برچسب: دیورند

طالبان گروه تروریستی‌ای‌ هستند که با هم‌بستری سیاسی امریکا و هم‌پیمان‌های سیاسی‌اش چون انگلیس، اسراییل و عربستان سعودی با پاکستان، به‌عنوان فرزندان چند پدر و یک مادر در بطن کشور پاکستان پرورده و زاده می‌شوند. بی‌نظیربوتو نخست‌وزیر پیشین پاکستان در چهارم اکتوبر ۱۹۹۶ میلادی در مصاحبه‌ی با بی‌بی‌سی می‌گوید پدیده‌ای طالبان در سال‌های جهاد افغانستان از سوی امریکا، عربستان سعودی و انگلیس طرح‌ریزی شد و پاکستان امور مدیریتی آن ‌را به دوش گرفته بود (محمد عالم، ۱۳۹۸، ص ۱۱۴).
این گروه تبه‌کار از نام، جامه، کلاه، دستار و شعارهای اسلامی برای مشروعیت خود در افغانستان استفاده ابزاری می‌کنند و دست به اعمال ضد انسانی و اسلامی و منافع کشور افغانستان می‌زنند.
گروه طالبان به هدف به ثمر رساندن خواست‌های امریکا و متحدان منطقه‌ای و فرا منطقه‌ای خود به‌ویژه پاکستان به جود می‌آید. امریکا برای راه‌اندازی و تکمیل پروژه‌ی نفتی یونیکال و هژمونی منطقه‌ای به گونه‌ی درازمدت در منطقه با حضور نظامی در افغانستان در بهترین منطقه‌ی راهبردی و پاکستان برای جلوگیری از ایجاد یک حکومت مقتدر و همه‌شمول در افغانستان و معضل خط دیورند این پدیده بنیادگرا و تروریستی را با هماهنگی یکدیگر ایجاد می‌کنند.
به‌طورکلی طالب‌ها را می‌توان به این گروه‌ها تقسیم کرد:
*طالبان تکنوکرات (نیکتایی‌دار)؛
*طالبان پاکستانی وابسته به سازمان استخباراتی آی اس آی؛
* طالبانی که به گونه فعال مصروف انجام حملات تروریستی و دهشت افگنی هستند.
طالبان تکنوکرات یا نیکتایی‌دار
همان طالبانی‌اند که برای نخستین بار این گروه تروریستی را با هماهنگی امریکا و متحدان منطقه‌ای‌اش به‌ویژه پاکستان پی‌می‌افگند و هم‌چنان مأموریت جلب، جذب و حمایت مالی طالب‌ها به دوش آن‌ها است، از جمله‌ی این طالبان می‌توان از حامد کرزی، زلمی خلیل‌زاد، علی احمد جلالی و غیره لابی گران نام برد. محمد عالم ۱۳۹۸ به نقل از خلیل‌زاد می‌گوید: «وقتی کرزی و من در واشنگتن دیدار کردیم او از رازی پرده برداشت که طالبان در نظر دارند او را به نمایندگی خود در سازمان ملل تعین کنند و از من مشورت خواست من به‌طور غیرصریح گفتم؛ اگر این مقام را بگیرد ناچار از طالبان در جهان نمایندگی کنید، آیا آماده‌ی چنین کاری هستید؟» حامد کرزی و خلیل‌زاد از جمله بنیان‌گذارانی می‌باشند که در ایجاد این گروه حضور فزیکی دارند و حامد کرزی فرد درجه دوم رهبری طالبان بعد از ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۴ تقریباً ۱۳ سال بالای مردم افغانستان حکومت می‌کند.
به گفته احمد رشید روزنامه‌نگار پاکستانی «رابرت اوکلی سفیر پیشین امریکا در پاکستان، یونیکال را در استخدام کارشناسان کمک می‌کرد و به مشورت اوکلی، یونیکال بعضی از امریکایی‌های افغان‌تبار را که خلیل‌زاد نیز در جمع آن‌ها بود استخدام کرد» خلیل‌زاد یکی از اعضای نیکتایی‌دار و هم‌چنان کارمند یونیکال، به‌عنوان وایسرای امریکا همیشه از طالبان به‌عنوان کمند سیاسی برای دست‌یابی امریکا به اهدافش در منطقه، مأموریتش را به گونه‌ی خستگی‌ناپذیر انجام می‌دهد.
طالبان پاکستانی
طالبانی‌اند که برای جلب و جذب و انگیزه دادن این گروه در آن‌سوی مرز دیورند مصروف انجام مأموریت‌شان هستند. رهبران پاکستانی طالبان از جمله ملا نصیرالله بابر، مولوی سمیع الحق و ده‌ها تن دیگر که چهره‌های‌شان تا هنوز افشا نشده است با ایجاد و تمویل مدارس دینی، از آن مکان‌ها جهت پرورش و گسترش این گروه مصروف انجام مأموریت و پل ارتباطی مخفی میان امریکا، شیخ‌نشین‌های عربی و طالبان هستند.
