برچسب: هند

منابع پاکستانی گفته‌اند مجسمه موسس پاکستان در اثر انفجار بمب تخریب شده است.

شبه‌نظامیان مربوط به ارتش آزادیخواه بلوچستان در پاکستان مجسمه‌ای از محمدعلی جناح، موسس پاکستان را که در امتداد بندر «گوادر» در این ایالت ساخته شده بود، منفجر کردند.

محمدعلی جناح در ۲۵ دسامبر ۱۸۷۶ در کراچی زاده شد. پدرش تاجر بود و خواهرش فاطمه یکی از مبارزان دوران استقلال پاکستان و هندوستان بود.

نخست وزیر هند در هفتادو ششمین نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد در نیویورک گفت هیچ‌کس نباید از وضعیت افغانستان سوء استفاده کند.

نارندرا مودی، صدراعظم هند در اجلاس عمومی سازمان ملل گفت، باید مطمئن شوند که افغانستان بار دیگر به لانه‌ تروریستان مبدل نمی‌شود.

مودی تاکید کرد هیچ کشوری نباید از وضعیت کنونی افغانستان به‌عنوان ابزاری به نفع خودش استفاده کند.

صدراعظم هند افزود: «کشورهای دارای تفکر واپس‌گرایانه که از تروریسم به‌عنوان یک ابزار سیاسی استفاده می‌کنند باید درک کنند که تروریسم تهدیدی جدی برای خود آنها است. ما باید اطمینان حاصل کنیم افغانستان برای گسترش تروریسم یا انجام حملات تروریستی استفاده نمی شود.»

توجه نماید قبل از ورود امریکا به افعانستان ، کشور صحنه درگیری میان قدرت های منطقه ای بود؛ ایران، روسیه هند و ازبکستان از اتحاد شمال درمقابل طالبان که مورد حمایت کشورهای خلیج فارس، عربستان و پاکستان بود حمایت می‌کرد.

ورود امریکا درافغانستان برای شکست القاعده و تروریسم  بود اما  با ایجاد پایگاه‌های نظامی، تحلیل ها چنین بود که امریکا برای مهار  رقیبان منطقه ای خود مثل چین، روسیه و ایران در افغانستان ماندنی خواهد بود .

استراتژی قدرت های منطقه ای به خصوص چین و ایران زمین‌گیر کردن امریکا‌ بود اما باهدف ویتنامیزه کردن افعانستان برای امریکا، ناچار در یک پیمان ضمنی باطالبان قرار گرفت.

با خروج امریکا زمینه تقابل کشورهای منطقه ای  علیه منافع همدیگر بیشتر شده است .ببینید! زمانی منافع ایران در سوریه برآورده می شود که بشار اسد متحد قدیمی ایران در قدرت باشد نه کسی دیگر. اما فعلا درافغانستان هیچ متحد ایران، هند و روسیه در قدرت نیست. فکر نکنم آنها آرام بنشیند.   

پروژه قرن اقتصادی چین(جاده ابریشم)  و ائتلاف اقتصادی منطقه (ترکیه ،پاکستان ، ایران وچین ) هیچ وقت برای امریکا، هند، تایلند و جاپان قابل تحمل نیست به همین لحاظ خروج امریکا از منطقه و پیش بینی صف بندی های جدید شبیه دهه نود این پروژه منطقه ای را با مشکل رو برو خواهد کرد و ان دقیقا  سناریویی ست که امریکا سالهاست تلاش می‌کند.

حرف آخر، ایران هیچگونه نیروی بازدارنده و نفوذ معتمد در حاکمیت فعلی طالبان ندارد. اما طالبان ممکن است هرنوع تعامل با حمایت  امریکا و سعودی علیه ایران انجام دهد.  برای نمونه،  ایران دیگر توان موشکی اش بالای منافع آمریکا در عربستان توسط حوثی های یمنی را از دست خواهد داد، چون در آن صورت  جوابش را از افعانستان خواهد گرفت، زیرا امریکا وعربستان  اهرم فشار از نظر مالی، سیاسی  وبین المللی بیشتری علیه طالبان دارد.

شبیر بهار

اس جایشانکار؛ وزیر امور خارجه هند می‌گوید، طالبان باید تعهدات خود را اجرایی کرده و اجازه ندهد از خاک افغانستان برای اهداف تروریستی استفاده شود.

او این مطلب را روز چهارشنبه (به وقت محلی) در سخنان خود در نشست کشورهای گروه ۲۰ در نیویورک بیان کرد.

او تاکید کرد طالبان اجازه ندهد افغانستان به پایگاه تروریزم تبدیل شود.

طالبان در توافقی که با امریکا امضا کرده، به این کشور تعهده داده از افغانستان علیه هیچ کشوری استفاده نشود.

با این هم مقام‌های امریکایی و برخی کشورها نگرانی احیای القاعده و قدرت‌گیری داعش در افغانستان هستند.

وزیر خارجه هند در ادامه نشست گروه ۲۰ ضمن درخواست از جامعه جهانی برای کمک بشر دوستانه به افغانستان گفت جهان انتظار دارد در افغانستان دولتی تشکیل شود که فراگیر و نماینده همه اقشار جامعه افغانستان باشد.

وی افزود جامعه جهانی باید برای ارائه کمک‌های انسان دوستانه به افغانستان با یکدیگر متحد شود.

نشست وزیران خارجه کشورهای عضو سازمان همکاری‌های منطقه‌ای جنوب آسیا (SAARC) که قرار بود تا سه روز دیگر در شهر نیویورک برگزار شود، به دلیل اصرار پاکستان برای اشتراک طالبان در این نشست، لغو شد.

روزنامه «ایندیا تودی» گزارش داد این نشست پس از آن لغو شده که اکثر کشورهای عضو این سازمان درخواست پاکستان مبنی بر حضور طالبان به نمایندگی از افغانستان در این نشست را نپذیرفتند.

