با افزایش جرایم جنایی هم‌چون قتل، دزدی، اختطاف و راهزنی در شهر کابل، شهروندان به ویژه آنانی که به تنهایی در تاکسی‌ها و موترهای «لینی» هنگام شب رفتوآمد می‌کنند، در نوعی ترس و دلهره به سر می‌برند.
در چنین وضعیت ترسناکی شهروندان کابل به جز در شرایط خاص که مجبور به بیرون آمدن از منازل خود می‌شوند ترجیح می‌دهند در شهر گشت و گذار نکنند. این امر بر کار و کاسبی رانندگان تاکسی نیز تأثیر مفنی گذاشته‌است.
بروز ده‌ها مورد دزدی، قتل و اختطاف در پایتخت سبب شده شهروندانی که با تاکسی‌های دربست به این سو و آن سو می‌روند نیز از راننده‌ها احساس ترس کنند.
طرف دیگر که راننده‌ی تکسی است، با خوف از مسافران به علت احساس خطر از دست دادن جان و مالش نمی‌تواند این مسافران را با خاطر جمع انتقال بدهند و اگر حاضر به انتقال مسافر هم می‌شود، تا رسیدن مسافر به مقصد، راننده را اضطراب و ترس فرا می‌گیرد.
برخی از مسافران که به‌‌گونه‌ی فردی و یا گروهی به گوشه‌‌های دورتر از ساحات مرکزی شهر و ساحاتی که کوچه‌ها و پس‌کوچه‌هایش تاریک و خامه‌اند و تقاضای تاکسی گرفتن دارند با جواب رد رانندگان تاکسی در شب روبه‌رو می‌شوند و رانندگان از رفتن به هم‌چون مناطقی به بهانه‌هایی ابا می‌ورزند.
میرویس (نام مستعار)، راننده‌ی تکسی، که از ۱۳ سال به این‌سو در کابل تاکسی‌رانی می‌کند از حکایت‌های سرقت میان مسافران و تکسی‌ران‌ها می‌گوید: «من در داخل شهر از طرف شب تاکسی رانی می‌کنم عده‌ی زیادی از مشتریانم را می‌شناسم و از رفتن به ساحات دور از شهر با افرادی مشکوک در شب می‌ترسم نمی‌توانم به سادگی روی مسافر اعتبار کنم به خاطر مجبوریت با تاکسی‌ام از خانه بیرون می‌شوم اما با مسوولیتی که در قبال خانواده‌ام دارم احتیاط بیش‌تر می‌کنم چون یگانه درآمدم از همین تاکسی‌ام است که از این طریق زندگی خودم و خانواده‌ام را تامین می‌کنم.»
«در جاده‌ی میدان هوایی کابل قضایایی وجود دارد مثلاً تاکسی‌ران‌هایی بوده‌اند که در عین رفتار با مسافرش به بهانه‌ای موترش را خاموش می‌کرد و از مسافر می‌خواست که کمکش کند و موتر را تیله کند تا روشن شود، زمانی که مسافر از موتر پایین می‌شود اجناسش در موتر باقی می‌ماند و موتر روشن می‌شد و تاکسی‌ران با سرعت زیاد حرکت می‌کرد و مسافر در سرک با جیغ و فریاد اگر بخواهد کاری بکند چیزی از دستش نمی‌آید، چون آنانی که این گونه کارها را می‌کنند بیش‌تر راه‌های فرار را در نظر گرفته‌اند.»
احمد تمیم تاکسی رانی که در شهر نو از طرف شب تاکسی‌رانی می‌کند می‌گوید کار در شب برایش دشوار است. در روز به دلیل ازدحام بیش از حد در شهر نمی‌تواند کار کند. تمیم از مسافران مشکوک در هراس است. او می‌گوید که زمانی گروهی از مسافران از تاکسی‌رانی خواسته بودند که آنان را از مقابل شفاخانه ایمرجنسی به سرک ششم قلعه فتح‌الله انتقال بدهد، با جور آمد دو طرف، راننده حرکت می‌کند، زمانی که داخل کوچه می‌رسند مسافران با تفنگ تاکسی‌ران را تهدید می‌کنند تا تمام پول‌هایش را به آنان تسلیم کند. سرانجام پول را می‌گیرند و دروازه موترش را با لگد می‌زنند و می‌گویند که هرچه زودتر این ساحه را ترک کند.
