نیروهای مربوط به سرپرست ریاست جمهوری پیشین افغانستان امروز چاریکار را از جنگجویان گروه طالبان پس گرفتند.
نیروهای امرالله صالح که خود را سرپرست ریاست جمهوری افغانستان می خواند منطقه چاریکار در ولایت پروان در شمال کابل را از دست طالبان پس گرفتند.
در حال حاضر، نبردها با طالبان در حومه پنجشیر در جریان است.
یک منبع در کابل گفت جنگ در پیرامون ولایت پنجشیر جریان دارد. این منبع گفت: «نیروهای امرالله صالح معاون اول رئیس جمهور افغانستان کنترل منطقه چاریکار در ولایت پروان را به دست آوردند. در حال حاضر نبردها در پیرامون پنجشیر در جریان است.» یک راه مهم استراتژیک از طریق چاریکار از طریق تونل سالنگ می گذرد، که کابل را با مزارشریف ، بزرگترین شهر در شمال افغانستان متصل می کند. امرالله صالح پیشتر گفته بود که او برخلاف اشرف غنی رییس جمهور فراری در کشور باقی مانده و بر اساس قانون اساسی، رئیس موقت دولت است.
احمد مسعود، فرزند احمد شاه مسعود فقید با انتشار ویدئویی در صفحه فیسبوک خود به شایعات فرار وی از پنجشیر پایان داد.
وی در گفتگویی کوتاه گفت در پنجشیر و در کنار مردم حضور خواهد داشت و مردم نباید شایعات فضای مجازی و فیسبوک را باور کنند.
گفتنی است که پیش از این برخی کاربران شبکه های اجتماعی اعلام کرده بودند که احمد مسعود پنجشیر را ترک کرده است.
قابل ذکر است که هم اکنون فقط پنجشیر خارج از تسلط گروه طالبان است. طالبان روز یکشنبه هفته جاری (۲۴ اسد) کابل را محاصره کردند. نیروهای طالبان پس از اینکه اشرف غنی افغانستان را ترک کرد وارد کابل شدند و کنترل ارگ ریاست جمهوری را به دست گرفتند.
آقای صالح، روز سه‌شنبه (۲۸ ثور)، در برگه‌ی فیسبوکش نوشت: «صدها سال است که مردم پنجشیر، روابط نیک و مراوده با مفهوم اقتصادی با کوچی‌ها دارند. به قوماندان امنیه‌ی پنجشیر هدایت دادم که هر چه زودتر از اقدام قانونی خود در ارتباط به اوباشانی که تهدید به کوچی‌ستیزی کرده اند، برایم اطمینان بدهد.»
آقای صالح، به نقل از فرماندهی پولیس ولایت پنجشیر، گفته است که هیچ کاروان کوچی متوقف نشده و ویدیوی نشرشده، به خاطر جلب‌توجه بوده و جعلی است.
اخیرا ویدیویی از یک فرد مسلح غیرمسؤول به نام حمید خراسانی در شبکه‌های اجتماعی دست‌به‌دست می‌شود که در آن، او مانع داخل‌شدن رمه‌های کوچی‌ها به ولایت پنجشیر می‌شود.
حمید خراسانی، در این ویدیو می‌گوید که اجازه نمی‌دهد ولایت پنجشیر که یکی از ولایت‌های امن کشور است، با آمدن کوچی‌ها ناامن شود.
راس ویلسون، کاردار سفارت امریکا در کابل امروز (چهارشنبه، پانزدهم ثور) در برگۀ تویترش نوشت درگیری‌های مسلحانه و انفجارها در افغانستان بیشتر از افراد ملکی قربانی می‌گیرد. آقای ویلسون با اشاره به حملۀ انفجاری بامداد امروز بالای داکتران ولایت پنجشیر در کابل و حملۀ موتربمب در ولایت لوگر می‌نویسد که این حمله‌ها روند ارایۀ خدمات عامه را در این کشور صدمه می‌زند.
کاردار سفارت امریکا در کابل خاطرنشان می‌سازد که حمله‌هایی که به هدف کشتار غیرنظامیان در افغانستان راه‌اندازی می‌شوند باید هرچه زودتر متوقف شوند. به گفتۀ او، کارمندان صحی، دانش‌جویان و آموزگاران باید از حمله‌های مسلحانه در امان باشند.
