برچسب: جنگ افغانستان

جیمز ماتیس همچنین گفت که در دولت آمریکا پلانی را طراحی کرده که پاکستان بار دیگر در حل منازعات افغانستان و برای حل و فصل اختلافات دو جانبه دخیل است.

آقای ماتیس به سنای آمریکا گفت: “در حال حاضر، با سفر رئیس ارتش پاکستان به کابل، نگاه مثبتی هم در اینجا {آمریکا} و هم در افغانستان در این خصوص وجود دارد که این سفر می تواند نشانه ای از فصل جدید برای خاتمه بخشیدن به منازعات افغانستان باشد.”

لازم به ذکر است که روز سه شنبه این هفته، جنرال جمیز ماتیس رئیس پنتاگون و جنرال جوزف دانفورد رئیس ارتش آمریکا مقابل مجلس نمایندگان این کشور قرار گرفتند تا از استراتژی جدید دولت ترامپ برای افغانستان دفاع کنند.

جنرال دانفورد نیز گفت: “این هفته با سفر جنرال باجوه به افغانستان ترغیب شدیم. او جلسات بسیار خوبی با رهبران افغانستان داشت. مقامات ارشد ما نیز در آن جلسات حضور داشتند.”

جمیز ماتیس همچنین گفت که به زودی شماری از مقامات آمریکا به اسلام آباد می روند تا با نحوه دخیل سازی پاکستان برای نابودی سازی تروریسم گفتگو کنند.

او همچنین گفت که پس از این دیدار، خود و ریکس تیلرسون وزیر خارجه آمریکا نیز به اسلام آباد خواهند رفت.

رئیس پنتاگون علاوه کرد که دونالد ترامپ پیش از آنکه به گزینه های دیگر در خصوص پاکستان دست یابد، می خواهد یک بار دیگر اسلام آباد را برای حل منازعات منطقه و افغانستان امتحان کند.

ماتیس افزود: “به نظر من با رشد فزاینده اجماع نظر علیه تروریسم، تروریسم خود را به لحاظ دیپلماتیک و اقتصادی ضعیف و منزوی می بیند، زیرا کشورهایی که از تروریسم آسیب دیده اند می گویند دیگر بس است و باید علیه تروریسم اقدام کرد.”

جنرال دانفورد نیز گفت: “برایم واضح است که سازمان اطلاعاتی پاکستان (آی اس آی) با گروه های تروریستی در ارتباط است.”

پیش تر گزارش هایی مطرح شده بود که گویا دونالد ترامپ از محمد اشرف غنی رئیس جمهوری کشور خواسته است تا دفتر سیاسی طالبان در قطر را تعطیل کند.

این گزارش با واکنش های شدید گروه طالبان مواجه شد و این گروه در بیانیه ای نوشت که دفتر سیاسی شان را در سال 2013 و به دنبال گفتگو و کسب رضایت از مقامات وقت آمریکا به منظور ایجاد یک راه ارتباطی میان طالبان و سازمان ملل و دیگر نهادهای بین المللی تاسیس کرده است.

شاه حسین مرتضوی سخنگوی رئیس جمهوری نیز چندی پیش گفته بود که طالبان تماس هایی را با دولت به منظور از سرگیری مذاکرات صلح دریافت کرده است.

وی اما تاکید کرد که این تماس ها از آدرس دفتر سیاسی طالبان در قطر نبوده است.

او افزود که محمد اشرف غنی رئیس جمهوری کشور با دفتر سیاسی طالبان در قطر گفتگو نمی کند زیرا به باور وی، دفتری که خارج از افغانستان باشد موثریت ندارد.

در همین حال، جیمز ماتیس وزیر دفاع آمریکا که روز گذشته مقابل کمیته قوای مسلح سنای آمریکا برای دفاع از راهبرد جدید دونالد ترامپ حاضر شده بود، گفت که به دنبال آن است که ببیند چه کسی نمایندگی واقعی شورشیان طالبان را بر عهده دارد.

آقای ماتیس افزود: “من و ریکس تیلرسون وزیر خارجه {آمریکا} طی 10 روز گذشته سه بار با یکدیگر در تماس بوده ایم. آقای تیلرسون می خواهد مطمئن شود که با نماینده واقعی طالبان روبرو هستیم. بنابراین، این تنها مسئله بودن یک دفتر نیست.”

وی در این جلسه همچنین به وضعیت نیروهای امنیتی افغانستان اشاره کرده و گفت که این نیروها برای اولین بار پس از 16 سال در خط مقدم نبرد با دشمن قرار گرفته اند و آمار تلفات شان در حال کاهش است.

اما جنرال جوزف دانفورد رئیس ستاد مشترک ارتش آمریکا نیز که در این جلسه حضور داشت، گفت که جنگ در افغانستان به بن بست رسیده است.

در همین حال، جان مک کین رئیس کمیته قوای مسلح سنای آمریکا، اطلاعات آقای ماتیس و جنرال دانفورد در خصوص جنگ افغانستان و عراق را ناکافی دانست و گفت تا زمانی که اطلاعات کافی بدست سنا نرسد، آنها پیشنهادات ترامپ برای بست های وزارت دفاع این کشور را تایید نخواهند کرد.

او چند ماه پیش از اینکه در حادثه تیراندازی شهر لاس­ وگاس کشته شود، در صفحه فیس بوک خود خطاب به دیگر سربازان حاضر در افغانستان درباره جنگ توضیحات داده بود.

او نوشته بود: “می توانید تصور کنید که هدف گلوله قرار گرفتن چگونه است؟ این کابوسی است که هیچ مواد مخدری، هیچ گونه درمانی و یا هر مقدار گفتگو با دوستان هم خدمتی ات نمی تواند تو را از شر آن برهاند.”

کریستوفر رویبال 28 ساله پس از 11 ماه خدمت در افغانستان، سرانجام در حادثه تیراندازی یکشنبه شب در شهر لاس ­وگاس به همراه 59 تن دیگر کشته شد.

او از جولای سال 2011 الی ماه می سال 2012 در افغانستان حضور داشت.

متیو اوستین که از کودکی با رویبال دوست بوده و همزمان به نیروی دریایی آمریکا پیوسته بود، می گوید: “هم قلبم را می شکند و هم عصبانی ام می کند که یک کهنه سرباز تمام آن مدت را در میدان نبرد در افغانستان سالم بماند، و سرانجام در خانه کشته شود.”

جیمز ماتیس رئیس پنتاگون امروز (سه شنبه) مقابل کمیته قوای مسلح سنای آمریکا قرار گرفت و گفت که نیروهای امنیتی افغانستان برای اولین بار طی مدت 16 سال گذشته توانسته در خط مقدم نبرد حضور یابند، و همانطور که در حال ارتقای ظرفیت شان در میدان های نبرد می باشند، تلفات شان در حال کاهش است.

آقای ماتیس امروز تلاش کرد تا قانون گذاران آمریکایی را متقاعد که استراتژی جدید دونالد ترامپ برای افغانستان بهترین رویکرد برای پیروزی آمریکا در این جنگ می باشد.

وی افزود که نیروهای امنیتی افغانستان با آگاهی از این موضوع که حمایت هوایی نیروهای آمریکایی و ائتلاف را دارند هر روز در میدان نبرد قوی تر حاضر می شوند.

جنرال جوزف دانفورد رئیس ستاد مشترک ارتش ایالات متحده اما گفت که جنگ افغانستان به بن بست رسیده است.

دانفورد گفت: “در موقعیتی نیستیم که بتوانیم راه حل سیاسی موفقیت آمیزی برای جنگ بیاوریم.”

جیمز ماتیس در این نشست همچنین به موضوع توافق هسته ای سران 5 به علاوه 1 با ایران سخن زد و گفت که کشورش باید به توافقنامه هسته ای با ایران موسوم به برجام پایبند بماند زیرا این تنها توافقی است که ایران را از ساخت سلاح های هسته ای باز می دارد.

