سفارت ایران در قطر تصویری از دیدار اعضای ارشد دفتر سیاسی طالبان و اعضای هیأت مذاکره‌کنندۀ این گروه با حمیدرضا دهقانی، سفیر جدید ایران در قطر را نشر کرده و نوشته است که اعضای دفتر سیاسی طالبان گماشته شدن سفیر جدید این کشور در قطر را «خیرمقدم» گفته‌اند. سفارت ایران در قطر همچنان نوشته است که طالبان ترور محسن فخری‌زاده، دانش‌مند هسته‌یی ایران را محکوم کرده و این ضایعه را برای شهروندان ایران تسلیت گفته‌اند.

ایران رویکرد چند وجهی، پیچیده و محتاطانه نسبت به طالبان دارد و دیدار اعضای طالبان با سفیر این کشور در قطر بیان‌گر رابطۀ پیچیدۀ این گروه با ایران است. اما پرسش اساسی این است که ایران از طالبان چه می‌خواهد؟ و چه گونه این دشمنان دیروز به دوستان امروزی بدل شده‌اند؟

طالبان هنگامی که قلمرو افغانستان را فراچنگ گرفتند، اعضای نماینده‌گی سفارت ایران در مزارشریف را به صورت بی‌رحمانه به رگبار بستند و حتا نزدیک بود ایران به افغانستان حملۀ نظامی کند. هرچند گفته می‌شود که این کشتار توسط طالبان پاکستانی صورت گرفته است، اما دیپلمات‌های ایرانی در قلمرو افغانستان سلاخی شده بودند؛ قلمروی که طالبان بر آن فرمان می‌راندند. از سوی دیگر، آزار و اذیت شیعیان افغانستان توسط طالبان بر عمق اختلاف‌های طالبان و ایران افزوده بود و در مدت سطلۀ طالبان بر افغانستان رابطۀ ایران و طالبان محدود بود. از سوی دیگر، ایران از جبهۀ ‌شمال حمایت می‌کرد تا بساط این گروه خشونت‌گستر را بردارند. بعدها هنگامی که امریکا رژیم طالبان را در افغانستان سقوط داد و بالای این کشور حملۀ نظامی کرد، ایران نیز با امریکایی‌ها کمک کرد.

رابطۀ ایران و طالبان اما زمانی از سر گرفته شد که تنش میان ایران و امریکا در منطقه افزایش یافت و ایران نیز متوسل به سیاستی شد که امریکایی‌ها چند دهۀ پیش برای زمین‌گیر کردن روس‌ها اتخاذ کرده بودند. از سوی دیگر، اوج‌گیری داعش در منطقه و رسیدن پای این گروه سیاه‌پرچم به افغانستان، ایران را واداشته است که با طالبان رابطۀ خود را مستحکم بسازد و بعدها فرماند‌هان و رهبران این گروه از ایران بازدید کردند و با فرماند‌هان سپاه پاسداران ایران نیز گفت‌وگوها را آغاز کردند. ایران با نزدیک شدن به طالبان چندین هدف اساسی را دنبال می‌کند. مقام‌های ایرانی این را به خوبی درک می‌کنند که طالبان به عنوان یک گروه جنگی در آیندۀ افغانستان نقش خواهند داشت و در حال حاضر نیز دست‌کم بخشی از خاک افغانستان را در سلطۀ دارند.

در نخست عمده‌ترین خواست ایران از طالبان زمین‌گیر کردن امریکایی‌ها و بیرون راندن نظامیان ایالات متحدۀ امریکا از افغانستان است. در سطح سیاست بین‌الملل ایران با حمایت سیاسی و نظامی از گروه طالبان، درنظر دارد که پای امریکایی‌ها را از باتلاق افغانستان بیرون بکشد. درست همان سیاستی که امریکایی‌ها چند دهۀ پیش با حمایت از اسلام‌گرایان ضد شوروی سابق توانست جماهیر شوروی را متقاعد به عقب‌نشینی بسازد و رژیم وابسته به این کشور را سقوط دهد. از یک‌سو ایران از سلطۀ دوبارۀ طالبان هراس دارد و از سوی دیگر با حمایت از این گروه درنظر دارد که امریکایی‌ها را با شکست در خاک افغانستان تحقیر کند. این دقیقاً همان رویکرد جنگ سرد نسبت به درگیری‌های خاور میانه است.