این در حالی است که بامداد امروز موتر حامل داکتران ولایت پنجشیر در مربوطات ولسوالی کلکان ولایت کابل با ماین برخورد کرده و در نتیجۀ آن یک داکتر جان باخته است.
هیچ گروهی تاکنون مسوولیت این انفجار را بر عهده نگرفته است. اما نهادهای امنیتی کشور طالبان را عامل جاسازی ماین و مواد انفجاری در جاده‌ها و موترها می‌دانند.
از سوی دیگری، اواخر هفتۀ گذشته نیز انفجار نیرومندی در شهر پل علم، مرکز ولایت لوگر به وقوع پیوست. این انفجار جان دست‌کم ۲۴ نفر را گرفت. بیشتر قربانیان این انفجار را افراد ملکی تشکیل می‌دهند.
بیست سال پیش، سال ۱۳۷۸، نشریه «پیام مجاهد» افغانستان نوشت: «طالبان در شمالی بدتر از چنگیز عمل می‌کنند.» در آن روزها، رسانه‌ها نوشتند که در شمالی منازل مسکونی ویران شدند، خرمن‌ها آتش گرفتند، کاریزها با دینامیت منفجر شدند، درختان با اره‌های برقی قطع شدند، جنگل‌ها با مواد شیمیایی در حریق سوختند و دیوارهای منازل را با بلدوزر با خاک یکسان کردند.
آمار و ارقامی که منتشر شدند نشان می‌دادند که ۲۰۰ هزار تن از اهالی پروان، کاپیسا و شمال کابل به پنجشیر مهاجرت کردند. در کنار این، سازمان ملل متحد در امور مهاجران نیز اعلام کرد طالبان ۴۰۰ هزار نفر را از شمالی به‌زور خارج کرده‌اند. جبریت کومین، سخنگوی سازمان ملل متحد در امور مهاجران، در ژنو گفت: «طالبان این افراد را به‌زور سوار کامیونها و اتوبوس‌ها کردند و به کابل و جلال‌آباد انتقال دادند. طالبان زنان و اطفال را از مردان جدا کردند.» مردم شمالی در کابل، پنجشیر، جلال‌آباد و استان‌های دیگر پراکنده شدند، همه در جست‌و‌جوی اعضای خانواده، همه در جست‌و‌جوی آرامش.
در مساجد، از بلندگوها پیاپی اطلاعیه‌هایی درباره گمشده‌ها پخش می‌شد و مردم از این طریق برای یافتن اعضای خانواده‌شان درخواست کمک می‌کردند.
طالبان گفتند: «انگور شمالی حرام است، گنجشک شمالی دشمن است.»
مردم افغانستان منطقه وسیعی در شمال کابل را «شمالی» می‌نامند. شمالی از دره کوهدامن کابل شروع می‌شود و سه ولایت پروان، کاپیسا و پنجشیر را در‌بر‌می‌گیرد. دره‌های سرسبز سرشار از انگور و توت، مردم جسور و خوش‌طبع، دریای خروشان، بهار و تابستان پر‌بار برای کشاورزان و زمستان معتدل، شمالی را می‌سازد.
بیست سال پس از حمله طالبان به شمالی، برای صحبت با قربانی‌های جنگ درباره طالبان و صلح به کوهدامن آمده‌ایم.
کوهدامن دره‌ای از دره‌های شمالی است. هفت شهرستان در این دره واقع شده‌اند. مسافران همین‌که از سر کوتل خیرخانه به سوی شهرستان‌های کوهدامن سرازیر می‌شوند، به نوجوانانی برمی‌خورند که در دو سوی شاهراه دسته‌های گل وحشی می‌فروشند. این گل‌ها بیشتر به مسافرانی فروخته می‌شود که از روستاها راهی کابل‌اند.
اهالی شمالی اکثرا کشاورز و باغدارند. شمالی در افغانستان به باغ‌های سرشار از انگور و طبیعت سبزش مشهور است.
