برچسب: نیروهای امریکایی در افغانستان

جنرال مارک میلی رییس ستاد مشترک نیروهای مسلح امریکا به تازگی در مصاحبه‌ای گفته است خروج نیروهای امریکایی از افغانستان مبتنی بر شرایط است و یکی از این شرایط، وارد شدن در گفت‌وگوهای میان‌افغانی که در دوحه جریان دارد، می باشد.
جنرال میلی در رابطه به خروج نیروهای امریکایی از افغانستان گفته است: «ما برنامه داریم، یک سری گزینه‌های خروج مسئولانه که به رییس جمهور (ترامپ) ارائه شده است. من نمی‌خواهم از تعداد مشخصی در آینده نام بگیرم. اما، ما یک برنامه مسئولانه برای ختم جنگ با حفظ منافع ایالات متحده در ذهن داریم. همان‌طور که می‌دانید، ما دولت امریکا توافق‌نامه‌ای را در ۲۸ فبروری امضا کردیم».
آقای میلی افزود ایالات متحده قصد دارد به گونه مسئولانه و آگاهانه شمار نیروها را در افغانستان تا مرز ۴ هزار و ۵۰۰ تن کاهش دهد و کاهش نیروها در آینده از سوی رییس جمهور ترامپ مشخص خواهد شد.
وی تأکید کرد: «تمام توافق‌نامه و تمام برنامه‌های کاهش نیروها مبتنی بر شرایط است، و من انتظار دارم که در مورد شرایط بحث‌های بیشتری داشته باشیم و اطمینان حاصل کنیم که شرایط تضمین می‌شود. نکته کلیدی در اینجا این است که ما تلاش می‌کنیم با مسئولیت‌پذیری و آگاهانه جنگ را خاتمه دهیم و این کار را با شرایطی انجام دهیم که منافع حیاتی امنیت ملی ایالات متحده را که در افغانستان در معرض خطر است، تضمین کند».
به گفته رییس ستاد مشترک ایالات متحده، یکی از شرایط کاهش نیروهای امریکایی، وارد شدن در گفت‌وگوهای میان‌افغانی است که در حال حاصر در دوحه جریان دارد و بسیار مهم است.
جنرال میلی خاطرنشان کرد واشنگتن تطبیق شدن شرایط توافق‌نامه فبروری را از نزدیک نظارت و بررسی می‌کند.
این اظهارات را رییس ستاد مشترک نیروهای امریکا در حالی مطرح می‌کند که آقای ترامپ به تازگی گفته است می‌خواهد تمام نیروهای آن کشور در افغانستان تا کریسمس در خانه‌های شان باشند و مشاور امنیت ملی وی نیز بیان داشت شمار نیروهای آن‌ها در افغانستان تا اوایل سال ۲۰۲۱ به ۲ هزار و ۵۰۰ تن کاهش خواهد یافت.

