برچسب: خروج نیروهای امریکایی از افغانستان

درگیری‌های خشونت‌بار در ولایت هلمند وارد چهارمین روز شده است. هزاران جنگ‌جوی گروه طالبان برخلاف تعهدشان در موافقت‌نامۀ صلح این گروه با امریکا بر بخش‌هایی از حوزۀ سوم شهر لشکرگاه حمله کردند. طالبان در موافقت‌نامۀ صلح دوحه به جانب امریکا تعهد سپرده‌اند ‌که از انجام حمله‌های گسترده بر مرکز شهرها و ولایت‌های کشور خودداری خواهند کرد. اما اکنون حملۀ این گروه بر شهر لشکرگاه، هزاران باشندۀ ولایت هلمند را آواره کرد است و یکی از بزرگ‌ترین حمله‌های طالبان در سال جاری پنداشته می‌شود. هرچند نیروهای امنیتی دولت افغانستان این حملۀ جنگ‌جویان طالبان را عقب‌زده‌اند، اما هدف طالبان تصرف مرکز ولایت استراتژیک هلمند بوده است.

پرسش اساسی این است که طالبان در شرایطی که نمایندگان سیاسی‌شان مصروف رأی‌زنی و گفت‌وگو با نمایندگان دولت افغانستان هستند تا گرۀ کور صلح گشوده شود، این گروه از انجام این دست حمله‌های خشونت‌بارِ توحش‌گستر چه می‌خواهند و یا به زبان دیگر این حمله‌های بزرگ در آستانۀ مذاکرات بین‌الافغانی که چشم جهان و مردم جنگ‌زدۀ افغانستان به آن دوخته شده است، چه معنا و پیامی دارد؟

اختلاف‌های درونی و وابستگی‌ بیرونی

طالبان همواره اختلاف‌های درون‌گروهی در سطح رهبری‌شان را از چشم و گوش مردم و جنگ‌جویان عادی‌شان پنهان یا انکار کرده‌اند. اما در موارد زیادی نشانه‌های این اختلاف بر سر جنگ و صلح و ‌سیاست‌های کلان این گروه در رسانه‌ها درز کرده است. رحمت‌الله نبیل، رییس پیشین امنیت ملی کشور باور دارد که حملۀ طالبان بر ولایت هلمند نشانه‌یی از اختلاف‌های درونی و وابستگی بیرونی این گروه در سیاست‌های بزرگ آنان است.

به باور آقای نبیل، گروهی از جنگ‌جویان طالبان که به یک کشور دیگر همسایه وابستگی دارند، جنگ خون‌بار هلمند را برنامه‌ریزی کرده‌اند و این نشان‌دهندۀ دو واقعیت مهم و اساسی است که طالبان همواره آن را پنهان و انکار می‌کنند. نخست این که نمایندگان طالبان در قطر بر همۀ جنگ‌جویان این گروه که در میدان‌های نبرد قرار دارند، کنترل ندارند و موضوع دیگر این که طالبان وابستۀ کشورهای بیگانه‌اند و هر گروه طالبان به ساز یک کشور جداگانه می‌رقصد.

نزدیکی به هدف؛ میز صلح و میدان جنگ

سیاست‌های امریکا در کم‌تر از دو سال پسین برای طالبان جانِ تازه‌یی بخشیده است و این گروه را از قهر زمین به عنوان پیکارجویان شورشی که مشروعیت سیاسی و منطقه‌یی نداشتند، به اوج مشروعیت بین‌المللی کشاند و بخش بزرگی از خواسته‌های این گروه را در موافقت‌نامۀ صلحی که بین امریکا و طالبان منعقد شد، به رسمیت شناخت. از همین‌رو، طالبان اکنون خود را به هدف واقعی‌شان نزدیک می‌دانند.