احمد تمیم می‌گوید که در مسلک تاکسی‌رانی در کابل سابقه‌ی بیشتری دارد. کابل‌نشینان و تاکسی‌ران‌های اصیل این کار را یک مسلک پاک می‌دانند و زنان و مردان با خاطر جمع نسبت به موترهای شخصی در تکسی‌ها رفتوآمد می‌کنند. او گفت مسوولان باید جداً جلو دزدی‌ها و این گونه قضیه‌های وحشت‌ناک را بگیرند، تا شهروندان به گونه‌ی راحت بتوانند در هر زمان و هر گوشه‌ای از شهر بدون کدام نگرانی سفر کنند.
نذیر مجددی یکی از شهروندان کابل و رییس یکی از شرکت‌های سیاحتی در شهر نو است. نذیر که تا ناوقت‌‌های شب مصروف کار در دفترش هست، به خانه‌اش به دلیل نا‌امنی و تهدیدات با هر تکسی و هر موتر لینی نمی‌تواند برود. آقای مجددی همیشه با یک تکسی آشنا رفتوآمد می‌کند و از رفتن با تکسی‌های گونه‌گون احساس خطر می‌کند.
فردوس فرامرز سخنگوی پولیس کابل با تایید این مشکلات، می‌گوید: «پولیس کابل چندین گروه از دزدان را که در قضایای یادشده دست داشتند به کمک اطلاع شهروندان بازداشت کرده است و شبکه‌هایی که در حال فعالیت‌های جرمی در شهر هستند تحت تعقیب جدی قرار دارند و به زودی این گروه‌ها بازداشت خواهند شد، پولیس کابل با ایجاد مکان‌های بازرسی و گزمه‌های سیار به صورت پیاده، موترسایکل و موتر وسایط شخصی و تکسی‌ها را در ساحات مختلف شهر از طرف شب‌وروز به گونه‌ی جدی بررسی می‌کند.»
با این حال محمدمسعود انداربی، سرپرست وزارت امور داخله کشور، روز یک‌شنبه در ورکشاپ تحلیل جرایم جنایی گفت که وزارت امور داخله بعد از تدویر جلسات متعدد و ارزیابی کارکردها و عمیلات‌های مختلف راه‌کار و طریق کاری‌اش را در راستای وقایه و تعقیب یک جرم و مبارزه جدی با تروریسم، جرم و جرایم کاملاً تغییر داده است.
آقای اندرابی اضافه کرد مجرمان و شبکه‌هایی که به شکل انفرادی در چهره‌های مختلف و نام‌های عجیب ظاهر می‌شوند، در اصل با ارتباطات شبکه‌ای و مالی هم‌دست، در دست‌یابی اهداف مشترک و یک‌سان فعالیت می‌کنند. به گفته‌ی آقای اندرابی، وزارت امور داخله با شیوه‌ی جدید کاری با وصل افراد در گروه‌های مختلف سازمان‌یافته، مجرمین را شناسایی می‌کند و با ایجاد تیم‌های کاری مشخص، نه تنها فعالیت‌های جرمی مهار می‌شود، بل‌که پولیس در امر تعقیب، کشف و بازداشت اعضای این شبکه‌ها دست به کار می‌شود.
سرپرست وزارت امور داخله تصریح کرد که با تطبیق این راه‌کار جدید که در مرحله نخست تمرکز بیش‌تر در کابل داشتیم، پولیس ملی توانست ۲۱ تن از اعضای این شبکه‌ها را بازداشت و به پنجه قانون بسپارند.
این در حالی است که گراف جرایم جنایی در کابل، اخیراً بلند رفته و نگرانی‌های مردم را بیش‌تر ساخته است. افزون بر این، افزایش جرایم جنایی در سطح شهر، شماری از شهروندان را قربانی نیز گرفته است.
سیدمرید مودودی
