برچسب: تهدید امنیتی

شماری از کارکنان سابق محاکم قضایی کشور که بخاطر مسایل امنیتی از نام گرفتن آنها خودداری می گردد، در گفتگو با خبرگزاری رها از وضعیت این روزهای پر مشقت خود می گویند.

بسیاری از آنها می گویند که پس از سقوط دولت نه تنها به آنها اجازه کار از سوی امارت اسلامی طالبان داده نشده است، بلکه تحت شدیدترین تهدیدهای امنیتی نیز قرار گرفته اند؛ این تهدیدهای امنیتی بعضا از سوی افراد طالبان و عمدتا از سوی مجرمین و خلافکاران که در نظام پیشین محاکمه شده اند می باشد.

یکی از کارکنان سابق زن دادگاه عالی می گوید: «در دولت پیشین ما در کنار قضات محترم روی دوسیه های مختلف کار می کردیم، و حتی می توان گفت که بیشتر از قضات با متهمین و مجرمین سر و کار داشتیم؛ اما امروز همه آن مجرمین آزاد هستند.»

او می گوید: «بر علاوه این تهدیدها، بیکاری، بی پولی و بی سرنوشتی از دردهای دیگرمان است که تاکنون هیچ کس به آن توجهی نکرده است.»

یک تن دیگر از کارکنان سابق دادگاه عالی نیز می گوید: «از روزی که طالبان آمده اند بیش از 3 هزار تن از پرسونل اداری محاکم قضایی کشور بی سرنوشت شده اند. این 3 هزار تن هر یک، سرپرست یک خانواده و فامیل است که نان آور آنان بود؛ اما هم اکنون همگی بیکار و بی سرنوشت و تحت شدیدترین تهدیدهای امنیتی قرار دارند.»

وی می افزاید: «در هر جای دنیا اگر نظامی عوض می گردد، سیستم تغییری نمی کند؛ اما در افغانستان سیستم تغییر کرده است و هیچ یک از کارکنان سابق محاکم قضایی آزادانه گشت و گذار نمی توانند.»

وی علاوه می کند که امارت اسلامی طالبان نباید از کارکنان سابق محاکم قضایی وسیله ای برای زد و بندهای سیاسی خود استفاده کند.

در همین حال، یک تن دیگر از این کارکنان سابق دادگاه عالی می گوید که برای شماری از همکاران او جلب نامه هایی از سوی حوزه های پولیس های منطقه زندگی شان ارسال شده است.

او نیز از بی سرنوشتی و وضعیت بد اقتصادی و رعب و وحشتی که هر روز در میان اعضای فامیل شان می گذرد سخن می گوید.

وی همچنین یک پیام متنی را نشان می دهد که از سوی یک همکار او در کانال تلگرام برای گروهی از کارکنان اداری سابق دادگاه عالی افغانستان ارسال شده است که در آن پیام، همکار او از وضعیت سختی که در آن بسر می برد حرف زده است.

این کارکنان اداری سابق دادگاه عالی افغانستان همچنین در یک نامه سرگشاده از شرایط بد زندگی خود پس از سقوط دولت و روی کار آمدن امارت اسلامی طالبان، به جامعه جهانی و سازمان های مدافع حقوق بشری نوشته است، که به شرح ذیل می باشد:  

حضور مقام های جامعه بین المللی و کشورهای حامیان حقوق بشر جهان !

محترما !

طوری که به جهانیان هویدا است تحول سیاسی که در افغانستان به وجود آمده بعد از سقوط دولت پیشین، گروه طالبان به تاریخ 15/08/2021 شهر کابل پایتخت افغانستان و سایر ولایات را تصرف کرد.

کارمندان اداری قوه قضائیه هم از طبقه ذکور و اناث با داشتن امتیاز و معاش ناچیز من­حیث معاونان قضات مسئولیت پر چالش و پر خطری را در مرکز و ولایات کشور ایفا نموده، در امر تحقق قانون و تامین عدالت در جامعه جهت جلوگیری از جنایات بشری با مافیای ملی و بین المللی، قاچاقبران مواد مخدر، اختطافگران، قاتلین، متجاوزین، غاصبین زمین، مجرمین جنایات جنگی و ناقضین حقوق بشر متقابل بوده و در تنظیم تمام امور محوله کاری و رسیدگی به قضایا (جلب، احضار، تنظیم جلسات علنی، تحریر محضر، اقرار و اعتراف مجرمین) با قضات در دوسیه ها همکار بودیم.