وی در پاسخ به پرسش یکی از سناتوران آمریکایی مبنی بر اینکه آیا به نظر او پایبند بودن به توافق هسته ای با ایران به نفع امنیت ملی آمریکا است، گفت: “بله سناتور، قطعا به نفع امنیت ملی آمریکا است.”

این در حالیست که دونالد ترامپ پیش تر گفته بود که توافق هسته ای با ایران یکی از بدترین توافقاتی بوده که کشورش تاکنون انجام داده است.

سناتور جان مک کین رئیس کمیته قوای مسلح سنای آمریکا در سخنانی به جیمز ماتیس و جنرال جوزف دانفورد گفت که آنها نتوانسته اند اطلاعات کافی برای متقاعد کردن قانون گذاران آمریکایی در خصوص استراتژی جدید ترامپ برای افغانستان بدهند.

آقای مک کین افزود که بسیار جالب است که آقایان ماتیس و دانفورد در ابتدای این جلسه استجوابیه هیچ اطلاعات مدون و نوشته شده ای را به قانون گذاران ارائه نکرده اند.

او گفت: “ما می خواهیم شریک و همکار شما باشیم. اما این کمیته نمی تواند مهر تاییدی برای هر گونه سیاست و یا رئیس جمهوری باشد. به ما باید اطلاعات کافی داده شود. باید قناعت ما را در خصوص هر گونه رفتارهای دولت بگیرند. متاسفانه، ما همچنان سوال های زیادی درباره این استراتژی داریم که پاسخی وجود ندارد.”

تقریبا یک ماه و نیم پیش بود که دونالد ترامپ رئیس جمهوری آمریکا از راهبرد جدید کشورش در قبال افغانستان پرده برداشت.

او همزمان با اعلام این راهبرد گفت که سربازان آمریکایی با حمله به دشمنان و نابودی القاعده و جلوگیری از حملات تروریستی علیه آمریکا در نبرد پیروز می گردند.

اما وی در این سخنان چیزی از شکست طالبان برای مفهوم پیروزی سربازانش چیزی نگفت.

ترامپ خاطر نشان کرد از آنجایی که تاکنون تلاش های نظامی موثریت کافی نداشته، احتمالا توافق سیاسی بهترین راه است.

گزارش تازه سیگار معتقد است اولویت های امنیتی که منجر به نحوه تصمیم گیری آمریکا در ابتدای کار شد، هم اکنون تاثیرات کاملا منفی بر اولویت های فعلی مانند ظرفیت و توانمند سازی نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان گذاشته است.

اداره سیگار که اولین بار است از این دیدگاه گزارشی ارائه می کند، در نهایت می گوید که نیروهای دفاعی و امنیتی افغانستان در حال حاضر با مشکلات فراوانی به شمول فرسایش کاملا تضعیف کننده، فساد، کمبود امکانات، آموزش های ناقص، کمبود زیرساخت های امنیتی و در نهایت بی سوادی گسترده مواجه هستند.

کمبودی های نیروهای امنیتی افغانستان

گزارش اداره سیگار نشان می دهد که فرسایش نیروهای امنیتی یکی از جدی ترین موضوعات در بسیاری از شاخه های این سکتور است. فقط نیروی قطعه خاص افغانستان تنها شاخه ای است که فرسایش کمی دارد و نرخ جذب مجدد آن بالا می باشد.

براساس گزارش سیگار، فرسایش آن چنان در صفوف اردوی ملی بالا است که برای مثال این سکتور از سال 2013 الی 2016 تقریبا یک سوم نیروهایش را سالانه از دست داده است. تلفات بالای نیروی اردوی ملی، کمبود و یا نبود سیستم حمایتی مدیریتی در سطح وزارت خانه از سربازان و در نهایت بی سوادی گسترده از عوامل اصلی این فرسایش عنوان شده است.

نیروهای امنیتی افغانستان با توجه با آمار بالای تلفات شان اولویت را بر حفاظت از نیروها گذاشتند. این نیروها بجای اینکه مواضع حمایتی طالبان در مناطق روستایی را بگیرند، ماموریت شان را محدود به مناطق شهری کرده تا آمار تلفات شان کاهش یابد.

نیروهای آمریکایی در افغانستان ساختار اردوی ملی افغانستان را سازماندهی مجدد کرد تا تمرکز اولیه آن بر مناطق حیاتی پرجمعیت باشد. به گفته ی نیروهای آمریکایی، واگذاری مناطق «کم اهمیت» عمدی بوده است، زیرا هر چه پوسته های امنیتی کمتر باشند، شمار تلفات نیز به همان اندازه کاهش می یابد. این معیار حفاظت از نیروها در واقع فرصتی برای شورشیان طالبان فراهم کرد تا از مناطق روستایی استفاده کامل ببرند، مناطقی که تنها منبع انعطاف پذیری این شورشیان می باشد.

شورشیان طالبان مناطق روستایی را به عنوان سکویی پر ارزش برای فعالیت های خود می دانند، زیرا از این مناطق آنها به راحتی می توانند حملات جامعی را بر مراکز شهری انجام دهند. لانگ وار جورنال اخیرا در یک ارزیابی گفته است که طالبان عمدا کمربندهای نفوذشان را به یکدیگر در سطح کشور متصل می کنند. این نفوذ روستایی طالبان که از حملات آنها بر مراکز شهری حمایت می کند، نشان دهنده ناتوانی دولت افغانستان برای تامین امنیت جامع کشور است که سبب عدم اطمینان شهروندان به دولت نیز می گردد. به هر مقدار که حضور دولت در تامین امنیت مناطق روستایی کمتر باشد، به همان مقدار احساس امنیت طالبان در سازماندهی جنگجویان خود در مناطق باز افزایش می یابد؛ حتی بدون توجه به حملات هوایی آمریکا و نیروهای ائتلاف.

بحران هویت پولیس ملی افغانستان

اداره سیگار در گزارش خود صریحا از نقش پولیس ملی افغانستان نیز انتقاد کرده و گفته است که این نیرو بجای اینکه در نقش نیروی تامین عدالت که مردم افغانستان سزاوار آن هستند و نیاز دارند، همچنان به عنوان نیروی ضد شورش ایفای نقش می کند. از همان ابتدا، آمریکا ساختار نیروی پولیس ملی افغانستان را نیروی شبه نظامی ضد شورش سازماندهی کرد. اما ناگفته نماند که حملات مداوم شورشیان طالبان نیز نگذاشت که نیروی پولیس ملی افغانستان واقعا به یک نیروی تامین عدالت برای مردم افغانستان تبدیل شود؛ آرزویی که محمد اشرف غنی رئیس جمهوری کشور در آغاز دوره تصدی اش در راهبرد نیروهای دفاعی و امنیتی افغانستان ترسیم کرده بود. اداره سیگار خاطر نشان می کند که پولیس ملی افغانستان به عنوان یک نهاد پولیسی غیرنظامی توانایی لازم برای مقابله با جرایم غیرنظامیان که مرتبط با فعالیت های شورشیان نیست را ندارد.

جان ساپکو رئیس اداره سیگار پیش تر در یک نشست در واشنگتن از دو اشتباه آمریکا و نیروهای ائتلاف در آموزش پولیس ملی افغانستان سخن گفته بود که به گفته وی منجر به عدم موثریت پولیس ملی افغانستان شده است. اول اینکه نیروی پولیس ملی افغانستان توسط آن دسته از پرسونل نظامی آمریکا آموزش داده می شود که خود این پرسونل آموزش لازم را به اندازه کافی ندیده اند. آقای ساپکو برای این ادعای خود گفت که مثلا یک خلبان هلی کوپتر ارتش آمریکا موظف شده بود تا به نیروی پولیس آموزش دهد و یا یک افسر دیگر آمریکایی برنامه های تلویزیونی را نگاه می کرده تا یاد بگیرد چه چیزی را آموزش بدهد. و دوم اینکه، پرسونل آموزش دهنده معمولا در ماموریت های چرخشی شش ماه تا یک ساله هستند، که این خود شناخت نسبی پرسونل از نهادها و تداوم شناخت افغان ها را کاهش می دهد.

