برچسب: اپوزیسیون

جو بایدن، ریس‌جمهور ایالات متحده‌ی امریکا، تصمیم خود مبنی بر خروج نیروهای امریکایی از افغانستان تا ۱۱ سپتامیر سال روان را اعلام کرد.
زمان گزینش خروج نیروهای امریکا، برابر است به بیستمین سال‌گرد حملات ۱۱ سپتامبر که منجر به فروپاشی ساختمان‌های دوقلوی تجارتی ایالت متحده آمریکا شده و این کشور را در گیر جنگ ۲۰ساله در افغانستان کرد.
با توجه به مشخص کردن تاریخ خروج نیروهای ایالات متحده‌ی امریکا از افغانستان، لیدنسی گراهام، سناتور جمهوری‌خواه مریکا، بر این باور است که چنین خروجی، می‌تواند جو بایدن را مرتک اشتباه بزرگی کند و طرح‌ریزی حمله‌ی دوباره‌ از سوی گروه‌های تروریستی به امریکا را شکل خواهد داد.
اعلام خروج نیروهای امریکایی در ۱۱ سپتامبر واکنش‌هایی را به بار آورده که این واکنش، می‌تواند آغاز دوباره جنگ را در افغانستان تسریع کند؛ زیرا تاریخ خروج، باعث نقص توافق‌نامه میان امریکا و طالبان شده است؛ نقضی که می‌تواند طالبان را به شدیددادن جنگ نسبت به گذشته، متمایل کند. گروه طالبان در واکنش به تعین زمان خروج امریکایی‌ها، گفته است که به اساس شورای رهبری، تصمیم بر این است که در نشست استانبول شرکت نکنند، تصمیمی که رابطه میان امریکا و طالبان را تیره‌تر و وضعیت موجود را مبهم‌تر می‌کند.
به نوشته صبح کابل، این تصمیم طالبان، امریکایی‌ها را وادار خواهد کرد که در نشست استانبول، برای اقناع‌کردن کشورهای دخیل به خصوص پاکستان تلاش کنند؛ تا طالبان در نشست حاضر شوند و بتوانند تاریخ خروج را مشروعیت بدهند و پس از آن، وارد مرحله‌ی حل مشکل میان دوطرف؛ یعنی حکومت افغانستان و طالبان شوند.
امریکایی‌ها زمان خروج شان را اعلام کردند تا روند صلح سرعت بگیرد و طرحی را برای پیش‌شرط خروج بر طالبان اعمال کنند و از سویی هم، تصمیم خروج در ۱۱ سپتمبر برای آن گرفته شده تا در داخل افغانستان انسجام برای صلح ایجاد شود. در این مدت، امریکایی‌ها از طریق ابزار‌های دیپلماتیک، فشارهای سیاسی و اقتصادی وارد مرحله‌ی منسجم‌سازی حکومت و اپوزیسیسون در روند صلح افغانستان شدند؛ تا هر دو طرف به نتیجه برسند و امریکایی‌ها در سطح منطقه و فرامنطقه‌ به خروج شان مشروعیت بدهند. با توجه به چنین رویکردها، تصمیم خروج نیروهای ایالت متحده‌ی امریکا در ۱۱ سپتمبر، می‌تواند فرصت‌ها و چالش‌هایی را در پی داشته باشد.
اولین چالش مربوط به تحریک طالبان است؛ اگر طالبان این تاریخ را نپذیرند و دید متضاد داشته باشند، پیامد آن جنگ شدیدی برای دولت افغانستان و در خطر افتیدن منافع امریکا خواهد بود. این می‌تواند نوعی مانور از طرف طالبان باشد تا امتیاز‌گیری‌های بهتری را برای آینده‌ی شان رقم بزنند، به خواست مهم شان که رهایی زندانیان و پیوستن دوباره‌ی شان به جنگ است، برسند؛ دومین چالش می‌تواند، به شدت‌گرفتن جنگ گروه‌های مخالف طالبان بینجامد؛ زیرا گروه‌های مخالف، برای شدیدکردن جنگ خود بر علیه طالبان و حکومت افغانستان که حامیانش، مخالف حضور امریکایی استند شکل دهند؛ سومین چالش می‌تواند رقابت منطقه‌ای در افغانستان باشد. این رقابت، می‌تواند کشورها را به بازنگری متوجه کرده و از ادغام در روند صلح افغانستان منصرف کند؛ زیرا کشورهای منطقه به دنبال اهداف استراتژیک خود استند و تعیین زمان خروج نیروهای امریکایی می‌تواند، وضعیت را چالش‌برانگیزتر کند؛ چهارمین چالش بر مبنای اعلام تاریخ خروج، می‌تواند نبود پیش‌شرط برای خروج باشد. این رویکرد می‌تواند گروه‌های بیشتر تروریستی را در بطن خود پرورش داده و جنگ را بیشتر استخباراتی کرده و کشورهای دخیل را بیشتر دچار چالش و ابهام کند.
با این حال، خروج نیروهای ایالت متحده در ۱۱ سپتمبر، می‌تواند فرصت‌هایی را در بر داشته باشد؛ نخستین فرصت، می‌تواند برا ی حکومت افغانستان باشد؛ حکومت افغانستان درفرصت موجود در تلاش بازسازی روابط خود با پاکستان باشد؛ زیرا این کشور نقش کلیدی‌ای در اوضاع جاری افغانستان دارد. بنا بر این، بازسازی روابط دیپلماتیک، می‌تواند هر دو کشور را برای این که صلح در افغانستان به معنای ثبات در پاکستان است، قانع کنند ؛دومین فرصت می‌تواند فرصتی برای طالبان باشد. طالبان می‌توانند از این فرصت برای اعتباربخشی خود نزد کشورهای منطقه در موضوع افغانستان بکوشد و در سوی دیگر، برای امریکا و جامعه‌ی جهانی این را تفهیم کند که این گروه، آماده‌ی رسیدن به صلح از راه دیپلماتیک آن است؛ آخرین فرصت می‌تواند برای کشورهای دخیل در امور افغانستان باشد. کشورهای دخیل در امور افغانستان، می‌توانند با استراتژی پایدار و منافع‌محور برای شان، از طریق افغانستان روابط تجارتی اقتصادی خوبی با کشورهای منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای شکل بدهند.
در نهایت، پیش از خروج ایالت متحده‌ی امریکا، باید ضمانت‌های بین‌المللی برای تامین صلح افغانستان روی دست گرفته شود. نوع حکومت باید بر مبنای مدل ملی‌محور بازسازی شود؛ تا افغانستان بار دیگر در صف کشورهای تهدید‌زا برای جهانیان به ویژه امریکا قرار نگیرد.

