برچسب: کشمیر

  • ارتش هند: موارد کشف و ضبط سلاح های افغانستان در کشمیر افزایش یافته است

    ارتش هند: موارد کشف و ضبط سلاح های افغانستان در کشمیر افزایش یافته است

    جنرال «موکوند ناراوان» رئیس ارتش هند می گوید که پس از سقوط دولت پیشین در افغانستان موارد کشف و ضبط سلاح و تجهیزات متعلق به افغانستان در کشمیر افزایش یافته است.

    وی روز گذشته (پنجشنبه 8 ثور) با انتشار یک فایل تصویری گفت: «به طور قاطع موارد کشف و ضبط سلاح و دیگر تجهیزات نظامی به ویژه کمره های دید در شب در کشمیر افزایش یافته است. این تجهیزات به طور قطع از افغانستان می آیند.»

    جنرال ناراوان همچنین گفت که مواردی از دستگیری و بازداشت تروریستان افغانستان در کشمیر پس از حاکمیت طالبان بر افغانستان نیز وجود داشته است.  

    رئیس ارتش هند نگران است که بازگشت دوباره طالبان به قدرت در افغانستان، شبه نظامیان افغان با کمک پاکستان به خاک هند نفوذ کنند.

    او افزود «در دوران حاکمیت قبلی طالبان بر افغانستان نیز مواردی از دستگیری و با کشتن تروریستان افغانستان را در کشمیر داشتیم.»

  • درگیری  در کشمیر چندین کشته بر جای گذاشت

    درگیری  در کشمیر چندین کشته بر جای گذاشت

    درگیری میان نظامیان هندی و استقلال طلبان در کشمیر چندین کشته بر جای گذاشت.

    به نقل از الجزیره در این درگیری که روز دوشنبه هفته جاری در منطقه حیدر پورا در سرینگر مرکز کشمیر صورت گرفت دو غیرنظامی نیز کشته شدند و اجساد غیرنظامیان کشته شده هنوز از سوی نظامیان هندی به خانواده هایشان تحویل داده نشده است.

    نظامیان هندی اذعان کرده‌اند در کنار دو شبه نظامی مسلح، دو غیرنظامی-صاحب فروشگاه و یک دندانپزشک- نیز کشته شده‌اند.

    پلیس هند مدعی شده این دو غیرنظامی با شورشیان همکاری می‌کردند اما خانواده آنها و آگاهان منطقه، پلیس هند را به استفاده از این دو شهروند کشمیری به عنوان سپر انسانی متهم می‌کنند.

    گفتنی است در یک ماه گذشته درگیری میان نظامیان هندی و شورشیان کشمیری افزایش یافته و در این میان ۱۵ نفر از غیرنظامیان نیز کشته شده‌اند. این سومین بار در دو سال گذشته است که خانواده قربانیان غیرنظامی، هند را به استفاده از عزیزان آنها بعنوان سپر انسانی متهم می‌‌کنند.

  • هند نگران نفوذ طالبان در کشمیر است

    هند نگران نفوذ طالبان در کشمیر است

    با پیروزی طالبان در افغانستان، هند به شدت نگران نفوذ این گروه در منطقه کشمیر است.

    به نقل از فرانس۲۴؛ هند نگران است پیروزی گروه طالبان در افغانستان، گروه‌های شورشی کشمیر را که برای استقلال این منطقه مسلمان نشین و هیمالیایی نبرد می‌کنند، قویتر کرده و انگیزه بیشتری به آنها بدهد.

    نارندرا مودی نخست وزیر هند در جلسه هفته گذشته اعضای گروه بیست به وضوح نگرانی خود بابت نفوذ افکار طالبان در کشمیر را اظهار کرده و خواستار کنترل بیشتر روی این گروه شد تا افغانستان را به کشوری برای حمله به همسایگان تبدیل نکند.

    وضعیت در کمشیر نیز آرام نیست. در دو ماه گذشته نزدیک به ۴۰ نفر غیرنظامی به دست نیروهای استقلال طلب کشته شده‌اند که عمده آنها هندو یا سیک بوده‌اند. مسلمانانی هم که با نیروهای هندی همکاری کرده‌اند از این ترورها در امان نبوده‌اند. هند در هفته‌های گذشته بر شدت عبور و مرور گشتی‌های خود در مرز با پاکستان افزوده چرا که نگران نفوذ نیروهای طالبان به این منطقه است؛ چه اینکه در دهه ۸۰ و ۹۰ میلادی مجاهدان میهمان از افغانستان در کشمیر علیه نیروهای هندی می‌جنگیدند.

    با این حال طالبان اعلام کرده به همکاری اقتصادی و سیاسی با هند علاقمند است و دوست ندارد افغانستان را به محلی برای ناامن سازی دیگر کشورها تبدیل کند، هرچند هند چندان به این صحبت‌ها اعتمادی ندارد.

  • افغانستان و کشمیر باید خود صلح را پیدا کنند و منتظر خارجی ها نباشند

    افغانستان و کشمیر باید خود صلح را پیدا کنند و منتظر خارجی ها نباشند

    سال‌ها پیش، اواخر دهه ۹۰ و در روزهای مکتب، تابلویی را در یک خوراکه فروشی محلی در راولپندی پاکستان دیدم که می‌گفت: «تا آزادی کشمیر هیچ‌کس نمی‌تواند چیزی نسیه بگیرد». معنای این جمله گیجم کرده بود، اما در مورد استدلال آن سئوال نکردم، زیرا فکر کردم شاید یک گفته هوشیارانه باشد و نمی‌خواستم خودم را شرمنده کنم. با این وجود، این تابلو آزارم می‌داد و یک روز از استاد مکتب‌ام در مورد آن پرسیدم. وی به جای این که به من پاسخ بگوید، از من پرسید این تابلو را کجا دیده‌ام. گفتم، در «خوراکه فروشی» محله.
    استادم رفت به آن دکان و به صاحبش گفت: «فقط به خاطر شما مردم است که کشمیری‌ها به آزادی نمی‌رسند»؛ عمل وی ناراحتم کرد. چند سال بعد، فهمیدم که استادم اهل کشمیر است و بعداً معنای آن تابلو را هم فهمیدم که حدس می‌زنم اگر آن دکان هنوز وجود داشته باشد، تابلو هم است.
    این داستان نمونه‌ای از طرز فکر یک مغازه‌دار محلی تقریباً ۲۵ سال پیش است و متأسفانه، تغییرات فقط حاکی از بدترین وضعیت است. از زمان لغو وضعیت ویژه کشمیر در ماه اگست سال ۲۰۱۹، تعداد بیشتری از سربازان هندی در دره اشغالی مستقر شده‌اند در حالی که اطلاعات جمعیتی جامو و کشمیر در حال تغییر است. از آن زمان، کشمیری‌ها در قرنطین زندگی می‌کنند و خطوط تیلفون و خدمات انترنت نیز قطع است. اتصال تیلفون‌های ساده ماه‌ها طول کشید و ممنوعیت انترنت پرسرعت تا به امروز ادامه دارد. با وجود اعتراضات زیاد در سطح بین‌المللی، هیچ تغییری به وجود نیامده است. بسیاری از شخصیت‌های برجسته وعده‌های دروغین دادند و ادعاهای اغراق‌آمیز خود را اعلام کردند، اما همه بی‌فایده بود. رهبران پاکستان و کشمیر از سازمان‌ها و رهبران جهان خواستند یکی از قدیمی‌ترین نزاع‌های حل ناشده بین‌المللی را که صلح و ثبات منطقه را متأثر می‌سازد، حل و فصل کنند. در حالی که با وجود تهدید جنگ هسته‌ای بین هند و پاکستان، کل جهان ممکن از آن متأثر شود.
    اکنون، یک چیز قطعی این است که هند هرگز حق تعیین سرنوشت را به کشمیری‌ها نخواهد داد، زیرا هند این منطقه را به عنوان بخشی جدایی‌ناپذیرش می‌داند. از سویی دیگر، کشمیری‌ها نیز هرگز از مبارزه برای آزادی دست برنخواهند داشت. سئوال این است که «آیا پلان بی وجود دارد؟»
    همین وضعیت را در افغانستان شاهد هستیم. رهبران جهان و تحلیل‌گران می‌گویند که بی‌ثباتی افغانستان تهدید به کل منطقه است، اما راه‌حل چیست. آیا تضمینی وجود دارد که خروج نیروهای غربی از افغانستان می‌تواند صلح را به این کشور آورد؟
    از زمان ۱۱/۹ سپتمبر بدینسو، طالبان با نیروهای غربی مبارزه می‌کنند و قوانین «اسلامی» خود را در مناطق تحت کنترول شان تطبیق می‌کنند. انتظار این که طالبان با دولت مدرن کابل کنار بیاید، یک خوشحالی موهوم است. بنابر این، باز هم سئوال این است، «آیا پلان بی وجود دارد؟».
    این دو مسئله بین‌المللی به تلاش‌های واقعی و صادقانه نیاز دارد. باید درک کرد که این موضوع به منافع کشورهای همسایه یا هر کشور دیگر مربوط نمی‌شود، بلکه در مورد افرادی است که در این مناطق جنگی زندگی می‌کنند و دهه‌هاست رنج می‌کشند. نسل‌ها از دست رفت، اما کسی به جز بی‌گناهان درد را احساس نمی‌کنند. رویاهای شان از بین رفت. زنان، مردان، کودکان و موسفیدان هر روز برای ادامه زندگی جان می‌کنند. هیچ اعتمادی به رهبران نیست. آن‌ها نه تنها درمانده، بلکه ناامید نیز هستند. در چنین وضعیتی، ایمان به خدا نیز از دست می‌رود. مردم به دنبال رهبران و دینی هستند که بتواند آن‌ها را از این بدبختی بیرون کند.
    پاکستان، روسیه، ترکیه، عربستان سعودی، ایالات متحده، هند، ناتو و بسیاری کشورهای دیگر و گروه‌ها تلاش کردند تا صلح آورند، اما فایده‌ای نداشت. طرح صلح رییس جمهور بایدن هیچ تضمینی برای صلح در افغانستان ندارد، همان‌طور که طرح به اصطلاح صلح هند هیچ تضمینی برای عملی شدن در کشمیر ندارد.
    یک شعار است که می‌گوید «خداوند فقط به کسانی کمک می‌کند که به خود‌شان کمک می‌کنند». اگر این واقعیت داشته باشد، یک چیز قطعی است، کشمیری‌ها و مردم افغانستان اکنون باید به خودشان کمک کنند. رهبران و میانجی‌گران جهان نباید به دنبال منافع خود باشند، بلکه باید به کشمیری‌ها و افغانستانی‌ها بگویند که صلح در مناطق جنگی برای آینده مردم حیاتی است. مردم افغانستان باید با هم بنشینند و به این جنگ طولانی‌مدت علیه یکدیگر خاتمه دهند و کشمیری‌ها برای گفت‌وگو در مورد راه‌حل‌های بالقوه این مشکل باید با دولت هند بنشینند. رهبران کشمیر باید با دیدگاه دیگری به این مسئله بپردازند و مقامات هندی نیز همین کار را انجام دهند.
    این تحلیل شاید برخی را عصبانی کند، اما حقیقت همیشه تلخ است. ما باید واقعیت این دو منطقه درگیر را واقع‌بینانه بپذیریم، فرقی نمی‌کند چقدر سخت باشد. متأسفانه، اگر این اتفاق نیفتد، کشمیری‌ها و مردم افغانستان مانند مردم فلسطین خواهند شد؛ پرتاب سنگ به طرف نیروهای مجهز با تجهیزات پیشرفته نظامی.
    مردم افغانستان و کشمیری‌ها باید بدانند که رهبران جهان و قدرت‌ها به خاطر منافع خود میانجی‌گری می‌کنند و هیچ «پلان بی» ندارند. زمان آن فرا رسیده که هر دو منطقه، مشکلات را خود از طریق گفت‌وگو، مشورت و انعطاف‌پذیری در آجندای شان حل و فصل کنند.

