برچسب: تحصن

با برچیده شدن خیمه معترضان از مقابل ساختمان کمیسیون مرکزی انتخابات افغانستان در کابل، این کمیسیون امروز شنبه سوم سنبله بعد از دو هفته وقفه، فعالیتش را از سر گرفت.
صبح امروز امروز نیروهای پلیس ضد شورش با استفاده از زور خیمه های معترضان را که در مقابل کمیسیون انتخابات برپاکرده بودند، جمع و با استفاده از گاز اشک آور آنان را از مقابل کسمیون انتخابات دور کردند.
روز۲۲ اسد وقتی کمیسیون انتخابات افغانستان فهرست نهایی نامزدهای انتخابات پارلمانی را اعلام کرد، ۳۵ نفر از این فهرست حذف شده بودند، و شماری از حامیان آنان در مقابل کمیسیون انتخابات تجمع کردند.
اولین روز تجمع اعتراضی آنان با انفجار انتحاری در نزدیکی محل این معترضان همراه بود که منجر به کشته شدن یک سرباز پلیس و زخمی شدن سرباز دیگر شد، ولی درِ کمیسیون انتخابات تا بامداد امروز بسته باقی ماند.
حفیظ الله هاشمی، یکی از اعضای کمیسیون انتخابات افغانستان تایید کرد که متوقف شدن فعالیت دفتر مرکزی کمیسیون انتخابات مشکلاتی را ایجاد کرده که مهمترین آن تهیه فهرست نهایی رای دهندگان است که با مشکل مواجه شده‌است.
او گفت که قرار بود این فهرست در آخر ماه اسد نشر شود ولی مشکلات باعث شد که تاکنون فهرست نهایی تهیه نشود و کمیسیون نتواند بر اساس تاریخ اعلام شده فهرست نهایی را تهیه و در محل‌های رای گیری نصب کند.
آقای هاشمی اخلال در استخدام کارمندان و هماهنگی با وزارت معارف افغانستان را از مشکلات دیگر بر سر راه این کمیسیون اعلام کرد ولی گفت که کمیسیون مصمم است که انتخابات پارلمانی افغانستان ۲۸ میزان امسال حتما برگزار کند.
او گفت که اعتراض هواداران نامزدهای حذف شده باعث شده که دفاتر این کمیسیون هنوز در شماری از ولایات دیگر بسته بماند.

وزارت معارف کشور امروز (شنبه) در بیانیه ای به رسانه ها در واکنش به تحصن استادان و برخی از محصلان دارالمعلمین سید جمال الدین افغان گفته است که ارتقای دارالمعلمین به دانشگاه از صلاحیت های این وزارت نبوده و سطح بالای حکومتی باید در این باره تصمیم بگیرد.

در بیانیه وزارت معارف آمده که از چندین روز پیش بدین سو، شماری از استادان دارالمعلمین سید جمال الدین افغان به همراه شماری از محصلان این دارالمعلمین تحصنی را تحت عنوان اینکه «دارالمعلمین باید به دانشگاه ارتقاء یابد» بر پا کرده اند و می گویند که ریاست عمومی تربیه معلم، معینیت انکشاف نصاب تعلیمی و تربیه معلم وزارت معارف مانع این ارتقا می باشند.

این وزارت در بیانیه اش علاوه می کند که گرچه مخالف با برگزاری تجمعات و تحصن های صلح آمیز نیست و آن را حق مدنی هر شهروند افغانستان می داند، اما تاکید می کند که آموزش در نهادهای تعلیمی و تحصیلی نیز حق هر فرد شامل در آن نهاد می باشد و مزاحمت به این حق، مناسب پنداشته نمی شود.

به گفته ی وزارت معارف، در شرایط کنونی که تهدیدات امنیتی زیادی وجود دارد، این گونه تحصن ها می تواند مشکلات دیگری را نیز به همراه بیاورد.

همچنین وزارت معارف می گوید که وزیر معارف طی جلسه ای که با استادان دارلمعلمین سیدجمال الدین افغان داشته، همه پیشنهادها، نظرات و دیگر موضوعات مطرح شده را تحت بررسی و مطالعه قرار داده است.

این خبرنگاران از صبح روز دوشنبه ۲۷ سنبله برابر با ۱۸ سپتامبر ۲۰۱۷، در برابر نمایندگی کمیساریای عالی سازمان ملل در امور پناهندگان یا UNHCR واقع در شهر انقره مرکز ترکیه، تحصن شان را آغاز نموده و گفته اند تا زمانی‌که پرونده های مهاجرت آن ها از سوی این اداره بررسی و به خواسته های شان رسیدگی نشود، به تحصن شان ادامه می دهند.

