برچسب: چین

هر دوی این نهادها بلافاصله پس از سقوط دولت پیشین و روی کار آمدن طالبان، تعامل خود با افغانستان را به حالت تعلیق در آوردند.

آمریکا نیز ذخایر نقدی بانک مرکزی افغانستان را بلافاصله پس از سقوط دولت مسدود کرد و اجازه دسترسی به آن را تاکنون نداده است.

صندوق بین المللی پول روز سه شنبه در گزارشی گفته بود که بانک ها در افغانستان نقدینگی شان را تمام کرده اند، معاش های کارمندان دولت پرداخت نشده و قیمت مواد غذایی هم افزایش چشمگیری به خود گرفته است. اقتصاد افغانستان امسال 30 فیصد افت خواهد کرد.

«وانگ یی» وزیر خارجه چین که روز گذشته از طریق ویدیو کنفرانس در نشست وزرای خارجه کشورهای همسایه افغانستان به میزبانی تهران صحبت می کرد بار دیگر از کشورهای غربی و آمریکا خواست تا تحریم های یک طرفه شان را علیه افغانستان بردارند و از سازمان بهداشت جهانی نیز خواست تا واکسن و تجهیزات صحی بیشتری جهت مبارزه علیه کووید 19 در اختیار افغانستان قرار بدهد.

وی همچنین گفت که کشورش به ارزش حدودی 30 میلیون دالر کمک های  اضطراری انسان دوستانه به افغانستان ارسال می کند.

وانگ یی در این نشست گفت: «نظر کلی من این است که طالبان به شدت تمایل به تعامل و همکاری با دنیای خارج دارد؛ و آنها در این خصوص جدی هستند.»

دومین نشست وزرای خارجه کشورهای همسایه افغانستان به اضافه روسیه و چین بدون حضور طالبان روز گذشته چهارشنبه در تهران پایتخت جمهوری اسلامی ایران برگزار شد که در پایان آن، اعضای این نشست در بیانیه ای تاکید کردند که تشکیل یک ساختار سیاسی فراگیر کلید اصلی حل مشکلات در افغانستان است.

«عبدالرحمن علم شاهزاده» معاون وزیر داخله تاجیکستان روز گذشته (چهارشنبه 5 عقرب) به اعضای مجلس نمایندگان این کشور گفت که قرار است چین یک پایگاه نظامی برای قطعه خاص پولیس تاجیکستان در کوریدور واخان در ولایت خودمختار کوهستانی بدخشان و در نزدیکی مرز با افغاسنتان بنا کند.  

وی گفت وزارت امنیت عمومی کشور چین پس از ساخت این پایگاه، مسئولیت تجهیز آن را نیز بر عهده خواهد داشت.

براساس گزارش آسیاپلاس، معاون وزیر داخله تاجیکستان گفته است که هزینه ساخت و تجهیز این پایگاه نظامی در حدود 55 میلیون یوان چین معادل با 8.6 میلیون دالر خواهد بود.

اعضای مجلس نمایندگان تاجیکستان نیز مشروط بر اینکه هیچ عضو نظامی کشور چین در این پایگاه حضور نداشته باشد، طرح را قبول کردند.  

رادیو آزاد اروپای تاجیکستان می نویسد که لازم به ذکر است کشور چین در حال حاضر هم یک پایگاه نظامی در منطقه خودمختار کوهستانی بدخشان متعلق به خاک تاجیکستان و در نزدیکی خاک افغانستان دارد و پرسونل نظامی چین کنترل این پایگاه را بر عهده دارند.

اما مقام های هر دو کشور به طور رسمی وجود این پایگاه را رد کرده اند.

مولوی امیرخان متقی؛ سرپرست خارجه طالبان با وانگ یی؛ وزیر امورخارجه چین در دوحه قطر دیدار کرد.

این دیدار امروز (سه‌شنبه، ۴ عقرب) در دوحه انجام شد.

عبدالقهار بلخی؛ سخنگوی وزارت امور خارجه طالبان در رشته‌ پیام‌های توییتری نوشت در این دیدار دو طرف در مورد روابط دیپلماتیک، تجارت و ایجاد فرصت‌های تحصیلات عالی برای دانشجویان افغان در چین و همچنین روابط دوجانبه گفتگو کردند.

بلخی گفت طرف طالبان از کمک‌های بشردوستانه چین تشکر کرده و گفته‌است خاک افغانستان علیه چین استفاده نخواهد شد.

آقای متقی از طرف مقابل خواسته تا با تاجران افغان برای تجارت میوه خشک ‌و گیاهان دارویی همکاری کنند.

هیات طالبان همچنین از طرف چینی خواست تا برای دانشجویان افغان بورسیه تحصیلی بدهد.

سخنگوی وزارت خارجه طالبان نوشته است وزیر خارجه چین از تحولات مثبت اخیر در افغانستان استقبال کرده و گفته افغانستان و چین روابط تاریخی دارند.

 وانگ یی افزود چین در آینده بر اساس منافع مشترک دو کشور کار خواهد کرد و هرگز در امور داخلی افغانستان مداخله نخواهد کرد.

به نوشته بلخی، آقای وانگ گفت کشورش به امنیت، استقلال و تمامیت ارضی افغانستان احترام می‌گذارد.

در پایان دو طرف بر برگزاری نشست‌های مشترک و ایجاد سازوکار مشترک برای توسعه همکاری‌های دو کشور در بسیاری از زمینه‌ها توافق کردند.

پس از تسلط دوباره طالبان بر افغانستان و احیای امارت اسلامی، این گروه با یک مشکل مشابه که قبلا تجربه کرده بودند، مواجه شد. طالبان مانند دوره اول حکومت بر افغانستان با چالش مشروعیت و رسمیت روبرو شد.

جامعه بین الملل به رسمیت شناختن طالبان را به عمل به تعهدات از سوی این گروه مشروط نمود: طالبان در توافق نامه صلحی که در زمان ریاست جمهوری ترامپ با امریکا امضا کرد متعهد شد به حقوق زنان، حقوق بشر و اقلیت های مذهبی متعهد باشد و در این راستا اصلاحاتی را انجام دهد.

با اعلام کابینه سرپرست از سوی امارت اسلامی تمام رویاهای به وجود آمده برای تشکیل یک حکومت همه شمول از سوی طالبان به یأس مبدل شد. به باور بسیاری از کارشناسان کابینه اعلام شده از سوی طالبان یک طرفه است و در آن سهمی به دیگر اقوام افغانستان در حکومت داده نشده است.

مقامات طالبان اما در دفاع از این کابینه کشورهای دیگر را به تزریق مهره های خود در امارت اسلامی متهم می کنند. ذبیح الله مجاهد، سخنگوی تازه منصوب شده امارت اسلامی طالبان، به تازگی گفته است حکومت طالبان همه شمول است و این گروه نمی تواند به بهانه حکومت همه شمول چهره های وابسته به دیگر کشورها را در کابینه تزریق کند.

درچنین شرایطی باید گفت که دو قطب در برخورد با امارت اسلامی طالبان شکل گرفته است: یک طرف کشورهای همسایه و منطقه به شمول روسیه، ایران، پاکستان و چین هست و در طرف دیگر جامعه جهانی به شمول غرب و امریکا قرار دارد.