    منبع: نیادور

    مترجم: دید

  • عمران خان: کلید امنیت منطقه در افغانستان است

    عمران خان: کلید امنیت منطقه در افغانستان است

    عمران خان نخست‌وزیر پاکستان روز گذشته در سخنرانی‌اش در نشست افتتاحیه «گفت‌وگوهای امنیتی اسلام‌آباد» از دولت هند خواست برای صلح در منطقه اقدام کند.
    نخست‌وزیر پاکستان در این نشست امنیتی با بیان اینکه اسلام‌آباد تمام تلاش‌ خود را برای تسریع روند صلح افغانستان انجام می‌دهد، گفته است: صلح افغانستان نیز برای امنیت ارتباطات منطقه‌ای به ویژه مسیر تجارت از چین به پاکستان تا آسیانه میانه از طریق افغانستان با اهمیت است.
    وی افزوده است که بدون صلح در منطقه و بهبود روابط تجاری با کشورهای همسایه، پاکستان نمی‌تواند از موقعیت جئواستراتژیک خود استفاده کند.
    عمران خان در رابطه به مسئله کشمیر گفته است: هند نیز از تجارت بیشتر و اتصال به آسیای مرکزی سود خواهد برد. این (کشمیر) است که ما را به عقب نگه می‌دارد. ما تمام تلاش خود را می‌کنیم، اما هند باید اقدامی انجام دهد. تا زمانی که آن‌ها کاری نکنند، ما نمی‌توانیم به پیش برویم.
    گفتنی است که نشست گفت‌وگوهای امنیتی اسلام‌آباد به مدت دو روز (چهارشبنه و پنجشنبه) با حضور مقامات بلندپایه ارتش پاکستان برگزار می‌شود.