اینک با سقوط حکومت قبلی و روی کار آمدن طالبان تمامی زندانیان از زندانهای مرکز و ولایات آزاد و با پیوستن به افراد خود سر و مسلح طالبان که قبلا از جانب محاکم به حبس محکوم شده بودند، تهدید بزرگی به کارمندان اداری اعم از طبقه ذکور و اناث دادگاه عالی افغانستان و حتی فامیل های محترم مان گردیده اند.

قابل یادآوری است که کارمندان اداری محاکم پس از سقوط حکومت قبلی دست شان از کار گرفته شده، و معاشات شان پرداخت نشده و از سه ماه بدین سو به حالت بی سرنوشتی و با مشکلات اقتصادی بزرگ دست و پنجه نرم می کنند. همچنان گروه طالبان در بعضی از ولایات محاکم را فعال نموده، به کارمندان اداری سابقه اجازه ورود به دفاتر را نداده و بجای ایشان افراد جدیدی را استخدام نموده اند.

با تحریر نامه هذا از جامعه بین المللی و کشورهای حامیان حقوق بشر جهان تقاضا مندیم تا به عنوان پناهنده به کشور امن پذیرفته شویم در غیر آن جهان شاهد فاجعه انسانی و قتل هزاران کارمند اداری دادگاه عالی افغانستان خواهد بود

بااحترام

مسول انجمن کارمندان اداری ستره محکمه جمهوری اسلامی افغانستان

بیشتر بخوانید:

یک قاضی، حکم اعدام برای اشرف غنی صادر کرد

با امضای قانونی از سوی رئیس جمهور امریکا شرکت های چینی در این کشور در گرفتن برخی مجوزهای تازه با محدودیت روبرو  می شوند.

جو بایدن با صدور فرمانی شرایط کار کردن و فعالیت شرکت‌های چینی در خاک آمریکا را سخت‌تر کرد.

به نقل از رویترز، رییس جمهور آمریکا با امضای قانونی شرکت‌های چینی مانند هواوی و ZTE را از گرفتن مجوزهای جدید در حوزه فناوری محروم می‌کند. آمریکا این دو شرکت و چند شرکت دیگر چینی را تهدید امنیتی معرفی کرده است.

براساس این فرمان، شرکت ارتباطات فدرال آمریکا از این پس مجوز تجهیزات فنی و الکترونیکی ساخت این دو شرکت چینی را که با امنیت ملی ایالات متحده ناسازگار تشخیص داده شود، تائید یا تمدید نخواهد کرد.

این فرمان درحالی از سوی بایدن صادر شده که رییس جمهور چین روز پنجشنبه بر همکاری با آمریکا در زمینه‌های مختلف تاکید کرده بود. احتمالاً این فرمان جدید باعث ادامه و تشدید تنش‌های موجود میان چین و آمریکا خواهد شد.

جوبایدن، رییس‌جمهور ایالات متحدۀ امریکا همزمان با ده ساله‌گی کشته‌شدن اسامه بن لادن، رهبر شبکۀ القاعده می‌گوید واشنگتن آماده است در برابر هر تهدید تروریستی در خاک افغانستان دست به اقدام بزند.

به نقل از شبکۀ تلویزیونی «سی. ان. ان» امریکا، آقای بایدن عصر دیروز (یک‌شنبه، سیزدهم ثور) به وقت امریکا هنگام سخنرانی در واشنگتن گفته است که شبکۀ القاعده در افغانستان تضعیف شده و توان حملۀ دوباره بر منافع امریکا را ندارد.

آقای بایدن تأکید کرد واشنگتن جنگ درازمدتی را که در افغانستان آغاز کرده بود، به زودی به پایان می‌رساند؛ جنگی که به سخن آقای بایدن پس از حملۀ القاعده بر امریکا در خاک افغانستان آغاز شد و حدود بیست سال به درازا کشید.

رییس‌جمهور امریکا خاطرنشان می‌سازد که این کشور وضعیت افغانستان را پس از خروج نیروهای خارجی نظارت می‌کند و در برابر هر تهدید تروریستی در خاک این کشور اقدام نظامی خواهد کرد.

