برچسب: روز جهانی صلح

امرالله صالح معاون اول رئیس‌جمهور چهارشنبه 23 سپتامبر در واکنش به اظهارات گروه طالبان اعلام کرد، در حال حاضر در ولسوالی‌های زیر سیطره طالب، مردم زنده هستند اما زندگی ندارند.

صالح در صفحه رسمی فیسبوک‌اش نوشت: «طالبان حقایق تلخ و دردناک کنونی و تاریخی را که جامعه در ذهن و سینه‌اش از ظلم و جهل این گروه دارد و من آنرا تنها بیان کردم رد و تکذیب کرده اند.»

وی اضافه کرد: «صدها عنوان کتاب – ده‌ها هزار عنوان مقاله و هزاران رساله در مورد ظلم و تاریک اندیشی این گروه تا اکنون نوشته شده است. آیا طالب می‌تواند یک رساله را آدرس دهد که در آن از به اصطلاح اداره طالب سخن مثبت گفته شده باشد؟ طالب همیشه مسئله تأمین امنیت را در کابل در دهه نود از دستاوردهای شامخ خود می‌داند.»

امرالله صالح علاوه کرد: «آیا می‌دانید در دروان طالب نفوس کابل کمتر از پنج لک نفر بود و اکنون نزدیک به هفت میلیون است.

قیمت خانه و جایداد در شهر نو(کابل) در زمان طالب در حدود بیست هزار دالر بود زیرا جامعه امید را از دست داده بود و فکر می‌کرد جایدادش را بفروشد و خودش را از دوزخ ساخته دست طالبان بیرون کند. اکنون ارزان‌ترین خانه در شهرنو(کابل) یک میلیون دالر است.»

همچنان امرالله صالح دوشنبه 21 سپتامبر 2020 نیز در مراسم تجلیل از روز جهانی صلح در کابل گفته بود، در دوره حاکمیت گروه طالبان در این کشور ده‌ها هزار دختر به نکاح اجباری درآمدند.

اما گروه طالبان در واکنش به این اظهارات امرالله صالح با نشر اعلامیه‌ای صحبت‌های وی را «غیرمسئولانه برنامه‌ریزی شده و بر ضد روند صلح» خواندند.

شایان ذکر است که این اظهارات معاون اول رئیس‌جمهور در مورد گروه طالبان و واکنش این گروه به گفته‌های صالح در شرایطی صورت گرفته که در این روزها روند مذاکرات صلح میان دولت کابل و طالبان در دوحه قطر ادامه دارد.

بیشتر کشورهای جهان از جمله پادشاهی عربی سعودی و آمریکا و همچنان سازمان ملل متحد، ناتو و اتحادیه اروپا از روند مذاکرات صلح افغانستان اعلام حمایت کرده اند.