  • دخالت هند و پاکستان در افغانستان و بررسی عوامل موجود

    دخالت هند و پاکستان در افغانستان و بررسی عوامل موجود

    اکثر بحث‌ها در رابطه به نوع تعامل هند و پاکستان با افغانستان روی رقابت دو کشور در افغانستان متمرکز است. کارشناسان توصیه می‌کنند یا هند یا پاکستان افغانستان را به دیگری واگذار ‌کند یا اینکه به بهترین وجه اقدامات یکدیگر را مهار کنند. چنین پیشنهاد‌های نیم‌پخته، نه واقعیت‌های تاریخی و موجود را در نظر می‌گیرد و نه جایی برای همکاری سازنده باقی می‌گذارد. شاید تاریخ بتواند چشم ما را باز کند.
    روابط هند – افغانستان
    از زمان استقلال هند، روابط هند و افغانستان به طور کلی صمیمانه بوده است. یکی از دلایل صمیمیت این است که از زمان تأسیس پاکستان، هند و افغانستان مرز مشترک (و بحث برانگیز) ندارند. اگر شبه قاره هند تقسیم نمی‌شد، افغانستان و هند به احتمال زیاد در مسیر برخورد و تصادم قرار می‌گرفتند (به خاطر همان دلایلی که روابط پاکستان – افغانستان را متشنج خواهد کرد، بر علاوه تنفر شدید افراط‌گرایان هندو از افغان‌ها – نسل مهاجمان سابق هند).
    در سال ۱۹۴۴، وقتی هنوز هیچ برنامه‌ای برای تقسیم این شبه قاره نبود، افغانستان مسئله پشتون‌های مرزنشین و مرز دیورند را با بریتانیا مطرح کرد. تصور عام مبنی بر این که افغانستان این مسائل را پس از تأسیس پاکستان برای آسیب‌رساندن به آن مطرح کرد، از نظر تاریخی نادرست است. بنابر این، پس از تقسیم، پاکستان (به خاطر موقعیتش) به جای هند، تمام مسائل استعماری مربوط به جمعیت پشتون و مرز با افغانستان را به ارث برد.
    هند به دلیل نداشتن مرز مشترک با افغانستان برای پناه‌دادن به شورشیان (مجاهدین و طالبان)، طی ۴۳ سال درگیری در افغانستان، از حکومت به رسمیت‌شناخته شده افغانستان جانب‌داری کرد که در نهایت به محبوبیت هند در این کشور کمک کرد.
    هند علاوه بر روابط صمیمانه در سطح دولت، در میان اقشار عادی جامعه افغانستان نیز محبوب است. هند، به ویژه پس از ۲۰۰۱، در ساخت پروژه‌های زیربنایی (مانند بند سلما و شاهراه زرنج-دلارام)، اعطای هزاران بورسیه تحصیلی به دانشجویان افغانستان و آموزش افسران ارتش این کشور در اکادمی نظامی هند در دهرادون به افغانستان کمک کرده است.
    همچنین اعتقاد بر این است که هند به دنبال اهداف خود در افغانستان است. ادعا می‌شود که هند می‌خواهد حواس پاکستان را از تمرکز در مرز شرقی‌اش (از جمله کشمیر) منحرف کند. به این ترتیب، باور بر این است که هند مانند بسیاری ذینفعان در افغانستان، روی دارایی‌های اطلاعاتی سرمایه‌گذاری کرده است. در حالی که اتهام فعالیت‌های ضدپاکستانی در افغانستان ممکن نگران‌کننده باشد، اما هم دخالت هند و هم تهدیدهای مربوط به آن، در پاکستان بزرگ‌نمایی می‌شود.
    روابط پاکستان – افغانستان
    از زمان تأسیس پاکستان، به رغم برخی نکات مهم در روابط افغانستان و پاکستان که اغلب نادیده گرفته می‌شود، روابط دو کشور به دلیل اختلافات در مورد قانونی بودن مرکز مشترک و دخالت در امور پشتون‌های پاکستان (در ابتدا بین دهۀ ۱۹۴۰-۱۹۷۰)، به طور کلی متشنج بوده است. با این وجود، از دهۀ ۱۹۷۰ بدینسو، پاکستان با داشتن دست بالا و به خاطر گرایش به رژیم طرفدار پاکستان در کابل، همواره به مداخله در امور افغانستان متهم شده است.
    همان‌طور که گفته شد، در جریان جنگ‌های هند و پاکستان در سال‌های ۱۹۶۵ و ۱۹۷۱، افغانستان رسماً بی‌طرف ماند، اما با اطمینان دادن از امنیت در مرز غربی پاکستان در اصل به این کشور کمک کرد. در نتیحه، پاکستان توانست با اعزام نیرو در مرز شمال غربی و بلوچستان، از پیشروی هند به داخل خاک پاکستان جلوگیری کند. اتهامات مبنی بر اینکه افغانستان در جنگ‌های هند و پاکستان از هند حمایت کرد، نادرست است. رهبران آن زمان پاکستان (ایوب خان و ذوالفقار علی بوتو) از حمایت افغانستان قدردانی کردند.
    ورود پناهندگان افغان به پاکستان پس از کودتای کمونیستی ۱۹۷۸ در کابل و به دنبال آن حمله شوروی در دسمبر ۱۹۷۹، کمک گسترده‌ای به پاکستان از جانب افغانستان داشت. برای اولین بار در طول تاریخ، پاکستان این فرصت را داشت که هزاران افغان را در خاک خود آموزش دهد. این یک فرصت بی‌سابقه برای پاکستان بود که افغان‌های متمایل را پیدا کند تا بعداً پیشنهادات پاکستان را در افغانستان انجام دهند.
    قبل از ورود افغان‌ها، پاکستان توانایی محدودی در جمع‌آوری اطلاعات در افغانستان داشت. امروز، دارایی‌ها و توانایی پاکستان برای جمع‌آوری اطلاعات در افغانستان بسیار گسترده‌تر از هر قدرت منطقه‌ای است. علاوه بر این، این پناهجویان دوستی و روابط حرفه‌ای و شخصی طولانی‌مدتی در سراسر پاکستان ایجاد کرده‌اند. همان‌طور که اهل خرد در پاکستان نشان می‌دهند، پناهندگان افغانستان سرمایه‌گذاری درازمدت پاکستان را در افغانستان تشکیل می‌دهند.
    جایی که پاکستان از آن بهره‌ای نبرده است، تلاش‌های بیهوده‌اش برای داشتن یک رژیم وابسته در کابل است. توانایی پاکستان برای تأثیرگذاری بر وقایع تحت اداره مجاهدین و طالبان (آن‌هایی که از پاکستان به عنوان عمق استراتژیک استفاده کردند، نه برعکس) محدود بود. سیاست‌گذاران پاکستانی تازه فهمیدند که دوستی واقعی با افغان‌ها، وسیله موثرتر و کم‌هزینه‌تر است تا تلاش برای تأثیرگذاری از طریق نیابتی‌ها؛ امری که تا کنون نتیجه عکس داشته است.
    گیرودار هند و پاکستان با افغانستان
    نخست، از ۱۹۷۸ تا ۲۰۰۱ (یا همان‌طور که برخی ادعا می‌کنند تا کنون)، سیاست پاکستان برعکس آنچه بوده که هند انجام می‌داد (یعنی پشتیبانی از دولت‌های به رسمیت‌شناخته شده افغانستان). در نتیجه، از محبوبیت پاکستان در افغانستان کاسته و به هند افزوده شد. حتی برخی مجاهدینِ که پاکستان در دهۀ ۱۹۸۰ از آن‌ها حمایت کرد، پس از به دست گرفتن قدرت در کابل در سال ۱۹۹۲ به تدریج طرفدار هند شدند.
    با آنکه پاکستان از مجاهدین افغانستان علیه اتحاد شوروی حمایت کرد و حسن‌نیت افغان‌ها را به دست آورد، اما وقتی به جای پشتیبانی کامل از دولت مجاهدین، بازی جانب‌داری از جناح‌های مختلف مجاهدین را آغاز کرد که در سال ۱۹۹۲ به قدرت رسیدند، از محبوبیت‌اش کاسته شد. افغان‌ها به این فکر افتادند که آیا پاکستان واقعاً به آن‌ها در آزادسازی کشورشان کمک کرده یا به عنوان یک ارباب جدید خارجی، فقط سعی کرده جایگزین اتحاد جماهیر شوروی شود.
    اما هند به پشتیبانی خود از دولت افغانستان در سراسر دهۀ ۱۹۹۰ ادامه داد. مجاهدین شورشی به دریافت حمایت از پاکستان راضی بودند. اما مجاهدین حاکم از مداخله پاکستان بیزار شدند. با شدت‌گرفتن جنگ در میان جناح‌های مختلف مجاهدین، محبوبیت پاکستان بیشتر سقوط کرد. بعداً، حمایت پاکستان از طالبان محبوبیت آن را به پایین‌ترین حدش رساند، تا جایی که هنوز هم باید بهبود یابد. این یکی از دلایل بیشتر شدن محبوبیت هند در افغانستان است.
    علاوه بر این، امروز پاکستان نباید از حضور هند در افغانستان هراس داشته باشد. نخست، پاکستان حضور گسترده‌تر و دارایی‌های بیشتر نسبت به هند در افغانستان دارد. دوم، مجاورت با افغانستان به پاکستان دست بالاتر می‌دهد تا نیروها را به اطراف (به داخل یا از مرز افغانستان) منتقل کند و اقدامات قوی‌ علیه عناصر ضدپاکستانی انجام دهد. سوم، روابط بین افغان‌های عادی و پاکستانی‌ها قوی‌تر است و همواره در مقابل روابط پرتنش در سطح دولت مقاومت کرده است.
    هیچ افغان نمی‌خواهد موضعی اتخاذ کند که به پاکستان آسیب برسد؛ تاریخ دوبار این امر را در سال‌های ۱۹۶۵ و ۱۹۷۱ ثابت کرد، وقتی پاکستان برای بقای خود در برابر یک دشمن بسیار بزرگ‌تر می‌جنگید. در سال ۲۰۱۱، رییس جمهور حامد کرزی با تأکید گفت که حتی اگر ایالات متحده به پاکستان حمله کند، افغانستان از پاکستان پشتیبانی می‌کند. افغان‌ها به بقا و سعادت پاکستان علاقمند هستند.
    از این گذشته، در ارتباط به جدایی طلبان بلوچ و تحریک طالبان پاکستان که از خاک افغانستان استفاده می‌کنند، باید یادآوری کرد که پس از سقوط طالبان، دولت افغانستان تمایلی به پناه‌دادن به جدایی طلبان بلوچ نداشت. تنها پس از ظهور دوباره طالبان از پاکستان، افغان‌ها استفاده خاک افغانستان از سوی جدایی طلبان بلوچ و تحریک طالبان پاکستان را نادیده گرفتند. بهبود روابط پاکستان و افغانستان منجر به کاهش اقدامات خشونت‌آمیز در هر دو کشور خواهد شد.
    در کنار آن، نهادها و سیاست‌گذاران پاکستانی نباید افغانستان را به مسئله کشمیر پیوند دهند. گره‌دادن این دو کمکی نمی‌کند و موضوعات را برای پاکستان پیچیده خواهد کرد. این امر افغان‌ها را بیشتر نسبت به پاکستان شکاک می‌کند و احتمالاً هند را به کوشش برای استفاده از افغانستان به عنوان پایگاه بی‌ثبات‌سازی پاکستان تحریک خواهد کرد. افغان‌ها بسیار خوش خواهند شد اگر هند و پاکستان مسائل دوجانبه شان را خود حل کنند و پای افغانستان را به میان نکشند.
    علاوه بر این، به نفع افغانستان است که از هند، قدرت اقتصادی رو به رشد در همسایگی‌اش، کمک اقتصادی دریافت کند. پیش‌بینی می‌شود که هند تا سال ۲۰۳۰ به سومین اقتصاد بزرگ جهان تبدیل شود. اشفق کیانی رییس پیشین ستاد ارتش پاکستان بر این باور بود که هند می‌تواند یک نقش اقتصادی در افغانستان داشته باشد. پاکستان خود ۶۰-۷۰ درصد از مواد فعال موجود در داروهایی را که در پاکستان فروخته می‌شود از هند وارد می‌کند.
    هندی و هندو نمی‌تواند مترادف باشد (پاکستانی‌ها هم تا ۱۹۴۷ هندی بودند). تقریباً همان قدر مسلمان که در پاکستان است، در هند نیز وجود دارد. وقتی تنش‌ها بین هند و پاکستان بالا می‌گیرد، زندگی برای مسلمانان هند سخت می‌شود. قرار دادن رقابت بین هند و پاکستان در چوکات مبارزه بین اسلام و هندوییزم به ضرر مسلمانان هند است؛ کسانی که مانند پاکستانی‌ها با افغان‌ها روابط مذهبی، تاریخی و اجدادی دارند. اینکه انتظار داشته باشیم افغان‌ها از مسلمانان هند فاصله بگیرند، عملی‌شدنی نیست.
    به همین ترتیب، این تصور که وقتی طالبان در افغانستان به قدرت برسند، پاکستان در این کشور دست بالا خواهد داشت، غیرواقعی است. وقتی طالبان به قدرت برسند (از طریق توافق تقسیم قدرت)، آن‌ها می‌خواهند روابط دوستانه با هند و پاکستان داشته باشند. طالبان بر این باور هستند که کشمیر یک موضوع داخلی هند است و از پاکستان و هند خواسته‌اند پای افغانستان را به این قضیه نکشانند. این احساس در اکثریت مردم افغانستان وجود دارد.
    به همین منوال، هند نیز باید درک کند که هر گونه تلاش برای استفاده از خاک افغانستان جهت تضعیف پاکستان، پیامد معکوس برای هند خواهد داشت. به عنوان یک مسلمان، برای مردم افغانستان قابل قبول نیست که به پاکستان، کشوری با اکثریت مسلمان، آسیبی برسد. علاوه بر این، بقا و رفاه پاکستان برای بقا و رفاه افغانستان مرتبط و حیاتی است. هند هرگز نباید انتظار داشته باشد كه روابط صمیمانه این كشور با افغانستان بتواند به عنوان وسیله‌ای در برابر پاکستان استفاده شود.
    برای پایان بخشیدن به این مطلب، مثالی از کریکت باید کافی باشد. حضور اخیر بازیکنان افغان در سوپرلیگ پاکستان، اتفاق قابل استقبال است. بازیکنان افغان نباید بین بازی در لیگ برتر هند و سوپرلیگ پاکستان یکی را انتخاب کنند؛ آن‌ها باید در هر دو لیگ بازی کنند. همان‌طور که لیگ برتر هند، لیگ بزرگ‌تر با پول بیشتر است، سوپر لیگ پاکستان نیز در یک کشور همسایه نزدیک بازی می‌شود که به افغان‌ها در بازی و عشق به کریکت الهام داده است.

    منبع: نشنال اینترست

    مترجم: سید طاهر مجاب

  • فرمانده گروه تروریستی البدر از دنیا رفت

    فرمانده گروه تروریستی البدر از دنیا رفت

    منابع بیان می‌دارد كه «بخت‌زمين خان»، فرمانده اعظم تنظیم البدر به دليل ويروس كرونا درگذشته است. او در گورستان رحمان بابا در نزديكي زمين دانشگاه پيشاور به تاریخ دوم مارچ سال ۲۰۲۱ دفن کرده‌اند.
    بخت‌زمین از سال ۱۹۹۸ بدین‌سو رهبر تنظیم البدر بود و مسئولیت جهاد در کشمیر را بر عهده داشت. طی دهه هشتاد گروه البدر تحت فرماندهی گلبدین حکمتیار علیه شوروی در افغانستان و سپس علیه نیروهای آمریکایی پس از سال ۲۰۰۱ جنگید. از دست دادن یک جهادی با ۴۰ سال تجربه جنگ به‌عنوان یک عقب‌گرد بزرگ برای البدر و برنامه‌هایش برای احیای تنظیم در کشمیر تلقی می‌شود.
    البدر که در حال حاضر یک تنظیم فعال تروریستی در جامو و کشمیر است، توسط دولت هند در اول اپریل سال ۲۰۰۲، تحت قانون مصوبه جلوگیری از تروریسم (۲۰۰۱) که در ۲۸ اپریل سال ۲۰۰۲ به قانون جلوگیری از تروریسم تبدیل شد، به‌عنوان یک گروه تروریستی شناخته شد. همچنین از سوی ایلات متحده امریکا به‌عنوان یک سازمان تروریستی خارجی شناخته ‌شده است.