در سطح داخلی، ایران دو هدف عمده‌یی از برقراری و استحکام رابطۀ دوستانه با طالبان دارد. نخست ایران برای حفاظت از مرزهایش از خطر نفوذ داعش با طالبان رابطه برقرار کرده است و می‌خواهد با استفاده از طالبان در برابر این گروه در افغانستان مبارزه کند. از همین‌رو، رسانه‌های امریکایی گزارش داده‌اند که ایران به طالبان کمک‌های نظامی فراهم می‌سازد. این کمک‌ها از یک‌سو برای مبارزه با داعش است و از سوی دیگر به منظور افزایش فشار نظامی بر امریکا و برچیدن حضور نظامیان ایالات متحده صورت می‌گیرد. دو سال پیش، والی فراه گفته بود که ایران به طالبان جنگ‌افزار کمک می‌کند و شماری از اعضای سپاه پاسداران به طالبان آموزش‌های نظامی می‌دهند.

دوم، ایران با درک این ‌که طالبان در آیندۀ سیاسی افغانستان نقش خواهند داشت و یکی از جناح‌های سیاسی می‌باشند، برای حفظ منافع ملی و حمایت از شیعیان افغانستان تلاش می‌ورزد که رابطۀ خود را با طالبان مستحکم بسازد. با این وجود، ایران درنظر دارد که از طالبان استفادۀ ابزاری کند و نفوذ خود را در منطقه و افغانستان گسترش دهد. گسترش نفوذ ایران در منطقه ویران‌گر و خطرآفرین است و ممکن است باعث گسترش خشونت‌ها و تنش‌های مذهبی در افغانستان شود. از این لحاظ، طالبان باید بدانند که نزدیکی بسیار با ایران می‌تواند نه ‌تنها از دامنۀ ناامنی چیزی بکاهد؛ بلکه می‌تواند زمینه‌های خشونت را بیشتر از پیش فراهم بسازد و تنش‌ها را در کشور افزایش دهد. با توجه به آموزه‌های تاریخی و خرد جمعی، متحد شدن دشمنان قدیمی برای مقابله با یک دشمن قدرت‌مند در درازمدت می‌تواند شکننده و محکوم به فروپاشی باشد.

منبع: خبرگزاری نشانه

 نشست گروه‌های تماس هیأت مذاکره‌کننده دولت و طالبان عصر روز یک‌شنبه، سی‌ام سنبله، در دوحه برگزار شد.

نادر نادری، سخنگوی هیأت مذاکره‌کننده دولت در توییتی نوشت در این نشست کاری که چند ساعت دوام کرد، روی کارشیوه مذاکرات صلح افغانستان بحث شد.

به گفته او، پیش‌رفت‌هایی در زمینه حل «موارد اختلافی» به دست آمده است و به زودی کارشیوه مذاکرات صلح نهایی می‌شود.

محمدنعیم وردک، سخنگوی دفتر سیاسی طالبان در قطر نیز در توییتی نوشت مذاکرات ساعت ۴:۳۰ روز یک‌شنبه به وقت قطر برگزار و روی اصول کاری نشست‌های آینده بحث شد.

او ابراز امیدواری کرد در مورد «نکات باقی‌مانده تفاهم مشترک» به دست آید و نشست‌های بعدی آغاز شود.

مذاکرات بین‌الافغانی روز شنبه، بیست‌ودوم سنبله آغاز شد.

