برچسب: مقاومت

در اوضاع کنونی کشور که ولسوالی ها یکی پس از دیگری به دست طالبان سقوط می کند مردم یک بار دیگر به دور رهبران جهادی جمع شده علیه طالبان به مبارزه برخاسته اند.

در این راستا استاد محمد محقق رهبر حزب وحدت اسلامی مردم افغانستان به بلخاب رفته و جبهه مقاومت را فعال نمود.

بسیاری از بلخابی ها می گویند خطه ی مقاومت “بلخاب” و رهبر مقاومت استاد “محقق” مکمل همدیگر اند.

همانطوریکه نیستالوژی استاد “محقق” بدون درج نام “بلخاب” ممکن نیست. تاریخ مقاومت “بلخاب” هم بدون استاد”محقق” فاقد اعتبار است و ارزش خواندن و نوشتن را ندارد.

ورود استاد “محقق” به “بلخاب” با استقبال گرم و گسترده مردم مواجه شد و در حقیقت یاد و خاطرات ۲۰ پیش در اذهان مردم تداعی شد و مردم “بلخاب” بار دیگر با تجدید پیمان از جمهوریت و نظام حمایت و قول هر نوع همکاری و مبارزه با طالبان را به استاد “محقق” دادند.

همان طور که ۲۰ سال پیش مجاهدین “بلخاب” با رهبریت استاد”محقق”، “بلخاب” را به گورستان طالبان بدل ساخته بودند. در آینده نیز این کار را خواهند کرد.    

به دنبال سقوط و واگذاری ولسوالی‌ها در ولایات شمالی کشور و قدرت گرفتن گروه طالبان در این حوزه، اکنون این پرسش که آیا مقاومت مردم بلخاب در برابر طالبان و ترسیم جبهات جنگ علیه این گروه موفقیتی به همراه دارد یا خیر، تبدیل به یک مسأله جدی در میان ساکنان شمال، به خصوص مردم بلخاب و مناطق اطراف آن شده است. مردم بلخاب این روزها در آزمون سختی قرار گرفته‌اند؛ آزمونی که تعیین می‌کند، بلخاب هم‌چنان خطه تسخیرناپذیر باقی می‌ماند یا در برابر هجوم جنگ‌جویان گروه طالبان شکسته می‌شود و افتخار گذشته‌اش را (خطه تسخیرناپذیر و مرکز مقاومت در شمال) از دست می‌دهد؟ پاسخ ساکنان بلخاب و شمال کشور به پرسش‌ فوق متفاوت است و دیدگاه‌های مختلفی در این زمینه مطرح شده است. از میان دیدگاه‌های مطرح‌شده، دو دیدگاه برجسته بوده است و طرف‌دار بیش‌تر دارد:

دیدگاه اول: این دیدگاه که غالب‌ترین دیدگاه در میان مردم بلخاب و ساکنان شمال است و طرف‌داران بیش‌تر نیز دارد، معتقد بر آن است که بلخاب بازهم مرکز مقاومت خواهد شد و مردم این ولسوالی از این آزمون سخت و دشوار، گذر خواهند کرد. براساس این دیدگاه، از آن‌جایی که مردم بلخاب هم در دوره جهاد و هم در دوره مقاومت کارنامه توأم با قهرمانی، رشادت، شهامت، ایستاده‌گی، مقاومت و مجاهدت دارند؛ این بار هم در برابر تهاجم جنگ‌جویان طالبان ایستاده‌گی می‌کنند، تجاوز آنان را عقب می‌زنند و هیچ‌گاه نمی‌گذارند که خطه تسخیرناپذیر بلخاب تحت حاکمیت گروه طالبان قرار گیرد. بنابراین، طرف‌داران این دیدگاه مصلحت را در مقاومت می‌بینند.

غالب بودن این دیدگاه سبب شده است که جبهات جنگ در مناطق مختلف بلخاب شکل بگیرد و نیروهای محلی در مرزهای این ولسوالی مستقر شوند. براساس گزارش‌ها، صدها تن از مردم محلی از قریه‌های مختلف بلخاب مسلح شده‌ و در استقامت‌های مختلف سنگر گرفته‌اند. آب کلان، باجگاه، تگاب تخت و… از جمله جبهاتی است که نیروهای مردمی در آن‌ها مستقر شده‌اند. لازم به یادآوری است که در کنار رزمنده‌گان بلخابی، تعدادی از مبارزان بی‌جاشده از مناطق اطراف (مسجد سبز، گوسفندی، تکزار، آب کلان، مغزار و…) نیز در جبهات حضور دارند.

عوامل اساسی که موفقیت رزمنده‌گان جبهات جنگ را در بلخاب بیش‌تر می‌کند، یکی، روحیه وحدت و همدلی، آزاده‌گی و بیگانه‌ستیزی مردم این ولسوالی است و دیگری، موقعیت جغرافیایی و طبیعی بلخاب. مردم بلخاب در طول تاریخ ثابت کرده‌اند که هیچ‌گاه حاکمیت زور را نمی‌پذیرند و تن به ذلت نمی‌دهند. این روحیه سبب تقویت جبهات جنگ در بلخاب شده و روحیه نیروهای مقاومت را افزایش داده است. نیروهای مقاومت توقع دارند که رهبران‌شان (رهبران جهادی، وکلای پارلمان و شورای ولایتی و متنفذان) با قرار گرفتن در کنار آنان روحیه و مورال رزمنده‌گان را بیش‌تر از این افزایش دهند و مقاومت را درست مدیریت کنند. کوهستانی بودن بلخاب عامل دیگری است که قوت رزمنده‌گان این ولسوالی را تقویت می‌کند. دره‌های تنگ و موانع طبیعی، بلخاب را به یک منطقه استراتژیک تبدیل کرده است و از همین جهت، جنگ برای کسانی که با محیط این ولسوالی آشنایی ندارند، خودکشی است. از آن‌جایی که نیروهای مقاومت در بلخاب به طور عموم مردم عادی هستند، عمده‌ترین نقطه ضعف‌شان، کمبود سلاح، مهمات، تجهیزات، اعاشه و… است و در صورتی که اکمالات صورت نگیرد، امکان موفقیت نیروهای مقاومت کاهش پیدا می‌کند. از همین‌رو، آن‌ها از حکومت و رهبران خواسته‌اند و می‌خواهند که هرچه عاجل برای‌شان در جبهات جنگ اسلحه، مهمات و… بفرستند.

