برچسب: افغانستان

مسافر قوقندی، سخنگوی وزارت تجارت و صنایع می گوید که سهولت های که در بندر چابهار مهیا است زمینه خوبی برای سود دهی تاجران کشور است.

آقای قوقندی گفت که تعداد 150 سرمایه گذار تاکنون اعلام امادگی کرده است.

در همین حال سخنگوی وزارت تجارت و صنایع گفت که  وزارت امور خارجه ایران نیز نمایندگی را برای سهولت کار تاجران کشور در بندر چابهار تدارک دیده است.

گفته می شود که سرمایه گذاران و تاجران کشور می خواهند در بندر چابهار سرمایه گذاری کنند، زیرا صادرات و واردات از این مسیر هزینه کمتری را برای آنان خواهد داشت.

پیشتر هیئتی از این وزارت برای بازدید از بندر چابهار به ایران سفر کرده بود.

مقامات افغانستان، هند و ایران ( دوشنبه، ۳ جوزا) موافقتنامه اقتصادی سه جانبه برای احداث بندر تجارتی و ترانزیتی چابهار را در تهران امضا کردند.

با احداث بندر چابهار، ارسال هر کانتینر اموال تجارتی نسبت به بندر کراچی پاکستان، ۵۰۰ تا هزار دالر ارزان تر می‌شود.

بندر چابهار، در شهر جنوبی سیستان ایران در کنار دریای عمان قرار دارد، لنگرگاه این بندر قابلیت پهلوگیری کشتی‌های بزرگ تجاری جهان را دارد و از مناطق مهم تجاری است.

دولت پاکستان در پانزده سال گذشته همواره از بندر کراچی به عنوان ابزار فشار بالای افغانستان استفاده کرده است.

بخدی

این نشست دو روزه را اکلیل حکیمی، وزیر مالیه کشور وعبدالرضا رحمانی فضلی، وزیر داخله ایران رهبری می کنند.

نشست این کمیسیون پس از یک وقفه چهار ساله برگزار می شود.

قرار است دو کشور در نشست فردا دربارۀ چگونگی گسترش همکاری‌های دوجانبه دربخش‎های انرژی، آب، محیط زیست، ترانسپورت، ترانزیت و بخش‎های دیگر گفت‎وگو کنند.

بابک دین پرست، معاون هماهنگی امور اقتصادی ایران گفته است که این اجلاس با حضور رحمانی فضلی به عنوان رییس ایرانی کمیسیون و اکلیل حکیمی به عنوان رییس این کمیسیون از سوی افغانستان برگزار خواهد شد.

وی افزود: ” دراین اجلاس، هیئت‌های دو کشور ضمن بررسی روند اجرای بندهای چهارمین اجلاس کمیسیون مشترک همکاری‌های اقتصادی دو کشور، درخصوص اجرائی کردن توافقات گذشته و به ویژه موارد مهم همکاری‌ها درحوزه‌های مختلف رایزنی و تبادل نظر خواهند داشت.”

دراین نشست نمایند‎گان و مدیران بیش از ۵۰ سازمان و شرکت دولتی و عامه اشتراک خواهند کرد.

وزارت امور خارجه با نشر خبرنامه ای گفته است که در این سفر بر سر موضوعات امنیتی، تجارت ترانزیتی، اقتصاد، روابط فرهنگی، قونسلی و مهاجرین و همکاری بین وزارت خانه گفت‎وگو خواهد شد.

این سفر به دعوت معین وزارت امور خارجه ایران صورت گرفته است و آقای کرزی در راس هیئتی بلند پایه، 13 اسد به تهران سفر کرد.

این نشست سومین نشست مشورت های سیاسی بین دو کشور است.

براساس خبرنامه، معین سیاسی وزارت امور خارجه همچنان در این سفر، با برخی دیگر از مقامات جمهوری اسلامی ایران ملاقات کرده است.

در این ملاقات ها، محور گفت‎وگوهای طرفین بر سر تحکیم و تقویت بیشتر روابط رسمی میان دو کشور و مبارزه مشترک علیه تهدیدات منطقه ای استوار بوده است.

با راه اندازی بندر چابهار در ایران، روابط سیاسی و اقتصادی دو کشور بهتر از پیش شده و قرار است این مسیر جایگزین بندر پاکستان شود.

 

موسسه تحقیقات حکومت‌داری بازل با بررسی مولفه‌های مختلف سیاسی و مالی در ۱۴۹ کشور جهان آنها را بر اساس “شاخص ضدپولشویی” رتبه‌بندی کرده است که در این جدول ایران، افغانستان و تاجیکستان به ترتیب در جایگاه‌های اول تا سوم قرار گرفته‌اند.

گینه بیسائو، مالی، کامبوج، موزامبیک، اوگاندا، سوازیلند و میانمار هفت کشور دیگری هستند که بیشترین ریسک پولشویی در آنها وجود دارد.

به گزارش موسسه بازل کمترین خطر پولشویی به فنلاند، لیتوانی و استونی مربوط می‌شود.

از نظر این موسسه در سال گذشته میلادی کویت بیش از هر کشور دیگری از نظر مبارزه با پولشویی بهبود داشته و چین، صربستان و ترکیه از کشورهای عمده‌ای بوده‌اند که وضعیت مبارزه با پولشویی در آنها بدتر شده است.

گزارش موسسه بازل همچنین تاکید دارد که مراکز عمده مالی در اقتصادهای پیشرفته جهان، همچون بریتانیا، آلمان، فرانسه، سوئیس، ژاپن و لوکزامبورگ، بهبود چندانی از نظر مبارزه با پولشویی نداشته‌اند.