دو طرف با وجود گذشت بیش از یک هفته از آغاز مذاکرات درباره کارشیوه پیش‌برد مذاکرات توافق نکرده‌اند.

سخنگوی دفتر سیاسی طالبان در قطر از دیدار ملا عبدالغنی برادر معاون سیاسی و عبدالحکیم حقانی رییس جدید هیأت مذاکراتی این گروه با زلمی خلیل‌زاد، نماینده ویژه امریکا در امور صلح افغانستان و وزیر امور خارجه قطر خبر داده است.

محمدنعیم وردک، سخنگوی جدید دفتر سیاسی طالبان در قطر روز سه‌شنبه، هجدهم سنبله، در رشته توییت‌هایی نوشت این دیدار روز دوشنبه انجام شده است.

به گفته او، در این دیدار محمد بن عبدالرحمان آل‌ثانی، معاون نخست‌وزیر و وزیر امور خارجه قطر نیز حضور داشته است.

نعیم وردک افزود در این دیدار دو طرف درباره نهایی‌سازی هرچه زودتر روند رهایی زندانیان و مسایل مربوط به شروع مذاکرات بین‌الافغانی گفت‌وگو کرده‌اند.

زلمی خلیل‌زاد، نماینده ویژه امریکا در امور صلح افغانستان چهارم سپتامبر به قطر سفر کرد.

هدف سفر وی تسهیل آغاز مذاکرات بین‌الافغانی خوانده شد که در توافق‌نامه صلح دوحه نیز تصریح یافته است.

با این حال اما زمان دقیق آغاز مذاکرات بین‌الافغانی تاهنوز مشخص نشده است.

دولت پیش‌تر اعلام کرده بود که روند رهایی زندانیان طالبان تکمیل شده است.

طالبان اما در تازه‌ترین موقف‌گیری‌شان گفته‌اند که روند رهایی زندانیان گروه تاکنون نهایی نشده است و پس از تکمیل روند رهایی زندانیان‌شان، به میز مذاکره حاضر می‌شوند.

دفتر سیاسی طالبان در جوزای سال 1392 در شهر دوحه، پایتخت قطر گشوده شد. کرزی به عنوان رئیس جمهور افغانستان با این که علاقه داشت این دفتر در خاک افغانستان گشایش یابد، زیر فشار ایالات متحده گشایش دفتر سیاسی دوحه را پذیرفت.

اضطرابی که اکنون به دلیل فقدان حکومت افغانستان در روند گفت‌وگوهای صلح بر محمداشرف غنی رئیس جمهور مستولی شده، در آن هنگام بر حامد کرزی چیره شده بود. هنگامی که دفتر قطر گشوده شد، پرچم سفید رنگ طالبان برفراز آن در اهتزاز درآمد؛ آن‌چه حکومت افغانستان، آن را مشروعیت‌دادن به طالبان تعبیر کرد. کرزی نگران بود که قضیۀ افغانستان در غیاب حکومت او فیصله شود و پرچم امارت اسلامی بر فراز دفتر قطر را نشانۀ شومی می‌دانست. به این دلیل او اعلام کرد که جان کری، وزیر پیشین وزارت خارجۀ ایالات متحدۀ آمریکا برای او وعده سپرده است که پرچم را از فراز دفتر سیاسی طالبان حذف می‌کند.

از سوی دیگر، ادارۀ بارک اوباما رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا اعلام کرده بود که نیروهای آمریکایی پس از سال 2014 از افغانستان بیرون می‌شوند، آن‌چه که هیچ‌گاه رخ نداد. استفاده از دفتر قطر برای کسب مشروعیت توسط طالبان یکی دیگر از نگرانی‌های جدی کرزی بود. دفتر سیاسی طالبان در قطر فراز و فرودهایی را تا این مدت تجربه کرده است و همواره محل نزاع در زمین سیاست افغانستان بوده است، در این گزارش اطلاعاتی به دست‌ آمده که پیش از این به آن کمتر پرداخته شده است.