نزدیکی به هدف یک بحث روان‌شناختی – سیاسی در چرایی انقلاب و خشونت است. هر چه یک ارگانیسم به هدف نزدیک‌تر باشد، تمایل دسترسی به آن هدف در او بیشتر می‌شود. هینر و براون دو پژوهش‌گری هستند که در این باره پژوهشی را انجام داده و نتیجه گرفته‌اند که هر چه یک شخص به هدف فعالیت‌های خود نزدیک‌تر باشد، شدت واکنش‌های او برای رسیدن به هدفش افزایش می‌یابد.

با این پس‌زمینه، طالبان از یک‌سو در میز مذاکره و از سوی دیگر در میدان‌های جنگ خود را به هدف واقعی‌شان نزدیک‌تر می‌بینند. هدف‌هایی که برای طالبان چند سال پیش رویا و دست‌نیافتنی بود، امروز به زعم آن‌ها به بوتۀ حقیقت نشسته و از این‌رو، انگیزه و واکنش آنان در میدان‌های جنگ برخلاف تعهد این گروه مبنی بر قطع حمله‌های گروهی و بزرگ در مرکزهای شهرها بیشتر شده است. تبیین نزدیکی به هدف یکی از تحلیل‌های افزایش خشونت‌ها توسط طالبان در چند ماه گذشته می‌باشد.

تعهد طالبان؛ از میز صلح تا میدان جنگ

طالبان در موافقت‌نامۀ خود با امریکا تعهد کرده‌اند که بر مرکزهای شهرها و شاهراه‌های کشور حمله‌های بزرگ و گروهی راه‌اندازی نمی‌کنند. جنگ هلمند که وارد چهارمین روز شده است و در حدود ۳۵ هزار باشندۀ این شهر بر اثر خشونت‌ها بی‌خانمان و آواره شده‌اند، یکی از بزرگ‌ترین حمله‌های این گروه در یک سال پسین پنداشته می‌شود. این نشان می‌دهد که تعهد طالبان از میز مذاکره تا میدان جنگ تفاوت‌های چشم‌گیری دارد.

امریکایی‌هایی که با طالبان موافقت‌نامه‌یی را امضا کرده‌اند و به گونۀ بی‌سابقه به این گروه مشروعیت سیاسی و بین‌المللی داده‌اند، باید نسبت به تعهدات این گروه مبنی بر توافقات‌شان بازنگری کنند. طالبان سابقۀ پر رنگی در تعهدشکنی و بی‌حرمتی به توافقات سیاسی و شخصی دارند. از این‌رو، عدم بازنگری در تهعدات و توافقات بدون ضمانت اجرایی، افغانستان را به صلح واقعی نمی‌رساند.

همۀ این دلایل حاکی از آن است که طالبان در میز مذاکره قطر و میدان‌ جنگ هلمند چه می‌خواهند؟ آنان جز رسیدن به مدینۀ خشونت‌بار و استبدادآور زیر نام «امارت اسلامی» که در آن ملا‌های سنتی و افسرهای پاکستانی جولان کنند، راضی نمی‌شوند و ادامۀ خشونت‌های گسترده از سوی این گروه نشان می‌دهد که اهداف پنهان این گروه در افغانستان چیزی دیگری است. توییت‌های گاه و بی‌گاه دونالد ترمپ، رییس جمهور ایالات متحدۀ امریکا مبنی بر خروج نیروهایش از افغانستان برای طالبان انرژی بیشتری می‌دهد و آنان خواب پیروزی را در قصرهای شیک عرب‌های دوحه می‌بینند.

