برچسب: دولت همه شمول

زلمی خلیلزاد نماینده پیشین امریکا برای افغانستان می گوید که امریکا و طالبان باید بنشینند و درباره موضوعاتی که بر اساس پیمان دوحه عملی نشده اند، از جمله تشکیل دولتی بر مبنای تفاهم در افغانستان با یکدیگر گفتگو کنند.

آقای خلیلزاد در صحبت با طلوع نیوز گفت که براساس پیمان دوحه باید حکومتی بر بنیاد تفاهم در افغانستان ایجاد می گردید که تاکنون عملی نشده است.

وی افزود که طالبان بر خلاف توافقنامه دوحه عمل کرده اند، زیرا براساس این پیمان باید از طریق مذاکرات حکومتی به وجود آید که همه شمول باشد.

دیپلمات پیشین امریکا معتقد است که طالبان برای تعامل با جامعه جهانی باید در تصمیمات خود تجدیدنظر کند.

به گفته ی وی، موضوع مکاتب دختران و تشکیل دولتی فراگیر از جمله این تصمیمات است که باید طالبان درباره آنها تجدید نظر کنند.

او تاکید کرده که طالبان نباید فرصت را از دست بدهند.

با گذشت بیش از یک سال از تسلط طالبان بر افغانستان، تاکنون هیچ کشوری امارت اسلامی را به رسمیت نشناخته و جامعه جهانی ایجاد یک حکومت فراگیر و رعایت حقوق بشری را از پیش شرط های رسمیت طالبان عنوان کرده اند.

با این حال، طالبان می گویند که حکومت سرپرست آنها فراگیر است و از تمامی اقوام افغانستان نمایندگی می کند.   

دفتر معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان یا «یوناما» همزمان با یک سالگی تسلط طالبان بر افغانستان خطاب به این گروه گفته است که بدون ایجاد تغییرات شرایط در کشور بدتر خواهد شد.

این دفتر روز گذشته (دوشنبه، 24 اسد) در توییتی از طالبان خواست تامل کنند و هنوز هم فرصت برای بهبود وضعیت افغانستان و امیدن بخشیدن به شهروندان افغانستان وجود دارد.

یوناما نوشته است: «پس از یک سال، ما از طالبان می‌خواهیم که فکر کنند. فرصتی برای برداشتن گام‌های لازم برای اعتلای افغانستان و امید بخشی به مردم آن باقی مانده است. بدون تغییر، همه چیز می‌تواند بدتر شود.»

یوناما در عین حال گفته است که جامعه جهانی با کسانی که به حقوق بشر احترام می‌گذارند و نماینده تمام مردم افغانستان هستند، تعامل خواهد کرد.

روز گذشته 24 اسد مصادف بود با یک سالگی ورود طالبان به کابل و سقوط جمهوریت؛ با این وجود و پس از گذشت یک سال از تسلط این گروه بر افغانستان، تاکنون هیچ کشوری امارت اسلامی طالبان را به رسمیت نشناخته است و تقریبا تمامی کشورها بر فراگیر شدن ساختار سیاسی در افغانستان تاکید دارند.

احمد مسعود، رهبر «جبهه مقاومت ملی» در مصاحبه ای تازه گفته است که طالبان هیچ گونه باوری به همه شمول بودن ساختار قدرت در افغانستان ندارد و از این رو جبهه مقاومت هیچ گزینه ای جز جنگ علیه طالبان ندارد.

آقای مسعود در صحبت با شورای آتلانتیک گفته است که طالبان همچنین هیچ علاقه ای به گفتگو و تعدیل روش های «عقب مانده» خود ندارد.  

به نقل از افغانستان انترنشنال، احمد مسعود یک سال پیش زمانی که طالبان افغانستان را تصرف کردند، در مصاحبه با شورای آتلانتیک گفته بود که به دنبال گفتگو با طالبان است. او اما اکنون در مصاحبه با این اتاق فکر امریکایی حرف از گفتگو نمی‌زند.

مسعود می‌گوید: «تا زمانی که طالبان به یک روند مشروع تن ندهند، روندی که یک حکومت قانونی را به ارمغان می‌آورد و به مردم افغانستان و جهان پاسخگو می‌باشد، گزینه‌ای جز مقاومت علیه این گروه نیست.»

مسعود می افزاید او تلاش کرده به طالبان بفهامند که «مشروعیت در افغانستان … نمی‌تواند از طریق میله تفنگ» به دست بیاید.

او گفت جنگ تا زمانی ادامه خواهد یافت که «طالبان متوجه شوند که رژیم نظامی یا حکومت یک گروه شبه‌نظامی بر یک کشور» تنها گزینه‌ای برای یک ملت نیست.

به گفته رهبر جبهه مقاومت، تلاش‌های او با بازیگران منطقه ای برای ایجاد نوعی صلح با طالبان نیز شکست خورده است.

وی خاطرنشان کرد: «متاسفانه رهبران طالبان تغییر نکرده‌اند. آنها حتی رادیکال‌تر از قبل هستند.»

مسعود از رهبران جهان خواست فریب این ایده را که گویا طالبان تغییر کرده‌اند، نخورند.

او گفت: «طالبان در مبارزه با تروریسم بین‌المللی شکست خوردند، زیرا ایدئولوژی مشابهی با گروه‌های تروریستی دارند. آنها در ایجاد ساختار حکومت فراگیر نیز شکست خورده‌اند زیرا به آن اعتقادی ندارند.»

او به پناه دادن آشکار طالبان به ایمن الظواهری، رهبر القاعده اشاره کرد و گفت که این واقعیت که ظواهری در مرکز کابل زندگی می‌کرد، «نشان واضحی است که رهبران طالبان کاملا با چنین نهادها و سازمان‌های تروریستی همسو شده‌اند.»

مسعود افزود که گروه‌های افراطی دیگری مانند جنبش اسلامی ازبکستان نیز در حال یافتن پناهگاه امن در افغانستان هستند و با چشم پوشی از این روند، جامعه بین‌المللی مرتکب «اشتباهی فاجعه بار» با عواقب گسترده خواهد شد.