از طالبان دفتر قطر چه می‌دانیم؟

ملامحمد عمر، رهبر و بنیان‌گذار طالبان در فرجامین روزهای خود، سیدطیب آغا را به عنوان نمایندۀ خود به کشورهای عربی اعزام می‌کرد. به همین دلیل هنگام گشایش دفتر قطر، سیدطیب آغا در رأس قرار گرفت. اعضای کلیدی دیگر این دفتر از جمله ملافاضل، خیرالله خیرخواه، نورالله نوری، نبی عمری و عبدالحق وثیق پس از آزادی از گوانتانامو با سیدطیب آغا ملحق شدند.

گروه دیگری نیز به خواست هیأت رهبری طالبان و تفاهم پاکستان برای تنظیم و پیش‌برد امور به قطر فرستاده شدند که از جمله مهم‌ترین آنان می‌توان به مولوی عبدالسلام حنفی، قاری دین محمد، مولوی ضیاالرحمان مدنی و شیرمحمدعباس استانکزی اشاره کرد. گروهی از افراد طالبان هم بین قطر، کشورهای عربی و پاکستان در رفت‌وآمدند که از آن جمله می‌توان از امیر خان متقی یاد کرد.

منابع به سلام‌وطندار می‌گویند، ضیاالرحمان مدنی از عربستان سعودی و شیرمحمدعباس استانکزی از پشاور پاکستان به دفتر قطر پیوسته‌اند و با اعزام این دو، شمار خانواده‌های طالبان در دفتر سیاسی این گروه در قطر به بیش از 30 خانواده رسیده است.

دفتر قطر برای طالبان به عنوان پایگاه روابط عمومی است که در آن کمیته‌های مختلف مشغول فعالیت به نفع طالبان‌اند. از کمیتۀ ویژۀ طالبان برای سازمان ملل گرفته تا کمیتۀ ‌مالی، کمیتۀ روابط با کشورهای اروپایی و کمیته‌های دیگر در دفتر قطر مستقرند؛ منابع در این زمینه به سلام‌وطندار می‌گویند، سوای افراد طالبان، چند متخصص و مشاور پاکستانی نیز در این دفتر سکونت دارند.

دفتر سیاسی طالبان در قطر به گونۀ منظم و سازمان‌یافته با کشورهای مختلف در ارتباط است. وحید مژده، یکی از اعضای پیشین طالبان که سال 2015 از دفتر طالبان در قطر دیدار کرده است، آن را «دولت در سایه» توصیف می‌کند.

مژده می‌گوید، شمار اعضای قطر افزایش یافته و شماری همانند عبدالله منصور و ملابرادر که در میان طالبان نفوذ دارند، تازه به جمع پیوسته‌اند. به گفتۀ مژده، طالبان برای انسجام بهتر در گفت‌وگوها و به دلیل اشتراک نظامیان آمریکایی در هیأت گفت‌وگوکنندۀ آمریکا، نظامیانی چون مولوی فضل‌محمد مظلوم، مشاور نظامی جلال‌الدین حقانی را نیز به قطر فرستاده‌اند.

منابع اطلاعاتی به سلام‌وطندار می‌گویند که شکاف میان گفت‌گوکننده‌گان قطر که بیشتر آنان در جریان 18 سال جنگ اخیر، در جبهه حضور نداشتند، مشهود است و به دلیل ناسازگاری بین گروه سیاسی و نظامی، تزلزل در امارت اسلامی رخنه کرده است.

اما منابع نزدیک به طالبان می‌گویند که تشکیلات آنان مستحکم و ایدئولوژیک است، به همین دلیل هر دستوری از رأس تا قاعده عملی می‌شود. به گفتۀ آنان، دفتر قطر برای برپایی حکومت اسلامی و خروج نیروهای خارجی مشغول مبارزات سیاسی و گردآوری کمک‌های مالی است.