ایران، که در گزارش سال گذشته موسسه بازل نیز بالاترین ریسک پولشویی را داشت، در گزارش‌های مختلف موسسه‌های دیگر نیز دچار فساد مالی و پولشویی دانسته می‌شود.

ریسک بالای پولشویی در نظام بانکی ایران یکی از دلایل اصلی این است که بانک‌های اروپایی با وجود رفع تحریم‌های بین‌المللی هنوز در معامله با ایران محتاطانه عمل می‌کنند.

البته حدود یک ماه پیش گروه ویژه اقدام مالی، سازمان بین‌المللی مبارزه با پولشویی، اعلام کرد مقام‌های ایرانی متعهد شده‌اند پیشنهادهای این سازمان برای مبارزه با پولشویی را عملی کنند. به همین دلیل این سازمان محدودیت‌های وضع‌شده علیه ایران را یک سال معلق کرده است.

 

BBC

خامه پرس، به نقل از رسانه های هند گزارش داده که این زن 28 ساله یاسمین نام دارد و می خواسته با کودک 5 ساله اش به صفوف گروه تروریستی داعش در افغانستان بپیوندد.

منابع در هند گفته‌اند این خانم قرار بوده به یک مرد هندی از توابع کیرالا بپیوندد که در حال حاضر در افغانستان برای جنگ‌ جویان داعش در افغانستان می‌جنگد.

به گفتۀ منابع هندی این مرد ۲۱ساله در ماه گذشته به گروه دولت اسلامی یا داعش در افغانستان پیوسته‌ است.

در افغانستان گروه‌های مختلف تروریستی، به ویژه دو گروه طالبان و داعش با بیش‌ ترین فعالیت حضور دارند اما گروه داعش سابقۀ دعوت از زنان و پیوستن خانم‌ها به این گروه را نیز دارد.

این در حالی‌ ست که گفته می‌شود جنگ‌ جویان خارجی از کشورهای مختلف جهان در حال حاضر در صفوف داعش و همچنین طالبان برای این گروه‌ها می‌جنگند.

هرچند بیش‌ ترین جنگ‌جوی خارجی هراس‌افگنان در افغانستان پاکستانی گفته می‌شود اما شهروندان چچین، تاجکستان، عرب، ازبکستان و دیگر کشورها هم حضور دارند.

این فرد مظنون به قتل توسط مقام های ایرانی خواسته شده بود.

ریاست پولیس اینترپل با همکاری وزارت عدلیه و دادستانی کل شخص مظنون را دستگیر و به مقام های کشورش تحویل داد.

پولیس اینترپل کشور می گوید که این ریاست مجهز به سیستم های پیشرفته بین المللی است و با شریک سازی فراری توسط کشورشان، اقدام به دستگیری می کند.

محمد اصغرزاده، معاون سلامت اداره کل دامپزشکی خراسان جنوبی گفت، امسال و در مدت مشابه صادرات این محصول حدود ۲برابر افزایش داشته که از طریق گذر مرزی بازارچه ماهیرود به افغانستان صادر شده است.

به گفته او، سال گذشته در همین مدت، 889 تن گوشت مرغ منجمد صادر شده که امسال 94 درصد صادرات افزایش یافته است.

قابل ذکر است، دامپزشکی خراسان جنوبی بر کلیه مراحل پرورش از مرغداری، حمل و نقل، کشتارگاه، مراکز عرضه و صادرات به سایر ولایات و حتی سایر کشورها نظارت مستقیم بهداشتی دارد.

گفتنی است که با تیره شدن روابط تجاری با کشور پاکستان و راه اندازی چابهار، تجارت و روند سرمایه گذاری به سمت کشور ایران بیشتر شده است.

چند پیش نیز مسئولان اتاق تجارت و صنایع گفته بودند که واردات از کشور پاکستان به 50 درصد کاهش یافته است. این کاهش در حدی است که برخی از کارخانه های تولید ارد این کشور با خطر ورشکستگی مواجه شده اند.

 

روز گذشته یک هیئت نظامی که شامل 9 جنرال ارتش پاکستان می شود برای گفت‏وگو با همتایان افغانستانی خود به کابل امد که در این نشست نمایندگان ناتو نیز حضور داشتند.

به نقل از بی بی سی، دولت وزیری، سخنگوی وزارت دفاع گفته که هدف از این دیدار بحث برای مبارزه با تروریسم و همچنین جلوگیری از بروز مشکلات نظامی در دو سوی خط دیورند بوده است.

اقای وزیری افزوده، مقام‌های نظامی پاکستان در کنار توافق با راه‌اندازی عملیات مشترک بر ضد گروه‌های تروریستی، نیز تعهد کردند که اجازه نخواهند داد تا “تروریست‌ها با عبور از مرز داخل افغانستان” شوند.

سخنگوی وزارت دفاع گرچه این تعهد مقام‌های پاکستان را امیدوار کننده خواند اما تأکید کرد که دولت افغانستان انتظار دارد تا پاکستان گام‌های عملی برای تحقق تعهدات خود بردارد.

او افزود که هیچ گروه تروریستی در افغانستان پایگاه ندارد و هر گروه تروریستی که در پی ناامنی افغانستان باشد دولت افغانستان با آن مبارزه خواهد کرد.

محمد اشرف غنی، رئیس جمهوری افغانستان، در ۲۵ سرطان اعلام کرده بود که در هفته‌های آینده نیروهای امنیتی افغانستان عملیات گسترده‌ای را علیه نیروهای وابسته به داعش راه‌اندازی خواهد کرد.