نشانه

تصمیم او برای بازگرداندن ناگهانی و بدون برنامه نیروهای امریکایی از افغانستان، اگرچه اقدامی تبلیغاتی و معطوف به جلب آرای رأی‌دهندگان امریکایی در انتخابات ماه نوامبر ایالات متحده است، اما پیامدهای بسیار مدهش و مخوفی برای امریکا خواهد داشت.
امریکا به عنوان ابرقدرت جهان، دارای وجهه و وزنه حیثیتی کلانی برای متحدان استراتژیک خود در سراسر جهان است، اما در دوره سکونت آقای ترامپ در کاخ سفید، این وجهه به دلیل اقدامات یکجانبه و عهدشکنانه دونالد ترامپ و تک‌تازی او در خروج از سازمان‌ها و معاهدات بین‌المللی، عمیقاً آسیب دید و از اعتبار جهانی آن به شدت کاسته شد.
خروج از «پیمان تجاری اقیانوس آرام» (TPP تی‌پی‌پی)، خروج از پیمان اقلیمی پاریس (Accord de Paris)، خروج از خروج از سازمان یونسکو (UNESCO)، خروج از توافق نیویارک و نادیده گرفتن شرایط مهاجرین، خروج از برجام، خروج از شورای حقوق بشر، قطع بودجه آژانس امدادرسانی و کاریابی آوارگان فلسطین (UNRWA)، خروج از پیمان نفتا، خروج از پیمان منع موشک‌‌های هسته‌ای میان‌برد (INF)، خروج از پیمان آسمان باز، تحریم دیوان بین ­المللی کیفری (ICC) و خروج از سازمان جهانی بهداشت (WHO) نام او را به عنوان رییس جمهور «تعهدگریز»، «پیمان‌شکن»، «قانون‌شکن» و «ناقض حقوق بین‌الملل» امریکا در تاریخ ماندگار کرده است.
تصمیم او برای بازگرداندن ناگهانی و انتخاباتی نیروهای امریکایی از افغانستان نیز در ادامه همین رویه و رویکرد مبتنی بر بدعهدی و ابزاری‌نگری او نسبت به امور و مسائل بسیار مهم و حیاتی قابل تفسیر و تحلیل است.
آقای ترامپ و تیم همراه او در بازی‌های سیاسی صلح و جنگ و انتخابات، بدعهدی‌های خود نسبت به افغانستان را از دو سال پیش و دقیقاً از زمانی آغاز کردند که با گروه طالبان وارد مذاکره مستقیم و مشروعیت‌بخش در دوحه شدند. این اقدام، هم متضمن نفی و نادیده گرفتن نظام مشروع و برآمده از اراده مردم در انتخابات‌های دموکراتیک بود و هم منافی امضا و انعقاد دو پیمان مهم و محوری استراتژیک و امنیتی با کابل، اما از آنجا که آقای ترامپ در مبارزات انتخاباتی سال ۲۰۱۶ به مردم امریکا وعده بازگرداندن نیروهای امریکایی از افغانستان و پایان بخشیدن به طولانی‌ترین جنگ این کشور در بیرون از مرزهای خود را داده بود و از سوی دیگر در زندگی شخصی و سیاسی وی چیزی مهم‌تر از برنده شدن در انتخابات به هر قیمتی وجود ندارد، اکنون عزم را جزم کرده است که سریال شلیک بی‌محابای بی‌قانونی‌های خود را با زیر پای گذاشتن تمام توافقات و تعهدات استراتژیک سَلَف خویش با افغانستان، نیروهای امریکایی را به خانه‌های خود برگرداند؛ بی‌آنکه حاضر به احتساب عقلانی هزینه‌ها و پیامدهای سیاسی ـ امنیتی این اقدامات خود برای امریکا و افغانستان باشد.
طبق برنامه قرار بود شمار نیروهای امریکایی تا ماه نوامبر به چهار تا پنج هزار کاهش یابد، همچنین قرار بود که بر اساس توافق امریکا و طالبان، نیروهای خارجی در ازای ضمانت‌های ضد تروریستی طالبان تا ماه می ۲۰۲۱ افغانستان را ترک خواهند کرد. اما آنچه این برنامه را مختل می‌کند، فوق برنامه آقای ترامپ برای پیروزی در انتخابات پیش روی ریاست جمهوری است.
این در حالی است که نفس توافق امریکا با طالبان نیز مغایر پیمان امنیتی منعقدشده میان کابل ـ واشنگتن است و بر پایه آن پیمان، امریکایی‌ها دست‌کم تا سال ۲۰۲۴ باید در افغانستان حضور داشته باشند.
بدیهی است که افغانستان تا ابد وابسته به امریکا نمی‌ماند و روزی باید روی پای خود بایستد، اما تصمیم ترامپ برای خروج ناگهانی و پیش از موعد نیروهای امریکایی از کشور، آن‌هم در شرایطی که افغانستان از جهات گوناگون در تنگنای فشارهای سیاسی و امنیتی و اقتصادی گسترده است، نشانگان فروپاشی اخلاق انسانی و دیپلماتیک در کاخ سفید است و برایند آن بی‌اعتمادی هم‌پیمانان جهانی امریکا به این ابرقدرت و درنتیجه انزوای ایالات متحده در سطح جهانی از رهگذر بی‌باوری جهانی نسبت به ناپایداری این ابرقدرت در عهد و پیمان‌های راهبردی بین‌المللی است.
این بی‌باوری اکنون آنچنان گسترده و عمیق است که حتی اگر توییت ترامپ مبنی بر خروج نیروهای امریکایی تا کریسمس از افغانستان عملیاتی هم نشود، کمکی به بازسازی دیوار فروپاشیده بی‌اعتمادی به امریکا نخواهد کرد.