خبرنگاران پناهجوی افغان در ترکیه می گویند؛ از زمانی ورود آن ها به ترکیه که حدود دو سال می شود، در حالت بلاتکلیفی به سر می برند و یگانه خواست آن ها از UNHCR رسیدگی به پرونده های مهاجرت آنهاست.

این خبرنگاران شامل گروهی از کارمندان رسانه یی افغانستان هستند که در طی دو سال اخیر به دلایل ناامنی، مشخص نبودن آیندۀ کشور و افزایش تهدیدهای امنیتی در افغانستان، سفر پر مشقت مهاجرت را به پیش گرفتند.

دفتر نی حمایت کنندۀ رسانه های آزاد افغانستان، از کمیساریای عالی سازمان ملل در امور پناهندگان UNHCR می خواهد تا به پرونده های این خبرنگاران رسیدگی کند و زمینۀ زندگی صلح آمیز و کار اطلاع رسانی را برای خبرنگاران پناهجوی افغانستانی فراهم سازد.

در چند سال اخیر، حدود ۵۰۰ خبرنگار و کارمند رسانه یی به دلیل شدت گرفتن ناامنی ها، نبود آیندۀ روشن و افزایش تهدیدها علیه خود و یا خانواده های شان، افغانستان را ترک و به کشور های دیگر پناه برده اند که از آن‌جمله ده ها خبرنگار و کارمند رسانه یی در کشور ترکیه به سر می برند.

حمید اکبر معاون انستیتوت صلح، رسانه و حکومت داری خوب، امروز چهارشنبه در نشستی خبری در کابل گفت: یافته های نظرسنجی ما نشان می دهد که مردم از برخورد حکومت با تظاهرات کنندگان رضایت ندارند.

این نظرسنجی  تنها در شهر کابل به مدت یک ماه انجام شده و با 510 نفر مصاحبه شده است.

چندین اعتراض بزرگ مردمی علیه آنچه ناکارآمدی حکومت عنوان می شد از سوی حکومت به نوعی سرکوب شده است که می تواند به حمله حکومت علیه جنبش رستاخیز و جمع نمودن خیمه های آنها ازسطح شهر و جنبش روشنایی اشاره کرد.

حمله بر معترضین جنبش روشنایی در دوم اسد سال گذشته در ظاهر کار داعش عنوان شد اما اکثری تحلیل گران مسایل سیاسی آنرا کارسران حکومت وحدت ملی می دانند.

آقای اکبرحمید معاون انستیتوت صلح، رسانه و حکومت داری خوب می گوید: بر اساس نظرسنجی ما در این مورد، 63 درصد مردم از برخورد حکومت خشمگین بوده آنرا غیرمنطقی خوانده است.

به گفته آقای حمید 76 درصد مردم شهرکابل، اعتراض و تظاهرات صلح آمیز را به عنوان یک ارزش مشترک گفته و از مسوولین حکومت خواسته که به تحصن کنندگان احترام گذاشته شود.

آقای حمید گفت: 66 درصد مردم ایجاد راه بندان و مشکلات توسط معترضین را رد کرده و گفته است که حق خواستن درچوکات حرکات های مدنی برای مردم مشکلات ایجاد نمی کنند.

به اساس یافته های این نظرسنجی 65 درصد مردم ازبرخورد حکومت با معترضین  و 54 درصد هم از برخورد متحصنین با حکومت نا راحت هستند.

معاون انستیتوت صلح؛ رسانه و حکومت داری خوب گفت، پشنهاد ما به سران حکومت این است که بحث های دامدار با مردم داشته و کار موثر بسترهای فرهنگی سیاسی و اجتماعی انجام داده و به خواست های واقعی مردم توجه کنند.

آمادگی ها و تدابیرلازم جهت مدیریت و انسجام بهتر تظاهرات ازخواست دیگرمسوولین انستیتوت صلح، رسانه و حکومت داری خوب است.

این تظاهرات که در پی تغییر مسیر برق 500 کیلو ولت ترکمنستان از بامیان-میدان به سالنگ راه اندازی شده بود، قبل از این نیز ده رشته تظاهرات دیگر در سراسر کشور برگزار شده بود.

تظاهر کنندگان می گفتند که دولت به صدای حق طلبی انان گوش نمی دهد و تا شنیدن صدایشان دست به تحصن و ایجاد خیمه می زنند.

