیوجان نماینده ویژه‌ جمهوری خلق چین برای افغانستان گفت افزایش خشونت و قتل‌های هدفمند غیرقابل قبول است.

در این دیدار که امروز (سه شنبه۱۶ جدی ۱۳۹۹) انجام شد، رییس شورای عالی مصالحه ملی گفت امروز هیأت جمهوری اسلامی افغانستان برای آغاز دور دوم مذاکرات به دوحه می‌رود. او بر عزم و اراده‌ افغانستان برای دست‌یافتن به صلح دوام‌دار و با عزت تأکید کرد.

عبدالله عبدالله افزود افزایش خشونت و قتل‌های هدفمند در کشور در جریان مذاکرات قابل قبول نیست و باید به خشونت‌ها و قتل‌های هدفمند پایان داده شود.

نماینده ویژه جمهوری خلق چین حمایت کشورش را از تلاش‌های صلح و دست‌یافتن به صلح دایمی و ثبات در افغانستان تکرار کرد.

 لیوجان در ادامه‌ی صحبت‌های خود از تشکیل کمیته رهبری شورای عالی مصالحه‌ی و جلسات مشترک آن با هیأت مذاکره ابراز خرسندی نمود و ابراز امیدواری کرد برگشت هيأت به دوحه و آغاز دور دوم مذاکرات صلح زمینه را برای دست‌یافتن به صلح دایمی فراهم سازد. او همچنان علاوه نمود کشورش آماده است افغانستان را در مسیر دست‌یافتن به صلح کمک نماید.

زلمی خلیلزاد، نماینده ویژه آمریکا در امور صلح افغانستان در رشته‌توییتی نوشت به دوحه و منطقه با این انتظار برگشته که پیشرفت قابل ملاحظه‌ای در دور دوم مذاکرات صلح افغانستان با طالبان به میان بیاید.

آقای خلیلزاد همچنین خواستار آتش بس یا کاهش قابل ملاحظه خشونت شده است.

همزمان شورای عالی مصالحه ملی افغانستان از برگزاری سومین نشست کمیته‌ رهبری این شورا با اشتراک هیأت مذاکره‌کننده افغانستان در قصر سپیدار خبر داد.

در خبر نامه این نهاد آمده عبدالله عبدالله، رئیس شورای عالی مصالحه ملی از کارکرد این هیأت ستایش کرده و گفته است: «هیأت مذاکره‌کننده جمهوری اسلامی افغانستان از حمایت قاطع دولت و ملت افغانستان برخوردار است و با کمال اطمینان به دور دوم مذکرات که قرار است در دوحه پایخت قطر برگزار شود، می‌روند.»

آقای عبدالله تاکید کرده است پس از شروع دور دوم مذاکرات کمیته‌ رهبری و تیم‌های فنی جلسات مرتب خواهند داشت تا در صورت نیاز برای هیأت مذاکره‌کننده مشورت‌های سازنده و حمایتی ارایه کنند.

در خبرنامه آمده است طرح رهنمودی حمایتی از سوی محمد یونس قانونی، عضو کمیته رهبری شورای عالی مصالحه ارائه شد.

همچنین معصوم استانکزی رئیس هیأت مذاکره‌کننده‌ حکومت گفت: «اکنون می‌دانیم که اولویت‌های ما در دور دوم مذاکرات چیست. ما با اطمینان کامل و اراده‌ واقعی برای تأمین صلح به دور دوم مذاکرات می‌رویم. حمایت قاطع و گسترده‌ دولت و ملت افغانستان برای ما حیاتی است.»

از جانب دیگر آقای خلیلزاد گفته است هر دو طرف باید به “سازش واقعی” تن بدهند و هر چه عاجل روی یک ساختار سیاسی مورد توافق دو طرف مذاکره کنند.

او نوشته است میزان کنونی خشونت از جمله قتل‌های هدفمند قابل قبول نیست و به روند صلح و آینده افغانستان آسیب می‌زند.

هیأت‌های مذاکره‌کننده افغانستان و طالبان به تاریخ (۲۲ قوس) فیصله کردند که برای مشوره و رأی‌زنی بیش‌تر پیرامون مذاکرات صلح به مدت سه هفته به رخصتی بروند تا روی آجندای اصلی مذاکرات در سطح رهبری دو جانب بحث کنند.