بر بنیاد این گزارش، پاکستان اصرار دارد به حکومت طالبان اجازه داده‌شود تا نماینده خود را در نشست امسال این سازمان بفرستد و از افغانستان نمایندگی کند.

این نشست قرار بود در تاریخ ۲۵ سپتامبر در حاشیه اجلاس مجمع عمومی سازمان ملل در نیویورک برگزار شود. وزارت خارجه نیپال اکنون اعلام کرده برگزاری این نشست به دلیل عدم توافق همه کشورهای عضو با درخواست پاکستان لغو شده‌است.

منابع به روزنامه ایندیا تودی گفته‌اند اکثر کشورهای عضو این سازمان درخواست پاکستان برای اشتراک طالبان در این نشست را نپذیرفتند. به گفته این منابع، پاکستان همچنین اصرار داشت در این نشست هیچ نماینده‌ای، به هیچ وجه از دولت اشرف‌غنی حضور نداشته‌باشد.

سارک یک سازمان سیاسی و اقتصادی متشکل از هشت کشور جنوب آسیا است. افغانستان در سال ۲۰۰۷ و در چهاردهمین نشست سالانه این سازمان عضویت این سازمان را به دست آورد.

هدف از تشکیل این اتحادیه، افزایش همکاری‌های متقابل میان کشورهای عضو می‌باشد. مقر دایمی سارک، در کاتماندو پایتخت کشور نیپال است.

حسین امیرعبداللهیان، وزیر امور خارجه ایران و سراج الدین مهرالدین، وزیر خارجه تاجیکستان بر لزوم تشکیل دولتی فراگیر در افغانستان تاکید کردند.

به نقل از رسانه‌های خارجی، وزرای امور خارجه ایران و تاجیکستان در حاشیه نشست شانگهای در شهر دوشنبه پایتخت تاجیکستان، بر لزوم تشکیل دولت فراگیر در افغانستان تاکید کردند.

منبع افزوده است، وزیر امور خارجه ایران با اشاره به وضعیت افغانستان، «تشکیل دولت کاملا فراگیر با حضور نمایندگان کلیه اقوام از جمله تاجیک، پشتون، هزاره و سایرین را تنها راه بازگشت ثبات، آرامش و توسعه به این کشور دانست.»

وزیر امور خارجه تاجیکستان نیز بر لزوم تشکیل دولتی فراگیر در کشور تاکید کرده و آن را عامل ثبات افغانستان خواند.

 بعد از تسلط کامل طالبان بر افغانستان، رژیم حاکم بر این کشور با مردم و البته همسایگان چگونه رفتار خواهد کرد؟

نشریه فارن‌پالیسی با اشاره به آینده نگران‌کننده‌ای که پس از خروج آمریکا در انتظار افغانستان بحران‌زده است، روند آینده این کشور را مرهون و مدیون عواملی می‌داند که در نهایت برآیندشان تعیین‌کننده نوع و شیوه حکمرانی طالبان و روابط این رژیم با همسایگان و البته مجامع بین‌المللی خواهد بود.

در حقیقت از نگاه مایکل کوگلمن، نویسنده فارن‌پالیسی؛ عواملی که مسیر افغانستان را در هفته‌های آینده رقم خواهند زد، در چند سرفصل کلی و در قالب چند پرسش کوتاه قابل پیش‌بینی و گمانه‌زنی هستند.

ویژگی‌های دولت طالبان

معرفی ترکیب دولت طالبان اولین نشانه‌ای بود که تا حد زیادی چگونگی حکمرانی طالبان و مراوده این رژیم با دنیا را نشان داد. دولتی کاملا انحصاری، بدون زنان و افراد غیر طالبان، بدون کسانی که کمترین ارتباطی با دولت قبل داشته‌اند، و البته همان‌طور که لین اودونل در فارن‌پالیسی پیش‌بینی کرده بود: با یک شورای رهبری افراط‌گرا که شاید قدرتمندترینشان خلیل حقانی از شبکه حقانی باشد که تاکنون در اغلب حملات پرتلفاتی که طالبان در افغانستان داشته، نقش داشته است. این‌ها هیچ‌کدام نشانی امیدوارکننده با خود ندارد. به خصوص اگر آن را در کنار برخوردهای اولیه طالبان با زنان و خبرنگاران و البته اهالی پنجشیر قرار دهیم. نشانه‌هایی به شدت نگران‌کننده که کشورها و دولت‌های دیگر را از همین ابتدا متوجه عمق خطراتی که ممکن است طالبان برای دنیا داشته باشد، کرده؛ و آن‌ها را دچار تردید کرده- که آیا باید این رژیم را به رسمیت بشناسند یا نه!

کمک‌های جامعه بین‌الملل به افغانستان

یکی از احتمالات رو به قطعیت افغانستان در آینده نزدیک مواجهه این کشور با بحران اقتصادی است. به هر حال تحریم‌های اقتصادی غرب علیه طالبان چیزی جز بحران را ایجاب نمی‌کند. به خصوص که طالبان برای مقابله با چنین بحران‌هایی از نظر سیاسی به شدت بی‌تجربه است و همین هم ممکن است این بحران را به بحران‌هایی دیگر پیوند زده و مثلا طالبان را به تلاش برای تثبیت قدرت خود و البته مقاومت لجبازانه و خشونت‌آمیز در مقابل دنیا وادارد. همان‌طور که مقاومت لجبازانه و خشونت‌آمیز مردم در مقابل طالبان هم قابل پیش‌بینی است- که این هم می‌تواند به ناآرامی و درگیری و در ادامه هم افزایش پناهجویان منجر شود. احتمالاتی که لزوم کمک‌های مالی بین‌المللی را یادآوری می‌کند- که البته در این زمینه تاکنون شاهد نشانه‌های خوبی بوده‌ایم. از جمله مجوز وزارت خزانه‌داری آمریکا برای ارسال کمک‌های بشردوستانه به افغانستان- که الحق طالبان نیز تاکنون مانعی در مقابل تحویل این کمک‌ها به گروه‌های امدادی به وجود نیاورده است.