دقایقی پیش اما تروریستان به این تظاهرات مدنی حمله کردند و تحصن کنندگان پراکنده شدند.

شاهدان گفته اند که در این رویداد افراد زیادی کشته و زخمی شده اند اما تاکنون هیچ مقام دولتی در این مورد اظهار نظری نکرده است.

گفتنی است که قبل از این جنبش روشنایی وزارت داخله از برگزاری این تظاهرات و مسیرهای تظاهرات آگاه کرده بود و آغاز تظاهرات با تدابیر شدید امنیتی بود.

معترضان با تجمع در مقابل دفتر نمایندگی سیاسی سازمان ملل در بامیان و سردادن شعارهای “برشنا برشنا، شرمت باد”،” ای عین و غین و دولت، جفا نکن به ملت و “یوناما یوناما، حمایت حمایت”، از جامعه جهانی نیز خواستار آن شدند تا با فشار آوردن به دولت افغانستان، جلو “انحراف” مسیر این خط برق را بگیرد.

مولوی یوسف معاون شورای ولایتی بامیان در پایان این تظاهرات گفت که مناطق مرکزی در چهارده سال گذشته از تمام پروژه های ملی محروم بوده اند:” شهروندان بامیان گردهم آمده اند تا دوشادوش سایر شهروندان کشور، در برابر تبعیض و بی عدالتی بایستند و حق مشروع خود را از دولت مطالبه کنند. دولت باید به خواست های مردم احترام بگذارد و اصل انکشاف متوازن را در نظر بگیرد”.

بامیان؛ مطمئن ترین مسیر

اعتراضات به تغییر مسیر خط برق توتاپ درحالی صورت می گیرند که دولت افغانستان روز گذشته، کار تدارکاتی عبور این خط برق از مسیر سالنگ را به حالت تعلیق در آورد و کمیسیونی را برای بررسی دوباره هردو مسیر تشکیل داد، اما معترضان در کابل و بامیان، این اقدامات را مردود می دانند.

حیدرعلی احمدی عضو شورای هماهنگی احزاب سیاسی در بامیان می گوید:”براساس سروی شرکت فیشنر آلمانی، این خط برق باید از مسیر بی خطر بامیان بگذرد، اما دولت براساس یک فیصله عجولانه، بخش بزرگی از شهروندان افغانستان را نادیده گرفته و تصمیم به عبور این خط برق از سالنگ گرفته است”.

الکین برای رئیس جمهور

معترضان بر عملی شدن تعهدات سران دولت وحدت ملی مبنی بر تامین برق این ولایت نیز تاکید کردند. آنان می گویند که رئیس جمهور در زمان مبارزات انتخاباتی وعده سپرده بود که برق بامیان را تامین می کند در غیر صورت، بامیانی ها می توانند الیکین چهار راهی الیکین را به ارگ بفرستند.  این معترضان، الیکینی را به والی بامیان دادند تا به رئیس جمهور بفرستند.

یکی از شهروندان بامیان در زمان تحویل دادن این الیکین به والی این ولایت گفت:” شما نماینده رئیس جمهور در بامیان هستید، این الیکین را به جناب ایشان بفرستید تا وعده های دوران مبارزات انتخاباتی اش را به خاطر بیاورد و در تصمیم ناعادلانه کابینه اش مبنی بر تغییر مسیر خط برق توتاپ تجدید نظر کند”.

هشدار زنان به تحصن در مقابل دفتر یوناما

در میان معترضان در بامیان، جمعیت بزرگی از زنان نیز حضور داشتند که خواست های مشخصی را مطرح کرده و هشدار های متفاوتی به دولت داده اند. آنان که در مقابل دفتر یوناما در بامیان تجمع کرده بودند، از جامعه جهانی خواستند تا به ندای حق طلبانه مردم توجه کند.

صغرا عطایی یکی از این زنان معترض هشدار داد؛ در صورتی که دولت هرچه زودتر به خواست معترضان پاسخ مثبت ندهد و جامعه جهانی نیز بی تفاوت از کنار این موضوع بگذرد، زنان بامیانی در مقابل دفتر سیاسی سازمان ملل در بامیان، دست به تحصن خواهند زد.

معترضان در بامیان قعطنامه نیز صادر کردند که در آن، ضمن اعلام حمایت از خیزش مردمی در نقاط مختلف کشور که به “جنبش روشنایی” معروف شده است، از نهادهای ملی و بین المللی مدافع حقوق بشر خواسته شده تا “سکوت خود را بشکنند” و از “جنبش عدالت طلب روشنایی” حمایت کنند.