برچسب: کمک های خارجی

کابینه امارت اسلامی طالبان فیصله کرده است که از این پس بر کمک های خارجی که وارد افغانستان می گردد تعرفه گمرکی وضع نکنند و همچنین اشخاص حقیقی طالبان اجازه تحویل گرفتن این کمک ها را ندارند.

انعام الله سمنگانی معاون سخنگوی طالبان در حساب توییترش امروز (پنجشنبه 25 حمل) نوشته است براساس فیصله کابینه امارت اسلامی، کمک های بشری از پرداخت تعرفه گمرکی به مدت یک سال معاف می باشد و پس از آن تصمیم گیری مجدد در این خصوص می گردد.

این پیشنهاد از سوی وزارت مالیه طالبان ارائه شده بود.

آقای سمنگانی همچنین گفته است که ورود کمک های خارجی به نام اشخاص طالبان ممنوع می باشد و این افراد موظف اند با نام وزارت ها و یا ادارات دولتی این کمک ها را تحویل بگیرند.

افغانستان طی 20 سال گذشته همواره متکی به کمک های بیرونی بوده است، اما پس از سقوط دولت پیشین، میزان نیاز به این کمک ها به شدت افزایش یافته است.

آمارهای نهادهای مختلف بین المللی به شمول سازمان ملل متحد نشان می دهد که جمعیت گسترده ای از نفوس کشور با ناامنی غذایی و گرسنگی مواجه می باشند.

این سازمان ها از کشورهای کمک کننده خواسته اند تا میزان کمک های بشردوستانه شان را بدون درنظرداشت ملاحظات سیاسی برای جلوگیری از وقوع یک بحران انسانی در افغانستان افزایش دهند.

با این وجود، گزارش های متعددی وجود دارد که این کمک های جامعه جهانی پس از رسیدن به افغانستان به صورت عادلانه میان نیازمندان توزیع نمی گردد.

فاطمه که از افسران ارشد پیشین زن می باشد می گوید در پلیس حکومت پیشین وظیفه جلب و جذب دیگر زنان در صفوف نیروهای پلیس را داشته است و اکنون می ترسد طالبان او را هدف قرار دهند.

فاطمه ارشد ترین افسر زن پلیس در ولایت خود بود و با تسلط دوباره طالبان، زنانی که در نیروهای پلیس کار می کردند یا ترور شدند یا سخت ترین شکنجه ها را تحمل کردند.

فاطمه می گوید به دلیل ارشد بودن و وظیفه اش در جذب دیگر زنان در صفوف پلیس پیشین نیروهای طالبان به طور خاص روی او تمرکز کرده اند و به دنبال ترور او می باشند.

فاطمه(اسم مستعار) به گاردین گفت دو روز پس از سقوط کشور به دست طالبان به یک شهر دیگر گریخته است چون می دانسته طالبان در ولایت محل زندگی و کارش به دنبال او می گشته اند. طالبان آدرس خانه فاطمه را پیدا کرده به خانه اش رفته اند و از فامیلش سراغ فاطمه را گرفته بودند.

فاطمه افزود:«از طریق تلفن پیام های تهدید آمیز دریافت می کردم. این از اولین تلفنی که در شب اول دریافت کردم شروع شد. آنها(طالبان) به من زنگ زدند و من گفتم ولایت را ترک کرده ام. طالبان گفتند که دروغ می گویم و در ولایت هستم و باید خود را تسلیم کنم و تفنگ و موترهایم را تحویل دهم.»

طالبان به من گفتند که زنان زیادی را در افغانستان به فساد کشانده ام.

فاطمه گفت:«زمان زیادی طول کشید تا خود را به یک مکان دیگر برسانم: برقعه پوشیده بودم تا طالبان مرا نشناسند.»

این افسر ارشد پلیس پیشین زن افزود از زمان به قدرت رسیدن دوباره طالبان در افغانستان تمام زنانی که در صفوف پلیس کار می کردند، مجبور شدند وظایف خود را رها کرده خانه نشین شوند، بسیاری از آنها به ایران گریختند، برخی نیز مثل او به شهرهای دیگر رفتند و تعداد زیادی هنوز در ولایت مانده اند.