دیدگاه دوم: طرف‌داران این دیدگاه برعکس دیدگاه اول، مصلحت را در آن می‌بینند که مردم بلخاب همانند سایر ولسوالی‌ها بدون هیچ‌گونه مقاومتی به طالبان تسلیم شوند. به باور طرف‌داران این دیدگاه، مقاومت در چنین شرایطی به نفع بلخاب نیست و مصلحت ایجاب می‌کند که مردم، ولسوالی را بدون هیچ‌گونه جنگی به طالبان تسلیم کنند و حاکمیت این گروه را بپذیرند. این افراد با تأکید بر عواقب منفی مقاومت، چنین استدلال می‌کنند که در صورت شکست مقاومت و تصرف ولسوالی توسط طالبان، این گروه انتقام سختی از مردم خواهد گرفت. آن‌ها معتقدند که در این شرایط ریسک مقاومت در برابر طالبان خیلی بالا است و مردم بلخاب نباید این خطر را بپذیرند.

نکته‌ای که سبب تقویت این دیدگاه در بلخاب شده، تساهل و مدارای طالبان است که گویا با مناطق تصرف‌شده همجوار این ولسوالی داشته‌اند. براساس آنچه که در رسانه‌های اجتماعی تبلیغ می‌شود، گویا طالبان بعد از سقوط ولسوالی‌های همجوار بلخاب (سانچارک، گوسفندی، زاری، دره صوف و…) با مردم این مناطق بدرفتاری نکرده و در پی کینه‌ورزی نبوده‌اند. این گروه استدلال می‌کند که حتا در مناطق تصرف‌شده شیعه‌نشین (هزاره‌نشین) توسط طالبان خون هیچ‌کسی به زمین نریخته و به کسی آسیب نرسیده است. این دیدگاه با وجود این‌که نسبت به دیدگاه اول طرف‌دار کم‌تری دارد، با آن‌هم در تضعیف روحیه نیروهای مقاومت و مردم نقش دارد و تصمیم‌گیری را دشوار کرده است.

در نگاه طرف‌داران دیدگاه دوم، امکان موفقیت مقاومت اندک است؛ زیرا طالبان از قدرت بیش‌تری برخوردار هستند و دره بلخاب را کاملاً در محاصره خویش دارند. رسیدن دامنه حاکمیت طالبان در مناطق آب کلان، پشته گردنه، باجگاه، تگاب تخت، اسیمدان و کاشان به معنای محاصره کامل بلخاب است و هرگاه نیروی کمکی به این ولسوالی نرسد، مردم بلخاب قادر نخواهند بود که در چند جبهه با جنگ‌جویان طالبان به نبرد بپردازند. از طرف دیگر، در میان گروه طالبان اشخاصی از درون بلخاب حضور دارند که با محیط طبیعی این ولسوالی کاملاً آشنا هستند و منطقه را مثل کف دست‌‎شان می‌شناسند. علاوه بر آن، شاید طالبان در درون جامعه بلخاب و حتا نیروهای مقاومت نیز یاران و دوستان مخفی و ناشناس داشته باشند تا در موقع حمله این گروه، از پشت خنجر بزنند. به همین دلیل، موقعیت استراتژیک و نظامی بلخاب نیز کمک شایانی به نیروهای مقاومت نخواهد کرد.

از آنچه گفته شد، چنین نتیجه گرفته می‌شود که دیدگاه اول به دلیل عدم اطمینان و بی‌اعتمادی نسبت به گروه طالبان، تأکید بر مقاومت علیه این گروه دارد و چنین استدلال می‌کند که کشته شدن در سنگرهای نبرد بهتر از کشته شدن در خانه است. دیدگاه دوم اما مصلحت را در مقاومت نمی‌بیند و ریسک اعتماد به طالبان را کم‌تر از ریسک مقاومت می‌داند. تصمیم‌گیری در چنین شرایطی دشوار و مستلزم تأمل بیش‌تر است. از همین‌رو، رهبران، بزرگان، وکلا و عامه مردم بلخاب در آزمون سختی قرار دارند؛ آزمونی که بقا و زوال این ولسوالی به آن وابسته است. به نظر می‌رسد تنها وقتی مردم بلخاب می‌توانند در این آزمون بزرگ موفق شوند که نخست آگاهانه، عاقلانه، منطقی و براساس خرد جمعی تصمیم‌ بگیرند و سپس با روحیه وحدت، همدلی و برادری آن را به منصه اجرا بگذارند.

هشت صبح

بسیج و مسلح شدن مردم چندین ولایت کشور علیه گروه طالبان بلاخره واکنش این گروه را برانگیخت.

نعیم وردک، سخنگوی گروه طالبان در تویتری گفته است حکومت با مسلح سازی مردم جنگ‌طلبی می کند.

این واکنش در حالی مطرح می شود که آقای وردک به طور دقیق مشخص نکرده چه کسانی جنگ طلب ند؟ انتخاب حکومت و مردم افغانستان صلح بود اما این طالبان بودند که مزاکرات را ترک کرده حملات تان را بیشتر و جنگ را انتخاب کردند.

طالبان دروازه های کابل را دروازه جنت گفتند.

به باور کارشناسان بسیج امروز مردم علیه طالبان نتیجه اعمال خودشان است. مردم سرانجام صبر و حوصله شان سر رفت و دست به سلاح بردند.

طالبان بارها و بارها ندای حکومت و مردم افغانستان برای صلح و توقف برادر کشی را نشنیده گرفته اند و امروز باید با جنگ جواب دندان شکنی به آنها و اربابانشان داده شود.