حضور داعش در کشور، عمدتاٌ در شرق متمرکز است و ولسوالی های اچین و کوت ولایت ننگرهار خاستگاه این نیروها قلمداد می‌شوند.

این گروه اخیرا مسئولیت حمله انتحاری به یک راهپیمایی در شهر کابل را به عهده گرفت که منجر به کشته شدن بیش از ۸۰ تن شد.

جنرال جان نیکلسون، فرمانده نیروهای امریکایی و ناتو در افغانستان روز چهارشنبه در مصاحبه‌ای با اسوشیتدپرس گفت که جنگجویان گروه تروریستی داعش در افغانستان ارتباطات مالی، مخابراتی و استراتژیک با رهبری این گروه در عراق و سوریه دارند.

او گفت: «این شاخه گروه تروریستی داعش به سازمان اصلی آن ارتباط دارد. آن‌ها (جنگجویان) درخواست عضویت داده اند که پذیرفته شده است. آن‌ها باید آزمون‌های مشخصی را که در دابق (مجله گروه تروریستی داعش) نشر شده اند، از سر می‌گذشتاندند.»

پایگاه‌های گروه تروریستی داعش در ولایت ننگرهار در مرز با پاکستان اخیراً هدف حملات نیروهای افغان قرار گرفته اند. در این عملیات نیروهای امریکایی نیز از افغان‌ها حمایت کرده اند.

این حملات که بخشی از عملیات شفق نیروهای اردوی افغانستان است، روز شنبه ساعاتی بعد از آن شروع شد که گروه تروریستی داعش مسئولیت کشتار حدود ۸۰ تن از تظاهرکنندگان را در کابل به عهده گرفت.

در این حملات بیش از ۲۰۰ تن دیگر زخمی شدند و بدترین حمله در کابل بعد از شروع شورشگری طالبان در سال ۲۰۰۱ به این سو بود. همچنین این نخستین حمله در پایتخت بود که گروه تروریستی داعش مسئولیت آن را به عهده گرفته است.

پیش از این مقام‌های افغان و امریکایی می‌گفتند که جنگجویان منسوب به گروه تروریستی داعش در افغانستان اعضای ناراضی طالبان اند.

جنرال چارلز کلیولند، سخنگوی نیروهای امریکایی در افغانستان این هفته گفت که شمار جنگجویان گروه تروریستی داعش در افغانستان بین یک هزار تا سه هزار تن می‌رسد.

نیکلسون گفت که پیش از این جنگجویان گروه تروریستی داعش در نه تا ده ولسوالی حضور چشمگیر داشتند، اما پیش از شروع این عملیات حضور آن‌ها به سه ولسوالی کاهش یافت.

وی افزود که حالا آن‌ها از دره کوت به سمت جنوب بازگشت می‌کنند و زمانی که منطقه از وجود گروه تروریستی داعش پاکسازی شد، نیروهای ملکی مانند پولیس محلی به آنجا اعزام می‌شوند تا مانع بازگشت دوباره جنگجویان گروه تروریستی داعش شوند.

شاخه افغانستان گروه تروریستی داعش از سوی این گروه به عنوان “خلافت اسلامی در ولایت خراسان” خوانده می‌شود که اشاره‌ای به یک منطقه تاریخی است و بخش‌هایی از افغانستان کنونی را شامل می‌شود.

نیکلسون گفت که «تعداد قابل چشمگیر و اکثر جنگجویان» گروه تروریستی داعش در افغانستان از منطقه قبایل اورکزی اجنسی پاکستان می‌آیند و اعضای سابق تحریک طالبان پاکستان اند.

او به این نکته اشاره کرد که نیروهای امریکایی ماه گذشته خلیفه عمر منصور، فرمانده ارشد تحریک طالبان پاکستان را کشتند که ظاهراً طراح حمله سال ۲۰۱۴ بر مکتبی در پیشاور بود. در آن حمله ۱۵۰ تن کشته شدند که اکثر شان کودک بودند.

نیکلسون گفت: «این نشان‌دهنده تعهدات ما در جنگ علیه این تروریست‌ها است، فرقی نمی‌کند که آن‌ها در کجا و در کدام جانب سرحد مرتکب این قساوت‌ها می‌شوند.»

با در نظر داشت اتهام‌هایی بر پاکستان مبنی بر پناه دادن به جنگجویان گروه تروریستی داعش، نیکلسون گفت که موضوع حضور این جنگجویان در مناطق مرزی دو کشور را با راحل شریف لوی درستیز پاکستان مطرح کرده است.

پاکستان اتهام پناه دادن به این جنگجویان را رد کرده است. نیکلسون گفت که شریف قول داده است برای شکست گروه تروریستی داعش به ایالات متحده و افغانستان بپیوندد.

نیکلسون افزود: «فعلاً یک عملیات در جانب پاکستانی مرز جریان دارد تا نیروها به دره‌های مقابل محلات این جنگجویان برسند. این عملیاتی است که پاکستانی قول داده اند ادامه بدهند.»

