برچسب: ناامنی

گروه تروریستی داعش حدود یک سال می شود که در ولایت ننگرهار فعالیت های تخریبی دارد اما از روز جمعه بدین سو عملیات های تخریبی زیادی را انجام داده اند.
چند شب پیش این گروه تروریستی بر چند منطقه ولسوالی کوت حمله کردند و علاوه بر کشتن تعدادی از کودکان، چند زن را نیز با خود بردند. مقام های ولایت بعد خبر بردن زنان را تکذیب کردند.
گزارش های منتشر شده اما می رساند که این گروه به چندین قریه ولسوالی کوت حمله کردند، کودکان و زنان را کشتند، خانه هایشان را آتش کشیدند و چند زن را نیز با خود بردند.
اکنون عملیات های علیه این گروه تروریستی شدت یافته است و طی هفته جاری حدود 200 تن از جنگجویان این گروه تروریستی به هلاکت رسیده اند که تعدادی از این جنگجویان پاکستانی تبار بودند.
کوت یکی از ولسوالی‎های ناامن ولایت ننگرهار به شمار می‎رود که شورشیان داعشی در آن فعالیت هراس افگنانه دارند.
گفتنی است که به نقل از دفتر مطبوعاتی ولایت ننگرهار، عملیات نظامی برای پاک سازی کامل کوت ادامه دارد و شب گذشته نیز 40 قریه از وجود تروریستان پاک سازی شده است.

جيلاني فرهاد سخنگوي والي هرات گفته كه اين درگيري روز گذشته در منطقه ” چهار قلعه سنگستان” پس از حمله شورشيان آغاز شد كه بر اثر آن ٣٥ از شورشيان كشته و بيش از ٤٠ تن ديگر زخم برداشته اند.

وی همچنان گفت که در این درگیری به نیروهای امنیتی افغان آسیبی نرسیده است .

سخنگوی ولایت هرات افزود، چندین عراده وسیله نقلیه طالبان، یک موتر زرهی و مقداری جنگ افزار این گروه نیز در این درگیری از بین رفته است.

ولسوالی شیندند در ولایت هرات از ولسوالی های ناامنی این ولایت است و هر از گاهی شورشیان مسلح در این ولایت حملات تخریبی را انجام می دهند.

چندی پیش عده ای از متنفذان قومی ولسوالی شیندند اظهار کرده بودند که با ولایت شدن این ولسوالی ممکن است که ظریب امنیت بالا برود.

مسئولان این مجمع در ولایت هرات می‌گویند اداره محلی همراه با ارگان‌های امنیتی توانایی این را ندارند، تا مانع از بروز ترورها در ولایت هرات شوند.

داکتر نثار احمد مصدیق، عضو این مجمع به خبرگزاری رها گفت، ترورهای در این اواخر در ولایت هرات افزایش زیادی داشته که باعث دلسردی خیلی‌ها شده است.

او گفت که نیروهای امنیتی، ناتوان می‌باشند که تا کنون نتوانستند تا مانع از وقوع حملات تروریستی از سوی تروریستان شوند.

آقای مصدیق تصریح می‌کند اگر این روند در آینده جریان داشته باشد، اعتراض‌های این مجمع بیشتر خواهد شد.

گفتنی است در این مجمع داکتران، بازرگانان، فعالان مدنی و مردم عام ولایت هرات عضویت دارند.

از سوی هم عبدالروف احمدی، سخنگوی پلیس ولایت هرات در پیوند به حرف‌های اعضای این مجمع می‌گوید در نشست امروز مجید روزی فرمانده پلیس این ولایت تاکید اساسی بر روی جلوگیری و کاهش ترورها این ولایت شده است.

او گفت که فشار و نقد فعالان ولایت هرات موجب این خواهد شد، تا آمار ناامنی‌ها از سطح شهر کمتر شود.

این حرف‌ها از سوی اعضای مجمع مردمی ولایت هرات در حالی مطرح می‌شود که 10 پیش سمیع الدین رهین رییس دادستانی استیناف ولایت هرات از سوی تروریستان در منطقه “قولدرواز” به قتل رسید.

باید گفت در پیوند به ترور آقای رهین دو تن از عاملان اصلی آن رویداد از سوی پلیس ولایت هرات بازداشت شد.

امیرعلی فولادی- هرات

 

به نقل از خبرنگار خبرگزاری رها در هرات، ملکی که چند سال پیش حدود یک میلیون افغانی ارزش داشت اکنون همان ملک حدود 400 هزار افغانی ارزش دارد.

مقام های دولتی در ولایت هرات علت این کاهش بی سابقه را مهاجرت، ناامنی، کاهش نرخ اسعار و بیکاری عنوان می کنند.

جیلانی فرهاد، سخنگوی والی هرات به خبرگزاری رها گفته که یکی از دلیل‌های کاهش املاک در بازارهای ولایت هرات به خاطر مهاجرت‌ها به خارج از کشور است.

آقای فرهاد کاهش نرخ اسعار، ناامنی و نبود اشتغال از دیگر علت های کاهش قیمت املاک در ولایت هرات ذکر می کند.

سخنگوی والی هرات می‌افزاید اداره محلی این ولایت برای بیرون رفت از این معضله برنامه‌های را ترتیب داده که در آینده عملی خواهد شد.

از سوی دیگر شهروندان هراتی نیز هشدار داده اند که اگر به این وضعیت-بیکاری، ناامنی، کاهش نرخ اسعار- توجه نشود باعث دلسردی مردم از حکومت می گردد.

آنان از مقام های دولتی در هرات و مرکز می خواهند که به این موضوع به صورت جدی توجه کنند و اجازه ندهند وضعیت از این بدتر شود.