مسعود تعامل برخی کشورها با طالبان را ناشی از ترس آنان از این گروه دانست.

حسن کاظمی قمی نماینده ویژه رئیس جمهور ایران برای افغانستان می گوید مشارکت تمامی اقوام افغانستان در ساختار حکومت از اصلی ترین راه های برون رفت از وضعیت موجود است.

وی امروز شنبه (۱ اسد) با نشر توییتی گفت که در‌ ادامه رایزنی‌ با کشورهای منطقه، روز گذشته با سفر به پاکستان با مقام‌های این کشور درباره موضوع‌های مهم ‎افغانستان و دوجانبه گفت‌وگو کرده است.

او افزوده است که ‏فصل مشترک مذاکرات ایران و پاکستان، مبارزه با تروریسم، تشکیل ‎دولت فراگیر، ‎امنیت و توسعه در افغانستان و ایجاد فضای پایدار و سازنده در منطقه با محوریت افغانستان بوده است.

به گفته او، زمینه همکاری دوجانبه در زمینه افغانستان وجود دارد.

قمی تصریح کرده که هر دو طرف مشارکت تمامی اقوام ‎افغانستان در ساختار دولت را از اصلی‌ترین راه‌های برون‌ رفت از وضعیت موجود می‌دانند.

امامعلی رحمان رئیس جمهور تاجیکستان در چهارمین نشست سران کشورهای آسیای میانه گفت که اوضاع افغانستان رو به وخامت می رود و طالبان علیرغم وعده هایی که دادند از تشکیل دولت فراگیر در افغانستان تاکنون خودداری کرده اند.

چهارمین نشست مشورتی سران پنج کشور آسیای میانه به میزبانی قزاقستان در شهر «چولپان آتا» و با اشتراک روسای جمهور ازبکستان، تاجیکستان، قزاقستان، ترکمنستان و قرقیزستان در حال برگزاری است.

این نشست به تعقیب سه نشست دیگر آن که در ماه مارچ سال 2018 در شهر نورسلطان قزاقستان، ماه نوامبر سال 2019 در شهر تاشکند ازبکستان و در ماه اگست سال گذشته میلادی در ترکمنستان برگزار شده بود، برگزار می گردد.  

امامعلی رحمان در این نشست گفت اوضاع کنونی در افغانستان ممکن است نه تنها تاثیر منفی بر منطقه بگذارد بلکه ممکن است سبب تغییراتی در تعادل ژئوپولیتک و قدرت ها در سطح حوزه اوراسیا نیز ایجاد کند.

وی افزود طالبان از زمانی که در افغانستان مجددا به قدرت رسیده اند هیچ گامی برای کسب مشروعیت داخلی و جهانی و تامین امنیت شهروندان افغانستان برنداشته اند، و حل مسایل اقتصادی و اجتماعی همچنان برای آنها یک چالش است.

او علاوه کرد: «بر خلاف وعده هایشان، طالبان مخالف ایجاد یک حکومت فراگیر و همه شمول با اشتراک تمامی جناح های قومی و سیاسی است.»

به باور آقای رحمان، طالبان با ساختار فعلی خود قادر به حل چالش های حکومت داری نیستند و در عوض، سیاست خصمانه تبعیض علیه گروه های قومی و مذهبی را پیش گرفته اند.

حسین امیرعبداللهیان وزیر خارجه ایران و همتای هندی اش «سوبرامانیام جیشنکار» در دیدار با یکدیگر در دهلی نو، بار دیگر بر ضرورت تشکیل حکومت همه شمول در افغانستان تاکید کردند.

وزارت خارجه ایران با نشر خبرنامه ای نوشته است که طرفین در این دیدار تشکیل یک حکومت همه شمول در افغانستان را مهم ترین راهکار برای جلب مشارکت تمامی اقوام و گروه های افغانستان در تعیین سرنوشت کشورشان عنوان کردند.

براساس خبرنامه مذکور، آقایان عبداللهیان و جیشنکر همچنین ضمن تاکید بر ارائه کمک های بشردوستانه به افغانستان، در مورد توسعه همکاری های منطقه ای و توجه ایران و هند به صلح و ثبات در افغانستان با یکدیگر به بحث و گفتگو پرداختند.

از زمان روی کار آمدن طالبان، در تمامی محافل بین المللی سیاسی بیان شده که یگانه راه حل بحران افغانستان تشکیل دولت همه شمول می باشد.  

طالبان اما در واکنش به این خواسته ها همواره بیان کرده که در دولت فعلی آنها نمایندگانی از تمامی اقوام کشور حضور دارند.

ضمیر کابلوف نماینده ویژه روسیه برای افغانستان می گوید مسکو دیپلمات معرفی شده از سوی طالبان را پذیرفته اما همچنان دولت طالبان را به رسمیت نمی شناسد و پرچم این گروه بر فراز ساختمان سفارت افغانستان برافراشته نیست.

آقای کابلوف در صحبت با «اکانامیک تایمز هند» گفته است که کشورش دیپلمات طالبان را پذیرفت، اما هم اکنون توپ در میدان طالبان است تا یک حکومت همه شمول برای کسب مشروعیت بین المللی تشکیل دهد.

وی به اعمال سیاست های محدود کننده طالبان علیه زنان اشاره کرد و گفت که مسکو با شیوه برخورد طالبان با زنان و دختران افغانستان موافق نیست.

او گفت: «طالبان باید یک ساختار سیاسی همه شمول در کابل تشکیل دهد. مسکو از نحوه برخورد طالبان با زنان و دختران خوشحال نیست.»

چندی پیش وزارت خارجه طالبان، «جمال غروال» را به عنوان دیپلمات خود در مسکو معرفی کرد که از سوی مسکو نیز پذیرفته شد.

از آن زمان تاکنون اما مسکو همواره تاکید کرده که این به معنای رسمیت بخشیدن به طالبان نیست و هنوز دولت نشکیل شده توسط طالبان را به رسمیت نمی شناسد.