یک فعال فرهنگی در کشور ایران نیز با نگاشتن مقاله ای، مثنوی معنوی را میراث یک تمدن بزرگ فرهنگی دانسته و گفته است که نباید برخورد ناسنجیده و اشتباه؛ میراثی که می تواند مایع پیوند باشد به تنفر و جدایی تبدیل شود. جزییات بیشتر نوشته:

چندی است به بهانه ثبت دو نسخه قدیمی از مثنوی معنوی مولانا جلال الدین محمد بلخی در حافظه جهانی یونسکو باز هم جنجال بر سر میراثی بزرگ به راه افتاده است. جنجالی که هر از گاهی بر سر یکی از مواریث مهم منطقه به راه می افتد و زمینه را برای تعمیق جدایی ها و کینه ها فراهم می سازد. مباحث مربوط به این نوشتار در همان مقطع ذهنم را به خود مشغول ساخته بود و بارها دست به کار نوشتن شدم اما تصمیم گرفتم بعد از فروکش کردن تب های داغ که زود به سردی می گراید این کار را انجام دهم تا مبادا این کلام نیز گرفتار طوفان دعواهای بی حاصل شود.

آن چه در این بین جالب است ظاهرا هرچه میراث عظیم تر باشد میراث داران را درگیر دعواهای بزرگتری خواهد کرد. در این نوشتار کوتاه نخست به بیان جایگاه این میراث بزرگ اشاره ای خواهم داشت. سپس مروری مختصر بر چرایی این نوع برخوردها در چنین مواقعی خواهم داشت تا شاید بتواند زمینه ساز دوری از این گرفتاری گردد.

برای فهم درست از این پدیده و تبیین جایگاه این میراث تمدنی باید ابتدا نوعی تفکیک بین میراث فیزیکی، معنوی و فکری قایل شویم. منظور از میراث فیزیکی آن چیزی است که وجود خارجی دارد و می توان آن را لمس نمود. بناها و نسخ باقی مانده از گذشتگان در این دسته قرار می گیرند.

در این سطح تکلیف مشخص است. این میراث به کشوری تعلق دارد که در حال حاضر این اثر در جغرافیای آن قرار دارد. به عنوان مثال هیچ کشوری جز افغانستان نمی تواند مدعی تصاحب خانقاه بهاءالدین ولد پدر فاضل و بزرگوار مولانا در بلخ یا قلعه اختیارالدین در هرات یا نسخه قدیمی کلیات سعدی موجود در آرشیو ملی این کشور باشد. کما این که در مورد ارگ بم یا سازه های آبی شوش یا بنای تخت جمشید یا نسخه قدیمی مثنوی موجود در ایران ادعای هر کشور دیگری جز ایران مضحک می نماید و همین قاعده در مورد سایر کشورها هم حاکم است.

اما همگان می دانند که این مواریث فراتر از ارزش والای مادی و فیزیکی خود نوعی ارزش معنوی هم دارند. این ارزش در واقع به عنوان یک فاکتور هویت ساز مهم مطرح می شود. بی شک مردمانی که در پیشینه تاریخی خود بزرگانی چون مولانا، جامی، سنایی، فردوسی و سعدی داشته اند، یا دارای سنت های فرهنگی ریشه دار و بناهای باشکوه تاریخی هستند به شرط توجه به ارزش این میراث و حصول عوامل دیگر می توانند هویت غنی تری داشته و در فضای جهانی شدن امروزی تاثیرات فرهنگی عمیق تری از خود برجای بگذارند.

از آنجایی که بخش مهمی از این میراث در طول تاریخ و پیش از شکل گیری مرزهای مدرن امروزی حاصل شده است به واقع نمی توان و نباید بسیاری از آن ها را در قالب مرزهای کنونی تعریف و محصور کرد. از این زاویه و در این سطح باید به جای توجه به کشورها با تعریف امروزی، به حوزه های تمدنی اشاره داشت و ارزش معنوی هر میراثی را به آن حوزه تمدنی متعلق دانست. با این تعریف تمام کشورهای امروزی که در یک حوزه تمدنی قرار دارند در این میراث با یکدیگر شریک هستند و تلاش هر کدامشان بر اعتلای جایگاه آن میراث به سود تمام میراث داران خواهد بود، هرچند که تلاش های مشترک در این عرصه لطف و زیبایی و سود بیشتری برای همگان خواهد داشت.

با این تعریف آیا افتخار به نام مولانا و بهره مندی از عنصر هویت بخش میراث او را می توان به تنهایی متعلق به افغانستان، ترکیه، ایران یا تاجیکستان دانست؟ اما کار به این جا ختم نمی شود و هر یک از این مواریث دارای یک سطح بالاتری از ارزش نیز می باشند که در واقع سطحی اصیل است.

اگر میراث مولانا در دو سطح پیشین دارای ارزش می باشند به واسطه ارزشی است که در این سطح سوم باید به آن اشاره کنیم و آن چیزی نیست جز میراث فکری. در واقع اگر مولانا مایه افتخار ملت های منطقه است و نسخه های مثنوی ارزشمند شده اند و خانقاه بهاءالدین ولد مورد توجه قرار گرفته است به واسطه تفکر، اندیشه و جهانی بینی انسانی است که مولای بلخ به آن پرداخته است. به نظر می رسد در این سطح میراث چنین بزرگانی به تمام بشریت تعلق دارد و هر که بیشتر از این چشمه های جوشان بهره مند شود سهم بیشتری به او تعلق گرفته است. از این منظر ویلیام چیتیک آمریکایی سهم بیشتری از بسیاری از هم زبانان مولانا از میراث او دارد یا گوته آلمانی بیش از بسیاری از اهالی شیراز وارث حضرت لسان الغیب است.