فاطمه تاکید می کند یک افسر ارشد پلیس در ولایت بوده و به همین دلیل تهدیدات شدیدی از سوی طالبان متوجه اوست. ده سال در نیروی پلیس کار کرده و افسران پلیس زن زیادی در ولایت بوده است.

فاطمه می گوید:«طالبان ما را مسلمان نمی دانند چون از خارجی ها معاش می گرفتیم و همراه مردان کار می کردیم. آنها از ما بیش از زنان دیگر متنفر هستند. در این شهر حتی به همسایگانم نگفته ام که یک افسر پلیس بوده ام.»

به گفته فاطمه عفو عمومی اعلام شده از سوی طالبان یک دروغ است و طالبان به وعده های خود عمل نمی کنند و همین چند دقیقه پیش همسایگان وی به او تلفن زده اند که طالبان هر روز به خانه سابق او می آیند و سراغ او را می گیرند.

حتی در این شهر مدام از یک مکان به مکان دیگر نقل مکان می کنم و هر دو هفته یک بار مکان زندگی ام را تغییر می دهم. اگر طالبان مرا بگیرند تنها راه نجات از دست آنها مرگ است.

فاطمه می گوید:«با دیگر افسران ارشد پلیس زن یک گروه واتس اپ داشتیم و از این طریق با هم در تماس بودیم اما اکنون چندین ماه می شود از آنها خبری ندارم.»

به چندین کشور از جمله امریکا و بریتانیا درخواست پناهندگی فرستادم اما هیچ پاسخی دریافت نکردم و اکنون در ترس و اضطراب زندگی می کنم. متاهل هستم اما فرزندی ندارم و اوضاع اقتصادی ام به شدت خراب است. معاش سه ماهم را از دولت پیشین دریافت نکردم.

فاطمه در پایان خواهان رساندن صدایش از سوی رسانه ها به هر کسی که می شنود، می شود تا همه وضعیت  اسف بار او و هم مسلکان پیشین او را درک کنند.

با تسلط دوباره طالبان بر افغانستان مشکلات شهروندان کشور افزایش یافته است: افزایش ناگهانی مواد سوختی و انرژی زندگی شهروندان را به لبه تیغی نابودی کشانده است. داستان وقتی تلخ تر می شود که بشنویم زمستانی سرد در راه است.

براساس گزارشات نزدیک به بیست و پنج میلیون نفر در افغانستان در معرض گرسنگی و قحطی شدید قرار دارد.

رسانه «تی آر تی ورلد» طی مطلبی وضعیت شهروندان افغانستان در زمستان پیشرو و توانایی طالبان در رفع نیازهای سوخت و انرژی را بررسی کرده است.

به نوشته این رسانه فقر و گرسنگی در افغانستان روبه افزایش است و حکومت تازه برای برای پرداخت بدهی های برق خود به کشورهای همسایه تمام تلاش خود را به کار بسته است. با این حال تصور می شود افغانستان در تاریکی محض فرو رود.

بی کاری و بی برقی

هوا دارد تاریک می شود و ذبیح الله سی و چهار ساله که یک کارگر ساده ساختمانی ست همان طور که به سوی خانه کاه گلی اش در قندهار در حرکت است به نظر عصبانی می رسد. از چراغ قوه موبایلش برای روشن کردن اتاقی که با چهار عضو خانواده اش در آن زندگی می کند استفاده می کند. باطری خورشیدی کوچک خانه شکسته است و اعضای خانواده مجبور است یک شب سرد بیست و پنجم نوامبر را در زیر نور شمع سپری کند.

ذبیح الله چهار ماه است که بیکار است و پول لازم برای تعمیر باطری را ندارد.

از زمان تسلط دوباره طالبان بر افغانستان در اواسط ماه آگوست گذشته تاکنون تمام پروژه های ساخت و ساز و توسعه یی خوابیده است و صدها هزار کارگر ساده شغل شان را از دست داده اند.

ذبیح الله یک کارگر ساده روز مزد بود و با پایان یافتن فعالیت های ساخت و ساز شغلش را از دست داد.

وی می گوید:«برخی اوقات روزهای متمادی چیزی برای خوردن نداریم و نمی توانم برای فرزند یک ساله ام شیرخشک و دارو بخرم!»