نماینده ویژه روسیه برای افغانستان همچنین در این گفتگو به نقش پاکستان در افغانستان اشاره کرد و گفت که پاکستان در موقعیتی نیست که بتواند تماما طالبان را کنترول کند.

از پاکستان به عنوان یکی از حامیان طالبان حتی پیش از سقوط دولت پیشین یاد می گردد.

حسین امیرعبداللهیان وزیر خارجه ایران در نشست وزیران خارجه کشورهای همسایه افغانستان که در چین در حال برگزاری است گفت، تشکیل دولت همه شمول در افغانستان یک ضرورت غیر قابل انکار می باشد.

آقای عبداللهیان گفت: «ضرورت تشکیل دولت فراگیر با حضور و مشارکت مؤثر و پایدار همه گروه‌های قومی افغانستان واقعیتی است غیرقابل انکار. انتظار ما این است که هیأت حاکمه سرپرستی افغانستان گام‌های عملی بیشتری را در این راستا بردارد.»

وزیر خارجه ایران تشکیل دولت همه شمول را مهم ترین وعده سیاسی طالبان خواند و گفت که این وعده مهم سیاسی تاکنون تحقق نیافته است.

سفارت ایران در کابل نیز در توییتی به نقل از صحبت های وی نوشته است: «اینجا در تونشی جمع نشده ایم که بجای مردم افغانستان تصمیم بگیریم، بلکه اینجا هستیم که به همه مردم افغانستان کمک کنیم، آینده روشن و شکوفا و سرشار از رفاه داشته باشند. همسایگان باید نقش مهمی در صلح و ثبات افغانستان ایفا کنند. تشکیل دولت فراگیر ضامن ثبات افغانستان است.»

به نقل از رسانه های ایرانی، امیرعبداللهیان همچنین در سخنانش به موضوع حضور و گسترش گروه داعش شاخه خراسان در افغانستان پرداخت و گفت که «توسعه فعالیت های هراس افکنانه داعش در افغانستان جای تردیدی نگذاشته است که نیازمند اقدام جمعی کشورهای منطقه برای مقابله با تروریسم هستیم.»

لازم به ذکر است که سومین نشست وزرای خارجه کشورهای همسایه افغانستان در شهر «تونشی» چین به میزبانی وزیر خارجه این کشور از روز گذشته (چهارشنبه 10 حمل) شروع شده و امروز به پایان می رسد.

مولوی امیرخان متقی سرپرست وزارت خارجه طالبان و نمایندگانی از روسیه و امریکا نیز به چین رفته اند تا علاوه بر اشتراک در این نشست، در نشست تروئیکای توسعه یافته که آن نیز در چین برگزار می گردد شرکت کنند.  

فرستاده بریتانیا در دفتر جینوای سازمان ملل می گوید که دولت فعلی افغانستان عمدتا در انحصار پشتون ها است و شماری از اعضای گروه های اقلیتی بازداشت، شکنجه و یا مجبور به ترک افغانستان می گردند.

«سایمن منلی» نماینده بریتانیا در دفتر جینوای سازمان ملل متحد در عین حال هشدار می دهد که عدم وجود دولت فراگیر باعث بی ثباتی بیشتر در افغانستان می گردد.

وی که در شورای حقوق بشر سازمان ملل سخن می زد گفت که طالبان همچنین متهم به کشتار، بازداشت و یا ناپدید ساختن مقام ها و نیروهای امنیتی دولت پیشین می باشند.

نماینده بریتانیا از امارت اسلامی خواست تا به عفو عمومی خود پایبند باشد.

وی  افزود که جامعه جهانی بر رفتار طالبان نظارت دارد و براساس عملکرد آنان، مورد قضاوت قرار می گیرند و نه حرف هایی که می زنند.

لازم به ذکر است که حدود هفت ماه میشود طالبان مجددا در افغانستان قدرت را به دست گرفته اند، با این وجود تاکنون هیچ کشوری آنان را به رسمیت نشناخته و تشکیل دولتی همه شمول را به عنوان یکی از پیش شرط های اصلی برای رسمیت عنوان کرده اند.

محمد محقق رهبر حزب وحدت اسلامی مردم افغانستان می گوید که در مقطع فعلی به جنگ فکر نمی کند، اما آن را به عنوان آخرین گزینه خود علیه امارت اسلامی طالبان در صورت شکست مذاکرات حفظ می کند.

محمد محقق در حساب فیسبوکش نوشته است که راه حل بحران افغانستان مذاکرات بین الافغانی تحت نظارت سازمان ملل متحد می باشد.

آقای محقق که خود را شورای عالی مقاومت ملی (علیه طالبان) نیز معرفی می کند می گوید که در حال حاضر جنگ و مبارزه علیه طالبان را راه چاره نمی داند، اما آن را به عنوان آخرین گزینه از روی ناچاری برای خود محفوظ می دارد.

وی خطاب به طالبان گفته است که تصاحب قدرت آغاز راه است و برای حفظ آن باید نظامی قابل قبول برای مردم افغانستان و جامعه جهانی تشکیل داد که در آن تامین امنیت و تامین رفاه و معیشت مردم در سایه حضور و مشارکت تمامی کتله های افغانستان به شمول زنان تضمین گردد.

آقای محقق افزوده است اما طالبان که با معامله و زد و بندهای سیاسی با امریکا و اشرف غنی رئیس جمهور پیشین به قدرت رسیده تاکنون و با وجود گذشت حدود هفت ماه نتوانسته است به هیچ یک از معیارهای فوق برای حکومت داری برسد و اعتماد مردم و جامعه جهانی را کسب نماید.

او گفته است مردم هم اینک در خانه های شان زیر سایه حاکمیت طالبان احساس امنیت نمی کنند و به صورت دسته جمعی بخاطر ترس از کشته شدن دست به فرار می زنند.

به گفته ی وی، رفاه اقتصادی مردم نیز به حدی رسیده که برای زنده ماندن مجبور به فروش اعضای بدن و حتی اولادهایشان شده اند.