کشورهای همسایه افغانستان به نظر می رسد در یک  هماهنگی و لطف پشت پرده امارت اسلامی را در دل پذیرفته اند و دیری نخواهد گذشت که به رسمیت شناختن امارت اسلامی را به طور علنی اعلام کنند.

نشست روسیه، نشست تهران، نشست اسلام آباد و مذاکرات مقامات چینی با طالبان در دوحه قطر همه و همه در همین راستا قابل توجیه است: پاکستان اولین نشست وزیران خارجه کشورهای همسایه افغانستان را برگزار کرد، روسیه دور سوم فرمت مسکو را راه اندازی نمود، ایران فردا نشست دوم وزرای خارجه کشورهای همسایه افغانستان را برگزار می کند و وزیر امور خارجه چین در دوحه قطر با ملا برادر و وزیر امور خارجه امارت اسلامی طالبان دیدار نمود.

نتیجه فرمت مسکو اعلام پوتینی مبنی بر خروج سران طالبان از لیست سیاه بود، پاکستان هم در نشست اول همسایگان افغانستان وضعیت افغانستان را بحرانی توصیف کرد و خواهان کمک کشورهای منطقه و جهان به مردم افغانستان شد، در نشست تهران هم به احتمال زیاد ایران وعده های همکاری به طالبان خواهد داد و بالاخره اینکه در دیدار مقامات چینی با هیات طالبان در قطر پکن وعده کمک مالی به امارت اسلامی را داد.

اینکه کشورهایی مثل چین و پاکستان غم و قصه افغانستان را می خورد و از جامعه جهانی می خواهد برای جلوگیری از بحران انسانی، استقرار صلح و امنیت و رفاه مردم افغانستان به افغانستان کمک کند، در حقیقت تلاش برای تقویت امارت اسلامی طالبان است نه غمخواری ملت افغانستان!

امارت اسلامی به حمایت مالی و تایید منطقه ای و بین المللی نیاز دارد تا بتواند خود را تثبیت کند.

در چنین فضایی اگر کشورهای منطقه و همسایگان افغانستان بدون پیش شرط که تشکیل دولت همه شمول از سوی طالبان یکی از آنهاست، امارت اسلامی را به رسمیت بشناسد، افغانستان برای همیشه به یک قهقرا و حکومت تک قومی فرو خواهد رفت. کشوری که در آن اقلیت های مذهبی، فعالین مدنی، اصحاب رسانه ها، زنان، حقوق بشر وضعیت ناهنجاری خواهد داشت. بدتر از همه اینکه فضایی برای اعتراض به عدم رعایت این موازین ملی و بین المللی از سوی مردم وجود نخواهد داشت.

از سویی دیگر از جامعه بین الملل هم از رویه کشورهای همسایه و منطقه افغانستان پیروی کند و بدون فشار بر امارت اسلامی برای انجام اصلاحات در کابینه خود و عمل به تعهدات سپرده شده حکومت طالبان را به رسمیت بشناسد، آنگاه تمام امیدها به افغانستان مرفه، آزاد و آباد و مستقل برای اگر نگوییم همیشه که مدت طولانی نقش بر آب خواهد شد.  

به هر صورت باید منتظر بود و دید کدام قطب موفق می شود دیگری را قناعت دهد: کشورهای همسایه جامعه جهانی را به قبول کردن طالبان بدون تاکید بر پیش شرط ها متقاعد می کند یا اینکه جامعه بین الملل رأی حامیان منطقه ای طالبان را خواهد زد!

حفیظ الله رجبی

قرار است امیرخان متقی، سرپرست وزارت خارجه طالبان، با وانگ‌یی، وزیر خارجه چین، طی دو روز در دوحه، پایتخت قطر، مذاکره کند.

ذبیح‌الله مجاهد، سخنگوی طالبان، در توییتی گفته است این مذاکرات ساعت ۸:۳۰ روز سه‌شنبه، چهارم عقرب، به وقت دوحه، پایتخت قطر آغاز می‌شود.

به گفته ذبیح‌الله مجاهد، در این نشست افغانستان و چین روی موضوعات مهم سیاسی، اقتصادی و دیگر مسایل گفت و گو می کنند.

وانگ‌یی شام روز دوشنبه با ملا عبدالغنی برادر، معاون اقتصادی نخست‌وزیر طالبان، دیدار کرد.

به گفته ذبیح‌الله مجاهد، در این دیدار روی وضعیت اقتصادی و سیاسی طالبان و تقویت روابط سیاسی و اقتصادی دو کشور بحث شده است.

وانگ‌یی، وزیر امور خارجه چین، روز دوشنبه، سوم عقرب، با ملا عبدالغنی برادر، معاون اقتصادی نخست‌وزیر طالبان و هیأت همراهش در دوحه، پایتخت قطر دیدار کرد.

به گفته ذبیح‌الله مجاهد، در این دیدار وضعیت اقتصادی و سیاسی طالبان و تقویت روابط سیاسی اقتصادی و سیاسی دو کشورمورد بحث قرار گرفته است.

ذبیح‌الله مجاهد می‌گوید قرار شده مولوی امیرخان متقی، وزیر خارجه طالبان و هیأت همراهش با وزیر خارجه چین طی دو روز روی مسایل مهم دوجانبه بحث و گفت‌وگو می‌کنند.

وانگ یی وزیر امور خارجه چین قرار است به قطر سفر کند و علاوه بر دیدار با مقامات قطری با هیات طالبان نیز دیدار و گفت و گو نماید.

وزارت خارجه چین اعلام کرد قرار است وانگ یی امروز عازم قطر شود.

شبکه «سی‌جی‌تی‌ان» چین گزارش داد وانگ یی در روزهای ۲۵ و ۲۶ اکتبر (۳ و ۴ عقرب) به دوحه سفر می‌کند و در این سفر علاوه بر گفتگو با مقامات قطری، با هیأت طالبان نیز دیدار و گفتگو می‌کند.

او پس از دیدار با طالبان به یونان، صربستان و برخی دیگر از کشورهای اروپایی سفر خواهد کرد.

هنوز ترکیب هیأت طالبان که با وزیر خارجه چین دیدار خواهد کرد، مشخص نیست؛ اما ملا عبدالغنی برادر، معاون رییس الوزرای دولت موقت طالبان، هم‌اکنون در دوحه به ‌سر می‎‌برد و انتظار می‌رود هیأت طالبان را رهبری کند.

پیش از این سفیر چین در کابل در دیدار با امیرخان متقی؛ وزیر خارجه طالبان از آمادگی وزیر خارجه کشورش برای دیدار با طالبان سخن گفته‌بود. وزارت خارجه طالبان اعلام کرد این دیدار به زودی انجام خواهد شد.

پس از تسلط طالبان بر افغانستان چین از اولین کشورهایی بود که نمایندگی سیاسی‌اش را در افغانستان بازگشود و بسته‌های کمک‌های بشردوستانه به افغانستان فرستاد. این کشور همچنین وعده کمک میلیون‌ها دالری به طالبان را داده‌است.

هنوز موضوع مورد بحث وزیر خارجه چین با طالبان در دوحه مشخص نیست.

مقام های طالبان در افغانستان نیز به چینی ها وعده داده اند که ایغورهای مسلمان را از این مناطق به عقب برانند.