در حالی که یازده روز می‌شود، هیأت گفت‌وگوکننده‌ی دولت افغانستان و طالبان به میزبانی قطر گردهم آمده اند تا به دراز‌ترین جنگ در کشور -که چهل سال است از شهروندان افغانستان قربانی می‌گیرد-، پایان دهند؛ اما هر روز که از گشایش گفت‌وگوهای صلح افغانستان می‌گذرد، حرف‌های تازه‌ای به میان می‌آید که شهروندان افغانستان را نسبت به این روند بی‌باور می‌کند.
روز دوشنبه (۳۱ سنبله)، امرالله صالح، معاون نخست ریاست‌جمهوری، در نشستی به مناسبت «روز جهانی صلح» در ارگ‌ ریاست‌جمهوری، محتوا و خواست‌های طالبان برای آمدن یک دولت اسلامی را پوچ و بی‌مفهوم خواند و گفت هیأت این گروه، در برابر هیأت گفت‌وگوکننده‌ی دولت افغانستان هیچ پاسخی نخواهند داشت و آب خواهند شد.
معاون نخست ریاست‌جمهوری، بار دیگر افکار طالبان را، افکار پاکستانی خواند و گفت: «گروه طالبان، قصد داشت تا فرهنگ مولانا سمیع‌الحق و مولانا فضل‌الرحمان -ملاهای پاکستانی- را در افغانستان پیاده کند؛ اما موفق نشد.»
به گفته‌ی امرالله صالح، طالبان برای این که جنگ شان در افغانستان را توجیه کنند، می‌گویند که «دولت اسلامی» به میان آمد، در حالی که در دوران حاکمیت این گروه، جنایت‌های زیادی بر مردم روا داشته شده و به هزاران دختر، تجاوز جنسی شده و ده‌ها هزار دختر به نکاح اجباری جنگ‌جویان این گروه در آمده است.
در سوی دیگر، طالبان هم‌چنان به حمله‌های شان بر نیروهای امنیتی و غیرنظامیان نیز ادامه می‌دهند. در تازه‌ترین گزارش وزارت امور داخله، آمده است که در ۶ ماه گذشته، در حملات تروریستی گروه طالبان، نزدیک به ۳۵۰۰ غیرنظامی، در سراسر افغانستان کشته و زخمی شده اند.
طارق آرین، سخن‌گوی این وزارت، روز سه‌شنبه (۱میزان)، در یک نشست خبری، گفت که تروریستان طالب، در شش ماه گذشته، نزدیک به ۷ هزار حمله‌ی تروریستی را بر نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان و شهروندان ملکی انجام داده اند که جاسازی ۱۱۴۰ ماین کنارجاده‌ای را نیز در بر دارد.
این درحالی است که طالبان، ادعا می‌کنند، بیش‌تر تلفات غیرنظامیان در نتیجه‌ی حمله‌های هوایی نیروهای ارتش است. از سویی‌هم این گروه در تازه‌ترین بیانیه‌ی شان در واکنش به حرف‌های امرالله صالح، معاون نخست ریاست‌جمهوری گفته است که این حرف‌ها برنامه‌ریزی شده و بر ضد روند کنونی صلح است.
این درحالی است که وزارت دفاع افغانستان، می‌گوید که نیروهای امنیتی به دلیل حسن نیت به صلح، در حال «دفاع فعال» قرار دارند.
بحث دیگری که این روزها در افغانستان بیش‌تر تنش‌‌برانگیز شده، خواست‌های اخیر طالبان است. این گروه اخیرا گفته است، بحث‌های شرعی گفت‌وگوهای صلح افغانستان باید با استناد به فقه‌ حنفی به پیش برده شود.
و اما، سرور دانش، معاون دوم ریاست‌جمهوری، گفته است که طالبان با مذهبی‌سازی گفت‌وگوهای صلح، افزون بر این که آغاز گفت‌وگوها را به تأخیر می‌اندازند، به اتحاد میان مردم افغانستان نیز، آسیب‌ می‌زنند.
آقای دانش، گفته است: «امام اعظم، همیشه می‌گفت، همه افرادی که اهل قبله ‌اند، مسلمان اند و هیچ مشکلی با سایر مذاهب نداشت. حالا هم اگر کسی بیاید و بگوید که با اهل تشیع، مانند سایر اقلیت‌های دینی برخورد می‌کنیم، به این معنا است که شیعیان از چارچوب شریعت خارج اند و این کار، توهین به بخش بزرگی از مردم افغانستان است.»
طالبان اما، در واکنش به حرف‌های سرور دانش و امرالله صالح، معاونان ریاست‌جمهوری را به نداشتن آگاهی از نظام اسلامی این گروه، متهم کرده و آن‌ها را «دشمنان صلح و استحکام نظام اسلامی در کشور» خوانده است.
در حال حاضر بحث اساسی این است که هرچه زودتر گفت‌وگوها میان دو هیأت آغاز شود تا این گونه، گره ‌کور صلح باز شود و مردم افغانستان به آرامش و ثبات برسند؛ اما مسأله این‌جا است، حرف‌ها و تنش‌های لفظی‌ای که دو طرف (مقام‌های دولت افغانستان و طالبان) در برابر هم‌، رد و بدل می‌کنند، چه اندازه می‌تواند به روند کنونی صلح که در قطر جریان دارد، آسیب بزند.
علی‌سجاد مولایی، آگاه امور سیاسی، به روزنامه‌ی صبح کابل می‌گوید که ممکن است، حرف‌هایی که دو طرف به هم می‌زنند، روند گفت‌وگوهای صلح افغانستان را در قطر، به بن‌بست بکشاند و از آغاز گفت‌وگوها میان دو طرف پیش‌گیری کند.
آقای مولایی نیز به نحوی با حرف‌های اخیر معاونان ریاست‌جمهوری موافق است و می‌گوید که طالبان در زمان حاکمیت شان در افغانستان، جنایت‌های بزرگی علیه مردم مرتکب شده‌اند. آن‌ها، زنان را به بردگی گرفتند.
به گفته‌ی او، ضدیت طالبان با پیروان مذهب اهل تشیع نیز، نگران‌کننده است؛ زیرا بخشی از شهروندان این کشور پیرو فقه جعفری اند و مخالفت با آنان، روند صلح را آسیب می‌زند.