محمد محقق در پایان مطلبش آورده است که امارت اسلامی طالبان یا تن به مذاکرات بین الافغانی تحت نظارت سازمان ملل متحد برای تشکیل دولتی همه شمول می دهد که در آن رفاه، امنیت و مشارکت همه مردم و زنان تضمین می گردد، و یا به سرنوشت مشابه اشرف غنی دچار می شود.  

شورای امنیت سازمان ملل متحد روز چهارشنبه (11 حوت) با برگزاری نشستی فوق العاده برای بررسی اوضاع افغانستان بر لزوم تشکیل دولتی همه شمول در افغانستان تاکید کردند.  

سخنرانان در این نشست فوق العاده، از امارت اسلامی طالبان خواستند تا ضمن تشکیل دولت همه شمول به حقوق شهروندان افغانستان به ویژه زنان احترام بگذارند.

خانم دیبورا لاینز رئیس دفتر یوناما (ماموریت سازمان ملل متحد در افغانستان) در این نشست همچنین از فعالیت های اداره تحت رهبری اش طی بیش از شش ماه گذشته در افغانستان سخن گفت.

وی گفت که یوناما طی این مدت توانسته به بیش از 20 میلیون شهروند نیازمند افغانستان رسیدگی کند و به آنها کمک رسانی نماید.

وی ضمن قدردانی از کشورهای کمک کننده در این راستا، اما تاکید کرد که کمک چاره راه نیست و باید ساختاری برای خودکفایی اقتصادی در افغانستان ایجاد گردد.

خانم لاینز افزود سازمان ملل طی این مدت تنها توانسته که بحران انسانی را در افغانستان به عقب بیاندازد.

نماینده سازمان ملل در افغانستان همچنین در سخنرانی اش به مسایل دیگر پرداخت و گفت چالش های دیگری به شمول نقض حقوق بشر، برخورد با فعالان، قتل ها و ناپدید شدن ها همچنان در افغانستان وجود دارند.  

گفتنی است با وجود بیش از شش ماه از حاکمیت مجدد امارت اسلامی بر افغانستان تاکنون هیچ کشوری آنها را به رسمیت نشناخته و تشکیل دولت همه شمول به نمایندگی از تمامی جناح ها و اقوام، رعایت حقوق بشر به ویژه حقوق زنان و مبارزه با تروریسم را از جمله پیش شرط های رسمیت برای طالبان عنوان کرده اند.

تشکیل دولت همه شمول از آغاز تسلط دوباره طالبان بر افغانستان همواره به عنوان یکی از پیش شرط های به رسمیت شناختن امارت اسلامی از سوی غرب و امریکا مطرح بوده است.

کشورهای همسایه و منطقه وحتی حامیان اصلی طالبان نیز در این پیش شرط با غرب و امریکا به نظر همسویی کرده اند.

اظهارات تازه توماس وست، نماینده ویژه امریکا در امور صلح افغانستان، اما زاویه تازه ای از تشکیل دولت همه شمول در افغانستان از سوی طالبان را باز می کند.

توماس وست به تازگی در گفت و گویی با طلوع نیوز اظهار داشته است جامعه جهانی، سازمان ملل، امریکا و هیچ کشور دیگری نباید به طالبان فشار کند تا چهره هایی مشخص از جمله مقامات حکومت پیشین را در حکومت شان جابه جا نمایند.

به گفته آقای وست طالبان در مشورت با مردم باید در مورد ساختار سیاسی آینده افغانستان تصمیم بگیرند و برگزاری لویه جرگه در این راستا می تواند راهگشا باشد.  

وی افزود: «آنچه که باید بر آن پافشاری شود، یک روند واقعی معنادار و مشوره سراسری با مردم افغانستان از سراسر این کشور و رأی‌زنی با رهبران زن، رهبران اقوام و مردم محلی است.»

توماس وست تأکید کرد امریکا نسخه مشخصی نزد خود ندارد و باید مشخص شود که ساختار سیاسی آینده افغانستان چگونه خواهد بود.

این مقام امریکایی گفت گفت‌وگوها با طالبان در مواردی چون مبارزه با تروریسم، صادقانه است و بخش دیگری از موضوعات مورد بحث میان دو طرف، روی رعایت حقوق زنان و دختران و توقف بازداشت‌های خودسرانه و مساعدشدن فضای امن برای فعالیت روزنامه‌نگاران تمرکز دارد.

وست خاطرنشان کرد جامعه جهانی منتظر است تا ماه مارچ مکاتب در افغانستان به روی دختران باز شود.

وست در عین حال گفت مذاکرات سازنده ای بین امریکا و اعضای طالبان جریان دارد.

نماینده ویژه امریکا در امور صلح افغانستان به نشست اسلو اشاره کرد و گفت چنین نشست هایی باید در داخل افغانستان برگزار شود.

توماس وست گفت:«فکر می کنم برخی خواسته های کلیدی که آنها(غرب) از طالبان داشتند، همان خواسته ها را افغان ها از طالبان دارند. برپایی تظاهرات مسالمت آمیز، آزادی فعالین زن بازداشت شده، آزادی فعالیت روزنامه نگاران و برخی موارد دیگر. نشست اسلو بسیار سازنده بود.»

این همه در حالی ست که با گذشت بیش از پنج ماه از تسلط دوباره طالبان هنوز در مورد نوع نظامی سیاسی آینده افغانستان تصمیم خاصی صورت نگرفته و امارت اسلامی تنها یک مدل تازه برای اداره افغانستان ارائه کرده است.

 در مدل ارائه شده طالبان یک شورای دوازده نفره باید کشور را اداره کند و ریاست شورا به صورت دوره ایی انتخاب شود. در این مدل سیاسی رئیس جمهور تعریف نشده و امیرالمونین هم جایگاهی ندارد.

