آنان امروز در یک حرکت اعتراضی گفتند که بیشتر مکاتب بامیان با کمبود آموزگار، لابراتوار، کتابخانه، صنوف و مواد درسی مواجه اند.
معترضان نمایشنامه ای اجرا کردند که در آن اتاق کهنه و فرسوده ای به عنوان اداره مکتب انتخاب شده بود. بر در و پنجره این اتاق و درختان و دیوارهای اطراف آن، برگه های نصب شده بود که در آن از صنف اول تا دوازدهم نوشته شده بود.
همچنین در کنار اتاقک کوچک اما خالی دیگری که در داخل اداره قرار داشت و بر فراز دروازه آن نوشته شده بود “لابراتوار” در تاقچه ای نیز چند تکه کاغذ به چشم می خورد که نمادی از کتابخانه به شمار می رفت.
آن طرف تر، چند آموزگار، همزمان برای برقراری نظم در چندین صنف تلاش می کردند و چنانچه با درخواستی از سوی دانش آموزان مواجه می شدند، از خشونت کار می گرفتند.
این نمایشنامه، مشکلات دانش آموزان مکاتب بامیان را مو به مو بازگو می کرد.
حسینداد احمدی از فعالان مدنی بامیان گفت که مکاتب در وضعیت بدی قرار دارد اما دولت هیچ گونه توجهی به این موضوع ندارد.
آقای احمدی، کمبود آموزگار را بزرگترین مشکل این مکاتب خواند: “نبود آموزگار بر کیفیت آموزش در مکاتب بامیان تاثیرات منفی گذاشته است. ریاست معارف تا کنون حقوق آموزگارانی که از سال گذشته تا کنون بصورت قراردادی در مکاتب تدریس کرده اند را نپرداخته است و به همین دلیل آنان دیگر برای تدریس در مکاتب حضور نمی یابند”.
دولت کمکاری می کند
این نخستین بار نیست که فعالان مدنی بامیان از بی توجهی وزارت معارف به مشکلات مکاتب این ولایت، انتقاد می کنند. آنان پیش از این نیز بارها در اعتراض به این موضوع، اقدام به راه اندازی حرکت های اعتراضی گسترده ای کرده اند. وزارت معارف کشور اما تاکنون توجهی به این اعتراضات نکرده و اقدامی برای رفع مشکلات مکاتب بامیان، انجام نداده است.
با این حال عبدل دانشیار از دیگر فعالان مدنی بامیان می گوید که دولت مرکزی، بصورت عمدی به مشکلات معارف در بامیان بی توجهی می کند: “بیشتر مکاتبی که تا صنف دوازدهم دانش آموز دارند، تا هنوز ساختار تشکیلاتی لیسه را ندارند، اما نه اداره محلی و نه حکومت مرکزی، تاکنون اقدامی در این زمینه نکرده اند”.
آقای دانشیار از وضعیت رو به زوال معارف در بامیان هشدار داد و از حکومت محلی و نهادهای حقوق بشری خواست تا با در نظرداشت اینکه “آموزش و پرورش حق هر فرد است”، برای رفع مشکلات دانش آموزان مکاتب بامیان، تلاش کنند.
انتقاد دانش آموزان
در سراسر ولایت بامیان، بیشتر از 350 مکتب فعالیت دارند و 160 هزار دانش آموز دختر و پسر در این آنها، مصروف فراگیری دانش اند. دانش آموزان بیشتر این مکاتب از نبود آموزگاران مسلکی، کمبود صنوف و مواد درسی، تجهیزات لابراتواری و حتا میز و چوکی، رنج می برند.
ستار دانش آموز صنف ششم مکتب پسرانه مرکز بامیان به خبرنگاران گفت که نبود معلم سبب شده تا دانش آموزان این مکتب، از شش ساعت درسی در روز، فقط دو ساعت آن را درس بخوانند: بیشتر ساعات درسی بیهوده می گذرند، یک آموزگار برای برقراری نظم در شش صنف موظف می شود اما از آموزگاری که تدریس کند، خبری نیست”.
این درحالیست که پیشتر اداره معارف بامیان نیز، مشکلات موجود در مکاتب این ولایت را تایید کرده بود.
محمدایوب امیری سرپرست این اداره پیشتر به خبرنگاران گفته بود که مکاتب سراسر این ولایت، با کمبود بیشتر از 2 هزار معلم و 2 هزار صنف درسی، مواجه اند؛ شماری از معلمان قراردادی نیز تا هنوز حقوق خود را دریافت نکرده اند، اما تلاش های اداره معارف برای حل کردن این مشکلات با شدت تمام، جریان دارد.
آموزش و پرورش در بامیان با آنکه در چند سال گذشته از لحاظ کمی رشد کرده است و با گذشت هر سال به شمار دانش آموزان مکاتب این ولایت افزوده می شود، اما از لحاظ کیفی، شاهد افت قابل ملاحظه ای بوده است. بامیانی ها، وجود فساد اداری در اداره معارف را، مانع اصلی رشد آموزش و پرورش در این ولایت خوانده اند.