نظامیان در تقابل ظرفیت غیرنظامیان

اداره سیگار در تمام طول گزارش خود و به عنوان یافته های کلیدی اش بر کمبود پروسه مدیریتی و نهادی لازم برای حمایت از تداوم نیروهای امنیتی افغانستان در دراز مدت تاکید می کند. این نقصان حمایتی منجر به کوتاه شدن عمر نیروهای امنیتی افغانستان شده است. گزارش اداره سیگار خاطر نشان می کند که فساد، ضعف رهبری، و کمبود امکانات و ساختارهای حمایتی سبب تحلیل صفوف نیروهای امنیتی افغانستان شده است.

از سوی دیگر، بی سوادی گسترده نیز توانایی حمایت از سوی سکتور غیرنظامی برای توسعه نیروهای امنیتی افغانستان را محدود می کند. بدون ارائه خدمات کافی به منظور پرداخت درست معاشات و یا تحویل تجیهزات و ارائه آموزش های تخصصی، فرسایش همچنان به عنوان یکی از موانع اصلی عدم توسعه و تداوم نیروهای امنیتی افغانستان خواهد بود.

با این حال، اداره سیگار خود پیشنهادی ارائه نمی کند که چه چیزهایی ابتدا در اولویت قرار بگیرند. آیا نیروهای امنیتی افغانستان باید پاکسازی بیشتری کنند و اراضی بیشتری را تحت کنترل خود بگیرند تا حمایت غیرنظامیان را نیز با خود داشته باشند؟ و یا نهادهای حمایتی مدنی نیاز به تقویت دارند تا بتوانند از نیروهای امنیتی برای مبارزه علیه طالبان حمایت کنند؟ این سوال ها بدون پاسخ مانده است.

جلسه شورای امنیت ملی پاکستان که به ریاست شاهد خاقان عباسی نخست وزیر این کشور برگزار شد ضمن حمایت از پروسه صلح به رهبری افغانستان، وعده سپرد تا به پیشبرد صلح در افغانستان کمک همه جانبه نماید.

این شورا همچنین اعلام کرد که اسلام آباد در خصوص استراتژی جدید ایالات متحده برای جنوب آسیا بررسی های بیشتر می کند.

دفتر مطبوعاتی نخست وزیر پاکستان با انتشار بیانیه ای نوشت که در پایان جلسه این طور فیصله شد که مسئله صلح افغانستان و کشمیر از اولویت های بالایی در سیاست خارجی پاکستان برخوردار می باشند.

در خصوص مسئله صلح افغانستان، تمامی اعضای جلسه شورای امنیت این کشور توافق بر این کردند که اسلام آباد آماده است تا با افغانستان بر سر مسئله مدیریت مرزی و عودت مهاجرین افغان همکاری نماید.

این بیانیه در حالی از سوی شورای امنیت ملی پاکستان منتشر می گردد و در آن از بررسی های بیشتر این کشور در خصوص استراتژی جدید آمریکا برای جنوب آسیا خبر می دهد، که پیش تر این کشور مخالفت شدیدی با این استراتژی کرده بود؛ بویژه آنکه دونالد ترامپ رئیس جمهوری آمریکا صراحتا از پاکستان انتقاد کرده بود که به گروه های تروریستی پناهگاه می دهد.

زمانی که باراک اوباما رئیس جمهوری پیشین آمریکا از طرح خروج سربازان آمریکایی از افغانستان سخن گفت، تصمیم بر این بود تا تعداد کمی از این سربازان اما سربازان ویژه در افغانستان بمانند تا از منافع آمریکا در افغانستان محافظت نمایند؛ که البته اولین و مهمترین دلیل برای ماندن در افغانستان در آن موقع حفظ قدرت نفوذ آمریکا بود، زیرا اگر دوباره درگیری ها در افغانستان شروع گردد، این منافع قطعا به خطر می افتاد.

دلیل دوم اهمیت افغانستان برای آمریکا، موقعیت جغرافیایی-سیاسی افغانستان است، به ویژه اینکه افغانستان تنها پایگاه نظامی پنتاگون در آسیای مرکزی محسوب می شود.

دلیل سوم این است که آمریکا از این طریق می تواند ایران، پاکستان، چین و بسیاری از جمهوری های سابق شوروی و حتی روسیه را تحت نظارت خود داشته باشد.

و دلیل آخر ولی بسیار مهم، این است که آمریکا می تواند از معادن بکر و دست نخورده افغانستان استفاده کند. در حاشیه نشست سالانه مجمع عمومی سازمان ملل متحد، دونالد ترامپ و محمد اشرف غنی با یکدیگر دیدار داشتند که در این دیدار طرفین به توافق رسیدند که آمریکا در استخراج و توسعه معادن افغانستان به افغانستان کمک کند.

طرفین در این دیدار بر اهمیت ذخایر معدنی افغانستان که کاملا دست نخورده می باشند تاکید کردند.

کاخ سفید در بیانیه ای گفت: “طرفین به این توافق رسیدند که این گونه ابتکارات در قسمت معادن افغانستان، شرکت های آمریکایی را قادر به ساخت و توسعه مواد حیاتی برای امنیت ملی آمریکا می کند و از طرفی دیگر به رشد اقتصاد افغانستان کمک می کند و فرصت های شغلی زیادی برای دو کشور ایجاد می کند. از این رو از آنجایی که افغانستان بیشتر متکی به خود می شود، بخشی از هزینه های آمریکا برای حمایت افغانستان کاسته و تسویه می گردد.”

براساس یک ارزیابی که آمریکا از معادن افغانستان انجام داده، ارزش تقریبی معادن افغانستان به شمول معادن طلا و سنگ های قیمتی و دیگر مواد فلزی حیاتی برای ساخت تکنالوجی های مدرن مانند لیتیوم به یک تریلیون دالر می رسد. براساس گزارشی از رویترز، استخراج معادن افغانستان بسیار دشوار است و فرایندی پر هزینه دارد، و از آنجایی که بسیاری از این معادن غنی در ولایت هلمند که بیشتر تحت حاکمیت طالبان است، معدن کاران را مجبور ساخته که به دنبال استخراج دیگر معادن افغانستان بروند.

آمریکا هم که طی جنگ 16 ساله اش در افغانستان نزدیک به 116 میلیارد دالر هزینه کرده، به دنبال استثمار این معادن برای جبران مصارف خودش می باشد.

در همین حال مقامات افغانستان و غرب بسیار به معادن افغانستان به دیده مثبت می نگرند و امیدوارند که این معادن بتواند استقلال اقتصادی برای افغانستان به ارمغان بیاورد. اما عدم وجود زیر ساخت های لازم و لوجستیکی مانند جاده و راه های ارتباط ریلی مانعی برای استفاده از این معادن و ایجاد فرصت های اقتصادی شده است. افزایش فعالیت های شورشیان، فساد در سطح رهبری و بروکراسی از دلایل عمده برای دولت کابل است که نتوانسته حاکمیت خود را فراتر از کابل برساند.

یک سند دولتی که سال گذشته در کنفرانس بروکسل ارائه شد، آمده است: “در حال حاضر ظرفیت کمی برای رشد و تقویت خود کفایی دولت افغانستان در توسعه وجود دارد.” پروژه های بزرگ مانند معدن مس عینک که توسط کنسرسیوم چین در حال توسعه بوده، همچنان متوقف مانده است.

«لی فوگلمن» رئیس بانک بازرگانی هانام و شرکا در لندن می گوید: “در حال حاضر کار استخراج معدن در افغانستان صفر است و کاوش بسیار اندکی نیز در این زمینه می شود.”