از سوی دیگر، آقای ترامپ در حالی تصمیم دارد نیروهای امریکایی را قبل از کریسمس از افغانستان خارج کند که پیشتر و مطابق با برنامه مورد توافق ایالات متحده و طالبان، مبنی بر خروج تدریجی نظامیان امریکایی تا ماه می ۲۰۲۱، کشورهایی مانند چین، روسیه و هند نسبت به آن واکنش منفی و معترضانه نشان داده و هشدار داده بودند که خروج غیر مسئولانه از افغانستان، خطرناک است و امنیت منطقه و جهان را با چالش‌های جدی و جدیدی مواجه خواهد کرد.
آقای ترامپ با خروج نیروهای امریکایی از افغانستان، به اغفال رأی‌دهندگان امریکایی در انتخابات پیش روی می‌اندیشد، اما از عواقب کار خود یا کاملاً غافل است و یا خود را به غفلت آگاهانه زده است. او نمی‌خواهد بداند که بازگشت نظامیان امریکایی از افغانستان، هرگز به معنای پیروزی آنان در نبرد با طالبان و تروریزم نیست؛ زیرا از یک سو پس از ۱۹ سال حضور نظامی ایالات متحده در کشور به بهانه موجه مبارزه با تروریزم، جغرافیای جنگ، فراگیر و همگانی شده و طالبان برای ورود فاتحانه به شهرها لحظه‌شماری می‌کنند و از سوی دیگر برخلاف توافقنامه دوحه، ارتباط این گروه با سایر جریان‌های تروریستی و از جمله القاعده، همچنان به قوت خود باقی است و این تضمین طالبان مبنی بر تهدید نکردن منافع و امنیت امریکا را از اعتبار ساقط می‌کند. به علاوه این‌که چنین اقدامی متضمن دهن‌کجی به خون هزاران کشته امریکایی در جنگ افغانستان و صرف نزدیک به یک تریلیون دالر در جنگی است که اکنون ترامپ کمر بسته است آن را در قمار انتخاباتی خود ببازد!
افزون بر همه این موارد و با چشم‌پوشی از توهم پیروزیی که در طالبان ایجاد می‌شود، روند صلحی که امریکا مدعی آن است نیز از ناحیه تصمیم خروج پیش از موعد نیروهای امریکایی از افغانستان، شدیداً آسیب می‌بیند که خود نمایانگر بی‌باوری ترامپ و کارگزارانش از جمله زلمی خلیلزاد به صلح و آرامش در افغانستان است.
به نظر می‌رسد برای جلوگیری از عملیاتی‌شدن این تصمیم جنون‌آمیز، راهی جز ایجاد موج بازدارندگی توسط نخبگان سیاسی امریکا وجود ندارد. در غیر آن هم روند صلح شکست خواهد خورد و هم قدرت‌های منطقه‌ای و مخصوصاً رقبای سیاسی امریکا در سطح منطقه، برای پر کردن خلأ حضور امریکایی‌ها به یارگیری‌های گسترده از میان نیروها و جریان‌های سیاسی ـ نظامی کشور مبادرت خواهند ورزید که برایندش فروپاشی کامل افغانستان و هدر رفتن همه هزینه‌های هنگفت جهانی برای بازسازی ساختار سیاسی ـ امنیتی کشور خواهد بود.