ظرفیت ضدتروریسم واشنگتن

افغانستان تحت حاکمیت طالبان قطعا با بحران‌های تروریستی نیز مواجه خواهد شد. به هر حال آمریکا بعد از خروج از افغانستان، برای این که احساس غبن یا شکست نکند، تهدیدات تروریستی را رصد خواهد کرد و در صورت لزوم با حملات هوایی از طریق امکانات و پایگاه‌های نظامی موجود در خاورمیانه دست به اقدام خواهد زد. به ویژه اگر آن تهدیدات تروریستی علیه واشنگتن باشند- که در این زمینه به طور مشخص می‌توان به القاعده و داعش اشاره کرد. گروه‌هایی که با پیروزی طالبان تقویت هم شده‌اند، و بنابراین احتمالا با الهام گرفتن از این گروه حملات تروریستی خود را افزایش خواهند داد. موضوعی که درگیری‌ها و بحران‌ها و تنش‌های افغانستان را بیشتر خواهد کرد. هم از این نظر که حملات ضدتروریستی خطرات جدی به همراه دارند و مثلا ممکن است به کشته شدن غیرنظامیان منجر شوند- که خطر اعتراض مردمی و ناآرامی‌های اجتماعی را به همراه دارد. و هم از این نظر که اگر مثلا القاعده یا داعش خراسان هدف قرار گیرند، احتمال بروز درگیری و تنش بین این گروه‌ها با طالبان بالا می‌رود- که این نیز به نوبه خود به معنای تنش‌های بیشتر در افغانستان خواهد بود.

سرنوشت مقاومت پنجشیر

سرنوشت مقاومت پنجشیر دیگر عاملی است که بی‌تردید نقش مهمی در آینده افغانستان خواهد داشت. تنها ولایت افغانستان که در مقابل طالبان مقاومت کرده و روزهای دشواری برای این گروه خشن به وجود آورده است.
حالا در چنین شرایطی فرجام مقاومت یاران احمد مسعود فاکتور مهمی در شکل‌گیری آینده افغانستان قلمداد می‌شود. حتی با این که بدون حمایت جدی خارجی نیروهای چند هزار نفری مقاومت شانس زیادی برای پیروزی در نبرد با طالبان ندارند و عملا طالبان دست بالا را در نبرد پنجشیر دارد.

در دیگر سو اما اگر احمد مسعود و یارانش موفق به مقاومت و پیروزی در این نبرد و اجبار طالبان به مذاکره شوند، می‌توان خودمختاری نسبی ایالت پنجشیر را انتظار داشت. نتیجه‌ای که اگر چه به ظاهر به نفع مقاومت به نظر می‌رسد، اما عملا به نفع طالبان هم هست و به نوعی می‌تواند حسن نیت این گروه را به جامعه بین‌الملل نشان دهد.

ارتباط با هند

اگر چه دنیا طالبان را به عنوان دست‌پروردگان پاکستان می‌شناسد و همین هم به خودی خود می‌تواند نشان‌دهنده نوع رابطه این گروه با هند باشد؛ اما نکته این است که هم طالبان و هم هند تاکنون ظاهر را حفظ کرده‌اند و دست‌کم در این چند ماهی که دوباره نام طالبان بر سر زبان‌ها افتاده، در رسانه‌ها روابطی محترمانه با هم داشته‌اند. تا جایی که شاهد تماس و دیدار دیپاک میتال، سفیر هند در قطر با شیرمحمدعباس استانکزی، رئیس دفتر سیاسی طالبان در دوحه نیز بوده‌ایم. این در حالی است که انتظار می‌رفت دهلی نو به دلیل ارتباط طالبان با پاکستان از آن فاصله بگیرد- و اتفاقا بیست سال پیش هم این اتفاق افتاده بود.

در دوره جدید قدرت گرفتن طالبان اما دهلی نو در برخورد با این گروه محتاطانه عمل کرده- که این امر نشان‌دهنده تغییر سیاست هند در این زمینه بوده است. این تغییر را البته در مورد طالبان هم شاهد بوده‌ایم و به عنوان مثال ذبیح‌الله مجاهد، سخنگوی طالبان به صراحت گفته که دولت طالبان تهدیدی برای دهلی نو نخواهد بود. ادعایی که حتی اگر به نیت کسب مشروعیت بین‌المللی هم باشد، باز هم می‌تواند نگرانی‌های بسیاری را کاهش دهد. از جمله نگرانی هندی‌ها در زمینه ایمنی اتباع هند که تلاش دارند از افغانستان خارج شوند و البته هراس و نگرانی‌های دنیا درباره پناهگاه‌های تروریسم در افغانستان- که بی‌تردید تنش‌های طالبان با جهان بیشتر در این زمینه رخ خواهد داد.

نویسنده بلومبرگ در نوشتاری معتقد است: امیدهای آمریکا با تشکیل دولت موقت افغانستان برباد رفت. اما چین، ایران و هند هم خواب راحتی نخواهند داشت.