    شکل‌گیری و اهداف البدر
    البدر در ماه جون ۱۹۹۸ با هدف «مبارزات آزادی کشمیر» و «آزادسازی» دولت جامو و کشمیر هند و ادغام آن با پاکستان تشکیل شد. این تنظیم مدعی است که باید طبق تصمیمات سازمان ملل به کشمیری‌ها حق تعیین سرنوشت داده شود. گفته می‌شود که البدر ریشه خود را از سال ۱۹۷۱ می‌داند؛ زمانی که گروهی به همین نام به بنگالی‌ها در منطقه‌ای که در آن زمان پاکستان شرقی شناخته می‌شد حمله کرد.
    هم‌چنان این گروه به‌عنوان بخشی از حزب اسلامی گلبدین حکمتیار در افغانستان طی دهه ۱۹۸۰ فعالیت می‌کرد. ضمن حمایت از ایده کشمیر مستقل، از سازمان‌های میانه‌رو کشمیری، مانند جبهه آزادی‌بخش جامو و کشمیر (JKLF) نیز انتقاد می‌کند.
    رهبری فعلی البدر مخالف ایالات‌متحده، اسرائیل و رژیم عربستان سعودی است. این تنظیم از گذشته‌ها اظهار داشته که کشمیر را «دروازه‌ی هند» می‌داند و هدف خود را «آزادی» مسلمانان در بقیه هند پس از «اشغال» کشمیر توصیف می‌کند.
    به گفته منابع رسمی در جامو و کشمیر، البدر که قبلاً تحت لوای حزب‌المجاهدین (HM) فعالیت می‌کرد، توسط سازمان (ISI) و آژانس اطلاعاتی خارجی پاکستان، تشویق شد که در سال ۱۹۹۸ به‌طور مستقل فعالیت کند. منابع اطلاعاتی هند اظهار داشته است كه نسخه جدیدی از البدر به‌عنوان بخشی از این استراتژی تغییریافته در سال ۱۹۹۸، با القای جنگ‌جویان خارجی كه در چندین تنظیم تروریستی دیگر در كشمیر خدمت می‌کنند، شکل گرفت.

    رهبری، ساختار فرماندهی و کادر در زمان شکل‌گیری تنظیم
    البدر تحت هدایت لقمان بود، فردی که ساکن کشمیر پاکستان بود. بخت‌زمین، ساکن پنجاب در پاکستان، «فرمانده ارشد» تنظیم بود. گزارش شده است که ارفین باهی با اسم‌های مستعار لقمان و جان‌نثار فرمانده ارشد البدر در جامو و کشمیر است. ازجمله رهبران دیگر البدر عبارت‌اند از: «فرمانده راه‌اندازی» عرفان؛ «معاون عالی فرمانده» زاهد بهایی؛ «رییس تبلیغات» جاسم بات؛ ابو موای «مسئول ارتباطات» گزارش شده است که البدر دارای کادری تقریباً ۲۰۰ نفر، ازجمله ۱۲۰ جنگ‌جوی خارجی است.

    ستاد و مناطق عملیاتی
    دفتر مرکزی این تنظیم در مان‌صحرا در پاکستان است. هم‌چنان گزارش شده است که این تنظیم، اردوگاهی در مظفرآباد (کشمیر تحت اداره پاکستان) نیز دارد. گزارش پنج سال گذشته حاکی از آن است که البدر در مناطق آنانتاگ، بارامولا، بودگام، سریناگر و کوپوارا دره کشمیر فعال است. هم‌چنان در مناطق پونچ و راجوری در منطقه جامو حضور دارد.
    البدر بخشی از شورای جهاد متحد (UJC) است (ائتلافی از گروه‌های تروریستی مستقر در پاکستان که در جامو و کشمیر فعال هستند). گزارش شده است که اردوگاه‌های آموزشی در منطقه منشرا در استان مرزی شمال غربی (NWFP) در پاکستان و کوتلی و مظفرآباد در کشمیر تحت اداره پاکستان موقعیت دارد. این تنظیم به تأسیسات حمله و یا تهدید به حمله داده است که تأسیسات نظامی هند و مقامات برجسته دولتی را در جامو و کشمیر هدف قرار می‌دهد.
    گفته می‌شود که کادرهای البدر تحت تعلیم ISI در کارگریل در سال ۱۹۹۹ مشارکت فعال داشته‌اند. فرمانده ارشد این تنظیم، بخت زمین در هنگام نفوذ برای نظارت بر حرکت کادرهایش از پاکستان به اسکاردو و مناطق روبه‌جلو آن مستقر بوده است.
    این تنظیم که برای مدتی از اواخر دهه ۱۹۹۰ از بین رفته بود، با افزایش تعداد، چندین اعمال تروریستی را در سال ۲۰۰۰ در جمو و کشمیر آغاز کرد.
    منابع رسمی نشان داده است که چندین تروریست کشته شده در سال ۲۰۰۰ از کادرهای البدر بودند. در یك واقعه از این دست، هنگام حمله نیروها به مخفیگاه آن‌ها در تورو در نزدیكی گاندربال، پنج تروریست كه گویا بخشی از یك گروه انتحاری البدر بودند، كشته شدند.
    این تنظیم با آتش‌بس در خط کنترل (Loc) اعلام شده توسط هند و پاکستان در نوامبر ۲۰۰۳ مخالفت کرده است. البدر به‌طور مداوم با هرگونه روند گفت‌وگو بین هند و پاکستان مخالف است.
    به‌عنوان مثال؛ رییس تنظیم، بخت‌زمین در مصاحبه‌ای در ۴ سپتامبر ۲۰۰۱ گفت که هند در مورد گفت‌وگو برای حل‌وفصل مسالمت‌آمیز مسئله کشمیر صادق نیست. او ضمن درخواست از پاکستان برای تمرکز بر تقویت جهاد به‌جای «اتلاف وقت بیشتر برای دست‌یابی به یک توافق با مذاکره»، از رژیم نظامی خواست تا از شروع هر اقدامی که سبب تضعیف «جنبش آزادی‌خواهی» در جامو و کشمیر شود خودداری کند.
    هم‌چنان این تنظیم سعی کرده است سبک زندگی اسلام‌گرایانه را در مناطقی که فعالیت می‌کند، اعمال کند. به‌عنوان مثال، گزارش‌های آگوست ۲۰۰۳ نشان می‌دهد که البدر به زنان در مناطق روستایی جمو و کشمیر دستور داده است که شغل پولیسی را کنار بگذارند، حجاب بپوشند، پس از ۱۴ سالگی ترک تحصیل کنند و بدون همراهی یک مرد بیرون نروند. آن‌ها درباره عواقب نامشخص در صورت عدم رعایت قوانین توسط زنان هشدار می‌دادند.
    در ۲۰ دسامبر ۲۰۰۲، در یک اقدام تروریستی بزرگ علیه زنان در سراسر منطقه جامو، تروریست‌ها سه دختر جوان ازجمله دو دانشجوی دانشگاه را در روستای حسیوت در منطقه راجوری کشتند.
    گزارش شده است که حوادث جداگانه توسط گروهی متشکل از سه تروریست پاکستانی متعلق به البدر تحت رهبری «فرمانده منطقه» زبیرگل انجام شده است. این تنظیم در ماه جون ۱۹۹۹ یک مجله ماهانه تحت نام البدر که مطالب آن به زبان اردو بود را از کراچی و راولپندی راه‌اندازی کرد.
    البدر ارتباط نزدیکی با سازمان اطلاعات بین سرویس‌های (ISI) و جماعت اسلامی در پاکستان دارد. روزنامه دیلی‌تایمز مستقر در لاهور در ۲۷ دسامبر ۲۰۰۳ گزارش داد که آژانس‌های امنیتی در حال تحقیق در مورد روابط حزب مجاهدین و البدر با القاعده، طالبان و حزب اسلامی گلبدین حکمتیار هستند.
    گزارش‌هایی مبنی بر این‌که مجاهدین سابق این دو سازمان جهادی را برای طالبان و حزب اسلامی از ولایت مرزی شمال غربی (NWFP) و بلوچستان استخدام می‌کردند، وجود داشت.

  • چرا روابط پاکستان و عربستان به تیرگی گراییده است؟

    چرا روابط پاکستان و عربستان به تیرگی گراییده است؟

    مناسبات عربستان سعودی و پاکستان اخیرا شاهد تحولاتی بوده که ممکن است نشان دهنده تنش بین دو متحد استراتژیک باشد.

    تازه ترین تحولات، انتقاد وزیر خارجه پاکستان از «کوتاهی سازمان همکاری اسلامی از حمایت از کشمیری‌ها» و نیز گزارش‌ها از تدابیر اقتصادی نومید کننده ریاض علیه اسلام آباد بوده است.

    سازمان همکاری اسلامی در خاک عربستان مستقر است و این کشور نفوذ بیشتری در این نهاد دارد.

    خبرگزاری رویترز به نقل از دو مقام نظامی بلند پایه می‌نویسد انتقاد پاکستان از واکنش عربستان سعودی موجب ناخشنودی ریاض شده است.

    پاکستان گفته بود عربستان با مناقشه منطقه کشمیر با بی اشتیاقی برخورد کرده است. سفر جنرال قمر جاوید باجوا، رییس ستاد مشترک ارتش پاکستان به عربستان برای ترمیم روابط دو کشور بوده است.

    جنرال بابار افتخار، سخنگوی ارتش پاکستان گفته است این سفر از قبل برنامه ریزی شده و “هدف اصلی آن مسائل نظامی است.”

    عربستان و پاکستان دارای روابط محکم استراتژیکی هستند.

    عربستان بزرگترین صادرکننده نفت به پاکستان و همچنین بازار عمده‌ای برای محصولات پاکستان است. حدود دو میلیون شهروند پاکستان در عربستان کار می‌کنند و ارز خارجی ارسالی از عربستان به پاکستان، سالانه معادل چهار و نیم میلیارد دالر است.

