برچسب: بیجاشدگان کندزی

آریانانیوز در گزارشی نوشته است؛ شماری از خانواده های کندزی که به دلیل جنگ به کابل پناه آورده اند و منتظر کمک رسانی از سوی مقامات دولتی هستند، از سوء استفاده جنسی برخی ماموران دولتی هنگام توزیع کمک ها سخن می گویند.

برخی از زنان کندزی که در کمپ های موقتی بسر می برند گفته اند که مامورین دولتی هنگام توزیع کمک ها به آنان رفتارهای غیراخلاقی با این زنان دارند.

یکی از زنان کندزی گفت “آنها شبانه به بهانه توزیع کمک وارد چادرهای زنان می شوند و تلاش می کنند تا با زنان داخل چادر رابطه جنسی برقرار کنند.”

یک از مردان کندزی بیجا شده گفت “اگر زن زیبایی میان زنان بیجا شده باشد، بسیار سریع کمک دریافت می کند، در حالیکه شمار زیادی از بیجا شدگان هستند که نیاز به دریافت کمک دارند.”

در همین حال اما، نجیب دانش معاون سخنگوی وزارت امور داخله این ادعاها را رد می کند و می گوید که مامورین پولیس در این کمپ ها برای امنیت بیجاشدگان حضور دارند.

لازم به ذکر است که بدنبال حملات شورشیان طالبان به شهر کندز، شمار زیادی از ساکنان این شهر به ولایات مجاور از جمله بلخ و کابل پناه بردند.

گرچه نیروهای امنیتی یک روز پس از حمله شورشیان طالبان، شهر کندز را به تصرف خود درآوردند، اما بسیاری از ساکنان کندز که هم اکنون در ولایات دیگر در کمپ های موقتی مهاجران و یا در منزل اقوام و خویشان بسر می برند، تمایلی به بازگشت به کندز را ندارند.

آنها دلیل اصلی شان را ناامنی های دوباره در این شهر اعلام کرده اند.

عبدالطیف ساکن اصلی کندز که به شهر مزارشریف پناه برده می گوید “جنگ و درگیری همه چیز را نابود کرد.”

دویچه له انگلیسی به نقل از عبدالطیف می نویسد “کندز سوخته است. مردمان زیادی کشته و یا زخمی شده اند. من با مشقت زیاد توانستم تنها جان خودم و خانواده ام را از جنگ نجات دهم. قبل از اینکه از کندز خارج شویم، برای چندین روز در شهر گیر مانده بودیم. هیچ راه خروجی نبود و آب و غذا در شهر نبود.”

خانم دانیل مویلان از دفتر هماهنگی امور حقوق بشری سازمان ملل متحد در این زمینه می گوید “مانند عبدالطیف، هزاران تن دیگر از ساکنان کندز به شهر مزارشریف در ولایت بلخ پناه برده اند. براساس تخمین های ما، تقریبا 39 هزار نفر طی دو هفته گذشته از کندز خارج شده اند. بسیاری از این کندزیان به شهرهای طالقان، کابل، مزارشریف، پل خمری و فیض آباد رفته اند.”

لطیف می گوید “بسیاری از بیجاشده های کندز به خانه های اقوام و یا دوستان شان در شهرهای دیگر پناه برده اند. در مزار، ما در خانه یکی از دوستانم بسر می بریم. اما تمام خانواده باید در یک اتاق زندگی کنیم.”

“کمبود کمک رسانی”

شورشیان طالبان دوشنبه هفته گذشته (12 میزان) از چندین جهت به شهر کندز حمله کردند و توانستند در ساعت های اولیه بخش اعظمی از شهر را در کنترول خودشان بگیرند. نیروهای امنیتی کشور با حمایت هوایی نیروهای آمریکایی فورا به مقابله با این شورشیان پرداختند. گرچه نیروهای امنیتی و نیروهای خارجی یک روز پس از حمله شورشیان مدعی شدند که حمله شورشیان دفع شده و کنترول شهر را بدست گرفته اند، اما گزارش ها همچنان می رسید که درگیری شدیدی در حومه و اطراف شهر در جریان است. سرانجام، نیروهای امنیتی، پس از گذشته 9 روز، روز چهارشنبه اعلام کردند که شورشیان را کاملا به عقب رانده اند و شهر کندز از وجود شورشیان پاکسازی شده است و شهر هم اکنون امن است. درگیری ها اما همچنان در برخی اطراف ولسوالی ها در جریان است.