ساکنان محلی تاجیکستان در کوریدور واخان به «رادیو آزاتیک» قرقیزستان گفته اند چین در مناطق مرزی با افغانستان و تاجیکستان در حال ایجاد پایگاه های نظامی و برج های مراقبت است.

احتمالا پکن با ایجاد این پایگاه ها به دنبال کنترل تهدیدهای ناشی از نفوذ افراطی ها به داخل خاک خود در ولایت سین شیانگ است.

این ساکنان محلی می افزایند همواره شاهد پرواز هواپیماهای بی سرنشین بر فراز این منطقه هستند و پایگاه های مراقبتی و برخی سیستم های دفاعی نیز در این مناطق نصب شده اند.

مقام های چینی و تاجیکستان این گزارش ها را رد می کند، اما ساکنان محلی و گزارشگر محلی رادیو آزاتیک عکس هایی از وجود این پایگاه ها را منتشر کرده اند.  

البته این ساکنان می گویند که چین ماه هاست که در تلاش برای ایجاد این پایگاه های نظامی در کوریدور واخان است، و با نیروهای تاجیکستان و افغانستان (دولت پیشین) همکاری داشت. اما با سقوط دولت در افغانستان، این کشور کنار زده شده و چین با تاجیکستان در حال ایجاد این پایگاه ها هستند.

کنترل مسلمانان مخالف دولت چین «ایغورها» یکی از اصلی ترین نگرانی های دولت چین محسوب می گردد که گفته می شود برخی حملات خود علیه تاسیسات دولتی چین را در خاک افغانستان طراحی می کنند.  

دو شاهد عینی می گویند که پیش از سقوط دولت در کابل چندین بار به تاسیسات نظامی چین که با همکاری نیروهای افغان و تاجیکستان در حال ساخت بود رفته اند. با سقوط دولت، افغانستان کنار زده شد، اما چین همچنان به همکاری خود با نیروهای تاجیکستان ادامه می دهد.

یک مقام تاجیک در دوشنبه نیز به رادیو آزاتیک قرقیزستان این موضوع را تایید کرده است.

ایران در فرمت مشورتی مسکو در مورد آینده افغانستان شرکت می کند.

سعید خطیب زاده، سخنگوی وزارت امور خارجه ایران، امروز دوشنبه در یک کنفرانس مطبوعاتی در تهران پایتخت این کشور گفت ایران در نشست مشورتی مسکو که در تاریخ بست اکتبر برگزار می شود شرکت می کند.

وی گفت:«نماینده ایران در این نشست حاضر خواهد بود.»

باید گفت ماریا زاخاروف سخنگوی وزارت خارجه روسیه روز پنج شنبه هفته گذشته گفت مسکو انتظار دارد هیات طالبان برای شرکت در نشست مشورتی در مورد آینده افغانستان هفته آینده وارد پایتخت روسیه شود.

عبدالقهار بلخی سخنگوی امارت اسلامی طالبان پس از اظهارات مقام روسی در تویتر خود نوشت هیات امارت اسلامی به رهبری عبدالسلام حنفی، معاون نخست وزیر امارت اسلامی، به مسکو سفر می کند.

فرمت مسکو در سال 2017 میلادی در چارچوب یک مکانیزم مشورتی شش جانبه با حضور نمایندگان کشورهای روسیه، افغانستان، هند، ایران، چین و پاکستان کلید خورد.

هیات امارت اسلامی طالبان در حالی در این نشست شرکت می کنند که روسیه هنوز حکومت آنها را به رسمیت نشناخته است.

دیگر کشورهای منقطه از جمله پاکستان و ایران و چین نیز علی رغم حمایت از امارت اسلامی طالبان هنوز آنها را به رسمیت نشناخته است.

هند اما برخلاف کشورهای ذکر شده از امارت اسلامی نه حمایت کرده و نه آن را به رسمیت شناخته است.

امیر خان متقی وزیر امور خارجه امارت اسلامی طالبان قرار است با همتای چینی اش دیدار کند.

عبدالقهار بلخی، سخنگوی امارت اسلامی طالبان، گفت وانگ یو، سفیر چین در کابل در مورد دیدار امیرخان متقی با وزیر امور خارجه چین اطمینان داده است.

امیر خان متقی عصر روز یک شنبه با سفیر چین در کابل دیدار نمود.

به گفته بلخی زمان و مکان دیدار متقی با وزیر خارجه چین بعدا اعلام می شود.

دیدار امیر خان متقی با وزیر امور خارجه چین اگر برگزار شود، چهارمین دیدار یک وزیر خارجه با مقامات امارت اسلامی طالبان می باشد. پیش از این امیر خان متقی با وزرای خارجه ترکیه، ازبکستان و قطر دیدار کرده بود.

سرپرست وزیر خارجه امارت اسلامی طالبان در دیدار با سفیر چین در کابل در مورد صادرات مجدد چلغوزه افغانستان به چین نیز گفت و گو کردند.

طرف چینی اطمینان داد به زودی اقدامات و پیگیری های لازم برای شروع صادرات چلغوزه افغانستان به چین را انجام می دهد.

این در حالی ست که امارت اسلامی طالبان شدیدا به دنبال کسب مشروعیت از سوی کشورهای منطقه و جهان می باشد.

چین و پاکستان علی رغم حمایت از امارت اسلامی طالبان هنوز آن را به رسمیت نشناخته اند.

خروج نظامی آمریکا و ناتو از افغانستان یک خلا سیاسی اجتناب ناپذیری در جنوب و مرکز آسیا بوجود آورد. سوال اینجاست که چه کسی قدم پیش خواهد گذاشت تا این خلا را پر کند. همسایگان افغانستان هر یک پاکستان، ایران و چین منافعی ویژه در افغانستان دارند که به احتمال زیاد با قدرت جدید در افغانستان بخواهند وارد تعامل گردند.

قطعا هیچ یک از این سه کشور تمایل ندارند آن نقش پر رنگی را که آمریکا تلاش کرد برای ترسیم آینده افغانستان ایفا کند به خود بگیرند، اما از آنجایی که منافع امنیتی خودشان نیز ایجاب می کند به دنبال ثبات و تامین امنیت سرتاسری در افغانستان هستند.

از یکسوی دیگر طالبان نیز به دنبال ایجاد تعامل مثبت با همسایگان خود است تا بتواند مشروعیت جهانی خود را کسب کند و تلاشی برای جذب سرمایه گذاری های خارجی برای توسعه اقتصادی در کشور کرده باشد.

در زیر به منافع هر سه کشور برای تعامل با طالبان اشاره می گردد:

پاکستان:

پاکستان 2670 کیلومتر مرز مشترک با افغانستان دارد و از ناآرامی های چهار دهه گذشته در افغانستان در امان نبوده است. زمانی پاکستان پایگاهی برای واشنگتن و متحدانش برای حمایت از جهاد افغانستان علیه تهاجم ارتش سرخ شوروی بود. حملات یازده سپتامبر و ورود آمریکا به افغانستان با شعار مبارزه با تروریسم نیز وضعیت امنیتی را برای پاکستان دشوارتر کرد.

بی ثباتی در امتداد خط مرزی میان افغانستان و پاکستان جایگاه خوبی برای گروه های شورشی بود تا خود را سازماندهی و رشد دهند. تحریک طالبان پاکستان و شورشیان بلوچ طی سال ها از این وضعیت استفاده کرده و تاکنون حملات فراوانی علیه پاکستان راه اندازی کرده اند که منجر به کشته شدن دست کم 83 هزار نفر و تحمیل میلیارد ها دالر خسارت طی این سال ها بر پاکستان شده است.  