با سقوط دولت مورد حمایت امریکا و غرب در افغانستان، دنیا در یک شوک بزرگ فرو رفت و با تسلط دوباره طالبان بر افغانستان پس از بیست سال جنگ علیه امریکا و متحدانش، افغانستان دچار هرج و مرج بزرگی شد. از زمان به قدرت رسیدن دوباره طالبان در ماه آگوست سال گذشته میلادی تاکنون، افغانستان از محور توجه جهانی محو شده است: نه میلیون افغان تقریبا در معرض قحطی قرار گرفته اند و چهارده میلیون دیگر به دلیل خشکسالی و بحران اقتصادی ناشی از قطع کمک های خارجی با گرسنگی محض دست و پنجه نرم می کنند. سازمان جهانی غذا هشدار می دهد یک میلیون کودک در زمستان پیشرو در افغانستان در معرض مرگ قرار دارند.

در ماه دسامبر سال گذشته میلادی، شورای امنیت سازمان ملل قطع نامه ای را تصویب کرد که براساس آن کمک های انسانی از لیست تحریم ها علیه طالبان مستثنی می شد. اما برای حل بحران انسانی و اقتصادی در افغانستان این یک قطعه از پازل به شمار می رود. جامعه جهانی برای جلوگیری از فروپاشی کامل خدمات اساسی و گرسنگی گسترده با یک چالش فوری روبرو شده است.

«شوارای شکنندگی دولت ها» و دیگر رهبران برجسته دنیا از جامعه جهانی می خواهد مردم افغانستان را فراموش نکنند و برای جلوگیری از قحطی قریب الوقوع در افغانستان اقدامات لازم را انجام دهند.

جامعه جهانی در این راستا باید به سه مورد کلیدی زیر توجه داشته باشند:

اول: مردم افغانستان نباید فراموش شوند  

همزمان با فرو رفتن بیشتر افغانستان در بحران های انسانی و اقتصادی، سازمان ملل جدای از اینکه آیا کشورهای عضو طالبان را به رسمیت می شناسند یا نمی شناسند، به مردم افغانستان کمک کند. سازمان ملل به عنوان تنها عامل جهانی باید از مردم افغانستان حمایت کند.

آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل، با حمایت کامل شورای امنیت سازمان ملل، می بایست ماموریت کمک سازمان ملل در افغانستان(یوناما) را تمدید کند و یک فرستاده ویژه به همراه کارمندان نهادهای سازمان ملل به کابل اعزام کند. علاوه بر این گوترش باید به یوناما مسئولیت دهد کانال های ارتباطی روشن و مداوم با رهبری طالبان ایجاد کند تا دیدگاهی هماهنگ نسبت به کمک های انسانی، توسعه و استقرار صلح در افغانستان شکل گیرد.

سازمان ملل و نهادهایش در برخورد با این چالش ها قبلا نیز اقدام کرده اند. از سویی هم اقدامات قوی و هماهنگ سازمان ملل بر دیگر محیط های دشوار به شمول کره شمالی، یمن و سوریه تاثیر روشن داشته است. نهادهای سازمان ملل در افغانستان کارمندان محلی آموزش دیده، باتجربه و فداکاری دارند که بسیاری از آنها در دوره اول امارت اسلامی در دهه 1990 میلادی به طور موفقانه برنامه های تحویل کمک را پیاده کرده اند. همین طور در سال های اخیر این پرسنل باتجربه در مناطق تحت کنترل طالبان نیز موفقانه کار کرده اند.

دوم: دولت همه شمول

تشکیل دولت همه شمول برای استقرار صلح پایدار و ثبات دائمی در افغانستان ضروری ست. تشکیل دولت همه شمول در افغانستان تحت کنترل امارت اسلامی به اندازه قبل از تسلط دوباره طالبان بر افغانستان ضروری ست. جامعه بین المللی نباید پروسه صلح افغانستان را یک امر تمام شده تلقی کند بلکه باید آن را یک پروسه موثر فرض کرده تمام جناج های افغان را برای رسیدن به یک درک مشترک در مورد آینده افغانستان دور هم جمع کند. این ایده که «برنده تمام سیاست را باید در اختیار بگیرد» در افغانستان کاربردی ندارد چون انحصارگرایی تنها آتش درگیری ها را تشدید می کند. مکانیزم های توافق ملی به ویژه یک لویه جرگه به  نحو احسن مدیریت و رهبری شده می تواند توافق بین جوامع مختلف افغان را تسریع کرده اجازه دهد افغانستان به سوی یک دولت تازه مورد نیاز خود حرکت کند.

سوم: نقش کلیدی قدرت های منطقه در صلح افغانستان

همسایگان افغانستان به شمول ایران، پاکستان، چین و هند و قدرت های منطقه به شمول قطر و ترکیه نقش حیاتی در ایجاد صلح و ثبات در افغانستان بازی می کنند. جامعه بین الملل باید این کشورها را به همکاری در برقراری ثبات و امنیت در افغانستان تشویق کند و از تلاش های سازنده بازیگران منطقه ای مانند قطر که یک میانجی مورد اعتماد بین طالبان و دنیای بیرون بوده، حمایت کند.

به هر صورت نباید فراموش کرد که بحران انسانی در افغانستان جدی ست و میلیون ها انسان در زمستان پیشرو در معرض خطر قرار گرفته اند. جامعه جهانی تحت مدیریت قوی سازمان ملل بای در این زمان سخت به افغان ها کمک کند. جهان باید کمک های انسانی خود را در هرجایی از افغانستان که نیاز هست ارسال کند و از آشتی ملی و پروسه های صلح تا هر زمانی که نیاز هست حمایت نماید.

منبع: جاپان تایمز

مترجم: حفیظ الله رجبی

وزارت امور خارجه امریکا اعلام کرد توماس وست، نماینده ویژه این کشور در امور افغانستان، با هیات پانزده نفره طالبان که به نروی سفر کرده اند در مورد تشکیل دولت همه شمول دیدار و گفت و گو می کند.

در اعلامیه روز گذشته وزارت خارجه امریکا آمده است این نشست امروز در اسلو پایتخت ناروی برگزار می شود.