خانم مویلان گفت “بسیاری از بیجاشدگان کندز، با امکانات بسیار کمی از شهر خارج شدند، و هم اکنون مجبورند بدون هیچ سقفی و حتی امکانات اولیه زندگی، در خارج از کندز بسر ببرند.”

وی افزود “سازمان ملل متحد و دولت افغانستان به طور مشترک در تلاش اند تا برای بیجاشدگان چادر و غذا تهیه نمایند. همچنین، کمپ هایی برای این بیجاشدگان در حال ساختن است که امکانات بهداشتی، آب آشامیدنی تمیز و منطقه امن برای کودکان دارند.”

فرشته یکی دیگر از بیجاشدگان می گوید “کمک به همگان نرسیده است. ما تاکنون هیچ کمکی از این سازمان ها دریافت نکرده ایم. اما مقامات محلی برای کمکمان آمدند. بیشتر بیجاشدگان در «کمپ حاجی» بسر می برند، و مقامات شورای ولایتی به بیجاشدگان نان و آب می رسانند. اما از آنجایی که من در خانه یکی از دوستانم هستم، هیچ یک از این حمایت ها و کمک ها را نمی توانم دریافت کنم.”

“بحران مهاجرت در حال وقوع”

هم اکنون در حدود 6 هزار بیجاشده کندزی در کمپ حاجی در شهر مزارشریف بسر می برند. به نظر میرسد که فعالان مدنی در مزارشریف از رسیدگی مقامات ولایتی بلخ به این بیجاشدگان رضایت دارند. مریم یک فعال حقوق بشر می گوید “توجه مقامات ولایتی هم اکنون بر مهاجران است، و ما از کمک شان به این بیجاشدگان قدردانی می کنیم.”

اما، موضوع نگران کننده این است که این مهاجران هیچ گونه حمایت روانی نمی شوند. زنان و کودکان بسیاری، هم در کندز حین جنگ رنج دیده اند و هم هنگام فرار از این شهر با درد و رنج همراه بوده اند. متخصصان می گویند که این رویدادها می تواند اثراتی مخرب و طولانی مدتی برای سلامت روانی این زنان و کودکان بگذارد.

کندز هم اکنون کاملا در کنترول نیروهای دولتی است، اما بیجاشدگان آن، همچنان هیچ تمایلی به بازگشت به شهر ندارند. آنها می گویند که در شهر کندز احساس امنیت نمی کنند، زیرا تهدید حضور طالبان امری دائمی شده است، و درگیری ها در اطراف شهر همچنان ادامه دارد.

لازم به ذکر است که افزایش شمار بیجاشدگان داخلی کشور، یکی از نگرانی های اصلی دولتمردان می باشد. از آغاز سال جاری میلادی تاکنون، بیش از 280 هزار نفر در نتیجه درگیری های نیروهای امنیتی با شورشیان مسلح از خانه و شهرهایشان بیجاشده اند. از سویی دیگر، شمار مهاجرانی که از کشورهای خارجی به افغانستان باز می گردند نیز در حال افزایش است که این موضوع نیز سبب افزایش نگرانی ها شده است.

خانم مویلان گفت “طی هفته گذشته، بیش از 50 هزار مهاجر افغانستانی از پاکستان به افغانستان بازگشته اند.”

سازمان ملل متحد تخمین می زند که تا پایان سال جاری، این رقم به یک میلیون نفر برسد.

دفتر سازمان ملل متحد در کابل روز گذشته (یکشنبه) گفت که با ادامه درگیری های نیروهای امنیتی افغانستان و شورشیان طالبان در کندز، شمار بیجاشدگان داخلی این شهر با دو برابر افزایش به رقم 24 هزار نفر رسید.