    عربستان همچنین همکاری‌های نظامی با پاکستان دارد. پاکستان یکی از قدرتمندترین ارتش‌های جهان را دارد و تنها کشور اسلامی است که دارای توانایی سلاح هسته‌ای است.

    اولین سفر رسمی عمران خان، نخست وزیر پاکستان پس از ادای سوگند، دیدار از عربستان سعودی بود و در آن موقع گزارشات حاکی از این بود که علت این که عمران خان، عربستان سعودی را برای اولین سفر خارجی خود انتخاب کرده درخواست کمک مالی از این کشور در زمانی بود که پاکستان گرفتار یک بحران شدید اقتصادی بود.

    در جریان سفر ولیعهد عربستان سعودی به اسلام آباد در فبروری سال گذشته، ولیعهد سعودی موافقتنامه های اقتصادی به ارزش ۲۰ میلیارد دالر با پاکستان امضاء کرد.

    چه اتفاقی افتاد؟

    پس از آن که دولت هند، اصل ۳۷۰ قانون اساسی را که به منطقه مورد مناقشه کشمیر یک خودمختاری ویژه می داد، لغو کرد پاکستان چندین بار سرخوردگی خود را از موضع سازمان همکاری اسلامی در برخورد با این موضوع، ابراز کرده است.

    در تازه‌ترین بیانیه در این باره که به مناسبت سالگرد اعلام تصمیم دولت هند بود، سازمان همکاری اسلامی یک بار دیگر خواستار حل و فصل مناقشه بر اساس قطعنامه‌های شورای امنیت سازمان ملل متحد شد.

    اخیرا شاه محمود قریشی، وزیر خارجه پاکستان در جریان مصاحبه با کانال محلی “آری نیوز” با یک لحن غیر معمول حمله تندی به سازمان همکاری اسلامی کرد و از آنچه که آن را “بی تفاوتی” سازمان و تعویق مرتب اجلاس وزرای خارجه کشورهای عضو برای حمایت از کشمیر خوانده بود انتقاد کرد و گفت کشور او در صدد برآمده برای حل مناقشه کشمیر به راه های دیگری متوسل شود: “اگر اجلاس سازمان همکاری اسلامی امکان پذیر نیست، ما در خارج از چارچوب سازمان تشکیل جلسه خواهیم داد. پاکستان نمی‌تواند بیشتر از این در برابر درد و رنج کشمیری‌ها ساکت بماند.”

    از سوی دیگر، در حالی که صحبت از کاهش حمایت مالی عربستان از پاکستان بود، رسانه‌ها گزارش دادند اسلام آباد قبل از سررسید پرداخت بدهی‌هایش به عربستان سعودی، یک میلیارد دالر وام را بازپرداخت کرده است.

    این وام بخشی از یک بسته نجات ۶ میلیارد و ۲۰۰ میلیون دالری بود که در اکتبر ۲۰۱۸ عربستان به پاکستان داده بود. مبلغ ۳ میلیارد دالر وام و تسهیلات اعتباری برای خرید نفت جزو این بسته کمکی بود.

    روزنامه پاکستانی اکسپرس تریبون، به نقل از منابع نوشت از آنجا که مدت اعتبار موافقتنامه دو ماه قبل منقضی شده و ریاض آن را تجدید نکرده بود.

    اسلام آباد از ماه مه گذشته محموله‌های نفت مورد توافق را دریافت نکرده است. به گفته منابع، چین برای حمایت پاکستان از پیامدهای انصراف احتمالی ریاض، یک وام اضافی یک میلیارد دالری در اختیار پاکستان قرار داده بود.

    ملاحظات منطقه‌ای

    روابط ریاض و اسلام آباد مصون از تنش‌های منطقه‌ای نیست.

    در اواخر سال ۲۰۱۹، بر سرآنچه که گفته می‌شد فشار عربستان به پاکستان برای عدم شرکت در اجلاس سازمان همکاری اسلامی در مالزی در دسامبر است، جر و بحث در گرفت.

    استدلال عربستان برای عدم شرکت این بود که این اجلاس محل مناسبی برای بحث در باره مسائلی که مربوط به جهان اسلام است، نیست. ولی به نظر تحلیلگران عربستان نگران انزوای خود بین کشورهای منطقه مانند ایران، ترکیه و قطر بود و تصور می‌کرد اجلاس مورد بحث تلاشی برای ایجاد یک بلوک اسلامی تازه است.

    رجب طیب اردوغان، رئیس جمهور ترکیه در آن موقع گفته بود که عربستان سعودی از پرونده‌های کارگرهای اخراجی پاکستانی استفاده کرده و پس اندازهای آنان را از بانک مرکزی پاکستان بیرون کشیده است تا اسلام آباد را تحت فشار بگذارد که از شرکت در اجلاس مالزی منصرف شود. هر دو کشور این موضوع را تکذیب کردند.

    با این وجود، کمتر از دو ماه پس از عذرخواهی پاکستان از شرکت در اجلاس مالزی، رئیس جمهوری ترکیه به پاکستان سفر کرد و برای پیشبرد همکاری‌های اقتصادی و نظامی فیمابین مذاکراتی انجام داد. او در جریان سخنرانی در مجمع عمومی مجلس پاکستان قول داد در برابر “فشارهای سیاسی” که به پاکستان وارد می شود از این کشور حمایت کند.

    از سوی دیگر، مناسبات عربستان سعودی با هند که دشمن سنتی پاکستان است، در سال‌های اخیر از تحرک قابل ملاحظه‌ای برخوردار شده؛ به خصوص پس از دیدار ولیعهد عربستان سعودی از دهلی در فوریه سال گذشته که در جریان آن ولیعهد عربستان علاقمندی خود را به بسط روابط تجاری غیر-نفتی بین دو کشور نشان داد و ابراز امیدواری کرد که سرمایه گذاری کشورش در هند طی دو سال به ۱۰۰ میلیارد دالر برسد.

    چند روز پس از تصمیم هند برای لغو موقعیت ویژه کشمیر، شرکت نفت آرامکوی عربستان سعودی توافقنامه‌ای با هند به ارزش ۱۵ میلیارد دالر امضا کرد.

    این توافقنامه موجب خشم محافل پاکستان شد که در انتظار نشان دادن حمایت عربستان از کشورشان بودند. ولی در بیانیه وزارت خارجه عربستان سعودی نشانی از برآورده شدن این انتظار دیده نمی‌شد.

    در این بیانیه “دو طرف درگیر در مناقشه” ترغیب شده‌اند که صلح و ثبات را حفظ کنند و برای دستیابی به حل و فصل صلح آمیز بر اساس قطعنامه‌های بین‌المللی، کار کنند.

    کشور

  • عمران خان: روابط پاکستان و عربستان وخیم نیست

    عمران خان: روابط پاکستان و عربستان وخیم نیست

    عمران خان، نخست وزیر پاکستان گفت روابط پاکستان و عربستان به روال سابق برگشته و گزارش ها در رابطه با وخامت روابط این دو کشور نادرست است.

    نخست وزیر پاکستان در یک گفتگوی تلویزیونی به تازگی گفت هیچ اختلافی میان پاکستان و عربستان سعودی وجود ندارد و این دو کشور با هم روابط نیک و برادرانه دارد.

    وی اظهار کرده است:«عربستان سعودی یکی از متحدان مهم پاکستان است، در شرایط بد همیشه در کنار این کشور بود، این بار نیز در یک وضعیت بسیار بد به ما کمک کرد. گزارش ها از وخامت روابط بین اسلام آباد و ریاض نادرست است.»

    پاکستان با عربستان سعودی روابط بسیار خوبی دارد.


    گزارش ها از وخامت روابط بین دو کشور پس از آن به نشر رسید که شاه محمود قریشی، وزیر امور خارجه پاکستان، بر سر مساله کشمیر به شدت از عربستان سعودی انتقاد کرد و دولت سعودی در پاسخ به آن گفت که پس از این به پاکستان کمک مالی نخواهد کرد.

  • هند در ایالت کشمیر مقررات منع رفت و آمد وضع کرد

    هند در ایالت کشمیر مقررات منع رفت و آمد وضع کرد

    دولت هند در نخستین سالگرد لغو کامل و رسمی اختیارات ویژه و خودمختاری مشروط اعطا شده به ایالت کشمیر، با اتخاذ تدابیر امنیتی شدید در این منطقه مقررات منع آمد و شد اعلام کرد.

    این اقدام دهلی نو برای پیشگیری از اعتراضات احتمالی مسلمانان کشمیر صورت پذیرفته است.

    یکی از مقامات ارشد پلیس هند به خبرگزاری فرانسه گفت مردم حق ندارند جز با مجوز خاص در خیابان تردد کنند.

    او در ادامه افزود این مجوز خاص هم صرفا به امور اساسی مانند فعالیت پلیس و کادر پزشکی محدود می‌شود.

    شاهد اقبال چودری، از مقام‌های شهری کشمیر هم با اشاره به لزوم برقرای این محدودیت‌ها به خبرگزاری آسوشیتدپرس گفت: «منع آمد و شد امنیتی در کشمیر در پی اطلاع رسانی درباره برگزاری راهپیمایی‌های ضد گروه‌های هندی برای سالگرد لغو وضعیت ویژه کشمیر در پنجم اوت، اجرایی شده است.»

    دولت دهلی نو در ۵ اوت سال ۲۰۱۹ میلادی خودمختاری کشمیر را لغو کرد. این روز از سوی فعالان جدایی طلب کشمیری تحت عنوان «روز سیاه» نام‌گذاری شده است.

    مقامات هندی، محدودیت‌ها را از نخستین روز اوت تشدید کرده‌اند، اما از روز دوشنبه ۳ اوت این محدودیت‌ها شدت بیشتری به خود گرفته و موانع آهنی و سیم‌های خاردار برای بستن راه‌های اصلی شهر در نظر گرفته شده است.

    همچنین پلیس به ساکنان شهرهای اصلی و چندین روستای این منطقه دستور داده تا روز پنجشنبه ۶ اوت حق خروج از منزل را ندارند.