خبرگزاری دید

ذبیح‌الله مجاهد، سخن‌گوی گروه طالبان، ابراز امیدواری کرد دونالد ترامپ، در انتخابات ریاست‌جمهوری آینده‌ی ایالات متحده‌ی امریکا، پیروز شود.

سخن‌گوی طالبان، به شبکه‌ی سی‌بی‌اس نیوز امریکا، گفت این گروه، امیدوار است تا دونالد ترامپ، بار دیگر در انتخابات ریاست‌جمهوری این کشور پیروز شود تا نیروهای امریکایی را از افغانستان خارج کند.

به گفته‌ی او، ممکن است دونالد ترامپ، برای سایر کشورهای جهان «مسخره» باشد؛ اما برای گروه طالبان، آدم هوشیاری است.

با این حال، یکی از رهبران گروه طالبان نیز، به سی‌بی‌اس نیوز گفت نگران وضعیت صحی آقای ترامپ، پس از مبتلا شدن او به ویروس کرونا بود.

از سویی هم، ستاد انتخاباتی دونالد ترامپ، با رد حمایت گروه طالبان، تاکید کرد ترامپ، به دفاع از ارزش‌های ملی امریکا و شهروندان این کشور، متعهد است.

قرار است انتخابات ریاست‌جمهوری امریکا، در سوم ماه نوامبر سال جاری، برگزار شود.

دونالد ترامپ، چند روز پیش، در توییتی گفته بود سربازان امریکایی، باید تا کریسمس، به کشورشان بر می گردند.

رییس جمهوری امریکا روز چهارشنبه گفت نیروهای امریکایی باقیمانده در افغانستان باید تا کریسمس از این کشور خارج شوند.

دونالد ترامپ، رییس جمهوری امریکا در پیامی در توییتر نوشت: «ما باید تعداد اندک باقیمانده از زنان و مردان شجاع کشورمان را که در افغانستان خدمت می‌کنند، تا کریسمس به خانه بازگردانیم.»

شمار نیروهای امریکایی در افغانستان در جولای به ۸۶۰۰ تن کاهش یافت و انتظار می رود ۴۰۰۰ نیروی دیگر در پاییز این کشور را ترک کنند.

اظهارات ترامپ در حالی مطرح شد که ساعاتی پیش از آن، مشاور امنیت ملی او نیز گفته بود ایالات متحده تا اوایل سال آتی تعداد نیروهایش را در افغانستان به ۲۵۰۰ تن می رساند.

با این حال ترامپ در صحبت هایش به اوایل کریسمس اشاره کرد و همین مساله در میان مقام های دولتی سردرگمی ایجاد کرد. یک نظامی ارشد ارتش امریکا در واکنش به این توییت ترامپ گفت از این موضوع بی اطلاع است!

اما ترامپ اغلب از توییتر برای اعلام سیاست هایش استفاده می کند و موجب شگفتی افراد دخیل در ماجرا می شود. به عنوان مثال رییس جمهوری امریکا بدون مشورت با پنتاگون، خروج نیروهای کشورش را اعلام می کند، درست همان کاری که در ۲۰۱۸ در رابطه با سوریه انجام داد و موجب شد تا جیمز ماتیس به عنوان وزیر دفاع امریکا استعفا دهد.