با آغاز مذاکرات صلح افغانستان گروه طالبان و دولت افغانستان در دوحه، روند صلح به مرحله‌ی حساسی رسیده است.
با وجود نگرانی‌ نمایندگان ایالات متحده‌ی امریکا، چین و پاکستان، هیئت مذاکره‌کننده‌ی دولت افغانستان و طالبان، در این نشست به مواردی چون خشونت، تروریسم و کثرت‌گرایی سیاسی که از عوامل چهار دهه جنگ در افغانستان شناخته می‌شوند، پرداختند.
این رویکرد اما، چقدر روند صلح افغانستان را به واقیعت نزدیک می‌سازد؟ سه گزینه‌ی پیشنهادی وزیر خارجه‌ی پاکستان چه کمکی به روند صلح افغانستان خواهد کرد؟ چرا طالبان هنوز به برقراری نوع نظام به اساس «شریعت» تاکید دارند و چرا دموکراسی و کثرت‌گرایی را نمی‌پذیرند؟
این و چندین پرسش دیگر در رابطه به صلح افغانستان وجود دارد. پاکستان در حالی گزینه‌هایی را برای موفقیت صلح در افغانستان – که از سال ۱۹۷۳ درگیر خشونت، تروریسم و چالش‌های سیاسی – اقتصادی است- پیشنهاد کرده است که توسعه‌ی اقتصاد، بازسازی و برگشت مهاجران در اولویت این طرح قرار دارد.
با این همه، طالبان به ایجاد نظام اسلامی‌ای که همه طرف‌ها در آن اشتراک داشته باشند، تاکید دارند و دولت افغانستان اصرار به نظامی دارد که در آن، دموکراسی، آزادی فردی، آزادی بیان، حقوق زنان و اقلیت‌ها رعایت شده، قانون‌مداری، حقوق مدنی و سیاسی در جامعه‌ نهادینه شود.
هم‌چنان امریکا به عنوان کشوری که نقش کلیدی در روند صلح دارد، تعهد کرده است که نیروهای نظامی خود را تا ماه اکتبر به مرز ۴۵۰۰ در افغانستان کاهش دهد؛ چنین کاهش شتاب‌زده‌‌ای، بی‌پیشنه خواهد بود.
امریکا در سال ۲۰۱۱ به صورت مجموعی ۱۰۰٫۰۰۰ نظامی در افغانستان داشت و برنامه‌ی راهبردی خروج را از این کشور روی دست گرفت؛ اما قسمی که پس از امضای توافق‌نامه‌ی ژینوا در اپریل ۱۹۸۸ ایالات متحده، افغانستان را فراموش کرد، در حال حاضر چنین قصدی را ندارد. {در ۱۴ اپریل سال ۱۹۸۸ در ژینوا بین افغانستان و پاکستان توافق راجع به زمان خروج نیروهای شوروی از افغانستان امضا شد. اتحاد شوروی و ایالات متحده امریکا تضمین‌کنندگان بین‌المللی « توافقات ژینوا » بودند.}
نشست دوحه در ماه مارچ به دلیل بن‌بست به‌ وجود ‌آمده میان دولت افغانستان و طالبان به ‌خاطر آزادسازی هزارها زندانی طالب، با تاخیر کوتاه مواجه شد و در ۱۲ سبتامبر آغاز شد.
پس از خروج اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۸۹ و آغاز جنگ‌های تنظیمی و به قدرت رسیدن طالبان در ۱۹۹۶، افغانستان تا هنوز در خشونت و خون‌ریزی به سر می‌برد که یکی از دلایل حضور نیروهای ناتو به رهبری امریکا در افغانستان نیز همین موضوع «دست نیافتن افغانستانی‌ها به یک صلح پایدار» بوده است.
نکته‌ی دیگر این که در جریان مذاکرات در دوحه، وزیر خارجه‌ی پاکستان گزینه‌های ذیل را برای رسیدن به صلح ، پیشنهاد داده است؛ نخست، فرض بگیریم که دولت افغانستان و طالبان به توافق برسند؛ اما هنوز بی‌اعتمادی میان آنان وجود خواهد داشت، طالبان در دسامبر ۲۰۰۱ نظام ایجاد‌شده به همکاری نیروهای امریکایی را در افغانستان به رسمیت نشناختند و پیشنهاد حامد کرزی -رییس جمهوری پیشین- را برای گفت‌وگوی صلح رد کردند. پس از آن زمان، این نخستین‌بار است که دولت افغانستان و طالبان به صورت مستقیم و رسمی، گفت‌وگو می‌کنند.
پس از توافق ماه فبروری «طالبان – امریکا»، طالبان با نمایندگان نظامی گفت‌وگو می‌کنند که از نظر آنان «مشروعیت» ندارد. این روند به اعتمادسازی بیش‌تر نیاز دارد تا منجر به نتیجه‌ی مطلوب شود.
دوم این که صلح افغانستان، هنوز یک رویا است؛ زیرا هنوز شمار زیادی از بازیگران داخلی افغانستان به نتیجه‌ی این روند خوش‌بین نیستند و باور ندارند که این گفت‌وگوها منجر به توقف چند دهه جنگ خانمان‌سوز، خشونت و تروریسم در افغانستان ‌شود، مگر در صورتی که افراد حاضر در دوحه و جاهای دیگر که به عنوان هیئت مذاکره‌کننده می‌روند، صلاحیت چانه‌زنی برای دوام آتش‌بس، غیر نظامی‌سازی و جمع‌آوری اسلحه، قانون‌پذیری، حکومت‌داری خوب و حمایت از روند دموکراسی را داشته باشند؛ زیرا احتمال دارد که یک طرف پیش‌شرط‌ها را قبول نکند.
برای طالبان این قابل درک نیست که افغانستان به گذشته بر نمی‌گردد و حکومت جدید باید حقوق زنان و اقلیت‌ها را به رسمیت بشناسد؛ تاکید طالبان بر ایجاد نظامی بر اساس «شریعت» از چالش‌های کلیدی‌ است.
روش خوب برای رسیدن به صلح اما، انگیزه‌ی تعامل، هم‌دیگرپذیری و کثرت‌گرایی سیاسی، قانون‌مداری، حکومت‌داری خوب و برابری است. اگر طالبان دموکراسی را به عنوان نحوه‌ی نظام حکومت‌داری رد کنند، احتمال توقف مذاکرات پیش‌‌بینی می‌شود؛ اما اگر طالبان طرف‌دار تامین صلح و ثبات استند، پس خشونت را کاهش داده و حمله به نیروهای امنیتی و دفاعی را متوقف کنند؛ زیرا توافق روی آتش‌بس میان دو طرف، نتیجه‌بخشی این روند را قابل ملموس‌تر می‌کند.
سوم: تازمانی که گروه‌های اجتماعی، احزاب و جریان‌های سیاسی و اقلیت‌های قومی وارد روند صلح نشوند، گفت‌وگوهای دوحه، نتیجه‌ای به دنبال نخواهد داشت؛ زیرا حرکت دسته‌‌جمعی به هدف برقراری صلح در افغانستان از اولویت‌ها است.
جایگاه پاکستان در سناریوی صلح افغانستان، روشن است؛ زیرا تا زمانی که افغانستان به صلح دست نیابد، مهاجران افغانستانی به کشور شان برگشت نمی‌کنند و امنیت مرز غربی پاکستان به عنوان یک مسأله باقی می‌ماند.
پاکستان؛ سه دهه پیش، نفوذ قابل ملاحظه‌‌ای بر طالبان داشت و هنوز متهم به خشونت‌گرایی و تررویسم در افغانستان است؛ برخی از گروه‌ها نیز در افغانستان از طالبان به عنوان ابزاری برای به دست آوردن قدرت استفاده می‌کنند.
هرج‌و‌مرج هنوز در افغانستان حاکم است و تنها راه بیرون‌رفت از این وضعیت توافق صلح میان طالبان و دولت افغانستان است تا بر اساس آن مردم این کشور بتوانند پس از دهه‌ها جنگ و خون‌ریزی در فضای صلح نفس راحت بکشند.