آقای بایدن علاوه می‌کند که واشنگتن هر اقدام ضروری را برای مصونیت شهروندانش در برابر گروه‌های تروریستی از جمله شبکۀ القاعده انجام خواهد داد.

گفتنی است که ده سال پیش اسامه بن لادن، رهبر شبکۀ القاعده از سوی نیروهای ویژۀ امریکایی در شهر ایبت‌آباد در ۱۵۰ کیلومتری شهر اسلام‌آباد، پایتخت پاکستان کشته شد.

رهبر مهم‌ترین شبکۀ تروریستی بین‌المللی در حالی در خاک پاکستان کشته شد که ده سال پیشتر از آن امریکا پس از حملۀ شبکۀ القاعده بر مرکز تجارت جهانی در امریکا به افغانستان حمله کرد و حکومت متحد شبکۀ القاعده و طالبان (امارت طالبان) را سقوط داده بود.

مجلس نمایندگان کشور هیأتی را برای بررسی علت اجازه نیافتن فرود هواپیمای حامل هیأت پارلمان پاکستان در میدان هوایی کابل، تعیین کرد.

اعضای مجلس نمایند‌گان امروز (شنبه، ۲۱ حمل) در یک نشست فوق‌العاده اجازه فرود ندادن به هواپیمای حامل اسد قیصر، رییس مجلس نمایندگان و شانزده تن از نمایندگان پارلمان پاکستان را پرسش‌برانگیز خواندند.

میر رحمان رحمانی، رییس مجلس نماینده‌گان کشور در این نشست می‌گوید که اسد قیصر، رییس پارلمان پاکستان از سوی این مجلس به هدف تقویت روابط پارلمانی بین دو کشور به کابل دعوت شده بود.

اما به گفتۀ آقای رحمانی، هواپیمای حامل آقای قیصر هنگام فرود در میدان هوایی کابل از آن‌چه بروز یک مشکل امنیتی در اطراف میدان‌هوایی کابل گفته می‌شود، اجازۀ فرود نیافته است.

رییس مجلس نماینده‌گان کشور بر اساس درخواست اعضای مجلس هیأتی را توظیف کرده است تا علت مسدود بودن میدان‌ هوایی کابل هنگام فرود هواپیمای حامل رییس پارلمان پاکستان را بررسی کند.

گفتنی است که پیش از چاشت روز پنج‌شنبه اسد قیصر، رییس مجلس نماینده‌گان پاکستان به کابل سفر کرد. اما هواپیمای حامل او در میدان‌هوایی کابل اجازۀ فرود دریافت نکرد و به اسلام‌آباد برگشت.

رسانه‌های پاکستانی گزارش می‌دهند که حکومت افغانستان به دلیل عدم هماهنگی مجلس برای دعوت از رییس پارلمان پاکستان مانع فرود هواپیمای رییس مجلس نماینده‌گان پاکستان شده است.

به نظر می‌رسد مواضع تازۀ رهبران ملکی و نظامی پاکستان در قبال افغانستان، نشان‌دهندۀ تغییر در سیاست خارجی اسلام‌آباد در قبال کابل است.

ظاهراً در اسلام‌آباد ارادۀ گشایش فصل آشتی و دوستی به جای فصل دشمنی و خصومت، شکل گرفته است. پاکستان به این نتیجه رسیده که روابط از هم گسیخته و پرتنش با افغانستان به ویژه روابط درهم و برهم با نیروهای بیرون دولت و سران احزاب جهادی و سیاسی را ترمیم کند.

پاکستان در جریان یک ماه پسین میزبان برخی از چهره‌های مهم سیاسی افغانستان بود. عبدالله عبدالله رییس شورای مصالحه ملی، میررحمن رحمانی، رییس مجلس نمایندگان، گلبدین حکمتیار، رهبر حزب اسلامی، آقای غوریانی سرپرست وزارت تجارت و صنعت و محمد عمر داووزی، نماینده خاص ریاست جمهوری در امور پاکستان، از جملۀ چهره‌هایی بودند که به گونۀ رسمی از اسلام‌آباد دیدار کردند.

در این میان، سفر عبدالله عبدالله به اسلام‌آباد تاریخی بود. وی پس از سال ۲۰۰۸ راهی اسلام آباد شد و با استقبال کم‌نظیر رهبر ملکی و نظامی پاکستان مواجه شد.