آینده‌ی صلح افغانستان و مدغم‌شدن ده ‌هزار جنگ‌جوی این گروه در ارتش
هر چند افغانستان برای رسیدن به صلح واقعی با طالبان، راه درازی در پیش دارد و تا اکنون نمی‌توان پیش‌بینی کرد که این روند چه زمانی به انجام خواهد رسید؛ اما با این حال، برخی از مسؤولان درجه‌یک حکومت، از آینده‌ی صلحی حرف‌ می‌زنند که طالبان در آن شامل اند.
رییس‌جمهور غنی، روز دوشنبه (۳۱ سنبله)، که در مراسم گرامی‌داشت از روز جهانی صلح، با بیان این که هدف دولت از صلح، پایان‌دادن به جنگ و خشونت‌های میراثی ۴۰ سال گذشته است، آمادگی نشان داد که دولت برای ادغام ۶۰ تا ۱۲۰ هزار جنگ‌جوی طالبان پس از برقراری صلح، برنامه دارد.
رییس‌جمهور غنی در حالی از ادغام ده‌ها هزار جنگ‌جوی طالب در ارتش حرف می‌زند که تروریستان طالب، نزدیک به ۲۰ سال است در برابر نیروهای ارتش افغانستان، دست از ماشه برنداشته و ده‌ها هزار سرباز ارتش را کشته اند. نزدیک به هشت ماه پیش- زمانی که تازه زمزمه‌های گفت‌وگوهای صلح افغانستان بلند شده بود- جان سوپکو، سرمفتش ویژه‌ی ایالات متحده برای بازسازی افغانستان، گفته بود که در صورت توافق صلح با طالبان، ادغام مجدد جنگ‌جویان این گروه در جامعه‌ی افغانی، روند بسیار دشوار و پر هزینه خواهد بود.
بر بنیاد معلوماتی که در آن هنگام، از سوی سیگار نشر شده بود، گروه طالبان نزدیک به ۶۰ هزار نیرو دارد و ۹۰ هزار دیگر نیز، فصل‌وار به این گروه می‌پیوندد.
جان ساپکو، گفته بود:«ادغام مجدد به حمایت مالی دوامدار از سوی ایالات متحده‌ی امریکا نیازمند دارد. حتا امروز، دولت امریکا، هیچ نهاد رهبری‌کننده و یا دفتری برای تنظیم امور مربوط به ادغام مجدد جنگ‌جویان سابق ندارد. این مسأله در افغانستان، منجر به نبود شفاف‌سازی در مورد دورنمای ادغام مجدد و رابطه‌ی آن با صلح شده است.»
هرچند رییس‌جمهور غنی از ادغام جنگ‌جویان طالب در قالب یک برنامه سخن‌زد؛ اما از چگونگی ادغام چیزی نگفته است. از سویی هم، آیا خانواده‌‌های هزاران سربازی که در جنگ با طالبان کشته شده اند، به ادغام جنگ‌جویان طالب راضی اند یا خیر، هنوز روشن نیست.
در این مورد، علی‌سجاد مولایی می‌گوید که با آن‌که برای رسیدن به یک توافق‌ سیاسی با طالبان، دولت افغانستان، باید حاضر به قربانی‌دادن شود و ممکن است بخشی از حاکمیت سیاسی نیز در نتیجه‌ی این توافق از دست برود؛ اما با این حال، حکومت نباید خطوط سرخی که شامل ارزش‌ها، قربانی‌ها، حقوق‌بشر و قانون اساسی می‌شود را در رویارویی با طالبان از دست بدهد.
به گفته‌ی آگاهان، ادغام جنگ‌جویان طالب در کنار نیروهای امنیتی، به دو دلیل نگران‌کننده است؛ نخست این که تا دیروز، این دو جناح در برابر هم می‌جنگیدند. هزاران نیروی امنیتی در جنگ با طالبان کشته شدند و حال اگر جنگ‌جویان این گروه در ارتش مدغم شود، توهین بزرگی به خانواده‌های سربازان کشته‌شده خواهد بود.
بحث دوم این است که بخشی از جنگ‌جویان طالب، موافق توافق‌نامه‌ی صلح با دولت افغانستان و هم‌رزمی با نیروهای ارتش نیست و ممکن است با یک‌جا‌شدن، در برابر آن‌ها دست به ماشه ببرند.
با این همه، تلاش کنونی دولت بر این است که به هر شکل ممکن، رضایت طالبان را برای صلح به دست بیاورد. عبدالله عبدالله، رییس شورای عالی مصالحه‌ی ملی، روز دوشنبه (۳۱ سنبله)، بار دیگر از طالبان خواست که کاری کنند که امید مردم نسبت به برقراری صلح، خدشه‌دار نشود.
آقای عبدالله گفت: «به طالبان می‌گویم، وقتی که می‌خواهید مسأله حل شود، بروید به سوی آتش‌بس یا کاهش خشونت. حداقل مردم باید احساس کنند که دو طرف تعهد به پایان جنگ دارند. دولت که همیشه آمادگی داشته، طالبان هم باید به این خواست مردم تمکین کند.»
او، اطمینان داد، در صورتی که صلح در افغانستان برقرار شود، جامعه‌ی جهانی نیز کمک‌هایش را بیش‌تر می‌کند و این کار، سبب خواهد شد تا این کشور، از وضعیت بهتری برخوردار شود.

