برچسب: پیمان استراتژیک واشنگتن-کابل

جنرال جان دیدریک، فرمانده فرماندهی مشترک انتقال امنیت برای افغانستان، گفت ایالات متحده تا اینجای سال جاری میلادی به ارزش 600 میلیون دالر به ارتش افغانستان کمک های نظامی کرده است.

جنرال دیدریک افزود:« ما به عنوان بخشی از تعهدمان به دولت افغانستان، وزارت دفاع و نیروهای امنیتی در حدود 1600 نوع مختلف از وسایل نقلیه جنگی به شمول 250 هاموی، حدود1600 عینک دید درشب، 10 هلی کاپتر و 4 هواپیما را فراهم کرده ایم.»

وی اضافه کرد خشونت طالبان بسیار بالا است بنابراین عمیلیات های مشترک با نیروی های امنیتی و دفاعی افغانستان برای رفع تهدیدات افزایش می یابد. این جنرال امریکایی گفت:« ما به حمایت خود از نیروی های امنیتی و دولت افغانستان ادامه می دهیم و براساس پیمان استراتژیک کابل-واشینگتن از آنها دفاع خواهیم کرد. وقتی خشونت ها بالا می رود، عملیات ها، پشتیبانی و حملات هوایی ما برای حمایت از نیروهای امنیتی و دفاعی افغان نیز شدت خواهد گرفت. ما حملات و عملیات ها را مطابق با توافقنامه ی ایالات متحده-طالبان راه اندازی می کنیم و ادامه هم خواهیم داد.»

در پاسخ به سوال در مورد خروج نیروی های خارجی از افغانستان جان دیدریک گفت که خروج نیروی های امریکایی از افغانستان مسوولانه انجام خواهد شد.

جان دیدریک در ادامه صحبت هایش درمورد بسته شدن برخی از پایگاه امریکا گفت:« شما با خبر هستید ما چند یایگاه را بسته ایم…ما به دنبال یک خروج مسوولانه هستیم. ما به 4500 سرباز تقلیل یافته ایم اما همچنان به اشکال مختلف دولت و نیروی های امنیتی افغانستان را حمایت کنیم.

جان دیدریک در انتها به متعهد بودن  امریکا و ناتو نسبت به حمایت از وزارت های امنیتی و دولت افغانستان نیز اشاره کرد.

مجلس بزرگان افغانستان در نشست دیروز خود از دولت آمریکا خواسته تا مطابق پیمان راهبردی و امنیتی کابل-واشنگتن، پشت دولت این کشور را خالی نکند.

به گفته اعضای مجلس بزرگان، علی رغم امیدواری‌های بسیاری که در آغاز مذاکرات بین‌الافغانی به وجود آمده بود، پیکارجویان طالب اما هر روز خون‌های بیشتری می‌ریزند.

اعضای مجلس سنا از رییس جمهور غنی نیز خواستند تا با استفاده از دیپلماسی فعال، حمایت دولت آمریکا را برای استقرار صلح و ثبات دایمی برای کشور با خود داشته باشد.

به باور این افراد، دولت باید برای حمایت دوامدار از نیروهای امنیتی، آمریکا را قانع سازد و برای رسیدن به صلح یک اجماع منطقه‌ای شکل بدهد.

بزرگان افغانستان بر این باور هستند که دولت باید با پادرمیانی سازمان کشورهای اسلامی، سازمان ملل متحد و شورای امنیت این اجماع را تشکیل دهد.

در نشست امروز مجلس بزرگان همچنین به تخریب پایگاه‌های نظامی آمریکا با خروج سربازان این کشور اشاره و از دولت خواسته شد برای سپردن این پایگاه‌ها و تجهیزات آن به نیروهای افغان رایزنی کند.

پس از ادعای طالبان مبنی بر نقض توافقنتامه صلح امریکا و این گروه در دوحه وزارت خارجه امریکا آن را رد کرده گفت پایبندی کامل به توافق نامه طالبان و ایالات متحده و بیانیه مشترک ایالات متحده و افغانستان برای پیشبرد روند صلح بسیار مهم است.

مورگان اورتگاس سخنگوی وزارت خارجه آمریکا ناوقت شب گذشته (۲۷میزان) در توییتی گفت:‌ «ما ادعاهای نقض توافق نامه ایالات متحده و طالبان را رد می کنیم. مردم افغانستان خواهان صلح هستند.»

اورتگاس تاکید کرد پایبندی کامل به توافق نامه طالبان و ایالات متحده و بیانیه مشترک ایالات متحده و افغانستان برای پیشبرد روند صلح بسیار مهم است.