استاد بصیر‌احمد صدیقی هنگام حمله طالبان به زادگاهش، در نهاد آموزش‌و‌پرورش مشغول بوده است. از او در مورد آن سال‌ها می‌پرسم. می‌گوید: «ما در تاریخ و تمدن اسلامی خواندیم که در دین ما، زمانی‌که مسلمانان حتی اگر به منطقه کفار حمله می‌کنند، قطع درختان، اذیت و آزار زنان، کودکان و موسفیدان، ویران کردن خانه‌ها، تکه‌‌تکه کردن اجساد، کشتن حیوانات و نابود ساختن منابع آبی روا نیست، ولی آن‌ها (طالبان) تمام این کارها را کردند. ریش‌سفیدها را کشتند، به حیوانات شلیک کردند. درختان را قطع کردند، درخت‌های توت و سیب و زردآلو و شفتالو را اره کردند.»
ساعت ۳ بعد‌از‌ظهر، دور از آلودگی هوا و آلودگی صوتی کابل، دور از هیاهوی شهر ماشینی، در کلبه‌ای گِلی در شهرستان شکردره، مهمان بصیر‌احمد صدیقی، مرد کهنسال شمالی، نشسته‌ایم. در گوشه‌ای از اتاق، طاقچه‌ای کوچک پر از کتاب قرار دارد؛ همه کتاب‌ها رنگ‌و‌رو‌رفته و قدیمی‌اند. صدیقی پی‌در‌پی شعر می‌خواند، بیت‌هایی از حافظ، بیدل و شاعران محلی شمالی. در این وقت روز، جوانی با سفره و نان وارد اتاق می‌شود، شوربای شمالی. غافلگیر می‌شویم، می‌گوییم این وقت روز که وقت غذا نیست. صدیقی می‌گوید: «شرم است مهمان شمالی بدون خوردن غذا از خانه برود. امکان ندارد.»
بعد از غذا، صدیقی پیاله‌های چای را برمی‌دارد و پیشنهاد می‌دهد با هم به صحرا برویم، صحرای سبز و غرق در ارغوان شهرستان شکردره به جوان شهرنشین فخر می‌فروشد.
دلم نمی‌خواهد، ولی دوباره از پیرمرد درباره جنگ می‌پرسم. می‌گوید: «طالبان کارگران فقیر را برای قطع درختان شمالی آورده بودند. روزی کارگری دستمالش را پهن کرد، از تاک‌های قطع‌شده، در دستمالش انگور جمع کرد تا برای فرزندانش ببرد. طالبان او را با شلاق شدیدا لتوپار کردند، گفتند نمی‌دانی انگور شمالی حرام است، چطور انگور حرام می‌خوری؟» صدیقی با تاکید گفت: «طالبان می‌گفتند انگور شمالی حرام است، حتی گنجشک شمالی دشمن است.»
طالبان تمام سدهای شمالی را با دینامیت منفجر کردند. آبی که از متک تا تتم‌دره می‌آمد، کاریزها و نهرهایی که مزارع و کشتزارها را در کاپیسا، پروان و کوهدامن آبیاری می‌کردند با مواد منفجره نابود شدند. عبدالظاهر سالنگی از نخستین کسانی است که بعد از شکست طالبان در شمالی، وارد شهر شده بود. سالنگی می‌گوید: «بعد از اینکه شمالی از دست طالبان آزاد شد، به شهر آمدم. به‌شدت تشنه بودم. شمالی سرزمینی سوخته شده بود، قطعا آب نبود، آبادی نبود، خانه‌ای نبود که از کسی آب طلب کنی، در جوی‌ها آب نبود. یادم می‌آید که بعد از جست‌و‌جوی بسیار، یک درخت سیب پیدا کردیم. گمان می‌کنم تیرماه بود، دیدم یک درخت از گزند طالبان در امان مانده بود. می‌دانستم با سیب تشنگی‌ام رفع نمی‌شود. سیب‌ها غوره (کال) بودند، ولی خواستم با آب سیب، لب و دهان خشک‌شده‌ام را تر کنم. بچه‌ها از شاخه‌ها سیب کندند. خداوند شاهد است همین‌که سیب را شکستم تا بخورم، ده‌ها زنبور آمدند روی سیب نشستند. زنبورها به ما مجال ندادند که کمی آب سیب بخوریم تا دهانمان تر شود.»