گرچه در حال حاضر استخراج معدن در سطح کوچک و یا متوسط در حال انجام است، اما بسیاری از این معادن تحت کنترل کامل دولت نیست و زورمندان محلی از آنها بهره می جویند.

اوایل سال جاری مقامات افغانستان در گفتگو با مقامات آمریکایی برای افزایش عواید افغانستان، ایده کسب درآمد از معادن سرشار و غنی افغانستان که به یک تریلیون دالر می رسد را مطرح کردند.

اگر بخواهیم اهداف آمریکا از تسلط بر دنیا و استثمار معادن توسط این کشور را سر در بیاوریم، نیازی نیست که سراغ مقاله های طولانی و بلند برویم، فقط کافی است که سری به چند خط از کتاب ریچارد نیکسون رئیس جمهوری اسبق آمریکا بزنیم تا نیت و انگیزه واقعی آمریکا را بدانیم.

ریچارد نیکسون در کتابش تحت عنوان «جنگ واقعی» می نویسد: “ساده لوحانه خواهد بود اگر فکر کنیم که جنگ جهانی دیگر بخاطر دفاع از دنیای آزاد است، در حالیکه این جنگ هم اکنون نیز جاری است. اگر آمریکا متحدان خود و یا مناطق استراتژیک نظامی اش در سراسر دنیا و یا مناطقی که سرشار از معادن هستند را ترک کند و یا کنترل راه های دریایی و جریان های نفتی را از دست بدهد، می توانیم بگوییم که دنیای آزاد نه تنها در جنگ شکست خورده است، بلکه حتی وجود دنیای آزاد نیز در خطر می باشد.”

مناطق بسیاری در آسیا، آفریقا و آمریکای لاتین سرشار از منابع غنی هستند و دارای ذخایر اقتصادی وانسانی بسیاری می باشند، در حالیکه تمامی این کشورها فقیر هستند، زیرا تمامی آنها از لحاظ اقتصادی و یا سیاسی کنترل می شوند. لیست کشورهایی که آمریکا در آنها دخالت کرده و یا دولت آنها را سقوط داده بیش از اندازه ای است که بتوان آنها را یادداشت کرد.

رهبران آمریکایی هرگز نتوانسته اند انگیزه شان از کنترل دنیا و کنترل ذخایر معدنی جهان را پنهان نگه دارند.

محمدجمیل-لاهور

آقای ماتیس که پس از اعلام استراتژی آمریکا در خصوص افغانستان برای اولین بار به افغاستان سفر کرده بود با محمد اشرف غنی رئیس جمهوری کشور دیدار داشت و دو طرف درباره جنگ 16 ساله این کشور در افغانستان به گفتگو پرداختند.

او مانند دیگر جنرالان آمریکایی مانند جنرال جان نیکلسون فرمانده نیروهای آمریکایی در افغانستان گفت که روسیه و طالبان همچنان از شورشیان طالبان حمایت می کنند.

جنرال جان نیکلسون گفته بود که پاکستان نیز به طالبان سلاح می دهد و از آنها حمایت می کند.

ماتیس گفت: “این دو کشور خود قربانی تروریسم هستند؛ بنابراین به نظرم غیرعاقلانه است که فکر کنند می توانند تروریسم را در کشور دیگری حمایت کنند و مانع ورود تروریستان به کشورهایشان شوند.”

لانگ وار جورنال نیز پیش تر به نقل از برخی مقامات نظامی آمریکا نوشته بود که حمایت روسیه و ایران از طالبان، این شورشیان را تقویت می کند و مشروعیت به آنها می دهد.

در همین حال، هر دو کشور روسیه و ایران اذعان کرده اند که با برخی اعضای طالبان تبادل اطلاعاتی برای مقابله با دشمن مشترک شان یعنی گروه تروریستی داعش دارند، اما هر دو صراحتا حمایت از طالبان و دادن سلاح به آنها را رد می کنند.

وزارت خارجه روسیه در واکنش به این سخنان ماتیس با انتشار بیانیه ای گفت که آمریکا با طرح این ادعاها سعی دارد تا افکار و توجهات را از اشتباهات خودش در افغانستان منحرف بسازد.

گرچه ایران تاکنون در خصوص اظهارات تازه جیمز ماتیس واکنشی نشان نداده است، اما این کشور نیز پیش تر گزارش های موجود مبنی حمایت ایران از طالبان را رد کرده بود و تاکید کرده بود که روابط ایران و افغانستان روابطی حسنه و بر پایه دولت با دولت است.

این فایل تصویری که در صفحه تویتر منتسب به طالبان گذاشته شده، عنوان «مردان واقعی 2» دارد و به زبان های پشتو و دری است.

در صحنه ای از این ویدیو دونالد ترامپ رئیس جمهوری آمریکا دیده می شود که چهره ای برافروخته دارد و در پس زمینه تصویر او آتش و دود فرا است.

دیده می شود که ترامپ در این ویدیو از افغانستان به عنوان یک فاجعه یاد می کند.

او می گوید: “افغانستان به طور مجموع یک فاجعه به تمام معنا است. ما در حال چه کاری هستیم؟ از افغانستان خارج شوید.”

سپس ویدیوی تبلیغاتی تصاویری از سناتور جان مک کین سناتور جمهوری خواه ایالات آریزونا و رئیس کمیته قوای مسلح سنای آمریکا را نشان می دهد که در پس زمینه تصویر او، اطراف او را نیز آتش و دود گرفته است.

او می گوید: “ما یک استراتژی می خواهیم. فکر نمی کنیم این چیز زیادی برای درخواست باشد.”

لازم به ذکر است که جان مک کین این گفته ها را زمانی که جیمز ماتیس وزیر دفاع آمریکا در کمیته قوای مسلح سنای آمریکا حاضر شده بود مطرح کرد.

مک کین در ویدیو می افزاید: “شرکای افغان ما متحمل تلفات بسیاری شده اند و مطمئنم این امر دیگر قابل تحمل نیست.”

ویدیو سپس تصاویری از جیمز ماتیس را نشان می دهد که مقابل قانون گذاران آمریکایی ایستاده است و سخن می گوید.

او می گوید: “ما در حال پیروزی در افغانستان نیستیم.”

همچنین تصاویری از جنرال جان نیکلسون فرمانده نیروهای آمریکایی در افغانستان دیده می شود که با سناتوران این کشور در حال صحبت درباره برنامه هایش برای افغانستان است.

گفتنی است تمامی تصاویری که از سیاستمداران و رهبران آمریکایی در این ویدیو دیده می شود نشانه ای ترس و سردرگمی آن مقامات را در خصوص افغانستان تداعی می کنند.

ویدیو سپس برخی تصاویر از جنگجویان طالبان را نشان می دهد که در حال تمرین نظامی هستند.

یک فرمانده طالبان در ویدیو می گوید که افغانستان به دموکراسی نیاز ندارد.

این ویدیوی تبلیغاتی طالبان تازه ترین تلاش این گروه برای نشان دادن خستگی و فرسودگی آمریکا در جنگ افغانستان است.

وزارت دفاع گرجستان به همین منظور مراسمی را در مقر وزارت آن کشور برگزار کرد.

این گروه از سربازان قرار است جایگزین همین تعداد از سربازان که در حال حاضر در افغانستان هستند شوند.

گروه قبلی به مدت شش ماه در ماموریت حمایت قاطع ناتو در افغانستان فعالیت داشت.

مقامات این کشور ضمن اشتراک در این مراسم آرزوی موفقیت و سلامت برای سربازان اعزامی کردند.

لازم به ذکر است که این گروه از سربازان برای تامین امنیت میدان هوایی بگرام وارد افغانستان می شوند.

گرجستان عضو ناتو نیست اما 882 سرباز در ماموریت حمایت قاطع ناتو دارد.

این کشور همچنین در ماموریت های حافظ صلح در افغانستان تاکنون 32 سربازش را از دست داده است.