هیأت مذاکره‌کننده حکومت افغانستان به کابل آمد و درباره جریان ۹۰ روزه مذاکرات روی کارشیوه، فهم طالبان از صلح و جنگ، وجوه مشترک و تقابل میان دو طرف و مفاد آجندای اصلی در دور دوم مذاکرات به ریاست جمهوری و شورای عالی مصالحه ملی گزارش داد.

در این ارتباط، کمیته رهبری شورای عالی مصالحه ملی چندین جلسه مشترک با حضور هیأت مذاکره‌کننده داشت و فیصله شد که ادامه مذاکرات در دوحه برگزار و هیأت به لحاظ سیاسی و تخنیکی حمایت و تقویت شود. کمیته رهبری فیصله کرد که هیأت صلاحیت لازم را برای پیشبرد مذاکره دارد و از حکومت، کمیته رهبری و مردم افغانستان نماینده‌گی می‌کند.

هیأت طالبان هم به رهبری ملا برادر به اسلام‌آباد سفر و با عمران خان، نخست وزیر و سایر مقام‌های آن کشور دیدار کرد. این نخستین بار نیست که ملا برادر یا هیأت طالبان در مواقع حساس به پاکستان سفر می‌کند و به نهادهای اجرایی آن کشور پیرامون مذاکرات صلح گزارش می‌دهد. پاکستان عقبه سیاسی طالبان است؛ این کشور هم در میدان نبرد از طالبان حمایت مالی، تسلیحاتی و نظامی می‌کند و هم در قطر به آن‌ها خط مش و جهت تعیین می‎‌نماید. پاکستان در این روند منافع حیاتی دارد که در صورت عدم تأمین آن، اجازه نخواهد داد که روند صلح به نتیجه‌ای برسد. اسلام‌آباد حتا در زمان انزوا و فشارهای بین‌المللی موضع خود را در قبال افغانستان تغییر نداد.

نقش پاکستان در تحولات سیاسی و امنیتی افغانستان

پاکستان از زمان فروپاشی شوروی و سقوط حکومت داکتر نجیب تاکنون روی طالبان سرمایه‌گذاری و از این طریق منافع ملی خود را در افغانستان و منطقه پیگیری کرده است. اسلام‌آباد در طول این مدت در تحولات سیاسی – امنیتی افغانستان یکی از بازی‌گران تأثیرگذار امنیتی بوده است، هرچند گاهی میزان این تأثیرگذاری به دلیل تحولات بین‌المللی و به قول رابرت کاپلان جغرافیای نامرتبط افغانستان فراز و فرود در پی داشته است.

نقش این کشور پس از سقوط حکومت داکتر نجیب و روی‌ کار آمدن طالبان برجسته‌تر شد. ولی با وقوع رویداد ۱۱ سپتامبر و حمله امریکا به افغانستان و اضحملال رژیم طالبان، پاکستان به حاشیه رفت و این کشور ظاهرأ سیاست همراهی با ایالات متحده را در پیش گرفت؛ ولی در موضعش هیچ تغییری نیاورد.

پاکستان اهدافش را از طریق دیپلماسی فعال در عرصه بین‌المللی و تقویت گروه طالبان برای احیای مجددش در افغانستان دنبال کرد. دستگاه سیاست خارجی آن کشور و آی‌اس‌آی این مسیر را طی کردند تا به این مرحله رسیدند. حالا در تحولات جاری، نقش پاکستان در جنگ و صلح افغانستان غیرقابل انکار است.

تروریسم و لانه‌های امن آن در پاکستان، همواره یکی از نقاط تنش و اختلاف در روابط اسلام‌آباد و واشنگتن بوده است. واشنگتن از تمام گزینه‌های فشار برای وادارکردن پاکستان به ترک حمایت از تروریسم، به‌ویژه طالبان بهره برد؛ اما نتیجه نداد. در زمان بارک اوباما بیش‌ترین نیرو به افغانستان اعزام شد و بعد از آن ترمپ بارها در اظهاراتش، پاکستان را متهم به حمایت و پرورش تروریسم کرده است و به همین دلیل کمک‌های نظامی امریکا به پاکستان را قطع کرد. با آن هم پاکستان به راهش ادامه داد.