با این وصف چرا بسیاری از ما در برخورد با موضوع این مواریث چنین برخوردهای ناسنجیده و اشتباهی را مرتکب می شویم و میراثی را که می تواند مایه پیوند ما باشد تبدیل به زمینه کینه توزی و نفرت پراکنی می کنیم؟ به صورت خلاصه می توان به سه دلیل عمده در این زمینه اشاره نمود. نخست، عدم فهم درست موضوع. به نظر می رسد در نظام آموزشی و رسانه های کشورهای منطقه تلاشی در جهت تبیین صحیح جایگاه این مواریث صورت نگرفته است و حتی برعکس فهم اشتباه از موضوع نیز ترویج شده است. دوم، کوته نظری ها که خود ریشه در عامل اول دارد. به این معنا که  مردم در کشورهای منطقه تصور می کنند بهره مندی سایرین از این گنجینه های ارزشمند به معنای کاستن یا نادیده گرفتن سهم ایشان است در حالی که اساسا چنین تصوری باطل و خطاست. سوم، عقده گشایی های سیاسی و فردی.

این عامل بیش از دو عامل پیش گفته زشت و زننده می نماید. چرا که افراد یا جریاناتی تنها برای بهره مندی های سیاسی و فردی خود از تمام ارزش های انسانی مستتر در اندیشه های این بزرگان فاصله گرفته و تنها نام ایشان را مستمسک تسویه حساب ها و عقده گشایی ها و خودنمایی ها قرار می دهند.

به امید روزی که ما میراث داران این گنجینه های ذیقیمت، ارزش های فکری موجود در میراثمان را به جهانیان تشنه معنویت هدیه نماییم.

 

مجتبی نوروزی، سایت تابناک

محمد حنیف اتمر، مشاور شورای امنیت ملی هنگام تحویل گیری اولین محموله کمک‌های نظامی چین با افغانستان در کابل گفت تروریستان حالا باید بدانند که حلقه مبارزه بر آنان تنگ تر خواهد شد.

چین به ارزش ده‌ها میلیون دالر تجهیزات نظامی که شامل طیاره های ترانسپورتی، وسایل لوژستیکی و سایر وسایل می‌شود، به افغانستان کمک کرده‌است.

به گفته حنیف اتمر، کمک های نظامی چین به افغانستان نشان‌گر تشدید مبارزه برضد تروریزم است.

این کمک درحالی به افغانستان ارسال شده است که دو ماه پیش، حنیف اتمر در سفر به چین از این کشور تقاضای کمک های نظامی کرده بود.

کودک ۹ ساله ای که مورد تجاوز قرار گرفته است ساکن یک قرارگاه پناهندگی با فرد مجرم بوده و با وی آشنا بوده است.

در دادخواست این کودک امده است که فرد مجرم، وی را  با زور روی زمین خوابانده، جلوی دهانش را با دست گرفته و به طور کامل مورد تجاوز قرار داده است.

محکوم که متولد سال ۱۹۹۱ است با وجود مدارک تکنیکی محکم از جمله کشف اسپرم متعلق به وی بر روی بدن کودک و نیز شهادت فردی که متهم مراحل تجاور را برای وی شرح داده بود ارتکاب به جرم را انکار کرد.

متهم در پاسخ به پرسش دادستان مبنی بر اینکه «اگر او بی گناه است پس اسپرم کشف شده متعلق به وی بر روی بدن کودک ۹ ساله از کجا آمده است» پاسخ داد «قبلا در همان اتاق خودارضایی کرده بودم».

توجیهی که البته از سوی دادگاه مورد قبول وارد نشد و متهم با وجود انکار به جرم محکوم شناخته شد.

در رای صادر شده آمده است که از نظر دادگاه بدوی تجاوز صورت گرفته آنچنان «خشن و توهین آمیز» بوده که نمی توان از پیامد اخراج از سویدن در مورد بخشی از مجازات آن صرف نظر کرد.

مجرم پس از اتمام دوره محکومیت ۳ ساله زندان، از سویدن اخراج و تا ۱۰ سال دیگر حق بازگشت به سویدن را نخواهد داشت.

وی  همچنین محکوم به پرداخت ۱۴۰ هزار کرون خسارت به کودک ۹ ساله قربانی خود شده است.

در جریان دادرسی این پرونده و بازجویی از کودک ۹ ساله حقایق دیگری نیز فاش شد.

این کودک ۹ سال از جمله بیان داشت که افرادی که در سویدن به عنوان پدر و مادر وی به ثبت رسیده اند پدر و مادر واقعی وی نیستند و اینکه پدر و مادر واقعی اش در افغانستان بسر می برند.

مشخص نیست که افرادی که به عنوان پدر و مادر وی همراه وی به سویدن آمده اند چه نسبتی با وی دارند.

گفتنی است که هزینه وکلای مدافع تسخیری دو طرف این پرونده بالغ بر ۱۶۰ هزار کرون بوده است که از محل مالیات شهروندان پرداخت شده است.

سرتاج عزیز، مشاور ارشد نخست‌وزیر پاکستان در امور خارجی و امنیت ملی گفته است که ساخت تاسیسات امنیتی در امتداد مرز مشترک با افغانستان ادامه خواهند یافت.

آقای عزیز در گفت‌وگوی با یک شبکه تلویزیونی محلی در پاکستان گفت که دولتش می‌خواهد رفت و آمدهای غیرقانونی مرزی پایان یابد.

او گفته اردوگاه‌های مهاجران افغان در پاکستان به پناه‌گاه امن تروریستان تبدیل شده است.

مشاور ارشد نخست وزیر پاکستان گفت مهاجران افغان برای پاکستان به یک مساله امنیتی تبدیل شده‌اند و پاکستان این موضوع را جدی دنبال می‌کند.