سالنگی بعد از اندکی سکوت می‌گوید: «احوالمان کاملا دگرگون شد. طالبان در شمالی کاری کردند که حتی زنبور شمالی قحطی‌زده بود، حتی زنبور شمالی متضرر شده بود.»
از مرد میانسال مهربان و خوش‌طبعی می‌پرسم نامش چیست؟ می‌گوید نامش ملا ملک است. می‌گویم: «ملایی خوانده‌اید؟» می‌گوید: «نه. رفتم اداره ثبت شناسنامه‌ها گفتم درس نخوانده‌ام، ولی نامم ملا ملک است. به همین نام شناسنامه می‌خواهم. آن‌ها هم برایم شناسنامه‌ای با همین نام دادند.» می‌گویم: «بسیارخب، ملا ملک صاحب، از حمله طالبان به شمالی چه به یاد دارید؟» می‌گوید: «پس از حمله طالبان به خانه‌های ما، با آن‌ها درگیر شدیم. شماری از طالبان کشته شدند. در جیب‌های کشته‌شدگان طالبان نامه‌هایی یافتیم. در نامه‌ها نوشته شده بود که رهبران طالبان به سربازانشان یک قطعه زمین، خانه و دختری از شمالی بخشیده بودند. طالبان دختران جوان را با خود بردند و دیگر هرگز کسی آن‌ها را به چشم ندید.»
به ملا ملک می‌گویم مذاکرات با طالبان جریان دارد. اگر قرار شود گفت‌و‌گوها به نتیجه برسد، عفو عمومی اعلام شود، دولت طالبان را ببخشد، شما طالبان را می‌بخشید؟ ملا ملک با تانی می‌گوید: «ما می‌توانیم خاکستر شدن انگورهایمان را ببخشیم، آتش گرفتن باغ‌ها را، کشته شدن، کوچ اجباری، انفجار کاریزها، ریختن خون بی‌گناهان را می‌توانیم ببخشیم، ما حتی می‌توانیم کشته شدن کودک سه ماهه را ببخشیم، ولی چیزهایی است که بخشیده نمی‌شوند، استخوان‌های ما نمی‌بخشد، شمالی فراموش نمی‌تواند.»
ملا ملک با اندوه فراوان کشته شدن اعضای خانواده‌اش به دست طالبان را روایت کرد. ما را با خود سر مزار قربانیان خانواده‌اش برد. سپس، از زمین‌هایش چند بغل گل کند. گفت اگر گل‌ها را در آب بگذارید، سه چهار روز تازه می‌ماند. ملا دوباره یاد باغش افتاد. از آتش گرفتن باغ‌های انگورش شکایت کرد. به این امید که بتوانم ملال دل ملا ملک را بشویم، پاره‌ای از شعر الیاس علوی را برایش خواندم.
خدا كند انگورها برسند
جهان مست شود
تلوتلو بخورند خیابان‌ها
به شانه هم بزنند
رییس‌جمهورها و گداها
برای لحظه‌ای
تفنگ‌ها یادشان برود دریدن را
كارد‌ها یادشان برود
بریدن را
قلم‌ها آتش را
آتش‌بس بنویسند.
خدا کند همه انگورها برسند.
ملا ملک می‌گوید: «قول بده انگورها که رسیدند، دوباره بیایی شمالی که انگورخوری کنیم.»
منصور عنابی، سخنگوی والی پنجشیر گفت مردم در این ولایت برای اولین بار در سطح افغانستان به پای صندوق‌های رای‌دهی برای گزینش ولسوالان رفتند و برای نامزدان مورد اعتمادشان رای دادند.
به گفته عنابی، انتخابات برای گزینش ولسوال‌ها از ولسوالی حصه اول این ولایت آغاز شده و قرار است این روند در شش ولسوالی دیگر ولایت پنجشیر نیز ادامه داشته باشد.
او افزود که ۱۲ تن به عنوان نامزد در ولسوالی حصه اول معرفی شده بودند که از میان آنان، سه نامزد پیشتاز دارای آرای بلند به حکومت مرکزی و اداره ارگان‌های محلی پیشنهاد شدند.