محقق ساعاتی پیش وارد مزارشریف شد و در میدان هوایی بین‌المللی مولانا جلاالدین محمد بلخی، در سخنانی گفت که شهر مزارشریف «خط سرخ» نظام، مردم و جریان‌های سیاسی است.

او گفت شمال و شهر مزارشریف در گذشته نیز شاهد حضور خشونت‌بار طالبان بوده است و بار اول نیست که این گروه به دروازه‌های مزارشریف رسیده‌ است.

محمد محقق از مردم خواست این بار محکم بایستند و «شگردهای طالبان» را که توسط آن برخی ساحات را گرفته‌اند، خنثا کنند.

مشاور ارشد رییس جمهور در امور امنیتی و سیاسی گفت شعار او در گذشته این بود که استفاده سلاح در اختیار ارتش و پولیس باشند و دیگران سیاست کنند.

به گفته او، از طالبان نیز در گذشته خواسته بود از راه صلح، انتخابات و منطق در پی کسب قدرت باشند، اما این گروه سرانجام مردم را مجبور کرد که در کنار دولت دست به سلاح ببرند.

محمد محقق گفت به این فکر افتاده است که «حرکت‌های سخت‌افزاری» را نیز از یاد نبرد.

 محقق افزود برای «تشریک مساعی» با سایر جریان‌ها به مزارشریف آمده است.

پیش از این عطامحمد نور، رییس شاخه‌ای از حزب جمعیت برای بسیج مردم علیه طالبان فراخوان داده بود. او روز گذشته به مزارشریف برگشت.

عباس ابراهیم‌زاده، نماینده‌ بلخ در مجلس نمایندگان، نیز به هدف بسیج نیروهای مردمی به مزار رفته است.

نقیب‌الله فایق، معین پالیسی وزارت امور داخله گفته است دولت آماده است امکانات را برای مبارزه با طالبان در اختیار نیروهای مردمی قرار دهد.

دو روز پیش طالبان با سقوط دادن ولسوالی بلخ به نزدیکی دروازه‌های شهر رسیده بودند، اما از سوی نیروهای امنیتی عقب زده شدند.

آقای فایق که برای بررسی وضعیت امنیتی به شهر مزارشریف رفته، گفت حکومت مرکزی و مسئولان ارشد نهادهای امنیتی و دفاعی از ایستادگی مردم در برابر طالبان در تمام ولایات حمایت می‌کنند.

فایق که همراه با والی بلخ، فرمانده قول اردوی ۲۰۹ شاهین و شماری دیگر از مسئولان محلی ولایت بلخ از کمربندهای شهر مزارشریف دیدن می‌کرد، گفت: «طالبان سرکوب می‌شوند. حمایت فوق‌العاده‌ی مسئولان امنیتی [از مردم] وجود دارد.»

به‌گفته‌ی او، سلاح، اعاشه، وسایط و مهمات کافی نه تنها در مزارشریف، بلکه در تمام ولایات برای کسانی که آمادگی دفاع از خاک و خانه‌ی‌شان را داشته باشند، توزیع خواهد شد.

معین وزارت داخله در جریان صحبت‌هایش علاوه کرده است که طالبان هیچ‌گاه داخل شهرها شده نمی‌توانند و ساحات از دست‌رفته نیز به‌زودی از نزد این گروه پس گرفته خواهد شد.

فایق تأکید کرده است که جنگ‌های اخیر طالبان بیشتر جنبه‌ی تبلیغی دارد و حتا خود این گروه به این که کجا رسیده، باور ندارد. او گفت: «ما چرا باور داشته باشیم که طالب قوی شده؟»

اخیرا حملات طالبان در بخش‌های مختلف کشور افزایش یافته است. چند روز پیش گزارش شد که جنگ‌جویان گروه طالبان خودشان را تا کمربند شهر مزارشریف رسانده‌اند. مقام‌های دولت افغانستان اما جنگ طالبان را بیشتر تبلیغی می‌دانند و بر بهبود وضعیت در آینده‌ی نزدیک تأکید دارند.

به دنبال افزایش حملات طالبان، مردم در شماری از ولایات از جمله ولایت‌های شمالی علیه طالبان بسیج شده‌اند. در ولایت بلخ شماری از احزاب سیاسی هواداران‌شان را در برابر طالبان مسلح کرده‌اند.

حمایت ایران از جنبش های مقاومتی فلسطین طی ۴ دهه گذشته مسیری‌ رو به تکامل را طی کرده است. از آموزش های نظامی تا در اختیار گذاشتن موشک ها و حمایت های سیاسی بخشی از حمایت‌های انقلاب اسلامی ایران از گروه های مقاومت فلسطین بوده است. برگزاری کنفرانس‌های انتفاضه فلسطین، ارسال کمک های نظامی و مالی، پرداخت هزینه های سیاسی در عرصه بین الملل در حمایت از فلسطین و … همگی نمونه هایی از اقدامات عملیاتی ایران در حمایت از مقاومت فلسطین بوده است. این حمایت هوشمندانه ایران از جریان‌های مقاومت فلسطین طی ۴ دهه تاثیرات بنیادین بر روند مسئله فلسطین داشته است.

بازگشت اسلام به متن جریان‌های فلسطینی و مقاومت یکی از تاثیرات مهم انقلاب اسلامی ایران در تحولات فلسطین به شمار می رود.