«بابی گُش» در بلومبرگ نوشت: یک هفته قبل، مردم مضطرب افغانستان و مقامات ساده‌لوح دولت بایدن تلاش می‌کردند خود را با خبر احتمال تشکیل دولت تازه طالبان به ریاست ملا عبدالغنی برادر آرام کنند. به نظر می‌رسید که این انتخاب، آخرین گزینه در میان بدترین گزینه‌ها بود. برادر به عنوان بازوی سیاسی طالبان نماینده اصلی این گروه در مذاکرات صلح قطر بود و چنین تصور می‌شد که در مقایسه با اغلب فرماندهان نظامی دیدگاه‌های میانه‌روتری داشته باشد. او در مصاحبه‌هایش قول تشکیل یک دولت فراگیر را داده بود.
اما همانطور که پیداست، برادر شاید خوش شانس بوده که اصلا در دولت موقت افغانستان گنجانده شده است. تندروهای جناح نظامی طالبان مناصب کلیدی دولت موقت را اشغال کرده‌‌اند. برادر در رده سوم این سلسله مراتب قرار دارد و به عنوان یکی از دو معاون نخست وزیر دولت طالبان منصوب شده است.
تنزل جایگاه برادر امیدهای مردم اففانستان برای برخورداری از یک دولت مهربان‌تر و دلسوزتر در دوره دوم حکومت طالبان را برباد داد. دولت موقت طالبان نه تنها فراگیر نیست، بلکه کابینه کاملا مردانه و اعضای آن عمدتا از قوم پشتون‌ها هستند و اقلیت شیعه هیچ نماینده‌ای در آن ندارد. از این رو، تحقق سایر وعده‌های طالبان، از جمله وعده‌هایشان درباره آزادی زنان و شکیبایی و رأفت دینی، ناممکن به نظر می‌رسد.
هشدار جدی‌تر برای تمام جهان این است که دولت تازه در کابل از مردانی تشکیل شده است که القاعده و دولت اسلامی از آنها به گرمی استقبال خواهند کرد. ترکیب این دولت نشان می‌دهد که جو بایدن در قمارش مبنی بر اینکه طالبان برای همکاری با واشنگتن در مبارزه با تروریسم جهادی انگیزه‌های مشترک دارد، یک بازنده است. دولت بایدن باید باور کند که اعضای دولت موقت طالبان تمام تلاششان را به‌کار خواهند بست تا بار دیگر افغانستان را به پناهگاه امن تروریسم تبدیل کنند.
دولت تازه کابل برای سایر کشورهایی هم که در افغانستان منافعی دارند، زنگ هشداری جدی است. مثلا، نارضایتی چین از قاری فصیح‌الدین، فرمانده ارتش طالبان، بدیهی است. فصیح الدین وابستگی دیرین با جنبش اسلامی ترکستان شرقی دارد و پکن این جنبش را به ارتکاب حملات تروریستی در ایالت سین کیانگ متهم می‌کند.
کنار گذاشته شدن شیعیان از ترکیب کابینه نیز نگرانی‌های عمیقی را در ایران، که خود را حامی این اقلیت می‌داند، ایجاد خواهد کرد. این هراس وجود دارد که آزار و اذیت جامعه شیعیان هزاره که از ویژگی‌های اصلی حکومت پیشین طالبان در دهه ۱۹۹۰ بود، در حکومت جدید از سر گرفته شود.
برای هند هم که در ۲۰ سال گذشته سرمایه‌گذاری‌های سنگینی در افغانستان انجام داده است، اخبار بدی وجود دارد. تندروهای طالبان پیوند نزدیکی با اسلام‌آباد دارند. طالبان از دیرباز در منازعه بین پاکستان و هند بر سر کشمیر، همواره از اسلام‌آباد جانبداری کرده است و هندی‌های از این هراس دارند که حمایت طالبان از شورشیان منطقه مورد مناقشه از حمایت‌های معنوی فراتر برود.

اما قبل از ان یک سوال اساسی را باید مطرح کرد. درتصویر بزرگ چه باعث موفقیت فوری طالبان شد؟ جواب که تابحال من دریافت کرده ام اینست که یک معامله یی خیلی بزرگ بین ایران و چین.

روز های اینده نشان خواهد داد که یکی از اساسی ترین تحولات منطقوی که باعث حمایت شدید چینی ها از به قدرت رسیدن طالبان شد این بود که انها توانستند با ایران یک معامله بزرگ خرید انرژی درمقابل سلاح را انجام بدهند.

چه نوع معامله؟

دوماه قبل از شکست دولت افغانستان چینی ها با ایران یک قرار داد امضا کردن و این قرار داد تاجایی که حالا میبینیم سرنوشت حضور امریکایی ها در افغانستان را یک سره ساخت. در این قرار داد ایران نفت مورد نیاز چین را برای ۲۵ سال اینده پیش فروش میکند و در عوض چین تعهد میکند که برای فروش هرنوع سلاح به ایران ممانعتی وجود نخواهد داشت. یعنی ایران میتواند هر نوع سلاحی را که خواسته باشد از چین خریداری کرده میتواند. این معامله اساسی ترین ضروریات دو کشور را درعین زمان حل میکند. ایران اشد ضرورت به سلاح دارد و چین دو برابر بیشتر از ان ضرورت شدید برای تامین انرژی.

با در نظر داشت اینکه نیروی بحری امریکا برای سال های متمادی کنترول ابهای بین المللی را در اختیار خواهد داشت چین به جز کشیدن پایپ لاین از راه زمین گزینه بهتری برای دست رسی به ذخایر انرژی نخواهد داشت. بنا به محض اینکه قرار داد با ایران امضا شد دیگر مساله افغانستان برای چینی ها در اولویت کار قرار گرفت. به اساس گذارش های مختلف چینی ها بعد از امضای این قرار داد برای طالبان وعده کردند که با گرفتن هر متر جفرافیای افغانستان برایش پول نقد میدهند. درست همان معامله یی که یک وقت داکتر نجیب با جنرال دوستم انجام داده بود. سرازیر شدن پول یکی از مهم ترین فاکتور ها برای شکست سرسام اور قریه ها ولسوالی ها و حتی ولایت ها و قول اردو ها بود. همه میدانیم که در افغانستان کاری را که پول میکند هیچ نیروی دیگری انجام داده نمیتواند. ولی یک مساله عمده دیگری که در این معامله خیلی قابل توجه است اینست که ایرانی ها فروش نفت را به چین به یک قیمت خیلی نازل قرار داد کرده اند. به قیمتی که اکثر کشور های دنیا را شگفت زده ساخته است.

میدانید چقدر ارزان؟

یک سوم قیمتی که روس ها نفت را فعلا به چین می فروشند.