در سال جاری به دلیل ناامنی بیش از 200 هزار افغانستانی به کشورهای اروپایی درخواست پناهندگی داده اند.

اکثر پناهجویان علت مهاجرتشان را ناامنی عنوان کرده اند.

امیرعلی فولادی- هرات

وی تاکید کرد کشورهای دریافت کننده کمک ها، بدون ایجاد ظرفیت و اصلاحات لازم تنها به منافع شخصی دولتمردان خود توجه کردند و به فساد اداری دامن زدند.

صلاح الدین ربانی، وزیر امور خارجه افغانستان، نیز در این نشست گفت:”کمک های ارسالی به افغانستان در 15 سال گذشته کمکی به توسعه اقتصادی و در نهایت رفاه شهروندان افغانستان نکرده است.”

با تامل در سخنان امروز رئیس جمهور و وزیر امور خارجه باید گفت کمک های مالی خارجی نه تنها گرهی اساسی از مشکلات عمده افغانستان باز نکرده که سبب پیچیده شدن اوضاع نیز شده است؛ شاید اگر کشورهای کمک کننده نیمی از پولی را که در قالب کمک به بازسازی افغانستان به کشور سرازیر کردند را در بخش نظارت بر نحوه مصرف این کمک های مالی صرف می کرد امروز شاهد اوضاع بهتری بودیم. بر اساس آمار موجود، پولی که به افغانستان آمد چیزی بیشتر از هزینه ای بود که در قالب مارشال پلان به اروپای بعد از جنگ جهانی دوم سرازیر شد؛ اروپا با آن پول از خاک بلند شد اما افغانستان حتی نتوانست بخش نظامی به شمول اردو و پلیس ملی خود را بسازد و تروریزم را نابود کند تا امروز برای ایجاد صلح کاسه گدایی پیش پاکستان و طالبان مزدور دراز نکند.

رئیس جمهور اشرف غنی امروز در کنفرانس گروه به اضافه هفت در حالی از مبارزه مشترک کشورها علیه فساد اداری سخن می زند که بیخ گوش او کسانی در بدنه دولت امروز و دولت دیروز میلیون ها دالر از کمک های خارجی که در بخش نظامی و مبارزه با تروریزم تخصیص یافته بود را به طرز ماهرانه و بدون به جای گذاشتن اثری هدر دادند.

افغانستان امروز علی رغم تلاش های پی در پی اما نامشخص بیش از پیش قربانی تروریزم منطقه و بین الملل می باشد؛ طالبان بیش از پیش جولان می دهند و داعش در برخی از ولایات لانه سازی کرده است.

تنها چند هفته بعد از راندن جنگجویان داعش از شرق افغانستان، این گروه دوباره در بخش های دیگر بازسازی شدند.

در اوایل ماه مارچ درست زمانیکه نیروهای امنیتی افغانستان داعش را از ولایت ننگرهار دور ساخت رئیس جمهور اشرف غنی گفت که افغانستان را به گورستان داعش تبدیل می  کند؛ در آن زمان داعش تنها 8 کیلومتر به عقب رانده و 22 قریه باز پس گرفته شد.

اکنون بیش از یک سال است که داعش و گروه های وفادار به داعش مناطق دور دست زیادی در افغانستان را تحت کنترل خود دارند و با جذب جوانان افغان و شست و شوی ذهنی آنان عضو گیری می کنند.

داعش در بسیاری مناطق مدارس را به روی دانش آموزان بسته و کودکان وطن را از نعمت علم آموزی محروم ساخته است.

ده ها سرباز اردو و پلیس ملی در باز پس گیری مناطق توسط داعش سر بریده می شوند.

باشندگان ولایت ننگرهار در یک بی اعتمادی کامل به دولت می گویند”دولت برای حفاظت از ما اقدام کافی انجام نداده است و مردم برای دفاع از خود گروه های نظامی ایجاد کرده اند.”

این باشندگان در کمترین خواسته از دولت توقع دارند از قیام های مردمی علیه داعش حمایت کند.

آنان می گویند اگر دولت از ما حمایت کند، داعش نمی تواند مناطق را بگیرد اما اگر دولت حمایت نکند، داعش هر روز مناطق را اشغال می کند.

جنرال جان کمپبل، فرمانده اسبق نیروهای امریکا و ناتو در افغانستان، نیز اوایل ماه جاری گفته بود بین 1000 تا 3000 جنگجوی داعش در افغانستان فعالیت دارند.

بنابراین افغانستان و دیگر کشورهای عضو گروه به اضافه هفت که با نام کشورهای متاثر از جنگ یاد می شود هرگز با کمک های خارجی آباد و مرفه نمی شوند؛ این کشورها که وابسته به کمک های اقتصادی خارجی هستند تا زمانیکه با ایجاد اصلاحات عمیق در بخش سیاسی، دولتمردان بی اراده را کنار نگذارند و با شناخت ظرفیت های اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی خود به یک خود باوری و در نهایت استقلال فکری و مالی نرسند، هرگز موفق به حل اساسی چالش در کشور های خود نمی شوند.

رئیس جمهور گرچه به این واقعیت پی برده است اما نبود یک سیستم سیاسی هماهنگ و بی برنامه و از همه مهمتر دخالت استعمارگران، توان هرگونه اقدام عملی را از وی گرفته است.

کشورهای استعماری در یک برنامه ریزی دقیق برای تک تک ملت و کشورهای وابسته برنامه های خاص خود را دارد و به این راحتی اجازه نمی دهد که این کشورها خود کفا شوند.

نگاهی به اوضاع یک دهه و نیم افغانستان این  ادعا را ثابت می سازد: همه چیز در افغانستان نیمه کاره رها شده، از اردو و پولیس ملی گرفته تا پروژه های اقتصادی. افغانستانی که با شعار مبارزه با تروریزم، آمریکا و هم پیمانانش را اجازه ورود داد، امروز بیش از هر کشور دیگری قربانی تروریست است و تمرکز لازم برای پیشرفت اقتصادی و حل چالش های خود را ندارد.