دولت افغانستان و نیروهای ائتلاف قادر به شکست گروه طالبان نخواهند بود اگر همچنان به برتری روستایی طالبان بی توجهی نمایند.

لانگ وار جورنال این ارزیابی را تحت عنوان “کنترل طالبان در افغانستان” انجام داده است که در آن ولسوالی هایی که تحت کنترل طالبان و یا مورد نزاع هستند را ارزیابی کرده است. بر این اساس برآورد شده است که طالبان در حال حاضر 41 ولسوالی را تحت کنترل خود دارد و برای تصرف 118 ولسوالی دیگر درحال درگیری است.

این ارزیابی توسط گزارش های منظم محلی و منابع باز هر ولسوالی صورت گرفته است. در این ارزیابی، یک ناحیه کنترل شده، ناحیه ای است که طالبان به طور آشکارا اداره آن منطقه، ارائه خدمات و امنیت، اداره دادگاه های محلی و اعمال قانون شریعت را در آنجا بر عهده دارد.

به طور کل، ارزیابی مشخص کرده است که 45 درصد از مناطق افغانستان توسط طالبان کنترل می شود و یا شورشیان طالبان درحال مبارزه برای تصرف آن هستند.

برای بهتر شدن این ارزیابی، لانگ وار جورنال ادعاهای طالبان مبنی بر کنترل مناطق را نیز در ارزیابی خود قرار داده است. به همین منظور از گزارش های محلی و دیگر گزارش های مرتبط استفاده کرده تا ادعاهای طالبان را بررسی کند. هر جایی هم که منبع نتوانسته ادعای طالبان مبنی بر کنترل منطقه و یا مورد نزاع بودن آن را تایید کند، آن منطقه را با عنوان «منطقه تایید نشده» اعلام کرده است. از سویی دیگر، در برخی موارد طالبان نخواسته است که منطقه ای مانند ولسوالی های ولایت قندهار را که واقعا تحت کنترل دارد را به عنوان مناطق تحت کنترل خود اعلام کند. از این رو می توان برخی ادعاهای طالبان مبنی بر کنترل مناطق را دارای اعتبار دانست. همچنین این گروه ادعای کنترل بر 25 ولسوالی را دارد که نمی توان آن را مستقلانه تایید کرد.

سرمفتش ویژه آمریکا برای بازسازی افغانستان (SIGAR) در گزارش اخیر خود نوشته بود که 11 ولسوالی تحت کنترل شورشیان، 34 ولسوالی تحت نفوذ شورشیان و در 119 ولسوالی دیگر نزاع در جریان است. اداره سیگار که اطلاعات خود را برای نیروهای آمریکا و ماموریت حمایت قاطع بدست می آورد، ارزیابی مختص یک ولسوالی را منتشر نمی کند.

در همین حال، ارزیابی صورت گرفته توسط لانگ وار جورنال با گزارش های اداره سیگار و ادعاهای خود طالبان نزدیکی می کند. طالبان مدعی است که 50 فیصد از ولسوالی های افغانستان را یا تحت کنترل دارد و یا در حال نزاع برای کنترل آن است، در حالیکه نظامیان آمریکایی می گویند که طالبان 40 فیصد ولسوالی ها را تحت کنترل و یا نزاع برای کنترل دارند. (لانگ وار جورنال از سویی هم معتقد است که ارزیابی های نظامیان آمریکایی دچار اشکالاتی نیز است.)

طالبان کنترل شورش را در مناطق روستایی دارد

نیروهای امنیتی افغانستان و نظامیان آمریکایی هنگام ارزیابی فعالیت های شورشیان طالبان تاکید بر کنترل مناطق شهری دارند و نفوذ و کنترل این گروه بر مناطق روستایی را کم اهمیت می بینند. برای مثال در گزارش های اخیر اداره سیگار، برتری روستایی شورشیان طالبان به عنوان مناطق دارای اهمیت کم توصیف شد که اهمیت استراتژیک کمی دارند.

تمرکز نیروهای دولتی و نظامیان آمریکایی بر مناطق شهری سبب شده تا آنها طالبان را دست کم گرفته و استراتژی این شورشیان بر کنترل مناطق روستایی به عنوان مکانی برای سازماندهی حملاتشان علیه مناطق شهری را نادیده بگیرند.

این در حالیست که حملات مداوم شورشیان بر مناطق شهری مشروعیت دولت افغانستان را زیر سوال برده است.

لانگ وار جورنال مناطقی را که طالبان همه چیز به جز مرکز ولسوالی را تحت کنترل خود دارد، به عنوان مناطق در حال نزاع عنوان کرده است. طالبان می گوید که بر مناطق روستایی 124 ولسوالی کنترل دارد.

علاوه بر پناهگاه های امن در پاکستان و حمایت دولت پاکستان از شورشیان، مناطق روستایی برای انعطاف پذیری و توانایی طالبان برای تضعیف تلاش های دولت افغانستان ضروری است. طالبان به وضوح به دنبال باز کردن خطوطی در نواحی جنوبی کشور است تا بتواند دیگر مناطق را تحت تهدید خود داشته باشد. این کمربند منطقه ای غرب تا شرق (از فراه تا پکتیا) به آنان اجازه می دهد تا مناطق مرکزی را همواره هدف حملات خود قرار دهد. ارزیابی لانگ وار جورنال نیز وجود این کمربند را تایید می کند. آنان همچنان تلاش کرده اند تا کمربندی در شمال کشور داشته باشند که اما با موفقیت کمتری بوده است.

گرچه ماموریت حمایت قاطع اهمیت کمی برای این مناطق روستایی قائل است، طالبان خود این برتری روستایی را برای خود محوری می داند. به عنوان مثال، طالبان تصرف ولسوالی سنگین در ولایت هلمند را به عنوان یک “پیروزی استراتژیک” اعلام کرد. گرچه این مناطق شاید چیزی بیش از “خرابه و خاک” برای ماموریت حمایت قاطع در نظر نرسد، اما این مناطق نیروی حیاتی شورشیان طالبان می باشد. طالبان از مناطق روستایی برای انجام حملات علیه مراکز پرجمعیت، جمع آوری پول و منابع و سربازگیری استفاده می کند.

شبکه ان بی سی آمریکا روز گذشته در گزارشی به نقل از سه مقام ارشد وزارت دفاع این کشور گفت چندین سرباز نیروی دریایی آمریکا که هم اکنون نیز در منطقه مستقر می باشند به زودی به ولایت هلمند در جنوب افغانستان اعزام می گردند.

این مقامات اما اعلام کرده اند که اعزام این سربازان ربطی به استراتژی تحت بررسی دونالد ترامپ ندارد و تنها به درخواست فرمانده نیروهای آمریکایی در این ولایت صورت گرفته است.

نیروهای آمریکایی که تحت نام «سوت وست تاسک فورس» در ولایت هلمند مستقر هستند درخواست افزایش نیرو در این ولایت را داده اند.

این در حالیست که دولت ترامپ همچنان استراتژی مشخصی برای جنگ 16 ساله این کشور در افغانستان اعلام نکرده است. پیش تر ترامپ به وزیر دفاع خود این اختیار را داد تا سطح تعداد سربازان مورد نیاز در افغانستان را تعیین کند.

جنرال هربرت مک مستر مشاور امنیت ملی ترامپ همواره ترامپ را تشویق به اعزام سربازان بیشتر به افغانستان کرده است. این در حالیست که دیگر دستیاران ارشد او مانند استیو بانون و جارد کوشنر تمایل به خصوصی سازی جنگ در افغانستان است و از ترامپ می خواهند مسئولیت پیش برد جنگ در افغانستان را به شرکت های امنیتی خصوصی مانند «(آکادمی» {بلک واتر سابق} بدهد.