بنا پولی که چینی ها در طی ۲۵ سال اینده از این قرار داد پس انداز میکنند برابر است با بیش از ۱۰ برابر از مصارفی که امریکایی ها در طول ۲۰ سال در افغانستان انجام داده اند. اگر یک دهم انرا هم برای ساختار جدید قدرت در افغانستان مصرف کنند هنوز هم خیلی فاضل خواهند بود. نه تنها فاضل که بلکه چندین دست اورد دیگر را در عین زمان بنام خودشان خواهند کرد. شکست امریکا در افغانستان – فروش سلاح برای کشوری که میتواند حضور امریکا در خاور میانه را به چالش بکشد – موفق ساختن بیشتر ابتکار شاهراه های بزرگ یا راه ابریشم – وحتی جلوگیری از محاصره اقتصادی شدن در صورت جنگ با امریکا. به هر صورت تا جایی که حدس زده میشود – خیلی وقت نخواهد گرفت که حکومت جدید طالبان در افغانستان بتوانند وضعیت اقتصادی کشور را سرو سامان بدهند خصوصا اگر مثل حکومت های طرف حمایت امریکا غرق در فساد و تجمل نشوند.

اما در این میان بازنده های منطقوی این معامله هم دست روی دست نخواهند نشست. قبل از همه روس ها تمام ان پولی را که چینی ها و ایرانی ها باید به جیب بزنند از خودش میداند و فکر میکند که از دست داده است. از اینکار چندان خوشش نخواهد امد و دست زیر الاشه به تماشا نخواهد نشست. حد اقل باید منتظر حرکاتی جدی از قبیل تمویل نیرو های ضد ظالبان از طرف روس ها باید بود.

هندی ها به شدت در مارکیت تامین انرژی از چین عقب می افتند و ناچار هستند با روس ها همکاری کنند تا از چنین رویکردی جلوگیری گردد.سهم پاکستان از این معامله هنوز دقیق معلوم نیست اما اگر پایپ لاین را چینی ها از طریق بدخشان به کشور شان ببرند پاکستان هم یکی از بازنده های این معامله به حساب خواهد امد. بنا بی دلیل نیست که سر و کله داعش اهسته اهسته پیدا شود. داعش برای پاکستان یک پالیسی بیمه درمقابل بی بهره ماندن در این بازی جدید و گپ نا شنوی طالیان است. به محض اینکه بدانند انها گوشه زده شده اند و یا طالبان سر حرف شنیدن ندارند با حمایت بیشتر از داعش مانع این پایپ لاین خواهد شد و اکثر بازنده های دیگر هم برایشان کمک خواهند کرد.

بالاخره امریکایی ها به هیچ وجه دست زیر الاشه نخواهند نشست. انها در هر صورت دیر یا زود به سراغ طالبان و چینی ها خواهند امد تا حساب خود را تصفیه کنند. خصوصا وقتی کشور هایی مانند پاکستان هند و روس بخواهند همرایشان همکاری بکنند. علل خصوص وقتی جمهوری خواهان دوباره به قدرت برسند. ماه های اینده در جریان ایجاد حکومت طالبان و حرکات جدید در فغانستان آثار به وقوع پیوستن این بازی جدید را بیشتر و بیشتر متوجه خواهیم شد. برای فعلا بزرگ ترین اثر اش حضور تمام دیپلومات های چینی در داخل سفارت شان است در حالیکه تمام کشور های دیگر دیپلومات هایشان را بیرون کردند.

ادریس رحمانی

ایتالیا در بیانیه پایانی جی ۷، با وجود موافقت بریتانیا و شماری از دیگر کشورها، برای پیچیده نشدن مذاکرات با مسکو و پکن مانع وضع تحریم‌ها علیه طالبان شد.

ماریو دراگی، نخست وزیر ایتالیا، توانست پس از اجلاس اضطراری ۲۴ آگوست در مورد اوضاع افغانستان، در بیانیه مشترک رهبران کشورهای گروه ۷، مانع وضع تحریم‌ها علیه گروه طالبان شود. در این خصوص روزنامه «Messagzero» می نویسد.

این روزنامه می افزاید ایتالیا در مقام ریاست گروه بیست در تلاش است نشست اضطراری این گروه را در مورد افغانستان سازماندهی کند تا روسیه، هند، ترکیه و چین نیز در برای خروج از بحران فعالانه مشارکت دهد.

این روزنامه همچنان تاکید دارد قرار است در روزهای آینده نخست وزیر ایتالیا با رئیس جمهور چین تماس تلفنی داشته باشد.

رسانه های ایتالیایی همچنان گزارش می دهد نشست اضطراری در مورد افغانستان در اواسط ماه سپتامبر قبل از شروع برگزاری نشست سطح بالای مجمع عمومی سازمان ملل متحد، که از ۲۱ تا ۲۸ ماه سپتامبر برگزار می‌شود، برگزار شود.

گروه طالبان روز شنبه ۵۰ شهروند هندی را از نزدیکی فرودگاه کابل با خوده برده اند.

اطلاعات روز شنبه به نقل از یک منبع معتبر نوشت طالبان ۱۵۰ نفر به شمول ۵۰ شهروند هندی که قصد رفتن به فرودگاه کابل را داشتند، بازداشت و پاسپورت های آنها را گرفته و با خود برده اند.

این روزنامه افزود طالبان در حال حاضر از این افراد تحقیق می ‌کنند و گفته ‌اند پس از اتمام تحقیقات، دوباره آنان را به فرودگاه کابل منتقل می ‌کنند.

از سویی هم گفته می شود گروه طالبان به دوهزار خودرو زرهی آمریکایی و ۴۰ فروند سیله پروازی این کشور دست یافته اند.

طالبان این مقدار خودرو و وسایل پروازی آمریکا را در تصرف ولایت‌های مختلف به دست آورده اند.

تاکنون سرنوشت هواپیماهای جنگی و بالگردهای ارتش افغانستان که به صدها فروند می رسید، روشن نیست که چه تعداد آنها در اختیار طالبان قرار گرفته است.

گزارش شده ۹ دختر عضو تیم رباتیک افغانستان نیز روز گذشته کابل را به مقصد قطر ترک کرده و به قطر رسیده اند.