به سخن دیگر، یکی از مهم‌ترین تأثیرات بنیادین انقلاب اسلامی بالاخص در مسئله فلسطین، بازگشت اسلام به متن مبارزه است. در حالی که در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ میلادی جریان‌های چپ و ملی‌گرای ناسیونالیسم عربی پرچم مبارزه را بر عهده داشتند و شکست‌هایی را متحمل شدند، ظهور یک قدرت با هویت دینی، جریان‌های مذهبی و اسلامی را در فلسطین زنده کرد. یکی از پیامدهای انقلاب اسلامی ایران، باور به نقش و هویت ایمانی و اسلامی در مبارزه انقلاب اسلامی ایران انگیزه اصلی خیزش و رستاخیز اسلامی در فلسطین اشغالی، به ویژه در نوار غزه و کرانه باختری رود اردن محسوب می‌شود. اکنون پس از چند دهه جریان‌های چپ، مارکسیستی یا سوسیالیستی و ناسیونالیسم کمترین نقش را در میان جریان‌های مقاومتی ضد اسراییل دارند و نقش و اهمیت اسلام، جهاد و شهادت در خون تمام جریان‌های مقاومت فلسطین جریان دارد. دستاوردها و ایستادگی جریان‌های اسلامی مقاومت موجب شده کارآمدی این هویت برای امت اسلامی و فلسطین به یک باور تبدیل شود. این مسئله و ویژگی با توجه به پیروزی‌های محور مقاومت در غرب اسیا طی دو دهه اخیر، بسیار موردتوجه قرار دارد. بر اساس این رهیافت، مسئله فلسطین می‌تواند نگاه ملت‌ها را به ماهیت نزاع و درگیری در منطقه جلب نماید و آنان را به این آگاهی برساند که مسئله مهم، نبرد گفتمانی و میدانی«اسلام ناب و سیاسی» در مقابل اسراییل و دیگر اسلام‌های تقلبی و گروه های تکفیری است. نفوذ محور مقاومت در غرب اسیا و توسعه آن از باب المندب تا شرق مدیترانه، با توجه به همین رهیافت می تواند تحلیل و تبیین شود.

ناکام گذاشتن سناریو کلان اسراییل برای غرب آسیا با قدرت‌نمایی جنبش های مقاومت، یکی از نقاط عطف در تحولات خاورمیانه به شمار می رود.

به عبارت دیگر، یکی از پیامدهای دیگر و بسیار مهم جمهوری اسلامی در ۴ دهه در مسئله فلسطین، حمایت از گروه‌های مقاومت و زنده نگه داشتن مبارزات مسلحانه علیه اسراییل است. حمایت و توسعه توان نظامی حزب الله، حماس و جهاد اسلامی منجر به تحمیل شکست‌های بزرگی بر پیکر اسراییل مانند خروج از لبنان، جنگ ۳۳ روزه و مقاومت‌های ۲۲، ۱۱ و ۵۱ و ۲ روزه شد. این شکست‌ها سناریو و برنامه اسراییل را برای سیطره بر کل منطقه یک به یک نابود ساخت. چنان که طی ده روز گذشته نزدیک ۵۰۰۰ موشک از سوی حماس و جهاد اسلامی به سوی اهداف مهم و استراتژیک در اسراییل شلیک شده است. این جنگ، نخستین نبرد تهاجمی مقاومت علیه اسراییل است. در جنگ های پیشین همواره مقاومت در مقام دفاع از خود برابر تهاجم اسراییل قرار داشت، ولی این‌بار مقاومت در اقدامی پیش‌دستانه برای دفاع از بیت‌المقدس و قدس با تعیین ضرب‌الاجل اقدام به موشک‌باران سرزمین‌های اشغالی کرده است. باوجود مجهز بودن اسراییل به تسلیحات پیشرفته به نظر می رسد که اکنون اسراییل با کشیدن دیوار به دور خود از نوار غزه تا مرزهای لبنان و اردن سعی دارد موجودیت سیاسی و امنیتی خود را از این طریق،حفظ نماید.

به نظر می رسد مقاومت طی سال‌های اخیر در حوزه تکنیک، تاکتیک، صنعت، مهارت نیروی انسانی و تسلط اطلاعاتی به سطوح بالایی دست یافته که توانسته است اینگونه اسراییل را در میدان دچار استیصال نماید.

البته اهمیت و نقش ایران در پر کردن دست گروه‌های مقاومت در غزه و انتقال فناوری تولید موشک به آن‌ها و پشتیبانی همه جانبه‌شان، واقعیتی است که بر کسی پوشیده نیست. این توانمندی هاست که موجب شده امروز آسیب‌پذیری و ضعف راهبردی اسراییل بیش از هر زمان دیگری بر همگان آشکار و هویدا شود. اکنون این پرسش مطرح است که رژیمی که برخی از دولت‌های ضعیف عربی برای تضمین امنیت خود با آن پیمان عادی‌سازی امضا نمودند، در وضعیتی قرار دارد که حتی قادر نیست از خود برابر واحد کوچکی مانند غزه دفاع کرده و ایجاد بازدارندگی نماید چه رسد به اینکه قادر باشد در برابر قدرت‌هایی مانند حزب الله در لبنان یا ایران هماوردی کند.

عملیات چریکی فلسطینیان – که از لبنان بر ضد اسرائیل شدت یافته و کیان غاصب آنها را به خطر انداخته بود – صهیونیست‌ها، آمریکائیان و فالانژیست‌های مسیحی لبنان را به تدارک توطئه‌ای مشترک علیه فعالیت چریکی آنان واداشت به طوری که در سال ۱۹۸۲ م. ارتش صهیونیستی به فرماندهی شارون جنایت پیشه و با حمایت آمریکا و اروپا، به خاک لبنان تجاوز و بیروت را اشغال کرد. در این تجاوز هزاران چریک و غیرنظامی فلسطینی به قتل رسیدند و رزمندگان فلسطینی مجبور به ترک لبنان شدند.

رژیم صهیونیستی در سال ۱۹۷۸ م. با مصر قرارداد صلح امضا کرد. در سال ۱۹۸۷ م. مردم فلسطین در کرانه غربی و نوار غزه، علیه صهیونیست‌ها یکپارچه قیام کردند و نیروهای جنبش مقاومت اسلامی فلسطین (حماس) فعالانه در انتفاضه شرکت جستند و تلفات فراوانی بر صهیونیست‌ها وارد کردند.

جنبش مقاومت اسلامی (به عربی: حركة المقاومة الإسلامية) با نام اختصاری حماس یک سازمان اسلام‌گرای سیاسی-نظامی فلسطینی است.