اسلام آباد گاها ادعا کرده که این حملات از داخل خاک افغانستان با همکاری سازمان استخبارات هند طراحی و اجرا می شود. در همین حال اما، خود پاکستان نیز همواره به طور گسترده متهم بوده که از گروه های شورشی مانند طالبان و شبکه حقانی حمایت می کند.

اما تسلط دوباره طالبان بر قدرت در افغانستان و خروج نظامیان آمریکایی و ناتو از نظر حلقات امنیتی و سیاسی در اسلام آباد به عنوان یک اتفاق مثبت در نظر گرفته می شود. دیدگاه آنها این است که «ما خوشحالیم که طالبان بر قدرت آمده است زیرا این گونه مرزهای غربی مان از بازی های خصمانه هند در امان خواهد بود.»

این دیدگاه خوشبینانه از سوی حلقات پاکستانی همچنین سبب شده تا نیروهای طالبان به فکر انتقام جویی از پاکستان نیفتند؛ زیرا پاکستان اولین کشوری بود که خاک خود را در اختیار آمریکا و متحدینش قرار داد تا علیه طالبان اقدام نظامی کنند و دولت آنها را در سال 2001 سقوط دادند. همچنین پاکستان تاکنون شماری از اعضای طالبان را دستگیر و به مقامات غربی تحویل داده است.

برخی ها از نقش برجسته ای که پاکستان به دنبال آنست در افغانستان بازی کند سخن می گویند، به ویژه پس از سفر جنرال فیض حمید رئیس پیشین استخبارات پاکستان به کابل آنهم تنها چند روز پس از سقوط دولت پیشین.

در سطح جامعه جهانی نیز پاکستان فعالانه برای طالبان کمپاین کرده است. عمران خان نخست وزیر این کشور در یک سخنرانی مجازی با سران دیگر کشورها در سازمان ملل متحد خواهان تعامل کشورها با طالبان و ارسال کمک های بشردوستانه به مردم افغانستان شد.  

نکته حائز اهمیت اما این است که به باور برخی ها پاکستان، قدرت مطلق و بدون رقیب طالبان در افغانستان را نیز نمی تواند بپذیرد. براساس برخی گزارش ها، طی جلسه ای که ماه گذشته در تاریخ 16 اگست در شورای امنیت ملی این کشور برگزار گردید، فرماندهان نظامی به اعضای پارلمان پاکستان گفتند که طالبان پر قدرت ممکن است دیگر مانند گذشته، گوش به حرف اسلام آباد نباشد. شاید این یکی از دلایل اصلی پاکستان است که با وجود آنکه کمپاین های فعالی برای تعامل با طالبان در سطح جهان می کند اما خود با احتیاط در تعامل با آنها قدم بر می دارد و هنوز آنها را به رسمیت نشناخته است؛ در حالیکه این کشور در دوران حاکمیت قبلی طالبان از جمله معدود کشورهایی بود که آنها را به رسمیت شناخت.

اما گرچه هنوز آنها را به رسمیت نشناخته، اما امیدوارهای زیادی دارد که بتواند با طالبان در بخش های اقتصادی تعامل مثبتی داشته باشد.

دولت پیشین افغانستان با جایگزین کردن بنادر ایرانی برای ورود کالا به افغانستان، سطح واردات از بنادر پاکستان به افغانستان را با کاهشی 80 درصدی مواجه کرده بود. تبادلات تجاری میان پاکستان و افغانستان از رقم 2.8 میلیارد دالر در سال 2011 با یک میلیارد دالر کاهش به 1.8 میلیارد دالر در سال رسیده بود.  

پاکستان همچنین امیدوار است که با ثبات امنیتی در افغانستان می تواند دستش را به بازار آسیای میانه نیز باز کند.

این کشور همچنین منتظر تکمیل شدن پروژه خط گاز «تاپی» (ترکمنستان، افغانستان، پاکستان، هند) است که در دولت پیشین افغانستان به دلیل عدم تامین امنیت کار ساخت آن متوقف شده بود.

بنابراین، پاکستان اگر بتواند اعتماد و احترام متقابل را از جانب افغانستان کسب کند می تواند به داشتن همسایه ای خوب امیدوار باشد.  

چین:

زمانی که آمریکا اعلام کرد نظامیان خود را از افغانستان خارج می کند، به نگرانی های چین که 92 کیلومتر مرز مشترک در کوریدور واخان با افغانستان دارد افزوده شد، اما در عین حال سبب شد تا این کشور قدم های اولیه اش برای تعامل و رابطه با طالبان را بردارد.

پکن از افغانستانی نا آرام که می تواند دامنه ناامنی ها را به ولایت «شین سیانگ» این کشور گسترش دهد هراس دارد و آن را تهدیدی برای طرح استراتژیک اقتصادی اش در منطقه با نام «ابتکار جاده و کمربند» می داند. با این وجود، حضور مجدد طالبان بر افغانستان فرصت هایی را برای چین فراهم کرده که توام با ریسک نیز است.

در دیداری که وزیر خارجه چین در تاریخ 28 جولای سال جاری (6 اسد) با هیاتی از طالبان به رهبری ملا عبدالغنی برادر در ولایت «تیان جین» داشت، طالبان به سران چین وعده داد که از خاک افغانستان علیه چین استفاده نمی گردد و در عوض چین به حمایت های اقتصادی و سرمایه گذاری برای بازسازی زیرساخت های افغانستان بپردازد.

این ملاقات نقطه عطفی برای طالبان بود، زیرا ملا عبدالغنی برادر توانست حمایت یک ابرقدرت منطقه ای را با خود داشته باشد که می تواند نقش بارزی در بازسازی افغانستان ایفا کند. بلافاصله به دنبال سقوط دولت پیشین و روی کار آمدن طالبان، سخنگوی وزارت خارجه چین در پیامی اعلام کرد که کشورش آماده گسترش روابط با افغانستان است.   

و روی حرفش نیز ماند. در حالیکه دیگر قدرت ها از دولت اعلام شده طالبان دوری می کردند، چین به درخواست افغانستان برای کمک های بشردوستانه پاسخ مثبت داد و به ارزش 31 میلیون دالر بسته های حمایتی ارسال کرد.

وزیرخارجه این کشور نیز در جریان مجمع عمومی سازمان ملل متحد از آمریکا بخاطر مسدودسازی دارایی های نقدی افغانستان به روی طالبان انتقاد کرد. یک هفته پس از این سخنرانی، اولین محموله از کمک های بشردوستانه چین وارد کابل شد.

گفته می شود که چین به ذخایر طبیعی افغانستان که چیزی در حدود 1 الی 3 تریلیون دالر تخمین زده شده چشم دوخته است. افغانستان علاوه بر دارا بودن عناصر طبیعی کم یاب، دارای ذخایر بسیار غنی از طلا، پلاتنیوم، نقره، مس، آهن، کرومیت، لیتیوم، اورانیوم و آلومنیوم نیز است. به نظر می رسد که طالبان تمایل به واگذاری این معادن دارند تا از منبع درامد این منابع حکمرانی شان را مستحکم کنند.