طالبان و نبود درآمد و بدهی زیاد

با نزدیک شدن اقتصاد افغانستان به مرز فروپاشی، خدمات عمومی وابسته به ذخایر انرژی نیز تحت تاثیر واقع شده است. برای فعال نگهداشتن اداره جات، شفاخانه ها و دانشگاه ها طالبان می بایست شبکه برق افغانستان را سرپا نگهدارند.

در حال حاضر شهروندان کابلی در شبانه روز تنها هشت تا ده ساعت برق دارند. هوای سرد به اضافه مشکلات حاد اقتصادی زندگی را برای شهروندان مشکل ساخته است. داستان در دیگر ولایات تلخ تر است و قطعی برق طولانی تر می باشد.  

امارت اسلامی راه سختی در پیش دارند. افغانستان میلیون ها دالر بابت استفاده از برق وارداتی به کشورهای همسایه خود بدهکار است. طالبان می بایست حدود صد و ده تا صد و سی میلیون دالر بابت بدهی برق به کشورهای ازبکستان، ترکمنستان و ایران پرداخت نماید.

بدهی های انبوه و دارایی های بلوکه شده

 یک مرجع نظارتی ارشد دولت امریکا بر بازسازی افغانستان در گزارش یکم نوامبر سال 2021 خود نوشت طالبان علاوه بر مشکلات شخصی و تکنیکی با کمبود شدید درآمد روبر می باشت.

طالبان می بایست صدو ده تا صد و سی میلیون دالر بابت بدهی مصرف برق به کشورهای ازبکستان، ترکمنستان و ایران پرداخت کند.

افغانستان به شدت به واردات برق از این کشورها وابسته است و تولیدات برق داخلی کفاف نیازمندی های این کشور در بخش انرژی را نمی دهد. براساس اعلام وزارت انرژی و آب افغانستان، این کشور سالانه به دو هزار مگاوات برق نیاز دارد در حالیکه تولید داخلی برق افغانستان تنها به هفت صد مگاوات می رسد.

طالبان به تازگی جمع آوری قبوض برق در کابل را آغاز کرده است. به دلیل تسلط دوباره طالبان بر افغانستان و از کار افتادن سیستم بانکی جمع آوری قبوض برق از مصرف کنندگان متوقف شده بود. همین طور مدت زمانی طول کشید تا طالبان رئیس شرکت برشنا را تعیین کنند.  

یک مقام افغان که خواست نامش فاش نشود به تی آر تی ورلد گفت پس از چندین دور گفت و گو موفق شدیم بخش دریافت قبوض بانک ها را فعال کنیم در حالیکه بخش های دیگر بانک قادر به ارائه خدمات نیست.

به گفته این مقام افغان شرکت برشنا از اوایل اکتبر تاکنون توانسته یک میلیون وچهارصد هزار دالر معادل صد میلیون افغانی به صورت روزانه از جمع آوری قبوض به دست آورد.

حکمت الله نورزی، سخنگوی شرکت برشنا نیز به تی آر تی ورلد گفت در حال مذاکره با کشورهای همسایه در مورد پرداخت بدهی های مصرف برق افغانستان می باشند. وی تاکید کرد پرداخت بدهی ها در آینده نزدیک شروع می شود.

دولت پیشین افغانستان به شدت به کمک های خارجی وابسته بود و پایداری مالی شرکت برشنا یا باید از طریق ادامه کمک های خارجی تامین شود یا حکومت درآمدهای تازه به دست می آورد.

این در حالی ست که با تسلط دوباره طالبان در اواسط ماه آگوست کمک کننده های بزرگ افغانستان به شمول بانک جهانی و اداره انکشاف بین المللی امریکا کمک هایشان به افغانستان را قطع کردند.

طالبان در حال حاضر تلاش می کنند برخی کشورها را به سرمایه گذاری در بخش تولید انرژی داخلی ترغیب کنند. نورزی، سخنگوی شرکت برشنا، گفت:« در حال مذاکره با چندین کشور می باشیم و یک کشور علاقه خود برای تولید برق داخلی با استفاده از زغال سنگ را نشان داده است.»