طالبان افغانی یا حربی و سیاسی: این بخش از طالبان به گونه‌ی حضوری در خط مقدم نبرد مصروف انجام اعمال ضد بشری هستند. این بخشی از طالبان نیز به چهار گروه تقسیم می‌شوند:
۱: گروه رهبران: این بخش از طالبان در سطح رهبری قرار دارند، برخی از این گروه در صفحات نبرد جنگ را به گونه‌ی عملی و حضوری رهبری می‌کنند و برخی از ایشان اکنون در دوحه قطر مصروف چانه‌زنی از راه سیاسی با نمایندگان مردم افغانستان قرار دارند و هدف‌شان همیشه کرسی، قدرت و فروش افغانستان به بیگانگان است که بیست‌وپنج سال می‌شود برای رسیدن به قدرت و کرسی از مردم افغانستان قربانی نابهنگام می‌گیرند؛
۲: گروه خوش‌باوران دینی: این گروه از طرف علمای بنیادگرا و خوارج چنان شکار وسوسه شدند که گویا افغانستان توسط کفار اشغال‌شده و به مکانی تبدیل شده که در آن‌جا جنگیدن به پیمانه جهاد اکبر است، این‌ها بی‌خبر از این‌که همین کافران غربی تمویل‌کننده منابع مالی‌شان است و ایشان با عقیده پاک شعار جهاد را سر می‌دهند و مردم افغانستان را می‌کشند. این بخشی از طالبان به شمول بخش رهبری همانند خوارج همیشه از آدرس دین اسلام به‌خاطر رسیدن به قدرت و منافع شخصی استفاده‌ی ابزاری می‌نمایند.
۳: گروه ناگزیران: این بخش از طالبان مردمانی‌اند که از خاطر فقر و بیکاری برای تهیه نفقه فامیل ناگزیرند از دولت فاصله بگیرند به گروه طالبان بپیوندند و در بدل معاش و تمویل خرج عیال بجنگند.
۴: گروه قانون‌گریزان: این گروه همان افرادی‌اند در ساحات تحت حاکمیت دولت دست به جنایات از جمله قتل، سرقت، رهزنی و غیره جنایات و اعمال ضد بشری می‌زنند و برای گریز از این‌که توسط دولت دست‌گیر و مجازات نشوند به ساحات تحت نفوذ طالبان به گروه طالبان پناه می‌برند در جمع ایشان هم‌چنان کسانی‌اند که با داشتن عقده‌های شخصی و دشمنی در بین جامعه برای انتقام به گروه طالبان می‌پیوندند و با استفاده از ابزار طالبان از دشمن‌شان انتقام می‌گیرند.
در کل گروه طالبان هیچ‌گونه طرح و برنامه‌ای برای حیات آینده‌ی افغانستان ندارند برای این‌که ایشان توسط بیگانگان پیدا شدند، توسط بیگانگان تمویل می‌شوند و برای برآورده کردن اهداف بیگانگان چون امریکا و دیگر هم‌پیمانان استراتژیک و منطقه‌ای آن در مقابل بهای اندک و مزد چندروزه به کشتن مردم افغانستان می‌پردازند.
این ‌بود چهره‌ی اصلی طالبانی که بیست‌وپنج سال می‌شود بر پیکر کشور و مردم افغانستان آتش می‌افروزند و مردم بی‌گناه و بی‌چاره را به خاک و خون می‎کشند.
بیست سال می‌شود که دولت دست‌نشانده‌ی امریکا در افغانستان تلاش دارد که با طالبان صلح کند و این پروسه تا اکنون به نتیجه‌‌ای نرسیده است. علت اصلی این‌که چرا پروسه صلح ناکام مانده است این است، طرف‌هایی که دولت افغانستان می‌خواهد با ایشان صلح بکند، آلت دست قدرتی به‌نام امریکا و پاکستان است. اگر دولت افغانستان می‎خواهد با طالبان صلح کند باید اول بداند که طالبان گروهی‌اند با ابتکار امریکا، متحدان غربی و منطقه‎ای‌اش و پاکستان به وجود آمده است. پروسه صلح دولت افغانستان با طالبان به آن نتایج که افغان‌ها انتظار دارند و به منافع افغانستان باشد، هیچ‌گاهی به نتیجه نه خواهد رسید و اگر صلحی صورت گیرد، به منافع و خیر مردم افغانستان نخواهد بود، یگانه طرف‌هایی که از این صلح سود می‌برد، امریکا و متحدان راهبردی و منطقه‌‌ای و فرا منطقه‌ای‌اش خواهد بود. یگانه راهی که بتواند صلح به نفع افغان‌ها صورت گیرد، در گرو از بین بردن نقش امریکا و دیگر شرکای راهبردی‌اش به‌ویژه پاکستان در قضیه افغانستان است.

