برچسب: 550 میلیون دالر

اندرس سوبرگ سفیر سویدن در کابل گفته است که ادامه بحران ها در افغانستان سبب شده که کشور بشدت نیاز به کمک های بشردوستانه بین المللی داشته باشد، در حالیکه این کمک ها فقط به طور موقت چاره ساز هستند و مشکلات کلیدی را حل نمی کنند.

سوبرگ امروز در مراسم فراخوان جذب 550 میلیون دالر کمک های بشردوستانه در کابل گفت که ادامه وابستگی افغانستان به این گونه کمک ها نشان دهنده شکست های بزرگتر می باشد.

او گفت: “بیاید اعتراف کنیم، ما برای مدت بسیار طولانی در حال انجام این کار در افغانستان بوده ایم.”

سفیر سویدن در کابل همچنین افزود که این بحران نشان می دهد که نیاز است تا راهی مسالمت آمیز برای خاتمه کشمکش ها بدون اشاره به طرح خاصی در افغانستان پیدا کرد.

این گفته ها در حالی مطرح می شود که سازمان ملل متحد به تازگی تخمین زده است که در سال 2017 نزدیک به 9.3 میلیون نفر در افغانستان نیاز به کمک های بشردوستانه دارند.

عبدالله عبدالله در حالی‌که از این فراخوان، به عنوان بزرگ‌ترین فراخوان یاد می کرد، عدم پاسخ مثبت مخالفان مسلح به صدای صلح دولت و تاکید آنان بر جنگ و پیامدهای احتمالی ناشی از آن و حوادث طبیعی مشمول سیلاب‌ها، برف‌کوچ‌ها، زلزله و حتی خشک‌سالی را دلیل اصلی ضرورت و نیاز افغانستان به‌چنین فراخوانی عنوان کرد.

رئیس اجرایی، خطاب به جامعه بین‌المللی اعلام کردکه کمک‌های شان درسال‌های گذشته در این عرصه، ضایع نشده و به دست‌رس مستحقین و قربانیان حوادث بشری و طبیعی قرار گرفته‌است.

سپس، رئیس اجرائیه کشور به ارائه ارقامی پرداخت که بر مبنای آن، به سه میلیون و دوصدهزار نفر متأثر از جنگ‌ها و حوادث طبیعی، یک میلیون و پنج‌صدهزار تن از سوء تغذیه و مصونیت غذایی، یک میلیون و سه‌صدهزار نفر کمک صحی صورت گرفته و در عین‌حال، به شش‌صدهزار بی‌جا شدۀ داخلی نیز رسیدگی شده است.

عبدالله عبدالله، پنج‌صد و پنجاه میلیون دالر را هدفی عنوان کردکه می‌تواند به چالش‌های احتمالی در سال 2017 میلادی پاسخ مثبت داده و توسط آن به مشکلات عاجل مردم رسیدگی صورت گیرد.

وی در همین‌حال از تدوین پالیسی‌ای که با نظرداشت واقعیت‌های عینی ساخته شده است، سخن گفت و علاوه کردکه این فراخوان، خارج از تعهدات مالی‌یی است که جامعه بین المللی در کنفرانس بروکسل به افغانستان نموده‌است.

دفتر مطبوعاتی ریاست اجرایی در خبرنامه ای نوشته است که آقای عبدالله بار دیگر به جامعه جهانی و کشورهای کمک کننده اطمینان داد که کمک‌های شان در بهبود وضعیت افغانستان موثر بوده و در عین‌حال، دولت افغانستان آمادگی کامل برای هرگونه همکاری در این راستا را داشته و متضمنِ شفافیت و حساب‌دهی روندِکمک‌ها و موثریت فعالیت‌ها می‌باشد.

در این نشست، مارک باودن ناظم بشری سازمان ملل متحد، اندرس سوبرگ سفیر دولت شاهی سویدن برای افغانستان و دیجان پانیک ناظم برنامه‌ اضطراری، در این فرا خوان حضور یافته، صحبت کرده و به پرسش‌های خبرنگاران داخلی و خارجی پاسخ دادند.

مارک باودن ناظم بشری سازمان ملل متحد، دومین سخنران در این فراخوان بود که به ایراد سخن پرداخت و از چهارسال خدمتش در افغانستان یاد نمود و این‌که، امسال نمایانگر نیاز بیش‌تر به کمک‌های بشری جامعه جهانی است.

وی نیز هدفِ این فراخوان را پنج‌صد و پنجاه میلیون دالر عنوان نمود و شمار نیازمندان جدی به آن را سه میلیون نفر برشمرد و افزود که از این کمک‌ها در مجموع، پنج میلیون و هفت‌صدهزار تن مستفید می‌شوند.

آقای باودن سال روان میلادی را برای افغانستان، سال پُرچالش و استثنایی دانست و افزود که به استثنای سوریه، هیچ کشوری مثل افغانستان با موج مهاجران عودت کننده به کشور رو‌به‌رو نیست و این مساله، از یک‌سو به کمک‌های بیش‌تر و از جانبی به هماهنگی‌های گسترده‌تر نیازمند‌است که باید با درایت طرح و تطبیق گردد.

وی ارتقای ظرفیت برای ارائه خدمات صحی، رسیدگی به مشکل سوء تغذی و آمادگی برای مدیریت حوادث طبیعی را بخشی از راهکارهایی دانست که باید به صورت جدی به آن توجه و پرداخته شود.