این سازمان در سال ۱۹۸۷ به رهبری عبدالعزیز رنتیسی و شیخ احمد یاسین به عنوان شاخه فلسطینی اخوان‌المسلمین تأسیس شده و هدف خود را «آزادی تمامی خاک فلسطین» اعلام کرده‌است.

با آنکه رهبران اصلی حماس توسط رژیم صهیونیستی با ترورهای ناجوانمردانه به شهادت رسیدند، اما این گروه هم اکنون نوار غزه را در دست دارد و به مقاومت و انتفاضه علیه اشغالگران ادامه می دهد و با موشک های الاقصی خواب را از چشم سران صهیونیزم ربوده است.

در سالهای بعد جنبش جهاد اسلامی فلسطین (به عربی: حرکة الجهاد الإسلامی فی فلسطین) بر اساس اندیشه های امام خمینی(ره) تشکیل شد.

هدف این سازمان از میان بردن اسرائیل از طریق مبارزه مسلحانه و برپایی کشوری به نام فلسطین با حکومت اسلامی است.

جهاد اسلامی یکی از مشهورترین گروه‌های نظامی فلسطینی است و نام آن در درگیری‌های نظامی اسرائیل و فلسطین بسیار شنیده می‌شود. با این حال یک سازمان نسبتاً کوچک و حاشیه‌ای محسوب می‌شود.

جهاد اسلامی در طول حیات خود حاضر به مصالحه با اسرائیل نشده به همین علت غربی‌ها آن را یکی از تندروترین گروه‌های فلسطینی محسوب می‌کنند. این سازمان دولت خودگردان فلسطین را نیز به رسمیت نمی‌شناسد و خواهان انحلال آن است.

موسس جهاد اسلامی دانشجوی فلسطینی به نام فتحی شقاقی بود که توسط اسرائیل ترور و به شهادت رسید.

زیاد نخاله دبیرکل کنونی این جنبش است که پس از رمضان عبدالله شلح برای تصدی این جایگاه انتخاب شد.

تشکیلات مهم و اساسی که در سه دههٔ اخیر چراغ مقاومت را روشن نگهداشته است حزب‌الله است.

حزب الله گروه سیاسی و نظامی شیعه در لبنان است که در سال ۱۹۸۲م با حمایت جمهوری اسلامی ایران تأسیس شد. این حزب، در سال ۱۹۸۵م ایدئولوژی و استراتژی خود مبنی بر مقابله با اسرائیل را اعلام کرد.

دبیرکل این حزب سید حسن نصرالله است. پیش از او صبحی طفیلی و سید عباس موسوی در این سمت بودند.

این حزب در ابتدا با عملیات‌های استشهادی و سپس توسط موشک‌های کاتیوشا و جنگ‌های چریکی، به مقابله با اسرائیل پرداخت و موجب خروج اسرائیل از لبنان در سال ۲۰۰۰م شد. در سال ۲۰۰۶م اسرائیل جنگ ۳۳روزه را با هدف نابودی حزب‌الله آغاز کرد؛ اما پس از ۳۳ روز با توافق میان دو طرف پایان یافت. حزب‌الله همچنین در سوریه به مبارزه با نیروهای تکفیری پرداخته است.

حزب‌الله فعالیت‌های فرهنگی، اجتماعی و سیاسی نیز دارد و رسانه‌های مختلف همچون تلویزیون المنار را تأسیس کرد.

ایالات متحدهٔ آمریکا در سال ۱۹۹۱ م. با هدف تحمیل صلح در منطقه، کنفرانسی را در مادرید برگزار کند. نتیجه این کنفرانس توافق ساف (سازمان آزادیبخش فلسطین) با صهیونیست‌ها و امضای موافقت نامه اسلو( ۱۹۹۳ م) بود. ساف، دولت غاصب (اسرائیل) را به رسمیت شناخت تا در مقابل، صهیونیست‌ها نیز این سازمان (ساف) را به رسمیت بشناسند.

پس از آن، مذاکرات بدون هیچ ثمری آغاز گشت و به موازات آن مقاومت مردم فلسطین ادامه یافت. در سال ۱۹۹۴ م. اردن نیز در منطقه «وادی عربا» موافقت نامه‌ای با رژیم صهیونیستی به امضا رساند.

ملت فلسطین به مقاومت خود ادامه دادند تا اینکه انتفاضه اقصی در سال ۲۰۰۰ م. شروع شد و صدها کشته و هزاران زخمی بر دشمن صهیونیستی تحمیل کرد.

مهدی راسخ، نماینده‌ی مردم میدان‌وردک در مجلس نمایندگان می‌گوید حمله‌ی روز گذشته بر او در ولسوالی حصه‌ی اول بهسود میدان‌وردک، حمله بر دموکراسی و خانه‌ی ملت است.

آقای راسخ در نشست عمومی امروز (چهارشنبه، ۱ ثور) مجلس نمایندگان گفت دسیسه‌ی حکومت به‌خاطر ترور و از بین‌بردن او و محافظانش چیده شده بود.

راسخ از مجلس نمایندگان خواست که این قضیه را به‌صورت دقیق بررسی کند. او تأکید کرد در صورتی که صدای مردم شنیده نشود و خود او به‌عنوان نماینده‌ی مردم مصونیت نداشته باشد، «با افتخار» از عضویت در مجلس نمایندگان استعفا خواهد کرد.

او توضیح داد در تاریخ ۲۸ حمل در هماهنگی با مجلس نمایندگان به‌خاطر اتحاف دعا با خانواده‌ی «شهدای دهم دلو» و هماهنگی با نیروهای امنیتی در مورد حمله‌ی طالبان بر منطقه‌ی سرچشمه و ولسوالی دایمرداد عازم ولایت میدان‌وردک شده بود.

راسخ همچنان گفت که پس از ورود به ولسوالی حصه‌ی اول بهسود، با ولسوال و فرمانده پولیس این ولسوالی جلسه داشته است. او تأکید کرد که پس از بازدید از خانواده‌ی هفت «شهید» روز گذشته در مسیر راه از سوی نیروهای امنیتی محاصره و هدف تیراندازی قرار گرفته است.