برخی منابع هم از سفر عمران خان صدراعظم پاکستان در آیندۀ نزدیک به افغانستان خبر داده‌اند. عمران خان به دعوت رییس جمهور غنی از کابل دیدار می‌کند. اگر این سفر اتفاق بیافتد، عمران خان، به حیث یک چهرۀ شناخته‌شدۀ ورزشی و همچنان به عنوان نخست وزیر پاکستان برای اولین بار کابل را از نزدیک خواهد دید.

طبق گزارش‌ها، در روزهای پیش رو، مشاور ارشد اقتصادی و تجارتی صدراعظم پاکستان که در عرصۀ اقتصاد و توسعه دست راست سران دولت حساب می‌شود، نیز از کابل دیدار خواهد کرد.

پیام رهبران پاکستان

رهبران ملکی و نظامی پاکستان در دیدار با نمایندگان بلندپایۀ افغانستان پیام واحد داشته‌اند:

– روابط میان دو کشور با اشتباهات بزرگی همراه بوده است. باید به فصل دشمنی بی‌معنی میان دو کشور (به ویژه با جبهۀ شمال) نقطه پایان گذاشته شود.

پاکستان بیشتر از هرکشوری از موفقیت روند صلح افغانستان سود خواهد برد. بناً ما هرچه در توان داریم برای موفقیت روند صلح انجام می‌دهیم.

دیگر اسلام‌آباد نگاه دوگانه (ملکی و نظامی) دربارۀ افغانستان ندارد. از اشتباهات گذشته درس گرفته شود.

– حجم روابط تجاری میان دو کشور به طور چشمگیری کاهش یافته و این روابط باید به حالت اول برگردد.

–  افغانستان همانطور که به هند و کشورهای دیگر محصل می‌فرستد، به اسلام‌آباد نیز دانشجو اعزام کند.

– افغانستان باید پایگاه دشمنان پاکستان به خصوص جماعت‌الحرار را در مناطق شرقی ببندد. به گفتۀ آنان، طالبان پاکستانی در مناطق سرحدی به خصوص ولایات کنر، ننگرهار و نورستان افغانستان پایگاه و مراکز نظامی دارند.

نگرانی‌های پاکستان

اوضاع کنونی در افغانستان به ضرر اسلام‌آباد است. کابل از سوی حلقۀ وابسته به هند رهبری می‌شود. نفوذ هند در نهادهای سیاسی، امنیتی و اداری افغانستان به شدت بالا رفته است. ادامۀ قدرت نیروهای وابسته به هند در کابل، برای اسلام‌آباد تحمل‌ناپذیر است.

نیروی نرم هند

در دو دهه‌یی‌که پاکستان سرگرم تربیه، آموزش و تجهیز طالبان بود، هند به‌طور چشمگیری نفوذش را در سطوح مختلف در افغانستان بالا برد. پاکستان به تربیۀ ملیشه‌های تندرو مذهبی روی آورد؛ اما هند در ۲۰ سال اخیر ۷۱ هزار دانشجوی افغان را در مقاطع دکترا، ماستری و لیسانس تربیه کرد. هم‌اکنون ۲۰ هزار دانشجوی افغان در هند درس می‌خواند. هر یک از تربیه‌شدگان نهادهای تحصیلی هند، به حافظ منافع دهلی جدید در افغانستان مبدل شده‌اند. آنان در سطوح مختلف قدرت و دولت در افغانستان نفوذ دارند. این نیروی قابل ملاحظه بشری، قدرت نرم هند در برابر پاکستان است. پاکستان به عمق نفوذ هند پی برده و ادامه وضعیت را فاجعه بار می‌داند.

از دست دادن بازار مصرفی

پاکستان بازار مصرفی‌اش را از دست داده است. بازار افغانستان به طور کامل در کنترل پاکستان بود. اما رییس‌جمهور غنی با چرخش ۱۸۰ درجه‌یی، اقتصاد وابستۀ افغانستان به پاکستان را تغییر جهت داد. اکنون ایران، چین، هند و آسیای مرکزی به ترتیب بزرگترین شرکای اقتصادی- تجاری افغانستان هستند و جای کالای پاکستانی را اجناس ایرانی، کشورهای آسیای مرکزی و چینی گرفته است. افغانستان بیشترین کالا را از ایران وارد می‌کند و بیشترین کالا را به هند صادر می‌نماید. براساس آنچه مقامات پاکستانی گفته‌اند: حجم تجارت با پاکستان به زیر ۳ میلیارد دالر کاهش یافته است. اما نهادهای اقتصادی افغانستان آمار دیگری بیرون می‌دهند. وزارت تجارت افغانستان، سطح روابط تجاری میان دو کشور را زیر دو میلیارد دالر گفته‌‌اند. این درحالی است ‌که در ۱۵ سال حکومت حامد کرزی حجم مبادلات اقتصادی میان دو کشور به بالای ۷ میلیارد دالر می‌رسید.