    آن بخش از جامو و کشمیر که تحت حاکمیت دهلی نو قرار دارد تنها ایالت با اکثریت مسلمان در هند به شمار می‌رود و سیاست‌های دولت آقای مودی در این ایالت سبب شده تا مخالفان او را به پاکسازی نژادی و دینی متهم کنند. دولت مرکزی هند قوانینی تصویب کرده که به شهروندانی که بیش از ۱۵ سال در جامو و کشمیر زندگی کرده‌اند، اجازه می‌دهد شهروند محلی محسوب شوند و علاوه بر تملک زمین، اجازه اقامت و کار در این منطقه را پیدا کنند و حتی به مناصب عمومی دست یابند.

    این تصمیم دولت هند از سوی احزاب بومی کشمیر اقدامی در جهت تغییر بافت جمعیتی و دینی و نژادی کشمیر قلمداد شده است.

    وضعیت کشمیر یک بحران ممتد میان هند و پاکستان بوده و دو کشور از زمان جدایی و پس از پایان رهایی از استعمار بریتانیا بر سر کنترل و حاکمیت بر این منطقه با یکدیگر مناقشه داشته‌اند. دهلی نو و اسلام آباد هر کدام کنترل بخشی از این منطقه را در دست دارند.

  • ماهاتیر محمد: هند کشمیر را اشغال کرده است

    ماهاتیر محمد: هند کشمیر را اشغال کرده است

    نخست وزیر مالزی روز سه‌شنبه گفت، با وجود بایکوت شدن خرید روغن پالم از سوی تجار هندوستانی، از انتقاداتش به اقدامات دهلی‌نو در منطقه مورد مناقشه کمشیر دست نمی‌کشد.

    به نقل از خبرگزاری رویترز، به گفته ماهاتیر محمد، نخست وزیر مالزی، این بن بست در مساله کشمیر می‌تواند به نبرد تجاری بین کوآلالامپور و دهلی منجر شود.

    نهاد تجارت روغن نباتی هندوستان روز دوشنبه در اعتراض به سخنان ماهاتیر محمد از اعضایش خواست تا خرید روغن پالم از مالزی را متوقف کنند؛ ماهاتیر محمد در مجمع عمومی سازمان ملل گفته بود، دهلی‌نو به کشمیر حمله و آن را اشغال کرده است.

    دولت نارندرا مودی، نخست وزیر هندوستان وضعیت ویژه کشمیر را پنجم اگست سال جاری میلادی لغو کرد و آن را یک مساله داخلی خواند و کشورهایی را که نگرانی خود را بابت این مساله ابراز کردند، مورد انتقاد قرار داد.

    ماهاتیر محمد در مقابل پارلمان مالزی به خبرنگاران گفت: ما تفکرات و عقاید خود را مطرح کردیم و از آن برنمی‌گردیم. آنچه ما می‌گوییم این است که باید به تمامی قطعنامه‌های سازمان ملل احترام بگذاریم و از آنها تبعیت کنیم. در غیر اینصورت، استفاده و کاربرد سازمان ملل چیست؟

    وی ادامه داد، مالزی تاثیرات این بایکوت را مورد بررسی قرار می‌دهد و راه‌هایی برای رسیدگی به آن مدنظر قرار می‌دهد. این مساله فقط مربوط به دولت دهلی نو نیست، ما باید راهی برای برقراری ارتباط با تجار پیدا کنیم چون تجارت یک مسیر دو طرفه است و نبرد تجاری تاثیرات بدی دارد.

  • هند به سناتور امریکایی اجازه ورود به کشمیر را نداد

    هند به سناتور امریکایی اجازه ورود به کشمیر را نداد

    به نقل از خبرگزاری آسوشیتدپرس، این اقدام از سوی دولت دهلی نو در حالی صورت گرفته که قطع شبکه‌های ارتباطی و سرکوب در کشمیر وارد سومین ماه خود شده است.

    سناتور کریس فون هولن که با هیئتی از کنگره امریکا برای امور تجاری و سایر مسائل به هند سفر کرده بود، گفت: دولت دهلی نو درخواست من برای سفر به کشمیر را رد کرده است.

    وی ادامه داد، واشنگتن از نزدیک در حال نظارت و رسیدگی بر اوضاع بشری کشمیر است.

    همچنین قرار است کمیته امور خارجی مجلس نمایندگان امریکا نشستی را درباره حقوق بشر در جنوب آسیا در ماه جاری میلادی با محوریت کشمیر برگزار کند.

    در همین حال، “ساندیپ پاندی”، یک متجدد آموزشی هندی که از ورودش به کشمیر ممانعت به عمل آمد، گفت، جلوی خروج وی و سایر فعالان را از فرودگاه سرینگر گرفتند؛ این افراد روز جمعه در قالب یک هیئت غیررسمی حقیقت یاب به کشمیر رفته بودند.

    وی در یک نشست خبری در دهلی نو گفت: ما را نگهداشتند و ما نمی‌دانیم اوضاع از چه قرار بود.

    دولت هند به هیچ خبرنگار خارجی از پنجم اگست اجازه گرفتن گزارش از کشمیر را نداده است.

  • چین با تمام توان از پاکستان حمایت می کند

    چین با تمام توان از پاکستان حمایت می کند

    جنرال شو کیلیانگ، معاون کمیسیون مرکزی نظامی چین با عمران خان، نخست‌وزیر پاکستان در اسلام‌آباد دیدار و گفت‌وگو کرد.

    در بیانیه دفتر نخست‌وزیری پاکستان آمده است، عمران خان توضیحاتی راجع به شرایط کنونی کشمیر پس از اقدام ۵ اگست دولت هند برای لغو وضعیت ویژه این دره مورد مناقشه در اختیار جنرال کیلیانگ قرار داد.

    در ادامه این بیانیه تأکید شد: جنرال شو کیلیانگ سلام گرم شی جینپینگ، رئیس‌جمهوری چین و لی کچیانگ، نخست‌وزیر چین را منتقل کرد و بر حمایت کامل چین از پاکستان خصوصا در این برهه زمانی حساس تاکید شد.

    او با تاکید بر شراکت استراتژیک آزموده شده چین – پاکستان، تعهد رهبری چین بر سنت دیرینه دو کشور در حمایت از یکدیگر در مسائل مهم امنیت ملی را بازگو کرد. این جنرال چینی همچنین بار دیگر بر عزم پکن برای همکاری در راستای تقویت بیشتر مناسبات چین – پاکستان در طیف گسترده‌ای از حوزه‌ها تاکید کرد و بر ضرورت ثبات و توسعه اقتصادی در این منطقه جنوب آسیا و حل و فصل مناقشه‌ها اشاره کرد. او همچنین از تلاش‌های پاکستان برای پیشبرد این اهداف قدردانی به عمل آورد.

    براساس بیانیه دفتر عمران خان، نخست‌وزیر پاکستان هم از حمایت چین از اقدام اسلام‌آباد در شورای امنیت سازمان ملل متحد پس از اقدام غیر قانونی هند و بحران انسانی جاری قدردانی کرد. عمران خان تاکید کرد: ممنوعیت آمد و شد در کشمیر اشغالی باید فورا لغو شود و باید به گروه‌های بین‌المللی مردم نهاد حقوق بشری اجازه بازدید از این منطقه داده شود تا ارزیابی عینی از تراژدی انسانی در آنجا انجام شود.

    او افزود: سرکوب وحشیانه حقوق بشری در کشمیر اشغالی پتانسیل تبدیل به موج افراطی را دارد و اقدامات بی‌مهابای هند می‌تواند این منطقه را بی‌اندازه بی‌ثبات کند.

    عمران خان همچنین به این جنرال چینی گفت، هند ممکن است عملیات پرچم دروغین برای تحریف توجه جهانی از جرایمش اجرا کند. طرفین توافق دارند که پاکستان و چین به رایزنی نزدیک و هماهنگی برای ارتقای صلح و ثبات در این منطقه و همچنین حفظ تعادل استراتژیک ادامه خواهند داد.

    جنرال شو کیلیانگ همچنین با عارف علوی، رئیس‌جمهوری پاکستان در اسلام‌آباد دیدار کرد. رئیس‌جمهوری پاکستان تاکید کرد کشورش عمیقا برای همکاری دفاعی چین با پاکستان ارزش قائل است و از مسائل امنیت ملی آن حمایت می‌کند.

  • هند نیروهای نظامی خود در  کشمیر را افزایش می دهد

    هند نیروهای نظامی خود در کشمیر را افزایش می دهد

    شبکه تلویزیونی “اندیا تودی” گزارش داد تسلیحات هوایی نیز در کشمیر مستقر شده است.

     این در حالی است که هند در هفته گذشته ۱۰ هزار نیروی امنیتی اضافی را به کشمیر اعزام کرده بود.

     ممکن است دلیل تقویت حضور نظامی در کشمیر یک تصمیم احتمالی حکومت مبنی بر تغییر وضعیت ویژه کنونی در کشمیر باشد.

    در این ارتباط قرار است یک ماده از قانون اساسی هند حذف شود. این ماده خرید زمین در کشمیر را برای کسانی‌که در منطقه زندگی نمی‌کنند، ممنوع می‌کند.

     پیش از انتخابات پارلمانی ماه می، امیت شاه، رئیس حزب بر سر قدرت ملی‌گرای هندو “بهاراتیا جاناتا” توضیح داده بود که حزبش می‌خواهد وضعیت ویژه کشمیر را لغو کند و منطقه را به این وسیله کاملاً با هند مدغم سازد.

     قانون اساسی هند به کشمیر حقوق ویژه وسیعی قایل شده است. حزب حاکم “بهاراتیا جاناتا” تقریباً از سال ۲۰۱۴ به این سو تلاش می‌کند تا این وضعیت ویژه را از میان بردارد.

     کشمیر با اکثریت باشندگان مسلمان از هفتاد سال به این سو میان هند و پاکستان تقسیم شده اما منطقه مورد منازعه میان این دو همسایه مجهز با سلاح اتمی است. از سال ۱۹۴۹ به این سو یک نوار مرزی میان دو کشور ایجاد شده که اعتبار بین المللی ندارد.