دختران عضو تیم رباتیک افغانستان که در دولت های گذشته افغانستان جوایزی را برای کشور در مسابقات خارجی به دست آورده بود، از ترس طالبان افغانستان را ترک کرده اند.

آریندام باغچی سخنگوی وزارت خارجه هند گفت: ما در تماس مداوم با نمایندگان گروه‌های اقلیت سیک و هندو در افغانستان هستیم.  پس از بازگشایی پروازها در کابل، ما افرادی که مایل هستند را از افغانستان خارج خواهیم کرد.  
وی افزود: همچنین تعدادی از مردم افغان هستند که همکار ما در پروژه‌های توسعه‌ای، آموزشی و ارتباطات مردمی بوده‌اند. ما از آن‌ها پشتیبانی می‌کنیم. پروازها در فرودگاه کابل متوقف شده‌اند. این امر تلاش‌های ما برای بازگرداندن شهروندان هندی به کشورشان را به تعویق انداخته است. ما در انتظار باز شدن پروازها هستیم تا عملیات بازگرداندن شهروندان را دوباره آغاز کنیم.  
هند از زمان آغاز خروج نیروهای آمریکایی و ناتو از افغانستان و پیشروی‌های طالبان در این کشور، خارج کردن شهروندان خود را آغاز کرده  است.
به گفته مقامات هندی هنوز ۲۰۰ شهروند هندی متشکل از دیپلمات‌ها و نیروهای امنیتی در کابل حضور دارند.  
در همین حال تی س تریموتی نماینده دائم هند در سازمان ملل از وضعیت کنونی در افغانستان ابراز نگرانی کرد.  
وی در جریان اظهارات خود در شورای امنیت سازمان ملل گفت: مردم افغانستان در شرایط ترس دائمی زندگی می‌کنند. هند به عنوان همسایه افغانستان و دوست مردم این کشور، از شرایط کنونی بسیار نگران است.  
نماینده دائم هند افزود: پیش از آغاز بحران، هند در تکمیل پروژه‌های توسعه‌ای در ۳۴ استان افغانستان فعالیت گسترده ای داشته است ما از همه طرف ها می‌خواهیم نظم و قانون را حفظ کنند و امنیت تمام طرف‌ها از جمله کارمندان سازمان ملل در این کشور را تامین کنند.  
هند ریاست شورای امنیت سازمان ملل را برای ماه اوت بر عهده دارد.  
در بیست و چهار ساعت اخیر همزمان با سقوط دولت محمد اشرف غنی و ورود نیروهای شبه نظامی طالبان به کابل، برخی از کشورها اعلام کرده‌اند که دیپلمات‌های خود را از افغانستان خارج می‌کنند. 

«ای‌ان‌ای» نوشت: سفارت هند در کابل گفته است که کارکنان این سفارت بی‌وقفه در حال بررسی درخواست‌های روادید از سوی شهروندان افغانستان است.

با نزدیک شدن نیروهای طالبان به شهر کابل و کنترل بیشترین نقاط کشور توسط طالبان، تعداد زیادی از مردم خواستار خروج از کشورشان هستند.

آمریکا، انگلیس و دیگر کشورها، صدور روادید آزاد برای افغان ها را آغاز کرده اند.

منابع آگاه در مصاحبه با این رسانه گفتند سفارت هند، صدور روادید برای کارکنان افغان سفارت، کنسولگری ها و خانواده هایشان را تسهیل کرده است.

یک منبع آگاه در سفارت هند گفت که سفارت به صدور روادید به شهروندان افغان ادامه می دهد.

هند اخیرا بخش صدور روادید در کنسولگری‌هایش را تعطیل کرده و اکنون روادید تنها در سفارت این کشور در کابل صادر می شود.

به نقل از تایمز آف اندیا، مقامات صحی افغانستان و هند تأیید کرده‌اند بدن دانش صدیقی عکاس خبری رویترز و برنده جایزه «پولیتزر» هنگام پوشش درگیری بین نیروهای امنیتی و طالبان در ولسوالی اسپین بودلدک ولایت قندهار به گونه فجیعی قطعه قطعه شده و آثار تایر موتر بر روی جسد وی مشاهده می‌شود.
مقامات صحی افغانستان و هند پس از بررسی عکس‌های گرفته‌شده گفته‌اند بدن وی قطعه قطعه شده است. یکی از این مقامات گفته است ده‌ها مرمی بر بدن وی اصابت کرده و آثار تایر موتر بر سینه و صورت دانش صدیقی مشاهده شده است.
بر بنیاد گزارش‌ها، در جریان درگیری بین نیروهای امنیتی و طالبان در اسپین بولدک دانش صدیقی زخمی می‌شود و همراه چند تن دیگر به داخل یک مسجد پناه می‌برد، اما اعضای طالبان با حمله بر این مسجد او را زنده دستگیر می‌کنند و پس از شناسایی هویتش، او را شکنجه کرده و به قتل می‌رسانند.
دانش صدیقی ۳۸ ساله در تاریخ ۱۶ جولای در درگیری بین نیروهای امنیتی و طالبان در اسپین بولدک کشته شد.

وی سپس به شفاخانه‌ای در ولایت قندهار منتقل و از آن‌جا به هند فرستاده شده و دفن می‌شود.