از طرفی اما به قدرت رسیدن دوباره طالبان در افغانستان باعث نگرانی چین نیز است. اگر طالبان قادر به کنترل جنبش اسلامی ترکستان شرقی و یا دیگر گروه های شورشی نباشد، این می تواند خواب راحت را از چین نیز بگیرد. همچنین حضور گروه های شورشی و فعالیت آنان در منطقه می تواند به پروژه اقتصادی طرح کمربند و جاده نیز آسیب وارد کند.

البته تنها چین نیست که به منابع غنی افغانستان چشم دوخته است و دیگر بازیگران منطقه ای نیز به دنبال کسب منفعت از ذخایر بکر افغانستان هستند؛ که شاید آنها را بر آن دارد تا بخواهند از گروه های شورشی محلی و یا جنگ سالاران منطقه ای برای تامین منافع شان بهره ببرند. این موضوع نیز به ضرر منافع اقتصادی چین در افغانستان و منطقه است.

بنابراین چین نیز با احتیاط به دنبال تعامل با طالبان است و برای سرمایه گذاری در افغانستان عجله به خرج نمی دهد.  

ایران:

ایران 921 کیلومتر با افغانستان مرز مشترک دارد و از ناآرامی های چهار دهه گذشته در افغانستان نیز در امان نبوده است. تهران در دوران حاکمیت قبلی طالبان بر افغانستان ضمن آنکه آنها را به رسمیت نشناخته بود از جبهه ائتلاف شمال به رهبری احمد شاه مسعود حمایت کرد.

پس از حملات یازده سپتامبر و لشکر کشی آمریکا به افغانستان، تهران که حضور گسترده نظامیان آمریکایی را در منطقه بر نمی تابید، گفته می شود اقدام به برقراری برخی روابط پنهانی با طالبان کرد تا مانع دسترسی آمریکا به منافعش در افغانستان گردد.  

در کل، ایرانی ها از خروج نظامی آمریکا از افغانستان خوشحال هستند و سران این کشور مانند ابراهیم رئیسی آن را یک شکست مفتضحانه برای آمریکا عنوان کرده است. اما از طرفی دولت ایران بشدت نگران بی ثباتی و گسترش ناامنی پس از سقوط دولت پیشین در افغانستان است.

ماه گذشته وزارت خارجه ایران در اقدام بسیار تند، علیه طالبان تاخت و حمله آنها را بر جبهه مقاومت پنجشیر محکوم کرد.

تهران همچنین از طالبان به خاطر تشکیل ندادن دولت همه شمول انتقاد کرده است. شاید یکی از نگرانی های تهران تامین امنیت جامعه شیعه های هزاره افغانستان است که در دوران حاکمیت قبلی طالبان مورد آزار و اذیت فراوان قرار گرفتند.  

سوای منافع سیاسی، ایران همچنین به دنبال فرصت های اقتصادی در افغانستان نیز است. تحریم های آمریکا علیه ایران، تجارت جهانی این کشور را به شدت آسیب زده است؛ اما افغانستان تحت حاکمیت طالبان قطعا بخاطر خوشحالی آمریکا از تعامل اقتصادی با ایران دوری نمی جوید.

ایران تلاش خود را خواهد کرد تا به بازارهای افغانستان دسترسی داشته باشد، همانطور که کالاهای ایرانی طی سال های گذشته در تمام بازارهای افغانستان دیده می شود. در سال 2018، ایران به بزرگترین شریک تجاری افغانستان بدل شد که ارزش کالاهای صادراتی این کشور به افغانستان به حدود 2 میلیارد دالر رسید؛ این علاوه بر حجم زیادی از کالاهایی است که از طریق بنادر ایران وارد خاک افغانستان شده اند.

از طرفی ایران سعی دارد تا با حفظ حجم بالای تجاری با افغانستان، از سرازیر شدن مواد مخدر از مرزهای طولانی اش با افغانستان نیز جلوگیری کند. ایران یکی از بازارهای اصلی مواد مخدر افغانستان و کوریدور اصلی این مواد برای رسیدن به کشورهای اروپایی و حاشیه خلیح فارس محسوب می شود. طالبان همواره متهم شده اند که از تجارت مواد مخدر سود می برند. از این رو، برقراری مکانیزمی مشخص با طالبان در راستای مقابله با مواد مخدر، یکی از چالش های بزرگ برای ایران است.

یکی دیگر از موضوعات مورد منازعه میان تهران و کابل بحث بر سر تهدیداتی است که حضور گروه های شورشی متوجه امنیت ایران می کند. مناطق مرزی ایران در ولایات خراسان و سیستان و بلوچستان طی سال های اخیر شاهد حملات تروریستی­ای بوده که گفته می شود سرچشمه از مناطق مرزی ایران با افغانستان و یا ایران با پاکستان دارند.

طالبان گرچه به جانب ایرانی اطمینان داده است که اجازه نخواهد داد از خاک افغانستان علیه امنیت دیگر کشورها به شمول ایران فعالیتی صورت بگیرد، اما ایران چیزی بیشتر از یک حرف از طالبان می خواهد.

همچنین، حضور بیش از دو میلیون مهاجر افغان در ایران نیز به نگرانی های تهران علاوه می کند و با توجه به اقتصاد متزلزل خودش که تحت تحریم های آمریکا شکننده تر نیز شده است، توان استقبال از مهاجران تازه وارد را از این کشور گرفته است. این شاید دلیل ایران برای دیدن ثبات افغانستان باشد تا بتواند مهاجران را به کشور بازگرداند.

از این رو می توان گفت که همسایگان افغانستان از جمله ایران، پاکستان و چین هر سه به دنبال ایجاد ثبات در این کشور هستند تا ضمن تامین امنیت مرزهای شان، فعالیت های اقتصادی شان را نیز بتوانند پیش ببرند. احتمالا این سه کشور بخواهند با همدیگر در این راستا همکاری نیز داشته باشند و حتی از روسیه نیز کمک بگیرند.

بدین ترتیب دولت طالبان به ناخود آگاه تحت تاثیر یک محور ضد آمریکایی نو ظهور قرار می گیرد که به دنبال قطع نفوذ آمریکا از منطقه هستند.

الجزیره – ظاهر شیرازی سردبیر نوای پاکستان

یک زوج آمریکایی که سعی کردند اطلاعات محرمانه زیردریایی‌های اتمی ایالات متحده را به یک دولت خارجی بفروشند در ویرجینیای غربی بازداشت شدند.

جاناتان توبی ۴۲ ساله و همسرش دایانای ۴۵ ساله در طول یک سال اطلاعات محرمانهٔ طراحی و تولید زیردریایی اتمی را در ازای پول به شخصی که به باورشان نمایندهٔ دولتی خارجی بود منتقل می‌کردند. اما سرانجام مشخص شد که فرد مزبور مأمور نفوذی اف‌بی‌‌آی بوده و این زوج با شکایت وزارت دادگستری آمریکا به اتهام «نقض اصل ۵۴ قانون انرژی اتمی» بازداشت شدند.

به نقل از یورو نیوز، توبی که مهندسی در استخدام نیروی دریایی آمریکا بوده، سال گذشته تلاش می‌کند با یک دولت خارجی ارتباط برقرار کند و اطلاعاتش را در ازای دریافت ۱۰۰ هزار دلار رمزارز بفروشد. وی سپس بسته‌ای شامل نمونه‌ای از این اطلاعات را به یاری همسرش برای دولتی خارجی ارسال می‌کند.