.

.

 

 

کمیل میرشادبیگ، رئیس اجرایی اتحادیه رادیو و تلویزیون های افغانستان امروز در یک نشست خبری ضمن نام بردن این تهدیدات گفت که از دولت خواستیم تا برای رفع این مشکلات اقدام جدی کند.

آقای میرشادبیگ افزود، مشکلی دیگری که تلویزیون ها را تهدید می کند، بلا تکلیف بودن پروژه دیجیتال کردن تلویزیون هاست که از دو سال بدین سو فعالیتش نامعلوم است.

وی علاوه کرد، پروژه دیجیتالی کردن تلویزیون ها توسط یک شرکت به صورت انحصاری گرفته شده و مشخص نیست که با کدام قانون و چکاری می کند.

رئیس این اتحادیه اضافه کرد، در صورت عملی شدن این پروژه؛ ستپ باکس گران است و از توان خرید مردم بالاست، کیفیت نشراتی پایین است و قیمت های انتقال نیز بالاست.

اتحادیه رادیو و تلویزیون های افغانستان خاطر نشان کرد که باید یک کمیته مشترک برای روند انتقال از انالوگ به دیجیتال تشکیل شود تا مورد مشکل دار را بررسی کند.

همچنین بر تشکیل یک کمیته نظارتی نیز تاکید کرد تا نشرات را بر اساس قوانین حوزه رسانه ها تنظیم کند.

این اتحادیه وجود تلویزیون های خارجی در شبکه های کیبلی داخل کشور را نیز یک تهدید برای تلویزیون های داخلی عنوان کرد، گفت با وجود این تلویزیون ها تبلیغات تلویزیون های داخلی کم می شود.

رئیس اتحادیه می گوید که همانطوری که تلویزیون های داخلی اجازه نشرات در کشورهای خارجی را ندارد باید به تلویزیون های خارجی نیز اجازه نشرات در داخل کشور داده نشود.

گفتنی است که چند شبکه کیبلی در کشور فعالیت می کند که علاوه بر تعدادی از تلویزیون های داخلی، برنامه های برخی از تلویزیون های خارجی را نیز نشر می کند.

 

حصر جغرافیایی و تحریم  تقریبی انکشاف و توسعه زیربناهای فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی، بحثی است که از آوان برسرکار آمدن نظام کنونی این خطه را رنج داده است و بر پیکرش زخم زده است.

با وجود این همه اما، همسایگان نامهربان و قدرنشناس، با ایجاد دایره ناامنی، حصار جغرافیایی موجود را بر باشندگان و شهروندان این ولایت بی آزار، خشن تر و رنج آور تر ساخته است.

سالهاست آدم کشان بی رحم و دزدان سر گردنه، مسیر های وصل کننده بامیان با پایتخت و حتی سایر ولایات را برای مردم بامیان ناامن ساخته اند و قربانی های زیادی را روی دست این مردم گذاشته اند. دره میدان لقب ”جاده مرگ“ را گرفته است و دره غوربند نیز تبدیل به سیاه چالی برای باشندگان و مسافرین ولایت بامیان گردیده است.

با وجود اعتراضات گسترده و مکرری که صورت گرفته است، کمتر توجهی نسبت به تامین امنیت این مسیر برای عابرین و مسافرین به مشاهده نرسیده است و هر روز جریان فزاینده ناامنی ها، گروگان گیری ها، قتل ها و سرقت ها، اخاذی ها و … زندگی را بر مردم بامیان دشوار تر گردانیده است.

با وجود وعده های چرب و آبدار رئیس جمهوری در جریان کاروزار های انتخاباتی مبنی بر شکستن حصار جغرافیایی بامیان و مناطق مرکزی، با گذشت بیش از یک سال از تکیه زدن ایشان بر اریکه قدرت، حتی حرفی هرچند اندک و کم اهمیت درین خصوص از زبان ایشان شنیده نشده است و معمای این حدیث تلخ همچنان برجاست.

آمار تکان دهنده ربوده شدن حد اقل 30 مسافر در جریان یک ماه گذشته در دره غوربند از سوی گروههای مسلح مخالف دولت و دزدان و رهزنان درین مسیر، اوج فاجعه را به نمایش میگذارد و سکوت تلخ و معنی دار حکومت و دستگاه امنیتی کشور عمق بی کفایتی، بی درایتی، بی توجهی نسبت به سرنوشت شهروندان را حکایت می کند.

شهروندانی که دست شان از آسمان کوتاه است و پا از زمین، نه رهی بر درگاه قدرت دارند و نه توان مقابله با بی عدالتی ها حق کشی ها. شهروندان درمانده و عاجزی که ستاره های آسمان نیز نور شان را از آنان دریغ میکند و بوریا در زمین از زیر پایشان در فرار هست.

بسیار بجا و شایسته است که حکومت محلی بامیان با جدیت و قاطعیت درین زمینه گام برداشته و با زیر فشار گذاشتن حکومت مرکزی و اداره های ولایتی ولایت های همجوار بدنبال راه های حل اساسی و دوامدار برای تامین امنیت مسیر های بامیان بسوی کابل و سایر ولایات باشند و بامیان و بامیانیها را ازین ورطه خطرناک نجات دهند تا باشد که در پیشگاه خداوند و ملت مسئولیت ها تعهدات شان را بجا سازند و مهر تقدیر بر کارنامه های شان حک گردد.