پرویز مشرف رئیس جمهور پیشین پاکستان در گفتگو با بی بی سی اردو گفت که نظامیان این کشور به عنوان یک نهاد در تامین سلاح و یا پول برای دامن زدن به جنگ افغانستان نقشی نداشته است.

مشرف گفت برخی افراد خاص اما در انتقال سلاح و پول به افغانستان دخیل بوده اند.

او گفت احتمالا برخی افراد خاص سلاح خریداری و در افغانستان توزیع می کرده اند.

این گفته ها در حالی از سوی پرویز مشرف مطرح می گردد، که مقامات کشورمان مدت هاست از پاکستان و بویژه از حلقات خاصی در درون ارتش این کشور بدلیل حمایت از گروه های شورشی و ضد دولتی انتقاد می کنند.

مقامات کشورمان می گویند که پناهگاه های امن گروه طالبان و شبکه تروریستی حقانی در شهرهای کلیدی پاکستان بوده که از آنجا علیه افغانستان حملات شان را طرح ریزی می کنند.

گفتنی است که وزارت خارجه آمریکا نیز به تازگی در گزارشی در خصوص افزایش فعالیت های تروریستی در سال 2016 خاطر نشان کرد که گروه طالبان و شبکه حقانی در پاکستان از پناهگاه های امن برخوردار هستند.

شبکه ان بی سی آمریکا روز گذشته گزارش کرد که دونالد ترامپ رئیس جمهوری این کشور به دنبال جایگزینی برای جنرال جان نیکلسون فرمانده نیروهای آمریکایی در افغانستان است زیرا باور دارد که آمریکا در جنگ افغانستان در حال باخت است.

منبع به نقل از برخی مقامات ارشد دولت ترامپ که نامی از آنها برده نشده، گفته که این صحبت ها در جلسه ای که در تاریخ 19 جولای میان ترامپ و تیم امنیتی او صورت گرفت، مطرح شد.

در جریان جلسه ترامپ به جیمز ماتیس وزیر دفاع و جنرال جوزف دانفورد رئیس ستاد مشترک ارتش آمریکا گفت که باید گزینه جایگزینی جنرال جان نیکلسون را نیز در برنامه هایشان در نظر بگیرند زیرا او نتوانسته در جنگ پیروز شود.

این مقامات به شبکه خبری ان بی سی گفتند: “ترامپ در جریان جلسه شکایت داشت که ما در حال پیروزی نیستیم.”

جنرال جان نیکلسون از ماه مارچ سال گذشته میلادی تاکنون به عنوان فرمانده نیروهای آمریکایی در افغانستان فعالیت کرده است.

ترامپ تاکنون با نیکلسون دیداری نداشته، اما گفته می شود تیم امنیتی آقای ترامپ پیشنهاد برگزاری یک جلسه با نیکلسون را داده اند تا نگرانی های ترامپ برطرف گردد.

چند ماه پیش، نیکلسون اولین فرمانده آمریکایی بود که جنگ در افغانستان را یک «بن بست» اعلام کرد و گفت به چند هزار سرباز دیگر نیاز دارد تا این بن بست را بشکند.

نیکلسون وظیفه اش در افغانستان تا اوایل سال 2018 است، اما گفته می شود که مقامات در پنتاگون در نظر دارند وظیفه ی او را تمدید کنند.

ماتیس وزیر دفاع آمریکا از نیکلسون در جلسه یاد شده دفاع کرده و گفته است که آمریکا بخاطر نداشتن یک استراتژی مشخص در حال باخت در افغانستان است.

منابع به ان بی سی گفتند که این جلسه بدون داشتن هیچ گونه نتیجه ای تمام شد.

مک مستر مشاور امنیت ملی ترامپ نیز روز گذشته در مصاحبه ای از نیکلسون به خوبی یاد کرد و گفت: “سال هاست که نیکلسون را می شناسم. هیچ فرمانده توانمند دیگری بجز نیکلسون را برای ماموریت های این چنینی نمی توانم تصور کنم.”

از سویی دیگر، ترامپ در جریان این جلسه شکایت داشت که چرا آمریکا از منابع معادن افغانستان درآمد ندارد، در حالیکه چین از این منابع درآمد دارد.

چین تقریبا یک دهه پیش طی قراردادی این حق را برای خود خرید که در آن زمان با حمایت آمریکا نیز مواجه شد.

جان مک کین رئیس کمیته قوای مسلح سنای آمریکا روز گذشته (دوشنبه) در بیانیه ای نوشت که اگر دولت ترامپ برای یک استراتژی مشخص در افغانستان تصمیم گیری نکند، او خودش یک استراتژی به دونالد ترامپ ارائه می کند.

آقای مک کین نوشته است وی در ماه سپتامبر پیش رو اصلاحاتی را برای لایحه اختیارات دفاع ملی این کشور پیشنهاد می کند که در آن یک استراتژی برای افغانستان را نیز شامل می شود.

او گفته است: “شش ماه از زمان سوگند ریاست جمهوری ترامپ گذشته است، اما هنوز هیچ استراتژی برای پیروزی در افغانستان نداریم. هشت سال با استراتژی این که «بازنده نباشیم» جان ها و سرمایه زیادی را در افغانستان از دست دادیم. سربازان ما سزاوار وضعیت بهتر هستند. هنگامی که در ماه سپتامبر، سنا لایحه اختیارات دفاع ملی را در نظر می گیرد، من بر اساس توصیه های برخی از بهتران فرماندهان نظامی مان، اصلاحاتی را پیشنهاد می کنم که یک استراتژی مشخص برای پیروزی منافع آمریکا در افغانستان را نیز شامل می گردد.”

جان مک کین که همواره منتقد طرح زمانبندی اوباما برای خروج سربازان آمریکایی از افغانستان بود، مدت هاست که از ترامپ و دیگر مقامات ارشد دفاعی این کشور می خواهد تا استراتژی مشخصی را برای افغانستان طرح ریزی کرده و به سنا ارائه دهند.

لازم به ذکر است که طرح استراتژی جدید آمریکا برای افغانستان مدت هاست که به تعویق افتاده، زیرا اختلافات عمیقی میان جنرال مک مستر مشاور امنیت ملی ترامپ که خواهان افزایش چند هزاری سربازان در افغانستان است و استیو بانون استراتژیست ارشد کاخ سفید که مخالف درگیر شدن عمیق آمریکا در افغانستان است، وجود دارد.

در همین حال، جنرال جیمز ماتیس وزیر دفاع آمریکا که ماه گذشته در مقابل کمیته قوای مسلح سنا حاضر شده بود، به مک کین وعده سپرد که استراتژی افغانستان را تا اواسط ماه جولای آماده می کند، اما ماه جولای هم اکنون تمام شده است و خبری از استراتژی جدید وجود ندارد.

این گفته ها در حالی از سوی این سناتور آریزونای آمریکا مطرح می گردد، که روز گذشته خبرهایی از کاخ سفید درز کرد که گویا دونالد ترامپ طرح خروج نظامی کامل را نیز بررسی می کند.

درست یک ماه پیش دونالد ترامپ به جنرال جیمز ماتیس وزیر دفاع خود صلاحیت داد تا تعداد سربازان مورد نیاز در افغانستان را تعیین کند، اما وال استریت جورنال امروز (دوشنبه) در گزارشی نوشته است که از منابع داخل کاخ سفید متوجه شده که ترامپ امروز گزینه خروج کامل از افغانستان را نیز در نظر دارد.

براساس گفته های برخی مقامات فعلی و قبلی دولت ترامپ، سران آمریکا پس از آنکه نتوانسته اند به توافقی بر سر طرح اعزام 3900 سرباز تازه به افغانستان دست یابند، کاخ سفید هم اکنون از زاویه ای دیگر به افغانستان نگاه می کند و در حال بررسی است که چه اتفاقی خواهد افتاد اگر آمریکا به حضور نظامی اش در افغانستان خاتمه دهد.