به گفته آقای عنابی، این انتخابات مطابق طرزالعملی برگزار می‌شود که از سوی حکومت مرکزی برای‌شان سپرده شده است تا بدین ترتیب مردم سه تن از نامزدان پیشتاز را از هر ولسوالی به حکومت پیشنهاد کنند.
باشنده‌گان پنجشیر نیز با استقبال از این روند دموکراتیک، می‌گویند که انتظار دارند انتخابات برای تعیین همه مقام‌های محلی در سطح ولایت‌ها به همین منوال برگزار شود و مردم با رضایت خودشان مسوولان محلی را تعیین کنند. به گفته آن‌ها، برگزاری انتخابات برای تعیین مسوولان محلی فاصله میان حکومت و مردم را کاهش می‌دهد و چالش‌ها را به حداقل آن می‌رساند.
جلال وکیلی، باشنده ولایت پنجشیر گفت: «اگر مسوولان محلی در یک روند شفاف و دموکراتیک خودشان مسوولان محلی‌شان را تعیین کنند، در آینده هر مشکلی که برای‌شان پیش آمد، خودشان به آن مسوول مراجعه کرده و به حل آن اقدام می‌کنند».
روند انتخاب ولسوال‌ها در پنجشیر در حالی آغاز می‌شود که از چند سال گذشته به این سو محمداشرف غنی، رییس جمهور کشور در نشست های متعدد، از تعیین شهردارها، والیان و دیگر مقام‌های محلی را از راه انتخابات وعده داده بود.
گفتنی است که تاکنون بیشتر مقام‌های محلی در کشور از طریق روش‌های سیاسی و غیردموکراتیک تعیین شده‌اند.
یک منبع می‌گوید که در عملیات نیروهای ارتش و پولیس، به‌منظور بازداشت کرام‌الدین کریم، از چندین تانک زرهی و شش چرخبال استفاده شده بود.
منابعی که نمی‌خواهند هویت‌شان فاش شود، می‌گویند یک شب قبل از انجام این عملیات، رئیس تحقیقات جرم‌های جنایی وزارت داخله همراه با فرمانده نیروهای ویژه این وزارت برای بررسی وضعیت امنیتی پنجشیر به این ولایت سفر کرده بودند.
به گفته این منابع، این دو مقام وزارت داخله شب را در پنجشیر می‌گذرانند و در نیمه‌های شب دوم سفر آنان به این ولایت، ده‌ها سرباز نیروهای ویژه با تانک‌های زرهی و چرخ‌بال‌های کماندو وارد پنجشیر می‌شوند.
نیروهای ویژه پس از ورود به پنجشیر، تحت فرمان رئیس تحقیقات جرم‌های جنایی وزارت امور داخله، عملیات‌شان را برای بازداشت کرام‌الدین کریم آغاز و خانۀ او را در روستای «سنگانه»، مرکز ولایت پنجشیر، محاصره می‌کنند.
پس از محاصرۀ خانه آقای کرام توسط نیروهای ویژه، مردم محل تفنگ بر می‌دارند و با این نیروها درگیر می‌شوند. گفته می‌شود در این درگیری چند تن زخم بر می‌دارند – شمار زخمیان این درگیری تا هنوز روشن نیست – و نیروهای ویژه مجبور به ترک ساحه می‌شوند.
فرماندهی پولیس ولایت پنجشیر در مورد این درگیری چیزی نمی‌گوید، اما گفته شده سرپرست فرماندهی پولیس این ولایت به‌منظور ارائه معلومات در مورد این عملیات، به کابل فراخوانده شده است.
محمد امین صدیقی، معاون والی پنجشیر تأیید می‌کند عملیات بازداشت کرام‌الدین کریم در این ولایت با نیروهای زمینی و هوایی انجام شد و هیچ‌گونه همآهنگی با حکومت محلی پنجشیر در این مورد نشده بود.
به گفته آقای صدیقی، ریاست دادستانی استیناف ولایت پنجشیر گفته، در صورتی که حکم بازداشت کرام‌الدین کریم برای آنان ارسال می‌شد، نیازی به این همه ساز و برگ نظامی نبود.