اکسپرس تریبون

صبح کابل

رئیس شورای عالی مصالحه ملی گفت مذاکرات صلح میان دولت و طالبان به معنای برپایی دو نظام در افغانستان نیست.

عبدالله عبدالله رئیس شورای عالی مصالحه ملی در گفتگو با کانون فکری شورای روابط خارجی مستقر در آمریکا گفت نتیجه مذاکرات صلح میان افغانی، دو نظام در کشور نخواهد شد.

رییس شورای عالی مصالحۀ ملی بیان کرد اظهارات در مورد سرنگون شدن حکومت افغانستان بعد از خروج نیروهای خارجی از افغانستان دقیق نیست و فرصت تامین صلح دایمی در افغانستان را از میان بر می دارد.

او افزود طالبان باید آموخته باشند که حتا در زمانی که کنترول 85 درصد قلمروی افغانستان را در دست داشتند، به کنترول کامل کشور از راه نظامی دست نیافتند.

آقای عبدالله در پاسخ به این مساله که پس از صلح با طالبان هم جنگ در افغانستان توسط داعش و دیگر گروه‌های تروریستی ادامه خواهد یافت نیز گفت، اگر طالبان از جنگ دست بکشند، دیگر گروه‌های مسلح چون داعش، شانس جنگ نداشته و خود به خود محو خواهند شد.

او تاکید کرد عمال القاعده هنوز هم در افغانستان فعال بوده و دهشت افگنان مرتبط با کشورهای همسایۀ افغانستان در مرزهای شرقی کشور حضور دارند.

این در حالی است که هم اکنون، گفتگو میان دولت افغانستان و طالبان در قطر ادامه دارد؛ اما از سوی دیگر میدان جنگ در افغانستان از سوی جنگجویان طالبان به شدت گرم شده است.

دولت افغانستان، اتحادیه اروپا و سازمان ملل بار بار از طالبان خواسته‌اند که در جریان گفتگوها آتش‌بس کنند؛ اما این گروه نه تنها که آتش‌بس نکرده بلکه به حملات شان افزوده‌اند.