دفتر مشاوریت امنیت ملی هند در بیانیه‌ای در مورد دیدار یک ساعته وزیر خارجه امریکا و اجیت دوول گفته است: نشست با گرمی و همگرایی همراه بود و وزیر خارجه بلینکن دیدگاه خود را در مورد افغانستان و تخاصم چین در دریای جنوب چین و هند – پاسفیک شریک کرد. مشاور امنیت ملی، از طرف خود، دیدگاه امنیتی هند را در منطقه افغانستان-پاکستان، حملات تهاجمی طالبان در افغانستان و وضعیت در لداخ شرقی شریک ساخت.
دو طرف همچنین در رابطه به سناریوی امنیتی در منطقه و راه‌های آوردن ثبات به افغانستان تبادل نظر کردند.
اهمیت موضوعات استراتژیک در عرصه امنیتی، دفاعی، اقتصادی و تکنالوجی از جمله مسایل دیگر دیدار دو طرف بوده است.
مشاور امنیت ملی هند و وزیر خارجه امریکا همچنین در مورد اجلاس آینده گروه موسوم به کواد در ایالات متحده گفت‌وگو کردند.
از سویی هم، اس. جی‌شنکر وزیر خارجه هند در توییتی گفت که امروز دیدار «پربار» با همتای امریکایی‌اش پیرامون موضوعات مختلف داشته است.
وی در مورد این دیدار گفت: همگرایی قوی دیدگاه‌ها در مورد بسیاری از نگرانی‌های منطقه‌ای وجود داشت. توافق کردیم در زمینه مسایل چندجانبه و جهانی از نزدیک کار کنیم.
گفتنی است که آنتونی بلینکن قرار است تا ساعات دیگر با نارندرا مودی نخست‌ هند نیز ملاقات کند.

آقای یوسف روز گذشته (شنبه، ۲ اسد) در مصاحبه با شبکه‌ی تلویزیونی «د وایر» که در هند نشرات دارد گفته است که هند افراد خود را در هیأت کارگرانی که برای توسعه کار می‌کنند به افغانستان می‌فرستد تا آنان از آن طریق تروریسم را به پاکستان بکشاند.

مشاور امنیت ملی پاکستان گفت این کار هند برای پاکستان پذیرفتنی نیست و افغانستان نباید هیچگاه به پناهگاه تروریست‌ها مبدل شود.

یوسف در مورد پرسشی راجع به آینده افغانستان گفت پاکستان از هر تصمیمی که افغان‌ها در مورد آینده‌ی خود می‌گیرند، استقبال می‌کند.

او تأکید کرد: «ما علایق مشخص و خطی که چه کسی به کجا برود نداریم. اگر هر کسی تلاش کند، از بیرون چیزی را تحمیل کند، کارگر نمی‌افتد.»

مشاور امنیت ملی پاکستان همچنین تأکید کرد کشورش از توافق سیاسی که منجر به صلح در افغانستان شود حمایت می‌کند.

آقای یوسف در پاسخ به این پرسش که اگر طالبان قدرت را با زور بگیرد، پاکستان حاکمیت طالبان را به رسمیت می‌شناسد یا خیر، گفت: «ما خواهیم دید که واکنش جهان چه خواهد بود و مطابق به آن تصمیم خواهیم گرفت.»

مشاور امنیت ملی پاکستان درحالی هند را به تمویل تروریسم در افغانستان متهم می‌کند که خود پاکستان متهم اصلی تمویل تروریسم در افغانستان است. هم افغانستان و هم جامعه‌ی جهانی بارها با صراحت پاکستان را به تمویل تروریسم در منطقه متهم کرده است.

پس از آنکه ایالات متحده‌ی امریکا توافق‌نامه‌ی آوردن صلح به افغانستان را امضا کرد و بر مبنای آن نیروهایش را از افغانستان خارج کرد، سازمان ملل متحد بارها اعلام کرد که هنوز رابطه‌ی گروه‌های تروریستی از جمله القاعده با این گروه قطع نشده است.

گزارش‌های سازمان ملل نشان می‌دهد که طالبان به گروه‌های تروریستی پناه داده‌اند. این درحالی است که هسته‌ی رهبری طالبان در پاکستان بسر می‌برند.