گذرنامۀ طالبان

منابع در حکومت افغانستان به سلام‌وطندار می‌گویند که در زمان حکومت حامد کرزی، تسهیلات سفر برای نماینده‌گان طالبان در قطر فراهم شده بود و شماری از آنان گذرنامۀ افغانستان را با خود داشتند. به گفتۀ منابع، حکومت کرزی به آرزوی ترغیب طالبان برای آغاز گفت‌وگوهای صلح با حکومت افغانستان از طریق شورای عالی صلح به اعضای دفتر سیاسی طالبان در قطر گذرنامه توزیع کرده بود.

وحید مژده می‌گوید که او از نزدیک گذرنامۀ شماری از اعضای طالبان را دیده است. به گفتۀ مژده، اعضای قطر در سال 2015، گذرنامۀ قلمی با اسامی مستعار در اختیار داشته‌اند. آقای مژده می‌گوید که طالبان با استفاده از فساد اداری و فرسوده‌گی نظام افغانستان گذرنامه به دست آورده‌اند و اکنون نیز اعضای دفتر قطر گذرنامۀ افغانستان را با خود می‌گردانند.

اکبر آغاجان، عضو پیشین گروه طالبان نیز روایت مشابهی دارد. آغاجان می‌گوید که طالبان شهروندان افغانستان‌اند و حق دارند گذرنامۀ افغانستان را داشته باشند. به باور او، حکومت افغانستان این روند را تسهیل کرده و ممانعتی وجود ندارد. اکبر آغاجان معتقد است که توزیع گذرنامه برای نماینده‌گان طالبان از زمان کرزی آغاز شد و در زمان حکومت وحدت ملی نیز ادامه یافت. این عضو پیشین طالبان مدعی است که برای اعضای دفتر قطر از سفارت افغانستان در دوحه گذرنامه توزیع می‌شود.

یک منبع از وزارت خارجۀ افغانستان که نمی‌خواهد هویتش فاش شود تأیید می‌کند که توزیع گذرنامه برای نماینده‌گان طالبان از زمان کرزی آغاز شد، «اما افرادی از طالبان که اخیراً به دفتر قطر ملحق شده‌اند، محتملاً گذرنامه‌های خود را با سفارش سفرا از سفارت‌خانه‌های افغانستان در کشورهای عربی به دست آورده‌اند.»

جاوید کوهستانی، آگاه نظامی به این نظر است که بسیاری از اعضای دفتر قطر افزون بر این که گذرنامۀ افغانستانی دارند، گذرنامه‌های پاکستانی نیز دارند. اما یک منبع امنیتی دیگر می‌گوید که تمام اعضای طالبان در قطر گذرنامۀ پاکستانی دارند.

هزینۀ دفتر قطر

بر اساس اطلاعاتی که سلام‌وطندار از یک منبع به دست آورده، اعضای بلندپایۀ دفتر قطر هر کدام در کشورهای عربی مشغول تجارت‌‌اند و شرکت‌های آنان به نام‌های فرزندان و اعضای خانوادۀ‌شان فعال است.

بر علاوه، بخش عظیمی از هزینۀ بودوباش نماینده‌گان طالبان از خزانۀ پاکستان تمویل می‌شود و تسهیلاتی را نیز دفتر قطر در این زمینه فراهم کرده است.

جاوید کوهستان می‌گوید که آغاز گفت‌وگوهای صلح از جانب ایالات متحدۀ آمریکا، بار دیگر گروه طالبان را در محراق توجه قرار داده است. به گفتۀ کوهستانی، طالبان پیش از آغاز گفت‌وگوهای صلح از نظر مالی در شرایط نامساعدی قرار داشتند، اما آغاز گفت‌وگوها بار دیگر سیلی از کمک‌های مالی شیوخ عرب و دستگاه‌های استخباراتی منطقه را متوجه خزانۀ طالبان کرد.