اما پس از نخستین تماس‌ها با دولت بیگانه، اف‌بی‌آی از موضوع بو می‌برد و مأمور نفوذی این نهاد که خود را نمایندهٔ دولت خارجی معرفی کرده بوده وارد معامله با زوج مذکور می‌شود. و این زوج طی چندین مرحله اطلاعاتی طبقه‌بندی‌شده را روی کارت حافظهٔ دیجیتال (اس‌دی) به او منتقل می‌کنند تا وقتی سرانجام روز یکشنبه بازداشت می‌شوند. نخستین مرحله از دادرسی این زوج بناست فردا ۱۲ اکتبر برگزار شود.

بریتانیا تا به امروز تنها کشوری است که از فناوری زیردریایی‌های هسته‌ای آمریکا برخوردار شده است اما این زیردریایی‌ها اخیرا موضوع چالش بزرگ دیگری نیز بوده‌اند.

ایالات متحده در ماه گذشته میلادی تصمیم گرفت برای مقابله با حضور چین در حوزهٔ دریایی هند‌-آرام به استرالیا زیردریایی هسته‌ای بفروشد. این تصمیم که سبب شد استرالیا قرارداد چند میلیون دلاری خرید زیردریایی از فرانسه‌ را لغو کند پیامدهای سیاسی نظامی بسیاری داشته است.

دونالد ترامپ رئیس جمهور پیشین آمریکا روز گذشته (شنبه 17 میزان) با انتقاد مجدد از جو بایدن بخاطر نحوه خروج سربازان آمریکایی از افغانستان گفت تجهیزات نظامی جامانده در افغانستان هرگز تخریب نشدند و هم اکنون قدرت های دیگر مانند چین و روسیه از آن ها منفعت می برند.

ترامپ گفت: “روسیه و چین هم اکنون نمونه های هلی کوپترهای فوق العاده ما را دارند. ما هلی کوپترهای آپاچی داریم… و در حال حاضر آنها در حال اینجینری معکوس روی این هلی کوپترها هستند. قطعات شان را از هم جدا می کنند و به زودی نمونه مشابه آن را با هزینه کمتر درست می کنند.”

لازم به ذکر است که پیش تر وال استریت ژورنال در گزارشی گفته بود که نظامیان آمریکایی قبل از ترک افغانستان در حدود یکصد عراده وسایط جنگی به همراه شماری از هواپیماها را تخریب و از بین برده اند.

اما رئیس جمهور پیشین آمریکا می گوید که برخلاف گزارش های ارائه شده هیچ یک از این تجهیزات تخریب نشده و هم اکنون این تجهیزات در بازار سیاه افغانستان به فروش می رسد.

دونالد ترامپ پیش تر هم از سیاست نحوه خروج سربازان آمریکایی از افغانستان انتقاد کرده بود و گفته بود که در حدود به ارزش 85 میلیارد دالر تجهیزات نظامی آمریکا که در اختیار ارتش افغانستان قرار گرفته بود، هم اکنون در اختیار طالبان است.

جبهه مقاومت افغانستان آماده است با طالبان مذاکره کند و معتقد است تاجیکستان گزینه مناسبی برای این گفت و گو ها می باشد.

داکتر عبداللطیف پدرام، رهبر حزب کنگره ملی، که از حامیان جبهه مقاومت می باشد روز چهارشنبه چهاردهم میزان به خبرگزاری تاس گفت نیروهای مقاومت هیچگاه مذاکره با طالبان را رد نکرده و تاجیکستان می توان سکوی خوبی برای چنین گفت و گوهایی باشد.

وی خاطر نشان کرد جبهه مقاومت انتظار کمک های روحی، انسانی و سیاسی را از تاجیکستان دارد. تاجیکستان کانون توجه مردم افغانستان محسوب می شود و دیگر در حاشیه نیست. تاجیکستان تصمیم مهمی اتخاذ کند و در این راستا پیشگام باشد.

دوشنبه می تواند نقش حیاتی در رسیدن به صلح و ثبات در افغانستان بازی کند در صورتیکه این ابتکار را به خرج دهد. نقش تاجیکستان در ایجاد صلح و ثبات در افغانستان شدنی است و ان کشور در صورت اقدام به این ابتکار حتی می تواند جلوتر برود.

پدرام تاکید کرد جبهه مقاومت در بخش همکاری های احتمالی می تواند با امریکا، چین، روسیه، ایران و پاکستان نیز در تماس باشد.

به گفه وی جبهه مقاومت به حمایت جامعه بین المللی نیاز دارد اما در نبود چنین کمکی جبهه مقاومت نباید بیکار بنشیند و به وظایف خود در قبال وطن عمل کند اما در نهایت این مردم افغانستان هست که می بایست تصمیم بگیرد چگونه با طالبان تعامل کند.

این در حالی ست که در هفدهم سپتامبر، امام علی رحمان، رئیس جمهور تاجیکستان، در دیدار با عمران خان، نخست وزیر پاکستان، موافقت نمود مذاکرات بین طالبان و تاجیک های افغانستان را ترتیب بدهد.

رئیس جمهور تاجیکستان در این دیدار بر ختم بحران و تنش در ولایت پنجشیر افغانستان در اسرع وقت تاکید کرد و افزود آتش بس باید اعلام شود و مسیرها برای کمک های انسانی به منطقه باز گردد.

افغانستان گاهی اوقات «گورستان امپراطوری ها» یاد می شود زیرا این کشور توانایی بالقوه خاصی در مقاومت در برابر عوامل خارجی و ضربه جبران ناپذیر وارد کردن به آنها دارد.

برای مثال، امپراطوری بریتانیا طی سال های 1839 الی 1842 جنگ را در افغانستان باخت؛ گرچه این کشور چهل سال بعد و در جریان یک جنگ بعدی توانست به برخی از اهداف خود برسد.

اتحاد جماهیر شوروی در دهه 90 میلادی نیز با شکست در مقابل مجاهدین مواجه شد؛ تقلایی که سبب ورشکستی اش شد و از هم پاشید.  

پس از حملات یازده سپتامبر و هجوم نظامی آمریکا به افغانستان در سال 2001 رژیم طالبان سقوط می کند، اما چندی نمی گذرد که دوباره شورش جنگجویان طالبان علیه آمریکا و دولتی که در افغانستان گماشته بود شروع می گردد.

در اوایل سال جاری خورشیدی بود که جو بایدن رئیس جمهور آمریکا اعلام کرد از آنجایی که آمریکا به اهداف سال 2001 خود رسیده و از طرفی دولت قبلی آمریکا با طالبان پیمان صلح امضا کرده است، پس خروج نظامی اش را از افغانستان آغاز می کند.

«گوردون چانگ» نویسنده چینی ساکن آمریکا در صحبت با فاکس نیوز می گوید به احتمال زیاد، قدرت بعدی که می خواهد وارد افغانستان شود «چین» است؛ چین به دنبال آن است تا با گسترش روابط اقتصادی و سیاسی خود با مقام ها در افغانستان، از خروج آمریکا به نفع خود سرمایه گذاری کند.

