در دیدار داکتر عبدالله عبدالله، رئیس شورای عالی مصالحه ملی پیشین، با حامد کرزی رئیس جمهور اسبق، تحولات سیاسی اخیر کشور مورد بررسی قرار گرفت.
وضعیت اقتصادی و برقراری صلح و ثبات دائمی در افغانستان از دیگر موضوعاتی بود که در دیدار عبدالله با حامد کرزی و هیات همراهش مورد بحث قرار گرفت.
باید گفت عبدالله عبدالله و حامد کرزی از جمله چهره های سیاسی سرشناس افغانستان است که پس از تسلط کامل طالبان بر افغانستان کشور را ترک نکردند و در کابل ماندند.
در روزهای اول تسلط طالبان بر افغانستان، کرزی و عبدالله دیدارهایی مشورتی با برخی مقامات طالبان داشتند.
در ادامه اما شنیده شد که امارت اسلامی به عبدالله عبدالله و کرزی اجازه سفرهای خارج از افغانستان را نداده و این دو چهره مطرح سیاسی در وضعیتی شبیه به زندان خانگی به سر می برند.
خبرنگار رها به سراغ این همشهری کهنسال هراتی رفته و از زندگی اش می پرسد؛ او می گوید که 25 سال است که همین شغل کفاشی/تعمیر بوت را در شهر هرات انجام می دهد و از این راه مایحتاج زندگی اش را تامین کرده است.
آقای قتالی می گوید پیش از این که کفاش شود نانوا بوده؛ اما شرایط حاکم در آن زمان او را مجبور کرد تا کشور را ترک کند و در دیار غربت مهاجر شود.
از هرات به شهر مشهد در کشور جمهوری اسلامی ایران که اتفاقا فاصله زیادی با هرات ندارد می رود و در آنجا کار کفاشی را یاد می گیرد.
اما ظاهرا ماندن در جمهوری اسلامی ایران نیز برایش زیاد سازگار نیست و پس از چندی دوباره پس به کشور باز می گردد.
سیداحمد قتالی می گوید 6 فرزند دارد و دو فرزند ارشد او که بدلیل مشکلات فراوانی مالی از تحصیل باز مانده اند با نظافت و کار کردن در یکی از حمام های شهر هرات در تامین مخارج خانه به او کمک می کنند.
اما با این وجود شرایط زندگی و تامین مخارج همچنان بر او سنگینی می کند.
آقا صاحب (لفظی که در افغانستان سیدها را خطاب می کنند) قتالی که در منطقه «بایمرغان» شهر هرات بساط تعمیر کفاشی خود را می چیند می گوید پیش از سقوط دولت روزانه بین 250 الی 400 افغانی کار می کرده است.
اما حالا که حکومت سقوط کرده است به ندرت می تواند روزانه 100 الی 150 افغانی کار کند، در حالیکه تنها ماهانه باید 1500 افغانی بابت جایی که در آن بساط خود را می چیند به شهرداری پرداخت کند.
این در حالیست که کرایه ماهانه خانه اش نیز 8 هزار افغانی است و دو فرزند ارشد او نیز که کار می کنند هر کدام تنها روزانه 200 الی 300 افغانی در آمدشان است.
به گفته ی وی، از طرفی هیچ کاری برای درآمدزایی نیست و از طرفی قیمت های مواد غذایی و مصرفی به شدت بالا رفته است به حدی که شرایط و زندگی برای قشر ضعیف جامعه بی اندازه دشوار شده است.
او می گوید که اگر مسئولین هر چه سریع تر کاری در این خصوص انجام ندهند یا جوانان، کشور را ترک می کنند و یا زمینه ناامنی و دزدی ها در کشور زیاد می گردد.
از زمان روی کار آمدن امارت اسلامی طالبان بازار خرید و فروش موتر در هرات با افت قابل ملاحظه ای روبرو شده است.
تعدادی از موتر فروشان بنگاه پل پشتون هرات به خبرنگار خبرگزاری رها گفتند وضعیت امنیتی در مقایسه با گذشته بهبود یافته اما اوضاع اقتصادی شهروندان هرات خراب تر شده است.
نعمت الله صداقت صاحب یک موتر فروشی در پل پشتون می گوید بیشتر موترهایی که در بنگاه های این منطقه از هرات خرید و فروش می شوند دست راست(پاکستانی) می باشند.
وی در عین حال تاکید می کند موترهای دارای اسناد قانونی کمتر از سوی بنگاه داران و مشتریان خریداری می شود.
فرهاد رحیمی یکی دیگر از شهروندان هرات نیز می گوید شهروندان هرات به دلیل فقر و مشکلات اقتصادی به فروش موترهای خود روی آورده اند.
به گفته وی، در حال حاضر قیمت مواد سوختی نسبت به گذشته افزایش یافته است.
به گفته وی قیمت یک لیتر تیل در بازار امروز هرات به هفتاد افغانی رسیده در حالیکه قبل از حکومت طالبان قیمت هر لیتر تیل تنها سی و پنج افغانی بود.
این در حالی ست که مقامات ولایتی حکومت طالبان همواره از بهبود اوضاع اقتصادی شهروندان سخن گفته اند. شهروندان اما با فروش وسایل خانه خود افغانستان را ترک می کنند.