یک مقام ارشد دولت آمریکا گفت: “سوال بسیار بزرگی است که آیا آمریکا، این دولت و این رئیس جمهور در کل متعهد به ماندن در افغانستان است. اگر به مدت طولانی در افغانستان نمانیم، هیچ کاری انجام نمی شود، و اینکه اگر این تمایل را نداریم که به مدت طولانی بمانیم، باید بلافاصله خارج شویم، نیز سوال بی پاسخی است.”

این در حالیست که فرماندهان نظامی آمریکا در هر سه دولت این کشور که در جنگ افغانستان دخیل بوده اند، اصرار بر این داشته اند که تامین امنیت افغانستان تنها در گرو افزایش تعداد سربازان است.

دور انداختن طرح های پیشین به نفع طرح جدید، یعنی «خروج کامل نظامی» آمریکا از افغانستان می تواند بدین معنا نیز باشد که دونالد ترامپ از ایده های پر از مشکل جنرال مک مستر مشاور امنیت ملی خود خسته شده است.

تحلیل گران امیدوار بودند که مک مستر که یک متخصص ضد شورش است بتواند رئیس جمهور دمدمی مزاج آمریکا را به میانه روی تشویق کند، اما او نیز ظاهرا نتوانسته چشم انداز همیشگی امنیت ملی آمریکا را هدایت کند و همزمان آرزو و امیال متزلزل ترامپ را برآورده کند.

خروج نظامی آمریکا دست کم می تواند یک فرصت طلایی برای یک تن از دوستان رئیس جمهور آمریکا فراهم کند: «اریک پرینس» بنیانگذار شرکت امنیتی خصوصی بلک واتر که هم اکنون با نام «آکادمی» یاد می شود.  تقریبا یک ماه پیش بود که نیویورک تایمز در گزارشی نوشت «استفن بانون» استراتژیست ارشد کاخ سفید و یک تن از مشاوران ترامپ تلاش داشتند تا طرح اریک پرینس برای خصوصی سازی جنگ افغانستان را به جیمز ماتیس بقبولانند.

اما این طرح که پیمانکاران خصوصی را جایگزین اکثر سربازان آمریکایی در افغانستان می کند هنوز به طور جدی توسط ماتیس و یا مک مستر در نظر گرفته نشده است. از سوی دیگر اما، یک مقام ارشد آمریکا در گفتگو با وال استریت جورنال گفته است که خروج نظامی از افغانستان یک «احتمال بسیار ضعیف» است زیرا این گزینه نگرانی اصلی موجود، مبنی بر اینکه «افغانستان توانایی تامین امنیت خود را دارد» را بر طرف نمی کند.

در هر حال معلوم نیست ترامپ بر علاوه دریافت قدردانی از رای دهندگانش، چه چیزی از افغانستان می خواهد. در شب سوگند ریاست جمهوری اش، او از طریق ویدیو کنفرانس با گروهی از سربازان آمریکایی در افغانستان گفتگو کرد و به آنان گفت “به جنگ ادامه دهید. ما پیروز این جنگ خواهیم بود. ما پیروز این جنگ خواهیم بود. من پشتیبان شما هستم.” هنگامی هم که نیروهای آمریکایی بزرگترین بمب جهان موسوم به مادر بمب ها را بر مواضع گروه داعش در ننگرهار انداختند، دونالد ترامپ مدعی شد که تلاش های آمریکا در افغانستان در حال افزایش است.

او گفت: “اگر شما اتفاقاتی که طی هشت هفته گذشته افتاده را با اتفاقاتی که طی هشت سال گذشته افتاده مقایسه کنید، تفاوت بزرگی می بینید.”

ترامپ در زمان کمپاین های انتخاباتی اش نیز موافق بود که دست کم 10 هزار سرباز در افغانستان باید حضور داشته باشد و باراک اوباما رئیس جمهوری پیشین این کشور را «بنیانگذار داعش» عنوان می کرد، زیرا معتقد بود که سربازان آمریکایی زود از عراق خارج شدند و فضا برای ایجاد داعش فراهم گردید.

از سوی دیگر سال ها پیش از آنکه او به فکر رئیس جمهوری برسد، همواره از طرح خروج کامل سربازان حمایت می کرد، به حدی که در سال 2011 گفته بود “ما جان ها و پول های زیادی را در افغانستان و عراق هدر می دهیم.”

وی همچنین در سال 2013 در توییتی گفته بود “ما سربازان و سرمایه های بسیاری را در افغانستان از دست داده ایم. دولت افغانستان حتی یک ذره هم قدردان نیست. بیاید از این کشور خارج شویم.”

جان مک کین رئیس کمیته قوای مسلح سنای آمریکا به تازگی در گفتگو با شبکه سی بی اس گفته است که واشنگتن در حال باخت در افغانستان است زیرا هیچ گونه استراتژی ندارد.

این سناتور جمهوری خواه آمریکا که به تازگی سفری به افغانستان نیز داشت، گفت: “ما هیچ استراتژی نداریم و در حال باخت هستیم. اگر در حال پیروزی نباشید، این به این معنا است که در حال باخت هستید. ارتش افغانستان به طور غیرقابل قبولی در حال شکست است.”

این گفته های آقای مک کین در حالی مطرح می گردد که مقامات در واشنگتن پیش تر اعلام کرده بود که به زودی استراتژی خود را در خصوص مبارزه علیه تروریسم در افغانستان مطرح خواهد کرد.

او افزود: “همه ما می دانیم که مشکل در کجا است. مشکل در کاخ سفید است. آنها باید یکجا شده و استراتژی خود را اعلام کنند. این کار باید توسط رئیس جمهور صورت بگیرد.”

وی علاوه کرد “ما باید پیروز این جنگ باشیم. حادثه 11 سپتامبر را فراموش نکنید. متاسفانه در کاخ سفید آشفتگی زیاد است. اما مطمئنم که ایالات متحده آمریکا به عنوان بهترین و قویترین ملت روی زمین می تواند از پس این کار بر آید.”

لازم به ذکر است که در حال حاضر آمریکا 8400 سرباز در افغانستان دارد و گفته می شود در استراتژی جدید این کشور برای افغانستان، افزایش تعداد سربازان و تجهیزات نیز مطرح شده است.

روزنامه پاکستانی داون روز گذشته در گزارشی نوشته بود که ماه گذشته یک کشتی حامل 600 واسطه زرهی نوع هاموی در بندر کراچی این کشور  پهلو گرفته بود که برای نیروهای آمریکایی مستقر در افغانستان فرستاده خواهند شد.

یک تحلیل گر ارشد آمریکایی گفته است که دولت دونالد ترامپ باید فشار بیشتری به پاکستان وارد کند تا این کشور متوجه شود که استراتژی بلند مدتش از استفاده جنگ های نیابتی در افغانستان هم پرهزینه و هم بی فایده است.

دانیل مارکی تحلیل گر ارشد در مرکز مطالعات بین المللی پیشرفته جان هاپکینز می گوید پاکستان همچنان از تعهد اساسی و دیرینه خود برای حمایت از جنگ های نیابتی در افغانستان دست نکشیده است.

وی روز گذشته گفت: “برای اینکه فشار بیشتری به پاکستان آورده شود، دولت آقای ترامپ باید به این کشور نشان دهد که استراتژی طولانی مدتش در استفاده از جنگ های نیابتی در افغانستان پرهزینه و غیر موثر است.”

مارکی افزود: “متاسفانه این پیغام هیچ گاه به طور قانع کننده ای توسط جورج بوش و یا اوباما به پاکستان فرستاده نشد.”

او همچنین پیشنهاد داد که در حال حاضر افزایش اقدامات نظامی علیه رهبری طالبان برای جذب سران این گروه به مذاکرت بهترین گزینه آمریکا می باشد. در غیر اینصورت، شاید خشونت ها در افغانستان آنچنان افزایش بیابد که منجر به سقوط دولت کابل شود و آمریکا نیز با حقارت تمام از افغانستان خارج گردد.