عملیات نیروهای ویژه برای بازداشت کرام‌الدین کریم با واکنش تند مردم پنجشیر همراه بود. باشندگان این ولایت می‌گویند آنان حامی و طرف‌دار مجرمان نیستند، اما عدم هماهنگی حکومت مرکزی با حکومت محلی پنجشیر سبب شد باشندگان «سنگانه» علیه نیروهای امنیتی سلاح بردارند.
یکی از باشندگان پنجشیر به رسانه ها گفت زمانی که نیروهای ویژه خانه آقای کریم را محاصره می‌کنند، مردم محل نمی‌توانند تشخیص دهند که این نیروها مربوط دولت است و یا گروه‌های تروریستی.
باشندگان پنجشیر می‌گویند راه‌اندازی چنین عملیاتی برای بازداشت یک فرد، در ولایت امنی نظیر پنجشیر، همگان را شوکه کرده بود.
کرام‌الدین کریم، رئیس پیشین فدراسیون فوتبال متهم به آزار و اذیت جنسی دختران فوتبالیست کشور است. دادگاه نیز وی را در جلسات غیابی مجرم شناخته و محکوم به زندان کرده است. فدراسیون جهانی فوتبال نیز آقای کریم را از فعالیت‌های ورزشی برای «ابد» محروم کرده است.
منابع محلی در ولایت پنجشیر می‌گویند، شب گذشته، یکشنبه دوم سنبله نیروهای کماندو برای بازداشت کرام‌الدین کریم، رئیس پیشین فدراسیون فوتبال کشور با چرخبال بر خانۀ او در روستای «سنگانه» در مرکز این ولایت حمله کردند. این عملیات بی‌نتیجه پایان یافته و آقای کریم بازداشت نشد.
این منابع محلی می‌گویند در جریان این عملیات قرار نداشته‌اند.
راحله عطایی، معاون شورای ولایتی پنجشیر عملیات نظامی بر خانۀ کرام‌الدین کریم را راه‌حل درست نمی‌داند و می‌گوید نیروهای امنیتی باید از راه‌های دیگر اقدام به بازداشت آقای کریم می‌کردند.
اعضای خانوادۀ کریم گفتند این عملیات نظامی سبب وحشت و دهشت در میان آنان شده و در نتیجۀ شلیک‌ها، غیرنظامیان زخمی شده‌اند.
در حال حاضر جادۀ عمومی پنجشیر به روی رفت‌وآمد بسته است.
عملیات نظامی بر خانۀ کرام‌الدین کریم، با واکنش تند شماری از باشندگان ولایت پنجشیر نیز روبه‌رو شده است.
مسئولان محلی این ولایت می‌گویند، در این باره امروز نشستی را برگزار می‌کنند.
کرام‌الدین کریم، رئیس پیشین فدراسیون فوتبال کشور سال گذشته به جرم آزار و اذیت جنسی پنج دختر فوتبالیست برای همیشه از فعالیت‌های فوتبالی و ورزشی محروم شد.
گفتنی‌‌ست محمداشرف غنی، رئیس جمهور در تاریخ هفتم اسد ام‌سال در نشستی از عبدالله عبدالله، رئیس شورای عالی مصالحۀ ملی و مردم پنجشیر خواست تا کرام‌الدین کریم را از پنجشیر بیرون کنند.
به دنبال افزایش تنش میان تکت‌های انتخاباتی و اعلام حکومت همه‌شمول از سوی دستۀ ثبات و همگرایی به رهبری داکتر عبدالله عبدالله، شورای ولایتی ولایت پنجشیر روز دوشنبه، پنجم حوت با برگزاری نشست خبری، والی پنجشیر را سلب صلاحیت کرد.
اعضای این شورا تأکید کردند امور اداری حکومت محلی این ولایت را رئیس شورای ولایتی به پیش خواهد برد.
یک روز پس از سلب صلاحیت والی از سوی شورای ولایتی، شماری از فرماندهان جهادی، نمایندگان مردم در مجلس و باشندگان پنجشیر، دروازۀ شورای ولایتی این ولایت را بستند.