آقای باودن با مردم افغانستان صمیمانه ابراز همدردی کرد و از جامعه بشری خواست که به یاری مردم افغانستان شتافته و آنان را کمک نمایند.

سپس اندرس سوبرگ سفیر دولت شاهی سویدن برای افغانستان و به نمایندگی جامعه تمویل کنندگان، به ایراد سخن پرداخت و از افغانستان به عنوان کشوری با پیشینۀ چهل سال بحران و درگیری یاد نمود.

وی شمار نیازمندان افغان را بیش‌تر از نُه میلیون نفر ارزیابی کرد و هشدار دادکه در سال 2017 شمار بی‌جا شدگان از مرز 1500 تن در روز نیز افزایش خواهد یافت.

آقای سوبرگ از کشورش به عنوان هفتمین کشور کمک کننده در سطح جهان یاد کرد که در سال گذشته سی میلیون دالر برای رسیدگی عاجل به نیازمندان افغان مساعدت نموده و در سال روان نیز به همکاری‌هایش با دولت و مردم افغانستان ادامه می‌دهند.

سفیر سویدن در همین‌حال به استفاده بهینه از کمک‌هایی که صورت می‌گیرد اشاره نمود و به ارج گذاری به این فراخوان تاکید و به خاتمه دادن به رنج‌های بی پایان مردم افغانستان تعهد کرد.

دی‌ جان پانیک ناظم برنامه اضطراری، آخرین سخنران این فراخوان بودکه به نمایندگی از جامعه بشری صحبت نمود و برخلاف دیگران، به سال 2017 با دیدِ خوش‌بینانه نگریسته و گفت که افغانستان، دیگر کشور پس از جنگ نیست، بلکه کشوری است با برنامه‌ها و پروژه‌های توسعه‌ای و دستاوردهایی که نمی‌توان کتمان نمود و دست‌کم گرفت.

وی با قاطعیت اعلام نمود “ما با شما «دولت و مردم افغانستان» هستیم و به دوام کمک‌های مان متعهد و استوار می‌مانیم.”

آقای پانیک از انجام ده‌ هزار عملیات در سال 2016 میلادی یاد نمود و از تلاش شبانه روزی 1500 کارمند ایمرجینسی و انتقال و مداوای 3300 زخمی در ایمرجینسی کابل و گشایش و فعال نمودن بخش‌ جدید ولادی‌ نسایی در ایمرجینسی پنجشیر تذکر داد.

وی هم‌چنان تامین امنیت، مراقبت‌های صحی، ایجاد دهلیزهای بشردوستانه و رسیدگی عاجل به قربانیان حوادث به ویژه در ولسوالی‌های خطرناک را، مهم و موثر دانست.

 

سازمان ملل متحد در گزارشی گفته است که نزدیک به 9.3 میلیون شهروند افغانستان (تقریبا یک سوم کل جمعیت افغانستان) در سال 2017 نیازمند کمک های بشردوستانه می باشند، که این افزایشی 13 درصدی را نسبت به سال قبل نشان می دهد.

مارک باودن هماهنگ کننده کمک های بشردوستانه سازمان ملل متحد در افغانستان گفت: “مقامات انتظار دارند که امسال نیز صدها هزار مهاجر دیگر افغانستانی از کشورهای ایران و پاکستان بازگردند؛ به علاوه هم اکنون به طور معمول، 1500 تن بخاطر درگیری های داخلی در افغانستان بیجا می شوند.”

آقای باودن گفت که بسیاری از مهاجرینی که در حال بازگشت هستند، فقیر می باشند و بیشتر چیزهایشان را از دست داده اند.

او همچنین گفت که شمار افراد بیجا شده داخلی نیز هر روز در حال افزایش است و چالش بیشتری را برای دولت افغانستان بوجود آورده است؛ دولتی که هم اکنون به شدت در حال نبرد با گروه طالبان و دیگر گروه های شورشی می باشد.

وی افزود که «طرح کمک بشردوستانه سال 2017» که از روز شنبه توسط سازمان ملل متحد آغاز می گردد، نیازمند 550 میلیون دالر است تا بتواند به 5.7 میلیون نفر قشر بشدت آسیب پذیر کمک نماید.

لازم به ذکر است که همواره به بخشی از این درخواست های مالی برای کمک های بشردوستانه پاسخ داده می شود، بطوریکه سال گذشته 339 میلیون درخواست شده بود و تنها 197 میلیون در این زمینه اختصاص یافت؛ و همچنین طی همین سال گذشته، درخواست بودجه اضطراری 152 میلیون دالری بخاطر رسیدگی به بحران مهاجران افغانستانی که در حال بازگشت از پاکستان و ایران بودند، تنها توانست 91 میلیون دالر را جمع آوری کند.

باودن گفت “واقعیت اصلی این است که ما نمی توانیم به نیازهای افراد بیجاشده به طور درست و مناسب پاسخ دهیم.”

او افزود بخاطر ناامنی های طولانی، سرمایه گذاران شخصی از کشور رفته اند و افغانستان به شدت وابسته به کمک های خارجی می باشد.

آقای باودن همچنین گفت که پیش از خروج نیروهای خارجی از افغانستان در سال 2014، مقامات پیش بینی می کردند که تولید ناخالص داخلی افغانستان سالی 14 درصد رشد می کند و از این رو وابستگی به کمک های خارجی کمتر می گردد؛ اما در عوض، درگیری ها شرایط را بدتر کرده و هم اکنون تولید ناخالص داخلی کشور در حدود یک درصد است.