این عضو مجلس نمایندگان گفت که نیروهای امنیتی به هدایت یاسین ضیا، رییس ستاد ارتش و سرپرست وزارت دفاع بر موتر او تیراندازی کرده‌اند. به‌گفته‌ی او، در جریان این تیراندازی یک محافظش زخمی شده است.

مهدی راسخ در جریان صحبت‌هایش گفت که او متوجه دسیسه شده و به محافظانش هدایت داده است که دست به تیراندازی نزنند. او همچنان گفت که نیروهای امنیتی سلاح‌های محافظانش را نیز ضبط کرده‌اند.

در همین حال، میررحمان رحمانی، رییس مجلس نمایندگان در جمع‌بندی ساعت امتیازی نشست امروز مجلس گفت که وظیفه‌ی نیروهای پولیس و ارتش تطبیق قانون و تأمین امنیت مردم است، اما برخی از افراد با استفاده از لباس نظامی به شخصیت‌های ملی، سیاسی و همچنان با نمایندگان مجلس بی‌احترامی می‌کنند.

آقای رحمانی به کمیسیون مصونیت، حقوق و امتیازات و کمیسیون امور داخلی مجلس نمایندگان هدایت داد که این قضیه را بررسی و نتایج آن را در نشست عمومی این مجلس ارائه کنند.

روز گذشته محمدمحسن وحدت، ولسوال حصه‌ی اول بهسود ولایت میدان‌وردک به روزنامه اطلاعات روز گفته بود که مهدی راسخ از «ساحه‌ی نظامی» در این ولسوالی مطابق هدایت وزارت دفاع ملی بازداشت شده است.

آقای وحدت دلیل بازداشت آقای راسخ را فعالیت «نامناسب» خوانده بود.

او گفته بود: «نیروهای ارتش خود او (مهدی راسخ) را با یک میل تفنگچه‌اش و با احترام تمام به موترش نشانده و دو تانک [هاموی] را همرایش کرده‌اند که تا ساحه‌ی بامیان اسکورت (همراهی) کنند و باز طرف کابل.»

رییس شورای اجرایی جمعیت اسلامی در واکنش به اظهارات گلبدین حکمتیار گفته است اظهارات حکمتیار اوج عقده‌مندی، بیچار‌گی و خبث درونی او را نشان می‌دهد.
عطا محمد نور رییس شورای اجرایی جمعیت اسلامی در برابر اظهارات اخیر گلبدین حکمتیار، واکنش نشان داده و در صفحه فیسبوک خود یادداشتی را با عنوان «حکمتیار و نفرت، دو پدیده هم‌زاد» منتشر کرده است.
گلبدین حکمتیار رییس حزب اسلامی روز یک‌شنبه(۲۶ دلو) در برنامه‌ای که به مناسبت سی‌ودومین سالگرد خروج ارتش شوروی سرخ از کشور برگزار شده بود، هشدار داد اگر زندانیان حزب اسلامی به زودی بدون قید و شرط آزاد نشوند، ارگ را محاصره می‌کند و قدرت را از رییس جمهور غنی و اطرافیان‌اش می‌گیرد.
حکمتیار همچنان به جبهه مقاومت علیه طالبان اشاره کرده و گفت که آنان به کولاب فرار کرده بودند.
عطا محمد نور اما در یادداشت خود گفته است اظهارات حکمتیار اوج عقده‌مندی، بیچارگی و خبث درونی او را نشان می‌دهد.
آقای نور افزوده است: «مقاومت ما ایستادگی بود برای دفاع از وطن، اما آن طرف حکمتیار هفتاد هزار فرزند این وطن را قتل عام کرد.»
رییس شورای اجرایی جمعیت اسلامی در ادامه تصریح کرده است: «ما هیچگاه این میهن را ترک نکردیم و برای دفاع ازین سرزمین با بهای خون خود ایستادگی نمودیم، اما حکمتیار در آغوش بادارانش‌ در بیرون از کشور لمیده بود.»
او همچنین حکمتیار را آقای فراری خوانده و تاکید کرده است« مقاومت روایت بخشی از تاریخ کشور است، اما این آقای فراری روایت‌اش جز خشونت، نفرت، انزجار، قتل عام، مزدوری و صدا شدن برای بیگانه‌ها چه بوده است؟»
آقای نور خاطرنشان کرده است: «کسی که(حکمتیار) قدرت‌طلبی و غرور کاذب‌اش او را به قصاب کابل شهرت بخشید و آرمانش خلاصه شده بود به راکت پراگنی بالای کابل و ویرانی سرزمین، حکایت فرار کردن و شکست‌هایش زبان‌زد همه است، اما ما هیچگاه نه شکست خوردیم و نه هم فرار کردیم.»
رییس شورای اجرایی جمعیت اسلامی افغانستان همچنین توضیح داده است با افتخار از مردم و سرزمین خود با مقاومت تاریخی و مقدس دفاع کردیم، فاتحانه وارد کشور شدیم و نظام نوین را پی‌ریزی نمودیم.

به گفته او، «اما حکمتیار پس ازسالها فرار و مسکن گزینی در دربارهای آن‌ سوی مرز، سر تسلیم فرونهاد و تا کنون در قصری که از بیت المال کرایه‌اش پرداخت می‌گردد، زندگی می‌کند».
عطامحمد نور اظهارات حکمتیار را خنده‌آور خوانده و افزوده: «حکمتیار از درون خانه کرایی حکومت که توان بیرون شدن از آنجا را ندارد، طرح براندازی نظام را مطرح می‌‌کند، چقدر خنده آور است.»
او در پایان این یادداشت یک بار دیگر از تشکیل مقاومت دوم خبر داده است
آقای نور افزوده است: «حکمتیار مطلع باشد همانگونه که مقاومت اول را پیروزمندانه به موفقیت رسانیدیم، مقاومت دوم را درصورت نیاز و برای دفاع از کشور و مردم شکل خواهیم داد.»
اظهارات اخیر گلبدین حکمتیار با واکنش‌های زیادی مواجه شد. ارگ ریاست جمهوری نیز در واکنش به سخنان وی گفت تنها نیروهای امنیتی و دفاعی حق قانونی استفاده از زور را دارند.