مسکو: لفاظی انتخاباتی است

مشاور ویژه ریاست جمهوری روسیه گفت: «ادعاهای دونالد ترامپ، رییس جمهور امریکا درباره کاهش آتی حضور ارتش امریکا در افغانستان صرفاً لفاظی پیش از انتخابات است.»

ضمیر کابولوف” اظهار کرد: «این ادعاها مانند لفاظی پیش از انتخابات به نظر می‌رسد، ترامپ به احتمال زیاد می‌خواهد به رأی‌دهندگانش نشان دهد که وعده‌های پیش از انتخابات را محقق خواهد کرد.»

این دیپلمات روس معتقد است که حضور نظامی امریکا در عمل کمکی به بهبود اوضاع نمی‌کند.

کابولوف ادامه داد: «مشکلی در کاهش حضور آن‌ها نیست. آیا حضور آن‌ها معنی دارد؟ آیا شرایط در عمل بهبود پیدا کرده؟ فقط نزول پیدا کرده است.»

ماه گذشته دیوید هلوی، معاون وزیر دفاع در مسائل امنیتی هند و اقیانوس آرام به زیرکمیته نظارت و اصلاح مجلس نمایندگان در امنیت ملی گفت در صورت اجرای موفقیت‌آمیز تفاهم امریکا و طالبان، تمام نیروهای امریکا تا می ۲۰۲۱ خواهند توانست از افغانستان خارج شوند.

استقبال طالبان

طالبان از اظهارات ترامپ مبنی بر خروج نیروهای امریکایی از افغانستان تا کریسمس استقبال کرد.

محمد نعیم، سخنگوی طالبان گفت: «این گامی مثبت در اجرای توافق دوحه است.»

توافق دوحه میان طالبان و امریکا در ماه فبروری امضا شد و نقشه راهی برای خروج نیروهای خارجی از افغانستان پس از دودهه حنگ در این کشور در ازای تضمین امنیتی از سوی این گروه شبه نظامی ارائه کرد.

اکنون هیأت حکومت افغانستان و طالبان در دوحه هستند و روی اصول مذاکرات بین‌الافغانی گفتگو می‌کنند. دو طرف تاهنوز به نتیجه نرسیده‌اند.

 دونالد ترمپ، رییس جمهور امریکا گفت کشورش برای پایان دادن به جنگ افغانستان کار می‌کند و سربازانش را از این کشور خارج خواهد کرد.

رییس جمهور امریکا در سخنانی در هفتادوپنجمین نشست سالانه مجمع عمومی سازمان ملل متحد تأکید کرد که امریکا اکنون نقش صلح‌آور را بازی می‌کند. وی افزود این کار را از موضع قدرت انجام می‌دهد.

ترمپ هم‌چنان گفت امریکا قدرت‌مند‌تر از هر زمانی است و از قدرت‌مندی سلاح‌های پیش‌رفته خود یادآوری کرده است.

رییس جمهور امریکا می‌گوید یکی از دعاهای او این است که هیچ گاهی مجبور به استفاده از این سلاح‌ها نشود.

دونالد ترمپ پیش از این نیز بارها گفته است که سربازان امریکایی را از افغانستان خارج می‌کند.

او قبلاً گفته بود که شمار سربازان امریکایی را در افغانستان به چهار هزار تن کاهش خواهد داد.

خروج کامل سربازان امریکایی و خارجی از افغانستان بخشی از مفاد موافقت‌نامه صلح امریکا و طالبان است.

از جانب دیگر، مذاکرات بین‌الافغانی که در بیست‌ودوم سنبله در قطر شروع شد، وارد دوازدهمین روز خود شده است.

دو طرف تاکنون درباره حل «موارد اختلافی» در کارشیوه پیش‌برد مذاکرات موفق نشده‌اند؛ هرچند از پیش‌رفت‌هایی در این زمینه سخن رفته است.

زلمی خلیل‌زاد نماینده ویژۀ امریکا برای صلح افغانستان در واکنش به اظهارات معاون اول ریاست‌جمهوری افغانستان می‌گوید امریکا از افغانستان بیرون می‌شود.