سخنگوی گروه طالبان در واکنش به اظهارات امرالله صالح و سرور دانش، معاونان ارگ ریاست‌جمهوری واکنش نشان داد.

ذبیح‌الله مجاهد با نشر اعلامیه‌یی گفت از سه روز به این‌سو، معاونان حکومت افغانستان علیه پروسه صلح و امارت اسلامی عقده‌گشایی می‌کنند.

امرالله صالح، معاون نخست ریاست‌جمهوری روز گذشته در نشستی که به مناسبت گرامی‌داشت از روز جهانی صلح در کابل برگزار شده بود، طالبان را یک گروه «بغاوت‌گر» خواند.

او در بخشی سخنرانی‌‌اش گفت در زمان حاکمیت گروه طالبان، هزاران دختر بدون رضایت به نکاح اجباری فرماندهان و نزدیکان این گروه درآمدند.

معاون نخست ریاست‌جمهوری گفت گروه طالبان از زمان حاکمیت‌شان تا حالا، به بهانه عشر و ذکات از مردم کشور «باج» می‌گیرند.

او طالبان را گروهی خواند که «عزت و وقار» افغانستان را نزد جهانیان تقلیل داده‌اند.

سخنگوی گروه طالبان در واکنش به سخنان امرالله صالح گفت نظام اسلامی از خود تعریف مشخصی دارد و معاونان حکومت کابل از درک آن عاجز اند.

دو روزی پیش سرور دانش، معاون دوم رئیس‌جمهور نیز دوره‌های محمدزایی و سدوزایی را با نظام امارت اسلامی مقایسه کرد و گفت این دو دوره با نظام امارت اسلامی طالبان از نگاه روح و محتوا هیچ تفاوتی ندارد.

سخنگوی طالبان در بخشی از این اعلامیه تصریح کرده که در زمان حاکمیت امارت اسلامی، تطبیق احکام اسلامی بر مبنای مکلفیت شرعی انجام می‌شد.

در اعلامیۀ طالبان آمده که هر کسی در مقابل نظام اسلامی این گروه بایستد، «خوار و ذلیل» خواهد شد.

امرالله صالح معاون اول رئیس‌جمهور دوشنبه 21 سپتامبر در مراسم تجلیل از روز جهانی صلح در کابل گفت، در دوره حاکمیت گروه طالبان ده‌ها هزار دختر را به نکاح اجباری درآوردند.