بیجاشدگان کندزی که هم اکنون با یک بحران حقوق بشری نیز روبرو هستند، از انفجار و شلیک گلوله ها به ولایات مجاور به شمول بلخ، تخار، بغلان و کابل پناه برده اند.

دفتر سازمان ملل متحد برای هماهنگی امور حقوق بشری در بیانیه ای روز گذشته گفت “گزارش های اولیه می رساند که دست کم 24 هزار باشنده کندزی بیجا شده اند.”

این بیانیه افزود “ارزیابی ها همچنان ادامه دارد و از آنجایی که خانواده ها همچنان در حال فرار هستند، این آمار قطعا تغییر خواهد کرد.”

این دفتر پیش تر اعلام کرده بود که بیش از 10 هزار باشنده کندزی بیجا شده اند.

باشندگان کندز هم اکنون و پس از حمله چند جانبه شورشیان طالبان به این شهر برای تصرف آن، با کمبود بسیار شدید مواد غذایی و دارویی مواجه اند.

شب گذشته، منیره یوسف زاده سخنگوی اداره مستقل ارگان های محلی گفت که به پینشهاد این  اداره، رئیس جمهور مبلغ 100 میلیون افغانی (70 میلیون افغانی برای کندز و 30 میلیون برای ارزگان)  را برای کمک به بیجاشدگان ولایات کندز و ارزگان اختصاص داد.

شورشیان طالبان دوشنبه هفته گذشته از چند جناح به شهر کندز حمله کردند و بخش هایی از این شهر را به تصرف خود درآوردند، اما نیروهای امنیتی پس از ساعاتی موفق به عقب راندن این شورشیان از مرکز شهر شدند، اما درگیری ها در اطراف شهر همچنان ادامه دارد.

نیروهای امنیتی در تلاش اند تا این شورشیان را از مناطق مسکونی به عقب برانند، و به گفته دولت، نیروهای امنیتی عملیات پاکسازی شان را با دقت انجام می دهند تا از آسیب به غیرنظامیان جلوگیری شود.

براساس آمار شفاخانه کندز، دست کم 3 غیرنظامی تاکنون کشته شده و بیش از 290 نفر دیگر زخمی شده اند، اما ساکنان محلی می گویند که آمار واقعی کشته ها و زخمی ها بسیار فراتر از این رقم می باشد.

وزارت دفاع ملی روز گذشته گفت بخش های اصلی شهر کندز از وجود شورشیان مسلح پاکسازی شده است، و طی 24 ساعت گذشته 52 تن از این شورشیان مسلح کشته شدند.

لازم به ذکر است که حمله دوباره شورشیان طالبان به پنجمین کلان شهر افغانستان، نگرانی هایی را مبنی بر توانایی های نیروهای امنیتی افغانستان برای حفاظت از کلان شهرها که توسط ناتو تعلیم داده شده اند، خلق کرد.

نیروهی آمریکایی هم اکنون در عملیات پاکسازی کندز نیروهای امنیتی کشور را کمک می کنند، و از روز سه شنبه هفته پیش تاکنون، شش حمله هوایی علیه مواضع شورشیان طالبان انجام داده اند.

محمداشرف غنی رئیس جمهوری کشور روز گذشته گفت “اکمالات نظامی هم اکنون به کندز رسیده است، و دشمنان به زودی شکست داده می شوند و مجازات خواهند شد.”

از سویی دیگر، شورشیان طالبان همزمان با حمله به شهر کندز، تلاش کردند تا به شهرهای دیگر در شمال و جنوب کشور به شمول بغلان و فراه حمله کنند، که اما با پاسخ به موقع نیروهای امنیتی مواجه شدند و حملات شان دفع شدند.

این در حالیست که روز جمعه، مصادف با پانزدهمین سالروز ورود نیروهای آمریکایی به افغانستان بود. 15 سال پیش در هفتم اکتبر (16 میزان) نیروهای آمریکایی وارد افغانستان شدند و دولت طالبان را سقوط دادند، اما این جنگ پس از گذشت 15 سال همچنان ادامه دارد، که طولانی ترین مداخله نظامی آمریکا پس از جنگ ویتنام محسوب می گردد.