برچسب: ولسوالی جاغوری

آیت الله شیخ محمد حکیم صمدی در ولسوالی “جاغوری” ولایت غزنی به دنیا آمد.

او از یک خانواده مرفه با پدری پزشک بود و پدربزرگش از سرداران و خوانین بزرگ افغانستان به شمار می رفت؛ اما با این وجود به تشویق پدر و مادر خود به سمت تحصیل علوم دینی گرایش پیدا کرد، در حالی که پیش از او کسی در خانواده اش علوم دینی را نخوانده بود.

محمدحکیم نوجوان در حوزه ولسوالی جاغوری دروس قوانین الاصول، شرح لمعتین و مطول را فرا گرفت.وی در افغانستان، هم درس می خواند و هم به طلاب درس می داد و آیت الله شیخ آصف محسنی از همکلاسی های او در دوره تحصیل بود.

وی دروس سیوطی، حاشیه، قسمتی از مطول و لمعتین را در نزد آیت الله شیخ قربانعلی وحیدی در افغانستان گذراند.

محمدحکیم صمدی پس از مهاجرت به ایران به مدت 20 سال در درس خارج فقه و اصول آیت الله وحید خراسانی شرکت کرد. استاد فقه وی نیز آیت الله سید محمدرضا گلپایگانی بود و دروس فلسفه را نیز در نزد آیت الله مرتضی مطهری گذراند.

وی قصد حضور در حوزه علمیه نجف را نیز داشت، اما به دلیل سخت گیری برای اقامت در زمان «حسن البکر» نتوانست اقامت زیادی در عراق داشته باشد؛ اما در همان دوره کوتاه با آیت الله سید محمدباقر صدر آشنا شد و مورد توجه آقای صدر قرار گرفت.

آیت الله محمدحکیم صمدی که از کودکی مطالعه را دوست داشت و در زمان حضور در حوزه علمیه قم 9 هزار جلد کتاب را در “موسسه در راه حق”، کتاب شناسی کرد و تالیفاتی نیز او به یادگار مانده است.

وی از بدو تأسیس مجمع جهانی اهل‌بیت علیهم‌السلام در کنار شخصیت هایی مانند حضرات آیات امینی، تسخیری، حکیم، آصفی و… عضو شورای عالی این سازمان بود.

آیت الله صمدی سپس به دعوت شیعیان آلمان به این کشور رفت و پس از چندی به نروژ مهاجرت کرد.

آیت الله حکیم صمدی در اروپا نیز به تدریس علوم دینی – همچون اصول فقه، شرح لمعه و مکاسب – پرداخت و از مهم ترین شاگردان وی شیخ «محمد جلول» از فعالان مرکز توحید اسلامی نروژ بود که 10 سال در نزد او تحصیل کرد.

از مهم ترین اقدامات آیت الله حکیم صمدی در نروژ تدوین تقویم مربوط به اوقات شرعی در شهر اسلو پایتخت نروژ بود که تدوین آن چهار سال به طول انجامید.

وی بر وحدت بین مراکز شیعی در نروژ تاکید داشت و مهم ترین مساله را در زمان کنونی وحدت اسلامی می دانست.

آیت الله محمد حکیم صمدی پس از سالها ترویج معارف اهل بیت(ع) در کشورهای مختلف جهان، در نروژ چشم از جهان فرو بست.

تظاهرکنندگان دولت را متهم به بی تفاوتی به مردم این ولسوالی می کنند و می گویند که دولت برای تامین امنیت راه های این ولسوالی و باشندگان آن کوتاهی می کنند.

ذاکر حسین ناصری از تظاهرکنندگان امروز شنبه 1 میزان می گوید که بارها گروه های تروریستی به مردم این ولسوالی حمله و ده ها تن را شهید و مجروح کردند اما دولت هموار بی تفاوت است.

لازم به ذکر است که شورشیان گروه طالبان شب گذشته بر چندین پوسته امنیتی پولیس محلی حمله کردند که 5 را کشتند و 9 تن دیگر زخمی شده اند.

افرادی که در این پوسته ایفای وظیفه می کردند، باشندگان ولسوالی جاغوری بودند.

 

این رویداد حوالی ساعت ۱:۰۰ شب گذشته (جمعه 31 سنبله) زمانی رخ داد که شورشیان وابسته به گروه طالبان بر سه پوسته پولیس محلی در ساحه موسوم به دشت قره باغ در مربوطات ولسوالی قره‌باغ حمله کردند.

در نتیجه درگیری میان دو طرف ۵ پولیس محلی کشته و ۹ تن دیگر زخمی شده اند.

این سربازان پولیس محلی باشندگان اصلی ولسوالی جاغوری هستند و برای تامین امنیت راه مواصلاتی مسافران و باشندگان جاغوری در ساحه دشت قره باغ مستقر شده بودند.