صالح اضافه کرد: «در دوره طالبان، بیشترین درد را مردم فقیر دیدند و وزرا و مقام‌ها فرار کردند. مردم فقیر را شلاق زدند، در آن زمان، ده‌ها هزار دختر به نکاح اجباری در آمدند، سر مردم مسلمان، نماز اجباری خواندند، فرهنگ‌ستیزی کردند، به زنان بدون محرم اتهام رابطه‌ نامشروع بستند، جایگاه افغانستان را در جهان پایین آوردند، عشر و زکات گرفتند و حکومت اندیوالی(رفاقت) راه انداختند».

صالح ادامه داد، تشکیلات طالبان، استوار به «اندیوالی» است و به همین ترتیب دادگاه، اقتصاد و حتا رهایی زندانیان این گروه هم استوار بر رفاقت است و این گروه چیزی به نام حاکمیت قانون را نمی‌شناسد.

وی علاوه کرد، اکنون گروه طالبان یک فرمانده خود را در ولسوالی خواجه‌غار ولایت تخار افغانستان که متهم به تجاوز جنسی است با آن‌که تجمع‌های اعتراضی جریان دارد، محاکمه نمی‌کند.

امرالله صالح اظهار کرد، هیأت طالبان در روند مذاکرات صلح در مقابل سوال‌های هیأت دولت افغانستان هیچ پاسخی ندارد و آب خواهد شد.

شایان ذکر است که این اظهارات معاون اول رئیس‌جمهور در شرایطی مطرح شده که در این روزها روند مذاکرات صلح میان هیأت‌های دولت کابل و طالبان در دوحه قطر ادامه دارد و هم‌زمان خشونت‌ها در کشور نیز شدت گرفته است.

آمریکا، ناتو، اتحادیه اروپا و سازمان ملل از افزایش خشونت‌ها در افغانستان هم‌زمان با آغاز مذاکرات صلح بین‌الافغانی ابراز نگرانی کرده اند و از همه طرف‌های درگیر خواستند که آتش‌بس کنند.

سرور دانش، معاون دوم ریاست‌جمهوری کشور می‌گوید تأکید گروه طالبان بر چگونگی حل اختلاف با محور فقه حنفی در مذاکرات جمهوری اسلامی افغانستان با این گروه، فضای دوستی، صمیمیت و وحدت و همگرایی موجود میان مردم افغانستان را مخدوش می‌سازد.

آقای دانش که روز (دوشنبه، ۳۱ سنبله) در مراسمی به مناسب روز جهانی صلح در کابل صحبت می‌کرد، گفت که تمامی مذاهب جزء شریعت اسلام است و هیچ مذهبی از چارچوب اسلام بیرون نیست. به گفته‌ی او، اهل تشیع افغانستان نیز با فقه حنفی هیچ مشکلی ندارند.

او همچنان افزود: «اما این‌که کسی بیاید و بگوید که ما با اهل تشیع مانند سایر اقلیت‌های دینی در چوکات شریعت اسلامی برخورد می‌کنیم، معنایش این است که شیعیان مانند پیروان سایر ادیان از شریعت خارج است و شما می‌خواهید که با آنان در چوکات شریعت معامله کنید.»

معاون دوم ریاست‌جمهوری علاوه کرد که این نوع برخورد به نظر او در تضاد با اندیشه‌ها و مکتب امام ابوحنیفه و نیز در مغایرت با اصول دینی و حقوقی شیعیان است. او همچنان تأکید کرد که این نوع برخورد توهین به یک بخش بزرگی از مردم افغانستان است.

دانش تصریح کرد که شیعیان افغانستان تنها یک خواسته‌ی مشروع و قانونی داشته‌اند که در مسایل فقهی و باورهای دینی خود مطابق مذهب خود که به اهلبیت پیامبر منسوب است،‌ عمل کنند.

به گفته‌ی او، این خواست نه بی‌احترامی است و نه زیاده‌خواهی، بلکه جزء حقوق اساسی و شهروندی مردم افغانستان است و در تمام اسناد بین‌المللی حقوق بشری روی آن تأکید شده است.

دانش در بخشی از صحبت‌هایش گفت که صلح نیز تنها مربوط به یک قوم نه، بلکه مربوط تمام اقوام،‌ احزاب، پیروان مذاهب و گروه‌های اجتماعی است.