به گفتۀ او، اکنون طالبان از نظر مالی در جایگاه مساعدی قرار دارند. وحید مژده اما می‌گوید که طالبان به دلیل 18 سال نبرد سرسختانه و دفاع از داعیۀ دینی، مورد حمایت جهان اسلام قرار دارند و هزینۀ اعضای دفتر سیاسی طالبان از سوی کشور قطر فراهم می‌شود و سفرهای گروه سیاسی طالبان از طریق هواپیماهای قطری انجام می‌شود. روایت آقای مژده با اکبر آغاجان در این زمینه مشابه است.

اما یک منبع امنیتی دیگر می‌گوید که سفر اعضای طالبان از پاکستان به قطر بیشتر از طریق هواپیماهای نظامی و تجارتی انجام می‌شود و بیشتر از قطر، پاکستان در تأمین هزینۀ دفتر دوحه نقش دارد.

روشن نیست که گفت‌گوها میان نماینده‌گان طالبان و نماینده‌گان ایالات متحده در قطر نتیجه خواهد داد یا خیر، اما اطلاعات نشان می‌دهد که طالبان تا این‌جای کار سود فراوانی از این بازی به دست آورده‌اند و بر خلاف، حکومت افغانستان کاملاً از میدان بازی بیرون پرت شده است.

چینا دایلی در گزارشی نوشت؛ وزارت امور خارجه چین در پاسخ به گزارش های منتشر شده اخیر در پیوند به دیدار شماری از مقامات ارشد شورشیان طالبان از این کشور گفته است، چین به دنبال آن است که مذاکرات صلح میان دولت افغانستان و شورشیان طالبان هر چه زودتر برگزار شود تا صلح و ثبات در افغانستان و منطقه برقرار شود.

بیانیه وزارت امور خارجه چین با حالتی از ابهام دیدار مقامات طالبان را رد نمی کند و اما تایید هم نمی کند، تنها این بیانیه می افزاید که چین با تمامی طرف های مرتبط با مسایل افغانستان در رابطه است.

بیانیه علاوه می کند چین به ایفای نقش مثبت و سازنده اش ادامه می دهد، و همیشه از پروسه صلح افغانستان که توسط خود افغان ها اداره شود حمایت کرده است.

لازم به ذکر است که چند روز پیش گزارش هایی منتشر شد، مبنی بر اینکه شماری از مقامات ارشد طالبان به شمول شیرعباس استانکزی رئیس دفتر سیاسی طالبان در قطر به چین سفر کرده اند تا در دیداری با مقامات امنیتی این کشور، در خصوص مسایل افغانستان گفتگوهایی داشته باشند.

همچنین گفتنی است که چین یکی از چهار عضو گروه همکاری های چهارجانبه برای صلح افغانستان است که به پیشنهاد افغانستان و پاکستان و با عضویت افغانستان، پاکستان، چین و ایالات متحده آمریکا تشکیل شد تا نقشه راهی برای از سرگیری مذاکرات صلح دولت افغانستان با شورشیان طالبان در آن سنجیده شود.

این گروه چندین نشست در اسلام آباد و کابل برگزار کردند و از شورشیان طالبان خواستند تا به پروسه صلح بپیوندند. طالبان اما از اشتراک در این پروسه خودداری کردند.

روز گذشته گزارش هایی منشتر شد مبنی بر اینکه چندین تن از مقامات شورشیان طالبان از دفتر سیاسی این گروه در قطر به دعوت مقامات چینی وارد این کشور شده اند و دیدارهایی با مسئولین امنیتی این کشور داشته اند.

گفته می شود که شیر عباس استانکزی رئیس دفتر سیاسی طالبان در قطر رهبری نمایندگان طالبان که از چین دیدار می کنند را به عهده داشته است.
این دیدار از ۱۸ جولای تا ۲۲ جولای به دعوت مقامات چینی صورت گرفته است.