در حالیکه قرار بود بدهی های مصرف برق افغانستان به کشورهای همسایه به صورت ماهانه پرداخت شود، اکنون این بدهی ها سه ماه به تعویق افتاده است. به نظر می رسد طالبان در حال حاضر قادر نباشند بدهی های مصرف برق را پرداخت کنند و کشورهای آسیای میانه طلب کار احتمال دارد صادرات برق خود به افغانستان را متوقف کنند.

شرکت برشنا در ماه اکتبر با کشورهای همسایه در مورد مشکلات جمع آوری عواید داخلی صحبت نمود. سه کشور از چهار کشور(به جز تاجیکستان) اطمینان دادند که صادرات برق خود به افغانستان را قطع نخواهند کرد. تاجیکستان هم اکنون برق ولایات کندوز و بغلان افغانستان را تامین می کند اما در فصل زمستان تولید برق این کشور کاهش می یابد.

محسن  امین، کارشناس امور سیاسی و انرژی، می گوید به دلیل قطع شدن کمک های خارجی و عواید داخلی پایین شرکت برشنا توانایی پرداخت یک باره بدهی های مصرف برق را ندارد.

مقامات طالبان اما می گویند برای توسعه بخش انرژی برنامه های کوتاه و بلند مدت دارند. سخنگوی شرکت برشنا گفت:«امارت اسلامی افغانستان و رهبری برشنا در حال مذاکره با چندین کشور برای سرمایه گذاری در بخش تولید برق بادی و برق فسیلی می باشد. همین طور ساخت بندهای آبی برای تولید انرژی نیز روی دست  است.»

با این همه زمستان پیشرو برای شهروندان افغان سخت و دشوار نشان می دهد و مشخص نیست مردم افغانستان برای مبارزه با سرمای طاقت فرسای این فصل چه برنامه ای خواهند داشت. شهروندان فقیری چون ذبیح الله که مدت هاست با بیکاری دست و پنجه نرم می کند بی برقی نیز در کنار گرسنگی و قحطی و بیماری زندگی را مرگ بارتر ساخته است. ذبیح الله نگران دو فرزند خود می باشد.

وی می گوید:« اگر فرزندانم در زمستان مریض شوند، نخواهم توانست داروی آنها را تهیه کنم.»

مترجم: حفیظ الله رجبی

 صندوق بین المللی پول روز سه شنبه هشدار داد خروجی اقتصادی افغانستان در سال جاری 30 درصد کاهش می یابد زیرا امارت اسلامی طالبان  از سوی جامعه جهانی به انزوا کشیده شده است. این رکود اقتصادی شوکی ست که میلیون ها شهروند افغان را به فقر سوق می دهد.

 به نقل از رسانه «نیکی ایشیا» گزارش صندوق بین المللی پول نشان می دهد با توقف کمک های بشردوستانه و بلوکه شدن دارایی های عمده خارجی اقتصاد وابسته به کمک افغانستان با بحران شدید مالی و تراز پرداخت ها مواجه می شود.

عدم قطعیت بر اقتصاد مبتنی بر پول نقد که اکنون تحت کنترل طالبان است ، حاکم است که در سپتامبر پس از خروج آشفته نیروهای رزمی آمریکا دوباره به قدرت رسید.

اقتصاد وابسته به پول نقد هم اکنون در امارت اسلامی طالبان با آینده ای نا مطمئن روبروست، طالبانی که پس از خروج نیروهای خارجی و امریکایی از افغانستان یک بار دیگر بر این کشور مسلط شدند.

تورک فرهادی، مشاور پیشین صندوق بین المللی پول و عضو پیشین دولت حامد کرزی می گوید افغانستان تا قبل از تسلط دوباره طالبان سالانه هفت تا هشت میلیارد دلار به صورت کمک دریافت می کرد. این حمایت بودجه ای به اضافه حمایت های نظامی سیستم اقتصادی افغانستان را محتاج بار آورده بود. هم اکنون این کمک ها به کلی قطع شده است. این درست مثل حالتی ست که یک فرد درآمد خود را از دست بدهد بدون اینکه جایگزینی برای آن پیدا کرده باشد. افغانستان تمام منابع درآمدی خود از ناحیه کمک های خارجی را از  دست داده است.