از سویی هم زلمی خلیلزاد نماینده خاص امریکا در امور صلح افغانستان در رشته توییت هایی گفت اعلامیه طالبان مبنی بر نقض توافقنامه از سوی امریکا را بی بنیاد می داند.

وی تاکید کرد: «بیانات تحریک کننده، سبب پیشرفت صلح نمی‌شود و به جای آن، باید بدنبال پیروی جدی از تمام مواد توافقنامه ایالات متحده – طالبان و اعلامیه مشترک ایالات متحده – افغانستان باشیم.»

خلیلزاد تاکید کرد تعهد برای کاهش تدریجی خشونت نادیده گرفته نشود و تداوم میزان بلند خشونت می‌تواند روند صلح و توافقنامه را تهدید کند.

او با بیان اینکه راه حل نظامی وجود ندارد افزود باوجود آن که اخیراً بر ضرورت کاهش خشونت تاکید شده اما میزان خشونت در افغانستان «اندوه بار» است.

نماینده خاص امریکا خاطرنشان کرد حملات طالبان بر هلمند، حملات طالبان بر ضد نیروهای امنیتی افغان، و همچنان شکایت های طالبان از عملیات نیروهای امنیتی و دفاعی افغان و حملات نیروهای ائتلاف سبب ملاقات اخیر او در دوحه شده و تمام جوانب بر کاهش حملات و بمباری ها و کاهش خشونت و تلفات، توافق کرده اند.

او اضافه کرد با وجود انکه خشونت ها در هلمند کاهش یافته اما میزان خشونت به صورت عمومی در کشور بلند است و امریکا توقع دارد خشونت کاهش یابد.

به گفته خلیلزاد: «این در محراق توافقنامه ای بود که ما آنرا امضا نمودیم، و در ارتباط با رهایی گروه های اخیر زندانیان بر آن بیشتر تاکید شد و به تازگی تمام جوانب بر آن مجدداً تعهد ورزیدند که از تمام ابعاد این معامله پیروی شود.»

خلیلزاد حمله موتر بمب در ولایت غور را که در آن بیش از ۱۰۰ تن کشته و زخمی شدند آخرین نمونه خشونت ها دانسته گفت: «این باور که برای گرفتن امتیاز در میز مذاکرات باید خشونت را شدت بخشید، بسیار خطرناک است. این گونه روش می‌تواند که روند صلح را آسیب رسانیده و سبب تکرار محاسبات نادرست گذشته رهبران افغان شود».

او همچنان افزود طرف ها باید به حرف و محتوای آنچه که بر آن مذاکره شده و اخیرا بر آن تفاهم شد، پایبند بمانند.

ادعاهای نقض توافق‌نامه

این در حالی است که پش از حملات گسترده طالبان در ولایت هلمند نیروهای امریکایی مستقر در افغانستان اعلام کردند که به حمایت از نظامیان افغانستان طالبان را در ولایت هلمند هدف حملات هوایی قرار داده اند.

گروه طالبان نیز روز گذشته با نشر اعلامیه ای نیروهای امریکایی را به نقض توافق‌نامه‌ی صلح دوحه متهم کرده و نسبت به پیامد‌های آن به امریکا هشدار داده‌اند.

طالبان مدعی اند نیروهای امریکایی اخیرا در ولایت‌های هلمند و فراه حملات هوایی گسترده ای را انجام داده‌اند.

به گفته طالبان نیروهای امریکایی نمی‌توانند به جز بر مناطق جنگی و در جریان جنگ،‌ حملات هوایی اجرا کنند.

ساعتی پس از آن سانی لگت سخنگوی نیروهای امریکایی مستقر در افغانستان اما این ادعای طالبان را رد کرده‌ گفت حملات این نیروها در برابر طالبان در ولایت‌های هلمند و فراه در حمایت از نیروهای افغان صورت گرفته است.

سخن‌گوی نیروهای امریکایی در افغانستان گفت حملات هوایی این نیروها خلاف توافق‌نامه‌ی دوحه و اعلامیه‌ی مشترک افغانستان و امریکا نیست.

این در حالی است که همزمان با مذاکرات بین الافغانی در دوحه و تاکید آمریکا و کشورهای دیگر طالبان در این اواخر حملات شان را علیه نیروهای امنیتی افغانستان افزایش داده اند و بر مرکز ولایت های هلمند و بدخشان حملات گسترده تهاجمی انجام داده و در اخرین مورد روز گذشته فرماندهی پولیس ولایت غور را هدف انفجار موتر بمب قرار دادند.