نماینده ویژۀ امریکا در مصاحبه با بی‌بی‌سی گفت: «این‌که برخی مقامات عالی‌رتبه فکر می‌کنند امریکا از افغانستان بیرون نمی‌شود، دچار اشتباه محاسباتی شده‌اند.»

پیشتر امرالله صالح  معاون ریاست‌جمهوری در مصاحبه با طلوع‌نیوز گفته بود به دلیل اهمیت استراتژیک افغانستان، وی اطمینان دارد که امریکا از این کشور خارج نمی‌شود.

خلیل‌زاد در حاشیۀ نشست تاریخی بین‌الافغانی در دوحه در پاسخ به سؤالی دربارۀ این‌که امریکا برای خروج از افغانستان در پی معامله با طالبان است، گفت امریکا برای خروج از افغانستان از کسی اجازه نمی‌گیرد. چنانکه برای آمدنش اجازۀ کسی را نگرفته بود.

خلیل‌زاد گفت از این فرصت تاریخی باید استفاده شود و روی یک فرمول توافق شود.

به گفتۀ او، امریکا از تمام توان و نفوذش برای تطبیق این فرمول استفاده می‌کند.

این مقام امریکایی بر حفظ دست‌آوردهای دو دهۀ اخیر تأکید کرد و گفت برای ختم جنگ باید از پیچیدن روی مسایل شخصی اجتناب شود و خودخواهی جای وطن دوستی را نگیرد.

زلمی خلیل‌زاد گفت باید از تجربیات گذشته درس گرفته شود. این جنگ راه حل نظامی ندارد و در فرجام باید از راه مذاکره و گفت‌وگو به نتیجه رسید. اما چرا این نتیجه زودتر حاصل نشود.  

او در پاسخ به سؤالی دربارۀ برگشت زندانیان رهاشدۀ طالبان به میدان‌های نبرد گفت امریکا سندی ندارد که نشان‌دهندۀ برگشت زندانیان به جنگ باشد. وی اما افزود در این باره تحقیق می‌کنند.

برخی نهادهای تحقیقاتی گزارش داده‌اند ۶۸ درصد زندانیان رهاشدۀ طالبان به میدان‌های نبرد برگشته‌اند.

ناظران معتقد هستند ادارۀ دونالد ترامپ رییس جمهور امریکا در پی استفادۀ انتخاباتی از صلح افغانستان است. اما

خلیلزاد می‌گوید امریکا از صلح افغانستان، استفادۀ انتخاباتی نمی‌کند. افغانستان تأثیر بسیار کمی بر انتخابات امریکا دارد. مسایل بسیار کلان جهانی، اقتصادی، کرونا و … روی انتخابات اثر می‌گذارد. اما تأثیر اصلی صلح روی وضعیت افغانستان خواهد بود.

او تصریح کرد: از وقتی با طالبان توافق کردیم، هیچ عسکر امریکایی کشته نشده و هزینه‌ها هم کاهش یافته است.

خلیل‌زاد با اشاره به کشتار مردم افغانستان در جنگ‌های طولانی گفت برخی افغان‌ها به وی گفته‌اند که در قریه‌ها شمار جوانان بسیار کم است.

زلمی خلیلزاد نماینده خاص امریکا برای صلح افغانستان، نقش کلیدی در امضای موافقت نامۀ صلح امریکا با طالبان و همچنان  زمینه‌سازی برای تدویر مذاکرات بین‌الافغانی داشته است.

 جنرال کنت مکنزی، فرمانده ستاد فرماندهی مرکزی امریکا می‌گوید بر خلاف توافق‌نامه دوحه روابط گروه طالبان با القاعده هنوز هم ادامه دارد.

کنت مکنزی گفت طبق توافق‌نامه‌ای که اواخر ماده فبروری سال جاری میلادی میان امریکا و گروه طالبان در دوحه به امضا رسید طالبان باید ارتباطش را با القاعده قطع می‌کرد؛ اما روابط این گروه با القاعده تاکنون ادامه دارد.

