این شهر در یک سال اخیر تبدیل به حوزه اصلی فرهنگی و هنری در کشور گردیده است. دست یافتن به عناوینی همچون پایتخت فرهنگی سازمان همکاری های منطقه ای کشورهای جنوب آسیا (سارک) و کسب عضویت شبکه شهرهای خلاق جهان در دو حوزه صنایع دستی و هنرهای بومی- محلی، در سازمان علمی، فرهنگی و آموزشی ملل متحد(یونسکو) افتخارات کم و اندکی نیستند و نباید آن ها را به برگزاری مراسم ها و جشنواره هایی که فقط جنبه تبلیغاتی و تجملی دارند خلاصه و منحصر کرد. بلکه این عناوین را باید تبدیل به فرصت هایی برای جلب توجه و حمایت بیشتر حکومت مرکزی و جامعه جهانی کرد تا حداقل روزنه هایی در زمینه رشد و انکشاف در بامیان از جمله رشد گردشگری از صنایع پردرآمد دنیا در این ولایت ایجاد گردد.
با این وجود، آنچه از عنوان پایتخت فرهنگی سازمان سارک تا اکنون نصیب بامیان شده است، فقط همان جشن چند روزه ای بود که با مصارف سنگین و هنگفت برگزار گردید و در حدود یک هفته زندگی عادی مردم را تا حدودی مختل ساخته بود؛ تامین امنیت بهانه خوبی برای زندانی ساختن بامیانی ها در خانه های شان بود و بس! دیگر حتا آثاری از آن به چشم دیده نمی شود و حتا چند دروازه ای که قرار بود در ورودی و خروجی شهر بامیان ساخته شوند، هرگز ساخته نشدند.
چندی پیش، بامیان به عنوان یکی از شهرهای خلاق جهان نیز انتخاب شد که نباید به سادگی از کنار آن گذشت. فرصت های زیادی وجود دارد که باید با استفاده از این عنوان نصیب بامیان گردد تا بتواند به رشد بیشتر در حوزه های مربوطه دست یاید.آنچه مسلم است، یکی از بهترین زمینه هایی که می توان در بهبود وضعیت اقتصادی بامیان از آن بهره گرفت، صنعت گردشگری در این ولایت می تواند باشد. با وجود جاذبه های عالی و منحصر به فرد گردشگری بامیان، می توان روند رو به سقوط این صنعت در بامیان را به روزهای گذشته اش برگرداند؛ زمانی که سالانه هزاران گردشگر خارجی از بامیان و جاذبه های گردشگری آن بازدید کرده و مبالغ زیادی ارزهای خارجی را وارد این ولایت می کردند.
با توجه به این موضوع، حکومت محلی بامیان بویژه اداراتی همچون اطلاعات و فرهنگ و سایر نهادهایی که در بخش گردشگری و فرهنگ بامیان مصروف به کار اند، مکلفیت دارند تا برنامه هایی را روی دست گیرند و با جدیت از حکومت مرکزی، خواستار تامین هزینه و بودجه این برنامه ها گردند تا با پیشرفت صنایع دستی و هنرهای بومی محلی بامیان و معرفی آن به جهانیان، زمینه بهبود وضعیت اقتصادی و آغاز روند رو به صعود گردشگری فراهم آید.
جلب حمایت موسسات خارجی و بین المللی نیز باید در دستور کار قرار گیرد تا به این روند کمک برساند و رنجی از رنج های فراوان مردم بامیان از ناحیه کم توجهی و بی مهری های فراوان نسبت به بامیان کاسته گردد. ترغیب و تشویق سرمایه گذاری بخش خصوصی نیز می تواند نقش بسیار تعیین کننده و حساسی را در این زمینه بازی کند و در کنار دولت و ادارات ذیربط، به عنوان بازوی مهم پیشرفت بامیان عمل کند. متاسفانه تا کنون در بامیان روی این موضوع کار زیادی نشده است.
حال دیده شود که حکومت محلی بامیان با وجود عناوین خوبی که این ولایت کسب کرده است، تا چه حد می تواند به مکلفیت ها و وظایف خود عمل کرده و آنها را به فرصت هایی برای ترقی و انکشاف بامیان و بهبود وضعیت این ولایت تبدیل کند. این انتظاری است که مردم بامیان به شکل جدی آن را دنبال می کنند و منتظر نتایج آن هستند.
زمان احمدی- بامیان