     جدایی طلبان در بخش هندی کشمیر از ده‌ها سال به این‌سو در راستای استقلال از هند مبارزه می‌کنند.

  • سكوت مرگبار دنيا در قبال مناقشه كشمير

    سكوت مرگبار دنيا در قبال مناقشه كشمير

    حال كه روز جهاني همبستگي مردم كشمير و جغرافيايي واحد رسيده است، جامعه جهاني مي بايست پس از سال ها سكوت ناميمون و ناعادلانه، به فرياد هاي هزاران انسان مبارز اين خاك گوش مي دادند و در عصر آزادي و استقلال حامي انسان هاي مي بودند كه ساليان متمادي براي آزادگي رزميده اند.

    هر چند در گذشته، سياست‌ كشورهاي اروپايي در اين ماجرا، مطرح کردن يك نظريه استقلال کشمير هم از هند و هم از پاكستان است. اما راه انساني كه فعلن در پيش رو است اين است كه كشمير تيكه و پارچه شده باهم ملحق و يكجا شود تا از يك طرف به انسان هاي آزاده و آزادي خواه حرمت گذاشته شود و از سوي ديگر خون كساني كه در راه دفاع از خاك شان ريختانده مي شود را جلوگيري كنند.

    کشمیریان بر این باورند که اين امر ممكن نيست مگر اينكه جامعه جهاني، كشورهاي مقتدر و مدافع حقوق انساني و بشري، از يك جا شدن كشمير به عنوان يك كشور مستقل حمایت کنند.

    دلایل بی‌توجهی جهانیان به سرکوب مردم کشمیر

    آقای روح‌الله رضوی کارشناس مسائل کشمیر در گفتگوی با تسنیم درباره مسئله کشمیر و دلایل بی‌توجهی جامعه جهانی به آن گفت: مسئله کشمیر هم باید همانند مسائل مهم منطقه‌ای دیگر مورد توجه قرار گیرد. اما دلیل اینکه چرا آن طور که باید و شاید به این مسئله پرداخته نشده است، به ویژه طی چند سال اخیر به بحران‌های منطقه‌ای برمی‌گردد.

    بازیگرانی که در مسئله کشمیر تاثیرگذار هستند، یعنی هند و پاکستان طی 60 تا 70 سال اخیر در این زمینه ایفای نقش کرده‌اند و هر کدام از نگاه خود به این مسئله پرداخته‌اند و این مسئله سبب شد تا عملا زمینه نگاه بین المللی به این مسئله فراهم نشود.زیرا هند مسئله کشمیر را یک مسئله داخلی خود می‌ داند و پاکستان هم از این مسئله به عنوان  ابزار و اهرمی برای فشار بر هند استفاده می‌کند.

    اصرار دولت هند بر این‌که مسئله کشمیر یک مسئله داخلی‌اش است و نیز نوع نگاه منفعت محور پاکستان به این مسئله باعث شده که طی این سال‌های طولانی، اطلاعات و اخبار درستی از کشمیر به خارج از این منطقه منتقل نشود و بحران‌های منطقه‌ای هم طی چند سال اخیر به آن(نپرداختن رسانه‌ها به مسئله کشمیر) دامن زده است.

    رد پای انگلیس در اشغال کشمیر

    رضوی درباره این‌که آیا استعمارگران  انگلیسی در مصایب و رنج طولانی مردم کشمیر نقش داشته‌اند، تصریح می‌کند که انگلیسی‌ها به هندی‌ها کمک کردند تا نیروهای نظامی خود را در کشمیر مستقر کنند.

    از آن زمان، اختلافات میان هند و پاکستان شروع شد که با رخ دادن چند جنگ میان دو طرف به اوج خود رسید.

    کشمیر کجاست؟

    کشمیر منطقه‌ای در شمال غربی شبه‌جزیره هند است که از ایالت جامو و کشمیر تحت کنترل هند، ایالت گلگت بلتستان و کشمیر آزاد تحت کنترل پاکستان و منطقه اقصای چین تحت کنترل جمهوری خلق چین تشکیل می‌شود. این منطقه عمدتاً کوهستانی است و رشته‌کوه قراقروم شامل قله کی۲ دومین نقطه مرتفع کره زمین و چندین قله مرتفع دیگر در آن قرار دارند.کشمیر یکی از حوزه‌های اصلی نفوذ زبان فارسی به‌شمار می‌رود.

    ایالت هندی جامو و کشمیر حدود ۱۰۱٬۴۳۷ کیلومتر مربع وسعت دارد و در سرشماری سال ۲۰۱۱ بیش از ۱۲ میلیون نفر جمعیت داشته‌است. پایتخت تابستانی آن سرینگر مرکز تاریخی منطقه و پایتخت زمستانی آن جامو است. منطقه تحت کنترل پاکستان از کشمیر آزاد به پایتختی مظفرآباد با مساحت ۵٬۶۱۹ کیلومتر مربع و ایالت گلگت بلتستان با مساحت ۷۲٬۴۹۶ کیلومتر مربع تشکیل می‌شود و مساحت مناطق عمدتاً خالی از سکنه تحت کنترل چین هم ۴۲٬۶۸۵ کیلومتر مربع است.

  • پاکستان گفتگوهای سه جانبه میان افغانستان، هند و آمریکا را غیر ضروری خواند

    پاکستان گفتگوهای سه جانبه میان افغانستان، هند و آمریکا را غیر ضروری خواند

    نفیس زکریا سخنگوی وزارت امور خارجه پاکستان روز گذشته در کنفرانسی خبری گفت “واقعا لزوم برگزاری این گفتگوهای سه جانبه میان افغانستان، هند و آمریکا را نمی دانیم؛ اگر این گفتگوها برای صلح افغانستان است، که پاکستان همواره نسبت به مذاکرات صلح دولت افغانستان متعهد بوده است، مانند گروه همکاری های چهارجانبه که شامل افغانستان، پاکستان، چین و آمریکا می باشد.”

    لازم به ذکر است که گفتگوهای سه جانبه میان افغانستان، هند و آمریکا در سال 2012 شروع شد و با برگزاری نشستی دیگر در سال 2013 متوقف شد.

    اما چند روز پیش، مقامات در وزارت امور خارجه هند گفتند که این گفتگوها بار دیگر در حاشیه نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد از سر گرفته می شود.

    گرچه آجندای این مذاکرات همچنان مشخص نیست، اما گفته می شود در این نشست، بر سر تامین امنیت و صلح و ثبات دایمی افغانستان، همچنین تجهیز نیروهای امنیتی افغانستان و روابط دهلی نو و کابل بحث و گفتگو خواهد شد.

    اعلام از سرگیری این گفتگوهای سه جانبه ناراحتی مقامات پاکستانی را که در دهه های گذشته بر سر موضوع کشمیر با هندی ها در نزاع بوده اند به دنبال داشته است.

    نفیس زکریا همچنین روز گذشته گفت که محمد نواز شریف نخست وزیر این کشور در نامه ای دیگر به بانکی مون سرمنشی سازمان ملل متحد از پایمال شدن حقوق بشری ساکنان کشمیر تحت کنترول هند خبر داده و از او خواسته است هر چه سریعتر تیمی حقیقت یاب در این خصوص تشکیل شود و اوضاع کشمیر را بررسی کنند.

  • به بهانه کشمیر، نگاهی کوتاه به تمامی دیگر ناآرامی های هند

    به بهانه کشمیر، نگاهی کوتاه به تمامی دیگر ناآرامی های هند

    برای مثال تقابل گروهی از جدایی طلبان مسلمان کشمیر با نیروهای امنیتی هند در دهه های گذشته سبب شده تا هزاران تن طی این سالها جانشان را از دست بدهند. یا برای مثال درگیری هایی که با مایوئیست ها در بسیاری از مناطق مرکزی و غربی هند دارند نیز سبب شده تا سیاستمداران هندی هیچ گاه آسایش فکری نداشته باشند.

    لازم به ذکر است که تمامی این ناآرامی ها بر می گردد به زمانی که هند در سال ۱۹۴۷ استقلالش را از بریتانیا گرفت. در آن زمان طرح کامل و مناسبی برای نقشه ریزی جغرافیایی در نظر گرفته نشد و سبب بسیاری از تفرقه ها میان گروه های مختلف مذهبی و یا نژادی گردید.

    نارامی های دیگری که در این کشور گاها به گوش می رسد نیز ریشه در تبعیض های نژادی و یا انحصار طلبی هایی دارد که به طور کامل مورد بررسی قرار نگرفته اند و حل و فصل کامل نشده اند.

    این ناآرامی ها می توانست بر رشد سریع هند به عنوان کشوری که به لحاظ اقتصادی به سرعت به یکی از قدرت های برتر دنیا بدل شده تاثیری منفی داشته باشد.

    نگاهی کوتاه به ۳ درگیری و ناآرامی هند:

    مائوئیست ها:

    درگیری های مربوط به مائوئیست های هند در اواخر دهه ۱۹۶۰ میلادی آغاز شد، زمانی که روستا نشینان فقیر در قریه ناکسالبری در بنگال غربی درخواست حق زمین برای خود کردند. گرچه در آن موقع قیام آنها سرکوب شد، ولی کشمکش های آرام و دوامدار مربوط به این موضوع به مرکز و جنوب هند نیز کشیده شد.

    از آن زمان تاکنون شورشیان مائوئیستی به تبعیت از “مائو زدانگ” یکی از رهبر انقلابی چین با دولت در منازعه هستند و حملات مختلفی را علیه مقامات هندی تاکنون طرح ریزی کرده اند. آنها تقاضای سهم بیشتری از منابع طبیعی منطقه و فرصت های شغلی بیشتر برای دهقانان و خانواده های فقیر کرده اند.

    هفته گذشته، دست کم ۱۰ شبه نظامی هند در کمین شورشیان مائوئیستی در ایالت شرقی بیهار قرار گرفتند و کشته شدند. دولت نیز سربازان بیشتری به منطقه اعزام کرد، ولی شورشیان به پناهگاه هایشان در دل جنگل ها فرار کردند.