صندوق بین المللی پول برآورد کرده منطقه حدود 576 میلیون دوز واکسن تامین کرده اما افغانستان هفت میلیون دوز کم دارد.

رئیس جمهور امروز (سه شنبه ۷ ثور) در برنامه «هفته آب و برق» در ارگ گفت با خروج نیرو‌های خارجی، افغانستان به انزوا نمی‌رود، بلکه فصل نو از مناسبات بین‌المللی رقم می خورد.

وی اظهار داشت که با خروج نیرو‌های خارجی در بخش کمک‌های اقتصادی هیچ تغییری نخواهد آمد.

وی افزود: حکومت در طول چند هفته آینده  یک طرح واضح «تزریق اقتصادی» از منابع داخلی و تعیین دوباره منابع بین‌المللی را به مردم اعلام خواهد کرد.

رئیس جمهور اطمینان داد که با خروج نیرو‌های خارجی، قوای هوایی و امنیتی افغانستان تمویل می‌شوند و در تمویل تجهیزات‌شان هیچ مشکلی پیش نخواهد آمد. وی افزود که کمک‌های جامعه جهانی در بخش‌های مختلف ادامه خواهد یافت.

اشرف غنی همچنین تاکید کرد که افغانستان اهمیت خود را از دست نداده است.

وی خاطر نشان کرد که با خروج نیرو‌های خارجی تنها تغییری که رونما شده این است که به کشور فرصت داده می‌شود تا آزادی، مردم سالاری، تعهد به صلح، وحدت ملی، هویت اسلامی، بی‌طرفی و بی‌طرفی بین‌المللی خود را به گونه واقعی داشته باشد.

وی افزود که در شرایط کنونی بی‌طرفی بین‌المللی یک ضرورت است.

گفتنی است که قرار است نیرو‌های بین‌المللی تا یازدهم سپتامبر سال جاری میلادی از افغانستان خارج شوند.

با خروج نیروهای ائتلاف بین المللی به رهبری امریکا و نیز خروج کامل نیروهای امریکایی تا سپتمبر سال جاری میلادی اما و اگر ها در مورد به قدرت رسیدن دوباره طالبان بیش از پیش بر سر زبان ها افتاده است.

بسیاری از کارشناسان می گویند نشست استبانبول زمینه تقسیم قدرت بین حکومت و طالبان را فراهم می کند و این خود یعنی به قبضه کامل قدرت توسط پشتون ها چون هم حکومت در دست پشتون هاست و هم طالان از قوم پشتون می باشند.

یکی از کاربران فیس بوک به نام «محمد انور محقق» با نشر مقاله ای از «احمدی رشاد» می نویسد:خلیل زاد در کتاب فرستاده اش در مورد ظاهرشا می نویسد: «ارزیابی من این بود که سرمایه استثنایی ظاهرشا آن بود که او یک رهبر پشتون غیر قابل سوال بود». (خلیل زاد، ص 87)

حامد کرزی که طالبان را برادر می خواند، گفته است: «طالبان هرچند الان آشفته اند، ولی سرانجام تکنوکراتهای آنها حکومت خواهند کرد». (همان، ص 86.)

خلیل زاد که الان نماینده ویژه آمریکا در صلح افغانستان است، زمانی سخنگوی طالبان بود، او در مورد جبهه از هم پاشیده شمال می نویسد: «من نگران بودم که تمایل عمده ایالات متحده به جانب ائتلاف شمال، تلاشها برای بسیج پشتون ها در قدرت را تحلیل ببرد». او در جایی دیگر طالبان را اپوزیسیون حیاتی پشتون می خواند و برای بسیج آن تاکید میکند. زیرا به نوشته ای او «طالبان اصولاً به حمایت پشتون ها به قدرت رسیده بودند». (فرستاده، ص 88.)