چانگ با بیان اینکه منابع زیرزمینی بکر افغانستان و موقعیت جغرافیایی بالقوه این کشور برای گسترش طرح سرمایه گذاری چین موسوم به طرح «ابتکار جاده و کمربند» از نقاط مثبت افغانستان برای چین است، می گوید: “چین بشدت می خواهد وارد افغانستان شود.”

آقای چانگ همچنین می گوید که روابط مستحکم با افغانستان و ورود به این کشور برای چین یک مزیت دیگر هم دارد و آن جلوگیری از نفوذ و ایجاد پایگاه امن توسط «ایغورهای مسلمان چین» است که برای چین یک جنبش شورشی محسوب می شود.

افغانستان در شمال شرقی ترین نقطه اش با چین به طول در حدود 80 کیلومتر مرز مشترک دارد که اتفاقا در آن سوی مرز افغانستان و در خاک چین، منطقه مورد مناقشه و خودمختار «سین چیانگ» موقعیت دارد.   

اما آقای چانگ علاوه می کند که هرگونه توسعه طلبی چین در افغانستان چه به لحاظ نظامی و چه از جنبه های دیگر، پیامدهای منفی فراوانی برای پکن به دنبال خواهد داشت.

وی گفت برای مثال با توجه به آنکه چین هم اکنون با کشور هند بر سر مسایل مختلفی مشکل دارد، در صورتی که هر گونه اختلاف و مناقشه ای در آینده برای دو کشور چین و هند پیش بیاید، هند می تواند زیرساخت های چین را در افغانستان هدف قرار دهد.

به گفته ی آقای چانگ، آمریکا نیز از طریق ارتباطاتی که در منطقه دارد می تواند هزینه هایی را بر چین در افغانستان متحمل کند.

این نویسنده مشهور چینی آمریکایی می گوید چین تاکنون ماموریت های خارجی دیگری در مناطق توام با آشوب مانند ماموریت در «دارفور» در سودان جنوبی را به خوبی انجام داده است، اما برای حضور در افغانستان تعهدات سنگین تری برای چین به دنبال دارد؛ و وقتی این تعهدات را بدهد برایش دیگر خیلی سخت خواهد بود که به راحتی افغانستان را ترک کند، همانطور که دیگر قدرت ها این کار را کردند.

این گفته ها در حالی از سوی این نویسنده و تحلیلگر مطرح چینی بیان می شود که به دنبال سقوط دولت پیشین و روی کار آمدن مجدد طالبان، نیکی هیلی سفیر پیشین آمریکا در سازمان ملل متحد گفت که چین به کنترل پایگاه هوایی بگرام چشم دوخته است.

همچنین شام روز شنبه هفته جاری، ساکنان محلی در نزدیکی پایگاه بگرام گفتند که چراغ های این پایگاه پس از تقریبا دو ماه خاموشی دوباره مانند زمانی که نیروهای ناتو در آن حضور داشتند روشن شده است، و حتی برخی از ساکنان خبر از دیده شدن برخی نیروهای خارجی در این پایگاه را دادند.

به دنبال آن گمانه هایی مطرح شد که گویا نیروهای نظامی چین وارد پایگاه بگرام شده اند و کنترل آن را بدست گرفته اند. طالبان و سفیر چین در کابل اما این گزارش ها را رد کرد و آن را بی اساس خواندند.   

وزارت دفاع ملی تایوان اعلام کرد که 39 فروند جنگنده از کشور چین روز جمعه وارد حریم دفاع هوایی این کشور شده و 38 فروند دیگر نیز روز شنبه وارد این جزیره شده اند.

سی ان ان به نقل از وزارت دفاع ملی تایوان نوشته است که در پاسخ به این اقدام چین، تایوان نیز سیستم های دفاع موشکی خود را در حالت آماده باش قرار داده و از طریق مخابره اعلام هشدار داده است.

لازم به ذکر است که تایوان خود را کشوری مستقل می داند در حالی که چین آن را یک ولایت جدا شده از خود خطاب می کند و بارها هشدار رسمی داده است که اعلام استقلال از سوی تایوان به معنای جنگ با چین است و هر کشوری که استقلال تایوان را نیز به رسمیت بشناسد بدین معناست که با چین وارد جنگ نظامی شده است.

تایوان از زمان پایان جنگ داخلی در سال 1949 دارای دولت جداگانه از چین بوده است و در تلاش برای استقلال خود است.

تاکنون اما تعداد بسیار محدودی از کشورهای جهان، تایوان را به رسمیت شناخته اند؛ گرچه این کشور روابط غیررسمی خوبی با بسیاری از کشورهای جهان دارد.

از سویی، آمریکا بارها با فروش سلاح به تایوان واکنش شدید چین را بر انگیخته است؛ در همین حال آمریکا اعلام کرده که اگر چین به این جزیره حمله نظامی کند، آمریکا نیز به دفاع از آن خواهد پرداخت.

«چین تایپه» نامی است که در اکثر مجامع بین المللی مانند نشست ها و مسابقات ورزشی بین المللی به تایوان اطلاق می شود.   

خروج امریکا از افغانستان سبب برخی تحلیل های ضد و نقیض در مورد امریکا به عنوان یک ابرقدرت در دنیا شده است. بسیاری این خروج را یک ناکامی بزرگ برای امریکا قلمداد می کنند.

ادریس رحمانی، تحلیل‌گر شناخته‌شده‌ی امور افغانستان، طی مطلبی در این مورد می نویسد بیرون‌شدن امریکا از افغانستان ناشی‌از تصادف، وضعیت اقتصادی این کشور یا ضعف رهبری جو بایدن، رییس‌جمهوری امریکا نیست، امریکا خواست با این‌کار، آسیا را برای یک جنگ بزرگ دیگر آماده بسازد.

آقای رحمانی می‌افزاید کشورهای منطقه باشتاب در حال آماد‌گی برای یک جنگ میان امریکا و چین هستند. جنگی‌که جرقه‌ی آن در صورت حمله‌ی چین به تایوان زده خواهد شد. جنگی‌که چینی‌ها، ۳۰سال است برای آن آماد‌گی می‌گیرند و امریکا حمله‌ی چین به تایوان را به معنای اعلام جنگ با امریکا خوانده است.

رابطه‌ی آغاز این‌جنگ با بیرون‌شدن امریکایی‌ها از افغانستان چیست؟

آقای رحمانی در پاسخ به این‌پرسش‌ می‌نویسد چینی‌ها اکنون فکر می‌کنند امریکا پس‌از بیست‌سال جنگ فرسایشی، بیش‌از این حوصله و توان یک جنگ بزرگ دیگر را ندارد. تصور آن‌ها این است که رییس‌جمهور بایدن، ترسو و بزدل است و وقتی از میدان جنگ در برابر ۸۰ هزار طالب بگریزد، به‌هیچ‌وجه نمی‌خواهد با یک‌میلیون عسکر مجهز چینی روبه‌رو گردد و این بهترین فرصت برای برآورده ساختن هدف ۳۰ ساله‌ی چین است تا تایوان را دوباره بخشی‌از خاک چین بسازد. ولی اگر امریکا فرصت استراحت پیدا کند در سال‌های بعدی دوباره آماده‌ی جنگی می‌شود که به نفع چین نخواهد بود.