این تحلیل گر آمریکایی علاوه کرد “سران پاکستان ترجیح می دهند که واشنگتن نگرانی آنها را درک کرده و قانونی بپندارد و از پروسه صلح افغانستان با میانجی گری پاکستان حمایت کند. این میانجی گری پاکستان در پروسه صلح افغانستان می تواند سهم قابل توجهی به گروه های طرفدار پاکستان بدهد و از این رو اسلام آباد نقش برجسته ای در منطقه به خود اخصاص دهد.”

به باور دانیل مارکی، آمریکا تاکنون چند بار موفق شده تا پاکستان را متقاعد کند طالبان را بر سر میز مذاکرت حاضر نماید.

او گفت “اما مشکل اینجاست که این گونه مذاکرات و گروه هایی که پاکستان طرفدار آن است هیچ گاه برای یک توافق از راه گفتگو جدی نبوده اند. بر عکس، مقامات آمریکایی به این نتیجه رسیده اند که طالبان از این گفتگوها به عنوان تاکتیکی برای توقف فشار جنگ استفاده می کند.”

جیمز ماتیس وزیر دفاع آمریکا روز گذشته (پنجشنبه) در نشست وزرای دفاع ناتو از دادن اطلاعاتی در خصوص چارچوب زمانی جنگ در افغانستان خودداری کرد و گفت نمی تواند برای جنگ زمانبندی بگذارد.

وی گفت: “من زمانبندی برای جنگ نمی گذارم، به همین سادگی. جنگ پدیده ای غیرقابل پیش بینی است. و هرگونه تلاش برای دادن یک پاسخ در این خصوص احتمالا با شکست مواجه می شود.”

او افزود: “این طور نیست که به راحتی بتوانید پایان یک جنگ را اعلام کنید، یا بخواهید پایان دهید و یا اینکه بگویید می خواهم جنگ را ترک کنم، و هیچ بهایی هم نمی پردازم. مهم ترین پاسخ در خصوص چارچوب زمانی جنگ افغانستان، مقدار بهای نجنگیدن در این جنگ است. و در این خصوص، ما هیچ تمایلی به پرداختن این بها نداریم.”

در جریان نشست وزرای دفاع ناتو که روز گذشته در بروکسل پایتخت بلجیم برگزار شد، ناتو تصمیم گرفت که تا 3 هزار سرباز دیگر به افغانستان اعزام کند.

سرمنشی ناتو در این خصوص گفته است که تاکنون 15 کشور اعلام کرده اند که سرباز به افغانستان اعزام می کنند و انتظار می رود که کشورهای دیگری نیز به این جمع اضافه شوند.

جیمز ماتیس پس از این نشست در یک کنفرانس خبری گفت بسیار خوشحال است که متحدان آمریکا تمایل به اشتراک بیشتر دارند.

او گفت: “ما همچنان چندین خلا داریم، اما کشورها در حال سهم گیری هستند. تاکنون 70 درصد این خالی گاه ها را پر کرده ایم و براساس چیزهایی که شنیده ام، بسیار بسیار خوشبین هستیم، که خالی گاه های دیگر را نیز پر می کنیم.”

ماتیس علاوه کرد به محض برگشتن به واشنگتن با جنرال جوزف دانفورد رئیس ستاد مشترک ارتش آمریکا دیدار و مشورت می کند، سپس استراتژی جدیدی در خصوص افغانستان به دونالد ترامپ ارائه خواهد کرد. “در آن موقع، تعداد سربازان امریکایی در افغانستان را اصلاح می کنیم.”

جنرال جک کین معاون پیشین رئیس ستاد ارتش آمریکا در گفتگویی با شبکه فاکس نیوز در واکنش به گزارش های منتشره مبنی بر اینکه پنتاگون قصد دارد 4 هزار سرباز دیگر به افغانستان اعزام کند، گفت که حضور آمریکا در افغانستان طی 16 ساله گذشته ناامید کننده بوده و تا 20 هزار سرباز دیگر نیاز است تا جنگ به پیروزی برسد.

این در حالیست که جیمز ماتیس وزیر دفاع آمریکا تاکنون اعلام نکرده است که چه تعداد سرباز به افغانستان اعزام می کند، اما یک مقام دولتی این کشور به آسوشیتد پرس پیش تر گفت که 4 هزار سرباز به افغانستان اعزام می شود و این موضوع طی روزهای آینده به طور رسمی اعلام می شود.

این مقام دولتی گفته است که بیشتر این سربازان به آموزش و مشاوره نیروهای امنیتی افغانستان می پردازند و تنها تعداد کمی از آنها در عملیات های ضد تروریستی علیه طالبان و داعش با نیروهای امنیتی افغانستان همکاری می کنند.

جنرال کین افزود که در حال حاضر افزایش 4 هزار سربازی تنها یک حدس و گمان است، اما این رقم برای شکست طالبان و تقویت توانایی ارتش افغانستان کافی نیست.

وی علاوه کرد “جای شکی نیست که 4 هزار سرباز دیگر مفید خواهند بود. اما سوال اصلی این است، که آیا این تعداد می تواند جریان جنگ را به نفع ما تغییر دهد. قضاوت من این است که به احتمال زیاد نمی تواند.”

لازم به ذکر است که باراک اوباما رئیس جمهوری پیشین آمریکا سقف 8400 سرباز آمریکایی فعلی را برای حضور در افغانستان تعیین کرده بود.

جنرال جک کین که در سال 2003 از فعالیت کنار رفت، تمامی تقصیر ها را به گردن باراک اوباما انداخته و می گوید اقدام اوباما برای خروج سربازان جریان جنگ را تغییر داد.

او گفت “16 سال است که درگیر این جنگ هستیم و واقعا جای تاسف دارد که هنوز نتوانستیم این جنگ را به نفع خود خاتمه دهیم.”

به گفته وی، “آقای اوباما هیچ گاه تعهدی که نیاز بود را انجام نداد و بخاطر همین است که الان در این وضعیت هستیم.”

کین خاطر نشان کرد “زمانی که بیش از یک صد هزار سرباز را از کشور خارج کردیم و تنها 8 هزار گذاشتیم، و تمامی تجهیزات حمایتی برای ارتش افغانستان به شمول هلی کوپتر و دستگاه های ضد ماین، مخابراتی و لوجستیکی را برداشتیم، در واقع ما تمام حمایت خود را از ارتش افغانستان قطع کردیم. اگر می خواهیم که ارتش افغانستان موثر واقع شود، باید آنها را برگردانیم.”

این گفته ها در حالی توسط این مقام ارشد سابق ارتش آمریکا مطرح می شود که جیمز ماتیس وزیر دفاع آمریکا هفته گذشته در کمیته نیروهای مسلح سنای آمریکا گفت که آمریکا و متحدانش در موقعیت برد در افغانستان قرار ندارند.

جیمز ماتیس در این جلسه که تحت سوال های شدید سناتور جان مک کین رئیس این کمیته قرار گرفته بود، گفت “ما در حال برنده شدن در افغانستان نیستیم، اما هر چه زودتر این وضعیت را درست می کنیم.”

در مقابل سناتور جان مک کین گفت: “ما تنها یک استراتژی مشخص می خواهیم و فکر نمی کنم این درخواست زیادی باشد.”

جنرال جک کین همچنین در این گفتگو تاکید کرد که نظامیان پاکستانی برای شبکه طالبان اطلاعات درباره عملیات های آمریکا در افغانستان می دهند که باید هر چه سریعتر پناهگاه های طالبان در پاکستان نابود شود.

وی گفت: “نظامیان پاکستان به آنها (طالبان) کمک می کنند. این باید متوقف شود. پناهگاه هایشان باید نابود شود و امریکا نیز باید بر سر این موضوع اصرار کند، در غیر این صورت این جنگ به درازا می کشد.”