آقای دانش از طالبان خواست که اقدامی نکنند که فضای دوستی و صمیمیت در افغانستان مخدوش شود. به گفته‌ی او، اگر طالبان از آغاز تفرقه ایجاد کنند و تمام دست‌آوردهای افغانستان زیر سئوال قرار گیرد، مذاکرات صلح منجر به صلحی می‌شود که به نفع هیچ کس و گروهی نیست.

این درحالی است که مذاکرات صلح افغانستان در تاریخ بیست‌ودوم سنبله در دوحه، پایتخت قطر به‌گونه‌ی رسمی آغاز شده است، اما تا کنون هیأت‌های مذاکره‌کننده‌ی دولت جمهوری اسلامی افغانستان و گروه طالبان روی طرزالعمل کاری مذاکرات به توافق دست نیافته‌اند.

رییس‌جمهور اشرف غنی می‌گوید هدف دولت از برقراری صلح، ختم اساسی تمامی خشونت‌های میراثی ۴۰ سال گذشته می‌باشد.

آقای غنی که روز (دوشنبه، ۳۱ سنبله) در مراسمی به مناسبت روز جهانی صلح در کابل صحبت می‌کرد، گفت: «مبارزه شبکه‌ی القاعده و شبکه‌های مخرب آن یک تهدید و موج پنجم جنگ بین‌الملی است. ما (افغانستان) به یک میدان جنگ ناخواسته تبدیل شدیم. جمع‌کردن این‌ها صلح است و هدف ما از صلح ختم اساسی تمامی خشونت‌ها است.»

او همچنان تأکید کرد برای برقراری صلح پایدار باید روی «اعمار صلح» اقدام شود. رییس‌جمهور کشور رسیدن به صلح را «یک کمان رستم» خواند و تأکید کرد که کار اصلی باید «اعمار صلح» باشد.

او افزود دولت افغانستان برای ادغام حداقل ۶۰ الی ۱۲۰ هزار جنگ‌جوی گروه طالبان برنامه و آمادگی دارد. همچنان به گفته‌ی او، پس از برقراری صلح لازم است که اعضای طالبان در اقتصاد رسمی و قانونی کشور جذب شوند و سرمایه‌های‌شان نیز از خارج به داخل افغانستان انتقال داده شود.

او همچنان گفت خواست اصلی مردم افغانستان صلح است و تا مرحله‌ی آغاز مذاکرات به سختی رسیده است و دولت تمامی موانعی که طالبان ایجاد کرده بودند، را برداشته است.

رییس‌جمهوری در ادامه خاطرنشان کرد برقراری صلح بدون هم‌پذیری، قربانی و سازش ممکن نیست. او مردم را به حوصله‌مندی فراخوانده، گفت طالبان از خدا می‌خواهند که دولت از میز مذاکره کنار برود.

آقای غنی در ادامه تأکید کرد برقراری صلح برای رشد اقتصادی و محو فقر و ثبات سیاسی ضروری است.

او گفت از زمان کودتای ثور تا نشست بُن، افغانستان ۲۴۰ میلیارد دالر را از دست داده است.

رییس‌جمهوری کشور از گروه طالبان نیز خواست آتش‌بس را بپذیرند.

رئیس جمهور غنی از اعضای مجمع عمومی سازمان ملل متحد خواست تا افغانستان را در تأمین صلح و ثبات کمک کنند.

اشرف غنی از مجمع عمومی سازمان ملل متحد و اعضای دائمی شورای امنیت خواست تا افغانستان را برای تبدیل شدن به یک کشور مستقل، متحد، دموکرات و تأمین صلح و ثبات کمک کنند.

هفتاد و پنجمین نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد، روز گذشته برگزار شد. این نشست تا 29 ماه سپتامبر سال جاری ادامه خواهد یافت، برای اولین‌بار، سخنرانی های رهبران سیاسی جهان به دلیل شیوع ویروس کرونا به صورت ویدیویی پخش می‌شود.

رئیس جمهور در یک پیام ویدیویی گفت: «من می‌خواهم از این فرصت استفاده کنم، از هر عضو مجمع عمومی و پنج عضو دائمی شورای امنیت سازمان ملل بخواهم تا ما را در رسیدن به هدف نهایی، یک افغانستان مستقل، متحد، دموکرات و تأمین صلح و ثبات در منطقه کمک کنند.»