آقای عزیز گفت تاسیسات امنیتی جدید نه تنها در تورخم، بلکه در طول امتداد مرز افغانستان و پاکستان موسوم به ‘خط دیورند’ ساخته خواهند شد.

مشاور ارشد نخست وزیر پاکستان گفت قرار است این کشور در امتداد مرز خود با افغانستان ورودی‌های مرزی، حصارها و دهلیزهای برای عابرین ایجاد کند که به گفته او هم موجب سهولت و هم موجب کنترول در مرز خواهد شد.

آقای عزیز پذیرفت که حصارکشی در امتداد ۲۴۰۰ کیلومتر مرزی مشترک افغانستان و پاکستان ناممکن است اما گفت که همه گذرگاه‌های مرزی با افغانستان با این تاسیسات جدید تجهیز خواهند شد.

پاکستان از اول ماه جون/ژوئن مقررات جدید اعمال ویزا را عملی کرده که هیچ افغانی بدون ویزا اجازه ورود به پاکستان ندارد.

روز دوشنبه گذشته وزارت داخله اعلام کرد که مرزبانان پاکستانی کار ساخت تاسیسات مرزی از جمله یک ورودی جدید را در گذرگاه تورخم در نزدیکی “خط صفر” آغاز کردند ولی مرزبان‌های افغان مانع آن شدند.

مقامات پاکستان گفته‌اند که ساختن این تاسیسات جدید برای جلوگیری از عبور و مرور شورشیان از مرز میان افغانستان و پاکستان لازمی است

این حادثه موجب درگیری میان نیروهای مرزی دو کشور شد و در اثر آن سه سرباز افغان و یک افسر ارشد ارتش پاکستان کشته شدند و ۲۰ سرباز دیگر هم زخمی شدند.

این درگیری‌ها موجب شد که گذرگاه تورخم برای یک هفته به صورت کامل مسدود شود و تنها سه روز پیش بازگشایی شد.

سفر هیات افغانستان به پاکستان

به دنبال این زدوخوردهای مرزی کم‌سابقه در گذرگاه تورخم، دیروز هیات به ریاست حکمت خلیل کرزی، معاون وزارت خارجه به پاکستان رفت.

دو طرف توافق کردند تا “یک رویکرد مؤثر را برای مشوره و همآهنگی” پیرامون تنش‌های اخیر در گذرگاه تورخم ایجاد کنند.

قرار است که این رویکرد برای ملاحظه و منظوری به رهبری هر دو کشور در حاشیه نشست آینده سازمان همکاری‏‌های شانگ‌های در تاشکند (۲۳-۲۴ جون) پیشنهاد شود.

سرتاج عزیز که پس از گفت‌وگوها با هیات افغانستان با تلویزیون سما صحبت می‌کرد، گفت در ملاقات اسلام آباد دو طرف توافق کردند تا یک میکانیسم مناسب برای حل این مشکل جستجو شود.

او گفت براساس این میکانیسم گروه‌های کوچک ساخته خواهد شد تا به مناطق مرزی رفته و ببینند که ساختارهای مورد نظر پاکستان تا چه حدی از خط مرزی دور هستند.

آقای عزیز افزود که شاید افغان‌ها ملاحظاتی در مورد تاسیسات مرزی پاکستان داشته باشند اما به گفته او افغانستان خود شکایت دارد که تروریستان از مرز پاکستان عبور می‌کند و این کشور را هدف قرار می‌دهد.

او گفت این تاسیسات می‌تواند مانع عبور و مرور تروریستان از این خط مرزی شود.

وزارت داخله اعلام کرده بود که براساس “تفاهم‌نامه و قوانینی” که در مورد خط مرزی دو کشور موسوم به دیورند وجود دارند، نیروهای مرزی “حق دارند که جلو تخلفات نیروهای نظامی پاکستان را بگیرند و ساختن تاسیسات مرزی در نقطه صفر، تخلف از این تفاهم‌نامه است.”

دولت افغانستان مرز مشترک بین این کشور و پاکستان را که حدود ۲۴۰۰ کیلو متر طول دارد، به رسمیت نمی‌شناسد و مدعی است که معاهده‌ای که در این مورد در سال ۱۸۹۳ میلادی بین امیر عبدالرحمان خان پادشاه وقت افغانستان و سر مورتیمر دیورند، وزیر خارجه وقت هند بریتانیایی امضا شده، اعتبار ندارد.

اما دولت پاکستان و جامعه بین‌المللی این مرز را به عنوان مرز بین‌المللی بین دو کشور به رسمیت می‌شناسند.

 

BBC

یک هیات شش نفری به ریاست حکمت خلیل کرزی، معین سیاسی وزارت خارجه، به هدف گفتگو روی تنش های مرزی اخیر در تورخم، روز گذشته دوشنبه، به اسلام آباد رفت.

وزارت خارجه پاکستان خبرنامه ای را منتشر کرده است، که حکمت کرزى رييس هيئت افغان، با هيئت پاکستانى در فضاى دوستانه پيرامون تنش های اخیر در تورخم و موضوعات ديگر گفتگو کردند.

به نقل از خبرنامه، براى جلوگيرى از وقوع تنش های مرزی، طرفين موافقت کرده اند تا براى حل موضوعات قابل نگرانى، يک شیوه موثر به سطح عالى ايجاد شود.

در خبرنامه امده است، روى اين شیوه، چند روز بعد سرتاج عزيز و صلاح الدين ربانى وزير امور خارجه افغانستان با هم ديدار خواهند کرد.