دونالد ترامپ، رییس جمهوری منفعت گراست. او همه‌چیز را در ترازوی سود و زیان مادی و سیاسی می سنجد و در این میان، تنها چیزی که برای او و امریکای مورد نظری وی، فاقد هرگونه اهمیت حقوقی و اخلاقی است، پیمان‌ها و توافقنامه‌های استراتژیک با دولت‌ها و سازمان‌های بین‌المللی است. او در کارنامه چهارساله خود در کاخ سفید، یازده مورد خروج از سازمان‎‌ها و معاهدات بین‌المللی دارد. بنابراین دستور او برای خروج نیروهای امریکایی از افغانستان که متضمن نقض پیمان امنیتی و استراتژیک کابل ـ واشنگتن است، صرفاً از آن جهت برای او و کسانی که از مشی و منش سیاسی وی آگاهی دارند، قابل توجیه است که او یک رییس جمهور منفعت گرا و ابزاری‌نگر است و این اقدامش نیز با هدف سنگین کردن پله آرای انتخاباتی‌اش صورت گرفته است.

ترامپ به دلیل ناتوانی افتضاح‌آمیز در مدیریت ویروس کرونا، برخورد جانبدارانه و غیر دموکراتیک با اعتراضات ضد نژادپرستی و عقب‌ ماندن در نظرسنجی‌ها از رقیب دموکراتش جو بایدن، به هر خس و خاشاکی چنگ می‌اندازد تا برنده انتخابات ماه نوامبر شود. در این میان، تعهد او به مردم امریکا در کارزار انتخاباتی سال ۲۰۱۶ مبنی بر بازگرداندن نظامیان امریکایی از افغانستان، وی را بر آن داشته است که در آستانه انتخابات احتمالاً جنجالی پیش رو، از بازگشت این نیروها تا کریسمس امسال خبر دهد؛ چیزی که واکنش‌های منفی بسیاری برانگیخت و تصمیم‌ گیرندگان ارشد امریکا را در موقعیتی متناقض و پارادوکسیکال قرار داد.
فراتر و مهم‌تر از مواضع متناقض مقامات امریکایی در مقابل تصمیم دونالد ترامپ، واکنش ینس استولتنبرگ دبیر کل ناتو بود. او به طور تلویحی یادآوری کرد که غیر از ترامپ و منافع تبلیغاتی و انتخاباتی او، کسان دیگری هم هستند (اعضای سازمان نظامی ناتو) که دوشادوش ایالات متحده برای هدف مشترک مبارزه با تروریزم وارد افغانستان شده و برای این کار هزینه‌های سنگینی کرده‌اند، پس باید با آنان مشورت شود.
نکته معنادار دیگری که در اظهارات آقای استولتنبرگ بازتاب یافت و کسی به پیام نهفته در آن برای ترامپ و امریکا توجه نکرد، این بود که: «مبارزه با تروریزم در افغانستان به سود امریکا هم هست.» مفهوم این سخن آن است که اولاً مبارزه با تروریزم در افغانستان به پایان نرسیده و همزمان با آن مأموریت نیروهای امریکایی نیز ـ برخلاف باور آقای ترامپ ـ برای این مبارزه مشترک ـ ادامه دارد و ثانیاً امریکا با خروج نیروهای خود از افغانستان، آن هم قبل از آن‌که مبارزه با تروریزم به سرانجام برسد، باید منتظر پیامدهای زیانبار این تصمیم خود باشد؛ پیامدهایی که مستقیماً منافع و امنیت ملی ایالات متحده را نشانه خواهد گرفت.
از سوی دیگر در حالی که ترامپ از خروج تمامی نیروهای امریکایی مستقر در افغانستان تا کریسمس پیش رو سخن به میان آورد، رابرت اوبرایان، مشاور امنیت ملی امریکا برخلاف تصمیم رییس کاخ سفید، نه از خروج ناگهانی و زودهنگام تمامی نظامیان امریکایی، بلکه از کاهش آن‌ها تا سقف ۲۵۰۰ نفر خبر داد. او همچنین توییت اخیر دونالد ترامپ را مبنی بر بازگشت تمامی نیروهای امریکایی تا کریسمس به خانه در حد یک «آرزو» و نه الزاماً یک دستور نظامی فروکاست داد و گفت: «هیچ‌چیز بزرگ‌تر از بازگشت سربازان‌مان تا کریسمس به خانه نیست، اما در حال حاضر ما با متحدان اروپایی خود تعهداتی داریم. ما باهم به افغانستان رفتیم و باهم خارج خواهیم شد».
افزون بر این، پیش‌تر رییس ستاد ارتش امریکا نیز خروج نیروهای امریکایی از افغانستان را مبتنی بر شرایط، مسئولانه و آگاهانه خوانده بود.
این موارد نشان می‌دهد که عملیاتی‌سازی تصمیم ترامپ به عنوان رییس جمهوری به شدت خودشیفته و خودرأی، آنقدرها هم که تصور می‌شود ساده و آسان نیست، بلکه او در مورد اجرایی کردن تصمیم سیاسی ـ انتخاباتی خود برای خروج نیروهای امریکایی از افغانستان، با موانع و چالش‌های مهم داخلی و بین‌المللی مواجه است.
با این حال، آنچه از این تصمیم ترامپ در کلیت امر آشکار شد این مهم بود که امریکا هرچه باشد، هم‌پیمانی مورد اعتماد برای افغانستان نیست. این امر از آنجا آشکار شد که به دنبال دستور ترامپ برای خروج نیروهای امریکایی از افغانستان، مرز تورخم، گذرگاه انتقال تجهیزات نظامی این نیروها به پاکستان شد! این یعنی نقض آشکار پیمان امنیتی کابل ـ واشنگتن توسط دونالد ترامپ پیمان‌شکن و ترجیح دادن پاکستان بر افغانستان به عنوان مرکز تولید و توسعه تروریزم سازمان‌یافته و گرانیگاه پخش تروریست‌های رادیکال و افراطی طالبان و القاعده.