برخی از نماینده‌گان پنجشیر در مجلس می‌گویند شورای ولایتی از بعد قانونی ماهیت خود را از دست داده و از این‌رو نمی‌تواند در موضوعات مهم دولتی دخالت کند.
زلمی نوری، نمایندۀ مردم پنجشیر در مجلس می‌گوید بر اساس قانون، دورۀ کاری شوراهای ولایتی به پایان رسیده و این شورا در غیاب مردم نمی‌تواند کاری انجام دهد.
به گفتۀ آقای نوری، موضع‌گیری اعضای شورای ولایتی پنجشیر در قبال حکومت محلی این ولایت دیدگاه شخصی آنان است و از رهگذر قانون این نهاد حق سلب صلاحیت هیچ مقام دولتی را ندارد.
شورای ولایتی پنجشیر بسته‌شدن دروازه شورای ولایتی این ولایت را رد می‌کند.
راحله عطایی، معاون شورای ولایتی پنجشیر می‌گوید، به‌منظور حمایت از حکومت مرکزی و جلوگیری از هرگونه بی‌نظمی در این ولایت، امور اداری پنجشیر را شورای ولایتی به دست گرفته است.
اما شماری از مسئولان حکومتی در پنجشیر می‌گویند که تنش‌های اخیر روی کار و فعالیت آن هیچ‌گونه تأثیری نداشته است. عبدالودود علی‌مردان، رئیس اطلاعات و فرهنگ ولایت پنجشیر به سلام‌وطندار می‌گوید که جلسه‌ها و نشست‌های روزانه و هفته‌وار نهادهای حکومتی به گونه عادی ادامه دارد و آنان مانند گذشته به والی پاسخ‌ده هستند.
تنش میان هواداران دسته‌های انتخاباتی در پنجشیر پس از آن شدت گرفت که کمال‌الدین نظامی، والی پنجشیر در آغاز هفتۀ جاری حمایت‌اش را از حکومت همه شمول به رهبری عبدالله عبدالله اعلام کرد.
کمیسیون مستقل انتخابات در بیست‌ونهم دلو محمداشرف غنی را پیروز نهایی انتخابات ریاست جمهوری ششم میزان اعلام کرد، اما عبدالله عبدالله، رهبری تیم ثبات و همگرایی نتیجه را نپذیرفت و گفت ثبات و همگرایی حکومت «همه‌شمول» را شکل می‌دهد.
آقای عبدالله تا کنون والی ولایت‌های جوزجان، بغلان، پنجشیر و سرپل را از آدرس این تیم معرفی کرده است.
براساس اعلام کمسیون مستقل انتخابات نتایج نهایی ولایت سرپل با یک تغییر اعلام شده است که پس از بررسی و سمع شکایات سید حیات الله عالمی به جای اسد الله ایوبی در نتایج نهایی برنده شده است.
پیش از این نتایج نهایی 9 ولایت دیگر اعلام شده بود.
عبدالبدیع صیاد، رئیس کمسیون مستقل انتخابات امروز در یک نشست خبری گفت که این نتایج پس از بررسی‌های کمسیون مستقل رسیدگی به شکایات انتخاباتی و تطبیقات کمسیون مستقل انتخابات، اعلام شده است.
آقای صیاد همچنان از کمسیون مستقل رسیدگی به شکایات انتخاباتی خواست تا بر اساس تقسیم اوقات، بزودترین فرصت به شکایات مردم رسیدگی کرده و نتایج آن‌را با کمسیون مستقل انتخابات شریک کند تا این کمیسیون بتواند پس از تطبیقات، نتایج نهایی را اعلام کند.
به گزارش رها، سید صابر حسینی مسئول کتابخانه سیار که کارش را با توزیع رایگان کتاب برای کودکان از بامیان آغاز کرده است، سر از پنجشیر درآورد و ۲ هزار جلد کتاب را میان کودکان این ولایت توزیع کرد.
به گفته حسینی، این کتاب‌ها شامل داستان و قصه‌های کوتاه است و برای شاگردان سه مکتب و کودکان چندین محل دیگر توزیع شده است. وی می‌گوید که تصمیم دارد توزیع کتاب برای کودکان را در دیگر بخش‌های کشور نیز ادامه دهد.