در برابر اما، امریکا با این خروج و وانمودساختن خستگی و شکست در جنگ؛ تلاش کرد کاری‌کند تا به چینی‌ها میدان خالی کرده و شی‌جین پینگ را تشویق کند که به تایوان حمله کند. این هدف امریکایی‌ها از ۳۰سال به این‌سو است که چگونه چین را وادار به اقدام نخست کنند.

آقای رحمانی می‌افزاید با بیرون‌شدن امریکایی‌ها از افغانستان آماد‌گی چینی‌ها برای اشغال تایوان ده‌ها مرتبه بیش‌تر شده، چنان‌که کشورهای منطقه را به شر و شور انداخته و همه برای آمادگی برای یک‌جنگ بزرگ در رفت‌ و‌ رو و گفت‌و‌گو هستند. همه فکر می‌کنند شی‌جین‌ پینگ دیر یا زود به تایوان حمله می‌کند و اگر امریکا به آن پاسخ ندهد، معادله‌ی بزرگ قدرت جهانی بعد از جنگ جهانی دوم برای نخستین‌بار تغییر خواهد کرد.

وزارت مهاجرین دولت موقت طالبان از رسیدن اولین محموله کمک‌های بشردوستانه چین به افغانستان پس از سقوط دولت پیشین کابل، خبر داد.
چین اولین محموله کمک‌های بشردوستانه خود را پس از سقوط دولت پیشین افغانستان، به کشور فرستاد.

«وانگ یی»، سفیر چین در کابل، روز چهارشنبه، هفتم میزان، در رشته توئیتی گفت این کمک‌ها شامل چادرهای امدادی و لباس گرم می‌شود.

وی افزود این کمک‌ها نشان‌دهنده دوستی عمیق مردم چین با مردم افغانستان است.

سرپرست وزارت مهاجرین دولن موقت طالبان نیز اعلام کرد کمک‌های چین شامل چهار هزار تخته چادر امدادی و سه هزار و ۷۸۰ ژاکت است.

وی خاطرنشان کرد این کمک‌ها میان آوارگان توزیع خواهد شد.

سرپرست وزارت مهاجرین طالبان گفت کشور چین کمک‌های بشردوستانه خود به افغانستان را ادامه می‌دهد و برای بهبود وضعیت زند‌گی مردم افغانستان آماده همکاری است.

گفتنی است با تشدید جنگ، میلیون‌ها خانواده از سراسر افغانستان آواره شده و به نقاط نسبتاً امن این کشور پناه بردند. این آوارگان از وضعیت بد اقتصادی شکایت داشتند.

همچنین نهادهای بین‌المللی نیز وضعیت زندگی آوارگان داخلی و در کل مردم افغانستان را نگران‌کننده توصیف کرده و از جامعه جهانی خواستار ارائه کمک‌های بشردوستانه به افغانستان شده بودند.

چین از آمریکا خواست به استقلال و تمامیت ارضی افغانستان احترام بگذارد.

وزارت خارجه چین به ادعای آمریکا مبنی بر عدم نیاز به هماهنگی با طالبان برای انجام عملیات پهپادی در افغانستان واکنش نشان داد و آن را مغایر با اصل احترام به تمامیت ارضی افغانستان دانست.

هوآ چونیینگ ، سخنگوی وزارت خارجه چین در کنفرانس مطبوعاتی در پکن گفت: باید به حاکمیت ، استقلال و تمامیت ارضی افغانستان احترام جدی بگذاریم، مهمتر از آن ، ایالات متحده باید از تحمیل مداوم مداخله نظامی ناخواسته و تحمیل اراده خود به دیگران دست بکشد و از تکرار فجایع کشاندن مردم در بدبختی و رنج خودداری کند.

سخنگوی وزارت دفاع آمریکا گفته است این کشور نیاز ندارد برای حمله هوایی در افغانستان، از طالبان اجازه بگیرد، طالبان دولت واشنگتن را به نقض حریم هوایی افغانستان متهم کرده است.

پس از تسلط طالبان بر افغانستان، آمریکا چند حمله پهپادی در بخش‌های مختلف افغانستان از جمله کابل و ننگرهار انجام داد.

آمریکا دو روز مانده به پایان عملیات خروج نظامی از افغانستان، در شهر کابل یک حمله پهپادی انجام داد که در آن دست‌کم ۱۰ غیرنظامی، از جمله هفت کودک کشته شدند.

وزیر خارجه چین و دبیر کل ناتو طی یک تماس تصویری درباره وضعیت افغانستان و اختلاف نظرهای پکن با این ائتلاف نظامی صحبت کردند. چین و ناتو اختلاف‌های شدید و طولانی مدتی با همدیگر دارند.

به نقل از اسوشیتدپرس، وزارت خارجه چین امروز سه شنبه، ۶ میزان در بیانیه‌ای اعلام کرد رایزنی وانگ یی؛ وزیر خارجه این کشور با ینس استولتنبرگ؛ دبیرکل ناتو مثبت و سازنده بود.

در بیانیه آمده در این رایزنی که روز گذشته از طریق تماس مجازی و تصویری انجام شد دو طرف روی «موضوعات مورد نگرانی مشترک» تمرکز کردند.

پکن اعلام کرد وانگ یی و استولتنبرگ توافق کردند معیار گفتگو را برای پیشبرد همکاری عملی بین چین و ناتو در موضوعاتی از جمله مبارزه با تروریزم، مبارزه با دزدی دریایی، امنیت سایبری و حفظ صلح بین‌المللی بالا ببرند.

وزارت خارجه چین و دیگر مقام‌های پکن توضیحات بیشتری درباره رایزنی وزیر خارجه این کشور با دبیرکل ناتو ارائه نداد.

بنا بر گزارش آسوشیتدپرس، چین که مرز مشترک کوچکی با افغانستان دارد، برای مدت زیادی مخالف حضور نیروهای امریکایی و ناتو در افغانستان بود؛ اما از ثبات نسبی ایجاد شده در نتیجه این حضور نفع برده است.

این رسانه امریکایی افزود: «این کشور به شدت از خروج پر هرج و مرج ایالات متحده از افغانستان که راه را برای رسیدن طالبان به قدرت باز کرد انتقاد کرده و آن را عجولانه و غیرمسئولانه خوانده است».

مطابق بیانیه مطبوعاتی روز دوشنبه ناتو، ینس استولتنبرگ به وزیر امور خارجه چین اعلام کرد ائتلاف ناتو به افغانستان رفت تا مطمئن شود این کشور دیگر به عنوان پناهگاه تروریست‌ها عمل نمی‌کند.

بنا بر این بیانیه، دبیرکل ناتو به وزیر خارجه چین افزود از سال ۲۰۰۱ هیچ حمله‌ای علیه چین یا کشورهای عضو ناتو انجام نشده است.

استولتنبرگ همچنین در صحبت با وزیر خارجه چین، بر اهمیت «رویکرد هماهنگ بین‌المللی از جمله با کشورهای منطقه، برای پاسخگو کردن طالبان در قبال تعهدات خود در مقابله با تروریزم و حمایت از حقوق بشر به ویژه حقوق زنان» تأکید کرده‌است.

با مسلط شدن طالبان بر افغانستان، چین سفارت خود را در کابل باز نگه داشته و گفتگو با گروه طالبان را حفظ کرده است. سفیر این کشور در کابل در چند روز گذشته با چند عضو کابینه طالبان دیدار و گفتگو کرده‌است.