به موجب پیمان امنیتی امضاشده میان کابل ـ واشنگتن، امریکا پس از ترک افغانستان بایستی تجهیزات و پایگاه‌های نظامی خود را سالم و دست‌نخورده در اختیار نیروهای مسلح افغانستان قرار دهد، اما ترامپ برای خوش‌رقصی و خوش‌خدمتی به آی‌اس‌آی و جنرالان تروریست‌پرور اسلام‌آباد و بدون توجه به هزاران سرباز امریکایی در جنگی که با دست‌پروردگان تروریست پاکستان، خون شان در خاک افغانستان بر زمین ریخت و نیز بدون توجه به نزدیک به یک تریلیون دالر پول مالیات‌دهندگان امریکاییِ که در جنگ افغانستان هزینه ‌شده است، این تجهیزات و امکاناتِ شدیداً مورد نیاز نیروهای مسلح افغانستان را در اختیار جنگ‌افروزان پاکستانی قرار می‌دهد تا دست نیروهای دولتی افغانستان که به نیابت از همه جهان علیه تروریزم بین‌المللی می‌جنگند، خالی‌تر از گذشته شود.
این خیانت آشکار ترامپ به افغانستان است و نسل‌های امروز و آینده این آب و خاک، هرگز آن را از یاد نخواهند برد. اگرچه در دو دهه گذشته و به رغم امضای پیمان امنیتیی که هرگز هیچ‌یک از مفاد آن عملی نشد، کاخ سفیدنشینان همواره دست در کار خیانت به مردم افغانستان بودند. در دو دهه‌ای که پاکستان با گسیل گروهی هراس‌افکنان، ده‌ها هزار شهروند نظامی و غیر نظامی افغانستان را به خاک و خون کشید و تأسیسات زیربنایی و راه‌ها و امنیت و آسایش مردم افغانستان را بازیچه اهداف شوم تروریستی خود قرار داد و مانع استقرار امنیت و اجرای قانون و توسعه قلمرو دولت در سراسر کشور شد، امریکا به عنوان هم‌پیمان استراتژیک و امنیتی افغانستان، جز تماشا کار دیگری نکرد و این هم به معنای خیانت به افغانستان و هم به معنای نقض پیمان‌ها و توافقنامه‌هایی است که میان کابل ـ واشنگتن امضا شده است. این‌همه در حالی است که جنگ افغانستان را نیز کسی جز امریکا شعله‌ور نساخته است. در چنین شرایطی بایسته و برازنده آن است که مسئولان دولتی و مخصوصاً شخص اشرف غنی، به جای چشم امید دوختن به همراهی و همدلی ترامپ یا بایدن، مردم را تکیه‌گاه دولت قرار دهد و با مراجعه به حمایت و حمیت تاریخی مردم افغانستان، پشتوانه نیرومندی برای نیروهای مسلح کشور ایجاد کند و با بسیج سراسری مردم، دفاع از مردم و جمهوریت را به امکانی غیر قابل انکار تبدیل کند.

راحل موسوی