سید صابر حسینی بیش از سه سال است که در زمینه توزیع کتاب و تأسیس کتابخانه فعالیت می کند و تاکنون هشت کتابخانه تأسیس و ده‌ها هزار جلد کتاب را برای کودکان توزیع کرده است.
وی توزیع کتاب را در سال ۱۳۹۴ از بامیان آغاز کرده که در ابتدا فقط ۲۰۰ جلد کتاب در اختیار داشته است. وی افزود مردم بامیان از کار او به خوبی استقبال کردند و در حال حاضر در این ولایت ۸ کتابخانه ایجاد کرده است و در مجموع در این کتابخانه‌ها ۳۱ هزار جلد کتاب موجود است.
حسینی می‌گوید، هدف از ایجاد کتابخانه سیار برای اطفال این است که هیچ کودکی بعد ازاین با اسلحه پلاستیکی بازی نکرده به کتاب خوانی رو آورد.
به باور آقای حسینی توسعه فرهنگی تنها از راه کتاب خواندن به دست می‌آید و وی تلاش می‌کند با اهدای کتاب برای کودکان، برای رسیدن به این هدف سهم داشته باشد.
صابر حسینی با یک دوچرخه و صندوقچه‌ای در پشت، برای خیلی از کودکان کشور نام آشنایی است. او از سوی اتحادیه اروپا در سال ۲۰۱۶ میلادی لقب «قهرمان افغان» را به خاطر فعالیت‌هایش به دست آورده است و از سوی نهادهای فرهنگی و علمی مطرح نیز تقدیر شده است.
این شورا روز جمعه با حضور هزاران تن از شهروندان و جمعی از سیاستمداران در ولایت پنجشیر افتتاح شد.
سخنرانان این محفل بر همبستگی، پشتیبانی از نیروهای امنیتی، مبارزه با نفاق، تبعیض زبانی و قومی تاکید کردند و خواهان همبستگی همه اقوام شدند.
احمد الله هاشمی نژاد، عضو این شورا گفت که شرایط کنونی ایجاب می کرد که شورایی برای حمایت از مردم و حقوق انان تشکیل شود تا از حقوق مردم دفاع گردد.
آقای هاشمی نژاد از فرد خاصی نام نبرد ولی به صورت تلویحی اشاره کرد که برخی از سیاستمداران با حقوق مردم معامله می کنند و از درد و غم مردمشان بی خبر هستند.
او گفت در نظام های دموکراتیک راه رسیدن به قدرت از کانال مردم است ولی وقتی به قدرت رسید پشت به مردم نکند.
محمد اعلم ایزدیار، عضو مشرانوجرگه در همین حال گفت که امضای توافقنامه سیاسی به معنای گرفتن حق بود و اکنون نیز باید حق گرفته شود.
آقای ایزدیار خطاب به عبدالله عبدالله، رئیس اجرایی حکومت وحدت ملی گفت که باید تلاش کند که حق مردم را بگیرد و در قسمت تطبیق موافقتنامه نیز کوتاهی نکند.
این عضو مشرانوجرگه گفت که برگزاری انتخابات، تشکیل لویه جرگه، تعدیل قانون اساسی، توزیع شناسنامه های الکترونیکی و تغییر نظام ریاستی به ریاستی پارلمانی از دیگر خواسته های ماست که در توافقنامه ذکر شده است.
گفتنی است که قرار بود بعد از دو سال حکومت وحدت ملی توافقنامه سیاسی را اجرایی کند ولی اکنون بعد از دو سال این امر مورد قبول دولت واقع نشده است.
ظهیر سعادت، عضو مجلس نمایندگان نیز در این نشست گفت که اگر حکومت وحدت ملی میخواهد از معظلات کنونی عبور کند، توافقنامه سیاسی را اجرایی کند.
به گفته آقای سعادت، اجرایی شدن توافقنامه سیاسی حکومت وحدت ملی باعث حمایت مردم از دولت می شود.
لازم به ذکر است که اجرایی شدن توافقنامه سیاسی حکومت وحدت ملی بارها از سوی برخی از سیاستمداران و کارشناسان خواسته شده ولی دولت تاکنون در این مورد اقدامی نکرده است.