جنرالان و استراتژیست‌های پاکستانی جنگ افغانستان را به خوبی در راستای منافع ملی کشورشان مدیریت کردند و دیپلمات‌های آن کشور، جامعه بین‌المللی را فریب دادند و در برابر انزوای بین‌المللی کشورشان به دلیل حمایت از تروریسم مقاومت کردند.

چرا باید حکومت افغانستان با پاکستان وارد مذاکره شود؟

تردیدی وجود ندارد که گروه طالبان با خواست و استقلالیت خودشان به پای میز مذاکره نرفته است؛ بلکه مجوز اسلام‌آباد در مذاکرات امریکا با طالبان و گفت‌وگوهای مستقیم با هیأت حکومت افغانستان شرط لازم بوده است.

پاکستان در منازعه چهل ساله افغانستان منافع ملی‌اش را جست‌وجو می‌کند؛ جایی که منافع ملی این کشور تأمین نشود و تهدید شود، از ابزارهای خشن از جمله فعالیت‌های هراس‌افگنانه کار می‌گیرد. نگرانی‌های این کشور درباره دیورند، آب‌های کابل و حضور هند با بقای پاکستان پیوند خورده است. به این دلیل نتایج مذاکرات بسته‌گی به رفع این نگرانی‌های پاکستان دارد.

حکومت افغانستان در کنار مذاکرات دوحه برای حل و فصل منازعه باید با پاکستان وارد مذاکره شود. گفت‌وگو با اسلام‌آباد به اندازه مذاکرات دوحه برای تأمین صلح و ثبات در کشور مهم و تعیین‌کننده است. سفر داکتر عبدالله عبدالله، رییس شورای عالی مصالحه ملی به پاکستان درب گفت‌وگو را باز کرد. استقبال بی‌پیشینه حکومت پاکستان به لحاظ دیپلماتیک بخشی از نگرش نخبه‌گان پاکستان نسبت به افغانستان است که بسته‌گی به تحولات جاری و مبحث صلح دارد. عبدالله در سفرش دیدگاه مقام‌های پاکستانی را نسبت به روند صلح ذهن‌یابی کرده است. لازم است که نتیجه‌گیری رهبری شورای عالی مصالحه، وزارت امور خارجه و دیپلمات‌های مقیم اسلام‌آباد از این سفر به تحلیل گرفته شود و حکومت طبق آن در هماهنگی با شورای عالی مصالحه ملی گام‌های بعدی را بردارد.

حکومت افغانستان برای ختم جنگ و حل بحران، باید با پاکستان وارد مذاکره شود. اگر پاکستان حس کند که نگرانی‌هایش در قبال افغانستان از طریق مذاکره و صلح تأمین نمی‌شود، به هیچ صورت ابزاری چون طالبان را که ۳۰ سال میلیون‌ها دالر صرف آن کرده و پیامدهای‌های بین‌المللی آن را هم بر عهده گرفته است، از دست نمی‌دهد. بحث دیورند، حضور فعال هند در افغانستان و آب‌های افغانستان با بقای پاکستان گره خورده است و از جمله منافع حیاتی پاکستان به شمار می‌رود. کشورها در ارتباط به منافع حیاتی‌شان هیچ‌گونه ملاحظه اخلاقی و انسانی ندارد. در محیط انارشیکال جنوب آسیا که فضای بدبینی و بی‌اعتمادی به شدت حاکم است، پاکستان بدون حل این موارد از موضع خود عقب نمی‌نشیند.

جنگ افغانستان بُعد داخلی ندارد، بلکه زمینه داخلی دارد که از سوی نیروهای سرگردان بی‌کار و بی‌سواد و گروه‌های تندرو و افراطی فراهم شده است. جنگ طالبان ابزاری‌ است برای تأمین منافع سیاسی این گروه و منافع ملی حامیان‌شان، به‌ویژه پاکستان. اما مهم‌ترین عامل تداوم این جنگ، ایدیولوژی دینی است که به سربازان این گروه انگیزه خلق می‌کند و میدان‌های نبرد و مدارس دینی – آموزشی طالبان را خالی از طلاب و سرباز نمی‌گذارد.