رهبران ائتلاف ضد دولتی پاکستان به ده‌ها هزار تن از حامیانش تاکید کرده تا به راهپیمایی گسترده ماه آتی میلادی در اسلام آباد ملحق شوند که تاکیدی برای برکناری نخست وزیر است.

به گزارش خبرگزاری رویترز، ائتلاف اپوزیسیون پاکستان می‌گوید عمران خان، نخست وزیر با کمک ارتش در انتخابات متقلبانه ۲۰۱۸ بر سر کار آمده است.

ائتلافی از ۱۱ حزب بزرگ اپوزیسیون موسوم به “جنبش دموکراتیک پاکستان”  راهپیمایی‌های گسترده‌یی را از سپتمبر با هدف برکناری نخست وزیر و فشار بر ارتش به منظور توقف مداخله در امور سیاسی آغاز کرده است.

بیلاوال بوتو زرداری، رهبر اپوزیسیون گفته است: زمان گفتگو دیگر سرآمده. حالا وقت راهپیمایی است.

وی همچنین احتمال انجام هرگونه گفتگو با نخست وزیر یا ارتش را رد کرد و گفت: تنها در صورتی این مهم، صورت می‌گیرد که انتخابات برگزار شود.

عمران خان که می‌گوید اعتراضات با هدف اخاذی از وی برای متوقف کردن تحقیقات پرونده‌های فساد علیه رهبران این احزاب اپوزیسیون است و راهپیمایی را در بحبوحه پاندمی کرونا به شدت مورد انتقاد قرار داده است.

اپوزیسیون که شش راهپیمایی بزرگ در ماه‌های اخیر انجام داده‌اند، می‌گویند: به دنبال اعمال فشار بر دولت برای برگزاری انتخابات جدید هستند. انتخابات بعدی در پاکستان ۲۰۲۳ برگزار می‌شود.

پاکستان ۷۲ مورد مرگ بر اثر ابتلا به کروناویروس و ۳۳۶۹ مورد مبتلا در ۲۴ ساعت گذشته ثبت کرده که بالاترین میزان از جون محسوب می‌شود.

کمپین اعتراضی در حالی برگزار می‌شود که اقتصاد پاکستان به دلیل تورم بالا و رشد منفی که اپوزیسیون علت آن را نخست وزیر و ارتش می‌دانند، در نوسان و دچار مشکل است.

نواز شریف، نخست وزیر پیشین پاکستان که از طریق لینک ویدئویی از لندن این راهپیمایی را رصد می‌کند، از مردم پرسیده: چه فرد دیگری را باید مقصر این مسائل و مشکلات در کشور بدانیم؟

نواز شریف که پس از محکوم شدن در ۲۰۱۸ به فساد مالی از کار برکنار شد و از سال گذشته میلادی با قرار وثیقه برای درمان در لندن است، خطاب به جنرال‌های ارتش پاکستان ادامه داد: از نهاد نظامی برای مقاصد سیاسی خود استفاده نکنید.

عمران خان و ارتش پاکستان، این اتهامات را رد کرده‌اند.

فضل هادی مسلمیار رئیس مشرانو جرگه در واکنش به تشکیل ائتلاف «نجات افغانستان» به رهبری جنرال عبدالرشید دوستم معاون اول رئیس جمهوری، محمد محقق معاون رئیس اجرایی و عطا محمد نور والی بلخ، گفت که بهتر است اعضای این ائتلاف که نقشی فعال در رهبری دولت دارند، و با هدف آوردن اصلاحات در دولت این ائتلاف را تشکیل داده اند، ابتدا از سمت هایشان کناره گیری کنند، و سپس به عنوان یک اپوزیسیون فعالیت داشته باشند.

آقای مسلمیار در گفتگو با رادیو آزادی گفت که دور از انصاف است که اعضای این ائتلاف هم در رهبری دولت، بخصوص دو تن از اعضای این ائتلاف، فعالیت داشته باشند و هم علیه دولت فعالیت کنند.

لازم به ذکر است که ائتلاف نجات افغانستان متشکل از سه حزب برجسته سیاسی کشور و به رهبری جنرال عبدالرشید دوستم معاون رئیس جمهوری، محمد محقق معاون رئیس اجرایی و عطا محمد نور والی بلخ روز جمعه و در مراسم شیرینی خوری پسر عبدالرشید دوستم در شهر انقره ترکیه اعلام موجودیت کرد.

این ائتلاف که با شعار آوردن اصلاحات در دولت تشکیل شده است، در اولین بیانیه خود پس از اعلام موجودیت از محمد اشرف غنی رئیس جمهوری کشور خواست که از اقدام های فراقانونی خود دست بردارد و به قانون اساسی و صلاحیت های وزیران و روسای دیگر نهادهای دولتی احترام بگذارد.