و خوبست صاحبان قدرت و حکومت بدانند که تحمل نیز حد و مرزی دارد و بردباری مردم که  در واقع تبدیل به عقده های سنگین میگردد، روزی به پایان خواهد رسید و در صورت عدم رسیدگی به این امر، غلیان خشم مردم حکایت ”زور مردم زور خداست“ را به گونه عملی بر روی زورمندان مسئولیت گریز پیاده خواهد ساخت.

زمان احمدی، شهروند بامیانی

 

 

بامیان در مرکز کشور از ولایت هایی است که می تواند در تمام فصول سال میزبان گردشگران باشد. این ولایت با داشتن جاذبه های منحصر به فرد طبیعی، تاریخی و فرهنگی مقصد مناسبی برای گردشگران به شمار می رود. یکی از این جاذبه ها که توانسته است پای شمار زیادی از  گردشگران داخلی و خارجی را به بامیان بکشاند، ورزش های زمستانی و مسابقات اسکی است. هفت سال از آغاز بازی های زمستانی در بامیان می گذرد  و تا کنون پنج دور از مسابقات اسکی در این ولایت برگزار شده است. قرار است ششمین دور مسابقات بین المللی اسکی در بامیان در ماه فبروری سال روان میلادی برگزار گردد. با این وجود آنچه مهم می نماید، نقش برگزاری این مسابقات در جذب گردشگران به این ولایت است. با توجه به این موضوع، زمان احمدی خبرنگار خبرگزاری رها در زون مرکز مصاحبه ای را با عباس خاوری مدیر بخش موزیم ریاست اطلاعات و فرهنگ بامیان انجام داده و نخست از او پرسیده است که برگزاری این مسابقات چقدر توانسته است بر روند جذب گردشگران و رونق صنعت گردشگری در بامیان موثر واقع شود؟

تشکر از شما و با سلام خدمت خوانندگان خبرگزاری رها. یکی از پالیسی های ریاست اطلاعات و فرهنگ بامیان این است که بتواند گردشگران زیادتری را جذب کند. همانگونه که در جریان هستید، ما در فصل تابستان میزبان گردشگران زیادی بودیم و در نظر داریم که در فصل زمستان نیز گردشگرانی را جذب کنیم که با توجه به وضعیت حاکم در افغانستان تا حدودی هم موفق بوده ایم. بامیان بدلیل برفباری هایی که در آن صورت می گیرد و مکان های مناسبی که برای ورزش های زمستانی دارد، از ظرفیت بالایی در جذب گردشگران زمستانی برخوردار است. روی این ملحوظ ما نیز تلاش می کنیم تا توسط تبلیغات از طریق رسانه ها، وبسایت ها و سایر امکانات انترنتی، بامیان را به عنوان مقصدی مناسب برای ورزش های زمستانی معرفی کرده و گردشگران علاقه مند به این ورزش ها برای سفر به این ولایت ترغیب کنیم. همچنان ریاست اطلاعات و فرهنگ بامیان با راه اندازی برنامه های آموزشی برای کسانی که به ورزش های زمستانی از جمله اسکی علاقه مندند، در تلاش آن است رشد گردشگری در این ولایت از جمله گردشگری زمستانی را افزایش دهد.

این تبلیغات شما که در حقیقت نوعی بازاریابی به شمار می رود، توانسته  است آمار گردشگرانی که به بامیان سفر می کنند را افزایش دهد؟

از نزدیک به یک ماه بدین سو بدلیل برفباری هایی که در بامیان صورت گرفته، دهها گردشگر داخلی و خارجی به بامیان سفر کرده و در تمرینات اسکی در این ولایت اشتراک کرده اند. در بیست روز گذشته از نخستین ماه زمستان سال روان، ما میزبان بیشتر از پنجاه نفر از گردشگرانی بوده ایم که برای اشتراک در تمرینات اسکی به بامیان سفر کرده بودند. از جانب دیگر ما تلاش داریم تا با تشویق دو اسکی کلپی/باشگاه اسکی که در بامیان فعالیت می کنند، زمینه رشد ورزش های زمستانی را بیشتر از پیش فراهم سازیم.

از تشویق نهادهای خصوصی صحبت کردید، تا کنون چه اقداماتی در این زمینه انجام داده اید؟

ما در صحبت هایی که با اسکی کلپ ها در بامیان داشتیم، روزهای جمعه و تعطیل را برای راه اندازی برنامه های تمرین اسکی تعیین کردیم که براساس این توافق، کسانی که علاقه مند به ورزش زمستانی اسکی اند می توانند در تمرینات اسکی اشتراک کنند که خود زمینه ای برای ترویج هرچه بیشتر این ورزش زمستانی به شمار می رود و نهادهای خصوصی نیز می توانند در آموزش افراد علاقه مند سهم بگیرند.

گردشگران بطور معمول به مقاصدی سفر می کنند که در کنار وجود جاذبه ها، امکانات اقامتی نیز وجود داشته باشد، به نظر شما تسهیلات و امکانات موجود در بامیان از جمله هتل ها برای پذیرایی از گردشگرانی که به این ولایت سفر می کنند، مناسب اند؟

شما شاهد بودید که امسال بامیان به عنوان نخستین پایتخت فرهنگی سازمان سارک انتخاب شد و ما در جشنواره سارک میزبان گردشگران زیادی بودیم. از نظر زیرساخت ها در حال حاضر پنج هتل معیاری/استاندارد در بامیان وجود دارند و به همین دلیل ما توانستیم در جشنواره سارک از مهمانان خارجی و داخلی بگونه بهتری میزبانی کرده و خدمات مناسب تری به آنان ارائه کنیم. این امر سبب شده است که بامیان از اهمیت بیشتری برخوردار شود. در عین حال ما توانستیم در همکاری و هماهنگی با بخش خصوصی، جاذبه های گردشگری بامیان را به گردشگران داخلی و خارجی معرفی کنیم که همین موضوع باعث شد تا ما بتوانیم با وجود نا امنی ها در مسیرهای منتهی به بامیان، بازهم میزبان گردشگران داخلی و خارجی باشیم.