یک روایت از برادرم که در قطعه خاص فاریاب وظیفه اجرا می کرد برای شما بازگو می کنم که نشان می دهد خدمات مارشال دوستم باعث محبوب شدنش گردیده باشد.

برادرم که سرباز قطعه خاص بود گفت: «ما در ولسوالی غورماچ در محاصره کلی دشمن قرار گرفته بودیم حتی بعضی از همسنگران ما با خانواده هایشان توسط تماس تلفنی خدا حافظی کرده بود مارشال دوستم آن زمان جنرال بود تا هنوز رتبه مارشالی نگرفته بود در جوزجان بود برای ما نیروی کمکی فرستاد و دشمن را به عقب راند وقتی نیرو های مارشال صاحب وارد قرارگاه ما شد دور از تصور ما بود. دیدیم که خود مارشال صاحب اولین کسی بود که وارد شد ما از ایشان پرسیدیم جنرال صاحب شما و اینجا چرا خود را به خطر انداختید.»

معاون نخست ریاست جمهوری به کمک چند سرباز بی واسطه امده بود، اگر واسطه می داشتیم در خط نبرد فاریاب ما را روان نمی کردند. اشک شوق از چشمان ما سرازیر می شد و جنرال صاحب می گفت شما فرزندان صادق این خاک هستید من تا زنده هستم شما را تنها نمی گذارم بلاخره طالبان خبر شدند که در همین قرارگاه خود جنرال دوستم آمده است آنها نیز نیرو های کمکی شان را خواستند حملات خود را شدت دادند تا جنرال دوستم را از بین ببرند. آنها یک قرار گاه را زیر باران گلوله های هاوان قرار دادند آنقدر جاسوس آنها دقیق گزارش می داد که در یک لحظه مارشال صاحب در صحن قرار گاه ایستاد بود بلافاصفه پس از 30 ثانیه که مارشال صاحب داخل اطاق شد دقیقا در جایی که ایستاد بود گلوله هاوان اصابت کرد. بیست دقیقه بعدش یک چرخبال فدایی مارشال صاحب زیر بارانی از گلوله ها در نزدیکی ما نشست کرد و بعد از 40 یا 50 ثانیه پرواز کرد. مورال تمام سربازان زیر صفر شد. دشمن چنان حمله می کرد چون تصمیم قاطع گرفتند که مارشال دوستم که آن زمان جنرال بود را باید بکشند.

چرخبال بالا شد روحیه ها ضرب در صفر شد همگی گفتند در همین پرواز جنرال دوستم رفت همگی نا امید شده بودیم مجال سر خاریدن نداشتیم و منتظر بودیم که چند دقیقه یا چند ساعت بعد مرگ ما حتمی است شایعه میان سربازان پخش شد که جنرال صاحب رفت همگی منتظر مرگ بودیم.

یک وقت دیدیم در سایه روشنایی باران گلوله ها سایه ی یک مرد بزرگ در حال قدم زدن میان سنگر های ارتباطی سربازان دیده می شود. دست خود را به شانه همسنگرم گذاشت و گفت:« بچم آفرین خوب تخنیکی جنگ می کنی و یک گپ را بفامین که شما دقیقا مثل فرزندانم هستید مه اولاد های خوده دم مرمی دشمن تنها ایلا نمی کنم تا که زنده هستم کسی تار موی تانه کم نمیتانه.»

این سخنان جنرال دوستم در سنگر بود همگی فهمیدیم که جنرال دوستم نرفته است چرخبال نشست کرده بود از جنرال تقاضا کرده بود که باید برود دیگر راه نجات نیست خلبان هم با صد جان فشانی چرخبال را به زمین نشاند جنرال دوستم به جواب گفته بود مه از دشمن فرار نمی کنم و سربازان خوده تنها ایلا نمیکنم هلیکوپتر را بگو که پرواز کند به جای امن برود.

این بود یک گوشه از فداکاری های مارشال صاحب. در ادامه گفت فردای همان شب از حالت دفاعی بیرون شدیم به حالت تهاجمی قرار گرفتیم از دشمن تلفات سنگین گرفتیم و ساحه را پاکسازی کردیم.

مارشال محبوب نباشد پس کی محبوب باشد؟

خداداد ابراهیمی

به دنبال انتشار پاره ای گزارش های خبری در رسانه های آمریکایی و اروپایی در خصوص نیت های پنهان دولت ترامپ برای کاهش نیرو در عراق و افغانستان و سپس تایید آن، تحلیل و تفسیرهای مختلفی درباره این تصمیم شتابزده انجام شده که برآیند همه آنها «بازگرداندن مجدد تروریسم و داعش به منطقه است».

البته این مساله بدان معنا نیست که آمریکا مهمترین قدرت بازدارنده تروریسم در منطقه به شمار می رود، بلکه با توجه به اعترافات ترامپ و «هیلاری کلینتون» وزیر امور خارجه پیشین آمریکا در دوره «باراک اوباما»، واشنگتن عامل اصلی ایجاد گروه های تروریستی به ویژه داعش و محرک اصلی آنها در منطقه بوده است.

برپایه این تحلیل ها، ترامپ و جمهوریخواهان در آمریکا به خاطر دعواهای سیاسی که با «جو بایدن» و دمکرات ها دارند، نمی خواهند، منطقه را آسوده خاطر تحویل دولت بایدن بدهند.

تجربه سه دهه اخیر نشان نداده که جمهوریخواهان در آمریکا همواره کوشیده اند که کاخ سفید را با مجموعه ای از پرونده های بحران زا تحویل دمکرات ها دهند، این سنتی بوده که جمهوریخواهان از زمان «بوش» پدر در ۱۹۹۰ تا به امروز در دوره ترامپ به آن پایبند بوده اند.