احمد شکیب مستغنی سخنگوی وزارت خارجه در گفتگو با صدای آمریکا گفت “افغانستان و چین روابط خوب و گسترده ای با یکدیگر دارند. ما باور داریم دوستان مان در چین ترجیح می دهند که رابطه دولت با دولت داشته باشند، و تصمیم ندارند فضای مذاکره را برای کسانی که در قتل شهروندان افغانستان دخیل هستند فراهم نمایند.”

لازم به ذکر است که چین تاکنون در خصوص این که میزبان مقاماتی از طالبان بوده است و یا خیر چیزی نگفته است.

اما مقامات ارشدی از شورشیان ضمن تایید این دیدار و حتی اعلام برخی جزئیات از این دیدار، گفته اند طالبان به طور دایم چنین دیدارهایی را با مقامات چینی دارند.
ذبیح الله مجاهد سخنگوی طالبان نیز این دیدار را نه رد کرده است و نه تایید کرده است.

این دیدار در حالی صورت می گیرد که دو روز پیش ولسوالی خانشین در ولایت هلمند برای ساعاتی به تصرف شورشیان طالبان درآمد، اما نیروهای امنیتی کشور با حمایت نیروهای آمریکایی توانستند این شورشیان را از ولسوالی به عقب برانند و کنترول ولسوالی را بار دیگر به دست بگیرند.

لازم به ذکر است که چین یکی از چهار عضو گروه همکاری های چهارجانبه برای صلح دولت افغانستان با شورشیان طالبان می باشد. گروه همکاری های چهارجانبه به پیشنهاد پاکستان و افغانستان تشکیل شد تا نقشه راهی برای از سرگیری مذاکرات دولت افغانستان با شورشیان طالبان که پس از افشای خبر مرگ ملا محمد عمر رهبر و بنیان گذار جنبش طالبان به تعویق افتاده بود بیابند.

گروه همکاری های چهارجانبه چندین نشست در کابل و اسلام آباد برگزار کرد و در هر نشست از شورشیان طالبان خواست تا در مذاکرات صلح شرکت نمایند، اما شورشیان پس از نشست چهارم این گروه، اعلام کرد که در پروسه صلح شرکت نمی کند.

براساس بیانیه طالبان، این گروه دلیل شرکت نکردن خود را در مذاکرات مستقیم صلح با دولت افغانستان، ادامه حضور نیروهای آمریکایی در افغانستان، ادامه حملات هوایی و گسترش عملیات نظامی نیروهای امنیتی دولت افغانستان اعلام کرده است.

این گروه همچنین در بیانیه خود می نویسد که از زمان آغاز فعالیت گروه همکاری های چهارجانبه برای مذاکرات صلح دولت افغانستان، این گروه از پیشرفت گفتگوهای صلح مطلع نبوده است.

این بیانیه در حالی اما از سوی این گروه صادر می شود، که گفته می شود نمایندگانی از گروه طالبان به دستور ملا اختر محمد منصور رهبر این گروه در مذاکرات صلح حاضر می شوند.

گفتنی است که پیش تر گروه طالبان برای حضور در مذاکرات صلح پیش شرط هایی تعیین کرده بود که از جمله آزادی برخی زندانیان طالبان، لغو تحریم های سازمان ملل متحد علیه این گروه و خروج نظامیان خارجی از افغانستان شامل این پیش شرط ها می شد.

این در حالی است که مقامات کشور انتظار دارند نمایندگانی از گروه طالبان در روزهای آتی برای اولین دور از گفتگوهای مستقیم صلح به پای میز مذاکرات صلح حاضر شوند.

پاکستان در پایان دور چهارم نشست گروه همکاری های چهارجانبه پیشنهاد کرد که میزبانی اولین دور از مذاکرات صلح مستقیم دولت افغانستان با طالبان را به عهده می گیرد.