پاکستان به ذخایر، منابع و ظرفیت‌های بالقوۀ اقتصادی- تجارتی آسیای مرکزی چشم دوخته است. دست‌یابی به منابع، انرژی و گسترش دادودستد تجارتی با آسیای مرکزی، در موجودیت بحران امنیتی و نظامی در افغانستان ناممکن است.

تنفر عمومی

با وجود نزدیکی برخی رهبران جهادی و سیاسی به پاکستان، متن جامعۀ افغانستان به‌شدت پاکستان‌ستیز است. پاکستان‌ستیزی ابزار خوبی برای کسب حمایت مردمی و سیاسی است. برخی چهره‌ها با پاکستان‌ستیزی به شهرت و محبوبیت رسیده‌اند. پاکستان به‌عنوان دشمن قسم‌خوردۀ مردم افغاسنتان شناخته می‌شود. حتا طالبان نیز از این‌که یک نیروی وابسته به پاکستان معرفی شوند، می‌شرمند.

پاکستان از نظر جایگاه اجتماعی و سیاسی میدان را به نفع رقبای منطقه‌یی‌اش باخته است.

تهدید امنیت ملی

استفاده از گروه‌های تندرو در سیاست خارجی بخشی از راهبرد اسلام‌آباد در چهار دهۀ اخیر بود. رد پای اسلام‌آباد در پشت همه سازمان‌های افراطی مذهبی دیده می‌شد. تماس و همسویی با گروه‌های تندرو نه تنها کشورهای منطقه را نا آرام و به دردسر انداخت، بل خود پاکستان را به کانون درگیری‌های فرقه‌یی- مذهبی تبدیل کرد. اکنون، افراطیت و گروه‌های تند رو مذهبی امنیت ملی پاکستان را به مخاطره انداخته است.

به نظر می‌رسد اسلام‌آباد تصمیم گرفته که به فصل استفاده از رادیکالیزم و تندروی در سیاست خارجی، پایان دهد.

پاکستان؛ پروژۀ صلح به جای پروژۀ جنگ

پاکستان آن‌چه را از طریق جنگ در افغانستان به دست نیاورد، می‌خواهد از طریق صلح به دست آورد. پاکستان بیشترین تلاش را در راستای موفقیت روند صلح افغانستان انجام داده است؛ زیرا پروژۀ جنگ اسلام‌آباد در کابل به پروژۀ صلح تبدیل شده است. با فراگیرشدن روابط منطقه‌یی- جهانی طالبان، پاکستان با هراس از دست دادن این گروه، تحریک طالبان را به امریکا فروخت.

پاکستان بدین باور است که تداوم وضعیت فعلی در افغانستان به سود هند است. هند جنگ با پاکستان را به دور از مرزهایش در افغانستان دنبال می‌کند. این جنگ هم میزان خطرش به هند کم است و هم هزینه‌اش. پاکستان در جغرافیای دورتری سرگرم نبرد با هند است. از این رو، پاکستان تلاش دارد که پروسۀ صلح افغانستان به نتیجه برسد تا از یک‌سو از امریکا امتیاز به دست آورد و از سوی دیگر، جلو برنامه‌های پیشروانۀ هند را بگیرید.

