این اسناد که چندی پیش از شبکه سه این کشور منتشر شد و در وبسایت فایرفکس (stuff.co.nz) نیز موجود است با تشریحات پرده از تاکتیکی به نام «طعمه و قلاب» بر می دارد که توسط نیروهای خدمات هوایی برتر این کشور (NZSAS) مورد استفاده قرار می گرفت تا غیرنظامیان را ترسانده و تحریک برای نبرد کنند.
با این وجود دولت زلاند نو همواره نقش نیروهای نظامی این کشور در افغانستان را به عنوان نیروهای حافظ صلح عنوان می کرده است.
سربازان این کشور برای اولین بار در سال 2001 وارد افغانستان شدند تا از این رو بتوانند اتحادشان را با آمریکا تقویت کرده تا آمریکا از منافع پسا استعماری زلاند نو در منطقه پسافیک حمایت کند.
این کشور بیشتر نیروهای خود را در سال 2013 از افغانستان خارج کرد و تنها 10 سرباز باقی ماندند.
براساس اسناد تازه منتشر شده، نیروهای زلاند نو در سال 2010 یک حمله تعرضی را بر یک قریه در ولایت ارزگان راه اندازی کردند که در این حمله 10 غیرنظامی کشته شده و 15 تن دیگر زخمی شدند. دولت و مقامات نظامی این کشور اما تلاش زیاد کردند تا این حادثه را مخفی کرده و نقش نیروهای زلاندنو در این حمله را انکار نمودند.
همچنین دو غیرنظامی دیگر از ولایت ارزگان در مصاحبه ای گفتند که در سال 2004 نیروهای زلاند نو وارد قریه ای شدند و ساکنان قریه را در بازار به اتهام همکاری با گروه طالبان لت و کوب کردند. در همان شب نیز، ساکنان قریه صدای تیراندازی در نزدیکی کمپ نیروهای زلاند نو شنیدند.
روز بعد، این نیروها به قریه بازگشتند در حالی که چندین جسد بر روی موترهایشان بسته شده بود. در برابر چشمان پر از ترس ساکنان قریه، آنها جنازه ها را به زمین انداختند. سپس وارد چندین خانه شده، و برخی از ساکنان قریه را دستگیر کرده و آنها را تهدید به مرگ کردند. برخی منابع نظامی نیز این رویداد را تایید کرده اند و حتی وقوع تیراندازی را نیز مورد پرسش قرار داده اند که آیا واقعا نیاز بوده که تیراندازی صورت گیرد.
در همین حال، دولت زلاند نو در سال 2007 از سرباز «ویلی آپیاتا» با اهدای مدال صلیبی ویکتوریا از او به عنوان قهرمان یاد کرد، زیرا به گفته آنها او در سال 2004 و در همان قریه در جریان یک نبرد، یک همقطار زخمی خود را به منطقه امن رسانده بود.
نسخه مقامات این کشور از رویداد در آن قریه این است که تیم سرباز «آپیاتا» مورد کمین شورشیان قرار می گیرد؛ و آپیاتا یک سرباز زخمی را به منطقه امن می رساند. نه اینکه نبرد عمدا توسط رفتارهای وحشیانه این نیروها تحریک شده است.
با این حال، «تیم کیتینگ» افسر ارشد تیم در نامه ای به مقامات نظامی این کشور نوشت که هرگز با اجساد بدرفتاری و توهین نکرده اند.
این اسناد همچنین از دیگر خشونت های این نیروها در ولایت بامیان نیز پرده برداشته است، به طور مثال در جریان یک حمله در سال 2012 در منطقه باغک، دو سرباز این کشور به همراه چهار سرباز اردوی ملی کشور کشته شدند.