با توجه به اینکه سفر با هواپیما به بامیان غیر مصون است و هزینه هنگفتی می طلبد، نا امنی راه های ترانسپورتی زمینی منتهی به بامیان چه تاثیری بر  میزان جذب گردشگران به این ولایت داشته است؟

یکی از مشکلاتی که رشد گردشگری نه تنها در بامیان بلکه در کل افغانستان را به چالش کشیده، وضعیت شکننده امنیتی است. متاسفانه راه های ترانسپورتی منتهی به بامیان نیز تا حد زیادی از این نا امنی ها متاثر شده اند. همچنان پروازهای تجارتی زیادی به مقصد بامیان صورت نمی گیرد. هم اکنون تنها یک شرکت هوایی خصوصی، در طول هفته پروازهای محدودی از کابل به بامیان دارد. ما تلاش می کنیم که در آینده پروازهای سایر شرکت های هوایی کشور را نیز داشته باشیم و از این طریق گردشگران بیشتری را به بامیان جذب کنیم. امیدواریم حکومت مرکزی کشور نیز با تامین امنیت راه های ترانسپورتی منتهی به بامیان و نیز زمینه سازی برای افزایش پروازهای تجارتی به این ولایت، برای رشد گردشگری در بامیان با ما همکاری کند.

 

 

 

مشرانوجرگه/مجلس سنا به منظور وضاحت برنامه های امنیتی؛ مقام های وزارت های امور داخله، دفاع و ریاست عمومی امنیت را به این مجلس فراخوانده بود.

سناتوران در ابتدا نگرانی خود را از ناامنی در ولایت های شمال و شمال شرق و جنوب غرب؛ کم نشدن حملات تروریستان در زمستان و موجودیت افراد مسلح غیر مسئول در کابل و ولایات اعلام کردند.

معصوم استانکزی، سرپرست وزارت دفاع امروز سه شنبه به نمایندگان مجلس سنا گفت که تدابیر لازم برای پس گیری مناطق ناامن از دست دشمنان روی دست گرفته شده است.

آقای استانکزی اضافه کرد که علت ناامنی های گسترده در نقاط مختلف کشور به دلیل خروج نیروهای خارجی، عملیات در وزیرستان شمالی پاکستان و رقابت های منطقه ای است.

سرپرست وزارت دفاع علاوه کرد که عملیات در وزیرستان شمالی باعث شد که تروریستان پایگاه های خود را ترک کنند به دو استقامت در کشور ما پناه ببرند.

استانکزی تصریح کرد که عده ای از مقام های دولتی به طور خواسته و یا ناخواسته نیز تروریستان را به مناطق مختلف کشور انتقال داده اند.

وی علاوه کرد که تروریستان با سهولت به مناطق امن کشور رسیده اند و اکنون نیز فعالیت های خود را می کنند.

این در حالی است که قبل از تشریحات سرپرست وزارت دفاع، گلالی اکبری گفته بود که جنگجویانی از کشورهای چین، ازبکستان، تاجیکستان و قزاقستان به بدخشان آمده و در حال سربازگیری است.

از سوی دیگر فیصل سمیع، عضو کمیسیون امنیتی گفته بود که علاوه بر ناامنی در ساحات شمال و جنوب غرب کشور، مسیر بامیان به کابل نیز ناآرام شده و مسافران با چالش های زیادی مواجه اند.

آقای سمیع اضافه کرده بود، فروش سلاح و حمل آن توسط افراد غیر مسئول نیز باعث نگرانی شهروندان شده است.

شیر محمد آخوندزاده نیز از فساد گسترده در وزارت داخله اظهار نگرانی کرد و زلمی زابلی در مورد سفر راحیل شریف، نشست هلی کوپترها در ننگرهار از مقام های امنیتی وضاحت خواست.

معصوم استانکزی گفت که برای مبارزه با تروریسم و ناامنی باید نیروهای امنیتی را حمایت و تقویت کرد تا انگیزه مبارزه در بین سربازان ایجاد شود.

او علاوه کرد که صلح و امنیت با زاری کردن ممکن نیست و با تقویت حمایت نیروهای امنیتی می شود با این معضل مبارزه کرد.

وی همچنین علاوه کرد، پوسته های در مسیر ولایت های مرکزی به کابل ایجاد می شود تا دیگر شاهد ناامنی در این مناطق نباشیم و اکنون نیز کارهای صورت گرفته است.

سرپرست وزارت دفاع خاطر نشان کرد که 4 بال هلیکوپتری که هند کمک کرده بود تا اخر ماه جدی مونتاژ می شود و اماده استفاده می گردد و از طرف دیگر تا اخر سال نیز 700 عراده وسیله جنگی و اکمالات به نیروهای امنیتی داده می شود.

او اضافه کرد که در سال جاری 8 بال هلیکوپتر دیگر نیز به وزارت دفاع داده می شود.

ایوب سالنگی، معین ارشد امنیتی وزارت داخله نیز گفت که برای بهتر شدن امنیت، نیاز به همکاری مردم است و با همکاری مردم میتوان با ناامنی مبارزه کرد.

اقای سالنگی در مورد ناامنی ها و حمل سلاح در پایتخت گفت که بیشتر این اعمال توسط مقام های دولتی و نمایندگان شورای ملی صورت می گیرد.

مسعود اندرابی نیز از مجلس خواست که جلسه آنان به صورت سری برگزار شود تا معلومات کامل در اختیار نمایندگان مجلس گذاشته شود.

 

 

در گزارش ذکر شده است که از تعداد انسان، 3.4 میلیون نفر به برنامه های نجات بخش نیازمند هستند.