صبغت الله مسلمیار

 یک روز پس از امضای فرمان رییس‌جمهور اشرف غنی در مورد معرفی اعضا و هیأت رهبری شورای عالی مصالحه ملی به ریاست عبدالله عبدالله،‌ اکنون شماری از رهبران احزاب و چهره‌های سیاسی به آن واکنش نشان داده‌اند.

حزب جمعیت اسلامی افغانستان اعلام کرده است در مورد درج نام صلاح‌الدین ربانی، رییس این حزب در فهرست اعضای شورای عالی مصالحه ملی با رهبری و ریاست این حزب مشورت نشده و جمعیت اسلامی در آن اشتراک نمی‌کند.

در اعلامیه‌ی این حزب که روز (یک‌شنبه، ۹ سنبله) منتشر شده، آمده است این حزب در گذشته موقف خود را به‌صورت واضح در مورد تلاش‌های کنونی برای گفت‌وگوهای صلح، شورای عالی مصالحه ملی و هیأت مذاکره‌کننده‌ی دولت افغانستان بارها بیان کرده و بر حل دایمی جنگ تحمیلی در افغانستان، بر گفت‌وگوهای ملی و چندجانبه صلح تأکید کرده است.

جمعیت اسلامی همچنان گفته است هیأت مستقلی را برای پاسداری از ارزش‌های جهاد و مقاومت، مردم‌سالاری و دست‌آوردهای سه دهه‌ی اخیر در روند گفت‌وگوهای ملی صلح تعیین کرده است.

رحمت‌الله نبیل، رییس پیشین امنیت ملی نیز به معرفی اعضا و هیأت رهبری شورای عالی مصالحه ملی واکنش تند نشان داده است.

نبیل در صفحه‌ی رسمی فیس‌بوک خود، شورای عالی مصالحه ملی را «شورای معامله‌ی ملی» خوانده است. او گفته است جماعتی که با مکاره‌گری‌های همیشگی، سرمایه‌های ملی مردم را بین شان تقسیم کرده‌اند، پیش از آن‌که به گفت‌وگوهای صلح برسند، «در هفته‌های نه چندان دور» به «یخن‌کشک و جدال» خواهند پرداخت.

نبیل از این‌که نام او و تعدادی دیگر چون او در فهرست جا نگرفته، انتقاد کرده و گفته است آنان برای حکومت «غیرخودی» شده و نه به هیچ مجلسی «به اصطلاح ملی» دعوت می‌شوند و نه هم در مورد هیچ موضوعی با آنان مشورت می‌شود.

آقای نبیل ادعا کرده است شماری از افرادی که هم بالای دیورند و هم بالای قسمت‌هایی از خاک افغانستان معامله کرده‌اند، در فهرست اعضای شورای عالی مصالحه ملی جا گرفته‌اند. او همچنان ادعا کرده است شماری از اعضای این شورا «به سلیقه و حتی خواست پاکستان» معرفی شده‌اند.