بر اساس اعلامیه تشکیل دولت همه شمول که در آن تمام مردم افغانستان حرف خود را بتوانند بزنند محور اصلی دیدار توماس وست با طالبان را تشکیل می دهد.

مبارزه با تروریزم و نگرانی های امنیتی امریکا از افغانستان از دیگر محورهای این گفت و گو اعلام شده است.

یک مقام وزارت امور خارجه امریکا نیز گفت «حکومت همه شمول، نگرانی های امنیتی، بحران انسانی و اقتصادی کنونی در افغانستان، مبارزه با تروریزم، حقوق بشر و آموزش دختران» از موارد مهمی ست که توماس وست با هیات طالبان مطرح می کند.

از سویی هم امارت اسلامی به نشست اسلو خوشبین است و اعلام کرده است این نشست فضای جنگی به یک فضای صلح آمیز تغییر خواهد داد.  

داکتر عبدالله عبدالله، رئیس پیشین شورای عالی مصالحه ملی، و حامد کرزی، رئیس جمهور پیشین، با نماینده ویژه وزیر امور خارجه قطر دیدار کردند.

داکتر عبدالله عبدالله پس از قرار گرفتن نامش در شورای امارت اسلامی برای اداره افغانستان با نماینده ویژه وزیر امور خارجه قطر دیدار نمود.

طالبان روز گذشته نام عبدالله را در لیست شورای دوازده نفره خود برای اداره افغانستان قرار دادند.

داکتر عبدالله در تویتر خود نوشت با مطلق القحطانی، نماینده ویژه وزیر امور خارجه قطر، در کابل دیدار کرده است.

عبدالله گفت در این دیدار در مورد صلح و ثبات و تشکیل یک دولت همه شمول گفت و گو شده است.

از سویی هم حامد کرزی با نماینده ویژه وزیر امور خارجه قطر در کابل دیدار نمود.

دفتر کرزی در اعلامیه یی گفت کرزی در این دیدار از تلاش های قطر در پیش برد پروسه صلح افغانستان قدردانی کرده است.

این در حالی ست که تشکیل یک دولت همه شمول از شرایط جامعه جهانی و امریکا برای به رسمیت شناختن امارت اسلامی می باشد.

از سویی هم مشخص نیست مدلی که طالبان برای اداره افغانستان ارائه کرده اند تا چه حد می تواند شرایط لازم برای به رسمیت شناخته شدن این گروه را فراهم کند.

این همه در حالی ست که برخی از چهره های بزرگ مخالف طالبان اکنون در خارج از افغانستان به سر می برند و از آمدن به افغانستان ترس دارند. همین طور گفته می شود قرار دادن نام احمد مسعود، فرمانده جبهه مقاومت ملی در پنجشیر، در لیست این شورا با اما و اگر روبرو ست.

انعام الله سمنگانی معاون سخنگوی طالبان در صفحه توئیترش امروز (پنجشنبه 16 جدی) در مطلبی به کنایه و با عنوان «انتخابات و همه شمول» نوشته است: «6 ماه کمپاین می شد، یک میلیارد دالر در آن خرج می شد، نامزدان یکدیگر را فاسد می گفتند و تنش های قومی به اوج می رسید.»

وی افزوده: «150 میلیون دالر در برگزاری انتخابات صرف می شد و پس از چند ماه هم نتیجه اعلان می شد؛ اما سرانجام جان کری می آمد و یک دولت همه شمول تشکیل می داد.»

بخشی از صحبت های آقای سمنگانی به احتمال زیاد به انتخابات ریاست جمهوری سال 1398 اشاره دارد که برای برگزاری آن 149 میلیون دالر بودجه در نظر گرفته شده بود.

در این انتخابات علیرغم اشتراک بسیار کم شهروندان، هر دو کاندیدا (اشرف غنی احمدزی و عبدالله عبدالله) خود را برنده انتخابات اعلام می کردند و همزمان با آنکه اشرف غنی مراسم تحلیف خود را در ارگ برگزار می کرد، داکتر عبدالله نیز با اعلام تشکیل «دولت همه شمول» مراسم تحلیفی موازی در قصر سپیدار برگزار کرد.  

لازم به ذکر است که با وجود گذشت حدود پنج ماه از عمر دوباره حکومت طالبان در افغانستان، تاکنون هیچ کشوری امارت اسلامی را به رسمیت نشناخته است و تقریبا تمامی کشورها ایجاد دولت همه شمول را یکی از پیش شرط های رسمیت اعلام کرده اند.

با گذشت نزدیک به چهار ماه از تسلط دوباره طالبان بر افغانستان و تلاش مضاعف امارت اسلامی و حتی لابی گری برخی کشورهای حامی طالبان هنوز هیچ کشوری حکومت طالبان را به رسمیت نشناخته و فشارهای اقتصادی و تحریم ها از سوی امریکا و متحدانش بر این گروه برای عمل به وعده هایی که سپرده اند همچنان ادامه دارد.

یکی از پیش شرط های مهم کشورهای همسایه، منطقه، جامعه جهانی و امریکا برای به رسمیت شناختن حکومت طالبان، تشکیل یک دولت همه شمول می باشد.

استاد شیخ موسی رضایی از چهره های سرشناس پیشین جهادی در غرب کشور در گفت و گو با خبرگزاری رها در تعریف حکومت همه شمول می گوید حکومت فراگیر به معنای تقسیم قدرت از رأس هرم تا سطوح پایین تر قدرت می باشد.

وی می افزاید حکومت همه شمول زمانی مصداق واقعی پیدا می کند که از مجموعه های سیاسی و قومی قدرتمند که از چهار قوم بزرگ افغانستان نمایندگی می کنند در بدنه اصلی دولت عبوری یا موقت حضور داشته باشند و قدرت بر اساس فی صدی نفوس اقوام مختلف افغانستان تقسیم شود.