همچنین در این گزارش امده است، که هر سال یک میلیون افغان به دلیل حوادث طبیعی وناامنی ها از کشور و خانه هایشان بیجا می شوند که ۲۴۰ هزار تن آنان را زنان و دختران تشکیل می دهد.

صندوق جمعيت سازمان ملل هشدار مي دهد كه در سال ۲۰۱۶ ميزان بيجا شدگان افغانستان بر اثر جنگ و ناامنی ها افزايش چشمگيری خواهد یافت.

يافته هاي صندوق جمعيت سازمان ملل نشان مي دهد كه ۸۰۵۴۰۰ تن در افغانستان، از ۲۰۱۴ بدين سو متاثر از خشونت برخاسته از جنگ بوده اند كه ۶۴۳ هزار بي جا شده بر اثر منازعه و حوادث طبیعي را نيز شامل مي شود و از اين ميان ۴۸ درصد آنرا زنان شکل ميدهد.

وید فرد اوچان مسوول سازمان برنامه نفوس ملل متحد برای افغانستان گفت که حوادث طبیعی سالانه در جهان و افغانستان افزایش می یابد و بودجه برای بیجا شده ها کم است که این یک چالش بزرگ است برای افرادی که از منازل شان بیجا می شوند.

وی گفت که درحال حاضر ۵۹ میلیون انسان به سبب خشونت ها از منازل شان بیجا شده اند واین ارقام نسبت به چهار دهه ی قبل ۶۰ درصد افزایش را در سطح بیجا شده ها نشان می دهد.

او با اشاره به این که زنان و دختران نسبت به مردان از بجاشدن رنج می برند افزود: ” از ميان بيش از ۵۰۰ صد هزار آسيب ديده از حوادث طبیعی و ناامنی ۳۰۰ هزار آن بر اثر منازعه آسيب هستند كه ۲۵۰ هزار آن را زنان شامل مي شوند که دولت افغانستان باید رسیدگی به این معضل را در اولویت کاری اش قرار بدهد”.

آقای اوچان تصریح کرد: ” تنها در سال ۲۰۱۵ در افغانستان ۱۳۷ هزار تن بي جا شده اند كه بر اثر جنگ بوده و پيش بيني ما اين است كه در سال ۲۰۱۶ اين رقم بر اثر جنگ به ۲۵۰ هزار بي جا شده خواهد رسيد”.

در گزارش صندوق جمعیت سازمان ملل آمده است که از ۲۸ سپتامبر تا ۱۲ اكتوبر امسال ۸۴۸ شهروند بر اثر جنگ ها متضرر شدند كه ۱۲۲ تن ان را زنان و ۱۶۲ تن دیگر را كودكان تشکیل می دهد که از ۱۳ تا بيش از ۱۵ هزار خانواده بر این ولایت بر اثر جنگ بیجا شدند.

یافته های این گزارش نشان میدهد که  سالانه حدود ۱۰۰ میلیون تن در جهان به دلیل عوامل مختلف به خصوص حوادث طبیعی و جنگ از خانه هایشان بیجا می شوند که حدود 26 میلیون تن آنها را زنان تشکیل می دهند.

مسوولین وزارت اقتصاد افغانستان از نشر این گزارش استقبال نمودند.

عبدالستار مراد وزیر اقتصاد این کشور می گوید نشر این گزارش؛ کمک می کند تا آنها مطابق به آن برنامه های کمک رسانی را به بیجا شده های داخلی تنظیم نمایند که درکدام بخش هانیازی بیشتر به کمک وجود دارد.

این وزارت به دولت پیشنهاد می کند که حوادث طبیعی یکی از چالشهای عمده است و دولت برای کمک رسانی به متضررین باید بودجه بیشتری دراین بخش درنظر بگیرد.

 

معصومه مرادی والی دایکندی با ابراز نگرانی از این وضعیت گفت که شورشیان وابسته به گروه داعش و طالبان، از چندی بدین سو این ولایت را تهدید می کنند.

بانو مرادی افزود، ولسوالی کجران که هم مرز با ولسوالی های باغران هلمند و چهارچینه ارزگان واقع شده است و از ناامن ترین مناطق دایکندی به شمار می رود که در معرض تهدیدات امنیتی نگران کننده ای قرار دارد.

والی دایکندی تاکید کرد که افزایش ناامنی ها در بعضی از مناطق ولایات همجوار، تهدیدات جدی امنیتی را متوجه برخی از بخش های دایکندی نیز کرده است.

دایکندی از امن ترین ولایات در مرکز کشور است که علی رغم داشتن مرز مشترک با ولایت های ناامنی چون هلمند، ارزگان، قندهار و غزنی، در یک و نیم دهه گذشته شاهد کمترین رویداد ناامنی بوده است.

گزارش ها از ناامنی و نفوذ مخالفان مسلح دولت به برخی از مناطق دایکندی کمتر مخابره شده است اما حملات شورشیان وابسته به طالبان و دیگر گروه های تروریستی از ولایات همجوار بر پوسته های مرزی این ولایت، همواره از مسائل خبرساز بوده است.

شورشیان هر از گاهی بر بعضی از ولسوالی های دایکندی از جمله کجران که با ولسوالی های باغران هلمند و چهارچینه ارزگان مرز مشترک دارد حمله می کنند.

این ولسوالی در چند سال گذشته، شاهد حملات به نسبت گسترده مخالفان مسلح دولت بوده است.

این حملات شورشیان و درگیری آنان با ماموران امنیتی، در برخی مواقع حتی تا یک هفته ادامه یافته اند.

شورشیان طالب در برخی موارد، با جاسازی ماین در راه های مواصلاتی دایکندی با ولایت های هلمند، قندهار و ارزگان، اقدام به مسدود سازی این راه نیز کرده اند.