گفتنی است که اين ديدار، در تاريخ ٣ و يا ٤ سرطان در تاشکند مرکز ازبکستان در نشست سازمان شانگهاى صورت خواهد گرفت.

 

 

عطاالله خوگیانی سخنگوی والی ننگرهار ضمن تایید این خبر به خبرگزاری رها گفت: رایزنی ها بین مقام های افغانستان و پاکستان باعث شد که صبح امروز، مرز بر روی مسافران باز شود.
روز پنجشنبه نیز عمر زاخیلوال، سفیر افغانستان در پاکستان نیز اعلام کرده بود که با رایزنی هایی که صورت گرفته، بین مرزبانان آتش بس اعلام شده است.
عصر روز یکشنبه هفته گذشته، زمانی که مرزبانان کشور پاکستان می خواستند یک مرکز بازرسی در نقطه صفری مرز ایجاد کنند با مخالفت مرزبانان افغانستانی مواجه شدند و این امر منجر به درگیری شد.
اکنون بعد از 5 روز سخنگوی ولایت ننگرهار می گوید که که در حال حاضر تنها اشخاصی اجازه عبور و مرور را دارند که ویزه رفت و آمد داشته باشند.
نظامیان کشور نیز گفته اند که مرز به روی مسافران باز شده و نظامیان پاکستانی ساخت تاسیسات نظامی در مروز را متوقف کرده اند.
تورخم یکی از مرز های مشترک افغانستان و پاکستان است که گفته می شود که این مرز مهم ترین راه برای کالا های وارداتی کشور است که بیشتر کالای افغانستان از این تورخم وارد می شود.
قبل از معاون اتاق تجارت از مسدود شدن این مرز اظهار نگرانی کرده بود و گفته بود که بسته شدن مرز باعث ضررهای فراوانی به تاجران کشور می شود.
طی این روزها، هزاران واسطه باری دو طرف مرز گیر مانده بودند.

عمر زاخیلوال در صفحه فیسبوکش نوشته است:”دیروز با نماینده نیروهای امنیتی پاکستان سخنان خود را با این نکات کوتاه ساختم. اول: آتش بس.”

آقای زاخیلوال گفته است که برای حل مشکل باید مقام های دو طرف به گفت‎وگو بشینند و تا حل نشدن مشکل جانب پاکستان از ساختن تاسیسات نظامی خودداری کند.

روز گذشته خبرهای منتشر شد که گویا اعمار تاسیسات نظامی با توافق عمر زاخیلوال، سفیر کشور در اسلام آباد صورت گرفته است.

عمر زاخیلوال اما این سخن را رد کرده و به جانب پاکستانی نیز گوشزد کرده است که شما (پاکستان) طوری وانمود کردید که این کار با توافق سفارت صورت گرفته است.

سفیر افغانستان در پاکستان از عواقب این کنش ها و درگیری ها به جانب پاکستانی هشدار داده است.

براساس اعلام دفتر رئیس جمهوری، اشرف غنی، رئیس جمهوری، دیروز با مقامات سیاسی و ملی کشور در رابطه با مشکلات ناشی از ایجاد تاسیسات از سوی پاکستان در مرز تورخم، نشست مشورتی داشت.

براساس این گزارش، شرکت کنندگان در این نشست خواهان حل مشکلات موجود از طریق دیپلماتیک شده و از تلاش، آمادگی و احضارات حکومت برای دفاع از وطن ستایش کرده‌اند.

منابع امنیتی شامگاه روز یکشنبه از درگیری بین مرزبانان دو کشور در گذرگاه تورخم خبر دادند و شامگاه روز سه‌شنبه نیز رسانه‌های محلی گزارش‌هایی را از درگیری شدید دو طرف منتشر کردند.

گفتنی است که با کشته شدن یک مرزبان دیگر در درگیری شامگاه روز سه شنبه، شمار مرزبانان کشته شده کشور به ۳ نفر رسیده و ۱۱ نفر دیگر هم زخمی شده‌اند.

دیوید فرانزونی که نگارش فیلم‌نامه گلادیاتور را در کارنامه خود دارد، در گفت‌وگویی با روزنامه گاردین گفته بود که امیدوار است با چنین انتخابی «چهره‌نگاری کلیشه‌ای شخصیت‌های مسلمان در سینمای غرب» را به چالش بکشد.

فرانزونی و استیون جول براون، تهیه‌کننده سینما، تصمیم دارند که از دی‌کاپریو برای بازی در نقش مولانا و رابرت دانی جونیور برای بازی در نقش شمس تبریزی استفاده کنند و احتمالا ساخت فیلم را سال آینده میلادی آغاز خواهند کرد.

با وجود آن‌ که ساخت چنین فیلمی بر اساس زندگی شاعری که اشعارش به ده‌ها زبان زنده دنیا ترجمه شده و در فهرست بهترین آثار ادبی خوانندگان غربی قرار دارد، مورد استقبال بسیار واقع شده، اما استفاده از بازیگری سفید، با چشم و موی روشن به جای شخصیتی زاده شده در (بلخ) افغانستان کنونی یا انتقادات بسیاری برانگیخته است.

این انتقادات مسبوق به سابقه است و پیشتر در موارد مشابه دیگری نیز به سینمای هالیوود وارد شده بود.

فقدان گوناگونی نژادی در فیلم‌های هالیوودی بیش از پیش در سال جاری میلادی در مراسم اسکار خود را نشان داد که تمامی نامزدهای دریافت بهترین نقش اول مرد یا زن سفیدپوست بودند و میان‌شان هیچ رنگین‌پوستی وجود نداشت، رویدادی که منتقدان آن را سفیدسازی نامیدند.