کار روی فرمول سیاسی برای افغانستان

اکنون اسلام‌آباد در کنار ایالات متحده امریکا روی فرمول نظام سیاسی آینده افغانستان کار می‌کند. براساس این فرمول، یک نظام شبه‌امارت در کابل شکل خواهد گرفت. شبیه آنچه در همسایگی افغانستان (ایران) حاکم است. اما پاکستان قطعاً در پی ایجاد رژیم یک دست و انحصاری در کابل نیست. حتا پاکستان در پاسخ به درخواست طالبان برای حمایت از احیای امارت اسلامی مخالفت کرده است. پاکستان تلاش دارد که طالبان+ گروه‌های جهادی غیرپشتون نظام آیندۀ افغانستان را شکل دهند. برخی رهبران اتحاد شمال از جمله صلاح‌الدین ربانی رهبر جمعیت اسلامی، گلبدین حکمتیار رهبر حزب اسلامی و کریم خلیلی رهبر حزب وحدت اسلامی با میانجیگیری پاکستان در ائتلاف با طالبان در پی شکل دهی نظام آینده هستند.

دو خواست مشخص پاکستان

پاکستان دو مطالبه دارد:

– یک حکومت متمرکز یک‌دست و قومی در کابل شکل نگیرد که به دردسر تازه به اسلام‌آباد تبدیل شود. حکومت یک دست قومی می‌تواند به متحد «جنبش تحفظ پشتون‌ها» و بلوچ‌ها تبدیل شود و امنیت ملی پاکستان را بیشتر از پیش به مخاطره اندازد.

– سیاست خارجی کابل در قبال دهلی در مشوره و همسویی با اسلام‌آباد تعیین شود.

با درنظرداشت حوادث و تحولاتی‌که در پیش است، تحقق چنین خواستی دور از انتظار نیست.

نتیجه‌گیری

نگاه تازۀ اسلام‌آباد به کابل، ریشه در پیروزی این کشور در میدان افغانستان دارد.

اسلام‌آباد ۲۰ سال فشار، تهدید و انزوای بین‌المللی را تحمل کرد، سر انجام جامعۀ بین‌المللی را وادار به تمکین به مطالبات و خواست‌هایش نمود. چه مذاکرات صلح افغانستان به نتیجه برسد و چه نرسد، پیروزی اسلام‌آباد در افغانستان تسجیل شده است. 

نقش اسلام‌آباد در دو طرف منازعه برجسته شده است. طالبان نیروی نزدیک و همسو با اسلام‌آباد است. در جبهۀ سیاسی نزدیک به دولت نیز اسلام‌آباد دست بلند دارد. اسلام‌آباد با دعوت رهبران سیاسی افغانستان تلاش می‌ورزد آخر برنامه‌هایش را اجرایی سازد. 

اسلام‌آباد با تعیین صادق‌‌خان به عنوان نمایندۀ ویژۀ در امور افغانستان و گماشتن احمدخان به حیث سفیر جدید در کابل، سیاست فعال و پویای خویش را تسریع بخشیده است.

رقبای منطقه‌یی اسلام‌آباد نیز تلاش‌های‌شان را افزایش بخشیده‌اند. اما به نظر می‌رسد عنان کار از دست‌شان رفته است.

جمشید یما امیری

کمیته بین المللی صلیب سرخ به مدت بیش از 30 سال برای مردم افغانستان خدمات بشر دوستانه فراهم کرده است.

این کمیته اما امروز (یکشنبه) اعلام کرد که این نهاد بخاطر مسایل امنیتی حضورش را در افغانستان کاهش می دهد.

مونیکا زانارلی رئیس کمیته صلیب سرخ در افغانستان گفت که این نهاد چاره ای جز این کار ندارد زیرا خطرهای امنیتی افزایش یافته است.

برای مثال اواخر سال گذشته بود که یک تروریستان به یک کاروان این نهاد در شمال کشور حمله کرد و شش تن از کارکنان این نهاد را کشتند.

ماه گذشته نیز یک تن از مشاوران بیماران صحت روانی با چاقو به او حمله کرد.

اعضای کمیته بین المللی صلیب سرخ نیز همواره با خطر اختطاف شدن مواجه می باشند.

نیکولای باردیوژا سرمنشی سازمان پیمان امنیتی مشترک روز گذشته (چهارشنبه) گفت که افغانستان و تاجیکستان نزدیک به 1300 کیلومتر مرز مشترک با یکدیگر دارند و ناامنی ها در افغانستان مرزهای تاجیکستان را نیز تهدید می کند.