با این حال والی دایکندی می گوید که حکومت مرکزی را از تهدید های امنیتی آگاه کرده و خواستار استقرار یک کندک اردوی ملی در بخش های آسیب پذیر این ولایت شده است.

استقرار یک کندک اردوی ملی در دایکندی چیزی است که باشندگان این ولایت بارها خواستار آن شده اند.

هرچند دو سال پیش نیز مقام ها در وزارت داخله وعده داده بودند که یک کندک اردوی ملی در دایکندی ایجاد خواهد شد، تاکنون اما این وعده عملی نشده است؛ چیزی که باشندگان این ولایت آن را خاک پاشیدن به چشم مردم و وعده های دروغین خوانده اند.

 

 

 

بر اساس این تحقیق، ناامنی، فساد، ضعف اقتصادی و ناتوانی حکومت از نگرانی‌های اصلی مردم عنوان شده است و مردم فکر می کنند که حکومت در مسیر نادرستی در حرکت است.

تحقیق بنیاد آسیا نشان می‌دهد که بیش از نیم مصاحبه شوندگان (57.5 درصد) گفته اند که کشور به جهت غلطی در حرکت است. در سال گذشته شمار کسانی که این گونه فکر می‌کردند 40.4 درصد بود.

این سروی که میان یازدهم تا بیست و هشتم ماه جون انجام یافته است، خاطرنشان می‌سازد که بدتر شدن وضعیت امنیتی، بیکاری و فساد اداری دلایل اصلی افزایش بدبینی است.

به گونه مثال شمار افغان‌هایی که گفته اند نگران امنیت شخصی خود هستند به 67.4 درصد رسیده است که بالاترین رقم از شروع این سروی در 11 سال قبل است.

کمک خارجی ها

این تحقیق همچنان نشان می دهد که مردم بر این باروند، نیروهای امنیتی کشور برای عملیات بدون کمک نیروهای خارجی قادر به عملیات نیست.

83 درصد مصاحبه شوندگان گفته اند که اردوی ملی نیاز به حمایت بین المللی دارد و 80 درصد چنین کمکی به پولیس ملی را ضروری دانسته اند. همچنین 70.4 درصد گفته اند پولیس محلی نیز نیاز به حمایت بین المللی دارد.

براساس یافته‌های بنیاد آسیا، گروه داعش نیز که مسئولیت چند حمله خونبار را در افغانستان به عهده گرفته است، بر مشاهده افغان‌ها از مصونیت شان تاثیر گذاشته است. سه چهار مصاحبه شوندگان گفته اند که در مورد داعش شنیده اند و 4.03 درصد این گروه را یک تهدید عنوان کرده اند.

نتایج این تحقیقات نشان می‌دهد که مردم کم‌تر به نهادهای عامه اطمینان دارند.

به گونه مثال، میزان کسانی که می‌گویند حکومت وظیفه‌اش را خوب انجام می‌دهد از 75.3 درصد در سال 2014 میلادی به 58 درصد در سال جاری کاهش یافته است.

همچنین شمار کسانی که از پروسه‌های دموکراتیک در کشور راضی اند به پایین‌ترین سطح خود رسیده و از 73 درصد در سال گذشته به 57 درصد کاهش یافته است.

فساد

دیگر نتیجه نظرسنجی بنیاد آسیا این است که شمار افغان‌هایی که می‌گویند می‌توانند بر تصامیم حکومت‌های محلی تاثیرگذار باشند از 56 درصد در سال گذشته به 44.5 درصد پایین آمده است. با وجود تلاش‌های حکومت برای کاهش فساد، 90 درصد افغان‌ها آن را بزرگ‌ترین مشکل روزمره خود عنوان کرده اند که بالاترین رقم بعد از 2004 است.

هرچند افغانستان در فراهم کردن خدمات ابتدایی حکومتی پیشرفت داشته است، اما رضایت از این خدمات پایین آمده است و حدود نیمی از مردم نبود برق، جاده‌های مناسب، آب آشامیدنی، امکانات آموزشی، خدمات صحی و آب مورد نیاز آبیاری را از مشکلات عمده خواهند اند.

بیکاری جوانان و حقوق زنان

با توجه به این که نیم جمعیت کشور زیر هجده سال عمر دارد و یکی از جوان‌ترین جمعیت‌های جهان را می‌سازد، در نظرسنجی بنیاد، دیدگاه‌های این جوانان نیز شریک ساخته شده است. 71.4 درصد مصاحبه شوندگان گفته اند که بیکاری و 26.5 درصد گفته اند که بی‌سوادی بزرگ‌ترین مشکلاتی است که جوانان با آن مواجه اند.

در بخش حقوق زنان، افغانستان در 2015 شاهد پیشرفت بوده است. حالا کابینه حکومت چهار وزیر زن دارد و دو زن به عنوان والی تعیین شده اند.

بنیاد آسیا گفته است: «زنان افغان به صورت فزاینده از حقوق خود آگاهی می‌یابند می‌دانند که در منازعات داخلی با کدام نهادها تماس بگیرند.»

برعلاوه این نظرسنجی دریافته است که تقریباً همه افغان‌ها (93.6 درصد) از دسترسی مساوی دختران به مدرسه‌های اسلامی حمایت می‌کنند و نصف مصاحبه شوندگان از دسترسی مساوی دختران به مکتب‌های ابتدایی و لیسه و همچنین دانشگاه پشتیبانی کرده اند.