طبق این باور، شکست ترامپ در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا، نقشه های جمهوریخواهان را به هم ریخته و برای همین در مدت زمان باقی مانده، دولت ترامپ با پاره ای تصمیمات شتابزده درصدد بحران سازی است تا کاخ سفید را با مجموعه ای از پرونده های بحرانی تحویل دولت بعدی دهد و دولت بایدن نیز به نوبه خود مانند تمامی دولت های قبلی دمکرات ها برای مدت زمانی به جای پرداختن به رتق و فتق امور داخلی، درگیر بحران های خارجی شود.

در این راستا شبکه تلویزیونی «سی ان ان» آمریکا بود که ابتدا به نقل از مقامات پنتاگون گفت وزارت دفاع آمریکا (قبل از ترک کاخ سفید توسط ترامپ) طرح هایی برای کاهش نیرو در عراق و افغانستان ارائه می کند.

شبکه «سی ‌بی ‌اس» آمریکا که با شبکه خبری «بی‌ بی ‌سی» انگلیس در واشنگتن همکاری می‌کند روز دوشنبه، ۲۶ عقرب ۹۹، به نقل از مقام‌های نظامی آمریکایی خبر داد: احتمالا تعداد نیروهای آمریکایی مستقر در افغانستان از ۵۰۰۰ تا۴۵۰۰ نفر به ۲۵۰۰ نفر و در عراق هم از ۳۰۰۰ هزار به ۲۵۰۰ نفر کاهش می یابد.

در نهایت، «کریستوفر میلر» سرپرست وزارت دفاع آمریکا سه شنبه شب با تایید این خبرها گفت تعداد نیروهای آمریکایی در عراق  تا ۱۵ ژانویه ۲۰۲۱ میلادی (۲۶ دی ماه) از ۳۲۰۰ نفر به ۲۵۰۰ نفر کاهش می‌یابد؛ یعنی تنها چند روز پیش از به پایان رسیدن دوره چهار ساله ریاست جمهوری دونالد ترامپ.

انتشار پاره ای اخبار در عراق در این راستا بر حجم نگرانی ها از سیاست های آمریکا در مدت باقی مانده تا تحویل قدرت از ترامپ به بایدن افزوده است.

تمرین نظامی سه روزه در هفته جاری با استفاده از گلوله های واقعی در داخل سفارتخانه آمریکا در بغداد که برخی از جریان های سیاسی و مقاومت عراقی ها از آن به عنوان پایگاه نظامی آمریکا یاد می کنند، در کنار انتشار اخباری مبنی بر تهیه فهرست هایی توسط سازمان «سیا» برای ترور برخی از فرماندهان مقاومت و شخصیت ها در عراق بر حجم این نگرانی ها افزوده است.

در کنار این اتفاقات، برکناری «مارک اسپر» وزیر دفاع آمریکا تنها چند روز بعد از شکست غیرمنتظره ترامپ در انتخابات آمریکا و جایگزین کردن «کریستوفر میلر» فردی که به عدم مقاومت در برابر دستورات ترامپ شهرت دارد، در وزارت دفاع آمریکا از دیگر اتفاقاتی است که به این تحلیل و تفسیرهای نگران کننده دامن زده است.

در همین راستا «حسن نصرالله» دبیرکل حزب الله لبنان در سخنانی چند روز پیش خود از همه محور مقاومت در منطقه خواست که در دو ماه پیش رو تا تحویل قدرت در آمریکا، کاملا محتاط و هوشیار باشند.

شیخ «اکرم الکعبی» دبیرکل جنبش مقاومت اسلامی نُجَباء عراق نیز با انتشار پیامی توئیتری در واکنش به برخی گمانه‌ زنی‌ها مبنی بر احتمال ماجراجویی ترامپ خاطر در منطقه نشان ساخت: محور مقاومت در کمال آمادگی و هوشیاری قرار دارد و به هر تهدیدی از جانب ترامپ دیوانه، دوبرابر پاسخ می‌دهد.

شیخ الکعبی تاکید کرد: مقاومت نه عقب‌نشینی می‌کند، نه شکست می‌خورد و نه هیچ‌گونه ترس و واهمه‌ای دارد.

وی ضمن تأکید بر مقابله با اشغالگران تا آزادسازی کامل سرزمین عراق، افزود: مقاومت به خواست خداوند در مسیر امام‌حسین علیه ‌السلام ثابت ‌قدم خواهد بود.

این درحالی است که خبرگزاری «المعلومه» عراق نیز روز سه شنبه به دنبال پرواز گسترده بالگردهای نظامی عراق بر آسمان برخی شهرهای استان الانبار در غرب عراق که پایگاه «عین الاسد» آمریکا در صحرای غربی آن واقع شده، به نقل از مسوولان این استان آورده است که این پروازها به دنبال دریافت گزارش هایی مبنی بر برنامه ریزی هسته های تروریستی داعش برای دست زدن به یکسری حملات تروریستی در این استان، بغداد و دیگر استان های عراق صورت گرفته است.

براساس این گزارش، این پروازهای نظامی برای رصد کردن تحرکات این گروه های تروریستی و نابود کردن آنها انجام شده است.

برخی از رسانه های عراق روز سه شنبه اظهارات سناتور «میچ ماک کانل» رهبر جمهوریخواهان در مجلس سنای آمریکا را مبنی بر اینکه خروج شتابزده آمریکا احتمالا باعث بازگشت داعش و القاعده به عراق شود، منتشر کرده اند.

عراقی ها براساس تجربه سال ها تعامل با آمریکایی ها به این باور رسیده اند که وقتی آمریکایی ها نسبت به وقوع چیزی ابراز نگرانی می کنند یعنی در واقع برای وقوع آن برنامه ریزی کرده اند و همین امر یکی از علل اصلی نگرانی های فزاینده عراق از سیاست های شتابزده اخیر کاخ سفید – با توجه به اینکه خود آمریکایی ها از احتمال بازگشت داعش و القاعده به عراق ابراز نگرانی کرده اند- است.

ایرنا