پیامدهای تروریسم دولتی بر اقتصاد و امنیت پاکستان

اقتصاد و امنیت پاکستان نیز از تروریسم دولتی و رشد آن در منطقه متأثر شده است. در حال حاضر پرورش تروریسم و پناهگاه‌های امن گروه‌های تروریستی در آن کشور به یک تهدید جدی علیه منافع ملی و تمامیت ارضی پاکستان تبدیل شده است و این امکان وجود دارد که در آینده از کنترل ارتش و سازمان استخبارات آن کشور خارج شوند و پاکستان را وارد بحران امنیتی سازند. هم‌اکنون گروه‌های تروریستی در دو طرف خط دیورند مستقر هستند و در بلوچستان و وزیرستان شمالی آزادانه فعالیت دارند و هرازگاهی بر علیه پاکستان نیز تحرکاتی انجام می‌دهند.

گروه‌های تندرو و جنبش‌های اسلامی در منطقه و کشورهای آسیای مرکزی – مانند اویغورها، القاعده و اسلام‌گراهای جهادی که در برابر غرب می‌جنگند، از پاکستان تغذیه می‌شوند. پاکستان تا چه زمانی می‌تواند این گروه‌ها را در لانه‌های‌شان بدون خطر حفظ و کنترل کند؟ یکی از دلایل وادارساختن طالبان به گفت‌وگو با حکومت افغانستان، همین نگرانی پاکستان است.

پاکستان از سال ۲۰۱۰ تاکنون با بحران اقتصادی و تورم دست و پنجه نرم می‌کند. با آن‌که آن کشور از طریق بندر واگه و کراچی به آب‌های بین‌المللی وصل است و پتانسیل قوی برای تجارت و ترانزیت به کشورهای آسیای مرکزی و آسیای غربی را دارد و هم‌چنان به انرژی آسیای مرکزی برای رشد صنعتی و تولیدی نیازمند است؛ اما فعالیت گروه‌های تروریستی در افغانستان و منطقه این فرصت را از پاکستان گرفته و اقتصاد این کشور در میان دو قدرت اقتصادی (چین و هند) تضعیف شده است. به دلیل ‌که فعالیت گروه‌های تروریستی در افغانستان و منطقه با حمایت پاکستان فرصت‌های کلان اقتصادی را از آن کشور زدوده است.

عمران خان پس از احراز کرسی نخست‌وزیری، تلاش کرد که با جذب کمک‌های خارجی، به‌خصوص کمک‌های عربستان و ترکیه و چین این تورم را مدیریت کند، ولی موفق نشد.

پاکستان پلان دارد که از تجربه صنعتی و تولیدی چین بهره ببرد و برای تحقق این امر جداً به انرژی آسیای مرکزی نیاز دارد که راه آن از افغانستان می‌گذرد. پروژه تاپی و کاسا یک‌هزار در صورتی به پاکستان انتقال می‌یابد که در افغانستان ثبات بیاید و صلح تأمین شود.

اگر انرژی آسیای مرکزی به جنوب آسیا انتقال یابد، پاکستان می‌تواند برعلاوه بازسازی اقتصادش به بازار آسیای مرکزی دست پیدا کند. اما اولویت جدی‌تر از این برای پاکستان جلوگیری از نفوذ هند در افغانستان است. پاکستان نگران است که مبادا تأمین صلح و ثبات در افغانستان این نفوذ را تقویت کند و هند از این طریق فشارها را بر اسلام‌آباد افزایش دهد.

حکومت افغانستان از طریق شورای عالی مصالحه و وزارت امور خارجه باید با پاکستان وارد مذاکره و گفت‌وگو شود و به رفع نگرانی‌های آن کشور در قبال آینده افغانستان بپردازد تا بستر صلح فراهم شود. صلح بدون هم‌کاری صادقانه پاکستان نتیجه‌ای در پی نخواهد داشت.

هشت صبح