پیشتر حامد کرزی، رییس‌جمهور پیشین کشور نیز عضویت در تشکیل شورای عالی مصالحه ملی را رد کرده بود.

در یادداشتی که در صفحه‌ی رسمی فیس‌بوک آقای کرزی منتشر شده، آمده است او به‌عنوان یک شهروند با تمام توانش برای رسیدن به صلح در کشور تلاش می‌کند، اما در هیچ تشکیل حکومتی سهم نمی‌گیرد.

رییس‌جمهور اشرف غنی شنبه‌شب (۸ سنبله) طی فرمانی، اعضا و هیأت رهبری شورای عالی مصالحه ملی را معرفی کرد.

براساس فهرستی که در ضمیمه‌ی این فرمان منتشر شده، ۴۵ نفر دیگر از جمله حامد کرزی و صلاح‌الدین ربانی در کنار عبدالله عبدالله به‌عنوان هیأت رهبری، عضو شورای عالی مصالحه ملی و شورای عالی دولت معرفی شده‌اند. اما به رحمت‌الله نبیل در شورای عالی مصالحه ملی سهمی داده نشده است.

 

شکیب مستغنی، سخنگوی وزارت امور خارجه امروز در یک نشست خبری در کابل گفت که دولت افغانستان حق فیصله در مورد خط “فرضی دیورند” را ندارد و فیصله را مردم  طرف خط می کنند.

آقای مستغنی اضافه کرد که تازمانی که امنیت دو طرف خط فراهم نشود، در مورد خط فرضی دیورند نیز نمی توان فیصله ای انجام داد.

خط دیورند نزدیک به صد سال پیش در زمان حکومت عبدالرحمان خان کشیده شد و از ان زمان تاکنون مورد جدل بین دو کشور است. به تازگی این خط، تنش هایی را در درون کشور نیز به بار اورده است.

هفته گذشته عبدالطیف پدرام، نماینده مردم بدخشان در مجلس در یک نشست مطبوعاتی اظهار کرده بود که ما خط دیورند را به عنوان مرز می شناسیم. این اظهار با واکنش تند برخی دیگر از نمایندگان مجلس مواجه شده بود.

مستغنی در قسمتی دیگر از سخنان خود گفت که کشور پاکستان طی ماه های اخیر تخطی هایی زیادی انجام داده است که برای جوابگویی به این تخطی ها نیز به مردم مراجعه خواهیم کرد.

سخنگوی وزارت امور خارجه در ادامه اضافه کرد که دولت همواره تلاش می کند از طریق مجاری دیپلوماتیک مشکلات را حل کند، اما اگر پاکستان به تخطی های خود ادامه دهد، توانایی حفاظت از اراضی و تمامیت ارضی در نیروی دفاعی و امنیتی ما وجود دارد.

طی ماه های اخیر کشور پاکستان بیش از هزار راکت را به نقاط مرزی کشور به بهانه مبارزه با تروریسم پرتاب کرده که منجر به کشته شدن ده‌ها تن و تخریب صدها خانه شده است.

سخنگوی وزارت امور خارجه همچنین گفت که دولت پاکستان علاوه بر پرتاپ موشک و راکت، تخطی های دیگر چون مانورهای هوایی و زمینی و اعمار تاسیسات در نقاط مرزی انجام داده است.

او خاطر نشان کرد که این تخطی ها ثبت و به سازمان ملل شکایت شده است. وی ادامه داد که این تخطی ها نقض آشکار اصول بین الملل و قطعنامه سازمان ملل است.

سخنگوی وزارت امور خارجه گفت که اگر این تخطی ها ادامه پیدا کند، ممکن است که با واکنش سازمان ملل مواجه شود.

این اخطارها و اظهارات در حالی از سوی مقام های دولت مطرح می شود که همواره طی ماه های اخیر دولت پاکستان راکت پراکنی می کند و علاوه بر آن گذرگاه تورخم را نیز مسدود کرده است.

پاکستان همچنین مدعی شده است که این اقدام ها را به منظور مبارزه با تروریسم انجام داده است.

وزارت خارجه کشور اما می گوید که اگر دولت پاکستان می خواهد با تروریسم مبارزه کند، پناهگاه های امن تروریستان در داخل کشور را تخریب کند.