این در حالی‌ست که غنی روز دوشنبه (21، سپتامبر)، در مراسمی که به مناسب روز جهانی صلح در ارگ برگزار شد، گفت رسیدن به صلح تنها از راه سیاسی امکان پذیر است. وی تأکید ‌ورزید حکومت برای پایان جنگ چهل ساله کار می‌کنند.

شورای مصالحه ملی به مناسبت روز جهانی صلح از گروه طالبان خواست به خشونت‌های شان پایان داده و آتش‌بس کند.

در اعلامیه شورای عالی مصالحه ملی به مناسبت روز جهانی صلح آمده روز جهانی صلح در حالی فرا می‌رسد که افغانستان در یک مقطع تاریخی قرار دارد و هیات مذاکراتی صلح حکومت و طالبان از یک هفته بدینسو در قطر به سر می‌برند.

براساس اعلام شورای عالی مصالحه این گفتگوها برای رسیدن به یک تفاهم پایدار و زندگی صلح‌آمیز جریان دارد.

در خبرنامه به نقل از عبدالله عبدالله رییس شورای مصالحه ملی آمده است جنگ در افغانستان بیشتر از چهل سال است که ادامه دارد و شماری زیادی در این جنگ جان داده اند.

خبرنامه افزود در این روز، کشورها و سازمان‌های مدافع حقوق بشر، از طرف‌های درگیر می‌خواهند تا از جنگ و نزاع دست کشیده و به راه حل مسالمت‌آمیز و آتش‌بس دایمی توافق کنند.

رییس شورای مصالحه ملی با ابراز تاسف گفت هنوز هم زندگی مردم کشور زیر سایه‌ جنگ و منازعه قرار دارد و همه روزه، افراد بی‌گناه، زنان و کودکان از سراسر کشور در این درگیری‌ها، قربانی می‌شوند.

عبدالله عبدالله گفت هیات مذاکره کننده حکومت افغانستان با حسن نیت در گفتگوها حاضر شده اند و توقع می‌رود که گروه طالبان نیزبا کاهش خشونت و آتش‌بس در کشور، برای یک آینده صلح‌آمیز تلاش کند.

از سویی‌هم شورای مصالحه ملی افزوده است تاریخ ثابت کرده است که جنگ راه حل اختلاف‌ها نیست و تنها مذاکره و گفتگو می‌تواند زمینه یک زندگی مسالمت آمیز را فراهم کند.

شورای مصالحه ملی در حالی از طالبان خواسته است با پایان دادن به خشونت های شان آتش‌بس کنند که این نمایندگان این گروه در دوحه حاضر نیستند روی آتش بس موافقت کنند.