اکنون اجساد قربانیان این رویداد به مرکز ولسوالی جاغوری انتقال داده شده و باشندگان محل نسبت به کم توجهی مقامات امنیتی و محلی اعتراض کردند.

در چند ماه گذشته که این دومین حمله طالبان بر پوسته های مستقر پولیس محلی در این ساحه ولسوالی قره باغ می باشد.

ولسوالی قره باغ یکی از ولسوالی های ناامن در ولایت غزنی می باشد که روزانه صدها مسافر از ولسوالی های جاغوری، قره باغ و اجرستان از طریق این ولسوالی به غزنی رفت و آمد می کنند.

باشندگان ولسوالی جاغوری امروز پنجشنبه در یک گردهمایی در کابل اما گفتند که به سران حکومتی اجازه نمی دهند که بدون اجازه باشندگان مناطق، این ولسوالی ها را به چندین ولسوالی جدید تقسیم کند.

سرور دانش و محمد محقق حدود یک ماه پیش، با ارایه یک طرح امنیتی به منظور بهبود وضعیت امنیتی در مناطق مرکزی، خواستار تقسیم برخی از ولسوالی‌های کلان به چند واحد اداری مستقل دیگر شده بودند.

این طرح که در ماه قوس توسط این دو مقام دولتی به شورای امنیت ملی افغانستان ارایه شده است، در آن آمده است که برای بهبود وضعیت امنیتی و رفع تهدیدهای احتمالی در مناطق هزاره‌جات در گسترش فعالیت‌های گروه تروریستی داعش، باید برخی از ولسوالی‌های این مناطق تقسیم شوند.

در طرح آقایان دانش و محقق آمده بود که تعدیل واحدهای اداری و توظیف کندک‌های جدید امنیتی در مسیر راه‌های مواصلاتی مناطق مرکزی، کمک می‌کند تا وضعیت در این مناطق بهبود یابد.

تاسیس سه ولایت جدید با مرکزیت ولسوالی‌های جاغوری، بهسود و لعل و سرجنگل نیز شامل طرح معاونین دوم ریاست جمهوری و ریاست اجراییه بود.

این دو مقام می‌گویند که ولسوالی لعل و سرجنگل ولایت غور به دو ولسوالی، ورس بامیان به سه ولسوالی، بهسود ولایت میدان وردک به سه ولسوالی، ناهور به دو ولسوالی، جاغوری به سه ولسوالی، مالستان به سه ولسوالی، میرامور ولایت دایکندی به دو ولسوالی تقسیم شوند.

اما، شماری از باشندگان ولسوالی جاغوری در یک گردهمایی در کابل، طرح تجزیه شدن ولسوالی جاغوری به چند ولسوالی دیگر را رد کردند و گفتند که این ولسوالی باید به ولایت ارتقا یابد.

در قطع‌نامه‌ای که از سوی باشندگان جاغوری منتشر شده آمده است: «ما مردم جاغوری با انسجام و اتحاد، با احترام به حقوق انسانی و امتیازات برابر و داشتن حق اساسی توسعه و دسترسی به خدمات عمومی دولتی که مبنایی برای عدالت اجتماعی است، با درک بی‌عدالتی‌ها و نابسامانی‌های گذشته، با حمایت از حققو و امتیازات اقشار مختلف جامعه،‌ با حمایت و پشتبانی از برادری و برابری در افغانستان، طرح پیشنهادی معاونیت دوم ریاست جمهوری و ریاست اجراییه مبنی‌بر تقسیم ولسوالی جاغوری به سه ولسوالی را رد می‌نماییم.»

همچنین باشندگان ولسوالی جاغوری در قطع‌نامه خود نیز از ولایت شدن این ولسوالی به عنوان یک «حق اساسی» شان یاد کرده و به سرور دانش و محمد محقق معاونین دوم ریاست جمهوری و ریاست اجراییه افغانستان هشدار داده می‌گویند: «ما مردم شریف جاغوری یک بار دیگر با صراحت اعلام می‌نماییم که ولایت شدن جاغوری مطالبه قانونی و تاریخی مردم ماست. هیچ‌کس، هیچ فرد، هیچ جمعی بدون رای و نظر آحاد مردم جاغوری نمی‌تواند که د رباره انقسام، تجزیه و تقسیم بندی آن تصمیم بگیرند.»

باشندگان این ولسوالی مدعی اند که طرح ولایت شدن آن در زمان حکومت داکتر نجیب الله ریخته شده بود اما تاکنون مورد اجرا قرار نگرفته است.

باشندگان جاغوری در زمان جنگ‌های داخلی، وقتی که هیچ‌گونه نظام و حاکمیت کلی در افغانستان وجود نداشت، از این ولسوالی به نام ولایت “غزنی باختری” یاد می‌کردند.