در تاریخ ۴ اکتوبر ۲۰۱۱، روزی که هند توافق‌نامه مشارکت استراتژیک را با افغانستان امضا کرد، به قندهار سفر کردم. می‌توانستم خوش‌بینی و موفقیت را در میان مقامات افغانستان، سیاسیون، بازرگانان و گروه‌های زنان در این ولایت احساس کنم. امید غالب وجود داشت که هند یک دوست قابل اعتماد و پایدار باشد. هدف توافق‌نامه مشارکت استراتژیک این بود که دستاوردهای دهه گذشته را از طریق سیاست کمک‌های توسعه‌ای نهادینه کند.
از داستان ربوده شدن هواپیمای IC-814 در دسمبر ۱۹۹۹ و مذاکرات در قندهار برای رهایی هواپیما تا پایان ماموریتش در افغانستان در زمان رژیم طالبان، هند برای احیای حضور خود در این کشور جنگ‌زده پس از ۲۰۰۱، راهی طولانی را طی کرده بود. با این حال، دو دهه بعد، با بسته‌شدن کنسول‌گری و تخلیه کارکنان دیپلماتیک از قندهار به تاریخ ۱۰ جولای، هند مانده است که از دو دهه تعامل خود چه می‌تواند نجات دهد.
با تصرف ولسوالی پس از ولسوالی توسط طالبان، سقوط کابل قریب‌الوقوع به نظر می‌رسد، مگر این‌که ایالات متحده و جامعه بین‌المللی حماقت تسلیم این کشور را به شورشیان درک کنند. دهلی‌نو با این نااطمینانی مواجه است که چطور می‌تواند با تغییر سریع سناریوها در افغانستان کنار بیاید. پاسخ آن، از حمایت دولت افغانستان گرفته تا پشتیبانی از مذاکرات صلح تا حتی ارتباط با طالبان. به طور حتم طالبان دیگر نیازی به تظاهر به روند صلح برای به دست گرفتن قدرت ندارند. این امر می‌تواند طی چند ماه با استفاده از خشونت شدید و تضعیف روحیه نیروهای امنیتی افغانستان(ANDSF)، محقق شود. کابل تنها می‌تواند امیدوار باشد که با ایجاد پادگان نیروهایش و حفظ کنترول بر برخی از مراکز شهری، و اجازه دادن به شورشیان برای اشغال مناطق وسیعی از کشور، امر اجتناب‌ناپذیر را به تأخیر بیندازد.
بعید به نظر می‌رسد که رییس جمهور جو بایدن با پیوند دادن روند خروج به شرایط موجود، خروج نظامیان امریکایی را متوقف کند، چه رسد به این‌که تصمیم خود را لغو و نیروهای خارج‌شده را دوباره به این کشور اعزام کند. با توجه به تسلط احتمالی طالبان بر مناطق وسیع، این گروه نیازی به تعامل و ادامه روند صلح دارد؟ حتی اگر این کار را به خاطر توافق‌نامه ۲۰۲۰ فبروری با ایالات متحده انجام دهد، دولت افغانستان اهرمی برای مذاکره از موضع قدرت ندارد. با متلاشی‌شدن مقاومت نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان، سیاسیون و فرماندهان احتمالاً آخرین جبهه‌ای است که طالبان مجبور به شکستن آن هستند. با این وجود، آن‌ها نیز با حمایت از نیابتی‌های منطقه‌ای به دنبال قدرت و نفوذ هستند.
این تحولات شبیه به بدترین سناریو برای دهلی‌نو، بازگشت به اواسط دهه ۱۹۹۰، است. مذاکراتی پشت‌پرده ممکن بین مقامات امنیتی هند و اعضای طالبان در دوحه انجام شده باشد، چنانچه وزیر قطری فاش کرد. با این وجود، بعید به نظر می‌رسد که این تلاش‌های دیرهنگام برای برقراری ارتباط با شورشیان، نتیجه‌ای در پی داشته باشد.
از سویی دیگر، رجوع به دوست دیرینه‌اش در اتحاد شمال، دیگر گزینه‌ای برای دهلی‌نو نیست. اتحاد شمال، نهاد منسجم و نظامی تأثیرگذار، امروز آن انسجام گذشته را ندارد. فرماندهانی که شامل اتحاد شمال هستند، در بهترین حالت می‌توانند امیدوار باشند مناطق اندک زیر نفوذ را با شبه‌نظامیان خود حفظ کنند، زیرا طالبان بیشتر مناطق حومه را تصرف می‌کنند.
دیپلماسی جدید اس. جی‌شنکر وزیر امور خارجه را به سفرهایی به قطر، ایران و روسیه برد. با این حال، این اقدامات همانند اقدامات قبلی که با طالبان صورت گرفت، تلاش‌های دیرهنگام است و بعید به نظر می‌رسد که اوضاع را نجات دهد.
در حالی که افغانستان به هرج و مرج کشیده می‌شود، دهلی‌نو برای جبران فرصت‌های از دست‌رفته تنها باقی مانده است. به دنبال تلاش‌ها به رهبری ایالات متحده در سکتور امنیتی و روند صلح، هند از سال ۲۰۱۴ بدینسو در عرصه نهادسازی پایدار، ثبات وضعیت امنیتی، ترویج روند صلح فراگیر، ایجاد اجماع میان‌افغانی و حفظ دستاوردها تلاش چندانی نکرد. پروژه‌ها و ساختارهای ایجاد‌شده توسط هند برای مقاومت در برابر پیشرفت و تسلط طالبان بسیار اندک است. در حالی که حسن‌نیت هند در افغانستان برجسته است، اما تعلل در کمک به مردم افغانستان، صفحه شطرنج را به ضرر خود سوق می‌دهد. به لحاظ استراتژیک، باخت هند به نفع پاکستان و چین خواهد بود. در حقیقت، این به معنی از بین‌رفتن حسن‌نیت یک همسایه دوست است که در زمان نیاز، چشم امید به هند دارد.

منبع: هندوستان تایمز

ترجمه: سید طاهر مجاب

وزیرخارجۀ امریکا می‌خواهد حمایت هند از افغانستان را جلب کند.

انتونی بلینکن فردا عازم این‌کشور می‌شود.

او با همتای هندی خود ایس جی شنکر و صدراعظم نریندر مودی ملاقات خواهد کرد.

دین تامپسن، دیپلمات ارشد امریکا درامور آسیای جنوبی به خبرنگاران گفت چون نیروهای امریکایی درحال خروج از افغانستان اند وزیرخارجۀ امریکا تلاش خواهد کرد حمایت هند از افغانستان را جلب کند.

آقای تامپسن از طریق یک کنفرانس تیلفونی به خبرنگاران گفت که واشنگتن انتظار دارد که همه کشورهای منطقه درافغانستان با ثبات و مصون منافع مشترک داشته باشند.

امریکا و هند که از سال‌های ۱۹۹۰ به این سو روابط نزدیکتری باهم ایجاد کرده اند دربارۀ چین نگرانی مشترک دارند.

همچنین دربارۀ گروه‌های افراطی اسلامگرا و تهدید‌های دیگر نیز نظر مشترک دارند.

 شاه محمود قریشی وزیر خارجه پاکستان در آخیرین صحبت‌هایش در مورد افغانستان گفته است اسلام آباد خواهان برقراری صلح و ثبات در افغانستان است و ونیز گفت: “تمام مقامات افغان باید برای برقراری صلح پایدار در این کشور تلاش کنند.

آقای قریشی گفت: روند صلح افغانستان وارد یک مرحله جدید شده است.

وزیر خارجه پاکستان درمورد ربوده شدن دختر سفیر افغانستان در کشورش نیز گفت: روند تحقیقات به زودی به پایان خواهد رسید و گزارش مربوطه نیز با دولت افغانستان به اشتراک گذاشته خواهد شد.

وی افزود: هند در این روند نقش مخرب را بازی می کند. دولت هند تمام مخالفان حتی وزرا را از طریق شبکه جاسوسی هدف قرار داده است.

 سلسله علی‌خیل جمعه گذشته در اسلام آباد ربوده شد و چندین ساعت در بند ربایندگان بود. از شکنجه کردن وی در جریان این رویداد هم خبر داده شده است.

حکومت افغانستان در واکنش به این رویداد، یکشنبه گذشته سفیر و دیپلمات هایش را از اسلام آباد به کابل فرا خواند.