امروز بیست‌و‌یکم سپتامبر از سوی سازمان ملل، روز جهانی صلح نام‌گذاری شده است و هر ساله در این روز «زنگ‌ صلح» در مقر سازمان‌ملل در شهر نیویارک ایالات متحده‌ی امریکا، به صدا در می‌آید. این زنگ از سکه‌های اهدایی تمام کودکان جهان به جز قاره‌ی افریقا ساخته شده و در کنار زنگ نوشته‌ شده است: زنده‌باد صلح مطلق جهانی
امسال از روز جهانی صلح در افغانستان و دیگر کشورها، در حالی بزرگداشت می‌شود که گفت‌وگوهای صلح افغانستان با تروریستان طالب در قطر جریان دارد. این احتمال نیز وجود دارد که شاید در افغانستان، آخرین سالی باشد که بخشی از مردم از روز جهانی صلح بزرگداشت کنند؛ اما شماری دیگر شاهد حملات مرگبار طالبان باشند.
دولت افغانستان در این روزها، می‌خواهد با دشمن دیرینه‌اش(طالبان) صلح کند؛ گروهی که این روزها، تمام تمرکز شان را روی حملات انتحاری و تروریستی است و ده‌ها حمله‌ی تروریستی را در نقاط مختلف افغانستان راه‌اندازی می‌کنند، جان سربازان امنیتی و غیرنظامیان را می‌گیرند.
از آغاز هفته‌ی گذشته به این‌سو، هیأت گفت‌وگوکننده‌ی دولت افغانستان با هیأت گفت‌وگوکننده‌ی گروه طالبان در قطر به‌سر می‌برند و روی آجندای صلح افغانستان گفت‌وگو دارند. از قرار معلوم خواست‌ها و آجندای گروه طالبان، صلح افغانستان را به بن‌بست کشانده است.
طالبان با نپذیرفتن آتش‌بس و حذف فرقه‌های دیگر مذهبی، می‌خواهند افغانستان را به جایی ببرند که آن‌جا، نه حقوق‌بشر مفهومی دارد و نه حقوق‌ اقلیت‌ها، نه حقوق زنان. تنها تمرکز گروه طالبان روی امارت اسلامی و فقه حنفی است. خواست‌ طالبان در گفت‌وگوهای صلح افغانستان در قطر، اگر به کرسی بنشیند، افغانستان را به گذشته‌ی تاریکی خواهد برد که شهروندان آن را تجربه کرده اند. این احتمال نیز وجود دارد که اگر طالبان برنده‌ی این بازی شوند، شرایط بدتر از دوره‌ی امارت شان را دوباره شاهد خواهیم بود.
اگر طالبان در افغانستان صلح می‌خواهند، مواردی را درشت کنند که خواست شهروندان افغانستان است. برای مردم افغانستان، نظام جمهوری، نهادهای دولتی و آموزشی، حقوق بشر، حقوق اقلیت‌های مذهبی – قومی که در قانون اساسی افغانستان به عنوان مسائل اساسی درج شده اند، مهم اند.
مردم افغانستان، نمی‌خواهند بار دیگر امارت را تجربه کنند و یک یا چند مولوی مدرسه‌های دیوبندی پاکستان، بر سرنوشت‌شان حاکم شده و در مورد چگونه زندگی‌کردن شان تصمیم بگیرند.
آنچه واضح است و در افغانستان جریان دارد: مردم و به ویژه نسل نو در افغانستان، نمی‌خواهند زیر سایه‌ی امارت اسلامی زندگی کنند. اگر گروه تروریستی طالبان بخواهند حقوق اقلیت‌های مذهبی و قومی، حقوق زنان، آزادی اندیشه و دموکراسی را مطابق برداشت‌های خود‌ شان تعریف کنند، جایی در افغانستان ندارند و به همین دلیل، طالبان باید از راه تساهل و مدارا پیش بیایند و تفاوت اندیشه را بپذیرند و برای شهروندان افغانستان خط سرخ امارت‌خواهی را نکشند.
بیست سال گذشته با تمام مشکلاتی که داشت، فرصت‌های خوبی برای نسل نو در افغانستان ایجاد کرد. حاکمیت دموکراسی در افغانستان، هر چند نقص‌های خود را داشت و تا اکنون نیز دارد؛ اما نشان داد که این امکان وجود دارد که افغانستان نیز، به عنوان عضوی از جامعه‌ی جهانی به عنوان یک کشور دموکرات و مفید ظاهر شود.
نتیجه‌ی این دموکراسی نیم‌بند، روی آوردن میلیون‌ها کودک افغانستان به آموزش و تحصیل بود؛ حضور زنان در تمام عرصه‌های اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و فرهنگی بود؛ رونق گرفتن کار و بار در مناطقی که طالبان حضور ندارند بود؛ سیستم‌سازی و ایجاد نهادهای بزرگ آموزشی و دولتی بود.
طالبان نشان داده اند که نتیجه‌ی امارت، ویرانی است؛ تخریب سرک‌ها و اماکن عمومی است؛ آتش‌زدن مکاتب و محروم ساختن دختران از آموزش و زنان از حق کار است.
دولت افغانستان به عنوان عضو جامعه‌ی جهانی، مکلف است که مسائل حقوق‌بشری به ویژه حقوق زنان، حقوق کودکان و حقوق اقلیت‌های قومی – مذهبی را به مثابه‌ی خط سرخ در گفت‌وگوهای صلح در نظر بگیرد. هیأت دولت افغانستان، نمی‌تواند فرصت‌های به وجود آمده را به خاطر این که احتمالأ طالبان از جنگ دست بکشند به قمار بزند. مردم افغانستان در انتظار صلحی اند که برای شان آینده‌ی مطمین را تضمین کند، نه صلحی که دوباره امارت را بر سرنوشت شان حاکم کند.

صبح کابل