گفتنی است که طی چند سال اخیر، چندین رهبر گروه های تروریستی –اسامه بن لادن، ملا عمر و ملا منصور- در این کشور به هلاکت رسیده اند.

دولت افغانستان با توجه به این رویدادها همواره پاکستان را متهم به پشتیبانی از تروریسم می کند.

#راه مدنیت

 

 

حامد کرزی رئیس جمهور پیشین کشور می گوید، افغانستان هیچگاهی خط دیورند را به رسمیت نه شناخته است و نه هم خواهد شناخت.

آقای کرزی بعد از این مطلب را در یک صفحه اجتماعی خود نوشت که، چندی پیش کابینه نواز شریف نخست وزیر پاکستان طرحی را تصویب کرد که در این طرح تغییراتی در مناطق قبایلی پاکستان اجرا خواهد شد.

گفته می شود بعد از بازدید رئیس ستاد ارتش مشترک پاکستان از مناطق قبایلی خیبرپختونخوا، وی از نواز شریف خواسته است تا بودجه بیشتری به این مناطق اختصاص دهد.

آقای کرزی در صفحه تویتر خود نگاشته: حکومت پاکستان اختیار قانونی ندارد تا شرایط خود را در رابطه به خط دیورند دیکته کند.

همزمان با آن که ما خواستار آزادی مردم مناطق قبیله ای فدرال از قوانین حکومت پاکستان و دیگر اقدامات سرکوب گرایانه هستیم، ما به حکومت پاکستان یاد آور می شویم که افغانستان خط دیورند را به رسمیت نه شناخته و نه هم خواهد شناخت.

در تازه ترین واکنش عمر زاخیلوال سفیر افغانستان در پاکستان گفته است که در جریان صحبت با سرتاج عزیز مشاور امنیت ملی نخست وزیر پاکستان به وی گفته است که اگر در چند روز آینده دروازه ها از جانب پاکستان باز نشود، برای انتقال مسافران گیرمانده، خواستار پرواز های ویژه از کابل خواهد شد.

روبط پاکستان با افغانستان بعد از آن به وخامت گرایید که عملیات تروریستی در چندین منطقه پاکستان به وقوع پیوست، که در نتیجه ده ها کشته و تعداد زیادی زخمی شد. بعد از این حوادث مقامات پاکستانی،  افغانستان را متهم به پناه دادن به تروریست ها کرد.

آقای کرزی، امروز شنبه در نشستی که در مورد آب ها و مرزهای کشور بحث می کرد، گفت که پاکستان جانشین استعمار انگلستان است ولی ما آن را به عنوان یک کشور مستقل می شناسیم.

او علاوه کرد که خط فرضی دیورند را که انگلیسی ها قبل از به وجود آمدن انگلستان کشیدن را به رسمیت نمی شناسیم و این رسمیت نشناختن به مثابه دشمنی با پاکستان نیست.

حامد کرزی خاطر نشان کرد که استعمار انگلیسی مردم یک منطقه را از هم جدا کرده است.

این گفته ها در حالی ایراد می شود که طی یک و نیم دهه گذشته همواره خط دیورند –مرز افغانستان با پاکستان- مورد بحث سران کشور بوده است و اظهار کرده اند که این خط را به رسمیت نمی شناسند.

برخی از کارشناسان و آگاهان سیاسی اما بر این باورند که به رسمیت نشناختن مرز یک کشور، به معنای رسمیت نشناختن یک حکومت است و این عمل باعث تنش بین دو کشور می شود.

اگاهان سیاسی کشور بر این باورند که پاکستانی ها به این دلیل در امور کشور مداخله می کنند که افغانستان نتواند ادعای بر مرز دیورند داشته باشد.

هر چند برخی از سیاستمدارن کشور که اغلب پشتون هستند این خط را به رسمیت نمی شناسند و آن را جدایی بین اقوام پشتون کشور می دانند ولی پشتون های آن طرف خط دیورند در همه پرسی های دولت پاکستان گفته اند که خواهان این نیستند، از پاکستان جدا شوند.

امروز نهادی تحت نام “افغانستان نوین” نیز مدعی شد که تمامی مرزهای کشور، توسط استعمار کشیده شده و هیچ سندی در این رابطه وجود ندارد.