طالبان در شرایط فعلی تن به تشکیل دولت همه شمول نمی دهند

تشکیل دولت فراگیر موضوعی است که حتی در زمان پیگیری مذاکرات صلح در دوحه قطر بین هیات مذاکره کننده دولت پیشین و نمایندگان طالبان از سوی این گروه مطرح می شد و هنوز هم این گروه بر آن تاکید می کند.

شیخ موسی رضایی اما در این مورد می گوید طالبان در شرایط فعلی تن به تشکیل دولت فراگیر نمی دهند.

رئیس پیشین شورای علمای شیعه هرات می گوید طالبان برخی چهره های بی آزار که مطمئن هستند برای آنها مشکلی ایجاد نمی کند را در پست های پایین منصوب کرده اند تا نشان دهند در پی تشکیل دولت همه شمول می باشند.

وی می افزاید در شرایط فعلی طالبان این مساله را نمی پذیرند و تشکیل دولت همه شمول عملی نیست.

تشکیل دولت همه شمول به معنای ایجاد برخی تغییرات و توازن قدرت بین طالبان و مجموعه های مخالف طالبان می باشد و در شرایط فعلی که طالبان قدرت مطلق را در دست دارند و بر کل افغانستان مسلط هستند تصور فراهم سازی زمینه تشکیل دولت همه شمول از سوی این گروه بعید به نظر می رسد.

موسس دانشگاه خواجه عبدالله انصاری می افزاید طالبان در حال حاضر تلاش می کنند افراد و چهره هایی را از داخل مجموعه های قومی در داخل کشور پیدا کنند و در پست های پایین منصوب نمایند تا این طور وانمود کنند دولت همه شمول تشکیل داده اند و کشورهای همسایه، منطقه و جهان را متقاعد کنند آنها را به رسمیت بشناسند.

شیخ موسی رضایی ادامه می دهد طالبان در تشکیل دولت همه شمول حاضر نیستند طبق دیدگاه و نظر کشورهای همسایه، منطقه و جهان عمل کنند.

طالبان می دانند عمل براساس خواسته های بیرونی به معنای پذیرش نیروهای سازمان ملل به عنوان میانجی و ناظر بر آتش بس و تن دادن به مذاکره برای تشکیل دولت فراگیر می باشد، پس زمینه چنین امری را فراهم نمی کنند.

تداوم فشارها بر طالبان برای تشکیل دولت همه شمول

شیخ موسی رضایی در بخش دیگری از اظهاراتش می گوید در صورتیکه طالبان همچنان از پذیرش خواسته های جامعه جهانی، کشورهای همسایه و منطقه و حتی حامیان خود در تشکیل دولت همه شمول امتناع کنند، فشارهای اقتصادی بر طالبان افزایش خواهد یافت.

وی تاکید می کند با تداوم لج بازی های طالبان امکان مداخله کشورهای خارجی برای فراهم ساختن زمینه تشکیل یک دولت فراگیر در افغانستان وجود دارد.

کشورهای همسایه، منطقه و جهان در یک موضع مشترک فشارها بر طالبان برای فراهم ساختن زمینه تشکیل یک دولت موقت را ادامه خواهند داد.

یک جنگ دیگر

رئیس پیشین شورای علمای شیعه هرات در ادامه خاطرنشان می سازد در صورت عدم ایجاد تغییرات و توازن قدرت از سوی طالبان و به دنبال آن فراهم شدن زمینه تشکیل دولت موقت، امکان مداخله کشورهای خارجی وجود دارد که در این صورت یک جنگ دیگر در خواهد گرفت.

استاد رضایی تاکید می کند در صورت عدم تمکین خواسته های جامعه بین المللی، کشورهای همسایه و منطقه از سوی طالبان امکان دخالت خارجی برای فراهم سازی زمینه تشکیل یک دولت فراگیر در افغانستان وجود دارد.

وی می افزاید اگر فاصله دیدگاه بین طالبان و جامعه بین الملل و امریکا در مورد تشکیل دولت همه شمول برطرف نشود، امکان دارد کشورهای خارجی با مداخله نظامی چنین زمینه ای را فراهم سازند تا در دولت موقت احتمالی حضور قدرتمند تمام مجموعه های سیاسی و اقوام افغانستان فراهم گردد و افغانستان براساس قانون اساسی موجود یا از طریق تدوین یک قانون اساسی جدید به سوی انتخابات پیش رود و صلح وثبات در کشور برقرار شود.

موسس دانشگاه خواجه عبدالله انصاری تاکید می کند حتی کشورهای حامی طالبان هم تاکنون جرأت نکرده اند این گروه را به رسمیت بشناسند و منتظر اقدام جامعه جهانی و کشورهای منطقه در این زمینه می باشند.

شیخ موسی رضایی در پایان می افزاید اگر طالبان به ایجاد برخی تغییرات و توازن قدرت که لازمه تشکیل یک دولت همه شمول است تمایلی از خود نشان ندهند، امکان مداخله نظامی خارجی برای فراهم کردن چنین زمینه ای وجود دارد.

بهادر امینیان سفیر ایران در کابل می گوید که دولت فعلی طالبان «همه شمول» نیست و تهران دولت این گونه را به رسمیت نخواهد شناخت.

بهادر امینیان سفیر ایران در کابل در صحبت با طلوع نیوز گفته است که دولت فعلی طالبان «دولت همه شمول» نیست و تهران نمی تواند این دولت را به رسمیت بشناسد.

آقای امینیان اما تاکید کرده است که اگر امارت اسلامی تغییری در ساختار حکومتی اش ایجاد کند، تهران دیگر کشورها را ترغیب خواهد کرد که آنها را به رسمیت بشناسند.

وی افزود که اما امارت اسلامی توصیه های کشورهای بیرونی را «مداخله» در امور داخلی خود می پندارد.

سفیر ایران علاوه کرد که اگر یک گروه «تک قومیتی» وارد افغانستان شود و هیچ یک از اقوام دیگر را در حکومت شریک نسازد، همگان به شمول ایران آن را قبول نخواهد داشت؛ «ما از سر خیرخواهی به حاکمان طالبان می گوییم که یک دولت فراگیر تشکیل بدهند.»