    از اوایل دهه هشتادی میلادی تاکنون، شورشیان مائوئیستی هزاران تن از روستاییان و افراد بومی منطقه را به سربازی گرفته اند و پس از آموزش نظامی و مواد انفجاری آنها را به جنگ علیه مقامات دولتی، نیروهای امنیتی و یا تاسیسات دولتی اعزام می کنند. این شورشیان همچنین با وارد کردن قاچاقی راکت های ساخت چین، موادهای انفجاری و یا ماین مسبب بسیاری از حملات مرگبار شده اند.

    دولت هند مائوئیست ها را بزرگترین دغدغه های داخلی و تهدیدی برای امنیتی داخلی اش می پندارد. تاکنون هزاران تن از دو طرف کشته شده اند، در حالیکه نتیجه بسیار کمی گرفته اند. برخی سیاستمداران هندی، گزینه نظامی گسترده علیه این شورشیان را بر دادن فرصت های بهتر اقتصادی برای فروکش کردن خشم آنها پیشنهاد کرده اند.

    مناقشات شمال شرقی:
    در مناطقی دوردست در نواحی شمال شرقی این کشور، نیروهای دولتی مدت هاست که با گروهی از مخالفان دولت درگیر هستند که رهبران این گروه ها تقاضاهای زیاد و گاها مبهی از دولت دارند. برای مثال آنها می خواهند که سرزمین هایی مستقل داشته باشند و یا دولتی خودمختار درون دولت در این منطقه داشته باشند.
    تاکنون ۲۱ هزار تن در این درگیری ها جانشان را از دست داده اند.

    شدیدترین این درگیری ها به مردمان ناگا در دهه ۱۹۵۰ برمی گردد. رهبران این مردمان به نام های “ایساک چیشی سوو” و “توینگالنگ مویواه” در سال ۱۹۹۷ تفاهنامه ای را با دولت دهلی نو به امضا رساندند و از آن زمان تاکنون در حال مذاکره برای صلح هستند. سوو اوایل ماه پیش فوت کرد، اما مویواه می گوید که مذاکرات صلح همچنان ادامه دارد.

    مویواه اخیرا گفته است “تمامی تلاش ها ادامه دارد و انتظار داریم به زودی به راه حلی برای پایان دادن به دهه ها خشونت برسیم.”

    لازم به ذکر است که دیگر گروه های مخالف دولتی که کوچکتر نیز هستند و در ایالت های شمال شرقی میزورام، مانی پور، تری پورا و آسام که همگی مرز مشترک با میانمار و بنگلادش دارند نیز سبب شده اند تا نیروهای امنیتی هند همیشه در حالت آماده باش قرار داشته باشند.

    دولت هند تقریبا با ۴۰ گروه مخالف مسلح توافق نامه آتش بس به امضا رسانده است و با شش تا از این گروه ها توافق نامه صلح امضا کرده است. این توافق نامه ها به این گروه ها اختیارات بیشتری داده است، اما دولت هند درخواست آنها مبنی بر دادن سرزمینی مستقل را تاکنون رد کرده است.

    کشورهای همسایه هند مانند بوتان و بنگلادش با هند همکاری بسیار نزدیکی دارند تا رهبران شورشی را از خاک کشورهایشان اخراج کرده و جلوی عملیات آنها را علیه هند از خاک خودشان بگیرند. هند در تلاش است تا با میانمار نیز به چنین تفاهمی برسد.

    کشمیر:
    درگیری ها و ناآرامی ها میان گروه های جدایی طلب کشمیر از هند و نیروهای امنیتی هند در کشمیر تحت کنترول هند بار دیگر سبب شد تا یاداور چالش هایی که هند پس از کسب استقلالش از بریتانیا با ان مواجه شد باشد.

    مقامات در دهلی نو از آن زمان تاکنون با جنبش های مسالمت آمیز بسیاری در منطقه کشمیر تحت کنترول خود مواجه بوده است. خطاهای سیاسی و یا سرکوب معترضان توسط نیروهای امنیتی هند سبب درگیری خونینی در سال ۱۹۸۹ شد. هزاران تن از کشمیری ها برای فراگرفتن مهارت های نظامی و جنگی وارد کشمیر تحت کنترول پاکستان شدند و از آنجا با سلاح و موادهای منفجره به کشمیر تحت کنترول هند باز گشتند، تا به جنبش های طرفدار کشمیر متحد که یا تحت کنترول پاکستان باشد و یا کلا مستقل از هر دو کشور باشد بپیوندند.

    به این ترتیب، کشمیر به میدانی جنگ تبدیل شد، که گروه های مخالف دولتی هند هر روزه حملاتشان را علیه نیروهای امنیتی هند و یا تاسیسات هندی افزایش می دهند. هند نیز با اعزام گسترده نظامیان به این منطقه می خواهد تا پاسخی مناسب به جنگ های نیابتی پاکستان در این منطقه بدهد.

    از سال ۱۹۸۹ تاکنون دست کم ۶۸ هزار تن جانشان را در این منطقه از دست داده اند.

    معترضان کشمیری پس از حادثه ۱۱ سپتامبر مجبور به عقب نشینی شدند، زیرا آمریکا به پاکستان فشار وارد کرده بود تا شورشیان را در خاک های خود کنترول کند. اما باز هم اعتراضات در کشمیر تحت کنترول هند علیه دولت هند و سیاست های هند باقی ماند.

    در ماه های اخیر نیز، تظاهرات غیرمسلحانه جدایی طالبان کشمیر از هند اغلب به درگیری های خونینی بدل شده است.

    دهلی نو و اسلام آباد هنوز مشترکاتی برای حل و فصل مناقشه هایشان پیدا نکرده اند.

  • وزیر خارجه هند: کشمیر هیچ گاه جزو خاک پاکستان نخواهد شد

    وزیر خارجه هند: کشمیر هیچ گاه جزو خاک پاکستان نخواهد شد

     

    لازم به ذکر است که محمد نواز شریف نخست وزیر پاکستان روز جمعه گفته بود که کشمیر سرانجام به خاک پاکستان خواهد پیوست.

    سوشما سوراج وزیر خارجه هند اما گفت پاکستان آرزویی خطرناک در ذهن دارد که کشمیر روزی به خاک این کشور خواهد پیوست. اما این رویا هیچ گاه به واقعیت نمی رسد. پاکستان به خشونت های کشمیر دامن می زند و تروریسم را در این منطقه رشد داده است.

    خانم سوراج افزود “طرح پاکستان هیچ گاه موفق نخواهد شد.”

    وزیر خارجه هند همچنین علاوه کرد “نواز شریف مظفر وانی را شهید خطاب می کند؟ آیا او نمی داند که مظفروانی رهبر حزب المجاهدین بود؟ آیا او نمی داند برای سر مظفر وانی یک میلیون روپیه جایزه تعیین شده بود؟ مظفر وانی مسئولیت مرگ بسیاری از نیروهای امنیتی را به عهده دارد.”

    او تاکید کرد که پاکستان در حال دامن زدن به فعالیت های ترویستی در خاک هند از طریق شخصیت هایی چون حافظ سعید و دیگر چهره های تروریستی است.

    خانم سوارج همچنین در واکنش به اظهارات نواز شریف گفت “کشوری که علیه شهروندان خودش از سلاح استفاده می کند، هیچ حقی ندارد که در خصوص نیروهای نظامی و پولیس ما حرفی بزند، حتی در بدترین شرایط. نیروهای امنیتی ما به شهروندان و هم میهنانشان احترام نشان داده اند. در ناآرامی های کشمیر تاکنون 1700 نیروی امنیتی زخمی شده اند.”

    نواز شریف نخست وزیر پاکستان روز جمعه طی یک سخنرانی در مظفرآباد این کشور گفت “روزی خواهد رسید که کشمیر به پاکستان خواهد پیوست. کشمیری ها حق انتخاب دارند و پاکستان آنها را تنها نمی گذارد.”

    وی تاکید کرد جنبش استقلال طلبان را نمی توان با زور نیروهای امنیتی سرکوب کرد.

    لازم به ذکر است که دره کشمیر در شمال هند و پاکستان 16 روز پیش شاهد آغاز ناآرامی ها بود که منجر به برقراری حکومت نظامی و منع رفت و آمد و تعطیلی مغازه ها و تمامی اداره جات دولتی شد.

    این ناآرامی ها پس از آن شروع شد که برهان مظفر وانی رهبر جوان حزب المجاهدین جدایی طلبان کشمیر از هند توسط نیروهای امنیتی هند کشته شد.

    دره کشمیر گرچه به لحاظ قانونی متعلق به کشور هند می باشد، اما بیشتر جمعیت این منطقه مسلمان هستند، و برخی ساکنان این منطقه خواهان پیوستن کشمیر به پاکستان می باشند.

     

  • مردان مسلح به پایگاه نیروهای هوایی هند در مرز پاکستان حمله کردند

    مردان مسلح به پایگاه نیروهای هوایی هند در مرز پاکستان حمله کردند

    این مقامات می گویند که چهار فرد مسلح که توسط یک موتر/خودروی دزدیده شده وارد پایگاه پتهان کوت هند شده بودند به همراه دو نگهبان این پایگاه کشته شدند.

    پایگاه پتهان کوت نیروی هوایی هند در بزرگراه منتهی به کشمیر تحت اداره هندوستان واقع شده است.

    این حمله در حالی صورت می گیرد که چند روز پیش نارندیرا مودی نخست وزیر هند با محمدنواز شریف نخست وزیری پاکستان در لاهور دیدار کرد تا در مورد صلح با یکدیگر به گفتگو بنشینند.

    پس از این حمله، تمامی ایالت پنجاب هند در حال آماده باش قرار دارد.

    بی بی سی در گزارشی نوشت هنوز هویت مهاجمان مشخص نشده است اما گفته می شود که شورشیان کشمیری پاکستانی این حمله را راه اندازی کردند.

    پایگاه نیروی هوایی پتهان کوت هند در 430 کیلومتری شمال دهلی پایتخت این کشور و در مسیر منتهی به کشمیر تحت اداره هند واقع شده است.

    لازم به ذکر است که هند و پاکستان بیش از 70 سال است که بر سر کشمیر با یکدیگر نزاع دارند.