آقای باردیوژا که در دوشنبه پایتخت تاجیکستان به سر می برد با عبدالرحیم کاراوف دبیر شورای امنیت ملی تاجیکستان دیدار کرد، و در این دو دیدار دو طرف در رابطه به موضوعات مختلفی از جمله ثبات جهانی و منطقه، تهدیدهای امنیتی وارده به کشورهای عضو سازمان پیمان امنیتی مشترک بویژه تهدیدهایی که از سوی افغانستان می رسد به بحث و گفتگو پرداختند.

آقای باردیوژا در این دیدار در خصوص تقویت امنیتی مرزهای مشترک تاجیکستان و افغانستان صحبت کرد و گفت که سازمان پیمان امنیتی مشترک به زودی به تاجیکستان در کار ساخت تاسیسات مرزی برای تقویت امنیت مرزها و پوسته های امنیتی کمک می کند.

لازم به ذکر است که آقای باردیوژا چند ماه پیش و پس از پایان اجلاس ماه آپریل سازمان پیمان امنیتی مشترک گفته بود که بیش از 10 هزار تن از اعضای وابسته به گروه داعش تاجیکستان را تهدید می کنند.

وی گفته بود مرز مشترک افغانستان و تاجیکستان به طول 1300 کیلومتر این تهدیدهای امنیتی را برای تاجیکستان به بار آورده است.

محمد اکرام افضلی، رییس دیدبان شفافیت افغانستان امروز دوشنبه در یک نشست خبری گفت که هر چند فساد در سطوح بالای دولت کمی کاهش یافته است اما در سطوح پایین هنوز مشکلات زیادی را دارند.

آقای افضلی علاوه کرد، اطلاعاتی که دیدبان شفافیت دارد نشان می دهد که در برخی از موارد حدود 50 درصد از سربازان نهادهای امنیتی “خیالی” هستند.

به گفته وی، ارتقای درجه و استخدام در نهادهای امنیتی نیز براساس روابط شخصی صورت می گیرد که این عمل باعث تضعیف روحیه سربازان می شود.

سازمان دیدبان شفافیت در حالی نسبت به وجود فساد در نهاهای امنیتی و دفاعی ابراز نگرانی کرده که اخیراً دولت مرکز جدیدی را برای مبارزه با فساد تشکیل داده است.

دادستان کل کشور در افتتاح این مرکز گفته بود که دست ماموران دولتی را از جیب مردم کوتاه می کنیم.

اما مسئولان دیدبان شفافیت از ایجاد این مرکز چندان خوشبین نیستند.

رییس دیدبان شفافیت علاوه کرد که دولت باید زمینه مجازات آن عده از کارمندان وزارت دفاع و وزارت داخله را که به اتهام دست داشتن در فساد بازداشت شده اند، باید فراهم کند.

سازمان دیدبان شفافیت این موضوع را در آستانه برگزاری کنفرانس سران ناتو در وارسا (ورشو) بیان کرده است.

در این کنفرانس متحدان غربی افغانستان کمک نظامی و امنیتی به افغانستان را بررسی می‌کنند.

دیدبان شفافیت می گوید که اگر حکومت نتواند در عمل مبارزه با فساد خود را موفق نشان دهد، ممکن است منابع مالی کافی را از جامعه بین المللی به دست نیاورد.

گفتنی است که حکومت طی ماه گذشته تلاش های فراوانی را انجام داده است تا نشان دهد با فساد اداری مبارزه می کند اما جنبشی تحت عنوان روشنایی حکومت را اغشته به فساد و متعصب می خواند.

اعضای این جنبش در نظر دارند که در اجلاس وارسا یک تظاهرات گسترده علیه حکومت راه اندازی کنند و به جامعه بین المللی بگویند که حکومت فساد است.

در کشورهای دموکراتیک به تظاهرات و حرکت های مدنی ارزش بالایی می دهند.

سازمان دیدبان شفافیت در حالی نسبت به وجود فساد در نهادهای امنیتی و دفاعی ابراز نگرانی کرده که پیش از این هم گزارش‌هایی در مورد فساد در این نهادها منتشر شده است.

در یک مورد دفتر بازرس ویژه آمریکا برای بازسازی افغانستان اعلام کرد که شمار قابل توجهی از افراد پولیس اصلاً “خیالی” هستند، در حالی که برای آنها پول و امکانات سرازیر می شود.

پس از آن فرمانده پولیس ولایت هلمند در جنوب افغانستان هم تأیید کرد که شمار ماموران خیالی پولیس در این ولایت در گذشته بسیار بزرگ بوده است.