بهادر امینیان تصریح کرد که اگر حکومت تازه در افغانستان از سوی ایران به رسمیت شناخته شود، چین و روسیه و کشورهای آسیای مرکزی و برخی از کشورهای عربی نیز به طالبان رسمیت خواهند داد.

وی در همین حال هشدار نیز داده است که ادامه چالش های اقتصادی افغانستان سبب گسترش فعالیت های تروریستی بویژه برای گروه داعش خواهد شد و نتیجه اش مهاجرت گسترده مردم خواهد بود.

انعام الله سمنگانی، معاون سخنگوی امارت اسلامی طالبان در واکنش به این گفته های بهادر امینیان به طلوع‌ نیوز گفت: «آیا دولت و یا کابینه ایران به تعریفی که دیگران از فراگیر دارند، یک دولت و یا کابینه فراگیر است؟ هر کشور به اساس منافع ملی خود از دولت فراگیر تعریف می‌کند.»

لازم به ذکر است که با گذشت بیش از چهار ماه از عمر حکومت موقت طالبان تاکنون هیچ کشوری آن را به رسمیت نشناخته است و تشکیل دولت همه شمول و احترام به حقوق بشر بویژه حقوق زنان را از پیش شرط های رسمیت عنوان کرده اند.   

انحصار قدرت در افغانستان توسط «امارت اسلامی» طالبان با وجود گذشت بیش از چهار ماه از حضور دوباره آنها سبب شده تا هیچ کشوری آنها را به رسمیت نشناسد؛ اما ظاهرا این عدم مشروعیت بیش از آنکه اهرم فشاری علیه طالبان باشد، گرده مردم افغانستان را فشار می دهد.

از روزی که دولت جمهوریت با فرار اشرف غنی رسما سقوط کرد، امارت اسلامی طالبان قدرت را در افغانستان بدست گرفته است و علیرغم درخواست های مکرر خودش برای رسمیت، و از طرف دیگر علیرغم اعلام های پی هم تمامی کشورهای جهان مبنی بر تشکیل دولتی فراگیر به عنوان پیش شرطی برای رسمیت، امارت تاکنون از این کار خودداری کرده است.

امارت اسلامی همواره با بارز کردن نام هایی مانند عبدالسلام حنفی از قومیت ازبک، قاری فصیح الدین فطرت (رئیس ارتش طالبان) از قوم تاجیک، و یا چند نام دیگر از اقوام دیگر مدعی است که امارت اسلامی نمایندگی از همه اقوام افغانستان می کند و بدین معنا که دولت شان همه شمول است.

اما ظاهرا سران امارت اسلامی یا این موضوع را فراموش کرده اند و یا خود را به فراموشی می زنند که وقتی جامعه جهانی و مردم افغانستان سخن از «دولت همه شمول» می زنند، منظور این است که «کلیت ساختار نظام» باید با خواست «تمام مردم افغانستان» تعیین گردد، و نه این که ساختار همین ساختار تحمیلی «امارت» باشد و تنها برخی چهره ها که مورد «تایید» سران امارت قرار می گیرند بتوانند در بدنه دولت شامل شوند.

اگر امارت اسلامی به دنبال تحمیل نظام «امارت» بر مردم است، این بدان معناست که امارت اسلامی طی 20 سال گذشته با نظام قبلی و یا نیروهای خارجی در جنگ نبوده است، بلکه به دنبال قدرت بوده و با مردم افغانستان در جنگ بوده است. بهتر است که اگر حتی طالبان مدعی هستند که اکثریت مردم افغانستان نظام «امارتی» را می پذیرند، باز هم برای کسب مشروعیت، آن را به همه پرسی مستقل و آزاد با نظارت سازمان های بی طرف بین المللی مانند سازمان ملل متحدد و یا دیگر سازمان های حقوق بشری بسپارد.

اگر با طی کردن این پروسه، اکثریت مردم افغانستان به نظام «امارت» با همین ساختار فعلی آن رای مثبت دادند، آنگاه دیگر کسی به شمول مردم افغانستان و جامعه جهانی بهانه ای برای اعطای مشروعیت ندارند و طالبان می توانند از قدرتی که یا با زور سلاح و یا با سیاست با چاشنی غفلت و خیانت از سوی رهبران و سیاسیون نظام پیشین به دست آورده اند، لذت ببرند.

اما در جایگاه فعلی، آنها هیچ مشروعیتی ندارند.

اینکه مردم افغانستان این روزها صدای اعتراض خود را بلند بالا نمی کنند، بدان معنا نیست که امارت را می پذیرند؛ بلکه عوامل مختلف دیگری صدای اعتراضات را خاموش کرده است. برخی از این عوامل، فقر و بیکاری گسترده، نا آگاهی و کم آگاهی نسبت به مسایل سیاسی و چگونگی تشکیل دولتی همه شمول و همچنین درمانده شدن از بازگشت روزهای ناامنی و جنگ های خانمان سوز می باشند.

دولت همه شمول آن نیست که داکتر عبداللطیف نظری از قومیت هزاره، عبدالسلام حنفی از قومیت ازبک و یا چند شخصیت دیگر از اقوام مختلف افغانستان در بدنه نظام «امارت اسلامی» که با زور نظامی بر افغانستان مسلط شده اند، حاضر باشند. بلکه بالعکس، مردم تجربه خوبی دست کم طی دو دهه گذشته از حضور چهار تیکه دار قومی در راس و بدنه دولت به عنوان نماینده شان نداشته اند و ترجیح می دهند که کار به دست کاربلد باشد تا صرف یک نماینده قومی.

اما درباره ساختار کلی نظام باید تک تک مردم افغانستان تصمیم بگیرند و آن را انتخاب کنند؛ تحمیل نظام با گماردن یکی دو چهره از هر قوم در بدنه یک ساختار «نظام تحمیلی» کار ساز و دوام آور نیست و هیچ گاه مشروعیت نخواهد آورد.

مرتضی صمیمی