این وعده، که از سوی 70 کشور اشتراک کننده در نشست بروکسل صورت می گیرد، گرچه کمتر از مقدار تعهدی است نشست پیشین توکیو (2012) است، اما به گفته نیوین میمیکا کمیشنر توسعه اتحادیه اروپا “این وعده ها بیش از آن مقداری است که ما گمان می کردیم.”
این کمک ها در حالی به افغانستان صورت می گیرد، که هم اکنون نیروهای امنیتی کشور در چندین نقطه با شورشیان طالبان و دیگر گروه های شورشی در نبرد هستند.
اما فراتر از این نبردها، گفته می شود که دولت افغانستان تنها قادر به تطبیق 20 فیصد بودجه سالانه اش است، و تقریبا 39 فیصد جمعیت افغانستان، با درآمدی کمتر از 1.35 دالر (100 افغانی) زندگی می کنند.
اما افغانستان با تمامی این وضعیت ها، توانسته با کمک خارجی ها و حمایت نظامی آنها طی 15 سال گذشته در مقابل آنها دوام بیاورد. اتحادیه اروپا که میزبان مشترک کنفرانس بروکسل بود، تلاش کرد تا کشورهای کمک کننده را متقاعد کند که به حمایت های مالی شان به افغانستان ادامه دهند.
در پایان نشست هم، اتحادیه اروپا و 28 کشور عضو این اتحادیه، وعده 5.6 میلیارد دالر کمک را تا سال 2017 به افغانستان دادند.
محمد اشرف غنی رئیس جمهوری کشور گفت “این واقعا روز بزرگی است.”
وی اما اذعان کرد که هیچ پولی وارد افغانستان نخواهد شد، مگر اینکه دولت فساد و جرم را در افغانستان سرکوب کند، و دست بالاتر را در مقابل شورشیان داشته باشد.
آقای غنی گفت “کار از جانب افغان به طور جدی از فردا آغاز خواهد شد. اگر ما اراده سیاسی در راه های قابل اجرا در مبارزه علیه تروریزم نداشته باشیم، این وعده ها فقط وعده خواهند ماند.”
این گفته ها در حالی از سوی آقای غنی بیان می شود که برخی از اشتراک کنندگان بر این باور بودند که این وعده ها را تابحال بارها از مقامات افغانستان شنیده اند و از وعده هایی که عمل نشده ناامید گشته اند.
اکرام افضلی یک عضو گروه فعالان مدنی مبارزه با فساد گفت “تعهدات مبارزه علیه فساد بسیار ضعیف هستند و ما ناامید شده ایم.”
وی همچنین گفت برخی از برنامه ای ضد فساد دولت افغانستان، فقط در حد حرف هستند و برای نمایش در این کنفرانس می باشند.
در همین حال اما، بانکی مون سرمنشی سازمان ملل متحد گفت “امروز روزی بسیار مهمی است، و روزی است که جامعه جهانی پیغام قوی حمایت را اعلام می کنند.”
آقای بانکی مون گفت “رهبران افغانستان تاکنون اصلاحات و برنامه های انکشافی قابل ملاحظه ای برای تغییر زندگی مردم افغانستان که سال ها در رنج زندگی کرده اند، داشته اند.”
جان کری وزیر امور خارجه آمریکا نیز گفت که وی هنوز هم به آینده افغانستان اطمینان زیاد دارد.
وی گفت سال به سال تلاش های مشترکمان، که در قالب یکی از بزرگترین و با دوام ترین ائتلاف های بین المللی می باشد که تاکنون داشته ایم، در حال ثمره دادن است.
فدریکا موگرینی رئیس سیاست های خارجی اتحادیه اروپا نیز در همین حال، تمامی گزارش های منتشر شده مبنی بر اینکه اروپا به افغانستان در صورتی کمک می کند که مهاجران اش را بپذیرد، تکذیب کرد و گفت “هیچ گاه چنین ارتباطی میان کمک های انکشافی اروپا و برنامه های مقابله با مهاجرت اروپا وجود نداشته است.”
وی اما افزود اما فشار واضحی بر مقامات دولت کابل می باشد تا از فرار شهروندان افغانستان در خود افغانستان جلوگیری کند.
ویلیام لیسی سوینگ رئیس سازمان بین المللی مهاجرت (IOM) گفت روزانه در حدود 6 هزار مهاجر افغان از کشورهای پاکستان و ایران به افغانستان باز می گردند، و اگر تعداد بازگشتی ها از اروپا هم افزایش یابد، دولت شکننده افغانستان متهم فشار زیادی خواهد شد.
وی گفت “افغانستان جامعه ای آسیب پذیر با ظرفیت هایی محدود برای پذیرش این مردمان هستند.”
او تاکید کرد “ما باید به تمامی آن کسانی که بازگشت کرده اند کمک کنیمد تا بتوانند زندگی جدیدشان را شروع کنند.”
لازم به ذکر است که بیرون از محل برگزاری این نشست، هزاران تن از شهروندان افغانستان از کشورهای مختلف گردهم آمده بودند تا اعتراضشان را علیه دولت به گوش جهانیان برسانند.
گفته می شود در حدود 12 هزار معترض افغان از کشورهای مختلف وارد بروکسل شده بودند.
این معترضان دولت کابل را متهم به اعمال تبعیض سیستماتیک در کشور می کنند.