این نهاد خود را تحقیقاتی معرفی کرد و گفت که در پیوند به مرز و آب های کشور تحقیق خواهد کرد.

خروج سالانه 58 میلیارد متر مکعب آب از کشور

مسئولان نهاد افغانستان نوین، امروز در مراسم افتتاح این نهاد گفت که بر اساس آمارها و گزارش های «جایکا» سالانه 58 میلیارد متر مکعب آب از کشور بدون هیچ سودی از کشور خارج می شود.

عبدالله هیواد، رئیس این نهاد به رسانه ها گفت که براساس این گزارش ها، سالانه 76 میلیارد متر مکعب آب رودخانه ای/دریایی در کشور جاری است که تنها 30 درصد آن در کشور مصرف می شود.

اقای هیواد علاوه کرد که 58 میلیارد متر مکعب ان در سال از کشور خارج می شود که بر اساس معیارهای جهانی ارزشی بالغ بر 100 میلیارد دالر را دارد.

به گفته او، سالانه 34 میلیارد متر مکعب آب بدون هیچ امتیازی به کشور ایران سرازیر می شود که براساس توافقی که با ایران صورت گرفته است 26 متر مکعب در ثانیه است.

حامد کرزی رئیس جمهوری پیشین کشور نیز در این نشست اظهار کرد که افغانستان می خواهد با کشورهای همسایه ی خود روابط حسنه ای داشته باشد و مانع ورود آب هایش به کشورهای همسایه نشود اما به شرطی خودمان نیاز نداشته باشیم.

آقای کرزی افزود که از کشورهای همسایه نیز می خواهیم که به حقوق انسانی ما احترام بگذارند.

لازم به ذکر است که این گفته های آقای کرزی در حالی مطرح می شود که طی 12 سال حکومت، هیچ گونه گام عملی در راستای مهار آب های روان کشور انجام نداد.

ساخت بند سلما در ولایت هرات در زمان حکومت داود خان مطرح شد ولی به دلیل جنگ های داخلی؛ روند ساخت این بند حیاتی قطع شد. با تشکیل دولت جدید و 12 سال حکومت آقای کرزی نیز در این راستا تلاش جدیی صورت نگرفت. سر انجام این بند در توسط سران حکومت وحدت ملی افتتاح شد.

حکومت وحدت ملی علاوه بر افتتاح بند سلما، قرار داد ساخت چندین سد را در ولایت های فراه، هلمند و چند ولایت جنوب شرقی به امضا رسانده است. این اقدام ها می تواند تاثیر فراوانی در کنترول آب های کشور داشته باشد.

حامد کرزی در این نشست به آب های زیر زمینی نیز اشاره کرد و گفت که آب های زیر زمینی به صورت “وحشتناک” استفاده می شود.

او با ذکر خاطره ای گفت تغییر اقلیم باعث شده است که بارش کم شود و آب های زیر زمینی نیز کاهش چشمگیری یابد.

مسئولان برگزار کننده این نشست از سران دولت خواست که مشکل آب را جدی بگیرند تا وضعیت کشور به سمت بحرانی شدن پیش نرود./روزنامه راه مدنیت

 

سرتاج عزیز، مشاور ارشد نخست‌وزیر پاکستان در امور خارجی و امنیت ملی گفته است که ساخت تاسیسات امنیتی در امتداد مرز مشترک با افغانستان ادامه خواهند یافت.

آقای عزیز در گفت‌وگوی با یک شبکه تلویزیونی محلی در پاکستان گفت که دولتش می‌خواهد رفت و آمدهای غیرقانونی مرزی پایان یابد.

او گفته اردوگاه‌های مهاجران افغان در پاکستان به پناه‌گاه امن تروریستان تبدیل شده است.

مشاور ارشد نخست وزیر پاکستان گفت مهاجران افغان برای پاکستان به یک مساله امنیتی تبدیل شده‌اند و پاکستان این موضوع را جدی دنبال می‌کند.

آقای عزیز گفت تاسیسات امنیتی جدید نه تنها در تورخم، بلکه در طول امتداد مرز افغانستان و پاکستان موسوم به ‘خط دیورند’ ساخته خواهند شد.