با وجود این، سکتور رو به توسعه رسانه‌ها و دسترسی به منابع معلوماتی از سراسر جهان مایه خوش‌بینی است. دو سوم (64.3 درصد) مصاحبه شندگان گفته اند که رسانه‌ها در کنار رهبران دینی بسیار مورد اعتبار اند که جلوتر از نهادهای حکومتی و سازمان‌های غیردولتی قرار دارند. در سال 2015 میلادی 62.1 درصد از خانواده‌های افغان تلویزیون داشته اند که افزایش دو برابر را در هشت سال گذشته نشان می‌دهد.

اکثریت افغان‌ها (82.3 درصد) گفته اند که دست کم یک تیلفون موبایل در خانواده دارند که این شمار در سال 2007 به 41.5 درصد می‌رسید. همچنین 21 درصد گزارش داده اند که دست کم کسی در خانواده دارند که به انترنت دسترسی دارد.

نادرشاه بحر، عضو مجلس نمایندگان امروز (دوشنبه) در جلسه عمومی مجلس گفت که از دو روز بدین سو مسیر ولسوالی لعل و سرجنگل به مرکز ولایت مسدود شده است.

آقای بحر افزود، اگر دولت این مشکل را به زودی بررسی نکند، مشکلات فراوانی را برای باشندگان این ولسوالی به بار خواهد اورد.

این نماینده مردم غور اضافه کرد که به زودی امتحان کانکور در ولایت غور برگزار می شود و اگر این مسیر باز نشود، دانش آموزان زیادی از امتحان باز خواهند ماند.

وی افزود اگر دانش اموزان این ولسوالی ها از امتحان کانکور باز بماند، تحصیل دوازده ساله آنان بی ثمر خواهد ماند.

بر اساس گزارش ها سالانه بیش از 5 هزار دانش اموز از ولایت غور در امتحان کانکور شرکت می کند که بیشترین شرکت کننده ها از ولسوالی لعل و سرجنگل می باشد.

ولایت غور از ولایت های مرکز کشور می باشد که تاکنون امنیت نسبی داشته ولی طی سال های اخیر حمله های مسلحانه، کشتار افراد ملکی و در اخرین مورد سنگسار یک بانو از این ولایت گزارش شده است.

 

 

فیروزالدین فیروز وزیر صحت عامه روز شنبه در مراسم به مناسبت روز جهانی صحت روانی در کابل گفت: خشونت های خانوادگی، فقر، بیکاری و مواد مخدر از جمله عوامل مبتلا شدن افراد به مشکلات و تکالیف روانی می باشد.

آقای فیروز همچنان گفت: امکانات تداوی در مقایسه به میزان افراد مبتلا به مشکلات و تکالیف روانی در افغانستان اندک است، “اما باز هم چون امکانات ما محدود است فرهنگ که هنوز هم بتوانیم افراد را بشکل بهتر تداوی نمایم وجود ندارد ما در صدد این هستیم که این حالت را تغییر دهیم مریضان را با حرات تداوی کنیم مشوره دهیم و به خاطر از بین بردن این مشکل با وجودیکه از بین برده نخواهد شد، اما می توانیم که شیوع اش را کاهش دهیم.”

آقای فیروز همچنان افزود، بیش از ۱۵۰۰ مرکز تداوی تکالیف و مشکلات روانی در سرتاسر کشور فعالیت می کنند که برای مریضان ادویه به صورت رایگان توزیع می شود.

اما وی می گوید: تنها در ۳۰۰ مرکز برای مشاوره دهی به بیماران روانی کفایت نمی کند.

به اساس معلومات وزارت صحت عامه، در افغانستان بیشتر زنان در مقایسه با مردان به مشکلات و بیماری روانی مبتلا می شوند.

به گفته آقای فیروز شماری زیادی از بیماران روانی که در میان آنها خانم ها هم شامل می باشند از خانواده های شان رانده شده و در مرستون ها زندگی می کنند.

در همین حال برخی از خانم های که به مشکلات روانی مبتلا هستند می گویند که به دلیل خشونت های خانوادگی و ناامنی ها به این مشکلات مصاب گردیده اند.

مقامات وزارت صحت عامه می گویند، خانواده ها، رسانه ها، ملا امامان مساجد و روسا و بزرگان قومی نقش عمده در کاهش مشکلات و بیماری روانی افراد دارند.

 

این فعالان با اجرای خیابانی تئاتر خود، کشته شدن افراد ملکی در راه های کشور را به تصویر کشیدند و خواستار توقف هر چه زودتر گروگان گیری و کشتار افراد ملکی شدند.

این فعالان با شعار “گوش شنوا نیست” دولت را متهم به بی توجهی و کم کاری کردند و خواهان صلح واقعی شدند.

هنرمندان، صحنه های حملات انتحاری، ماین گذاری های کنار جاده ای و ربودن مسافران را در مسیر شاهراه های کشور بازسازی کردند که بیشتر قربانیان این نوع حوادث، افراد ملکی اند.

حسین داد احمدی، رئیس موسسه جامعه مدنی افغانستان (مجما) گفت که همه روزه شهروندان این کشور قربانی خشونت و جنگ می شوند اما هیچ گوش شنوایی وجود ندارد.

او گفت: “ما یک بار دیگر صدای خود را از ولایت امن بامیان برای داد خواهی و همدردی با آن خانواده هایی بلند کردیم که در گوشه و کنار کشور همه روزه قربانی می شوند.”

معترضان نقشه ای را کشیدند و خشونت، انفجار، فقر، فرار جوانان از کشور، ضعف حاکمیت دولت و فساد اداری را در آن رسم کردند و از مسئولان خواستار تأمین امنیت و صلح واقعی در کشور شدند.

هفته ی گذشته نیز در کابل، تعدادی از فعالان مدنی در اعتراض به ناامنی های اخیر، مسیر چهارراهی صحت عامه تا میدان هوایی را راهپیمایی کردند و با موسیقی اعتراضی و اجرای تئاتر اعتراض شان را بیان کردند.