مقامات نظامیان آمریکایی امروز (شنبه) در بیانیه ای گفتند اعضای گروه تروریستی داعش در ولایت ننگرهار در قالب غیرنظامیان و با کالای مبدل زنانه از عملیات نیروهای امنیتی افغانستان و آمریکایی ها فرار می کنند.

لازم به ذکر است که این گفته ها در حالی از سوی این مقامات نظامیان آمریکایی مطرح می گردد، که روز چهارشنبه گزارش هایی منتشر شد، مبنی بر اینکه یک هواپیمای بدون سرنشین نیروهای آمریکایی در حمله ای 15 غیر نظامی را در ولایت ننگرهار هدف قرار داده و کشتند.

در پی این گزارش، انتقادها و واکنش های بسیاری از سوی مردم و جامعه بین المللی مطرح شد. وزارت دفاع ملی بلافاصله با صدور بیانیه به نقل از دولت وزیری سخنگوی این وزارت نوشت، که این وزارت تحقیقات اش را در زمینه آغاز کرده است و به زودی نتایج آن را در اختیار رسانه ها قرار خواهد داد.

گفته می شود در این رویداد، 15 غیرنظامی کشته شده و 13 تن دیگر زخمی شدند.

از سویی دیگر، پس از اینکه حضور گروه داعش در کشور به صورت رسمی اعلام شد، نیروهای امنیتی با حمایت هوایی نیروهای آمریکایی اوایل سال جاری خورشیدی عملیات شان را علیه مواضع این گروه تروریستی در ولایت ننگرهار شروع کردند.

جنرال جان نیکلسون فرمانده نیروهای آمریکایی و ماموریت حمایت قاطع ناتو در افغانستان هفته گذشته به خبرنگاران گفت که پس از راه اندازی این عملیات علیه این گروه، شمار جنگجویان داعش از 3 هزار نفر به 1200 یا 1300 تن کاهش یافته است.

اعضای وابسته به گروه تروریستی داعش در افغانستان خود را شعبه خراسان گروه داعش می نامند.

در بیانیه امروز نیروهای آمریکایی در افغانستان آمده است:

“گروه داعش در افغانستان مردان، زنان و کودکان بی گناه را قتل عام میکنند. این گروه با قرار دادن خودشان میان غیرنظامیان و یا استفاده از کالای مبدل زنانه، زندگی غیرنظامیان را به خطر می اندازد. ما همواره اعلام کرده ایم که اعضای این گروه را در هر جایی که باشند هدف قرار می دهیم، تا از این رو بتوانیم عملیات های این گروه را مختل سازیم، و از غیرنظامیان بی گناه حفاظت کنیم.”

بیانیه می افزاید:

شرکای افغان ما، بخصوص نیروهای ویژه افغانستان بسیار با دقت در زمینه خنثی سازی فعالیت های داعش در ولایت ننگرهار کار کرده اند، و ما نیز در کنار این نیروها از تلاش هایشان حمایت می کنیم. نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان به طور چشمگیری حضور داعش را کاهش داده اند و تلفات سنگینی را به این گروه وارد کرده اند. بر علاوه، نیروهای ما موفق به کشتن فرمانده کل گروه داعش در افغانستان «حافظ سعید» شدند.”

لازم به ذکر است که نظامیان آمریکایی در افغانستان با وجود این بیانیه امروز مبنی بر اینکه اعضای گروه داعش بعضا با کالای مبدل زنانه از منطقه می گریزند، و شاید گزارشی که چند روز پیش منتشر شد که چندین غیرنظامی در حمله یک هواپیمای بی سرنشین نیروهای آمریکایی کشته شدند، همان اعضای داعش بودند، می گویند: آنها در حال تحقیق همه جانبه بر روی این رویداد هستند.

بیانیه می نویسد:

“نمی خواهیم در حال حاضر در خصوص جزئیات عملیات ضد تروریستی که در 7 میزان در ولایت ننگرهار انجام دادیم صحبت کنیم، زیرا همچنان همه ابعاد این عملیات را بررسی می کنیم. ما در عملیات هایمان تمامی اقدامات لازم را در نظر می گیریم تا از تلفات غیرنظامیان جلوگیری کنیم.”