پیش از انتقاد از بازی لئو دی‌کاپریو در نقش شاعری فارسی‌زبان و زاده‎ی افغانستان، موارد مشابه دیگر نیز پیش آمده بود.

حدود دو ماه پیش، کمپانی‌های پارامونت و دریم‌وورکز اعلام کردند که از اسکارلت جوهانسون در نقش موتوکو کوساناگی، از شخصیت‌‌های مهم یک داستان مصور ژاپنی در فیلم «روح در پوسته» استفاده خواهند کرد.

این خبر نیز مورد انتقاد بسیاری واقع شد که می‌گفتند چرا باید زنی سفیدپوست نقش قهرمانی ژاپنی را بازی کند و آیا سینمای شرق آسیا و نژاد آسیایی، ابرستاره‌ای ندارد که بتواند این نقش را بازی کند؟

مورد دیگر استفاده از تیلدا سوئینتون، بازیگر انگلیسی/ اسکاتلندی، در نقش عارفی تبتی بود. به این لیست بازی زوئی سالدانا در نقش نینا سیمون، خواننده آمریکایی محبوب را هم می‌توان اضافه کرد.

اما پیش از لئو دی‌کاپریو، جیک گیلنهال نیز با بازی در فیلم «شاهزاده ایرانی» با انتقاداتی مشابه روبه‌رو شده بود، بازیگری سفید و بور که با موهای رنگ شده خود نقش شاهزاده‌ای از خاورمیانه را ایفا می‌کرد.

در شبکه اجتماعی توییتر نیز این خبر موجی از واکنش‌ها را برانگیخته است و یکی از کاربران این شبکه نوشته است که هالیوود گریزی از سفید‌سازی مولانا ندارد، چرا که اگر مولانا این روزها بود پشت درهای امنیتی فرودگاه‌های آمریکا می‌ماند.

 

Radiofarda#

نصیر احمد اندیشه، سرپرست و معاون اداری و مالی وزارت امور خارجه در دیداری با خانم پتریشیا مک فلپس، نماینده یونسکو در افغانستان، با ابراز نگرانی از این تصمیم دولت‌های ایران و ترکیه گفته است:”هرگاه قرار باشد این اثر شناخته شده ادبی و شاهکار عرفانی مولوی ثبت میراث جهانی یونسکو گردد، واقعیت تاریخی زادگاه خداوندگار بلخ نباید نادیده گرفته شود و پیوند مولانای بزرگ با افغانستان نباید فراموش گردد.”

براساس خبرنامه وزارت امور خارجه نماینده یونسکو در افغانستان نیز اطمینان داده که نگرانی دولت این کشور در مورد با مثنوی مولانا را به مرکز آن سازمان گزارش خواهد داد.

سه‌شنبه گذشته ۱۸ جوزا خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) به نقل از رئیس سازمان مرکز اسناد ملی این کشور نوشت:” با ترکیه توافق کرده‌ایم که مثنوی مولوی را به صورت مشترک ثبت کنیم، مولانا یکی از نقاط مشترک فرهنگی ایران و ترکیه است”.

سیدرضا صالحی امیری، مشاور رئیس جمهوری و رئیس سازمان اسناد ایران درباره ثبت جهانی مثنوی مولانا گفته بود:”در حال حاضر در مرحله ثبت هستیم، ما به دلیل اشتراکات فرهنگی این کار را انجام دادیم. ایران و ترکیه اشتراکات فرهنگی زیادی دارند. باتوجه به اینکه مولوی در قونیه دفن شده، اما به زبان فارسی شعر گفته، هم ما و هم تُرک‌ها شرایط ثبت داشتیم اما ما این حوزه مناقشه را به حوزه وحدت تبدیل کردیم.”

جلال الدین محمد بلخی، ملقب به مولوی و مولانا، در سال ١٢٠٧ میلادی (٦٠٤ هجری قمری) در بلخ متولد شد و خانقاه بهاالدین ولد، پدر او، در ولایت بلخ در شمال افغانستان قرار دارد.

اطلاع دقیقی درباره تاریخ ساخت این خانه گلی، در دست نیست ولی اسناد تاریخی نشان می‌دهد که در سال ۱۲۰۷ تولد جلال الدین محمد، این خانقاه از رونق و شکوه زیادی بر خوردار بود.

بهاء الدین ولد، که به واعظ نامدار بلخ شهرت داشت، هنگامی که پسرش جلال الدین کودکی خردسال بود از بلخ خارج شد. عبدالحسین زرین کوب، پژوهشگر تاریخ ادبیات، در این باره می‌نویسد: “او [بهاء الدین ولد] از خوارزمشاه رنجشی یافت که سبب آن درست معلوم نیست. شاید وجود امام فخر رازی – یک واعظ دیگر- که با صوفیه میانه‌ای نداشت و شاه بدو دل بسته بود وی را از او آزرده خاطر داشته بود.”

او می افزاید: “چندی در وخش و سمر قند می‌بود، آنگاه عزیمت حج کرد. از راه نیشابور و بغداد به حجاز رفت و در بازگشت از مکه یک چند قدم به شام شد. هنگامی که خوارزم و ماوراء النهر به دست مغول افتاده بود و خوارزمشاه سرگشته و دربدر بود [سلطان ولد] به قونیه رفت و در آنجا سر بر بالین خاک نهاد.”

BBC##