وی با ابراز خرسندی از گروه طالبان خواست که که روابط‌ش با القاده را قطع کند و بدون توقف برای آغاز مذاکرات بین‌الافغانی آماده شود.

از سویی هم مکنزی تاکید کرده است که ایالات متحده امریکا تا ختم ماه اکتوبر سال روان شمار نیروهایش در افغانستان را از ۸ هزار و ۶۰۰ تن به ۴ هزار و ۵۰۰ تن کاهش می‌دهد.

بر بنیاد گفته‌های وی این کاهش بر اساس توافقنامه امریکا با طالبان انجام شده است.

خروج نیروهای امریکایی از افغانستان یکی از پیش شرط های توافق‌نامه سیاسی میان اتالات متحده و گروه طالبان بود.

امرالله صالح معاون اول ریاست‌جمهوری می‌گوید در مذاکرات صلح مقید به زمان نیستند.

آقای صالح گفت براساس تقسیم اوقات و چارچوب زمانی هیچ قدرتی به مذاکره تن نخواهند داد.

صالح تاکید کرد:«مذاکرات را مقید به هفته، ماه و روز نمی‌سازیم. بحث عزت ماست. تقسیم اوقات کسی را نمی‌پذیریم.»

معاون اول رئیس جمهور غنی یک‌شنبه شب در مصاحبۀ ویژه با طلوع دربارۀ خروج نیروهای خارجی از افغانستان گفت: «برای امریکا در خروج از افغانستان «راه سفید» می‌خواهیم. چهار هزار سرباز امریکایی «لشکر فرشته‌ها نیست که بروند، بلرزیم و بیفتیم. آنها از جلال‌آباد بیرون شدند، چه اتفاقی افتاد؟ دوسال است که امریکایی‌ها در جلال‌آباد یک مرمی فیر نکرده‌اند. مردم از خاک‌شان دفاع می‌کنند.»

این مقام ارشد دولتی گفت: «یک ملت را در تار این‌که امریکایی چه وقت می‌رود و چه وقت نمی‌رود، نگاه کردن کار درستی نیست. امریکا به خاطر اشک یتیم و سیرکردن غریب ما این‌جا نیامده است. منافع‌شان بود، آمدند و منافع‌شان نبود، می‌روند.»

او در پاسخ به سؤالی دربارۀ امضای موافقت‌نامۀ سیاسی میان رییس‌جمهور غنی و عبدالله عبدالله رییس شورای مصالحه ملی گفت این توافق‌نامۀ تقسیم قدرت نبوده است. او گفت تمام کسانی‌که از هرآدرسی در کابینه معرفی می‌شوند، مأمور آن‌هاست. ما حکومت ۱۳۷۳ را نساخته‌ایم که هر وزارت به یک تنظیم تعلق گیرد و یخ‌زده شود! معاون ریاست جمهوری گفت که هر وزیری را خواسته باشند، تغییر می‌دهند.

او گفت با افکار ۲۰ سال پیشش عمیقاً تغییر کرده است. امرالله صالح گفت از سال ۲۰۰۵ بدین سو عضو جمعیت اسلامی نیست.

این مقام دولتی در پیوند به پروندۀ فساد کرام‌الدین کرام گفت دوسیه وی بسیار «شنیع و شرم‌آور» است. او اطمینان داد که کرام‌الدین کرام حتماً بازداشت خواهد شد. وی بر اصلاحات در ادارۀ محلی پنجشیر تأکید کرد و گفت عملیات بازداشت کرام را ادارۀ محلی افشا کرده بود.

امرالله صالح با بیان اینکه به کار استخباراتی افتخار می‌کند، افزود: «کار اطلاعاتی جادۀ یک طرفه است. وقتی وارد استخبارات می‌شوید، یا صعود کنید و به قدرت برسید و یا بمیرید.»