الان با خروج نیروهای آمریکایی، آرزوی کرزی و تلاش خلیل زاد و سرمایه استثنایی ظاهرشاه مبنی بر بسیج اپوزیسیون طالب محقق شده و با برکناری دولت غنی که نقش مقدمه الجیش پشتونی را داشت، طالبان رسماً حکومت را قبضه نموده و به قول کرزی حکومت خواهند کرد. این اظهارات که قوی ترین و قدرتمندترین فرد در تحولات 20 سال پس از 11 سبتامبر 2001 یعنی خلیل زاد نوشته، واقعیات پشت پرده افغانستان بوده است. بر مبنای این نوشته 20 سال «بازی شطرنج» افغانستان به منظور بسیج طالبان بوده است. دولت کرزی و اشرف غنی احمد زی هر دو تطبیق دهنده سناریویی بوده اند، که از قبل توسط رهبران پشتون نوشته شده بود، و در این 20 سال از امکانات ایالات متحده و کشوهای غربی و عربی بهره گرفتند، تا پشتون ها را دوباره به قدرت برسانند و مناسبات گذشته را احیا نمایند.

این فرضیه را اظهارات «آرنولد» نماینده سابق سازمان ملل نیز تایید می کند که گفته بود خلیل زاد، کرزی و لخضر ابراهیمی به ما گفته بود پشتونها بیش از صد سال این کشور را با آرامش اداره کرده بود، اما جهاد افغانستان باعث شد که اقلیتها قدرت را بگیرند و افغانستان را نا امن نمایند. لذا راهش آن است که اقلیت ها بابرنامه دی دی آر خلع سلاح شوند و با برنامه پی آر آر از ادارات دولتی بیرون انداخته شوند». (محی الدین مهدی، مقاله حل مناسبات تباری افغانستان.)

اقوام افغانستان باید متوجه باشند، که در مدت 20 سال کرزی و اشرف غنی احمد زی چطور حساب شده و به تدریج برای به قدرت رساندن گروه طالبان در افغانستان کار کردند و برای شما شگفتی ساز نیست، که کرزی و احمدزی هیچگاه نگذاشتند، تا طالبان مورد حمله جدی قرار گیرند، یکی برادرش خواندند و دیگری مخالف سیاسی. برای شما سوال برانگیز نیست که چرا برنامه دی.دی.آر در مناطق جنوب و جنوب شرق و جنوب غرب تطبیق نشد ولی در شمال، مرکز و غرب که اقوام تاجیک، هزاره و ازبک بودند، برنامه خلع سلاح مو به مو به اجرا درآمد؟

آیا برای شما سوال برانگیز نیست، که چرا در جریانی به نام «خیزشهای مردمی» در مناطق پشتون سلاح توزیع گردید و دولت در میان پشتونها به شکل گسترده سلاح توزیع کرد ولی در مناطق تاجیکها، هزاره ها و ازبیک ها یک میل اسلحه به مردم که داده نشد، هیچ که قومندانان ضد طالب هدف قرار گرفتند و کشته شدند؟

آیا برای شما پرسش برانگیز نیست، که در جریان سه روز اشغال شهر غزنی توسط طالبان در سال 1396، چرا دولت کمک به عزنی روان نکرد، طالبان در سه روز مخالفان را کشتند، بانهای دولتی را غارت کردند، و هرچه اسلحه در دیپوهای ارتش و پلیس در این شهر بود، را همه طالبان با خود برند و همینه آنها از شهر خارج شدند، اشرف غنی آنگاه اجازه اعزام به غزنی را به نیروهای ارتش دادند.

همه اینها یک نکته را اثبات میکند، که به قدرت رساندن دوباره طالبان برنامه ای از قبل طراحی شده بوده است. خروج نیروهای آمریکایی نیز با اطمنان از عدم حمله طالبان به منافع آمریکا انجام گرفته است و آنها تنها سربازان خود را بیرون می برند، ولی حضور سیاسی و لجستیکی خود را همچنان ادامه خواهند داد.

چند تا خان و ارباب می‌خواهند حکومت ۱۹سال قبل را روی کار آورند؛ حکومت موقت. حامد کرزی بیشترین تلاش را دارد. خودش هم یکی از گزینه‌هاست. راه ۱۹ساله را پس بروند و دوباره از صفر شروع کنند.

راهی که مردم بیشترین قربانی را برای آن داده است. سرباز هم از همین مردم جان باخته است. فقر را هم همین مردم دیده است. پیامد تقلب را هم همین مردم تجربه کرده است. شلاق مافیا و تروریزم را هم همین مردم خورده‌اند.