مشاور ارشد نخست وزیر پاکستان گفت قرار است این کشور در امتداد مرز خود با افغانستان ورودی‌های مرزی، حصارها و دهلیزهای برای عابرین ایجاد کند که به گفته او هم موجب سهولت و هم موجب کنترول در مرز خواهد شد.

آقای عزیز پذیرفت که حصارکشی در امتداد ۲۴۰۰ کیلومتر مرزی مشترک افغانستان و پاکستان ناممکن است اما گفت که همه گذرگاه‌های مرزی با افغانستان با این تاسیسات جدید تجهیز خواهند شد.

پاکستان از اول ماه جون/ژوئن مقررات جدید اعمال ویزا را عملی کرده که هیچ افغانی بدون ویزا اجازه ورود به پاکستان ندارد.

روز دوشنبه گذشته وزارت داخله اعلام کرد که مرزبانان پاکستانی کار ساخت تاسیسات مرزی از جمله یک ورودی جدید را در گذرگاه تورخم در نزدیکی “خط صفر” آغاز کردند ولی مرزبان‌های افغان مانع آن شدند.

مقامات پاکستان گفته‌اند که ساختن این تاسیسات جدید برای جلوگیری از عبور و مرور شورشیان از مرز میان افغانستان و پاکستان لازمی است

این حادثه موجب درگیری میان نیروهای مرزی دو کشور شد و در اثر آن سه سرباز افغان و یک افسر ارشد ارتش پاکستان کشته شدند و ۲۰ سرباز دیگر هم زخمی شدند.

این درگیری‌ها موجب شد که گذرگاه تورخم برای یک هفته به صورت کامل مسدود شود و تنها سه روز پیش بازگشایی شد.

سفر هیات افغانستان به پاکستان

به دنبال این زدوخوردهای مرزی کم‌سابقه در گذرگاه تورخم، دیروز هیات به ریاست حکمت خلیل کرزی، معاون وزارت خارجه به پاکستان رفت.

دو طرف توافق کردند تا “یک رویکرد مؤثر را برای مشوره و همآهنگی” پیرامون تنش‌های اخیر در گذرگاه تورخم ایجاد کنند.

قرار است که این رویکرد برای ملاحظه و منظوری به رهبری هر دو کشور در حاشیه نشست آینده سازمان همکاری‏‌های شانگ‌های در تاشکند (۲۳-۲۴ جون) پیشنهاد شود.

سرتاج عزیز که پس از گفت‌وگوها با هیات افغانستان با تلویزیون سما صحبت می‌کرد، گفت در ملاقات اسلام آباد دو طرف توافق کردند تا یک میکانیسم مناسب برای حل این مشکل جستجو شود.

او گفت براساس این میکانیسم گروه‌های کوچک ساخته خواهد شد تا به مناطق مرزی رفته و ببینند که ساختارهای مورد نظر پاکستان تا چه حدی از خط مرزی دور هستند.

آقای عزیز افزود که شاید افغان‌ها ملاحظاتی در مورد تاسیسات مرزی پاکستان داشته باشند اما به گفته او افغانستان خود شکایت دارد که تروریستان از مرز پاکستان عبور می‌کند و این کشور را هدف قرار می‌دهد.

او گفت این تاسیسات می‌تواند مانع عبور و مرور تروریستان از این خط مرزی شود.

وزارت داخله اعلام کرده بود که براساس “تفاهم‌نامه و قوانینی” که در مورد خط مرزی دو کشور موسوم به دیورند وجود دارند، نیروهای مرزی “حق دارند که جلو تخلفات نیروهای نظامی پاکستان را بگیرند و ساختن تاسیسات مرزی در نقطه صفر، تخلف از این تفاهم‌نامه است.”

دولت افغانستان مرز مشترک بین این کشور و پاکستان را که حدود ۲۴۰۰ کیلو متر طول دارد، به رسمیت نمی‌شناسد و مدعی است که معاهده‌ای که در این مورد در سال ۱۸۹۳ میلادی بین امیر عبدالرحمان خان پادشاه وقت افغانستان و سر مورتیمر دیورند، وزیر خارجه وقت هند بریتانیایی امضا شده، اعتبار ندارد.

اما دولت پاکستان و جامعه بین‌المللی این مرز را به عنوان مرز بین‌المللی بین دو کشور به رسمیت می‌شناسند.

 

BBC