آن وقت به‌جای اصلاحات، رفع مشکلات، شفافیت انتخابات و تقویت نظام و بهبودی وضعیت نابسامان مردم و مملکت، خواب حکومت موقت را می‌بینند.

یعنی همه چیز باید دوباره از صفر شروع شود و زمان را به ۱۹سال پیش ببرند که باعث اصلی این راه پرهزینه هم همین‌هایند.

دوباره حاتم‌بخشی از کمک‌های بین‌المللی به‌یکدیگر و اربابی و حیف‌و‌میل میلیاردها دالر و درنهایت بدبختی مردم و در برج عاج نشستن این‌ها و خانواده‌هایشان.

سید اصغر اشراق

حضرت عمر زاخیلوال سفیر افغانستان در اسلام آباد و فرستاده ویژه رئیس جمهور برای این کشور گفته است که افغانستان آماده از سرگیری مذاکرات با طالبان بدون قبول هیچ پیش شرطی است.

آقای زاخیلوال روز گذشته (دوشنبه) گفت: “ما با دفتر طالبان در قطر و شماری از فرماندهان و رهبران با نفوذ طالبان در تماس هستیم، اما تاکنون هیچ مذاکرات رسمی صورت نگرفته است.”

وی افزود: “طالبان می تواند هر گونه پیشنهادی با خود به سر میز مذاکرات بیاورد، اما ما قبول هر گونه پیش شرطی را رد کرده ایم.”

لازم به ذکر است که طالبان اعلام کرده است که برای حضور بر سر میز مذاکرات، دولت افغانستان باید دفتر سیاسی این گروه در قطر را به رسمیت بشناسد، و تحریم های سازمان ملل علیه رهبران ارشد این گروه را لغو کند.

همچنین این گروه در پیش شرط دیگری خواسته است تا شماری از زندانیان این گروه از زندان ها آزاد شوند، و سربازان خارجی نیز افغانستان را ترک نمایند.

در همین حال اما، آقای زاخیلوال می گوید که افغانستان آماده پذیرش هر گونه فرصت برای از سرگیری مذاکرات صلح با گروه طالبان می باشد. “ما راه صلح با طالبان را پیدا خواهیم کرد، اگر کمک های خارجی به این گروه متوقف شوند.”

آقای زاخیلوال در خصوص خروج سربازهای خارجی از افغانستان گفت که ادامه فعالیت های شورشیانه، سربازان خارجی را ملزم به حضور در افغانستان می کند.

وی افزود: “اگر جنگی در افغانستان نباشد، دیگر دلیلی وجود ندارد که سربازان خارجی در افغانستان بمانند. اگر طالبان واقعا می خواهند که سربازان خارجی افغانستان را ترک کنند، صلح، و نه جنگ، این کار را می کند.”

سفیر افغانستان در اسلام آباد همچنین به نگرانی ها در خصوص افزایش خشونت ها در فصل های گرم پیش رو اشاره کرد و گفت: “با در نظرداشت این موضوع که تروریستان از تاکتیک جنگ نامنظم و چریکی استفاده می کنند، وضعیت امنیتی در این فصول پر چالش خواهد بود، اما نیروهای امنیتی در برابر این چالش ها مقاومت خواهند کرد، همانطور که تاکنون مقاومت کرده اند.”

گفتنی است که طالبان به طور سنتی در اوایل فصل بهار و همزمان با گرمتر شدن هوا، به فعالیت های شورشیانه اش افزایش می دهد، که به «فصل نبرد» معروف شده است.

آغا جان معتصم یک عضو ارشد طالبان و وزیر مالیه پیشین این گروه گفته است که اگر طالبان با دولت افغانستان آغاز به مذاکرات نکنند، احتمال افزایش خشونت ها در سال آینده وجود دارد.

معتصم که تاکنون در مذاکرات صلح دخیل بوده و پیش تر نیز از معتمدین ملا محمد عمر محسوب می گردید، تاکنون در کشورهای ترکیه و امارات متحده عربی زندگی کرده است.

او به شینهوا گفته است که طالبان و کابل از فرصت زمستان به طور موثر استفاده کرده و پروسه سیاسی را آغاز کنند.

وی افزوده است: “اگر خشونت ها افزایش یابد، فرصت گفتگوها از بین می رود.”